Przestań!
- Mówiłam, żebyś tego nie robił. - Nie słuchałem.
Co myślisz o tym miejscu?
Podoba mi się.
- Uważasz, że powinniśmy tu zostać? - Być może.
Zaczyna się przypływ. Lepiej wracajmy.
Idealne na nasz blog.
- Boże! Tam coś jest. Widziałam! - Niczego nie ma!
- Nic nie widzę. Niczego tu nie ma. - Było! Widziałam!
- Nic nie widzę. - Przysięgam!
Uspokój się. Wierzę ci. W porządku?
Wracajmy. Tylko spokojnie.
Szybciej!
Kurwa.
Luke?
Nie!
LUDOJAD
Było świetnie!
Jeśli marzył ci się roller coaster, mogliśmy pojechać do parku rozrywki.
Kilka zwrotów.
I świeca.
Chyba żartujesz?
Twój bałagan. Sam posprzątaj.
Na pewno nie mój.
- Myślałem, że jesteś pielęgniarką. - Selekcjonuję rannych.
Nie zajmuję się kaczkami i wymiocinami.
Zwymiotował na mikrofon.
Nie wieszaj tam! W łazience.
Muszę wkrótce wymienić świece, bo zaczyna nawalać na biegu jałowym.
I...?
Dosyć pracy na dzisiaj.
Czeka na nas piwko.
Wiesz, że jestem na ciebie zła?
Nie wyglądasz.
Znowu dzwonili z banku.
Powiedziałam, że oddzwonisz, kiedy wylądujesz.
Mam ich uprosić o kolejne kilka tygodni zwłoki?
Chciałabym, ale nie możemy zwlekać wiecznie.
Ja mogę.
Nie możemy.
Odetną nam linię kredytową i nie będziemy mogli prowadzić biznesu.
Bywasz cholernie praktyczna.
- Wygrałaś. Zadzwonię do nich. - Dziękuję.
Co?
Nic.
Może powinniśmy się pobrać?
Pomyśl o tym.
Serwis czarterowy?
Owszem.
Muszę sprawdzić harmonogram, a o jakim terminie pan myślał?
Świetnie. Pasuje nam.
Sprawdził pan na naszej stronie?
Wspaniale.
Proszę podać swój adres mailowy.
Doskonale. Wyślemy maila z potwierdzeniem.
Do zobaczenia jutro.
Jutro?
- Piekielna Rafa. Lunch na rafie. - Jutro?
W południe.
To dobra wiadomość.
Przyjechali.
- Niezły samochód. - Szpanerski.
Chodźmy.
Myślałem, że jest Włochem.
Dzień dobry!
Kaz Fellows. Witamy na Perłowym Wybrzeżu, panie Minase.
Mam na imię Joji, ale mówią mi Jo.
Moja żona Michelle.
To Charlie. Rozmawialiście przez telefon.
Kapitan Charlie. Jak kapitan Nemo.
Miło poznać.
- Nawzajem. - Gotowi?
Wszystko przygotowane.
Świetnie.
Mówiłem, że wyrobimy się na dwunastego.
Idealne warunki do snorkelingu, jeśli macie ochotę.
Moja rodzina to uwielbia, ale my nie przepadamy za wchodzeniem do wody.
Ja wolę siedzieć na plaży z zimnym piwem w ręce.
Masz to jak w banku.
Zapraszam na pokład.
Dziękuję.
Uważaj na stopień.
Ty pierwsza.
Ruszamy?
- Jak długo to potrwa? - 90 minut. Zdążymy na późny lunch.
Chyba nie będzie za bardzo trzęsło? Nie przepadam za lataniem.
Dbam o komfort moich pasażerów.
On leci z nami?
Benny jest naszym kucharzem.
Byle skończyło się na gotowaniu.
Wygodnie wam?
Tak.
Patrzcie uważnie. Może zobaczycie wieloryba.
Lub rekina.
Rekin?
Żarłacz biały. Nie chcielibyście chyba takiego towarzysza?
Mało prawdopodobne. Nie ta pora roku.
Jesteś pewien?
Charlie jest z wykształcenia biologiem morza. Był dobry.
Też tak myślałem, dopóki rekin mnie nie zaatakował.
- Zaczyna się. - Co się stało?
Skarbie, proszę. Może nie chce wracać do przykrych wspomnień.
Nie ma sprawy.
Badałem żarłacza czarnopłetwego i jego umiejętności łowieckie.
