Ang nakaraan sa Manifest...
- Inuulit-ulit ko lang. - Hanapin mo siya.
Tama ka. Konektado tayo sa mga Tawag.
Tutulungan kita sa misyon ng Diyos.
Kailangan nating idetain ang mga pasahero pansamantala.
Hindi. Ako lang ang mayroon siya.
Ang child protective services na ang bahala sa kaniya.
Itay!
- Babalik ako, okey? - Itay!
Ako ang kapitan. Ginawa ko lang ang nararapat.
'Di pa ako handang mamatay, Bill.
Sinong nagsabing may mamamatay? Magkita tayo sa 2024.
Puwede akong mamigay?
Para sa akin? Salamat.
Cheers.
Bakit ganyan ang kamay mo?
Ayos lang naman ang kamay ko. Wala namang mali dito.
Ipinakikita nito na pinili ako ng Diyos.
Na espesyal ka?
Kung espesyal ka talaga, bakit ka nandito?
Hinihintay ko siyang bigyan niya ako ng senyales.
Kahapon, sa unang pagkakataon sa mahabang panahon, nagbigay siya.
Pinaliwanag niya ang kamay ko.
Kailangan ulit ako ng Diyos.
Kailangan ka niya para saan?
Para paghandaan ang araw ng paghuhukom. Huling pagsubok sa apoy.
May ibang tao pa bang kagaya mo?
Oo. Sa totoo lang may isang tao.
Pagkatapos ng ilang buwan, lumiwanag ulit ito.
Puwede mo bang iabot ang liyabe?
Mahiwagang peklat ng dragon.
Kamangha-mangha.
Ayos na ang lababo.
At gan'on mag-ayos ng maliit na tagas.
Ayos. Madali lang.
Gusto mo ba ng almusal?
Nagvolunteer si Olive sa school ni Eden, kaya may oras ako.
Cal, gusto ko sanang manatili at samahan ka,
pero kailangan kong magtrabaho.
Ang 22 taong gulang kong amo, na si "Pooter,"
ay gusto akong italaga sa frozen food section.
Ayaw kong bumalik ka sa trabaho para suportahan kami.
At ayaw ko na hindi ako makapagtrabaho.
Gusto kong tumulong.
- Gusto kong lumabas-- - Cal.
Natatangi ka,
sa lahat ng mga 828er.
Kailangan mong mag-ingat.
'Di ko na kayang may mawala ulit na miyembro ng pamilya sa lugar na 'yon.
Iniligtas ng liwanag.
Zeke, ayaw ko rito.
Hindi ba pwedeng sumama na lang ako sa 'yo?
Subukan mo lang na ayusin ang lugar.
At gusto ko ang nakakasilaw na liwanag.
Ang walang katapusang kaalaman sa nakaraan at hinaharap.
Sana puwede kong sabihin lahat ng mangyayari.
- Sabihin mo. - Hindi ko kaya.
Kung sasabihin ko sa 'yo, mababago nito ang mga desisyon mo.
'Di ko kayang guluhin ang kalooban mo.
Puwede nating pag-usapan ang nakaraan.
Ligtas 'yon, 'di ba?
Sige.
Saan mo gustong bumalik?
Noong nagkita tayo sa cabin?
O mas maaga pa?
Ano'ng mas maaga?
Naaalala mo ba ang larawan nila Angelina at Pete?
Oo.
Maraming sandali sa buhay natin na muntik na tayong magkakilala at 'di natin alam.
Tulad kailan?
Rockefeller ice rink noong 2007.
Muntik ka nang bumangga sa'kin pero napigilan mo ang sarili mo.
Mabilis kang dumaan.
- Nagbibiro ka. - Hindi.
Noong araw na binili mo ang unang kahon mo ng pangkulay sa buhok.
- Nasa tabi ako, bumibili ng toothpaste. - Grabe.
Alam mo kung ano'ng mas grabe?
Nasa JFK ako noong gabing pabalik ang 828, nagmamaneho ng taxi.
Ba't di mo maalala 'yan?
Halos araw-araw akong sumusundo sa airport.
Noong nasa headline na ang 828,
'di ko na maalala kung saan ako nanggaling.
Pero mula rito, nakikita ko lahat.
Lahat ng "muntikan" na mayroon tayo.
- Narinig namin ang boses mo sinasabing-- - Hanapin n'yo siya.
At nahanap mo ako.
Nakuha ko din.
Diyo ko, mahal kita.
Hindi mo alam kung gaano kahirap na 'di kita mahawakan.
Mayakap at maramdaman ka lang.
Sana puwede kitang halikan.
Kahit...
Zeke.
Mick, hindi ito patas para sa' yo.
Masakit man sabihin, siguro mas mabuti nang--
'Wag, Zeke, pakiusap.
Tumalikod ka.
Aray!
Ano 'yon?
Paumanhin, sabi nila... Kailangan mong sumama sa'kin.
Nakalagay sa system namin na nagkaroon ka ng Tawag kaninang 8:14 a.m.
Kailangan namin ng detalye.
Paano kung ganito?
Sasabihin ko sa inyo ang lahat ng tungkol sa Tawag ko
pagkatapos n'yo kong tulungang mahanap ang anak ko?
Naaalala mo siya? Si Charlie?
Nasa foster care siya mula nang ikulong n'yo ako dito.
Matagal ko na siyang 'di nakikita.
Alam kong dismayado ka.
Tingin mo naiitindihan mo.
May mga anak ka ba?
Wala pa. Balang araw.
Kaya hindi mo naiintindihan.
Gabi-gabi akong napupuyat, iniisip kung nasaan siya.
Kung nakakatulog siya nang walang ilaw,
kung binabangungot ba siya.
Ayaw niyang aminin, pero...
sa 'kin lang siya nagiging kampante.
Sinasabi ko sa kanya, "Okey lang, Charlie. Minsan lahat tayo ay takot sa dilim."
'Di ko alam kung may ilaw sa tabi niya.
Gagawin namin ang lahat para makita siya, okey?
Paano kung ganito, Mr. Butler?
Kung malulutas namin ang Tawag mo,
papayagan namin si Lieutenant Vasquez na tumawag sa ngalan mo.
Kung malulutas n'yo ang Tawag ko?
Lulutasin ito ng team.
Mick, nagkaroon ka ba ng Tawag? Ano'ng nangyayari?
Hindi. Wala kong alam.
Mr. Butler?
Ang Tawag.
May nakita akong commercial work order.
Isang uri ng maintenance na awtorisado ng lungsod.
Bago ang lahat ng ito, dati akong magaling na contractor.
- Lagi kong nakikita ang mga dokumento. - Para saan?
Hindi ko alam. Parang may natapon dito.
Parang tinta.
Madilim ang ilaw, nakakatakot.
Pero may nakita akong mga numero.
May narinig o naramdaman ka ba?
Isang musika.
Mga biyolin?
Parang, classical.
'Yan lang ang naaalala ko.
Pakiusap lutasin n'yo 'yan.
Kailangan kong mahanap ang anak ko.
Paumanhin, bakit ako nandito?
Pumayag si Director Zimmer...
Susubukan lang natin...
...na samahan si Vasquez para lutasin ang Tawag na 'to.
Bakit ako? Ano'ng nangyari kila Drea o Wicks?
Naipadala na sila, pero hindi sila pasahero.
At si Ben? Puwede kaming dalawa--
Ilalagay namin si Ben sa solitary,
ikaw lang ang pasaherong may background sa law enforcement.
Papayagan n'yo akong lumabas--
Nilagyan n'yo ko ng chip?
- 'Di mo puwedeng gawin 'yan. - Seryoso ka?
Para lang makasiguro.
Na 'pag 'di ka nakabalik dito ng 5:00 p.m. nalutas man o hindi ang Tawag,
hindi ka na ulit makakalabas sa dingding na 'to.
Sige.
Matagal kong ipinaglaban na makapaglagay ng pasahero sa Pangkat ng mga Tawag,
at kailangan nating magtagumpay, kaya 'wag mo akong bibiguin.
Madilim na ilaw, mga biyolin, natapon na tinta at halo-halong numero.
Okey, ang dami nito.
Utos ito ng lungsod.
Mukhang may alam akong paraan para mapabilis tayo.
Sige. Tapos na.
Ben, kailangan mong mag-ingat.
Ben, ano'ng ginagawa mo?
Ben?
Huy.
GISINGIN MO SIYA
Sampung mga daliri sa kamay at paa.
Tatlumpu't dalawang linggo.
Hindi ko alam kung hanggang kailan ko pa kayang itago.
- Hindi pa. - Naiintindihan ko.
Hindi normal dito.
Pero naitago mo ng gan'on katagal.
Ano'ng gagawin ng Talaan sa akin kapag nalaman nila na buntis ako?
Ano'ng gagawin nila sa anak ko?
Naiitindihan kong natatakot ka.
At wala sa akin ang lahat ng kasagutan pero isa lang ang maipapangako ko.
Hindi ka nag-iisa.
At 'di ko sasabihin kahit kanino.
Puwede ba. May pasyente ako.
Sumama ka sa akin. Si Ben.
Puwede kang manatili dito hangga't gusto mo. Okey?
Pilit ko siyang tinatawag, pero parang wala siya sa ulirat.
'Di pa ko nakakakita ng ganitong Tawag.
Ang sabi, "Gisingin mo siya." May paraan ka ba para tumigil siya?
Tingin ko hindi dapat natin siya pigilan. Hayaan nating siyang matapos.
Matatapos kaya siya agad?
Imomonitor ko ang Pangkat ng mga Tawag.
Nakamasid si Zimmer sa bawat kilos nila.
Malinaw naman trabaho nila 'to.
Babantayan ko siya. Sisiguraduhin kong ayos lang siya.
Iiwan kitang mag-isa sa restricted area
ibalik mo siya sa kwarto 'pag natapos siya. 'Wag mo kong bibiguin.
Marami akong kailangang gawin ngayong araw.
- Mickey Mouse, masaya akong makita ka. - Ikaw rin.
Hindi ko na alam kung gaano katagal.
Sinubukan kong imbitahan ka sa Thanksgiving nila Vasquez pero--
Okey, tama na.
Sandali lang.
- Kayo ba ay... - Ano ka ba, pare.
Ang mga holiday ay hindi na gaya ng dati.
Sige, sige.
Kumusta ka?
Nakakatawa kang tingnan sa ganito kalaking mesa.
Mas nakakatawa 'yang mukha mo.
- Talaga? - Oo.
Pumunta ka sa Bronx para kutyain ako, o ano?
Magpapatulong kaming mahanap ang isang establisyemento, pero may problema.
Kaunti lang ang numerong mayroon kami.
Umaasa kami na makikita mo 'yan sa database mo.
Ako na ang bahala.
Salamat kay Tito Jared, dyan naglalaro ang mga anak ko.
Ginawa niya 'yan sa loob ng isang linggo. Napakahusay.
Ang dami niyang talento.
May ilang talento din ang kapatid niya.
At...
heto na.
Ito ang mga plat number. Pagkakakilanlan 'yan ng mga city block,
May 15 na establisyemento sa loob ng block na 'yan.
Kung wala nang ibang numero, mahihirapan akong mahanap.
Labinlima. Okey, tara na. Wala na kaming oras. Salamat.
- Masaya akong makita ka. - Ikaw din.
Uy. Ingat.
At kagabi, nakita sa brain scan ni Hannah na tumigil na ang Tawag niya.
Kaya...
nag-aalala ako na isa na namang Tawag ang nawala dahil hindi nalutas.
Sinong nakakaalam kung ano'ng ibig sabihin nito
sa Lifeboat natin.
Puwede ko sigurong sabihin sa' yo hindi mo naman ako naririnig,
buntis si Polly, Ben.
Napakalupit ng buhay dito at mahirap at...
Masaya ako na bumalik ka.
Ben? Uy. Ben? Halika rito.
Uy, ayos ka lang?
- Saanvi. - Oo.
Ano 'yan?
Sa ngayon, wala pa tayong lead.
Pang-ilan 'yon? Pang siyam?
Kalahati lang sa kanila ang nakakakilala sa akin bilang, "828 freak", kaya ayos.
Bukod dyan, nauubusan na tayo ng oras.
Kalokohan 'to.
Paano kung ang tanging rason kung bakit may Tawag si Joe
ay dahil siya ay isang contractor?
Mas madali niya tayong matutulungan sa hinahanap natin
kung kasama natin siya.
'Di ko alam kung bakit iniisip ni Zimmer na kaya kong lutasin ang Tawag ng iba.
Maraming beses mo nang nagawa. Isa kang alamat pagdating sa mga Tawag.
Kita mo? Ayan na siya. Ano na?
Hindi, mukhang pamilyar ang kalye na 'to.
Banda r'on. 'Di ba may Around the World bar doon?
Lagi tayong nagpupunta dyan dati.
Oo, tama ka. May drink-your-way around-the-world menu sila dyan.
Lahat ng beer mula sa iba't-ibang bansa. Ang Lithuanian lager nila.
Swabe talaga 'yan.
Alam mo, sa totoo lang, naghanap ako ng honeymoon sa Lithuania.
Oo.
'Pag nalutas na natin ang Tawag ni Joe baka puwede tayong dumaan sa bar.
Mga 20 minuto
bago tayo tugisin ng mga tauhan ni Zimmer.
Sampung minuto lang ang kailangan natin.
Ang pigilan ang paggunaw ng mundo at hanapin ang anak ni Joe
ay ang layunin ko sa paglutas sa Tawag ni Joe,
pero ayos lang din sa'kin ang Lithuanian beer.
Gisingin sino? Ikaw?
Hindi ko alam.
Malinaw, sa tingin ko mahalaga ito. Bakit ganyan ang espasyo ko?
Ang mga espasyo ay...
daan.
Patungo...
dito.
Teka.
Mga opisina.
Mess hall.
Rec.
Nasa baba ang mga pasyente ng ALNI.
Labs. Ben, ito ang mapa ng detention center.
'Di na natin hihintayin ang Pangkat ng mga Tawag?
Hindi na.
Sabi nga ng mga anak ko, mag treasure hunt tayo.
- Katabi? - Sana ito ang tamang lugar.
Mga byolin. Magandang simula 'yan.
Kanina ko pa kayo hinihintay.
Mukhang alam ko kung ano ang hinahanap niyo.
- Ay... Oo. - Hindi!
Pasensya na. Hindi kami bibili ng singsing.
Ginto, round cut,
simple lang, napakaganda.
Maganda.
Ganyan din ang binigay ko sa kaniya.
Ang problema, ibinalik niya.
- Ay. - Oo.
Naku po.
'Di niya binabanggit na pumili siya ng princess cut.
Tama ba ako?
Pero isinuot niya ito sa daliri ng best friend ko.
- Gusto mo talagang pag-usapan 'yan? - Oo.
Sige.
Hindi kayo bibili.
Kuha ko na.
Ako si Graham Carpenter.
Ano'ng maipaglilingkod ko sa inyo?
May ulat na posibleng paglabag sa city code.
Sinusuri namin ang buong block.
Na-update na noong nakaraang buwan ang gas main namin.
Maayos naman electrical system.
Sa pagkakaalam ko, walang problema sa tubig.
Pero puwede n'yong tingnan.
Salamat.
May camera banda r'on.
'Pag umikot, may walong segundo tayo para makarating sa hall.
Teka, paano mo alam--
Habang naghahanap ka ng daan palabas noong nakaraang buwan,
sinuri ko ang lugar na 'to.
Sunod-sunurin natin ang bawat kwarto.
Okey, tara na.
Papunta na kami ngayon.
Oo. Sige, kuha ko.
May paparating.
Sandali!
Dito.
Kapag nakita nila tayo dito, 'di na tayo makakalabas.
Bawal dito ang mga pasahero.
Okey, sundan mo lang ako.
Huy, puwede ba?
Oo, sige.
Vance, salamat sa Diyos.
Gusto ko lang siguraduhing maayos kayo,
at heto kayo naghahalikan na parang prom night?
Akala namin tauhan ni Zimmer.
Anuman ang ginagawa n'yo, tapusin n'yo na.
May bilangang magaganap mamaya.
'Pag wala kayo sa mga kwarto n'yo, ikukulong nila kayo.
Kung mabilis mong malilihis ang mga bantay sa hall
mas mabilis naming mareresolba 'to at makakabalik sa kwarto.
Sira yata ang scanner dito. Puwede mo bang kumpirmahin?
Sige, sir.
Lahat ng bantay. Magsara na mamayang alas syete ng gabi.
Ang...
mga ilaw dito, hindi ba dumidilim?
Sinabi ko na, hindi.
Nasuri ni'yo na ang kuryente, ang gas, ang tubig,
pati na ang supply ng ink sa printer,
na duda akong nasa ilalim ng city code.
Salamat sa oras mo.
- Tingin mo mali tayo ng lugar? - 'Yon dapat ang tamang lugar.
'Yon lang ang may tumutugtog ng classical music.
At kuha niya ang style ng singsing na gusto mo.
O sa tingin kong gusto mo.
Kuhang-kuha.
Ano'ng ginawa mo doon?
Sa singsing mo?
Nasa akin pa din.
Kung sa tingin mo ito ang tamang tindahan, tawagan natin si Olive.
Ipa cross-reference natin sa board.
Tingnan mo nga naman. Sige.
- Jared? - Huy.
Tinatawagan ko si Olive, pero 'di niya sinasagot.
Sinira ni Itay ang phone niya.
May ipapakausap ako sa' yo. Sandali lang.
Huy, ako ito.
Huy, nakalabas ka ulit?
Hindi talaga.
Mahabang kuwento.
Kailangan ko ng anumang impormasyon tungkol kay Joe Butler. 29 C.
Sige. Titingnan ko.
Siya ay mula South Carolina.
May anak. Namatay ang asawa niya ilang taon na ang nakakalipas.
- 'Di madali ang pinagdaanan niya. - 'Wag mong kalimutan ang tinta o ilaw.
May nakalagay ba na tungkol sa tinta o tar o tagas?
O anumang mitolohiya sa madilim na ilaw?
Mga contractor? Form?
Habang nagsasalita ako nawawalan ako ng pag-asa.
Paumanhin, wala akong nakikita sa board.
May iba pa ba sa Tawag?
Hindi ko Tawag. Kay Joe.
Desperado siyang lutasin ito para makita niya ang anak niya.
Ah.
Kung puwede lang sana makita ang nasa isip niya.
Tulong! Tulong!
Naaalala mo 'yong sinabi kong nakita ko ang Tawag ni Bethany noong isang araw?
- Oo. - Paano kung magagawa ko ulit 'yon?
Ang sadyang pagpasok sa Tawag ng iba? Kaya mo?
Hindi ko alam pero puwede kong subukan.
May nakita ka?
Nakaramdam ako ng Tawag, pero blangko ito.
Bago 'yan.
Pinapakita ng utak niya na mayroon siyang Tawag.
I-print mo ang scan niya. Dadalhin ko kay Dr. Bahl.
- Huy, nandyan ka pa ba? - Oo.
Nagawa ko. Nakapasok ako sa Tawag ni Joe.
Kamangha-mangha. Paano?
Hindi ko maipaliwanag, pero mahalaga 'to.
Nakita ko ang tinta at papel at hindi nanatiling madilim ang ilaw.
Ano?
Isa itong lumang chandelier sa front desk.
Lumiwanag ito ng sobra hanggang sa nabasag.
Ayos na. Salamat. Ang galing mo. Go, Dragons!
At matapos ang limang taon ng buhay ko dahil sa mga bantay at iba pang...
Ito na ang X.
May isa pa dito.
Paano tayo makakapasok? May 9,999 ito na posibleng kombinasyon.
Ang totoo, 10,000.
- Tawag? - Narinig ko lang.
Araw-araw akong pumipindot ng code. Nasanay na ko sa tunog.
Hahalikan sana kita pero nagawa ko na 'yan.
Diyos ko.
Daly.
Ayos. Bumalik kayo.
May chandelier ba dyan?
Kung mayroon man, mahigit isang siglo na ang nakalipas.
Matagal nang 'di gumagana ang buong system.
Ipinatanggal na ng lungsod 'yan noong 1930s.
Hindi ito makakabuo ng anumang uri ng spark.
Tama siya.
Kanina pa ako nakikipag-usap sa inyo kaya tapusin na natin 'to.
Umalis na kayo.
Mukhang hindi nito kayang makapagpailaw ng kahit ano.
Hindi literal ang mga Tawag.
Mas bigyang pansin natin ang electrical unit,
kaya ibig sabihin,
kailangan nating...
Sundan ang wire.
Bababa ako.
Ano? Nagpapatawa kayo.
Walang mayroon dyan sa ibaba.
Bill, ayos ka lang?
- Ano'ng nangyari sa kaniya? - Hindi ko alam.
Alam nating matapos hawakan ni Cal ang tail fin,
nakita niya si Daly sa liwanag.
Gusto ni Daly na manatili doon si Cal.
At bumalik siya sa eroplano sa Eureka ng ilang segundo.
At nawala ulit. Tingin ko pabalik sa liwanag.
Babalik tayo sa unang tanong.
Paano siya napunta dito?
Normal ang vitals niya.
Comatose siya tulad ng ibang mga detainee?
Hindi, ayon sa chart niya.
Pinatulog siya para mas madaling imonitor ang utak at vitals niya.
- Saanvi. - Ano?
Ang Tawag ko.
Gisingin mo siya. Kailangan natin siyang gisingin.
Baka may alam siya tungkol sa liwanag. Bill!
Wala siyang vapors. Sinaksakan nila siya ng Ketofol.
Kailangan natin siyang makausap agad. Bill, naririnig mo ba ako?
Alam mo ba kung ano ang paborito kong pelikula?
Shawshank Redemption, Arrival?
Hindi, Pulp Fiction.
Ang sayang makakita ng pamilyar na mukha. Hi.
Angelina, buhay ka?
Ako ba ang nagdala sa 'yo dito?
Lagi tayong pinagtatagpo. Konektado tayo, Cal.
Hindi, ayaw kong lumapit sa 'yo.
Bill!
Nakikita mo ba ako?
Salamat sa Diyos.
'Wag kang mag-alala, okey?
May naaalala ka ba tungkol sa liwanag
o paano at kailan ka napunta dito?
May gusto siyang sabihin. 'Wag kang magmadali. Lintek.
Lahat ng pasahero ay dapat mag-scan at bumalik sa kwarto...
Binalaan na tayo ni Vance dito kanina.
'Di natin siya puwedeng iwan.
'Pag nahuli tayo dito, ikukulong nila tayo mahihirapan tayong makalabas.
'Di natin matutulungan si Daly o ang iba pa.
Gisingin natin siya.
Mas matutulungan natin siya 'pag umalis na tayo dito.
- Tama. - Ben. Ngayon na.
Babalikan ka namin, okey? Pangako ko.
- Ben. Tara na. - Pangako ko.
Hindi ko kayo pinahihintulutang pumasok dito,
kaya itigil na natin ang kalokohang ito.
- Matagal na ba ang pader na 'to? - Narinig mo ba ako?
Bumalik kayo ng may warrant!
Tingin ko alam ng isang contractor na peke ang pader na 'to.
Mick, sa likod mo.
Tayo!
Diyos ko, isa itong trafficking ring.
Ayos ba ang lahat? Ligtas na kayo ngayon, okey?
- Itay! - Charlie?
Niligtas ng Tawag ni Joe ang anak niya.
Gumawa siya ng bagong pagkakakilanlan nila.
Mga pekeng papeles at birth certificate para sa pa-aampon.
Nahuli n'yo sa tamang oras.
Oo. Akala ng mga kawawang bata magkakamping sila.
Hindi nila alam ang mangyayari.
Isang taon na naming tinutugis 'yan.
Nahuli na rin sa wakas. Magaling. Kami nang bahala dito.
Dinala siya ng DCS sa isang pamilya. 'Di mo ba naiintindihan?
Dumaan na siya sa maraming pamilya.
Kapag nalaman nilang ang tatay niya ay nasa Flight--
Pangako gagawin ko ang lahat para mailagay siya sa tamang tahanan.
Puwede ba akong sumama sa tatay ko? Siya ang tamang tahanan para sa akin.
Mahal na mahal ka ng tatay mo.
Alam kong may larawan ka sa tabi ng puso niya.
Talaga?
Alam mo kung ano'ng sinabi sa'kin ng tatay mo?
Sabi niya tinutulungan mo siya palagi sa tuwing natatatakot siya sa dilim.
Sabi ko sa kaniya, "Ayos lang, Itay. Lahat tayo ay takot sa dilim minsan."
At ayos na siya.
Dadalhin namin siya sa isang pamilya na may awa sa mga 828.
Sisiguraduhin ko 'yan.
Wala kang dapat ipag-alala, Charlie. Pangako ko.
Halika. Halika rito.
- Sige. - Salamat.
Ayos ka lang?
Buntis ako. Kaya Nahihilo ako minsan.
- Nasaktan ka ba? Natamaan ka ba-- - Hindi, ayos lang ako.
- Napakaganda mo. - Salamat.
'Di n'yo naabutan ang crackdown,
pero sana naging masaya kayo sa labas ngayong araw.
Masaya kami.
Nalutas namin ang Tawag mo.
Ibig sabihin may balita na kayo sa anak ko?
May mas magandang balita.
Halika. Sasabihin namin lahat ng kailangan mong malaman.
Medyo natataranta siya,
hindi niya alam na nasa panganib siya. Niligtas ng Tawag mo ang buhay niya.
Charlie.
Charlie. Diyos ko. Anak ko.
Na-miss kita.
Na-miss din kita, Itay. Tingnan mo, umuuga ang ngipin ko.
At alam mo ba? Mas madalas na kitang makikita ngayon.
Sabi ng bagong umampon sa'kin dadalasan namin ang pagbisita dito,
hanggang sa puwede na ulit kitang makasama.
At may mga laruan sila.
At si Caleb ay ampon din nila.
Sabi niya may extra siya na ilaw para sa'kin.
Minsan takot din siya sa dilim tulad nating dalawa.
Anak, ngayong araw ay isang paalala.
Hindi nagtatagal ang dilim.
Ang daming nangyari.
Oo, naging detective ulit ako. At may natulungan ako.
Sabi ko na.
Ang sarap sa pakiramdam.
Ang sarap sa pakiramdam na gawin ulit 'yon.
Bilang pasasalamat nila, kinulong ulit nila ako dito.
Nakakainis, 'di ba?
'Wag mong pagtuunan ng pansin ang mga masasamang nangyari.
Pagtuunan mo ng pansin ang mga magaganda.
Kaya mahal kita.
Alam mo lagi ang sasabihin.
Pero minsan hindi sapat ang mga salita.
Gustong-gusto kitang mayakap ngayon.
Yayakapin kita kung kaya ko.
Puwede mo bang sabihin sa akin na magiging maayos din ang lahat?
Mick?
Huy, pasok ka.
Huy.
Hindi pa ako nakapagpasalamat sa' yo ngayong araw.
Masaya akong makatrabaho ka ulit, naaala ko ang dati.
May dala ako sa' yo mula sa nakaraan.
Hindi ito singsing.
- Mabuti naman. - Oo.
Ay!
Ayos.
Heto.
Kumusta, Lithuania.
Tagay.
Huy! Nakita kong bukas ang ilaw mo. Ayos ka lang?
Ayos lang ako. Nakita ko siya ngayong araw.
- Sino? - Ang isa pang hinirang.
Masaya ba siyang makita ka?
Hindi.
'Di niya naiintindihan.
Pero maiitindihan niya rin.
Maiitindihan niya rin.
Tingin ko ito na ang orchard. Salamat.
Ikaw.
...ang babaeng 'yon. Hindi ko alam, pero...
Nakakainis.
Buti na lang at nasa iisang panig tayo.
Ang galing nating dalawa ngayong araw.
Ano'ng aral sa tingin mo ang dala ni Daly?
Hindi ko alam.
Kung may natutunan man tayo, 'yon ay walang bumabalik ng walang dala.
- Akala ko hindi mo gagalingan. - Hindi ko kaya.
Masyado kang magaling.
Ano'ng susunod mong galaw? Gusto kong malaman.
Nalilito na ako.
Puwede mo bang sabihin kung bakit siya nagising agad?
Ano 'yon?
Sige na. Sabihin mo na.
Tagapagsalin ng subtitle: Jerameel Aquino