‪ก่อนหน้านี้ใน เที่ยวบินพิศวง
‪- แต่ผมทํามันซ้ําแล้วซ้ําอีก ‪- หาเธอให้เจอ
‪ฉันคิดถึงเขาทุกวินาทีทุกวัน
‪ฉันอยู่เคียงข้างเธอนะ
‪สํานักงานทะเบียนจะทําอะไรฉัน ‪เมื่อพวกเขารู้ว่าฉันท้อง
‪แองเจลิน่า คุณยังไม่ตายเหรอ
‪เราหาทางมาเจอกันได้เสมอ ‪เราเชื่อมโยงกัน แคล
‪เราไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
‪ถ้าเสียงเรียกช่วยเราได้ก็คงดี
‪ฉันว่าฉันทําสําเร็จนะ ดีเอ็นเอไม่มีอะไรผิดปกติ
‪คุณคิดว่าเดลี่นําบทเรียนอะไรกลับมา
‪เรารู้ว่าไม่มีใครกลับมามือเปล่า
‪- นั่นใช่... ‪- ฟิโอน่า คลาร์ก
‪ฉันเจอเธอซ่อนตัวอยู่ในโรงนาข้างสวนแอปเปิล
‪เสียงเรียกพาฉันไปหาเธอ
‪เธอกลับมาสองครั้งเหมือนนาย
‪- ต้องมีเหตุผลสําคัญสิ ‪- ใช่ แต่มันคืออะไรล่ะ
‪มันเกิดขึ้นได้ยังไง
‪ฉันนึกว่าเราช่วยฟิโอน่าไว้ได้แล้วซะอีก
‪นายช่วยเธอไว้
‪ฉันปล่อยให้เธอตาย
‪มันเกิดขึ้นตอนฉันเฝ้าเธอ ฉันเผลอหลับไป ฉัน...
‪นี่ ไม่นะ
‪ออล ถ้าจะมีใครผิด ก็ฉันนี่แหละ
‪เสียงเรียกพาฉันไปหาเธอ ‪เพื่อดูแลให้เธอปลอดภัย
‪ฉันล้มเหลว
‪มันแค่... หลอดนั่นก็เสียบไว้แน่นดีแล้ว
‪ฉันไม่รู้ว่ามันหลุดออกมาได้ยังไง
‪ฉันก็ไม่รู้
‪- ฉันไม่รู้ แต่เราต้องโทรหาใครสักคน... ‪- ไม่ได้
‪เราโทรไม่ได้ เราต้องคิดเรื่องนี้ให้รอบคอบ
‪เมื่อคืนซานวีบอกว่าจะส่งคนมาช่วย ‪เรารออยู่เฉยๆ ดีกว่า
‪ไม่โทรศัพท์ ‪ไม่เสี่ยงต่อความสนใจที่ไม่พึงประสงค์
‪ฉันอยากให้พ่ออยู่ที่นี่จัง เขาคงจะ...
‪ผิดหวัง... ในตัวฉัน
‪โอลีฟ แคล หนูหิวแล้ว
‪เราต้องกันไม่ให้อีเดนเข้ามาในนี้
‪นักฝันแสนสวย ตื่นขึ้นมาเจอฉัน
‪ทั้งแสงดาวและหยาดน้ําค้างต่างเฝ้ารอเธอ
‪ผมเคยร้องเพลงนั้น ‪ปลุกลูกฝาแฝดของผมตื่นตอนเช้า
‪ดีนะที่ดอกไม้ส่งเสียงคร่ําครวญตอบกลับไม่ได้
‪แม่ผมพูดเสมอว่า "เริ่มต้นวันใหม่ด้วยเพลง"
‪ผมเลยทําแบบนั้นเพื่อดอกไม้ของผม
‪มันดูมีชีวิตชีวามากเลย ‪ไม่น่าเชื่อว่าคุณปลูกมันในนี้ได้
‪หาหลอดไฟมาได้น่ะ
‪เอามันไปตากแดดทุกวันที่สนามหลังอาหารเช้า
‪การได้เห็นมันเติบโตทําให้ผมมีความหวัง
‪(เที่ยวบินพิศวง)
‪เอาละ ผลอัลตราซาวด์บ่งชี้ว่า ‪น้ําคร่ําของคุณลดลง
‪ไม่มีอะไรต้องกังวลนะ ‪เรามุ่งความสนใจไปที่การให้สารน้ํา
‪และให้เด็กอยู่ในท้องนานกว่านี้ดีกว่า
‪ฟังดูง่ายดีค่ะ ขอบคุณนะคะ
‪ด้วยความยินดีค่ะ เด็กดูแข็งแรงดี
‪คุณจะถึงวันครบกําหนดคลอดในอีกหกสัปดาห์
‪ขอให้เป็นอย่างนั้น
‪เข้ามาค่ะ
‪- นี่ ฉันไม่... ‪- นั่นมัน...
‪พูดเลยค่ะ
‪มิค เมื่อวานนี้ จูบนั่น...
‪เกือบจูบน่ะ
‪- ที่ผมพยายามจะพูดก็คือ... ‪- นี่
‪ลืมมันซะ มันไม่เคยเกิดขึ้น
‪ลืมมันแล้ว
‪ขอโทษนะที่ทําให้อึดอัดใจ
‪อีกเรื่องหนึ่ง
‪ตํารวจมิสซูรีผู้ทะเยอทะยาน
‪เชื่อมโยงภาพผู้ต้องสงสัยลักทรัพย์ ‪กับรายชื่อคนร้ายที่เราต้องการตัวที่สุด
‪พระเจ้าช่วย นี่แองเจลิน่าเหรอ
‪ฉันไม่เข้าใจ เบนคิดว่า ‪เขาเห็นเธอตายในเหตุไฟไหม้โบสถ์
‪เธอนี่เหมือนแมลงสาบเลย
‪ผมแจ้งทุกหน่วยงานที่รับฟังให้ตรวจสอบแล้ว
‪เราจะหาเธอให้เจอ มิค
‪ถ้ามีอะไรที่ฉันทําได้ ก็...
‪มีอะไรแล้วผมจะบอกนะ สัญญา
‪หวัดดี ตาสีฟ้า
‪ซีค คุณหายไปไหนมา
‪ฉันมีเรื่องจะบอกคุณเยอะมากเลย ฉัน...
‪ฉันว่าคุณคงรู้เรื่องหมดแล้ว
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪ผมบอกคุณในคําสาบานว่า ‪เราคงมีเวลาอยู่ด้วยกันไม่มากพอ
‪แต่เรามีเวลามากกว่าที่เราคิดฝันไว้ซะอีก
‪จักรวาลเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
‪ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อช่วงเวลาที่ฉันได้อยู่ที่นี่กับคุณ
‪เราอาจจะมีเวลามากกว่านี้ ‪ถ้าผมเข้มแข็งกว่านั้น
‪ซีค อย่าพูดแบบนั้น ‪หัวใจที่ดีงามของคุณช่วยชีวิตแคลไว้
‪คนอื่นๆ ด้วย คุณช่วยคนไว้เยอะมาก
‪นั่นคือวิธีไถ่บาปตัวผมเองเพื่อโคลอี้
‪เพื่อความเจ็บปวดของพ่อแม่ ‪การจมอยู่กับความเจ็บปวด
‪ผมให้อภัยตัวเองไม่ได้ ‪ผมพบกับการไถ่บาปครึ่งทางไม่ได้
‪อย่าทําพลาดแบบเดียวกับผม
‪- คุณไม่ได้ทําอะไรผิด ‪- มิค ฟังนะ
‪- ผมจะไปเร็วๆ นี้แล้ว และคุณก็มี... ‪- คุณพูดถึงเรื่องอะไร
‪คุณมีงานสําคัญต้องทํา คนที่ต้องการคุณ
‪- โลกต้องการคุณ ‪- ฉันต้องการคุณ
‪ซีค คุณเลือกที่จะอยู่กับฉันได้
‪ผมหวังว่าจะทําได้ ที่รัก แต่ผมทําไม่ได้
‪คุณต้องออกไปท่องโลกกว้าง ‪ในการเดินทางของคุณ
‪ไม่ว่ามันจะพาคุณไปที่ไหน
‪มิเคล่า ทุกสิ่งทุกอย่างของผม
‪ถึงเวลาต้องก้าวต่อไปข้างหน้าแล้ว
‪- โดยที่ไม่มีผม ‪- ฉันไม่อยากก้าวต่อไปโดยไม่มีคุณ
‪ฉันต้องการคุณ
‪คุณคนเดียวเท่านั้น
‪- ผมรู้สึกว่าทุกอย่างกําลังหลุดลอยไป ‪- โอเค คุณทําให้ฉันกลัวแล้วนะ
‪ใคร...
‪ผมรู้จักคุณเหรอ
‪กลุ่มเอ
‪กรุณาไปที่โรงอาหารเพื่อกินอาหารเช้า
‪กลุ่มเอไปที่โรงอาหารเพื่อกินอาหารเช้า
‪พาเขาไปที่เตียงสอง ขอบคุณค่ะ
‪ซิมเมอร์อนุมัติคําขอของคุณ นี่คือลูกชายของเดลี่
‪ไม่รู้ว่าคุณจะทําให้ลําบากทําไม ‪พ่อเขาเป็นฆาตกร คนของผมก็มีครอบครัว
‪โอเค
‪ขอบคุณค่ะที่มา แพทริก
‪ไม่มีทางเลือกเท่าไหร่น่ะ
‪ไม่เข้าใจว่าผมมาที่นี่ทําไม
‪เอ่อ กัปตันเดลี่
‪พ่อคุณน่ะค่ะ เขายังไม่ตาย
‪และเขาก็อยู่ที่นี่
‪- เป็นไปได้ยังไง ‪- ฉันก็ไม่แน่ใจ
‪แต่เขากลับมาอีกครั้ง ‪และครั้งนี้เขาก็เอาบางอย่างมาด้วย
‪หมายความว่ายังไง
‪มันอธิบายยากค่ะ
‪แต่สถานกักกันกําลังประสบกับบางอย่าง ‪ที่เหมือนโรคระบาดในตํานาน
‪และมันก็มาจากพ่อคุณ
‪จนถึงตอนนี้เรายังโชคดีมาก ‪เพราะเรากักกันมันไว้ในตึกนี้ได้
‪โอ้ เยี่ยมเลย
‪ฉันคงไม่ทําให้คุณตกอยู่ในอันตรายแน่ ‪แต่ฉันคิดว่าคุณอาจเป็นกุญแจสู่การรักษา
‪เพราะคุณกับพ่อมีสารพันธุกรรมที่เหมือนกัน
‪เซลล์ต้นกําเนิดที่แข็งแรงและไขกระดูกของคุณ
‪อาจเป็นองค์ประกอบพิเศษ ‪ที่ไขปริศนาที่พ่อคุณสร้างขึ้นได้
‪และนี่ก็อาจเป็นโอกาสช่วยชีวิตบางคน
‪ใช่ ผมยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาอยู่ที่นี่จริงๆ
‪ฉันให้คุณดูเขาไหมคะ
‪พระเจ้าช่วย
‪ใช่เขาจริงๆ ด้วย
‪ฉันคิดว่าถ้าเขารู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ ‪เขาต้องตื้นตันใจมากแน่ๆ
‪ผมห่างเหินกับพ่อมานาน ‪ก่อนเกิดเหตุเที่ยวบิน 828
‪เขาทําร้ายแม่ผม ผมด้วย
‪ทําร้ายคนเยอะมาก
‪ผู้หญิงน่าสงสารที่เขาลักพาตัวขึ้นเครื่องบิน
‪ผมรู้มานานแล้วว่าผมอยู่โดยที่ไม่มีเขาจะดีกว่า
‪เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪นั่นเลือดเหรอ
‪คุณเห็นนี่ไหม
‪เห็น
‪นี่ต้องเป็นโรคระบาดอีกอย่างแน่
‪คุณคิดว่าผมช่วยหยุดเรื่องนี้ได้เหรอ
‪ใช่ ฉันคิดว่ามีคุณคนเดียวที่ช่วยได้
‪ฉันรู้ว่าขอเยอะมาก แต่ได้โปรดเถอะค่ะ
‪จะมีคนตายอีกแน่
‪โอเค
‪โอเค ผมจะทําเท่าที่ทําได้
‪ฉันไม่รู้ว่าแองเจลิน่ารอดชีวิตได้ยังไง ‪แต่รูปที่จาเร็ดให้ฉันดู
‪เบน มันใช่เธอจริงๆ
‪แต่มันเป็นไปไม่ได้ ฉันเห็นเธอตาย มิค
‪มันใช่แองเจลิน่าจริงๆ เธอรอดชีวิตแน่นอน
‪มันมากไปเหรอที่จะขอให้เธอจากไปอย่างถาวร
‪จาเร็ดกําลังสืบสวนทุกเบาะแส
‪ถ้าเสียงเรียกที่ฉันได้รับเกี่ยวกับเดลี่ ‪มีส่วนเกี่ยวข้องกับแองเจลิน่าล่ะ
‪เธอต้องการอะไรจากเดลี่
‪จากเดลี่และฟิโอน่า
‪ฉันหวังว่าเด็กๆ ‪จะไม่ได้อยู่ตามลําพังกับฟิโอน่าที่บ้าน
‪ฉันเกลียดที่ไม่ได้อยู่กับพวกเขา
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ค่ะ ฉันแค่คิดถึงการอยู่กับพวกเขาเหมือนกัน
‪- โอ๊ะ ขอโทษค่ะ ‪- พระเจ้า ฉันขอโทษจริงๆ
‪โธ่ ค่ะ ไม่ค่ะ
‪คุณไม่มีอะไรต้องกังวล ไม่เป็นไรค่ะ
‪อย่าเสียใจกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว
‪น้ํากลายเป็นเลือด ‪มันต้องเป็นโรคระบาดอีกอย่างของเดลี่แน่ๆ
‪ผู้โดยสารทุกคนต้องกลับไปที่ห้องพักทันที
‪นี่คือการล็อกดาวน์
‪เสียงเรียกของฉันที่เป็นเลือด ‪มันต้องเชื่อมโยงกันแน่
‪เราต้องปกป้องเดลี่ ฉันจะไปบอกซานวี
‪ไปเลย ฉันดูแลพวกผู้โดยสารเอง
‪- แน่ใจนะ ‪- เราไม่มีทางเลือก
‪ผู้โดยสารทุกคนต้องกลับไปที่ห้องพักทันที
‪นี่คือการล็อกดาวน์
‪ล็อกดาวน์เดี๋ยวนี้
‪กลับไปที่ห้องพักของคุณ
‪ไปเร็ว ไปกันได้แล้ว
‪เฮ้ย!
‪ออกไปจากพื้นที่เดี๋ยวนี้
‪พอลลี่
‪คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ไม่รู้ค่ะ มันรู้สึก...
‪- รู้สึกเหมือนเด็กคนนี้โกรธ ‪- โอเค
‪- เราจะพาคุณไปยังที่ที่ปลอดภัย ‪- ทางนี้
‪ผู้โดยสารทุกคนต้องกลับไปที่ห้องพักทันที
‪นี่คือการล็อกดาวน์
‪ขอบคุณพระเจ้าที่คุณไม่เป็นไร
‪ผมเกือบมาไม่ถึงคุณ ข้างนอกวุ่นวายมากเลย
‪โชคดีที่ผู้คุมถูกเบนความสนใจไปที่...
‪โรคระบาดเลือด
‪ฉันตรวจตัวอย่างจากในตึกแล้ว ‪ทั้งหมดมีดีเอ็นเอของเดลี่
‪เดลี่เป็นไงบ้าง เขาปลอดภัยไหม
‪ห้องเขาปลอดภัยดี แต่น้ําเกลือกลายเป็นเลือด
‪ยาระงับประสาทของเขาจะเริ่มหมดฤทธิ์
‪ใส่หน้ากากแบบนั้น ‪เขาต้องกลัวมากแน่ตอนฟื้นขึ้นมา
‪ฟังนะ ฉันเริ่มการรักษาล่วงหน้าไปก่อนแล้ว
‪ฉันพบวิธีกําจัดเสียงเรียกด้วยเซรุ่มที่ฉันทําขึ้นมา
‪ไม่เอาน่า คุณเกือบตาย ‪ตอนทดลองมันกับตัวคุณเอง
‪ใช่ ฉันถึงได้เรียกเขามาไง
‪แพทริก ลูกชายของเดลี่
‪- เขามาจริงๆ เหรอ ‪- ค่ะ
‪เห็นได้ชัดว่าเขาลําบากใจ ‪แต่เขาตกลงจะช่วยเรา
‪ถ้าโชคดี
‪ฉันจะปรับเปลี่ยนเซรุ่มเพื่อตัดการเชื่อมโยง ‪ของเดลี่จากสิ่งนี้ หยุดโรคระบาดได้
‪แล้วในที่สุดเราก็จะได้คําตอบจากเดลี่
‪เขาอาจมีโอกาส ‪ได้ประสานรอยร้าวกับลูกชายเขาด้วย
‪ไม่นะ อีเดน หยุด
‪- เธอจะรบกวนฟิโอน่า ‪- หนูอยากเจอเธอ
‪ขอโทษนะ
‪ฟิโอน่าป่วยหนักมาก
‪แต่เมื่อคืนหนูช่วยเธอ ตามที่โอลีฟบอกหนู
‪อะไรนะ
‪ยังไงจ๊ะ ช่วยเธอยังไง
‪พี่บอกว่าเสี้ยนนั่นทําให้เธอเจ็บ ‪และบอกให้หนูดึงมันออก
‪ไม่ อีเดน ฉันไม่เคยพูดอย่างนั้น
‪พูดสิ พี่พูด
‪พี่บอกว่าเธอจะรู้สึกดีขึ้น แต่เธอก็ยังป่วยอยู่
‪ฉันหลับอยู่
‪ฉันไม่เคยพูดกับอีเดน
‪ครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ
‪ดีจังเวลาที่หน่วยงานให้ความร่วมมือ
‪มันไม่เสียหายอะไรเมื่อต้องล่าตัวผู้ต้องสงสัย ‪ลักพาตัวและฆาตกรรม
‪โดยมีค่าหัวก้อนโต
‪นี่ไง กล้องที่ด่านเก็บเงิน ‪มุ่งหน้าตะวันออก ถนนไอ 80
‪รถตู้เหมือนกัน หมวกเหมือนกัน ‪แต่มุมดีกว่านิดหน่อย ซูมเข้าไป
‪นั่นใช่เธอแน่นอน
‪เธอขับเร็วขนาดนี้
‪เธอจะถึงสะพานจอร์จ วอชิงตัน ‪ในอีกประมาณสามชั่วโมง
‪ทําให้เธออยู่ในนิวยอร์ก
‪- ทําไมเธอถึงวิ่งเข้าไปในพายุ ‪- มีเหตุผลสองอย่าง
‪เธอหนีจากบางอย่าง ‪หรือไม่ก็กําลังไปหาบางอย่าง
‪อาจจะเป็นอีเดน เธอเคยตามล่าอีเดนมาก่อน
‪ไปกันเถอะ ‪เราจะได้มีโอกาสย้ายฟิโอน่าไปที่เซฟเฮาส์ด้วย
‪(ฮีโร่ผู้กล้าหาญของเราปกป้องคุณ)
‪(เป็นฮีโร่ มาเป็นผู้คุม ‪ที่สถานกักกันผู้โดยสารเที่ยวบิน 828)
‪มันก็ไม่แย่เท่าไหร่นี่
‪คุณจะชาและเดินไม่ได้สักพัก
‪- โอเคนะคะ ‪- โอเค
‪นั่นอะไร
‪นี่คือเข็มที่ฉันต้องใช้ดูดไขกระดูกออกมาน่ะค่ะ
‪ดูเหมือนที่เจาะน้ําแข็งมากกว่า
‪ขอบคุณที่ทําแบบนี้ ‪มันไม่ง่ายเลยที่เห็นพ่อคุณในสภาพนั้น
‪ผมได้รับความเจ็บปวดจากพ่อ ‪แต่สิ่งที่เขาทํากับทุกคนที่นี่...
‪ใช่ ผมรู้จักพ่อคุณ
‪ไม่ดีเท่าไหร่ แต่พอจะรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นนักบุญ
‪เขารู้สึกผิดมากเรื่องเที่ยวบิน 828 ‪ซึ่งไม่ใช่ความผิดของเขา
‪เรื่องโรคระบาดพวกนี้ก็เหมือนกัน
‪หวังว่ามันจะเป็นบาปอย่างเดียวของเขา
‪นอกใจ ใช่
‪โทษคนอื่นเรื่องปัญหาของเขา ตลอดเวลา
‪แล้วก็กล้ํากลืนมันด้วยเหล้าจินขวดนึง
‪ในฐานะพ่อที่ทําผิดพลาด
‪และยังคงทําผิดพลาดได้มากกว่านี้อีก
‪ผมได้รู้ว่าลูกๆ ผมไม่ใช่ผู้ที่ต้องแก้ไขให้ผม
‪ผมพยายามจะเป็นพ่อที่ดีขึ้น
‪และการให้อภัยของพวกเขา
‪ก็มีความหมายกับผมมากๆ
‪ผมว่าคุณยังทําผิดพลาด ‪ไม่ได้ครึ่งของที่เขาทําหรอก
‪แต่ตอนนี้คุณทั้งคู่อยู่ที่นี่ มันอาจเป็นโอกาสที่จะ
‪ปรับความเข้าใจกัน
‪ถ้าคุณอยากให้เป็นอย่างนั้น
‪ใช่ ไม่รู้สินะ
‪- เข้าไปในนั้นปลอดภัยไหม ‪- แน่นอนค่ะ ด้วยการป้องกันที่ถูกต้อง
‪เมื่อคุณอาการคงที่และเดินได้
‪เราขอให้ผู้คุมช่วยได้
‪ครับ ผมจะลองคิดดู
‪พวกเขากีดกันไม่ให้ฉันเจอดร.บาห์ลได้ยังไง
‪ดร.บาห์ลมีเรื่องด่วนต้องทําในห้องแล็บ
‪เมื่อก่อนฉันเคยเป็นตํารวจ ‪ฉันเเคยฝึกการช่วยเหลือฉุกเฉิน...
‪- คุณบอกว่านี่ไม่ใช่เหตุฉุกเฉิน ‪- ไม่ใช่
‪แต่ความเครียดของคุณอาจทําให้เจ็บท้องหลอก
‪เครียด คุณคิดงั้นเหรอ เลือดนองแบบนั้น ‪ไม่ได้อยู่ในแผนการคลอดของฉัน
‪คุณทําให้ฉันนึกถึงสามีฉัน
‪ไม่ว่าจะมีอะไรห่วยแตกแค่ไหน ‪เขาก็ยังหาวิธีทําให้ฉันหัวเราะได้
‪- เสียใจด้วยที่คุณเสียเขาไป ‪- ค่ะ
‪ใช่ เขาเป็นผู้ชายเซนมากเลย
‪ถ้าตอนนี้เขาอยู่ที่นี่ เขาคงจะพูดแบบว่า
‪"ดมดอกไม้แล้วเป่าเทียน"
‪"ไปยังที่ที่มีความสุขของคุณ ‪คิดถึงคนที่คุณรัก"
‪- โอเค ‪- เด็กจะคลอดแล้ว
‪ฉันต้องการซานวี มันเร็วเกินไป
‪โอเค ผู้คุม!
‪เราต้องการหมอ
‪ผู้โดยสารทุกคนต้องกลับไปที่ห้องพักทันที
‪นี่คือการล็อกดาวน์
‪อีเดนเชื่อเต็มอกว่าเธอพูดเรื่องฟิโอน่ากับฉัน
‪แต่เธอไม่ได้พูด เพราะงั้นมันเกิดอะไรขึ้น
‪กล้องดูเด็ก มันอาจบันทึกอะไรไว้ก็ได้
‪- แอปอยู่ในโทรศัพท์ฉัน ‪- อ้อ
‪น่าจะอยู่แถวๆ นี้
‪เสี้ยนเหรอ
‪อีเดนทําอะไรอยู่
‪ฉันว่าเธอกําลังคุยกับใครบางคน
‪แต่ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น
‪พระเจ้าช่วย แคล
‪อีเดนกําลังคุยกับใครบางคน
‪คนที่จริงๆ แล้วไม่ได้อยู่ในห้อง
‪- ถ้าเป็น... ‪- ไม่
‪อย่าพูดว่าแองเจลิน่านะ
‪เธอตายไปแล้ว
‪อะไรทําให้นายคิดเรื่องอะไรแบบนั้น
‪เสียงเรียกที่พาฉันไปหาฟิโอน่า
‪แองเจลิน่าอยู่ในนั้น ยังมีชีวิตอยู่
‪- เหมือนเธอกําลังรอฉันอยู่ ‪- ทําไมนายถึงปิดบังเรื่องแบบนั้น
‪แองเจลิน่าคิดว่าเราเชื่อมโยงกัน
‪พ่อคิดว่าเราเชื่อมโยงกัน ‪ฉันไม่อยากให้เธอคิดว่า...
‪โอเค นายกับฉัน เราเชื่อมโยงกัน
‪ครอบครัวเราเชื่อมโยงกันผ่านความรัก
‪แองเจลิน่าไม่ได้เชื่อมโยงกับผู้คน
‪เธอควบคุมพวกเขา
‪เหมือนที่เธอทํากับพ่อและมิค
‪แต่แสดงภาพตัวเองให้อีเดนเห็น... ฉัน...
‪เธอต้องมีโอเมกาแซฟไฟร์แน่ๆ
‪แองเจลิน่าเป็นแค่ภาพลวงตา ‪เธอเลยแตะต้องฟิโอน่าไม่ได้
‪เธอเลยให้อีเดนทํามันให้เธอ
‪เราต้องป้องกันไม่ให้อีเดนรู้ความจริง
‪และหาตัวแองเจลิน่าให้เจอก่อนที่เธอจะฆ่าอีก
‪ฉันใช้แซฟไฟร์ของฉันแสดงภาพให้ซานวีเห็น
‪ฉันทํามันได้อีก ครั้งนี้ทํามันกับแองเจลิน่า
‪ไม่ แคล มันอันตรายเกินไป
‪ฉันว่ามันเป็นทางเลือกเดียวของเรานะ
‪ฉันยังไม่พร้อมสําหรับเรื่องนี้ ‪ฉันควรมีเวลาอีกหกสัปดาห์
‪ใช่
‪เอาละ โอเค
‪เราทําได้
‪ความเจ็บปวดนี้ต้องหยุดได้แล้ว
‪ฉันไม่ใช่หมอ ‪แต่ทางเดียวที่มันจะหยุดได้คือคุณคลอดลูก
‪ฉันเคยคิดว่าชีวิตฉันจะเป็นยังไง
‪เจอคนที่ใช่ แต่งงานกัน เราจะซื้อบ้านสักหลัง
‪แล้วก็คลอดลูกในโรงพยาบาล
‪ฉันไม่คิดเลยว่าคุณเป็นคนช่างจินตนาการ
‪ฉันไม่ได้เป็นหรอก แต่...
‪แฟนฉัน...
‪ฉันรักเขาและเขาควรได้อุ้มลูกของเขา
‪อยากให้เขาอยู่ที่นี่จังเลย
‪เชื่อฉันสิ ฉันเข้าใจคุณ
‪- ไงครับ ‪- ดีใจที่คุณผ่านผู้คุมมาได้
‪ไม่มีใครสนใจว่าภารโรงทําอะไร ‪เป็นข้อดีของงานนี้น่ะ
‪แต่ผมได้ยินว่าผู้คุมกําลังตามหาพี่ชายคุณ ‪คุณเห็นเขาหรือเปล่า
‪ไม่เห็น แต่ถ้าได้ข่าวอะไรบอกฉันด้วยนะ
‪ได้ครับ
‪มีอะไรให้ผมช่วยไหม
‪ที่จริงเราต้องการของบางอย่าง
‪เราต้องการผ้าปูที่นอน ผ้าขนหนู มีดหรือกรรไกร
‪แต่ที่จะขอจริงๆ คือเราต้องการ...
‪- อย่าบอกว่าน้ํานะ ‪- น้ําอุ่น
‪- ผมจะทําเท่าที่ทําได้ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ไม่เป็นไร จับมือฉันไว้ ‪บีบไว้ โอเค หายใจลึกๆ
‪คุณเป็นผู้ชายที่แกร่งกว่าผม
‪ผมมั่นใจว่าถ้าพ่อคุณเห็นคุณทําแบบนี้
‪เขาคงภูมิใจที่คุณอยากช่วยคนอื่น
‪คุณชื่นชมผมเกินไปแล้ว
‪ถ้าขาผมไม่ชา ป่านนี้ผมคงวิ่งออกไปแล้วละ
‪ผมไม่เชื่อเลยสักนิด
‪คุณเป็นพ่อที่ดี ลูกๆ คุณโชคดีที่มีคุณ
‪มันไม่ได้เป็นแบบนั้นตลอดหรอก
‪แต่ผมคิดว่าการผ่านความทุกข์ยากมา ‪วันนี้เราเลยแข็งแกร่งขึ้น
‪พ่อผมมีข้อบกพร่อง แต่เป็นเพราะคุณ
‪ผมถึงจําได้ว่ามีช่วงเวลาดีๆ ด้วย
‪วันเกิดปีที่ 11 ของผม ‪เขายืมเซสนา 150 ลําเล็กๆ มา
‪เราบินเหนือมหาสมุทรแอตแลนติกทั้งวัน
‪ดูการอพยพของวาฬ
‪แค่เรา
‪ฟังดูน่าทึ่งมากเลย
‪ผมจะไม่มีวันลืมเลย
‪ได้ยินว่าคุณอยู่ในนี้ สโตน
‪ทําไมคุณถึงออกมาจากห้อง ‪เราล็อกดาวน์อยู่นะ
‪ไม่ค่ะ เขามาที่นี่ตามคําสั่งฉัน
‪ฉันได้รับอนุญาตเต็มที่ในการศึกษาเดลี่
‪ซึ่งต้องใช้ดีเอ็นเอของผู้โดยสารชายอีกคน
‪ถ้าเดลี่ทําอะไรนอกลู่นอกทางอีก ‪ผมมีวิธีหยุดเขาอย่างถาวร
‪ผมจะไม่รอให้ซิมเมอร์ตัดสินใจ
‪ขอโทษนะ ช่วงนี้ที่นี่มีความตึงเครียดมากน่ะ
‪คุณพูดถูก ผมไม่อยาก ‪เสียโอกาสที่จะได้เจอพ่อครั้งนี้ไป
‪- ผมขอคุยกับเขาก่อนจะสายเกินไปได้ไหม ‪- ได้ หวังว่ามันจะปลอดภัยเร็วๆ นี้
‪สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการคือ ‪รวมเซลล์ที่แข็งแรงของคุณเข้ากับเซรุ่ม
‪- โอเค ‪- ดีค่ะ
‪อยู่กับฉันนะ ขอร้อง อยู่กับฉัน
‪- ฉันทําไม่ได้แล้ว ‪- คุณทําได้แน่
‪คุณผ่านมาได้จนถึงตอนนี้แล้ว ‪คุณทําได้แน่ เข้าใจไหม
‪คุณดูเป็นผู้เชี่ยวชาญนะ คุณมีลูกกี่คน
‪ไม่มี ฉันแค่ทําได้ดีภายใต้ความกดดัน ‪และฉันก็เป็นอาที่เยี่ยมมากน่ะ
‪คิดว่าจะรับมือกับหลานอีกคนได้ไหม
‪คุณอาเยี่ยมๆ คนนี้พร้อมลุยค่ะ
‪ขอโทษที ไม่มีน้ํา
‪- ไม่เป็นไร ‪- ผมพยายามแล้ว
‪ไม่ค่ะ คุณทําได้ดีมาก ขอบคุณค่ะ
‪พร้อมจะมีลูกหรือยัง
‪คุณทําได้ดีมาก ฉันเห็นหัวเด็กแล้ว ‪คุณแค่ต้องเบ่งแรงๆ อีกครั้งเดียว
‪ฉันเบ่งไม่ไหว
‪คุณเบ่งได้ คุณทําได้ คุณทําได้แน่นอน เร็วเข้า
‪นับถึงสาม เราจะทํามันอีกครั้งนะ
‪หนึ่ง สอง สาม
‪เก่งมาก คุณทําได้ดีแล้ว เบ่ง อีกที
‪ทําได้ดีมาก ผ้าขนหนู ส่งมาเร็ว
‪เก่งมาก
‪ขอบคุณค่ะ
‪โอเค
‪เร็วสิ หายใจสิ เร็วเข้า
‪- มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า ‪- ไม่มี
‪- ลูกฉันเป็นอะไร ‪- ไม่ได้เป็นอะไร
‪เร็วสิ เร็วเข้า หายใจสิ
‪เร็วเข้า เร็วสิ หนูน้อย หายใจสิ
‪โอเค
‪ยินดีต้อนรับสู่โลกใบนี้ เจ้าตัวเล็ก
‪นี่แม่ของหนูนะจ๊ะ นี่แม่ของหนู แม่อยู่นี่จ้ะ
‪หวัดดีจ้ะ
‪อย่าลืมนะ ถ้ามันมากเกินไป นาย...
‪ฉันจะกลับมา ฉันรู้
‪ฉันอยากรู้จังว่ากําลังเดินไปเจอกับอะไร
‪หรือไปที่ไหน
‪เรามีแผน
‪หาแองเจลิน่าให้เจอแล้วหยุดเธอ
‪ก่อนที่เธอจะทําร้ายคนอื่นอีก
‪(ช่องว่างน้ําเดลาแวร์)
‪ฉันรู้ว่าคุณต้องมา
‪คุณใช้อีเดนฆ่าฟิโอน่า
‪เธอยังเด็กอยู่เลย ทําไม
‪แคล ฉันจะไม่มีวันทําร้ายอีเดน
‪หรือคุณ เราอยู่ข้างเดียวกัน
‪ผมหวังว่ามันจะเป็นความจริง
‪ตอนผมเจอคุณครั้งแรก คุณเป็นคนใจดี
‪ยังไม่สายเกินไปที่จะเจอคนคนนั้นอีก
‪ฉันไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ฉันโตขึ้น
‪คุณก็เหมือนกัน
‪พระเจ้าเจิมเราทั้งคู่ด้วยแซฟไฟร์
‪เราช่วยนําจุดจบของโลกนี้มาได้
‪เรานําผู้ถูกเลือกผ่านวันตายได้ แล้วเริ่มโลกใหม่
‪ฉันสวดภาวนาขอมัน คําตอบชัดเจนแล้ว ‪นี่เป็นสิ่งที่ดี
‪ความต้องการจุดจบของโลกเป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก
‪ให้ผมช่วยคุณทําสิ่งที่ถูกต้องเถอะ ‪เอาแซฟไฟร์มาให้ผม
‪พระเจ้าไม่ยอมให้คุณเอามันไปหรอก
‪คิดถึงสิ่งที่เราอาจทําด้วยกันได้สิ
‪ลืมตาดูศักยภาพของเรา
‪ไม่มีคําว่า "เรา" แองเจลิน่า
‪แคล!
‪นี่ไม่ใช่ที่ที่ง่ายที่สุดที่จะท้อง
‪แต่แล้วพอฉันรู้ว่าเด็กจะเกิดวันนี้
‪โดยที่ไม่มีซานวี ฉันก็...
‪ฉันนึกออกแต่ความกลัว
‪ใช่
‪แต่คุณก็ก้าวเข้ามา
‪ช่วยนําชีวิตใหม่ที่มีค่านี้มาสู่โลก
‪และฉันก็ไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี
‪เด็กดูแข็งแรงดี
‪แต่เราต้องให้หมอตรวจเธอเมื่อเราทําได้
‪โอเคค่ะ
‪คุณคงได้ตามที่หวังแล้ว พ่อเด็กทําได้สําเร็จ
‪คุณรู้เหรอ
‪นักสืบสามารถรับรู้ได้ ‪และสีหน้าของชายคนนี้ตอนนี้...
‪ฉันไม่บอกใครหรอก ‪แต่ไม่มีอะไรสําคัญมากไปกว่า
‪การอยู่ใกล้ๆ คนที่คุณรัก โดยเฉพาะตอนนี้
‪ตอนที่จอร์แดนกับฉันรู้ว่าเราจะมีลูก มันแบบว่า...
‪วิเศษมากเลย
‪นั่นคือวันก่อนที่ผู้โดยสารจะถูกกักขัง
‪และเขาก็ไม่ได้อยู่บนเครื่องบิน ฉะนั้น...
‪พวกคุณเลยถูกแยกจากกัน
‪ใช่ค่ะ
‪ฉันไม่รู้ว่าจะได้เจอเขาอีกไหม
‪แล้วหนึ่งเดือนต่อมา ‪ฉันก็เห็นหนุ่มหล่อคนนี้ถูพื้นโรงอาหาร
‪ผมรีบรับงานแรกที่ได้ที่นี่เลย
‪ผมไม่มีทางยอมพลาดวันนี้เด็ดขาด
‪และคุณก็ไม่พลาด
‪พวกคุณใช้เวลาอยู่ด้วยกันนานแค่ไหนก็ได้นะ ‪ฉันจะไปคอยดูต้นทางให้
‪พร้อมจะอุ้มเธอหรือยัง
‪เอาละ ได้เวลารู้จักกับพ่อแล้ว
‪เรายังควรตั้งชื่อเธอว่า...
‪โคลอี้
‪ค่ะ
‪เธอไม่ได้มีแค่โอเมกาแซฟไฟร์ ‪มันฝังอยู่ในมือเธอด้วย
‪เหมือนของนาย
‪งั้นถ้านายเป็นมังกร แล้วเธอเป็นอะไร
‪อันตราย
‪เธอมาแล้วเหรอ
‪ฉันว่าเธอคงไม่เคาะประตูหรอก
‪ไม่เป็นไร แคล เพื่อนๆ เราน่ะ
‪ขอบคุณพระเจ้าที่ปลอดภัยกันทั้งคู่ ‪แล้วอีเดนล่ะ
‪เธอปลอดภัย
‪นายมีน้ําเหรอ
‪อย่างน้อยโรคระบาดเลือดก็อยู่ในในสถานกักกัน
‪โรคระบาดอีกแล้วเหรอ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‪พ่ออยู่ไหน อามิคล่ะ ทีเจล่ะ
‪ฟังนะ มันยุ่งยาก แต่พวกเขาปลอดภัย
‪น่าเศร้าที่เราพูดอย่างนั้นไม่ได้
‪พระเจ้า ฟิโอน่า แต่ซานวีบอกว่าเธอ...
‪เธอปลอดภัยดี แล้วเธอก็ไม่ปลอดภัย
‪- เรา... ‪- น่าจะโทรแจ้งเราทันที
‪เราไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องนี้
‪ก็ได้
‪คุณไม่เสี่ยงทํามัน ฉลาดมาก
‪เอาละ
‪เราจะทําให้มันเหมาะสม เราจะให้เกียรติเธอ
‪แคล ไม่ได้มีแค่โรคระบาดเลือดที่เราควรกังวล
‪แองเจลิน่าอยู่ใกล้ๆ เรา ‪เธออาจจะมาที่นี่ได้ทุกเมื่อ
‪เธอมาแล้ว
‪เป็นไปไม่ได้ ‪เราติดตามความคืบหน้าของเธอตลอด
‪เธออยู่ที่นี่ แต่ไม่ได้มาที่นี่จริงๆ หรอก
‪เธอแสดงภาพเป็นใครก็ได้ให้ผู้โดยสาร ‪หรือลูกของผู้โดยสารคนไหนก็ได้เห็น
‪เธอแสดงภาพให้อีเดนเห็น ควบคุมเธอ ‪ฟิโอน่าถึงได้ตาย
‪ผมเลยแสดงภาพตัวเองให้เธอเห็น ‪แล้วเจอเธอในรถตู้อะไรสักอย่าง
‪ไม่ เรารู้ว่าเป็นรถตู้อะไร
‪นายเห็นอะไรที่บอกเราได้ไหมว่าเธออยู่ไหน
‪ป้ายบอกทางไปช่องว่างน้ําเดลาแวร์
‪มันบอกว่าทางออกถัดไป
‪ชัดเจนพอแล้ว
‪เดี๋ยวนะ ฉันเคยไปที่นั่นมาแล้ว
‪นี่ถนนไอ 80
‪เธอมุ่งหน้าไปทางตะวันออก ฉะนั้นนั่นก็คง...
‪- แสดงว่าเธออยู่ตรงนั้น ‪- ใช่ นั่นแหละ
‪เยี่ยม ฉันจัดการเอง ‪แวนซ์จะคอยดูแลนายสองคน อย่าไปไหนนะ
‪ฉันอยากมีเวลาทดสอบมากกว่านี้ ‪ให้แน่ใจว่าปลอดภัย
‪เวลาคือสิ่งเดียวที่เดลี่กําลังจะไม่มี
‪หวังว่าฉันคงจะทํามันถูกต้อง
‪พ่อ
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นพ่อ
‪ไม่เจอกันนานเลย
‪ไม่ใช่ว่าพ่อพยายามจะเจอผมหรอกนะ
‪มีเรื่องสําคัญกว่าต้องทําเสมอ
‪แต่ผมอยู่นี่แล้ว
‪และผมก็ดีใจที่มา
‪เพราะมีบางอย่างที่ผมอยากพูดให้หายหนักอก
‪มองไปรอบๆ สิ พ่อ
‪ทุกอย่างนี่...
‪เป็นความผิดของพ่อ
‪เพราะพ่อบินเข้าไปในพายุนั้น
‪ความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน ‪ของผู้โดยสารทั้งหมดเกิดจากพ่อ
‪พวกเขาถูกขังไว้ที่นี่เพราะพ่อ
‪ทรมานเพราะโรคระบาดที่มาจากพ่อ
‪แต่พ่อก็เน่าเฟะมาตลอด
‪พ่อนอกใจแม่
‪ทอดทิ้งเรา
‪แม่เกลียดพ่อ
‪ผมเกลียดพ่อ
‪คนทั้งโลก
‪เกลียดพ่อ
‪พ่อสมควรตาย
‪แต่พ่อรู้อยู่แล้วใช่ไหม
‪พ่อผม มีบางอย่างผิดปกติ
‪ไปเร็ว ไป
‪เดลี่ หยุดนะ
‪เดลี่ พวกเขาจะยิงคุณ หยุดนะ
‪นั่นแหละ หนีต่อไป ตาเฒ่า
‪หนีไป
‪พ่อหนีเก่งอยู่แล้วนี่ ใช่ไหม
‪เดลี่ หยุดนะ
‪- ผมต้องไปหาเขา ‪- ไม่
‪ไม่ได้
‪ไม่ มาเร็ว เบนไปหาเขาแล้ว ‪คุณจะเจ็บตัวได้นะ
‪ไป!
‪แต่ครั้งนี้ อย่ากลับมาอีก
‪เด็ดขาด!
‪เอาเลย
‪หมอบลงกับพื้น หมอบลงกับพื้นเดี๋ยวนี้
‪ไม่นะ อย่ายิง อย่ายุ่งกับเขา
‪หมอบลงกับพื้น ไอ้เวร หมอบลง
‪ยกมือขึ้น
‪เดี๋ยวนี้
‪สักครั้งเถอะ
‪ลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองสิ ไอ้ขี้ขลาด
‪ลุกขึ้น
‪- อย่าขยับนะ ไอ้เวร ‪- ทําตามที่เขาบอก บิล
‪หมอบลงกับพื้นไม่งั้นผมยิงแน่ ‪บอกให้หมอบลงกับพื้น
‪นั่นแหละ
‪รับผิดชอบมันซะ
‪- อย่าขยับ หมอบลง ‪- ฟังที่เขาบอกสิ บิล
‪อย่าคิดทํามันนะ
‪ให้ผมคุยกับเขา ผมคุยกับเขาได้
‪พ่อ
‪ขอร้อง บิล อยู่ตรงนั้นแหละ
‪ผมขอโทษจริงๆ ช่วยผมด้วย
‪เข้ามาอีกก้าวเดียวผมยิงแน่
‪ไม่!
‪ยกมือขึ้น!
‪เดี๋ยวนี้
‪ยกมือขึ้น!
‪ไม่นะ อดทนไว้ อดทนไว้ บิล หมอกําลังมา
‪หมอกําลังมา เพื่อน
‪ผมไม่อยากตาย
‪ลูกชายผม...
‪ไม่ๆ อยู่กับผมนะ อยู่กับผม ขอร้อง
‪แพทริก
‪เขารักคุณนะ
‪เขาอยากเจอคุณ
‪ผมต้องการคุณ
‪เราทุกคนต้องการคุณ
‪ไม่นะ
‪เมื่อกี้คุณทําอะไร
‪พยานทั้งสองตายแล้ว
‪โลกนี้จะถึงจุดจบ แต่ผู้ที่ถูกเลือกตามฉันไปได้ ‪พวกเขาอยู่รอดได้
‪ผมฟังมามากพอแล้ว คุณต้องไปโรงพักกับผม
‪เดี๋ยว ไม่ ไม่นะ ฉันไม่ไป ‪ฉันยังมีงานต้องทํา ฉันช่วยชีวิตคนได้
‪คุณถูกจับข้อหาฆาตกรรมเกรซ สโตน
‪และลักพาตัวอีเดน สโตน
‪ให้ผมพูดอีกไหม เข้าไป
‪กลับมาแล้ว ผมอยู่ที่นี่กับเบนและซานวี
‪รับทราบ
‪บอกหน่อยว่าคุณเจอแองเจลิน่าแล้ว
‪ผมจับเธอได้แล้ว
‪โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
‪ใช่ เธอมีทฤษฎีบ้าๆ ที่ว่า ‪เดลี่กับฟิโอน่าคือพยานทั้งสอง
‪ผมเพิ่งส่งข้อความ ‪แจ้งข้อมูลของแองเจลิน่าไปที่สถานกักกัน
‪ผมมั่นใจว่าเดลี่คือเป้าหมายต่อไปของเธอ
‪เขาตายแล้ว
‪เดลี่ตายแล้ว
‪บ้าเอ๊ย
‪แคลบอกว่าเธอแสดงภาพคนอื่น ‪ให้ผู้โดยสารเห็นได้
‪แต่การแสดงภาพจะฆ่าเดลี่ได้ยังไง
‪เดี๋ยว ผู้คุมคนนี้ที่แองเจลิน่าวงไว้ ฉันจําเธอได้
‪ผู้คุมคนนั้นทะเลาะกับหัวหน้า
‪ไม่กี่วันก่อนเลยถูกเลิกจ้างอย่างไม่เป็นธรรม
‪ไม่นะ วันนี้เธออยู่ในห้องแล็บของฉัน
‪อะไร คุณไม่เห็นเธอเหรอ
‪ไม่เห็น มีแค่คุณ ผม และก็แพทริก
‪ฉันคิดว่าแองเจลิน่าใช้ฉันเพื่อเข้าถึงตัวเดลี่
‪เอาละ บอกผมหน่อย
‪แองเจลิน่าแสดงภาพตัวเอง
‪ยืนอยู่ตรงนั้นและฟังทุกอย่างที่เราพูด
‪เราขอให้ผู้คุมช่วยได้
‪พระเจ้าช่วย
‪เดลี่ถึงได้พูดว่า "ลูกชายผม" ตอนที่เขาตาย ‪เขาเห็นแพทริกอยู่ในห้องกับเขา
‪แองเจลิน่าใช้ทุกอย่างที่เธอรู้ ‪จากแพทริกในห้องแล็บ
‪เพื่อแสดงภาพตัวเองเป็นเขา ‪แล้วยั่วยุให้เดลี่ออกจากห้อง
‪รู้ว่าเขาจะต้องถูกยิง
‪เธอเลวร้ายสิ้นดี
‪โอเค ทีนี้ยังไงต่อ
‪เราได้ตัวแองเจลิน่าแล้ว แต่เราต้องหยุดยั้งเธอ
‪ตลอดกาล
‪(เอ็ม + แซด)
‪ซีค
‪ซีค ฉันอยู่นี่
‪คุณเป็นใคร
‪จําฉันให้ได้สิ ขอร้องละ
‪จําเราให้ได้
‪ผมพาคุณมาที่นี่เหรอ
‪ผมรู้สึกเหมือน...
‪ผมหนาวมากเลย
‪หยิบแจ็กเก็ตของคุณมาสิ เร็วเข้า ใส่แจ็กเก็ตซะ
‪พระเจ้าช่วย
‪ถ้ํา
‪ซีค คุณพูดถูก
‪คุณออกมาจากแสงจ้า แล้วคุณก็จะเข้าไปในถ้ํา
‪นั่นคือเหตุผลที่คุณจําอะไรไม่ได้ ‪เพราะคุณกลับไปสู่ชีวิตจริง
‪กลับไปปี 2018
‪ก่อนที่เราจะเจอกัน
‪งั้นเราก็ยังไม่ได้เจอกัน
‪คุณดูคุ้นมากเลย
‪แต่เราจะเจอ เราจะได้เจอกัน
‪และเราก็จะตกหลุมรักกันหัวปักหัวปํา
‪คุณจะทําอาหารค่ําอร่อยๆ ให้ฉันกิน ‪คุณจะทําให้ฉันหัวเราะ
‪คุณจะทิ้งผ้าเช็ดตัวเปียกๆ ไว้บนพื้น ‪แล้วก็ร่วมรักกับฉัน
‪นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย
‪ฉันอยากมีเวลามากกว่านี้ ฉันไม่อยากให้คุณไป
‪ไปด้วยกันเถอะ คุณพาผมไปได้
‪ฉันไปไม่ได้
‪มันต้องเป็นแบบนี้ถึงจะมีสิ่งที่เราเคยมี
‪เรื่องราวของเรากําลังจะจบ ‪แต่คุณจะกลับไปที่จุดเริ่มต้น
‪ผมขอโทษ
‪ซีค ฟังนะ คุณต้องหากระท่อมให้เจอ
‪มันอยู่ตรงเชิงเขา ฉันจะอยู่ที่นั่น ฉันจะรอคุณ
‪ฉันจะไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร ‪แต่คุณต้องทํามันเพื่อเรื่องราวของเรา
‪ไปหากระท่อมให้เจอนะ
‪ผมไม่เข้าใจ
‪ดูในกระเป๋าสิ
‪พูดตามฉันนะ หาเธอให้เจอ
‪หาเธอให้เจอ พูดสิ
‪หาเธอให้เจอ
‪ลาก่อน ซีค
‪คําบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง