NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Smaż się w piekle...
czarownico!
Zostaw to.
Ojciec Tosco kazał szukać księgi w chacie staruszki.
Pojedziemy.
Nie martw się, znajdziemy ją.
- Dobrze. - Siodłaj konia.
Podejdź, Ade.
Nie bój się.
Matko!
Jak to możliwe?
Matko!
Weź wszystko, co się może przydać.
Spirto.
Spalmy to.
Cezario, spójrz.
Co się dzieje?
Nie wiem.
To diabelskie rysunki. Pokażemy Sante.
Weź wszystkie.
Znalazłam ją.
Pomóż mi.
Przetnij.
To czary.
Przeklęte wiedźmy.
Chodźmy.
Ade.
To dziwne, widziałam już to miejsce.
Wydaje się znajome. Może mi się śniło.
Nie śniło.
Dobrze pamiętasz.
Kim jesteś?
Chodź ze mną.
Wszystko ci wyjaśnię.
- Nie można zabrać księgi. - Dlaczego?
Przytrzymują ją korzenie.
Pierwszy raz to widzę.
To diabelskie rysunki.
Nawet ogień ich nie zniszczył.
Ojcze, dopadnę tę wiedźmę.
Za mało było zabić kobietę,
która próbowała dokonać niemożliwego?
Spójrz.
- Mikstury, trucizny, symbole szatana. - Widzę.
Mniszek lekarski. Na wątrobę i reumatyzm.
Ogórecznik na serce.
Rumianek i mięta na żołądek. To lekarstwa.
To się nie pali.
Widziałeś taki papier?
Dorwę tę małą wiedźmę
i udowodnię ci, że twoja nauka zda się na nic.
Czarownice przestaną istnieć, gdy przestaniecie je palić.
Ojcze.
Przysięgam.
W chacie się nie paliło.
Cezario.
Wierzę ci.
I ufam.
Jedziemy po księgę.
- Jak się czuje? - Lepiej.
Nie martw się. Jest w dobrych rękach.
Wszyscy w nocy śpią.
A ja nigdy.
Po co ci medalion?
Nie możesz iść. Musimy być same.
Dlaczego poświęcasz jej tyle uwagi?
Dowiesz się wkrótce.
Persepolis, wystarczy.
Podejdź bliżej.
Widziałaś kiedyś księgę z takimi symbolami?
Teraz opowiem ci moją historię.
Wiele lat temu mieszkaliśmy tu wszyscy.
Mężczyźni i kobiety.
Naszą nauczycielką była Deotyma.
Przekazała nam całą swoją wiedzę.
Twoja matka, Janara i ja miałyśmy największy dar.
Tylko nam przekazała tajemnice Księgi Królestw.
Maurycy był jednym z mężczyzn.
Był zdolny, ale nie przestrzegał zasad.
Zazdrościł nam wiedzy.
Chciał brać udział w naukach, ale one były tylko dla nas.
Nie możesz tu zostać.
Odejdź.
Deotyma dojrzała czarną dziurę w jego sercu.
Nie ufała mu.
Kazała mu odejść na zawsze.
Ale pewnej nocy
Maurycy ukradkiem powrócił.
Tajemnym przejściem znanym tylko nam.
Za wszelką cenę chciał poznać sekrety Księgi Królestw.
Jeszcze raz tkniesz moje siostry,
a moja miłość do ciebie zamieni się w niepojętą nienawiść.
To one mnie skrzywdziły.
Jak mógłbym cię zranić?
Nie wierz mu, Antalio!
Odejdź.
Nie pozwól mu na to. Nie ufaj mu!
Tamtej nocy...
straciłyśmy nauczycielkę.
Twoja matka dostała księgę i się rozeszłyśmy.
Opuszczone miasto chroniło zaklęcie.
Księga Królestw...
mówi o przybyciu wybrańca.
Matka wysłała cię do mnie,
bo wiedziała, że masz wielki dar.
Czy oni mówią prawdę?
Czułaś, gdy dusza dziecka
oddzieliła się od ciała?
Jestem zwykłą dziewczyną.
Nie mam mocy, o której mówisz.
Nie jestem tym, kim myślisz.
Wszystkie mamy moc.
Musimy ją tylko odkryć.
I nie bać się jej.
Jest w chacie.
Księga ukryta jest w chacie.
Trzeba ją zabrać przed innymi.
Księga jest w chacie Antalii.
- Osiodłam konia. - Powodzenia, Janaro.
Co jej powiedziałaś?
Nie wszystko.
Nie jest jeszcze gotowa.
Oddaj mi medalion.
Nie za włosy!
Dosyć tego!
Powiedziałam coś. Dosyć!
- Tylko rusz moje włosy! - Ukradłaś medalion!
Dlaczego to robisz?
Jesteś tu od czterech lat.
Ochrzciłyśmy cię. Należysz do tego miejsca.
- Nie potrzebujesz medalionu. - A ona tak?
Jest jedną z nas.
Daj mi go.
Zatrzymam go.
Od dziś pracujecie razem.
Podaj siekierę.
Chroni ją zaklęcie.
Wstań.
- Pilnujcie jej. - Tak jest.
- Jak oka w głowie. - Posiłki są w drodze.
Ruszajmy.
Co się dziś naprawdę stało?
Nie mogę wszystkiego mówić, Leptis.
Ale to na pewno ona?
Mam nadzieję.
Wydaje się...
być zwykłą dziewczyną.
To musi być ona.
Inaczej Antalia by jej nie przysłała.
Tebe, zawsze będę u twego boku...
ale chcę wiedzieć, o co walczę.
Nie wiesz, że nie wolno podsłuchiwać?
- Złodziej nie będzie mnie pouczał. - Wolę to niż być złą wróżbą.
Zbiedziłaś mi życie.
Nie zabawię tu długo.
Jak odejdziesz bez medalionu?
Znajdę tajne przejście.
Skąd o nim wiesz?
Wiem i już.
Tebe.
Benandanti pilnują chaty.
- Ilu ich jest? - Zbyt wielu, by wejść.
Widzę, że nie jesteście zmęczone.
Zatem rano porąbiecie drewno.
Jest zimno, trzeba ogrzać dom.
Znalazłeś księgę?
Jeszcze nie.
Gdzie dziewczyna?
Nie mogła zajść za daleko.
Znajdziemy ją.
Co do księgi...
Wyjaśnisz, o co chodzi?
Nie wiem.
Kazali tylko jej szukać.
Kto?
Jego Eminencja.
Powiedz mu...
że potrzebujemy pieniędzy i koni.
Przekażę.
Ale jeśli mogę coś doradzić...
to będzie brzmiało jak szantaż.
Po prostu powiedz.
Tędy!
Myślałeś, że to dziewczyna?
Nie.
To tylko wilk.
Dzisiaj śpij beztrosko.
Ale możesz się z nią pożegnać, gdy ją znajdziemy.
Jeśli nie, wyślą ludzi z Rzymu.
Będą ją torturować, spalą żywcem i nawet jej nie ujrzysz.
Odejdź, muszę się przespać.
Jutro znów wyruszamy o świcie.
Odsuń się!
Dlaczego tak boisz się koni?
Bo kiedyś spadłam.
Kiedyś ukradłam konia.
Żeby dogonić chłopca.
Dorastaliśmy razem w sierocińcu.
Pewnego dnia wybrano go do pracy u garbarza,
a on nie chciał iść.
Przyszli po niego, gdy byliśmy w refektarzu.
Płakałam.
Krzyczałam.
Zakonnice mnie trzymały, ale wpadłam w szał.
Krzyczałam z całych sił...
aż talerze się zatrzęsły.
Zakonnice upadły na podłogę.
Zaczęły się modlić, żegnać
i wyzywać mnie od czarownic.
Zanim mnie wyrzuciły, obcięły mi włosy.
Od tamtej pory nie odrosły.
Potem pojawiła się Tebe.
Wzięła mnie, gdy nikt inny nie chciał.
Jak się zwie ten chłopak?
Spirto.
Nazywa się Spirto.
- Długo go nie widziałaś? - Od kiedy przybyłaś.
Jesteś pewna?
Widziałam, jak wracałaś w nocy.
Byłaś u niego?
A ty? Masz gdzieś tam ukochanego?
Nazywa się Piotr.
- Spotkałam go przy rzece. - Przystojny?
Tak.
Ma mi dać znak i się spotkamy.
Zabarwi wodę w źródle na czerwono,
- gdy będzie mógł przyjść. - W źródle?
Nie bardzo go stąd widać.
Skończyłyście?
Tak.
Wypij.
Dobrze ci zrobi.
Nie poznaję go.
Zatruwa go boleść z powodu mej choroby.
Nie próbuj tego objąć rozumem.
Kochaj go.
Miłość jest jedynym lekarstwem.
Poczytasz mi?
„Jako że Tristan z Kornwalii kochał Izoldę Złotowłosą,
narzeczoną króla Marka,
zmówił się z nią na schadzki.
Gdy Tristan chciał ujrzeć ukochaną,
udawał się do ogrodu króla,
gdzie tryskało źródło.
Wrzucał do niego strugane drewienka,
które toczyły się do komnat,
gdzie mieszkała piękna Izolda.
Gdy ta zobaczyła gałązki,
wiedziała, że przy źródle czeka nań Tristan”.
Mam dla ciebie niespodziankę. Ale zamknij oczy.
Nie otwieraj!
Otwórz.
Strasznie cuchniesz. Musisz się wymyć na spotkanie.
Pomóż mi.
Dziękuję.
Umiem pleść warkocze, jakie noszą w Rzymie.
Nigdy tam nie byłam.
Jest pięknie.
Kobiety są eleganckie.
Dostaniesz tam wszelkie perfumy i tkaniny.
Może kiedyś pojedziemy.
Mam dla ciebie jeszcze coś.
To przybliża przedmioty.
Z małych robią się duże.
Zobaczysz źródło.
Co to jest?
Patrz.
Co widzisz?
Chmurę.
To magia?
Nie. To nauka.
Co tam jest?
Mogę zobaczyć?
Ade, źródło!
Muszę iść.
W tej chwili!
Weź to, przyda ci się.
Widziałaś, jak wchodzę. Znajdziesz przejście?
Bądź ostrożna, jest ciemno.
Obiecuję, że wrócę przed nocą.
Weź też to.
Trafisz do źródła?
Uważaj na siebie.
Narażasz swoje życie, jak i nasze.
Wiesz, co to tęsknić do ukochanego.
Idź!
Długo czekałem.
Myślałem, że już cię nie zobaczę.
Podkasana.
Jestem Ade.
A ja Piotr.
Wiem.
Wyszłam, gdy tylko zobaczyłam czerwony.
Śniłeś mi się.
- Opowiedz. - Tańczyliśmy razem.
To nie byłem ja. Marny ze mnie tancerz.
Ze mnie też. Czyli się nauczymy.
Co ci jest?
Wszędzie cię szukają.
Nie jesteś tu bezpieczna.
Znalazłam schronienie.
Nie ufaj nikomu.
Sprzedadzą cię za nędzne grosze.
Nie ci, co mnie przyjęli.
Jak długo ich znasz?
Jakby to było od zawsze.
W Serra mają cię za czarownicę.
A ty co myślisz?
Czarownice nie istnieją.
Tylko w umysłach ludzi.
A jeśli mają rację?
Jeśli jestem przeklęta?
Nie wiem, kim jestem i kim mogę być.
Odpowiedź znajdę tylko w księdze.
Poczekaj.
Nic nie mówiła?
Szukałam wszędzie, nie ma jej.
Może ona coś powie.
Spędziłyście razem dużo czasu.
Jak to możliwe, że nic nie wiesz?
Nie wiem.
Zaprzyjaźniłyście się.
- Mnie nie powiedziała. - Czyli uciekła?
Nie zostawiłaby brata.
Jak ją znajdą,
będą ją torturować i zabiją.
Pomyśl o tym. Co da twoja lojalność?
Wróci przed nadejściem zmroku.
Masz powiedzieć, co wiesz.
Jest u źródła przy akwedukcie.
Uważajcie.
Umiesz tak?
Raz, dwa, trzy, cztery...
Księga Królestw...
mówi o przybyciu wybrańca.
Wszystkie mamy moc.
Musimy tylko ją odkryć.
I nie bać się jej.
Zostaw ją!
- Walcz ze mną! - Chodź.
Dlaczego go nie zabiłaś?
To była kobieta.
Napisy: Anna Samoń