W poprzednich odcinkach...
- Cały czas to powtarzałem. - Znajdź ją.
- Tęsknię za nim każdego dnia. - Możesz na mnie liczyć.
Co zrobi Rejestr, kiedy dowiedzą się o mojej ciąży?
- Angelina, żyjesz? - Zawsze się odnajdujemy. Łączy nas więź.
Nie wiemy, gdzie jest.
Przydałoby się wezwanie.
Chyba się udało. Brak anomalii DNA.
Jaką lekcję przyniósł Daly?
Nikt nie wraca z pustymi rękami.
- Czy to...? - Fiona Clarke.
Była w stodole przy sadzie. Wezwanie mnie zaprowadziło.
Wróciła dwa razy. Tak jak ty.
- Musi być jakiś ważny powód. - Tak, ale jaki?
Jak to się mogło stać?
Myślałem, że ją uratowaliśmy.
Ty ją uratowałeś.
Ja pozwoliłam umrzeć.
Ja miałam wartę. Zasnęłam i...
Nie.
Jeśli to czyjakolwiek wina, to właśnie moja.
Wezwanie kazało mi ją chronić.
Zawiodłem.
Tylko...
Słomka była dobrze umocowana. Nie wiem, jak wypadła.
Nie wiem.
- Musimy do kogoś zadzwonić... - Nie.
Nie możemy. Musimy to przemyśleć.
Saanvi mówiła wczoraj, że kogoś przyśle. Czekajmy.
Nie ściągajmy na siebie uwagi.
Chciałabym, żeby był tu tata...
Byłby rozczarowany. Mną.
Olive? Cal? Jestem głodna!
Musimy trzymać Eden z daleka.
Pora już przerwać głęboki twój sen
Gwiazdy i rosa czekają dziś cię
Śpiewałem to dzieciakom na pobudkę.
Miło, że kwiat nie odpowie pomrukiem.
Mama zawsze mówiła, żeby zaczynać dzień śpiewem.
Śpiewam więc kwiatkom.
Są takie żywe. Trudno uwierzyć, że urosły tutaj.
Zdobyłem cebulki.
Po śniadaniu wynoszę kwiaty na spacerniak.
To, jak rosną, daje mi nadzieję.
TURBULENCJE
Z USG wynika, że masz mało płynu owodniowego.
To nic poważnego,
ale pij dużo, żeby dzidzia pobyła w brzuszku.
Nic trudnego. Dzięki.
Proszę. Dziecko jest zdrowe.
Powinnaś rodzić za sześć tygodni.
Odpukać.
Proszę.
- To było... - Nie...
Mów.
Mick, wczorajszy pocałunek...
To znaczy: „prawie pocałunek”.
Chcę powiedzieć, że...
Zapomnij. Nic się nie stało.
Dobrze.
Wybacz mi niezręczność.
Z innej beczki...
Patrolowiec z Missouri rozpoznał w podejrzanej o drobną kradzież
naszą ściganą.
Jezu. To Angelina?
Nie rozumiem. Ben widział, jak umiera w pożarze.
Jest jak karaluch...
Skontaktowałem się z agencjami.
Znajdziemy ją, Mick.
Jeśli mogę coś zrobić...
Będę cię informować. Słowo.
- Cześć, błękitnooka. - Zeke, gdzie byłeś?
Mam ci tyle do powiedzenia.
Pewnie i tak już wiesz.
Wszystko dobrze?
Podczas ślubu mówiłem, że mamy mało czasu...
ale mieliśmy go więcej, niż marzyliśmy.
Wszechświat jest pełen niespodzianek.
Żyję dla chwil, w których mogę być z tobą.
- Może nie byłem dość silny. - Nie mów tak.
Uratowałeś życie Calowi.
I innym. Pomogłeś wielu osobom.
W ten sposób odpokutowałem za Chloe i ból rodziców.
Za dokładanie im go.
Nie mogłem sobie wybaczyć ani odpokutować tylko połowicznie.
Nie powtórz tego błędu.
- Nie zawiniłeś. - Posłuchaj.
Wkrótce odejdę, a ty...
O czym ty mówisz?