Są w tym świetne.
Pewnego dnia zszedłem pod wodę sam. To pierwszy błąd.
Rekin zaatakował mnie od tyłu. Straciłem czujność.
To był mój drugi błąd.
Na szczęście to był bardziej pocałunek niż prawdziwy atak.
Przez ten pocałunek spędził dwa tygodnie w szpitalu.
To ci się spodoba.
Kilka lat temu grupa turystów pojechała obserwować rekiny.
Nagle trzymetrowy rekin wskoczył na łódź!
Napędził im niezłego stracha!
Witamy na Piekielnej Rafie.
Dotarliśmy.
Tak naprawdę to Rafa Cesarska, ale miejscowi zmienili nazwę po tym,
jak jeden lugier rozbił się tutaj podczas sztormu.
To niezwykła historia.
Ośmioosobowa załoga utknęła na mieliźnie bez wody i jedzenia na 15 dni.
- Tylko jeden przetrwał. - 18-letni Japończyk. Saeki Morita.
Mój dziadek.
12 października 1951 roku.
Znasz tę historię?
Wszyscy ją znają. Saeki to legenda.
Jego ostatnim życzeniem było wrócić do swoich kompanów.
Rozejrzymy się?
Idźcie.
Dziękuję.
Powiesz im, że to park narodowy i nie powinni tego robić?
Nie. Pomóż Benny’emu.
Zapraszam.
Pięknie.
Uwielbiam to miejsce.
Ja również.
Pamiętasz, jak rozmawialiśmy wczoraj o pomyśle małżeństwa?
Powinnaś uczynić ze mnie uczciwego mężczyznę.
Nie wiem, czy to możliwe, ale jeśli wczoraj...
Spójrz!
Są piękne.
Jestem w ciąży.
Powiesz coś jeszcze?
Dobrze się czujesz?
Tak.
To wszystko?
Co teraz?
Wrócimy z tej wyprawy
i weźmiemy ślub?
Jesteś pewna?
W sprawie ciąży czy małżeństwa?
Mojego ojcostwa.
Palant.
Wiem, że tego nie planowaliśmy,
ale dobrze się z tym czujesz?
Tak.
Naprawdę.
Jestem zaskoczony, ale w pozytywny sposób.
Nie wiem, jak sobie poradzimy. Z interesem, pieniędzmi i z dzieckiem.
Będzie dobrze.
Bardzo dobrze.
Damy radę. Jak zawsze.
Co jest?
- Co się dzieje? - Chodźcie ze mną.
Dobrze się czujesz?
Nie czuje się dobrze!
Co się dzieje?
Tam!
Kurwa.
Niech to.
Musimy ich stąd zabrać.
Atak rekina?
Tak.
- Powinniśmy kogoś zawiadomić? - Już to zrobiłem.
- Straż Przybrzeżna się tym zajmie. - Musi tu gdzieś być.
- Co? - Ich łódź.
Może ona żyje. Na morzu długo nie przetrwa.
Ona? Skąd wiemy, że jest ktoś jeszcze?
Zostawmy to służbom.
Nie wiesz, gdzie szukać. Szanse są prawie zerowe.
- Musimy spróbować. - Chcę wracać. Ja płacę za czarter.
Nic z tego.
Mamy rezerwy paliwa na 45 minut.
Rozejrzymy się po okolicy.
Jeśli ktoś zobaczy coś niepokojącego, sprawdzimy to.
Myślę, że do ataku doszło wczoraj,
więc biorąc pod uwagę pływy i prądy, najlepiej polecieć na wschód.
Tam!
Schodzimy.
Trzeba to sprawdzić.
Nie możesz.
Jeśli zostaniesz ranny, kto będzie pilotował?
Benny?
Jasne.
W przypadku zagrożenia, postukaj w kadłub! Mocno!
Dalej, Benny.
Wszystko dobrze?
Została zaatakowana?
Cholera.
Wynośmy się stąd.
W porządku?
Co teraz?
Dom.
- Pospiesz się, Benny. - Robi się, złotko.
Co to było?
Wszystko dobrze?
Nie.
Startujmy.
Gdzie Benny?
Nie mogę odpiąć.
Rzuć tratwę!
Szybko! Wychodzimy! Za kilka minut zatoniemy.
- Odepnijcie pasy. - Nie mogę!
- W porządku? Na pewno? - Szybciej!
- Ostrzegałem. Mówiłem! - Wychodź!
