NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
CZERWONY – CZARNY
Żałuję, że nie mamy dziewki.
Inne wiedźmy pomogły jej uciec.
Przekażę Jego Eminencji.
Powiedz, że chciałbym się z nim spotkać.
W swoim czasie.
Czas ucieka.
A my możemy jedynie próbować za nim nadążyć.
Cierpliwości.
Poczekam.
Ale długo już wytrzymałem.
Nigdy nie byłeś dobry w chowanego.
Co to za księga? O czym mówicie?
Nie wierzysz w nas, a dużo chcesz wiedzieć.
Wiem tyle, by wierzyć w to, co słuszne.
A ja ci powiem, co nie jest słuszne.
Przez kilka lat nauki w Rzymie
zapomniałeś, że liczy się jedno.
Twoja rodzina.
Miłuję ją bardziej niż siebie.
Ale mniej od tej dziewczyny.
Nic o niej nie wiesz.
Do czego jest zdolna.
To czarownica.
- Wiedźma! - Nie mogę tego słuchać.
Nawet od ciebie.
Kiedyś ty i ja...
rozumieliśmy się bez słów.
Wtedy nigdy nie wątpiłeś w moje słowa.
Księżyc jest w pozycji.
Pora pożegnać naszą siostrę Antalię.
Kim ona jest?
Bez ubrania? Znowu się przeziębisz.
Nic mi nie jest.
Wracamy do ciebie.
Walenty.
- Ta kobieta... - Ja mu powiem.
To nasza matka.
Ona i babcia to ta sama osoba.
Ade. To twój brat Walenty.
A ty kim jesteś?
Nazywam się Natalia.
Jestem twoją babcią.
Przez te wszystkie lata braliśmy ją za babcię,
a była naszą matką. Czarownicą.
Myślałem, że nie żyje.
Próbowałem ją pamiętać.
Przywołać ją.
A ona cały czas tam była.
Obok mnie.
Też myślałam, że nie żyje. Przez tyle lat.
A teraz naprawdę umarła.
Zrobię wszystko, co mogę,
by skończyć z tym prześladowaniem.
Znajdę sposób, by ojciec odzyskał rozum.
Jego nienawiść jest silniejsza niż twe dobre intencje.
Zaślepia go cierpienie.
Sam siebie oszukuje.
My się nigdy nie okłamiemy.
Prawda,
nawet najokrutniejsza, nas nie poróżni.
Nigdy.
Przysięgnijmy.
Obiecuję.
Słyszysz mnie?
Złapali ją.
Przyjdź po mnie, bo mnie zabiją!
Uwolnij mnie!
Mówi, że mnie kocha i zawsze będziemy razem.
Ale gdy dowie się, kim jestem, już go nie zobaczę.
Trudno kochać kogoś i ukrywać swoją tożsamość.
Jeśli to was dzieli, to może być jedyna droga.
Ale to nie miłość.
Spirto chce zostać jednym z nich.
Nie wiem, jak go od tego odwieść, nie mówiąc prawdy.
Prawda.
Obiecałam Piotrowi, że nigdy się nie okłamiemy.
A składając przysięgę...
już skłamałam.
Cóż cię dręczy, synu?
Nic.
Drobnostka.
Sprawisz mi radość, jeśli zechcesz się nią podzielić.
Nie mogę wychodzić.
Muszę sobie umilić czas.
Chodzi o dziewczynę.
Mogłam się domyślić.
Zakochałeś się w niej?
To skomplikowane.
Są też inne kwestie.
Miłość przewyższa wszystko.
Zawsze.
Jeśli to miłość, będziesz wiedział, jak dokonać właściwego wyboru.
Antalia miała największą moc. Co zrobimy bez niej?
Nie martw się. Ade nam pomoże.
Jak?
- Jest niedoświadczona. - Wiem.
Przez nią księga trafiła do Benandantich.
Musimy znaleźć nasze siostry przed nimi.
Skrzywdzą mnie!
Pomóż mi. Błagam cię.
Posłuchaj.
Przybądź szybko! Skrzywdzą mnie!
Biada mi!
Słuchaj.
Ade.
Ktoś tu jest.
Gdzie?
O czym ty mówisz?
To pewnie w mojej głowie. Położę się już.
Nie dawało mi to spokoju dzień i noc.
Dręczyło jak zagadka.
Ale wiem, co zrobię.
Z czym?
To było takie proste.
- Wyjdź za mnie. - Oszalałeś!
Przemyśl to.
Wszystko się ułoży.
Ojciec nie będzie cię gnębił, gdy dołączysz do rodziny.
W wiosce przestaną brać cię za wiedźmę.
- Nikt cię nie zabije. - Nie zmienią zdania.
Niby dlaczego?
Zrujnuję ci życie i znienawidzisz mnie.
Tylko jeśli nie przyjmiesz moich oświadczyn.
Myślałem, że od razu się zgodzisz.
Ale jeśli tak trudno odpowiedzieć...
Daj mi dzień, żeby to przemyśleć.
Wiele dziewczyn w Serra tylko czeka na taką sposobność.
Nie trzymam cię dłużej.
- To wszystko? - Zarozumialec.
Nie jestem pewna, czy chcę spędzić z tobą życie.
Zobaczmy, czy cię przekonam.
Przyjdź po mnie. Jestem tutaj.
Słyszałeś?
Co?
Jakąś kobietę.
To wiatr.
Wracaj, zanim ojciec się zorientuje.
Wrócę jutro o tej porze po odpowiedź.
Jaka by nie była.
Nie!
Błagam, nie róbcie tego!
Pomocy.
Przyjdź po mnie.
Słyszysz? Pomóż mi!
Pomóż mi!
- Umieram. - Przybądź.
- Ocal mnie. - Posłuchaj.
Potrzebuję cię!
Uratuj mnie!
Posłuchaj mnie!
Musisz się bronić.
Nie przed nimi, ale przed miłością.
Matko?
Miłość to ułuda.
Ty jesteś dobra w zwodzeniu.
Nie byłaś jeszcze gotowa.
Na co?
Zrozumiesz w swoim czasie.
Kiedy? Powiedz, co się dzieje!
To twoje przeznaczenie.
Przemówi do ciebie.
Wsłuchaj się.
A się spełni.
Poczekaj, bo nie rozumiem.
Matko!
Słyszałam...
głosy.
Wzywały mnie kobiety.
Potem zjawiła się moja matka.
Jej duch.
- Powiedz Tebe. - Nie chcę, żeby tak było.
Chyba niewiele możesz zrobić.
Mój świat stanął na głowie. To, w co wierzyłam, straciło sens.
Musisz uwierzyć w nas.
Ocaliłyśmy się nawzajem.
Opiekujemy się sobą, bronimy jedna drugiej.
Jesteśmy potężniejsze, niż myślą.
My napiszemy swoją historię. Nie ci, co mają nas za wiedźmy.
Ale nimi jesteśmy.
Zgadza się.
Wszystkie.
Ty też.
A co za tym idzie...
patrząc na siebie oczyma oprawców, zawsze będziesz tylko wiedźmą.
A nigdy sobą.
Nie jesteś już sama.
Mógłbyś kogoś zabić, wiesz?
Wiem.
Chciałeś łuk, to wystarczyło poprosić.
Dałabym ci. Nie musiałeś kraść.
- To przez wiatr. - Jasne.
Wiatr.
A może...
mocniej naciągnij cięciwę.
Nie potrzebuję twojej rady.
Przybądź.
- Boję się. - Związali mnie.
- Słyszysz? - Umieram.
Uratuj mnie!
Co ci jest?
Wszystko mnie boli!
Przyjdź i ocal mnie!
- Wody. - Przyjdź po mnie.
Przestańcie. Błagam.
Daj mi wody!
Niech przestaną, proszę.
O czym ona mówi?
- Ocal mnie! - Co przestaną?
Zawołaj Tebe.
Ade.
Co się dzieje?
Powiedz jej.
Słyszę głosy kobiet.
Ciągle dźwięczą mi w głowie.
To one.
- Nasze siostry. - Co mówią?
Musisz ich słuchać.
Dowiedz się, skąd pochodzą.
Ade, posłuchaj!
To nasze siostry.
Są w niebezpieczeństwie.
Ale możemy im pomóc.
Tylko ty wiesz, jak je znaleźć!
Jedna woła głośniej.
Z której strony pochodzi głos? Skup się!
Skieruj uwagę tylko na nią!
Chyba wiem gdzie.
Brawo.
Poszukajmy jej.
Proszę, byś została.
Nie chcesz mnie przy sobie podczas naszej walki?
Czy raczej twojej walki?
Będziemy walczyć bronią, której nie znasz.
I nie masz.
Mam wszystko, co trzeba.
To nie wystarczy, wiesz o tym.
Mój miecz znajdzie sposób.
Zaakceptuję cię jako wroga...
ale nie twoją śmierć.
I tak się utracimy.
Idź do Spirto. Niech powie Piotrowi, że nie mogłam przyjść.
Przekażesz coś Piotrowi.
Powiedz, że nie mogła przyjść,
ale będzie dziś, tam gdzie zwykle.
Ale kto?
Dobrze. Przekażę.
Dziękuję.
Teraz możemy się całować.
To dziewczyna, którą obronił? Bo jeśli tak, to...
Pewnych rzeczy nie zrozumiesz.
Niby jak, skoro nic nie wiem?
- Nawet o tobie. - Wiesz wystarczająco.
Że zadajesz się z czarownicami?
Tego wolałbym nie wiedzieć.
Tak jak ja tego,
że trzymasz z tchórzami w maskach.
Myślisz, że one są inne niż ja?
- Ty nie jesteś wiedźmą. - To tylko słowo!
Które nic nie mówi
o opiece i miłości, jaką mnie darzą.
Miłości, której my nie doświadczyliśmy.
Rodziny.
Której ty też szukasz u Benandantich.
Ciebie kocham.
Tylko to się liczy.
Złościsz się, bo nie jedziesz z nimi?
Nie jesteś jak one, prawda?
Jesteśmy inne.
Nie mamy mocy, ale nie jesteśmy bezużyteczne.
Zabiję tym ich wszystkich.
Zacznij od niego.
Zamknij oczy.
Widzisz?
Jak? Mam zamknięte oczy.
Cel nie jest w zasięgu wzroku.
Tylko w umyśle.
Załóż strzałę.
Teraz.
Jeszcze raz.
Oddycha równo, ale się nie obudziła.
Lekarstwa zaczynają działać.
Które?
Twoje cuchnące napary?
Dzięki nim matka czuje się lepiej.
Nie wydobrzeje, dopóki nie wyplenimy zła.
Zło, o którym mówisz, nie istnieje.
Tak zaciekle bronisz czarownic,
które sprowadzają choroby, w tym na twoją matkę.
Ale my je powstrzymamy.
Wytropimy je wszystkie
i wywabimy z kryjówek.
Mówisz, jakbyś ty miał gorączkę.
To przywiozłeś z Rzymu?
Brak szacunku dla ojca?
Piotrze, to ty?
Zdecyduj.
Jesteś ze mną czy przeciw mnie?
Pomocy!
Co się dzieje?
Już nie mogę!
Szybciej! Nie ma czasu!
- Zbyt wiele schodów. - Szybciej!
Wejdę wyżej. Może mnie nie znajdą.
W którą stronę?
Może nie znajdą.
Ade, co mówi głos?
Ukryję się.
Nie wiem, dokąd iść!
Uciekła, próbuje się ukryć.
Pospiesz się!
Szybciej.
Nie wie, gdzie iść. Jest ślepa.
Mów do mnie.
Przyjdą po mnie znowu.
Pomóż. Błagam.
- Gdzie jesteś? - Pomóż mi.
Słuchaj mnie.
Widzę ją.
- Jest na wieży. - Słuchaj mnie.
- Przeklinam was za wasze czyny! - Tędy!
Nie będzie wam przebaczone!
Ani w tym życiu, ani w innym!
Nigdy!
Idziemy!
Tam jest!
Szybko!
Nie będzie wam przebaczone.
Nie zaznacie litości.
Gdzie jesteś?
To ty?
Jesteś tu?
Stań się... kim jesteś!
Nie!
Nie żyje!
- Ktoś tam jest. - Idziemy!
- Na dole. - Kim one są?
Z koni!
Wsiadaj, szybko!
- Co? - Pochodnie!
Szybko!
To wiedźmy! Za nimi!
Zatrzymać je!
Nie dajmy im uciec!
W końcu.
Nie wiedzieć, jak użyć mocy, to jakby jej nie mieć.
Jak się czujesz?
Patrz w przyszłość, Ade.
- Następnym razem... - To był ostatni.
Kobieta zginęła na moich oczach.
Możemy uratować inne.
Musimy.
Ile jeszcze ma przy mnie zginąć?
Żadna, jeśli mi zaufasz.
Wierzyłam matce, a oszukiwała mnie całe życie.
Ufanie sobie nawzajem
to nasza jedyna szansa na przetrwanie.
Tylko ty możesz je ocalić.
Jak i nas wszystkie.
Pomożemy ci w tym.
Też to poczułaś?
Ktoś otworzył księgę.
Tylko jeden człowiek umie złamać chroniące ją zaklęcie.
Ale nie potrafi złamać tego, które pozwoliłoby mu jej użyć.
Powrócił.
Najpierw on, potem inni.
Najpierw on...
Wrócę po ciebie.
Na razie tu jest bezpieczniej.
To dla twojego dobra.
Naprawdę nigdy nie śpisz?
Chcę się pożegnać.
Dokąd idziesz?
Do Piotra. Oświadczył mi się i wyjdę za niego.
Idziesz prosto do nory wilka, wiesz o tym?
On mnie obroni. W razie czego uciekniemy.
Zabiją cię.
Może.
Ale nie zostanę tu dłużej.
To nie jest moje życie, rozumiesz?
Nie.
Ale jeśli tak zdecydowałaś...
Powodzenia.
Pokorny sługa stawia się
na wezwanie Waszej Eminencji.
Poszukiwania dziewki trwają niestrudzenie.
Prawie ją mieliśmy i następnym razem...
Okażesz większą determinację.
Jestem o tym przekonany.
Będziesz potężny niczym furia.
Żałuję, że już nie jestem.
Zbliż się.
Niebawem będziesz gotów stawić czoła każdemu demonowi...
i poznasz każdą tajemnicę.
Ale cierpliwości.
Pośpiech jest wrogiem dobra.
A my, drogi Sante...
ucieleśniamy dobro.
Ade.
Piotrze.
Czekałam całą noc.
Tak liczyłam, że przyjdziesz.
Czyli się zgadzasz?
Nie!
Proszę, nie.
Nie!
Ade, w porządku?
Co się dzieje?
Powiedz, proszę.
Wracaj do domu.
Dopiero przyszedłem.
Twoja matka...
Co z nią?
Twoja matka umiera.
Jak to? Zaczęła nabierać sił.
Jedź.
Nie możesz...
tego wiedzieć.
Widziałam. Nie zatrzymasz tego.
Ale pędź co koń wyskoczy,
a zdążysz się pożegnać.
Ruszaj.
Wio!
Napisy: Anna Samoń