Masz ważne zadanie. Jesteś potrzebna innym.
- Światu. - Ty jesteś potrzebny mnie.
Zeke, możesz ze mną zostać.
Chciałbym, kochanie, ale nie mogę.
Musisz ruszyć we własną podróż.
Dokądkolwiek cię zabierze.
Michaela. Jesteś dla mnie wszystkim.
Pora pójść naprzód.
- Beze mnie. - Nie chcę tego robić.
Chcę ciebie. Tylko ciebie.
- Powoli wszystko mi się wymyka. - Nie strasz mnie.
Kim...?
Znamy się?
Grupa A proszona o przejście do stołówki na śniadanie.
Grupa A proszona na śniadanie.
Połóżcie go. Dziękuję.
Zimmer zatwierdziła prośbę. Oto syn Daly’ego.
I po co? Jego ojciec to zabójca. Moi ludzie tez mają rodziny.
Wystarczy.
Dziękuję za przybycie.
Nie miałem wyboru.
- Nie rozumiem, dlaczego tu jestem. - Otóż kapitan Daly...
Pański ojciec żyje.
Jest tutaj.
- Jak to możliwe? - Nie wiem.
Ale znów powrócił i tym razem... coś ze sobą przyniósł.
Co?
Trudno to wyjaśnić,
ale areszt nawiedza coś w rodzaju mitycznych plag.
Ich źródłem jest pana ojciec.
Na razie mieliśmy szczęście i zatrzymaliśmy je w budynku.
Świetnie.
Myślę, że może nam pan pomóc w znalezieniu leku.
Ma pan ten sam materiał genetyczny, co ojciec.
Pańskie zdrowe komórki macierzyste i szpik mogą okazać się kluczowe
w rozwiązaniu tej tajemnicy.
I pomogą nam uratować ludzi.
Nadal nie wierzę, że tu jest.
Pokazać?
Jezu Chryste.
To on.
Gdyby wiedział, że pan tu jest, byłby naprawdę wdzięczny.
Zerwaliśmy kontakty przed zniknięciem lotu 828.
Skrzywdził mamę i mnie.
Wiele osób.
Tę kobietę, którą porwał i wsadził do samolotu.
Dawno zrozumiałem, że lepiej mi bez niego.
Nie jesteśmy podobni.
Co się dzieje?
Czy to krew?
Widzi to pan?
Tak.
Kolejna plaga.
Ja mogę to powstrzymać?
Tylko pan może pomóc.
Wiem, że to niemała prośba, ale błagam!
Zginie więcej osób.
Dobrze.
Zrobię, co w mojej mocy.
Nie wiem, jak Angelina przeżyła, ale na zdjęciu na pewno była ona.
Niemożliwe. Widziałem, jak umiera, Mick.
Ale to Angelina. To jasne, że przeżyła.
Nie mogłaby wreszcie przepaść na dobre?
Jared bada każdy ślad.
A jeśli wezwanie o Dalym miało coś wspólnego z Angeliną?
Czego od niego chce?
Od Daly’ego i Fiony.
Niedobrze, że dzieci są z nią same.
Chciałbym być z nimi.
Wszystko dobrze?
Tak. Po prostu tęsknię za... nimi tak jak ty.
- Przepraszam. - Rety! Przepraszam!
No coś ty.
- Masz dość zmartwień. To nic. - Nie płaczmy nad rozlanym mlekiem.
Woda zamienia się w krew. Kolejna plaga Daly’ego.
Pasażerowie proszeni o niezwłoczny powrót do kwater.
Zamykamy areszt.
Moje wezwanie z krwią. Trzeba chronić Daly’ego i dać znać Saanvi.
Leć. Zajmę się pasażerami.
- Na pewno? - Nie mamy wyboru.
Pasażerowie proszeni o niezwłoczny powrót do kwater.
Zamykamy areszt.
Zamykamy areszt!
Wracajcie do kwater.
Szybko!
Opuścić pomieszczenie!
Polly!
Pogrzało pana?! Jesteś cała?
Nie wiem. Czuję się...
- Jakby dziecko się wkurzyło. - Dobra.
- Zabiorę cię w bezpieczne miejsce. - Tutaj.
Pasażerowie proszeni o niezwłoczny powrót do kwater.
Zamykamy areszt!
Jesteś cały!
Ledwo udało mi się przyjść. Zapanował chaos.
- Strażnicy byli zajęci... - Plagą krwi.
Przebadałam kilka próbek. Mają DNA Daly’ego.
A co z samym Dalym?
Płyn w jego kroplówce zamienił się w krew.
Wkrótce się wybudzi.
Ta maska go przerazi.
Jestem bliska znalezienia leku.
Zrobiłam serum na wyciszenie wezwań.
Daj spokój. Niemal od niego zginęłaś.
Wiem. I dlatego sprowadziłam jego.
Syna Daly’ego, Patricka.
- Przyjechał? - Tak.
Nie jest mu łatwo, ale zgodził się pomóc.
Przy odrobinie szczęścia zmodyfikuję serum i Daly przestanie sprowadzać plagi.
Wtedy wreszcie nam coś powie.
I może pogodzi się z synem.
Nie! Eden, stój!
- Nie przeszkadzaj. - Chcę ją zobaczyć.
Przykro mi.
Fiona jest chora.
Ale pomogłam jej wczoraj! Tak jak kazała Olive!
Co?
Jak jej pomogłaś?
Mówiłaś, że boli ją, bo ma drzazgę, i kazałaś ją wyjąć.
Nigdy tak nie powiedziałam, Eden.
Tak, powiedziałaś.
Miała poczuć się lepiej, a jest chora!
Spałam.
Nie rozmawiałam z Eden.
Tak. Dziękuję.
Miło, gdy agencje współpracują.
Ścigają ją za porwanie i morderstwo, a ponadto oferują sporą nagrodę.
Kamera przy wjeździe na I-80.
Ten sam van, ta sama czapka, ale lepsze ujęcie. Przybliż.
To na pewno ona.
Jeśli utrzyma tempo,
wjedzie na Most Waszyngtona za jakieś trzy godziny.
Jedzie do Nowego Jorku.
W sam środek burzy?
Albo przed czymś ucieka, albo coś ściga.
Może Eden. Już chciała ją dorwać.
Ruszajmy. Przy okazji przeniesiemy Fionę do kryjówki.
NASI BOHATEROWIE ZAPEWNIAJĄ BEZPIECZEŃSTWO
ZOSTAŃ BOHATEREM. PRACUJ JAKO OCHRONIARZ W ARESZCIE 828.
Nie było tak źle.
Na jakiś czas straci pan czucie w nogach.
- W porządku? - Tak.
Co to?
Igła, którą będę pobierać szpik.
Wygląda jak szpikulec.
Dziękuję, że się pan zgodził. Niełatwo widzieć ojca w takim stanie.
Ojciec wiele razy mnie skrzywdził, ale to, co robi tutaj...
Znam pańskiego ojca.
Nie jakoś blisko, ale na tyle, żeby wiedzieć, że nie jest święty.
Obwiniał się za to, co stało się z samolotem. Niesłusznie.
Myślę, że plagi też nie są jego winą.
Żeby to były jego jedyne grzechy...
Niewierność? Tak.
Obwinianie innych za własne problemy? Zawsze.
I zapijanie wszystkiego ginem.
Jako ojciec, który sam popełnił sporo błędów
i wciąż popełnia kolejne,
nauczyłem się, że to nie do dzieci należy ich naprawianie.
Staram się być lepszym ojcem.
Ich przebaczenie jest dla mnie...
wszystkim.
Na pewno nie narozrabiał pan tak jak mój tata.
Obaj jesteście teraz tutaj, więc może to szansa...
by oczyścić atmosferę.
Jeśli pan chce.
Sam nie wiem.
Czy to bezpieczne tam iść?
Przy odpowiednich środkach ostrożności i gdy odzyska pan czucie.
Poprosimy strażniczkę.
Pomyślę o tym.
Jak mogą mnie izolować od dr Bahl?
Ma coś pilnego w laboratorium.
Byłam policjantką i jestem wyszkolona...
- Nic nie miało się stać! - Nie.
Ale stres może wywołać bóle.
Stres? Tak myślisz? Krew nie była w planach porodowych.
Przypominasz mi męża.
Niezależnie od sytuacji zawsze umiał mnie rozbawić.
- Przykro mi, że go straciłaś. - Tak.
Był bardzo wyluzowany.
Gdyby tu teraz był, pewnie powiedziałby:
„Powąchaj kwiatki i zdmuchnij świeczki.
Pomyśl o czymś radosnym. O kimś, kogo kochasz”.
- Już dobrze. - Będę rodzić!
Potrzebna mi Saanvi. To za wcześnie!
Dobrze. Strażnicy!
Potrzebny lekarz!
Pasażerowie proszeni o niezwłoczny powrót do kwater.
Zamykamy areszt!
Eden jest przekonana, że rozmawiała ze mną o Fionie.
Ale nie rozmawiała, więc co się stało?
Niania elektroniczna. Może coś nagrała.
Mam apkę.
Powinno być tutaj.
Drzazga?
Co ona robi?
Chyba z kimś rozmawia.
Nikogo tam nie ma.
Jezu, Cal.
Eden z kimś rozmawiała.
Z kimś, kogo tam nie było.
- A jeśli to...? - Nie.
Nie mów, że Angelina, dobrze?
Ona nie żyje.
Skąd w ogóle taki pomysł?
Wezwanie, które wskazało Fionę.
Była w nim Angelina. Cała i zdrowa.
Spodziewała się mnie.
Czemu to ukryłeś?!
Angelina sądzi, że łączy nas więź. Tata też. Nie chciałem, żebyś...
Wystarczy. To ciebie i mnie łączy więź.
Naszą rodzinę łączy więź miłości.
Angelina nie ma z nikim więzi.
Ona manipuluje ludźmi. Tak jak tatą i Mick.
Ale żeby ukazać się Eden...
Musi mieć szafir omega.
Angelina pojawiła się tylko jako wizja. Nie mogła dotknąć Fiony.
Więc kazała zrobić to Eden.
Eden nie może się dowiedzieć.
Trzeba znaleźć Angelinę, zanim znów zabije.
Użyłem szafiru, żeby ukazać się Saanvi.
Mogę to powtórzyć i ukazać się Angelinie.
Nie, to zbyt niebezpieczne.
Tylko to nam zostało.
To za wcześnie. Miałam rodzić za sześć tygodni.
Tak.
Już dobrze.
Damy radę.
Niech przestanie boleć.
Nie jestem lekarką, ale przestanie dopiero po narodzinach.
Wyobrażałam sobie dalsze życie.
Znajdę właściwego faceta, wyjdę za niego, kupimy dom.
A potem urodzę dziecko. W szpitalu!
Aż tak wszystko rozplanowałaś?
Nie do końca, ale...
mój chłopak...
Powinien móc potrzymać dziecko.
Szkoda, że go tu nie ma.
Wiem, co czujesz.
- Dobrze, że udało ci się przemknąć. - Nikt nie zwraca uwagi na woźnego.
Szukają twojego brata. Widziałaś go?
Nie, ale daj znać, jeśli się czegoś dowiesz.
Pewnie.
Jak mogę pomóc?
Potrzebne nam kilka rzeczy. Prześcieradła, ręczniki, nóż lub nożyczki.
Ale najbardziej przydałaby się ciepła...
- Nie mów, że woda. - Woda.
- Postaram się. - Dziękuję.
Już dobrze. Złap mnie za rękę. Ściśnij. Weź oddech.
Jest pan silniejszy ode mnie.
Gdyby pański tata to zobaczył, byłby dumny, że chce pan pomóc innym.
Przesadza pan. Wybiegłbym stąd, gdybym miał czucie w nogach.
Nie wierzę.
Jest pan dobrym ojcem.
- Dzieci mają szczęście. - Nie zawsze tak było.
Ale dzięki temu, że przeszliśmy przez ogień,
jesteśmy dziś silniejsi.
Tata nie był święty, ale dzięki panu przypomniałem sobie o dobrych chwilach.
Na 11 urodziny pożyczył małą Cessnę 150.
Cały dzień lataliśmy nad Atlantykiem.
Oglądaliśmy migrację wielorybów. Tylko my dwaj.
Niesamowite.
Nigdy tego nie zapomnę.
Słyszałem, że tu jesteś.
Do kwater. Areszt jest zamknięty.
Ja kazałam mu przyjść.
Dostałam zezwolenie na badania nad Dalym, a te wymagają DNA jeszcze jednego pasaż...
Jeśli Daly coś wywinie, sprzątnę go. Bez autoryzacji Zimmer.
Przepraszam. Sytuacja jest bardzo napięta.
Miał pan rację. Nie chcę zmarnować szansy.
Mogę z nim pomówić?
Tak. Niedługo powinno być bezpiecznie. Dodam tylko zdrowe komórki do serum.
- Dobrze. - Świetnie.
Nie odlatuj. Spokojnie.
- Nie dam rady. - Oczywiście, że dasz.
Dotrwałaś aż dotąd. Dasz radę.
Ekspertka. Ile masz dzieci?
Nie. Dobrze sobie radzę z presją. I jestem świetną ciocią.
Dasz radę z jeszcze jednym?
Ciocia do usług.
- Przykro mi, nie mam wody. Próbowałem. - To nic.
Dzięki.
Gotowa rodzić?
Świetnie ci idzie. Widzę główkę. Przyj jeszcze raz.
- Nie mogę. - Możesz. Dasz radę.
No już.
Będziesz przeć na „trzy”.
Raz, dwa, trzy.
Brawo! Świetnie ci idzie. Przyj. Jeszcze raz!
Świetnie. Ręczniki.
Brawo.
Dziękuję.
Dobrze.
No już.
Dalej, oddychaj.
- Coś nie tak? - Nie.
- Co jest z moim dzieckiem? - Nic.
No już.
Dalej, oddychaj.
No już, słoneczko. Dalej.
Dobrze.
Witaj na Ziemi, maleństwo.
To twoja mamusia. Mamusia, tak.
Cześć.
Pamiętaj, jeśli to będzie zbyt wiele...
Wycofam się, wiem.
Chciałbym wiedzieć, w co się pakuję.
Albo dokąd idę.
Mamy plan.
Znajdź Angelinę i ją powstrzymaj,
zanim ona kogoś skrzywdzi.
Spodziewałam się ciebie.
Wykorzystałaś Eden, żeby zabić Fionę.
To tylko dziecko! Czemu to zrobiłaś?
Cal, nigdy nie skrzywdziłabym Eden.
Ani ciebie. Stoimy po tej samej stronie.
Niestety nie.
Byłaś kiedyś miłą osobą.
Jeszcze możesz ją w sobie odnaleźć.
Nie zmieniłam się. Dorosłam.
Ty też.
Bóg namaścił nas obu szafirem.
Zapoczątkujemy koniec świata.
Poprowadzimy wybranych, by przeżyli datę śmierci.
Nastanie nowy świat.
Modliłam się o to. Odpowiedź jest jasna. To coś dobrego.
To okropne pragnąć końca świata!
Pomogę ci zrobić to, co słuszne. Oddaj mi szafir.
Bóg nie pozwoli ci go zabrać.
Pomyśl, co możemy razem zrobić.
Otwórz oczy na nasz potencjał.
Nie ma żadnych nas, Angelina.
Cal!
Nie jest to najlepsze miejsce na ciążę,
ale kiedy dowiedziałam się, że będę dziś rodzić, i to bez Saanvi,
po prostu...
- Wyobrażam sobie twój strach. - Tak.
Ale wkroczyłaś do akcji.
Pomogłaś mi sprowadzić na świat nowe życie.
Nie wiem...
jak ci dziękować.
Wygląda na zdrowe, ale zrobimy badania, gdy będziemy mogli.
Dobrze.
Tata chyba zdołał przyjść.
Wiedziałaś?
Policjantki mają instynkt, a jego mina...
Nic nie powiem, ale najważniejsze, żeby być z bliskimi, zwłaszcza teraz.
Kiedy dowiedzieliśmy się, że będziemy mieli dziecko...
było cudownie.
To był dzień przed zamknięciem pasażerów.
Nie leciał samolotem, więc...
Rozdzielili was.
Tak.
Nie wiedziałam, czy go zobaczę.
Miesiąc później zauważyłam, jak ten przystojniak zmywa podłogi.
Wziąłem tu pierwszą możliwą pracę.
Nie mogłem przegapić tego dnia.
I nie przegapiłeś.
Pobądźcie ze sobą, jak długo chcecie. Stanę na warcie.
Potrzymasz ją?
Dobrze. Pora poznać tatę.
Powinniśmy dać jej jakoś na imię...
Chloe.
Tak.
Szafir omega był wrośnięty w jej dłoń.
Jak twój.
Skoro ty jesteś smokiem, to kim jest ona?
Kimś groźnym.
To ona? Już przyszła?
Chyba by nie pukała.
W porządku, to przyjaciele.
Dobrze, że jesteście cali. Jak Eden?
Bezpieczna.
Macie wodę?
Plaga dotknęła tylko aresztu.
Kolejna plaga?
Wszystko dobrze? Gdzie tata, ciocia Mick i TJ?
Nie jest łatwo, ale są cali.
My niestety nie możemy powiedzieć tego samego.
Jezu, Fiona! Ale Saanvi mówiła, że...
Było z nią dobrze, ale do czasu. Próbowaliśmy...
- Nie zadzwoniliście?! - Dla bezpieczeństwa!
W porządku.
Byliście ostrożni. Mądrze.
Dobrze.
Załatwimy to. Zapewnimy jej godność.
Cal, plaga nie jest naszym jedynym zmartwieniem.
Angelina może się tu zjawić.
Już to zrobiła.
Niemożliwe. Śledziliśmy ją.
Była tu, ale nie do końca.
Potrafi ukazać się jako ktokolwiek każdemu pasażerowi lub jego dziecku.
Ukazała się Eden i ją zmanipulowała. Dlatego Fiona nie żyje.
Ja ukazałem się jej. Była w jakimś vanie.
Wiemy o nim.
Zauważyłeś coś, co pomogłoby ją znaleźć?
Drogowskaz na Delaware Water Gap.
- Wskazywał na następny zjazd. - To już coś.
Czekaj. Byłem tu już.
To autostrada I-80.
Jechała na wschód, czyli...
Powinna być tutaj.
- Tak! Zgadza się. - Zajmę się tym.
Vance o was zadba. Zostańcie tu.
Chciałabym mieć czas, żeby to przebadać.
Daly’emu czas się kończy.
Oby mi się udało.
Tato.
Nie wierzę, że to ty.
Minęło tyle czasu.
Nie żebyś się w ogóle starał.
Zawsze było coś ważniejszego.
Ale jestem.
I cieszę się.
Bo chcę coś zrzucić z serca.
Rozejrzyj się, tato.
To wszystko...
to twoja wina.
Od kiedy wleciałeś w tę burzę,
odpowiadasz za ból i cierpienie wszystkich pasażerów.
Są tutaj zamknięci z twojego powodu.
Dręczeni przez plagi, które ty zsyłasz.
Zawsze byłeś zepsuty.
Zdradzałeś mamę.
Zostawiłeś nas.
Mama cię nienawidzi.
Ja cię nienawidzę.
Cały świat...
cię nienawidzi.
Zasługujesz na śmierć.
Ale to już wiesz, prawda?
Tata! Coś jest nie tak!
Ruszaj!
Daly, stój!
Daly, zastrzelą cię. Przestań!
Tak jest. Uciekaj, staruszku!
Uciekaj!
W tym jesteś najlepszy.
Daly, stój!
- Muszę do niego iść. - Nie.
Ben się tym zajmie. Zrobi pan sobie krzywdę.
Idź!
Ale tym razem już nie wracaj.
Nigdy!
Dalej.
Na ziemię! Natychmiast!
Nie strzelajcie! Zostawcie go!
Na ziemię, śmieciu! Gleba!
Ręce do góry!
Już!
Choć raz...
zawalcz o swoje, tchórzu.
Wstawaj.
- Ani kroku dalej! - Rób, co mówi, Bill!
Kładź się, bo strzelam! Na ziemię!
Tak jest.
Dalej.
- Stój! Gleba! - Posłuchaj go!
- Nawet o tym nie myśl! - Porozmawiam z nim!
Tato?
Bill, zostań tam!
Przepraszam. Pomóż mi.
Jeszcze krok i strzelę!
Nie!
Ręce do góry!
No już!
Ręce do góry!
Nie. Wytrzymaj.
Wytrzymaj, Bill. Pomoc jest w drodze.
Pomoc jest w drodze.
Nie chcę umierać.
Mój syn...
Nie! Wytrzymaj. Proszę.
Patrick.
Kocha cię. Chce się z tobą zobaczyć.
Potrzebuje cię.
Wszyscy potrzebujemy.
Nie.
Coś ty zrobiła?
Dwoje świadków nie żyje. Świat się skończy, ale wybrani przeżyją.
Wiesz co? Dość już słyszałem. Idziemy.
Nie! Nie pójdę!
Wciąż mogę uratować ludzi!
Aresztuję cię za zabójstwo Grace Stone i porwanie Eden Stone.
Kontynuować? Wsiadaj.
- Wróciłem. Jestem z Benem i Saanvi. - Przyjąłem.
Powiedz, że masz Angelinę.
- Mam. - Całe szczęście.
Snuje jakąś dziwną teorię, że Daly i Fiona to dwoje świadków.
Przesłałem to, co miała na temat aresztu.
Daly był jej następnym celem.
Nie żyje.
Daly nie żyje.
Szlag!
Cal mówi, że może ukazać się innym pasażerom,
ale jak zabiła Daly’ego?
Strażniczka, którą zakreśliła. Poznaję ją.
Miała konflikt z przełożonymi.
Została zwolniona kilka dni temu.
Była dzisiaj w laboratorium.
Nie widziałeś jej?
Byłem tylko ja, ty i Patrick.
Angelina mnie wykorzystała.
- Mów. - Ukazała się jako strażniczka.
Stała tam i słuchała wszystkiego, co mówimy.
Poprosimy strażniczkę.
Jezu.
Dlatego Daly mówił przed śmiercią o synu. Zobaczył Patricka.
Angelina wykorzystała informacje Patricka, żeby wyprowadzić Daly’ego z pomieszczenia.
Wiedziała, że go zastrzelą.
Jest potworem.
Co teraz?
Mamy Angelinę, ale musimy ją zamknąć.
Na dobre.
Zeke?
Zeke, jestem przy tobie.
Kim jesteś?
Proszę, przypomnij sobie o mnie.
O nas.
Sprowadziłem cię tu?
Chyba skądś...
Zamarzam.
Weź kurtkę. Załóż ją.
Jezu.
Jaskinia.
Zeke, miałeś rację.
Opuszczasz blask i wracasz do jaskini.
Dlatego nic nie pamiętasz. Wracasz do rzeczywistości.
Do 2018 roku.
Zanim się poznaliśmy.
Czyli się nie poznaliśmy?
Wyglądasz bardzo znajomo.
Ale jeszcze się poznamy.
I zakochamy się w sobie.
Będziesz mi gotował i mnie rozśmieszał.
Będziesz rzucał mokre ręczniki na ziemię i się ze mną kochał.
Nie rozumiem.
Chcę więcej czasu. Nie chcę, żebyś odchodził.
Chodźmy razem. Poprowadzisz mnie.
Nie mogę. Musi tak być, żebyśmy mieli to, co mieliśmy.
To koniec naszej historii, ale ty wracasz na początek.
Słucham?
Zeke, posłuchaj. Musisz znaleźć domek.
W górach. Będę tam na ciebie czekać.
Nie poznam cię, ale musisz to dla nas zrobić.
Znajdź domek.
Nie rozumiem.
Zajrzyj do kieszeni.
Powtarzaj za mną. „Znajdź ją”.
„Znajdź ją”. Mów.
Znajdź ją.
Żegnaj, Zeke.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz