‪ก่อนหน้านี้ใน เที่ยวบินพิศวง
‪ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ ทุกคน ‪มันไม่ได้อยู่ในเรดาร์
‪พวกคุณทุกคนหายไปห้าปีครึ่ง ‪ถูกสันนิษฐานว่าตายแล้ว
‪เที่ยวบิน 828 ไม่ใช่อุบัติเหตุ
‪เราควรจะต้องช่วยผู้โดยสารด้วยกัน
‪เบน!
‪- พระเจ้า... ‪- เบน!
‪มังกรตัวนี้คือจ้าวแห่งพายุ
‪ผมเชื่อว่ามันเป็นสัญญาณ
‪ผมมุ่งมั่นที่จะเป็นพ่อของเด็กคนนี้
‪เพราะผมเป็นผู้ปกครองร่วมกับคุณ
‪แคล มันคือเงาทั้งสามเหรอ
‪แค่เงาเดียว
‪การพิจารณาคดีครั้งล่าสุด ‪ไม่เกี่ยวกับการตัดสินแต่ละคน
‪พวกเขาทุกคนกลับมาด้วยกัน
‪และตอนนี้พวกเขาก็ถูกตัดสินด้วยกัน
‪เมื่อสองปีก่อน ผมแตะหางเครื่องบิน ‪แล้วผมก็หายไปอีกครั้ง
‪ผมคิดว่าผมกลับเข้าไปในแสงจ้าที่เราเห็น
‪เรามีวลีหนึ่งสําหรับมัน เราเรียกมันว่า ‪"แสงสีฟ้าเจิดจ้ายาวไกล"
‪จริงๆ แล้วไม้ลอยน้ําคือ ‪ชิ้นส่วนที่เหลืออยู่ของเรือโนอาห์
‪ดูเหมือนข้อมูลทั้งหมดจะชี้ไปทางนั้น
‪พระเจ้าเลือกฉันให้นําทางคนที่คู่ควร ‪ผ่านการพิพากษาครั้งสุดท้ายไป
‪โลกจะจบสิ้นในอีกสองวัน ‪และมีแค่แปดคนที่อยู่รอดได้
‪เรากําลังเผชิญกับเหตุการณ์ระดับสูญพันธุ์
‪แม่น้ําสีแดง มันนําไปที่ภูเขาไฟ
‪โลกกําลังจะจบสิ้น และเราก็รู้ว่าจบสิ้นยังไง
‪แคล
‪พ่อ แคลอยู่ไหนคะ
‪อ๋อ เขาต้องไปที่อื่นน่ะ
‪ไปที่ไหนคะ
‪เขาแค่ไปช่วยเรา พวกเราทุกคนน่ะจ้ะ
‪ผมว่าเด็กคนนี้ต้องการคนดูแลนะครับ
‪เฮ่ อีเดน
‪พ่อคะ
‪หนูยังรู้สึกถึงเขาอยู่ค่ะ
‪หนูรู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นี่
‪แต่เขาอยู่ที่นี่
‪ขอบใจนะ ออล
‪พ่ออยากได้ยินแบบนั้น
‪เขาเริ่มทําอะไรก็ตาม มันยังไม่จบ
‪อีเดนผู้พิชิตออกผจญภัยแล้ว
‪หนูต้องไปแล้วค่ะ
‪บายค่ะ
‪แน่จริงก็จับให้ได้สิ
‪(รุ่นปี 1999)
‪(21 ‪โลก)
‪นั่นใช่...
‪พระเจ้าช่วย
‪(เที่ยวบินพิศวง)
‪ให้ตายสิ
‪ไพ่โลก ภูเขาไฟเหมือนกัน ลาวาเหมือนกัน
‪ใช่ แต่นี่มีตาชั่งที่สมดุล
‪ชะตากรรมของโลกไม่แน่ว่าจะจบด้วยดีหรือร้าย
‪มีคําจารึกอยู่ข้างใต้
‪โอเค แต่ฉันดูไม่ออกว่าอะไร
‪คําจารึกนั่นต้องสําหรับเราแน่ๆ ‪แต่มันถูกทําลายไปเมื่อ 25 ปีก่อน
‪ใช่ แต่เมื่อวานพ่อบอกว่าพ่อเคยมาที่ที่ตั้งแคมป์นี้
‪- ตอนนั้นปีอะไร ‪- น่าจะเป็นปี 1993 หรือไม่ก็ปี 94
‪โอเค งั้นก็ก่อนจะมีกราฟฟิตีนี่นานมาก
‪พ่อบอกว่าย่าเคยถ่ายรูป ‪ที่ตั้งแคมป์นี่เยอะมากใช่ไหม
‪คําจารึกดั้งเดิม ‪อาจอยู่บนพื้นหลังของรูปพวกนั้นสักใบก็ได้
‪มันก็น่าลองดูนะ เรายังมีสไลด์เก่าๆ อยู่
‪ในห้องใต้หลังคาที่บ้านของเบเวอร์ลี ‪ที่ที่แองเจลิน่าซ่อนตัวอยู่
‪หนูเข้าใจว่าพ่อกับอาเป็นห่วง
‪แต่หนูจะไปเอง
‪- ไม่ พ่อจะไม่... ‪- พ่อ จบเกมแล้ว
‪วันตาย มันมาถึงแล้ว
‪ฉะนั้นถ้ามีโอกาสที่หนูจะหาเบาะแสนี้ได้...
‪หนูต้องทํามัน
‪ผมจะไปกับโอลีฟ ดูแลให้เธอปลอดภัย
‪มาเร็ว อีเดน กลับบ้านกันเถอะ
‪พ่อคะ
‪เราได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้คนในวันตายแล้ว ‪มันไม่น่าดูเลย
‪ให้เด็กๆ อยู่ห่างจากที่นี่ให้มากที่สุดจะดีกว่า
‪นี่
‪คุณไปไม่ได้นะ โอลีฟ ‪ผมเสียคุณไปไม่ได้เหมือนกัน
‪จําเหตุผลที่คุณไปอียิปต์ได้ไหม
‪นั่นคือเหตุผลเดียวกับที่ฉันต้องไปตอนนี้
‪ฉันจะได้พยายามหาเบาะแส
‪เพื่อที่เราจะได้มีอนาคต เข้าใจไหม
‪หนูอยากกอดกลุ่มด้วยคนค่ะ
‪พ่ออยากให้ลูกรู้ว่าพ่อภูมิใจในตัวลูกแค่ไหน
‪ใจของลูก ความกล้าหาญของลูก...
‪ความเห็นอกเห็นใจของลูก
‪ลูกสมเป็นลูกสาวแม่ของลูกจริงๆ
‪และความฝันของเธอก็เป็นจริง
‪ฉันจะคิดถึงพวกคุณ
‪พวกคุณทั้งสามคน
‪นี่
‪เราจะรอดนะ เข้าใจไหม ผมรู้ ผมรู้สึกได้
‪มานี่สิ
‪ครั้งหน้าที่ฉันเจอคุณ ‪คุณอาจจะเป็นคุณพ่อแล้วก็ได้
‪มาเร็ว อีเดน
‪ไปล่าสมบัติกันเถอะ
‪เราจะไปล่าสมบัติกัน
‪การล่าสมบัติที่สําคัญมาก
‪ตรงที่ที่กากบาทไว้
‪วงกลมไว้ด้วยจุด
‪แมงมุมไต่ขึ้นหลัง
‪เลือดพุ่งกระฉูด
‪ฉันกังวลว่าเราจะไม่รู้ว่า ‪ต้องทํายังไงเมื่อถึงจุดจบจริงๆ
‪ฉันไม่กังวล เราจะได้รู้เอง
‪หวังว่าเธอคงจะพูดถูก
‪เรารู้มาห้าปีแล้วว่ามันจะเกิดขึ้น ‪ตอนนี้พอถึงเวลาจริงๆ
‪เมื่อเช้าฉันตื่นขึ้นมาแล้วตื่นตระหนก
‪- รู้สึกเหมือนหน้าอกฉัน... ‪- เดี๋ยว ฉันก็เหมือนกัน
‪- ฉันก็เหมือนกัน ‪- เหมือนกัน
‪ไม่ นี่อาจไม่ใช่อาการตื่นตระหนก
‪มันอาจจะเป็นตัวอย่างก็ได้
‪หัวใจเต้นเร็ว สับสน ขาดออกซิเจน
‪เหมือนร่างกายของซีคเย็นลง ‪และถูกปกคลุมด้วยน้ําแข็ง
‪ฉันคิดว่าเราจะต้องตายแบบนี้
‪เหมือนเราระเบิดในเครื่องบินตก
‪ชั้นบนไม่มีใคร
‪โอเคค่ะ ข้างล่างนี่ก็ไม่มีใคร
‪ฉันว่าเราพาเด็กๆ เข้ามาได้
‪ผมอยากรู้ว่าแองเจลิน่ากับพวกบ้านั่นไปที่ไหน
‪จะที่ไหนก็ตาม มันต้องไม่ดีแน่
‪สามนาทีนะ เราต้องไปกันต่อ
‪แน่ใจนะว่านี่เป็นความคิดที่ดี ‪ถ้ามีใครเราจําได้ล่ะ
‪คุณไม่แน่ใจเหรอว่าฉันปกป้องพวกเราได้
‪(ยินดีต้อนรับ ‪ของขวัญ ของว่าง เครื่องถ้วยชาม จุดพักรถ)
‪แน่ใจนะว่าคุณรู้ว่าต้องทํายังไง
‪ผมมีทักษะ ดูและเรียนรู้ไว้ เจ้าตั๊กแตน
‪เกิดอะไรขึ้นกับบ้านของเรา
‪ไม่เป็นไร
‪เราจะซ่อมมันให้เหมือนเดิม
‪แต่ในระหว่างนี้
‪เราวาดรูปให้หนูน้อยโฮปกันดีไหม โอเคนะ
‪ไปกันเถอะ
‪เดี๋ยว ไม่ได้
‪ห้ามคุณบันได
‪มาสิ
‪นั่งลง
‪ผ่อนคลายไว้
‪โอเคนะ
‪เป็นระลอกคลื่นทั่วนิวยอร์กซิตี ‪หลังการค้นพบภูเขาไฟลูกมหึมา
‪ปรากฏขึ้นที่ท่าเรือนิวยอร์ก
‪นักวิทยาศาสตร์เตือนว่าภูเขาไฟยังคุกรุ่นอยู่
‪และอาจระเบิดได้ทุกเมื่อ
‪มีรายงานที่คล้ายๆ กันว่า ‪ภูเขาไฟปรากฏขึ้นในชั่วข้ามคืน
‪แจ้งเข้ามาจากทั่วโลก
‪ฮ่องกง ไคโร เม็กซิโกซิตี้
‪เฮ่
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪เฮ่ เบน!
‪พระเจ้าช่วย มิค ทีเจ
‪คุณมาที่นี่ได้ยังไง
‪ตอนกลางดึก ผมเห็นลําแสง เหมือนไฟสัญญาณ
‪คุณเห็นไฟสัญญาณเหรอ
‪ไฟสัญญาณของแคล
‪มันดึงเรามาที่นี่ เราทิ้งทุกอย่างมาเลย
‪ผมต้องมา
‪มันเหมือนกับทุกหนแห่ง ผมรู้ว่าต้องไปที่ไหน
‪แล้วเราก็เห็นเฮนรี่เดินอยู่ตามถนน
‪ผมคิดว่าเขาต้องเดินทางไปที่เดียวกับผมแน่ ‪ผมเลยไปรับเขามา
‪ดูนั่นสิ
‪ผู้โดยสาร พวกเขาก็เห็นมันเหมือนกัน
‪พวกเขาทุกคนเห็นมัน
‪พวกเขาทุกคนกําลังมา
‪แคล
‪สบายดีไหม ‪แรนดอล ไม่ได้เจอกันนานเลย
‪เที่ยวคลับเที่ยวบาร์อยู่น่ะ ‪ไปให้สาวเต้นบนตักที่ฟัซซี่พีช
‪และผมก็จ่ายบิลด้วยบัตรเครดิต ‪ที่ไอ้งั่งบางคนทําหล่นไว้
‪ก้าวต่อไป
‪คุณอาจมีทักษะ แต่การขับรถไม่ใช่หนึ่งในนั้น
‪ว้าว ไม่คิดว่าพวกคุณจะโผล่มา ‪และก็ไม่คิดเลยว่าจะมาด้วยกัน
‪นึกว่าคุณเป็นพวกหลงทางซะอีก
‪ผมโน้มน้าวเขาว่า ‪ไม่มีคําว่าสายเกินไปที่จะพลิกผันชะตากรรม
‪เอาเหอะๆ ผมเลิกโดนล้างสมองแล้ว ‪หรือไม่ก็ยังโดนอยู่ ใครจะรู้
‪สร้อยคอของแม่คุณ ‪ผมรู้ว่ามันมีความหมายกับคุณยังไง
‪เราควรคาดหวังว่าแองเจลิน่าจะโผล่มาไหม
‪หรือเธออาจไม่เห็นลําแสง
‪เธอเห็นมัน
‪แต่สายน้ํามันเชื้อเพลิงรถเธอ ‪บังเอิญถูกกรรไกรตัดขาดน่ะ
‪ถ่วงเวลาให้เราได้สักพักนึง
‪นั่นผมกับอาดิโอลูกชายผม
‪- มีแค่ผมกับเขามาตลอด ‪- ใช่
‪ผมกับแม่ก็เหมือนกัน มีแค่เราเสมอ
‪ผมเข้าใจคุณนะ ตอนภรรยาผมตาย ‪ผมกับชาร์ลีก็เหมือนกัน
‪มีแค่เรา
‪ไม่ยุติธรรมเลยที่ทํากับเด็กแบบนั้น
‪จอร์เจียกับฉันกอดกัน
‪แล้วเปิดแผ่นเสียงเต้นกันทุกแผ่นที่เรามีอยู่บนชั้น
‪แผ่นเสียงคืออะไร
‪ลีโอกับผมเพิ่งกลับมาเจอกัน
‪และต้องถูกแยกจากกันอีก
‪ขอโทษค่ะ ‪คุณเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินใช่ไหม
‪- ใช่ค่ะ ‪- ฉันทรินา เวสิค
‪ภรรยาคุณพยายามช่วยเราตอนที่เราซ่อนตัวอยู่
‪ฉันแค่อยากขอบคุณน่ะค่ะ
‪ด้วยความยินดีค่ะ
‪ไม่เป็นไรนะคะ
‪ไงคะ ลูกคุณเป็นไงบ้าง
‪- เธออยู่กับจอร์แดนค่ะ ‪- โอเค
‪คุณน่าจะได้เห็นเขาอยู่กับเธอ ‪เขาเป็นพ่อที่ดีที่สุด
‪คุณคิดว่าฉันจะได้เจอเขาอีกไหม
‪หวังว่าอย่างนั้น ใช่ค่ะ ฉันหวังว่าอย่างนั้น พอลลี่
‪มาเถอะ
‪มิตรภาพดีๆ ทั้งหมดนี้
‪- มันช่างสวยงามจริงๆ ‪- ใช่
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า
‪เราเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ
‪นั่นคือชัยชนะที่ไม่มีใครพรากไปได้
‪เราตรวจสอบรายชื่อผู้โดยสาร ทุกคนอยู่ที่นี่
‪ยกเว้นแองเจลิน่าและคนของเธอเจ็ดคน
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าทําไมเราถึงมาที่นี่
‪เราควรบอกอะไรสักอย่างกับพวกเขานะ
‪ใช่
‪เอาละ เรียกทุกคนมารวมตัวกันเถอะ
‪ตอนเราขึ้นเครื่องเที่ยวบิน 828
‪เราไม่รู้ว่า
‪เรากําลังเริ่มการเดินทาง ‪ที่เปลี่ยนชีวิตและแสนทุกข์ทรมาน
‪ตอนนี้เราสิ้นสุดการเดินทางแล้ว
‪ผมไม่รู้ว่าคืนนี้เราจะเผชิญกับอะไร
‪แต่ผมรู้ว่าลูกชายผมส่งสัญญาณนั่นมา
‪เขาเรียกเราทุกคนมารวมกันที่นี่
‪และผมต้องเชื่อว่ามันสําคัญ
‪เชื่อว่ามันคุ้มค่า...
‪คุ้มค่ากับการเสียสละของเขา
‪ถอยไป!
‪ให้ตายสิ
‪(สายการบินมอนเตโก)
‪นั่นเที่ยวบิน 828
‪มันกลับมารับเรา
‪แคล เขาทําแบบนี้ เขาเอาเครื่องบินกลับมา
‪แซฟไฟร์ของแคลรวมกับชิ้นส่วนของเรือโนอาห์ ‪แซฟไฟร์ทั้งสอง
‪ฉันคิดว่ามันเป็นขั้นตอนสุดท้าย
‪เครื่องบิน มันคือตาชั่งในแบบของเรา
‪เธอพูดถูก ‪ถึงเวลาสําหรับการพิพากษาของเราแล้ว
‪ทุกคน
‪เราต้องขึ้นไปบนเครื่องบิน
‪เครื่องบินที่เพิ่งโผล่ขึ้นมา ‪จากพื้นโลกลํานั้นน่ะเหรอ
‪มันเป็นวิธีเดียวที่จะอยู่รอด
‪ผมจะไปตรวจดู
‪ช่วยคนขึ้นไป
‪มันปลอดภัย ทุกคน
‪มันปลอดภัย
‪ไปกันเถอะ แรนดอล
‪มาเร็ว ทุกคน
‪ไม่เป็นไร
‪ให้ตายสิ
‪โอเค
‪จาเร็ดยังขุดคุ้ยอยู่ แต่ไม่รู้สิ
‪ฉันคิดว่านี่อาจจะใช่ เจออะไรหรือยัง
‪ถ้าคุณชื่นชอบนกกระจอกลุ่มน้ําเค็ม ‪คุณโชคดีมากเลยละ
‪คุณย่าจัดหมวดหมู่นกพวกนี้ตามสายพันธุ์
‪มีนกกระจิบ
‪นกหัวขวาน นกกระสา
‪ไม่ ยังไม่พร้อมที่จะดูนกกระสา
‪โอเค ผมหามาได้เท่านี้
‪นกกระจิบบึง ซิลเวอร์เดรค และก็นกกระจิบ
‪ซิลเวอร์เดรคเหรอ
‪เราอาจไม่ต้องค้นหา ‪ในกล่องพวกนี้ทั้งหมดแล้วก็ได้
‪เดรคเป็นอีกคําที่หมายถึงมังกร
‪และมังกรเงิน ‪คือสิ่งที่อัลซูรัสเรียกเที่ยวบิน 828
‪อาจเป็นอะไรสักอย่างก็ได้ มาดูกันเถอะ
‪ก้อนหิน พุ่มไม้
‪นิ้วหัวแม่มือของมนุษย์
‪(เอ็ม บี)
‪นี่ไง
‪นั่นพ่อกับอามิค
‪ทุกคน นั่นมันที่ตั้งแคมป์
‪นั่นไง เลื่อนดูต่อ
‪ศิลปะสกัดหิน
‪นั่นไง
‪คําจารึก
‪กําลังรอผู้สําเร็จการศึกษาจากรุ่นปี 99
‪"การให้อภัยทําใจเบาลง"
‪น่าสนใจ
‪เราคิดเรื่องความดีมีน้ําหนักมากกว่าความชั่ว
‪แต่จริงๆ แล้ว ในตํานานมาอัต
‪ความดีไม่ได้อยู่บนด้านหนึ่งของตาชั่ง ‪และความชั่วก็ไม่ได้อยู่บนอีกด้าน
‪ใจถูกถ่วงน้ําหนักด้วยขนนก
‪ฉะนั้นการทําให้ใจเบา ‪ก็สําคัญพอๆ กับการทําความดี
‪แล้วตัวอักษรพวกนี้ล่ะ ‪พี ไอ เอ็กซ์ แอล เอ แซด
‪เอ แซด อัลซูรัส
‪พี ไอ เอ็กซ์ ฉันไม่รู้ พิกซ์ รูปภาพ
‪ใช่ อัลซูรัสมีบันทึกที่มีรูปภาพเต็มไปหมด
‪ก็อาจใช่ แล้วตัวแอลล่ะ
‪ฉันไม่รู้ แต่ฉันเอาบันทึกนั่นซ่อนไว้อย่างดี
‪หวังว่าแองเจลิน่าคงไม่ได้เอามันไปนะ
‪โอ้ เป็นไง
‪ปวดเกร็งเหรอ
‪ให้ตายสิ มันจะต้องแย่สําหรับเด็กคนนี้แน่ๆ ‪ที่มีนักสืบสองคนเป็นพ่อแม่
‪ลูกจะไม่รอดอะไรไปได้ทั้งนั้น หนูน้อย
‪มาเร็ว ลุกขึ้น
‪โอเค
‪ได้เวลาพักแล้ว
‪- ฉันขึ้นไม่ไหว ‪- ไหวสิ มาเร็ว จับมือฉันไว้
‪เร็วเข้า ส่งมือมา
‪ลงไปจากเรือของฉัน
‪- มาเร็ว ‪- ไป
‪หยุดนะ ฉันต้องการให้ผู้โดยสารทุกคน ‪ลงจากเครื่องบินลํานั้น ลงมาให้หมด
‪ปีนขึ้นไป
‪เดี๋ยวนี้!
‪คุณต้องอยู่บนเครื่องบินนั่น แองเจลิน่า เราทุกคน
‪เครื่องบินไม่ได้มารับแค่คุณเท่านั้น
‪แต่มันมารับแค่ฉัน เบน
‪พระเจ้ากําลังจบสิ้นโลก ‪เหมือนที่ท่านทําในยุคของโนอาห์
‪ก็เหมือนที่ท่านช่วยโนอาห์กับครอบครัวของเขา ‪ตอนนี้ท่านจะช่วยครอบครัวฉัน
‪แคลเอาเครื่องบินกลับมารับเราทุกคน ‪แองเจลิน่า
‪หยุด! อย่าเดินอีกแม้แต่ก้าวเดียว
‪คนของฉัน ไปขึ้นเครื่องบิน
‪นั่นมันอะไรกัน
‪เราต้องเอาเครื่องบินลํานี้ออกไปจากที่นี่โดยเร็ว
‪นั่งลงสิ ได้โปรด
‪ทุกคน นั่งลง ตรงไหนก็ได้ ขอร้อง
‪คุณทําอะไรน่ะ
‪เดรอาต้องการน้ําแข็งก้อนเล็กๆ ‪เดรอาก็จะได้มัน
‪โอเค ฉันเจอบันทึกแล้ว ‪ดูสิ ตรงนี้บนหน้าเก้า
‪มันเป็นภูเขาไฟเหมือนที่เราเห็นบนก้อนหินนั่น
‪หายใจออกสามครั้ง หนึ่ง สอง สาม
‪ถ้ามันเป็นตัวเลขล่ะ
‪ไพ่โลกอยู่บนหน้าเก้า
‪ถ้าตัวพีหมายถึงหน้ากระดาษ ‪และไอเอ็กซ์หมายถึงเลขเก้าโรมันล่ะ
‪แล้วแอลจะหมายถึงอะไร
‪ห้าสิบ แอลคือห้าสิบ
‪น้ําแข็งมาแล้ว
‪- เราทุกคนต้องขึ้นเครื่อง เดี๋ยวนี้ ‪- ไม่
‪ฉันจะไม่ให้คุณทําลายเรื่องนี้ของฉันกับคนของฉัน
‪คนของคุณจะต้องลงไปจากเรือของฉัน ‪ไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่ง
‪ได้โปรดเถอะ พระเจ้า ไม่นะ
‪เร็วสิ
‪อะไร เร็วสิ
‪พอล
‪วางปืนลง พลังของเธอหายไปแล้ว
‪เราทุกคนต้องขึ้นเครื่องบินนั่น ‪วางปืนลง แล้วก็ไปกับเรา
‪ไม่นะ
‪อย่าขยับ
‪ซานวี
‪- เป็นอะไรหรือเปล่า ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪แค่ถากๆ ไปน่ะ
‪มาเร็ว
‪มิเคล่า ‪อามูตาให้คุณไปที่ห้องนักบิน เดี๋ยวนี้
‪เบน เร็วเข้า
‪อยู่บนเครื่องบินนะ
‪สี่สิบแปด สี่สิบเก้า...
‪ห้าสิบ
‪พ่อกับฉัน
‪เดี๋ยว
‪นี่เป็นการให้อภัยได้ยังไง
‪การให้อภัยทําให้ใจเบาลง
‪พระเจ้าช่วย
‪- สวัสดี นี่เบนพูด ฝากข้อความไว้นะครับ ‪- พ่อ
‪พ่อ
‪ตอนนี้หนูไม่รู้จะติดต่อพ่อยังไง
‪แต่หนูว่าหนูรู้คําตอบเรื่องนี้แล้ว
‪รูปที่พ่ออุ้มหนูเดินฝ่าไฟ มันไม่ใช่หนู
‪แต่เป็นแองเจลิน่า
‪นี่คือสารสําหรับพ่อ
‪พ่อ ทางเดียวที่พ่อจะรอดชีวิตจากวันตายได้
‪คือให้อภัยแองเจลิน่า
‪และหนูก็ไม่รู้ว่าพ่อจะทําอย่างนั้นได้ไหม
‪แต่หนูอยากให้พ่อลองทํามันจริงๆ
‪คุณพรากคนที่ผมรักที่สุดในชีวิตไป ‪แม่ของลูกผม!
‪อย่าพูดกับฉันเรื่องคนที่ถูกพรากไปจากคุณ
‪ทุกคนในชีวิตฉันทรยศฉัน
‪ทิ้งฉันไป
‪นั่นคือภาระที่ฉันต้องแบกรับเพราะพระเจ้าเลือก...
‪คุณไม่ได้ต่างจากคนอื่นบนเครื่องบินลํานั้น
‪ไม่จริง ฉันมีอํานาจอยู่ในมือ
‪อํานาจไม่ใช่สิ่งสําคัญ มันสําคัญที่...
‪คุณใช้มันยังไง
‪คุณอยากแก้แค้น
‪ฉันเข้าใจนะ
‪แต่ฉันไม่เคย
‪ตั้งใจที่จะฆ่าเกรซ
‪ไม่มีวันไหนเลยที่ฉันจะไม่เสียใจกับเรื่องนั้น
‪ที่ฉันไม่สวดมนต์ให้เธอ
‪แองเจลิน่า!
‪ทิ้งฉันไว้เถอะ เบน ฉันอยากตาย ไปเถอะ
‪เบน เราต้องไปแล้ว
‪โอลีฟ เด็กจะคลอดแล้ว
‪ขอบคุณค่ะ
‪เอาละ
‪คุณก็รู้ ฉันไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมานั่งอยู่ตรงนี้
‪ผมเคยบอกคุณแล้ว ผู้โดยสาร 828 โชคดี ‪ที่มีคุณเป็นผู้นํา และผมก็พูดจริงๆ
‪ทีนี้ เอาเครื่องบินนี่ขึ้นบินกันเถอะ
‪คุณคิดว่ามันจะบินได้จริงๆ เหรอ
‪ผมก็ไม่รู้ แต่ ณ ตอนนี้ ผมว่าอะไรก็เป็นไปได้
‪เยี่ยม ค่ะ ชอบที่คุณมองโลกในแง่ดี ‪แต่อย่างแรก เราไม่ต้องการรันเวย์เหรอ
‪งั้นก็โอเคเลย
‪โอเค
‪ลุยเลย กัปตันสโตน
‪บินกันเถอะ
‪โอเค ทุกคน คาดเข็มขัดนิรภัยค่ะ
‪มีเข็มขัดนิรภัยไหม โอเค
‪ถ้ามีใครหรืออะไรให้คุณสวดมนต์ภาวนา
‪นี่คือเวลาที่ควรจะทํามัน
‪พอผมบอกให้ดึงก็ดึงเลยนะ พร้อมไหม
‪ค่ะ พร้อมมากเลย
‪ดึง!
‪- ไงครับ แขนเป็นไงบ้าง ‪- ไงคะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪อะไร มีอะไรเหรอ นอกเหนือจากทุกอย่าง
‪มองออกไปนอกหน้าต่างสิ
‪พระเจ้าช่วย
‪ในห้องแล็บของกุปตะ ‪พวกเขาติดตามค้นหาภูเขาไฟใต้น้ําทั่วโลก
‪พวกเขาไม่มีวิธีติดตามค้นหาภูเขาไฟใต้ดิน
‪ที่จะโผล่ขึ้นมาเหนือพื้นดิน
‪- นี่คือ... ‪- จุดจบของโลก
‪อย่างที่อัลซูรัสทํานายไว้
‪ผมหายใจไม่ออก
‪เฮกเตอร์ มองผมสิ
‪เฮกเตอร์ หายใจไว้ ใจเย็นๆ ‪พยายามหายใจไว้
‪- คุณจะไม่เป็นไร ‪- เรามีอีกคน
‪ผมไม่รู้
‪- มีใครอีกไหม ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันก็ไม่รู้
‪ไม่!
‪เกิดอะไรขึ้น
‪คนที่นั่งริมทางเดินทุกคน ‪กําลังเจอกับสิ่งที่เราเจอเมื่อเช้า
‪ทําไมต้องเป็นเราก่อน
‪ฉันก็ไม่รู้ ‪เราอาจเจอมันเป็นตัวอย่างก็ได้ ตอนนี้มัน...
‪กําลังแพร่กระจาย ‪ต้องมีอะไรสักอย่างกําลังมาแน่
‪ฉันว่ามันคือการพิพากษา
‪หน้ากากออกซิเจน
‪บ้าจริง ปล่อยมันลงไม่ได้
‪นั่นคือการพิพากษาของพวกเขา
‪มันคือเถ้าถ่าน
‪พวกเขาระเบิดเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในตัวพวกเขา
‪ตายอย่างที่พวกเขาคงจะตายบนเที่ยวบิน 828
‪- พระเจ้า มันจะเกิดขึ้นกับเราทุกคนไหม ‪- ไม่
‪ไม่ค่ะ
‪แค่คนที่สมควรตายเท่านั้น
‪เอาละ
‪นี่คือช่วงเวลาแห่งการพิพากษาของเรา ‪เรารู้ว่ามันน่ากลัว
‪เราเคยเห็นคนรอดชีวิต ‪จากวันตายของพวกเขามาก่อน
‪รวมทั้งสามีฉันด้วย
‪ฉันเชื่อว่าเราก็รอดได้
‪ที่รัก
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เรากําลังจะตาย
‪อะไรนะ
‪พอลระเบิดไปเมื่อกี้
‪พอล ไม่นะ
‪ฉันเห็นมันเกิดขึ้น เขาตายแล้ว
‪คุณสัญญาว่าจะปกป้องเรา
‪พอลทําทุกอย่างที่คุณต้องการ ฉันก็เหมือนกัน
‪ใช้แซฟไฟร์ของคุณสิ
‪ฉันขอโทษ
‪หยึ๋ย
‪ไม่นะ
‪โอเค
‪ผู้มีอํานาจ ใครก็แล้วแต่
‪ผมรู้ว่าบางครั้งเขาก็เป็นคนยโสโอหัง ‪แต่เขาเป็นคนดี
‪เอาผมไปแทนเถอะ
‪พระเจ้า อีแกน
‪ซานวี
‪ไม่นะ ไม่ๆ
‪ไม่เป็นไร
‪- ฉันคร่าชีวิตคน ‪- คุณไม่ได้เลือกที่จะทํามัน
‪คุณทําความดีเยอะมาก คุณช่วยลูกชายผม
‪คุณช่วยชีวิตคนไว้มากมาย ได้โปรดเถอะ
‪- ฉันพร้อมแล้ว ‪- ผมไม่พร้อม
‪ไม่เป็นไร
‪ผมสมควรโดนแล้ว
‪ผมเห็นแก่ตัวและจริงๆ แล้ว
‪ก็เป็นคนไม่ดี
‪ไม่ ใครก็ตามที่ยอมสละชีวิตเพื่อคนอื่น ‪ไม่ใช่คนเห็นแก่ตัว
‪นั่นคือนิยามของการไม่เห็นแก่ตัว
‪พระเจ้าช่วย
‪- ให้ตาย... ‪- จริงเหรอ
‪ตัดสินใจได้ดี
‪โอเค
‪หายใจสิ
‪- พระเจ้า ‪- หายใจสิ หายใจลึกๆ
‪โอเค หายใจลึกๆ ดีค่ะ
‪โลกจะจบสิ้นหรือไม่ คุณก็กําลังจะมีลูก
‪โอเค สุดยอดเลย
‪มันไม่ได้รู้สึกสุดยอดเลย
‪หายใจไว้ หายใจลึกๆ คุณทําได้ดีมาก
‪หนูช่วยได้ค่ะ โจลีนก็ช่วยได้
‪โอเค ฉันว่าได้เวลาพาโจลีนเข้านอนแล้วละ
‪ไปเร็ว
‪ไม่นะ ไม่
‪ลูกเป็นทูตสวรรค์ มันจะเกิดขึ้นกับลูกไม่ได้
‪ได้โปรดเถอะ ลูกเข้าใจผิด ไม่!
‪ได้โปรดเถอะ พระเจ้า ไม่
‪เบน ช่วยด้วย
‪ช่วยด้วย!
‪(ทุกสิ่งทํางานด้วยกันตลอดไป ‪โรม 8:28)
‪มานี่สิ
‪ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ น้องรัก
‪โจลีนกลัว
‪ย่าแคเรนคงจะบอกโจลีนว่าไง
‪นึกถึงสิ่งดีๆ ทั้งหมด
‪เยี่ยมเลย อีกทีเดียว ดี อีกที
‪เธอออกมาแล้ว
‪สิบเอ็ดคน เราเสียผู้โดยสารไป 11 คน
‪นั่นเป็นข่าวดีใช่ไหม พวกเราที่เหลือรอดชีวิต
‪คนที่ยังเหลือให้เห็นอยู่ ‪ตอนนี้สิ่งที่เรารู้คือตั้งแต่นี้ไป
‪อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับพวกเราคนใดคนหนึ่ง ‪อาจเกิดขึ้นกับพวกเราทุกคนได้
‪เรือชูชีพ
‪ใช่ เราเห็นมันเกิดขึ้นกับพวกที่ติดยาบ้าสามคน
‪คนที่ชั่วร้ายดูดพลังชีวิตจากอีกสองคน
‪นั่นมันคืออะไร
‪โอเค ทุกคน หลบอยู่ข้างหลังเรา ‪จับกันไว้นะ
‪อยู่ด้วยกันไว้นะ
‪อย่ามายุ่งกับเรา!
‪ทําไมถึงเลือกพวกเรา
‪เราเป็นแค่กลุ่มคนธรรมดาๆ 191 คน ‪แต่คุณเลือกเรา
‪และคนก็เกลียดชังเรามาตั้งแต่นั้น
‪ถูกทดสอบ และถูกคุมขัง
‪เราทําทุกอย่างที่คุณต้องการ ‪ติดตามทุกเสียงเรียก
‪ทีเจ เขาหยุดการฆาตกรรม
‪โจ เขาป้องกันเราจากแก๊งค้ายา
‪และก็เอเดรียน เขาช่วยเด็กไม่ให้จมน้ําตาย
‪แอสทริดช่วยชีวิตเด็กผู้ชายไว้
‪แรดด์ช่วยปลดปล่อยลูกชายผู้บริสุทธิ์ของเขา ‪และก็อย่างอื่นอีกมากมาย
‪เราไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่เราทําดีที่สุดแล้ว
‪แค่นั้นยังไม่พอเหรอ
‪แค่นั้นยังไม่พอหรือไง
‪อีกสองวินาที ไม่ว่านั่นมันจะคืออะไร
‪คงโดนฉี่ใส่แน่
‪เดี๋ยว
‪ทุกอย่างเงียบกริบ
‪ไม่มีการระบิดของภูเขาไฟ
‪วันสิ้นโลก
‪มันจบแล้ว
‪ฉันว่าเราทําสําเร็จแล้ว
‪ฉันว่าเราอาจช่วยโลกไว้ได้แล้ว
‪มิเคล่า
‪มันคือแสงจ้า
‪แสงสีฟ้าเจิดจ้ายาวไกล
‪ทีนี้ยังไงต่อ
‪คราวที่แล้วแสงจ้าไล่ตามเรา
‪คราวนี้เราจะไล่ตามมัน ‪พาเราไปอยู่ตรงกลางมัน
‪รับทราบครับ กัปตัน
‪คุณรับทราบมันจริงๆ เหรอ ‪ฉันไม่มีประสบการณ์อะไรเลยนะ
‪สถานการณ์นี้ไม่ได้อยู่ในคู่มือการฝึก
‪ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ
‪นั่งที่ของคุณด้วยครับ
‪ที่นั่งตรงไหนก็ได้
‪ลุยละนะ
‪ฉันว่าเราไม่ได้เคลื่อนที่นะ
‪ผมจะไปดูเอง
‪ทีนี้เราจะทํายังไงต่อ
‪ฉันคิดว่าเธอรู้นะ
‪เราอยู่บนสวรรค์เหรอ
‪ฉันว่าเราอยู่ในควีนส์นะ
‪นี่ ไม่แย่เท่าไหร่เลยนี่
‪โอ้
‪อะไรลูก
‪สวัสดีจ้ะ
‪ลูกเป็นอะไรไป
‪แคลอยู่ไหนคะ
‪เขาอยู่นั่นไง
‪ขอโทษครับ
‪คุณลืมนี่ไว้บนที่นั่งของคุณ
‪แคล
‪คุณรู้จักชื่อผมได้ยังไง
‪แคล!
‪โอลีฟ วิ่งเร็วกว่านี้ได้อีกไหม ‪เธอจะทําให้ปู่หัวใจวายนะ
‪ขอโทษค่ะ หนูรอมานานแล้ว ‪ตามฉันมา เราจะไปล่าสมบัติกัน
‪อะไรนะ
‪ทุกคน นี่ ทุกคน
‪เบน
‪มิค
‪ไปรับกระเป๋าไหมคะ
‪ผมขอเวลาสักครู่นะ เดี๋ยวเจอกันที่นั่น
‪โอเค อย่าขึ้นเครื่องบินอีกนะ
‪ทุกคน รอด้วยสิ
‪แคล เขาจําไม่ได้
‪- นี่อะไร เราอยู่ที่ไหน ‪- เราอยู่ที่ไหน
‪เรากลับมาแล้ว ดูสิ
‪วันที่นิวทาวน์เกิดขึ้น ‪เป็นวันที่ยากที่สุดในการเป็นประธานาธิบดีของผม
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪วันที่ 7 เมษายน 2013 ‪ตอนที่เที่ยวบินเราควรลงจอด
‪แต่เราเคยหายไปจริงๆ เหรอ
‪แผลถูกยิงของฉันดูจริงมากเลยนะ
‪มันเจ็บมากจริงๆ ด้วย
‪ผมไม่มีมังกรไม้ตัวนี้ในจาเมกา
‪ดูนั่นสิ
‪แม้แต่คนอื่นๆ ที่เราเสียไประหว่างทาง
‪ฟิโอน่า ไวโอเล็ต แซม ฟินน์ เคลลี่
‪ฮาร์วีย์
‪สิ่งดีๆ ทั้งหมด และก็แคล
‪ใช่ เราคิดว่ามันคือการเสียสละ แต่...
‪มันคือของขวัญ
‪พวกเราที่เหลือจําทุกอย่างได้ แต่แคล...
‪เขาได้วัยเด็กของเขากลับคืนมา
‪ใช่
‪โอลีฟด้วย
‪ใช่
‪ทีนี้เราจะทํายังไงกันต่อ
‪เราก็ใช้ชีวิตต่อไป
‪ให้ดีที่สุดเท่าที่ทําได้
‪เหมือนเราอยู่ในเรือชูชีพลําเดียวกัน
‪เพราะเราอยู่
‪ใช่ค่ะ
‪พวกเราทุกคน
‪พวกเขาจะพยายามอธิบายว่ามันเป็นสิ่งลวงตา
‪แต่เรารู้ความจริง เพราะเราอยู่กับมันทุกวัน
‪เป็นเวลาห้าปีครึ่ง
‪เราสมควรได้รับสิ่งนี้
‪โอกาสครั้งที่สองที่ดีที่สุด
‪แม่
‪สวัสดีจ้ะ
‪- ผมรักแม่ครับ ‪- โอ้
‪ผมรักแม่มากเลย
‪นี่ชาร์ลีของผม
‪นี่ลูกชายผม
‪พ่อครับ นี่ผมเอง
‪อย่าวางสาย...
‪ฮัลโหล โอเค
‪สวัสดีจ้ะ
‪ฉันพร้อมจะใช้ชีวิตที่แท้จริงของฉันแล้ว
‪- สบายดีไหม ‪- ไงคะ
‪ผมอยากได้คนฉลาด ‪หัวดีเรื่องธุรกิจ ไว้ใจได้
‪สวัสดี คุณรู้จักผมหรือยัง
‪รู้จักแล้ว
‪ลูกสาวผม แองเจลิน่า ไมย์เออร์ ‪ผมรู้ว่าเธอขึ้นเที่ยวบินนี้
‪เธออยู่ไหน
‪คุณครับ ใจเย็นๆ ก่อน ตามผมมาครับ
‪ไม่ใช่ทุกคนที่รอดชีวิต
‪แต่สําหรับพวกเราที่รอด
‪เที่ยวบิน 828 และทุกอย่างที่ตามมา...
‪- อาดิโอ ‪- ผูกพันเราไว้ด้วยกันและเปลี่ยนเรา
‪มันสอนให้เรารู้จักการใช้ชีวิต ‪และสิ่งที่ควรค่ากับการมีชีวิตอยู่เพื่อมัน
‪ลูกพ่อ
‪ขอโทษครับ ‪ช่วยหารถบัสไปเฮมป์สเตดให้หน่อยได้ไหม
‪เพื่อน มันออกนอกเส้นทางผมไปไม่ไกลมาก ‪ผมถือกระเป๋าให้นะ
‪ขอบคุณครับ ขอบคุณ
‪ไม่เป็นไร ผมรู้จักบาร์ดีๆ ที่นั่น ‪คุณเลี้ยงเหล้าผมสักแก้วสองแก้วก็ได้
‪ได้เลย
‪หนูอ่านไปสองบทแล้ว
‪อ่านให้สนุกนะ โอลีฟ
‪เขาจําชื่อฉันได้
‪- ขอโทษค่ะ ‪- ไม่ครับ ขอโทษ
‪เอ่อ...
‪ทีเจ จากเครื่องบิน
‪ไวโอเล็ต
‪ยินดีต้อนรับกลับมา
‪พ่อกับแม่จะพาหลานๆ กลับบ้าน ‪ระหว่างที่ลูกรอกระเป๋านะ
‪ถ้ามีกระเป๋านะคะ
‪ไม่มีอะไรค่ะ ช่างเถอะ หนูรักแม่ค่ะ
‪กอดกันพอแล้วละ
‪ฟังนะ มีคนที่ควรได้รับคําตอบรอลูกอยู่นะ
‪หนูรักแม่ค่ะ เจอกันที่บ้านนะคะ
‪โอเค เอาละ
‪คืออย่างนี้นะ
‪ผมรู้ว่าคุณต้องการเวลาคิด
‪แต่การเดินทางของคุณทําให้ผมมีเวลาคิด
‪และก็...
‪ผมอาจขอคุณแต่งงานเร็วไป
‪อ้อ
‪แบบว่า เพื่อ...
‪ช่วยให้คุณผ่านพ้นเรื่อง...
‪อีวี่
‪ฟังนะ สิ่งที่ผมพยายามจะบอกคือ...
‪ผมอยากเป็นสามีคุณ
‪และผมอยากให้คุณตอบตกลง ‪แต่ตอบแบบไม่ลังเลใจ
‪และด้วยเหตุผลเดียว...
‪เพราะคุณรักผมหมดใจ
‪ฉันจะรักคุณเสมอ
‪การเดินทางครั้งนี้ทําให้ฉันได้รู้เยอะมาก
‪และมันก็ทําให้ฉันรู้ว่าเราต้องการสิ่งที่ต่างกัน
‪ฉันไม่อยากเปลี่ยน ‪และก็ไม่อยากให้คุณเปลี่ยน
‪ฉันคิดว่ามีคนที่ดีกว่าฉันรอคุณอยู่
‪คนที่ต้องการทุกอย่างที่คุณต้องการ
‪และตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่ จาเร็ด ‪ฉันจะบดบังทุกอย่าง
‪และคุณจะต้องใช้เวลานานมากกว่าจะรู้เรื่องนั้น
‪ฉันขอถอนตัว
‪เพราะพวกคุณจะหาทางมาเจอกันจนได้
‪อย่าถามฉันว่ายังไง แต่พวกคุณจะได้เจอกัน
‪มิค คุณแน่ใจขนาดนี้ได้ยังไง
‪เชื่อฉันเถอะ เมื่อฉันบอกว่า
‪คุณต้องมีความหวัง
‪คุณมาทําอะไรที่นี่
‪การไม่ได้ขึ้นเครื่องเที่ยวบินนั้นไปจาเมกากับคุณ
‪เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
‪ไม่ เป็นฉันคงไม่แน่ใจเท่าไหร่
‪ฉันอยากอยู่กับคุณ
‪สร้างครอบครัวกับคุณ
‪ถ้าคุณยกโทษให้ฉันได้
‪ฉันยกโทษให้คุณอยู่แล้ว
‪ฉันเห็นเธอข้างบน นั่นใครคะ
‪เธอชื่อดร.ซานวี บาห์ล
‪ผมจะบอกคุณทุกอย่าง ‪แต่เกรซ เธอจะรักษาแคล
‪- อะไรนะ ‪- ผมสาบานต่อชีวิตของลูกทั้งสามคน
‪ลูกสามคนเหรอ
‪เรามีงานต้องทํากันแล้ว
‪แล้วเราสองคนล่ะคะ
‪เราดีกันแล้วใช่ไหม
‪เกรซ
‪เราดีกันมากเลยละ
‪หวัดดี ขอโทษนะที่ขัดจังหวะ ‪ฉันยังไม่พร้อมจะไปน่ะ
‪พ่อให้กุญแจพี่ไว้หรือเปล่า
‪เปล่า พวกเขาขับรถไป เราจะนั่งแท็กซี่กัน
‪พระเจ้าช่วย
‪ฉันก็รักคุณค่ะ ที่รัก เดียวฉันก็กลับถึงบ้าน...
‪หวัดดีค่ะ จอร์เจีย คุยกับภรรยาคุณนะ
‪ไปที่รูปปั้นแองเจิลออฟเดอะวอเทอร์สครับ
‪น้ําพุเบเทสดา เซ็นทรัลพาร์กน่ะค่ะ
‪ขอโทษนะ คุณช่วย...
‪นี่สามีฉันน่ะ คุณไปขึ้นแท็กซี่คันอื่นได้ไหมคะ
‪สวัสดีครับ คนสวย
‪ขอบคุณค่ะ
‪มุกนี้ใช้ได้ผลตลอดเหรอ
‪ไม่รู้ค่ะ ฉันยังไม่เคยลองใช้มันน่ะ
‪ไปไหนครับ
‪คุณขับรถไปเรื่อยๆ ได้ไหม ‪ฉันไม่มีอะไรนอกจากเวลาน่ะค่ะ
‪บอกทิศทางหน่อยได้ไหม
‪ควีนส์ บรุกลิน แมนฮัตตัน
‪มันเชื่อมโยงกันหมดใช่ไหม
‪มีของว่างอะไรเค็มๆ กินบ้างคะเนี่ย
‪(แคบหมู)
‪อย่างที่ฉันสงสัยเลย
‪เราเคยเจอกันมาก่อนไหม
‪ค่ะ เราเคยเจอกันนะ
‪มันเป็นส่วนหนึ่งของ...
‪เรื่องราวที่ไม่มีวันจบ
‪นี่ น้องใหม่
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มันเป็นการสืบสวนที่เป็นความลับ ‪บางอย่างเกี่ยวกับเครื่องบินที่เพิ่งลงจอดน่ะค่ะ
‪ขอบคุณ
‪ค่ะ ไม่มีปัญหา ‪อีกอย่าง ฉันเป็นน้องใหม่เมื่อสามปีก่อน
‪สมัยที่คนยังนิยมตัดผมทรงนั้นอยู่
‪ว้าว ผมก็สามปีแล้วเหมือนกัน
‪ผมพลาดคนฉลาดมีเสน่ห์แบบนี้ ‪ที่โรงเรียนตํารวจได้ยังไงนะ
‪คงโชคไม่ดีมั้งคะ
‪- ไปด้วยกันไหมคะ ‪- ไปสิครับ
‪ดูเหมือนผู้โดยสาร 11 คน ‪หายไปจากเครื่องบินเหรอ
‪พวกเขาแจ้งว่าอย่างนั้นค่ะ
‪ผมไม่จําเป็นต้องบอกคุณเลยว่ามันเป็นไปไม่ได้
‪ขอถามให้แน่ใจหน่อยว่าเข้าใจถูกต้อง
‪มีหมอที่รักษาแคลได้เหรอคะ
‪คุณไม่เชื่อเรื่องปาฏิหาริย์เหรอ
‪เกิดอะไรขึ้นกับคุณบนเที่ยวบินนั้นคะ
‪ผมไม่แน่ใจว่าบอกแล้วคุณจะเชื่อ
‪ขับไปเรื่อยๆ เหรอ
‪ใช้เส้นทางที่ยาวไกลเลยนะ ‪ฉันมีเรื่องจะเล่าให้คุณฟังเยอะเลย
‪ไม่มีใครอธิบายได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา ‪ในวันที่ 7 เมษายน 2013
‪บางคนบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้
‪บางคนบอกว่ามันเป็นปาฏิหาริย์
‪ฉันรู้แค่ว่า ‪มันเป็นวันที่ชีวิตเปลี่ยนไปตลอดกาล
‪(เที่ยวบินพิศวง)
‪คําบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง