ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Τέμπε...
τα άλογα είναι ανήσυχα.
Η καρδιά χτυπάει ακόμα.
Υπάρχουν κι άλλα νεκρά στο δάσος.
-Πόσα; -Μέτρησα δώδεκα.
Δεκατρία ελάφια.
Πέθαναν όλα την ίδια νύχτα.
Ίσως το νερό είναι δηλητηριασμένο.
Όχι.
Θα συμβεί κάτι τρομερό.
Φθίνουσα ημισέληνος.
Νύχτα κακών οιωνών.
Αν μας βρουν εδώ, ξοφλήσαμε.
Πάμε.
Η στιγμή που περιμέναμε σχεδόν έφτασε.
Γιανάρα...
ώρα να γυρίσουμε στην αρχαία οικία μας.
Να 'τη, έρχεται άλλη μία.
-Πονάει. Δεν σταματάει ποτέ. -Σπρώξε, αν σου έρχεται να σπρώξεις.
Μην κρατάς το μωρό μέσα.
Νομίζω κόλλησε.
Το μωρό είναι έτοιμο.
Κύριε, δεν μπορείτε να μείνετε εδώ.
Έλα, Άντε. Βοήθησέ με.
Πεθαίνει. Το μωρό πεθαίνει.
Τι λέει; Διώξ' την. Κρυώνω!
Μακριά!
Άνοιξε για αυτόν ο κόσμος των νεκρών. Το νιώθω.
Διώξ' την! Είναι μάγισσα!
Φύγε, μάγισσα!
Γρήγορα, πάμε.
Πρέπει να τους βοηθήσουμε.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.
Τρέχα.
Μη σταματήσεις.
Ήρθε η εποχή που θα αρχίσουμε να αναγνωρίζουμε τη γραμμή
μεταξύ μαγείας κι επιστήμης.
Θα σταματήσουμε να πιστεύουμε σε δεισιδαιμονίες.
Θα συνειδητοποιήσουμε πώς λειτουργεί ο κόσμος,
το σώμα, πώς εξελίσσεται η ζωή,
χωρίς να υπολογίζουμε παράξενες θεωρίες ή μαγικές εφευρέσεις.
Στα μαθήματά μας, η γνώση θα είναι πάντα...
χωρίς εμπόδια.
Λένε ότι αυτός πέθανε από κακό ξόρκι.
Ποιος θα ήθελε να υπολογίσει...
τη διαφορά μεταξύ επιστήμης και μαγείας;
Εγώ, καθηγητά.
Δεν φαίνεται να έχει πάθει τίποτα.
Προσοχή, Πιέτρο.
Παρατήρησε.
Μάτι...
και μυαλό.
Σύφιλη.
Τα σημάδια είναι μικρά.
Θα εμπιστευτούμε το μυαλό μας...
μέχρι να ξεπεράσουμε την τυραννία της μαγείας
με τη δύναμη της λογικής.
Θα ντροπιάσουμε όσους τριγυρνούν τη νύχτα με καλυμμένα πρόσωπα
στο όνομα του Θεού
και κυνηγούν μάγισσες και μάγους.
Όποτε ο σκοταδισμός κατηγορεί τη μαγεία...
θα αντισταθούμε με επιστημονική γνώση.
Γιατί αν υπάρχει Θεός, μας έδωσε το χάρισμα της νοημοσύνης.
Δεν θα γίνουμε αιρετικοί,
αν το χρησιμοποιούμε ως το πιο ισχυρό όπλο
μέχρι να φωτιστεί ο κόσμος μας περισσότερο.
Φίλε μου.
Πέθανε χωρίς να βαπτιστεί.
Θα μιλήσω στον πάτερ Τόσκο.
Τον ένιωσα.
Τον ένιωσα να κινείται με δύναμη και ζωντάνια στην κοιλιά μια στιγμή πριν.
Καταραμένη μάγισσα.
Τέλος οι μαγείες σου.
Βαλέντε!
Πώς είναι;
Δύναμη του φεγγαριού...
Φέρε το φίλτρο από το τρίτο βάζο.
Όποτε είναι έτσι, δίνε του μια κουταλιά.
Γιατί μου τα λες αυτά;
Εσύ τα κάνεις συνήθως.
Δεν θα είναι όπως πριν.
Γιαγιά, τι έκανα;
Γιατί το ένιωσα αυτό στην κοιλιά της;
Τι ένιωσες;
Ένα παγερό ρίγος.
Μια πόρτα να ανοίγει...
σαν φωνές που ψιθυρίζουν.
-Και η μικρή του ψυχή... -Την είδες;
Έφευγε από το σώμα.
Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ.
Τι έκανα;
Είδες τι επρόκειτο να συμβεί
αλλά δεν το προκάλεσες, δεν είσαι γρουσούζα.
-Πώς το ξέρεις; -Ξέρω την ψυχή σου.
Σε μεγάλωσα από μικρή. Ξέρω τα πάντα για σένα.
-Άκου... -Όχι! Εσύ άκου. Η γυναίκα με είπε μάγισσα.
Είδα το μωρό να πεθαίνει, είναι αδύνατον.
Ο κόσμος είναι γεμάτος αλήθειες που οι άνθρωποι αγνοούν.
Αλλά τις νιώθουν και τις φοβούνται.
Άκου με, δεν έχουμε χρόνο.
Οι γυναίκες διατηρούν αρχαία σοφία.
Οι άντρες τη φοβούνται και την πολεμούν. Να την υπερασπίζεσαι.
Δεν θέλω αυτή τη σοφία. Είμαι ένα κανονικό κορίτσι.
Αποδέξου το, Άντε. Αλλιώς οι συνέπειες θα είναι ολέθριες.
Δεν έχουμε χρόνο. Το βιβλίο.
-Έτοιμοι; -Ναι, πατέρα.
Το φεγγάρι πέφτει.
Το πρωτότοκο του Τζαμπατίστα είναι νεκρό. Εμφανίστηκε μια άλλη, ισχυρή μάγισσα.
Κάθε φορά που αφήνουμε μάγισσα να δράσει,
το κακό γίνεται πιο ισχυρό.
Δηλητηριάζει το υγιές σώμα της πόλης μας.
Επομένως, σήμερα, με το θάρρος που μας δίνει ο Κύριος,
με τη δύναμη της πίστης στο καλό...
θα δώσουμε τέλος στη βασιλεία του κακού.
Το θάρρος σας οδηγεί.
Η πίστη σας ωθεί.
Το θάρρος μας οδηγεί και η πίστη μας ωθεί!
Έρχονται οι Μπεναντάντι.
Δεν ακούω τίποτα.
Θα μάθεις να ακούς φωνές πριν έρθουν.
Ήρθαν για μένα;
Κανείς δεν ξέρει ακόμα τι συνέβη απόψε.
Δεν θα σε ψάξουν.
-Έλα. -Όχι.
Υποσχέσου ότι θα τον προσέχεις πάντα.
Θα είστε μαζί. Θα δίνετε δύναμη ο ένας στον άλλον.
Με τρομάζεις.
Υποσχέσου!
Το υπόσχομαι.
Κάνε ό,τι κάνω.
Κάν' το, δεν έχουμε χρόνο.
Τι γίνεται;
Ποια είσαι;
Μια πύλη χωρίζει τους ζωντανούς από τους νεκρούς.
Οι γυναίκες την κρατούν κλειστή...
αλλά αν ανοίξει,
ένας στρατός από εξοργισμένους νεκρούς θα ξεχυθεί στη γη.
Πρώτα, θα εξοντώσει αυτές τις γυναίκες
και μετά θα επιβάλει τη δύναμή του στον κόσμο.
Τις μάγισσες;
Έτσι τις λένε.
Αλλά είναι κάτι περισσότερο.
Αν δεν με δεις να επιστρέφω, ψάξε στην άκρη του δάσους.
Στο κέντρο,
είναι η φωλιά της οχιάς.
Εκεί θα βρεις τις Χαμένες Πόλεις.
Το σημάδι είναι ισχυρό.
Θα γυρίσουν εκεί.
Πάρε το βιβλίο μαζί σου, είναι σημαντικό. Θα σου εξηγήσουν.
Δεν θέλω να σε πάρουν για κάτι που δεν φταις εσύ.
Φυλάξου.
Μη φύγεις από το καταφύγιο, ό,τι και να συμβεί.
Μη φύγεις. Μη με αφήσεις όπως οι άλλοι.
Να είσαι δυνατή, παιδί μου.
Για σένα και τον αδελφό σου.
Σ' αγαπώ.
Περισσότερο από οτιδήποτε.
Ας την πάρουμε!
Θάνατος στη μάγισσα!
Πού είναι η γιαγιά;
Κοιμήσου.
Πιέτρο.
Πιέτρο!
Σπίρτο!
Πόσος καιρός πάει;
Νέα από τη Σέρα;
Πολλά.
Αλλά όχι καλά.
Η μητέρα σου.
Τι έπαθε η μητέρα μου;
Έχει έναν πόνο στα κόκαλα και στο κεφάλι που τη βασανίζει πολλές μέρες.
Είχε έναν άσχημο πονοκέφαλο.
Και μετά ήρθε η μαία.
Όταν ήρθε αυτή η γυναίκα...
οι πόνοι χειροτέρεψαν.
Πες της να με περιμένει.
Θα ετοιμαστώ και θα γυρίσω σύντομα.
Σπίρτο.
Δεν έχει σχέση καμία γυναίκα.
Πρέπει να βρούμε την πηγή του πόνου. Και να τη γιατρέψουμε.
Πήγαινε.
Έλα! Άσε με!
-Άννα, έχεις γάλα; -Ελάτε, παιδιά.
Μπρούνο, ο Βαλέντε αρρώστησε. Έχεις φαγητό;
Ροσάρια;
Έχεις αυγά; Ψωμί; Ο αδελφός μου έχει να φάει από χθες.
-Δεν έχω τίποτα για εσάς. -Η γιαγιά σε φρόντιζε όταν είχες ανάγκη.
Σε γιάτρεψε με βότανα.
Η γιαγιά σου είναι μια κακιά μάγισσα.
Κύριε, προστάτευσε το σπίτι μας.
Φύγε από εδώ.
Εδώ το ρεύμα είναι πολύ ισχυρό.
Διάλεξε άλλο σημείο.
Ξέρω καλά το μέρος.
Δεν σε έχω ξαναδεί, όμως.
Μια πρόταση έκανα.
Χάρηκα για τη γνωριμία. Είμαι ο Πιέτρο.
Είσαι όμορφη έτσι.
Αν δεν μου πεις πώς σε λένε, θα σε πω "Μισόφουστα".
Έλα εδώ.
Θα σε βοηθήσω.
Μάλλον έχεις δίκιο.
Έλα, καβαλάρη, σε ικετεύω. Για να σε ακολουθήσω με ασφάλεια.
Αντίο, Πιέτρο.
Οι γούνες σου ή η ζωή σου.
Νόμιζα ότι θα σοβαρευόσουν στη Ρώμη.
-Έμεινες ο ίδιος βλάκας. -Απογοητεύτηκες;
Πολύ.
Έλα εδώ.
Μου έλειψες, αδελφούλα.
Κι εμένα.
-Ελάφι; -Ναι.
Βρήκαμε πολλά νεκρά τη νύχτα.
Πήγαινε με στη μητέρα. Σε παρακαλώ.
Πιέτρο, εσύ είσαι.
Άκουσα τη φωνή σου.
Νόμιζα ότι ονειρευόμουν.
Σκόνη κιγχόνης.
Να παίρνεις αυτό.
Θα ρίξει τον πυρετό.
Δεν μπορείς να κοιμάσαι με τη Τσεσάρια πλέον.
Δεν είστε πια παιδιά.
Και δεν είναι αδελφή σου.
Θα σε βάλω στο γραφείο απέναντι.
Πιέτρο...
ο πατέρας σου...
είναι πεπεισμένος ότι φταίει η μάγισσα.
Πιστεύει ότι το ξόρκι της με επιδείνωσε.
Λέει ότι έτσι πέθανε ο γιος του Τζαμπατίστα.
Η λάθος θεραπεία σε επιδείνωσε, όχι η μάγισσα.
Ξεκουράσου. Είμαι εδώ.
Καλημέρα. Πουλάω αυτό το καλάθι για φρούτα και λαχανικά.
Δεν ενδιαφέρομαι.
Είπα όχι.
Καλημέρα. Πουλάω το καλάθι για γάλα για τον αδελφό μου.
Είναι δυνατό. Από καλάμι και ψάθα.
Δεν είναι η εγγονή της μαίας;
Δεν ξέρω, δεν φαίνεται καλά.
Δεν θα τολμούσε.
-Αυτή είναι. -Κι ένα κομμάτι ψωμί.
Πόσα θες; Σου κάνω χάρη.
Αξίζει περισσότερο από αυτά.
Θες γάλα ή όχι;
Αυτή είναι.
-Αυτή είναι! -Καλά.
Η εγγονή της μάγισσας!
-Η εγγονή της μάγισσας! -Αυτή είναι!
Μάγισσα!
Καταραμένη!
Πρέπει να πεθάνεις!
Φύγε!
Σταματήστε, κτήνη!
Είναι η εγγονή της μάγισσας. Σκότωσαν ένα μωρό.
-Φύγε, ξένη. -Είναι ο γιος του Σάντε.
Μα σκότωσαν ένα αθώο μωρό.
Έχετε καλό μέσα σας...
ή κακό...
όταν πετάτε πέτρες σε μια κοπέλα που πεινάει;
Πάτερ!
Πάτερ Τόσκο!
Πάτερ!
"Η Νατάλια Μπρούνο είναι μάγισσα...
σατανική, βλάσφημη...
καταδικάζεται σε θάνατο".
Καταδικάζετε έναν αθώο άνθρωπο, δεν μπορείτε!
Πάτερ! Καταδικάζουν έναν αθώο άνθρωπο. Δεν μπορείτε!
Στη θέση σου, δεν θα έκανα τόση φασαρία.
Ποια είσαι; Δεν καταλαβαίνεις, δεν ξέρουν τίποτα.
Καταλαβαίνω καλύτερα από σένα.
Φύγε. Δεν μπορείς να τη βοηθήσεις άλλο.
Εκτός αν θες να σε κάψουν.
Βράσε τις τσουκνίδες.
-Πού τον είδες; -Ήρθε στο χωριό.
Με αυτόν που φέρνει τα νέα.
Χτύπησε την πόρτα.
Μπεναντάντε είναι;
Κυνηγός μαγισσών;
Ναι.
Είναι αλήθεια ότι θα κάψουν τη γιαγιά;
Λένε ότι είναι μάγισσα, ότι σκότωσε ένα μωρό.
Πρέπει να τους πούμε ότι δεν είναι έτσι. Πρέπει να τους σταματήσουμε!
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα!
Βράσε τις τσουκνίδες.
Επιτέλους.
Δεν έπρεπε να φύγεις από το κολέγιο στα μισά.
Γιατί δεν μου είπες για τη μητέρα;
Δεν είχα κάτι να πω, το αντιμετωπίζω.
Πώς;
Καίγοντας μια φτωχή γριά;
Δεν είναι μια φτωχή γριά.
Σκότωσε τον γιο του Τζαμπατίστα.
Έριξε κατάρα στο σπίτι του.
-Την ίδια που έριξε στη μητέρα σου. -Δεν υπάρχουν κατάρες...
μόνο ασθένειες.
Πάντα υπάρχει αιτία, ακόμα και για επώδυνα πράγματα.
Δεν σε έστειλα να σπουδάσεις για να μου αντιμιλάς...
μικρέ.
Ούτε για να νιώθεις πιο ισχυρός από τον διάβολο και τον Κύριο.
Δεν μπορείς να την κάψεις.
Δεν είσαι δολοφόνος.
Όχι.
Αλλά σε αντίθεσή με σένα, ξέρω να πολεμάω.
Θα μάθεις κι εσύ σύντομα, αν το αίμα μου ρέει στις φλέβες σου.
Άσε με να περάσω.
Μητέρα, αυτό είναι το νέο μας σπίτι;
Ναι, θα είμαστε ασφαλείς εδώ.
Τι συμβαίνει;
Πρέπει να φύγω.
-Όχι, μητέρα, μη φύγεις. -Ναι.
Άκου με.
Όταν ανοίξει η πόρτα ξανά...
όποιος έρθει με τον αδελφό σου, θα σε προστατεύσει.
Μην κλαις, αγάπη μου.
Δεν θα σε σώσουν τα δάκρυα.
Μόνο η δύναμη σου.
Ξέρεις ότι έχουμε μια ισχυρή δύναμη.
Αυτό φοβούνται. Τη δύναμή μας.
Γι' αυτό θέλουν να μας εξασθενήσουν.
Αλλά είμαστε πιο δυνατές. Μην το ξεχνάς.
Έχεις βελτιωθεί πολύ.
Εσύ είσαι.
Γιατί πάντα έρχεσαι κρυφά;
Για να σε ταράζω.
Ταράζομαι όπως και να 'χει.
Έρχεσαι από το δάσος;
Γιατί δεν μου λες πού μένεις;
-Δεν θέλει η κυρά σου; -Δεν είναι αυτό.
Είναι διαφορετικό, κάτι ξεχωριστό.
Εσύ έχεις αφέντη, εγώ όχι.
Πάντα με κορόιδευαν ότι ήμουν μικρός γιατί δεν είχα γονείς.
Λένε ότι με εγκατέλειψαν.
Ήμουν πολύ αδύνατος.
Τώρα, ναι. Έχω αφέντη, καβαλάω άλογο. Ο κόσμος με σέβεται.
Αλλά αναρωτήσου αν εσύ σέβεσαι αυτούς που θες να σε σέβονται.
Μιλάς περίπλοκα.
Άκου. Μιας που μιλάμε για τον αφέντη σου,
πού είναι η μάγισσα που λένε όλοι;
-Γιατί με ρωτάς; -Ξέρεις;
Σπίρτο, ωραία η κοπέλα σου.
Δεν με ενδιαφέρουν οι γυναίκες.
-Σωστά. -Πού πας;
-Εννοείς πού πάμε; -Τη νύχτα;
Πιέτρο.
Τι γίνεται;
Το άκουσες;
Κάποιος είναι εδώ.
Μάλλον η λάμπα σου χτυπάει στο τραπέζι.
Οι νεκροί δεν έχουν πόδια να περπατήσουν.
Για να το λες...
Πάμε.
Ήταν χρήσιμο;
Σπίρτο, δεν ήταν απλώς χρήσιμο.
Ήξερα ότι υπήρχε λόγος. Το μωρό είχε ένα σκούρο σημάδι στον λαιμό.
-Το έπνιξε. Χριστέ μου... -Όχι εκείνη!
Ο ομφάλιος λώρος έπνιξε το μωρό.
Προσπάθησε να το σώσει, δεν καταλαβαίνεις;
Σπίρτο. Πόσο ισχυρός θα ήταν ο άνθρωπος...
αν βασιζόταν μόνο στη νοημοσύνη του.
Ανοίξτε!
Σας ικετεύω! Άσε με να δω τη γιαγιά μου.
Γιαγιά!
Σκοτώστε τη!
-Θα τη σκοτώσουν! -Θανατώστε τη!
-Θέλουμε να τη δούμε να πεθάνει! -Θάνατος!
-Αυτό αξίζεις! -Μάγισσα!
Μάγισσα!
Σταματήστε!
Έχω αποδείξεις.
Δεν σκότωσε τον γιο του Τζαμπατίστα.
Το μωρό είχε ένα σημάδι στο λαιμό.
-Το είδα. -Τι λέει;
-Πνίγηκε. -Είναι τρελός.
Πνίγηκε από τον ομφάλιο λώρο.
Ακριβώς έτσι.
Μα η αλήθεια που μας φέρνεις...
είναι ότι αυτό το αθώο πλάσμα είχε έναν βίαιο θάνατο...
που δεν ήταν φυσικός.
Πνίγηκε; Ναι.
Μπορεί να πνιγεί ένα πλάσμα που δεν μπορεί να κινηθεί;
-Πάτερ... -Γιε μου,
με τη γνώση που σου εμφύσησε ο καλός Θεός,
έρχεσαι να μας δώσεις αποδείξεις.
Η μάγισσα
και ο σατανάς που λειτουργεί μέσω της,
σκότωσαν αυτό το πλάσμα
πνίγοντάς το στη μήτρα της μητέρας του!
-Ναι! -Πάτερ.
Κάψτε την!
Είναι μάγισσα!
Βάλ' τε φωτιά στη γριά!
Κάψτε την!
Κάψτε τη μάγισσα!
Μην κοιτάς.
Πρέπει να φύγουμε.
Ευχαριστώ για όσα έκανες.
Αντίο, Πιέτρο.
Όχι.
Δεν τελειώσαμε.
Θα συναντηθούμε ξανά.
Δεν είναι ασφαλές αυτό το μέρος για εμάς.
Ξέρεις το υδραγωγείο στο δάσος;
Υπάρχει ένα σιντριβάνι. Θα το χρωματίσω για σένα.
Είναι το σημάδι ότι σε περιμένω.
Μισόφουστα.
Δεν ξέρω καν το όνομά σου.
Η δύναμή της ήταν τόσο ισχυρή
που καθώς καιγόταν, ο ουρανός σκοτείνιασε.
Το σώμα της δεν έγινε στάχτη.
Όχι.
Αλλά σίγουρα πέθανε.
Και αναζωογόνησε τη γυναίκα σου.
-Ναι. -Τι;
-Η νεαρή. -Τι;
-Τι λες; -Η νεαρή ήταν.
Είναι το κορίτσι.
Το κορίτσι.
Στο κέντρο...
είναι η φωλιά της οχιάς.
Πού είναι, γιαγιά;
Άντε.
Πολύ έξυπνο.
Έτσι τις λένε.
Αλλά είναι κάτι περισσότερο.
Αν δεν με δεις να επιστρέφω, ψάξε στην άκρη του δάσους.
Στο κέντρο...
είναι η φωλιά της οχιάς. Εκεί θα βρεις τις Χαμένες Πόλεις.
Μην κάνεις φάρσες. Δεν θα σε αφήσω ποτέ.
Έλα, Άντε.
Σε περιμέναμε.