- Mayday! Mayday! Cessna 206... - Musimy uciekać.
Weź, co ci wpadnie w ręce. Kamizelki, flary, kombinezony, wodę.
Mayday! Mayday! Cessna 206!
15 mil na północny wschód od Piekielnej Rafy.
- Słyszycie mnie? Odbiór. - Musimy stąd wyjść!
Prawy pływak zniszczony. Szybko toniemy.
Dajcie znać, czy mnie słyszycie!
- Płyń do tratwy! - Nie wejdę do tego!
Jak chcesz, ale Cessna za minutę będzie na dnie.
- Nie będę w tym pływał! - Błagam!
Twój wybór.
Załóż kamizelkę!
Proszę!
Szybciej!
Chwyćcie go!
Będziesz potrzebował kilku szwów, ale rana nie jest głęboka.
Dzięki.
Wezwałeś pomoc?
Możliwe. Nie wiem.
Chyba żartujesz!
Nie jest pewien!
Macie nadajnik sygnałów wzywania?
Poszedł na dno z Cessną.
Zostaliśmy zaatakowani.
Siedzimy w tym plastikowym badziewiu, a ty nie wiesz, gdzie jesteśmy?
Co z łodzią ratunkową?
Jest już w drodze?
Nie powinniśmy zaczekać?
Jest silny prąd.
Do rana będziemy 75 kilometrów stąd.
Poszukiwania zajmą kilka dni.
A pomoc z powietrza?
Ściemnia się.
Pierwszy samolot wyślą dopiero rano.
Jesteśmy jakieś 150 kilometrów od brzegu.
150 kilometrów?
Musimy wykorzystać prąd. Jeśli będziemy wiosłować zgodnie z nim,
jutro po południu powinniśmy dotrzeć do brzegu.
Jeśli nas wcześniej nie uratują.
- Możemy wrócić do rafy? - Nie ma szans.
Ty tak mówisz!
Tak.
A ty chcesz udzielić jakiejś rady? Bo na razie jedynie narzekasz!
Masz lepszy pomysł?
Prąd ma szybkość 5 węzłów i wschodni kierunek.
Rafa leży na południowym zachodzie. Nie możemy wiosłować przeciwko falom.
Zamiast tego spróbujemy dotrzeć do lądu. Takie są fakty. Jesteś analitykiem,
więc myśl!
A co z...
nim?
Może odpłynie.
Może wysoka temperatura zmieniła jego zwyczaje.
Lub zabrakło mu ryb.
Na razie spokój.
Widziałeś go?
I...?
Jakieś 5 metrów.
Widziałem większe.
Jak ramię?
Mogę wiosłować.
Wszystko dobrze?
Będziesz miała guza, ale nie wygląda to źle.
Dziękuję.
Przeżyję.
Jo nienawidzi wody.
Od zawsze.
W dzieciństwie prawie utonął.
Musiałam go namawiać, by poleciał ze mną na tę wyprawę.
A teraz to.
Jak poznałaś Charliego?
Pracowałam w szpitalu, kiedy przywieźli go po ataku rekina.
Zaskoczył mnie jego spokój.
Chociaż prawie stracił nogę.
Taki jest Charlie.
Macie dzieci?
Nie.
Nie jestem jeszcze gotowa.
Rozumiem.
Czuję to samo.
Jesteś...?
Tak.
Kiedy termin?
Za jakieś 7 miesięcy.
Jak daleko odpłynęliśmy?
Jakieś 15 kilometrów.
To dobrze!
Nieźle nam idzie.
Mów głośniej, kapitanie.
Zostało nam jakieś 130 kilometrów.
Co to było?
Tam.
Rekin!
- Usiądź, kretynie! - Odpierdol się!
- Zostaw nas w spokoju! - To delfin!
Siadaj!
To delfin.
Kurwa, Jo! Wystraszyłeś mnie!
Co?
A gdybyś wpadł do wody?
Masz rację.
Ile jeszcze mamy?
Ta jest ostatnia.
Znasz się na rekinach.
Tak sądziłem.
Sam powiedziałeś, że jestem analitykiem.
Wiesz, co to znaczy? Czym się zajmuję?
Analizuję sytuację
i w oparciu o fakty przewiduję konsekwencje.
Powiedziałeś, że jesteś świetnym biologiem morza.
Ja jestem bardzo dobrym analitykiem.
Moja ocena sytuacji wygląda tak:
Jeśli rekin nadal tu jest,
mamy mniej niż 5% szans na przeżycie.
Myślisz, że odpłynął?
- Nie wiem. - Kłamiesz!
Mówiłeś, że ich tu nie ma! Ale ten jest i zabija ludzi!
Nie odpłynął.
On to wie. Ona również!
- Czego ode mnie oczekujesz? - Pieprzonej prawdy!
Dobrze.
On nadal tam jest
i to blisko.
Wystarczy!
Dam radę.
Pokaż ręce.
Dziękuję.
Cholera!
Chyba upuściłam wiosło.
Co?
Nie jestem pewna. Wiosłowałam i samo się wyślizgnęło. Przepraszam.
Jest!
Przepraszam!
- Nie! - Nic mi nie będzie.
Dalej, Kaz.
Prawie je ma!
Szybciej, Kaz.
Sukinsyn!
Szybciej, Kaz! Szybciej!
- Załóż. Będzie ci cieplej. - Dziękuję.
- Pomogę ci. - Łapy precz od mojej żony!
- Odwal się! - Co powiedziałeś?
Wyjmij kij z dupy i zacznij nim wiosłować!
Oszalałeś?
Gdzie jest Benny?
Płyń!
- Moja ręka. - Patrz na mnie!
Jeszcze trochę.
Daj mi rękę.
Wyciągniemy cię.
Pieprzony idiota!
Przestań! Nie jest tego wart.
Trzymałam go.
Trzymałam jego rękę.
- Gdybym przytrzymała dłużej, mogłabym... - Przestań.
To nie twoja wina.
Michelle? Jeden łyk.
Dziękuję.
Gdyby udało mi się dotrzeć wystarczająco blisko...
Rekiny mają mały mózg. Pośrodku czaszki, między oczami.
Gdybym wbił nóż we właściwym miejscu, mogłoby się udać.
Musiałbyś być bardzo blisko.
W tym szkopuł.
Fatalny pomysł.
Nie mówiłem, że dobry.
Proszę.
Jo?
Daj.
Odpocznij.
Dziękuję.
Wracajcie na tratwę! Wszyscy z wody!
Szybciej, Jo!
Nie!
Płyń!
Płyń do nas!
Płyniemy do ciebie!
Płyń!
Nie!
Uspokój się.
On nie żyje.
Kaz?
Spójrz na mnie.
Nic mi nie jest.
On żyje. Szybko!
Wyciągniemy cię.
Pomóż mi...
Błagam.
Opiekuj się nim, dziadku.
Michelle?
Nie możemy się poddać.
Musimy dalej próbować.
Może uda nam się przetrwać.
W porządku?
Jak mojemu dziadkowi.
Mamy dziurę.
Tracimy powietrze.
Jeśli nic nie zrobimy, zginiemy.
Ale jeśli będziemy wiosłować, nadal mamy szansę na powrót do domu.
Odpocznijcie chwilę.
Nie musimy.
Odpocznij. Prąd pcha nas w dobrym kierunku.
Nic mi nie jest.
Odpocznij, skarbie.
Dobrze nam idzie.
Cholera!
Nie ruszajcie się.
Jeśli podpłynie wystarczająco blisko, będę miał szansę.
Nie ruszajcie się.
Gdzie on jest?
Nie wiem.
Gdzie on jest?
Nie widzę.
- Niech to! - Co?
Atakują w stadzie!
Kocham cię.
Gdzie on jest?
Do środka!
Spokojnie!
Ląd!
Widzę ląd!
Boże! Uda nam się!
Udało się nam, Charlie.
Udało się!
Do roboty!
Kurwa!
Co robimy? Toniemy.
Tratwa nie dopłynie do brzegu.
Co robisz?
Popłyniecie do brzegu. Cokolwiek się wydarzy, nie odwracajcie się.
- Płyńcie do brzegu. - Nie!
Zrobimy to razem.
Powinienem się tobą opiekować!
Zawsze razem.
Dobrze.
Ty strzelisz mu w paszczę lub w oko, ja dźgnę go w mózg.
Najpierw jeden, potem drugi.
Płyń! Płyń do brzegu!
- Gotowa? - Tak.
Chodź tu, pieprzony skurwielu!
Płyń! Płyń!
Teraz!
Boże!
Gdzie Charlie?
Cholera!
Na mój znak płyń do brzegu najszybciej jak możesz.
A ty?
Będę za tobą!
Teraz!
Tłumaczenie Justyna Wesołowska