Profesor Iglesias został nagrany z udziałem widowni.
Pospieszcie się.
Szybko!
Muszę was nauczyć o krajach świata,
zanim znów zmienią nazwy.
Właśnie. Pan uczył się tylko o Jugosławii.
Teraz ten kraj to…
- Bośnia i Hercegowina. - Chorwacja.
- Macedonia. - Czarnogóra.
- Serbia. - Słowenia.
Marisol i Whitney budzą w sobie to, co najlepsze.
Jak Magic Johnson i Larry Bird.
Jestem Magic.
Mowa.
Moja pani.
Jestem teraz rozdarta między
feministycznym „sama sobie odsunę”
a tradycjonalnym „mój chłopak jest najsłodszy”.
Ja między „przepraszam” i „nie ma za co”.
Polityka płci to mać.
Albo ojciec. Kto wie?
Skoro mowa o polityce,
kto poda największą demokrację świata?
Indie.
Niesamowita Grace, jak słodko brzmi.
Ale że Indie są drugim największym krajem na świecie,
to znaczy, że Chiny nie są demokracją.
Co możemy swobodnie wyrazić, bo żyjemy w demokracji.
I nie pracujemy dla NBA.
Indie mają system kastowy.
„Mający”, „mający mniej” i „niemający nic”.
Widzicie? Rozumieją to.
Wiedzą, że nie wszyscy są równi.
Tak, Whitey. To znaczy, Whitney.
Dalma i Tyńczyk, spokój.
Spokój.
W Indiach rodzisz się w systemie,
który decyduje o tym, co robisz
i kogo masz poślubić.
Ale z drugiej strony – kurczak curry.
W Indiach podejmują decyzje za ciebie?
Brzmi wyzwalająco.
Kto mógłby żyć w kraju z hierarchicznym systemem,
w którym nieliczni mają tak wiele, a wielu tak mało?
Racja, to my.
Ameryko, właśnie ci przy-Marisol-iła.
Amerykę i Indie różni to, że tutaj miliarderzy są nietykalni.
Ale w Ameryce można się wzbogacić,
ciężko pracując lub wpadając pod dostawczaka Walmarta.
Czy to system kastowy, czy klasowy,
wszystkie kraje to tylko wielki totem.
- A kto jest na dole? - Latynosi.
- Kobiety. - Rudzielce.
Dobrze, że się zgadzamy.
Rudzielce mają najgorzej. Tata się żeni.
Zostanę rudym pasierbem.
Ale jako mężczyzna zarobisz więcej niż 77 centów od dolara.
Kobiety są wściekłe, bo im płacą mniej
czy dlatego, że im płacą drobnymi?
Misiaczku.
Kto ma gorzej? Niebiałe kobiety dostają 54 centy od dolca.
Zarabiać trochę mniej
czy sześć razy częściej trafiać do więzienia?
Trudny wybór.
Przestańcie. Nie licytujcie się, kto ma gorzej.
Klasyka.
Czarny ma wygrać, więc odwołują mecz.
Odwołuję mecz, żeby cię nie pokonać
moim stażem 25 lat nieustającego rozczarowania.
Nie będzie lepiej?
Będzie… dla was.
A panu się poprawiło?
Tu nie chodzi o mnie!
Tylko o to, żebyście wierzyli w dobro.
Czyli odwołuje pan sprawdzian?
Nie aż tak.
Jak ci się podoba liceum Wilsona, Jackie?
A co ważniejsze, jak ci się podoba Gabe?
Lubię jedno i drugie.
Jedno bardziej.
To jasne. Wiemy, że pan Iglesias potrafi być młotkiem.
Jeśli takiego używasz na kretynów,
to chciałbym go teraz mieć.
- Jak się macie? - Cześć, Gabe.
Mówiliśmy, jak bardzo cię lubimy.
Fajnie jest wejść do pokoju i poczuć się niezręcznie.
Teraz wiesz, co czułem na koncercie Toby’ego Keitha.
Trzeba było powiedzieć, że szukasz syna, Lil Nas X.
Jak ci leci piątek?
Spędziłem przerwę, sędziując na konkursie ofiar.
Kto wygrał?
Co tu wygrać, jeśli nagrodą
jest litość nad gównianym życiem?
Małe głąby.
Niech spróbują być czarnoskórą rozwódką w Ameryce.
Albo żonatym czarnym facetem w Ameryce.
Nikt nie miał gorzej niż Kubańczycy za Castro.
To jakiś żart?
Wiesz, jak trudno randkować przy tym wzroście?
Ciągłe całowanie na paluszkach.
To lepsze niż mieć dziesięć metrów.
Myślisz, że fajnie robić wsad w trzeciej klasie?
Brzmi świetnie.
Zaczynam rozumieć, od kogo dzieci uczą się być ofiarami.
Właśnie. Przestańcie nienawidzić siebie.
Bycie swoim prześladowcą to „internalizowanie agresora”.
Tworzy własne ograniczenia.
To samo dotyczy was,
Długonoga i Mały Yodo.
Dla jasności,
moje ograniczenia nie są narzucone przeze mnie.
Przez rasizm systemowy?
Nie, przez matkę.
Nie wiem, dokąd idzie, ale mam nadzieję, że na terapię.
Niech dzieciaki skupią się na pozytywach.
Spytaj je, na co zasługują w życiu.
Świetny pomysł. Naprawdę.
Cieszę się, że ktoś tu pomaga.
Tak, bardzo pozytywna i troskliwa. Co ukrywasz?
Nic.
Po prostu nie jestem ofiarą.
Czuję się wyjątkowo dobrze,
bo mam dziś randkę z bardzo atrakcyjnym mężczyzną.
Kto to? Zabiję go.
Hej, bardzo atrakcyjny mężczyzno.
Gdzie się dziś bawimy?
Nie idźcie do Hooters.
- Jak to możliwe, że jesteś sam? - Nie wiem.
Jeśli musicie wiedzieć,
zabieram ją do Latarni Parkera.
Na wodzie.
Tak romantycznie i elegancko.
Tak kosmicznie drogo.
W tym problem.
W Long Beach nie ma miejsca, gdzie czułbym się swobodnie.
Poradzisz sobie. Lubi cię.
Bądź sobą.
Jak mam być sobą, gdy muszę założyć spodnie?
Wiecie co? Porzućcie mentalność ofiary.
Postawcie sobie wysoko poprzeczkę.
To bez sensu.
Jeśli można samemu, to trzeba ją ustawić jak najniżej.
Chyba że to taniec limbo.
Nic nie ustawiajmy, tylko zarapujmy.
Jestem Lorenzo
Mój ulubiony aktor to Denzo A ten rap się kończy terazzo
Dobra…
Wymyśliłeś to teraz?
Bez względu na to, co widzieliśmy,
zasługujecie na to, co najlepsze.
Dlatego zrobimy ćwiczenie, o którym wiem od bardzo mądrej kobiety.
Czy to pani Ontiveros?
Zawsze gdy powiem, że rozmawiałem z kobietą,
pomyślicie, że to pani Ontiveros?
Bo tak było!
Pomyślcie o czymś, na co zasługujecie,
i podzielcie się tym z klasą.
- Kto pierwszy? - Ja na to zasługuję!
Uwielbiam tę grę.
Czuję, że będziesz w niej świetna.
Zasługuję na fajny samochód,
piękny dom i cenionego konia pokazowego.
Chwila, mam już to wszystko.
Widzicie?
Whitney Malibu wie, w czym rzecz.
Kto następny?
Ja wiem.
Wypiłem za szybko red bulla i mam ciarki na głowie.
Zasłużyłem na to.
Mam ubytek.
To się liczy?
Odebrałem telefon z nieznanego numeru i mam kredyt hipoteczny.
Zasłużyłem.
Nie, okropnie wam idzie to ćwiczenie.
To boli.
Pewnie zasłużenie.
To nie takie trudne. Patrzcie.
Ja, Marisol Fuentes, z moimi stopniami zasługuję, by dostać się na S…
Dobra, to trudne.
- Stanford. - Bo pan zapeszy!
Ale jesteście kiepscy.
Co macie na Pintereście: „Jak zaniżyć sobie samoocenę”?
Pinteresujące pytanie.
Nowe zadanie.
Zapomnijcie, na co zasługujecie,
i wyobraźcie sobie tablicę swoich marzeń.
Ja chcę mieszkać w Indiach.
Życie zaplanowane z góry. Żadnej presji.
I żadnego reggae.
Będę musiał mach, machnąć na to ręką.
Dziękujemy.
Ładnie wyglądasz.
Dziękuję. Zajrzałem do szafy ze spodniami.
Choć i tak mam tylko jedną parę.
Jesteś zabawny.
Gdy się denerwuję.
Więc lepiej się przyzwyczajaj.
Gotowa mi schlebić?
Tak, już mam wypieki.
Lubię cieszyć bułę.
Tego nie rozumiem.
Kobiety kochają zabawnych facetów,
ale potem idą na bal z przystojnym Juanem Floresem
z długim dywanem z tyłu.
Panie uwielbiają tylną klapę.
Tak samo kobiety narzekają na wrednych chłopaków,
wypłakując się miłym w rękaw.
Czyli gdyby Bradley Cooper tu wszedł i zaprosił cię na randkę,
nie rzuciłabyś mnie szybciej, niż powiem „a gu gu Gaga”?
A co? Jest tutaj?
Żartuję.
Wafle waniliowe mi nie służą.
Lubię facetów jak moje chipsy.
Masz szczęście, to moja woda kolońska.
Tak.
Jest odurzająca.
To limón.
Zamówmy, ale od razu mówię,
że nie jestem dziewczyną, która odmawia jedzenia na randkach.
Czyli nie usłyszę:
„Poproszę grzankę, łodygę selera i szklankę wody.
Ale bez grzanki”.
Dzień dobry. Przepraszam za opóźnienie.
Tamta para odesłała trzy przekąski i wino.
Kto odsyła wino?
Biali.
Przepraszam, moje wino jest zbyt winne.
To ma być lekko duszone? Widać, że jest średnio duszone.
Nasz stolik to bezpieczna przestrzeń.
Dziękuję.
A jeśli te cwaniaczki odeślą coś jeszcze,
proszę zostawić to tutaj.
Niezły z wami ubaw. To wasza rocznica?
Zawsze wiem, kiedy to pierwsza randka.
Jest krępująco.
Bardzo krępująco.
Trudno uwierzyć, że minęło już pięć lat od ślubu.
Prawda, Misiu?
To była najlepsza decyzja, Pysiu.
Jesteście najbardziej uroczą parą, jaką widziałam.
Szampan na koszt firmy.
To miłe. Dziękujemy.
Ja nie piję, ale ty skosztuj.
Lubię szampana,
ale wolę naturalny haj, który zapewnia mi twoje towarzystwo.
Wiesz…
To chili z mojej kolońskiej.
Co mi dasz, kiedy będzie nasza piąta rocznica?
Jeśli powtórzy się mój poprzedni związek,
to smutny telefon z pytaniem, co robiłaś
przez ostatnie cztery lata i dziewięć miesięcy.
Serio, odsłoń trochę prawdziwego faceta, który kryje się za tym zabawnym.
Słuchaj.
Przepraszam.
Teraz go widzisz?
Mikey, Marisol, jak było na filmie?
Powiedzmy, że robiliśmy coś lepszego.
Mikey pomylił godziny, więc poszliśmy na kręgle.
Nawet grałem bez płotków.
Trzymałaś kule z dala od rynny?
Co? To wskazówki.
Jak wam idzie z tablicą marzeń?
Super! Zobaczcie.
Najpierw prawo jazdy.
Potem lamborghini roadster.
Roadster dla zioma. Zamawiam z przodu.
Przykro mi, ale zajęte.
Moja narzeczona Beyoncé.
Co ty masz, Mikey?
Już mam wszystko, czego chcę.
Nie mów, że masz tylko moje zdjęcia.
Nie.
Mam zdjęcie grupowe.
To wcale nie jest dziwne.
Grace, a ty?
Znalazłam zdjęcie fender strat sunbursta z 1965 roku.
Super. Ma kształt gitary.
Bo to jest gitara.
W porząsiu!
Piękne, Grace.
Jak moje mieszkanie z dziewięcioma sypialniami.
Na Marsie.
Z wiatą dla lambo?
Tak jest, ziom-bo.
Raczej nie mieliśmy tworzyć tablic
z nieosiągalnymi marzeniami.
Nieosiągalnymi?
Jeśli odłożę 20 dolców miesięcznie, on będzie mój…
za 1475 lat.
O rany.
Chcę pójść na studia, tak?
Więc mam uniwerek.
Ale to konkretny uniwerek.
- Idziesz… - Nie zapeszaj!
Dobrze.
Ale dasz jedno moje zdjęcie, mi cielito?
To mają być rzeczy, których nie masz.
A ty już masz mi cielito.
Nie warto torturować się czymś,
czego nie będziemy mieć.
Nie zasługuję na dom na Marsie?
Wiesz, na jakiej planecie kup dom?
Walt!
Nie wiesz, co powiem.
Raczej się domyślamy.
Wiem jedno.
Czasem wielkie marzenia się spełniają.
Prawda, mi cielito?
Co to w ogóle znaczy?
Moje małe niebo.
A co jeszcze jest w niebie?
Nie!
Jowisior.
Co jeszcze mówił Gabe?
Nic. Poszło bardzo dobrze.
To może znaczyć wszystko.
Czy ja wiem. Pewnie się gzili.
Uwaga na słowa. To miejsce pracy.
Co to znaczy „gzić”?
W dzisiejszych czasach
tak przyjęło się mówić na udaną randkę.
Co słychać?
Do rzeczy. Jak było na randce?
Nie będę kłamał…
Wiecie…
Podoba mi się to poczucie władzy.
Nie każ nam błagać!
Ja będę. A co tam.
Proszę.
Dobrze.
Było super.
- Super. - Tak!
Kiedy to zrobicie?
- Co z tobą? - Słucham? Muszą to zrobić.
Wypełnić formularz 9R, zaznaczając, że są współpracownikami
i nawiązują romantyczną relację.
Gdzie mój młotek?
Szczegóły, proszę.
Śmialiśmy się,
rozmawialiśmy o poważnych sprawach.
Było luźno, zabawnie i romantycznie.
O rany!
Kiedy znów wychodzicie?
- Nigdy. - Co?
Po tej randce zdałem sobie sprawę, że za bardzo lubię Jackie.
Jest idealna, a ja nie.
Żarciki, zabawne głosy, chlebowe kukiełki – to cały ja.
Prawda. Jego Kapitan Rogalik jest fantastyczny.
Ale prędzej czy później
pozna prawdziwego mnie i zmieni zdanie.
Nie przeżyłbym tego.
Nie z Jackie.
Gabriel.
Dałbyś radę.
Jak cię rzuci, wypełniasz formularz 9RB.
- Co z tobą? - No co?
LICEUM WOODROWA WILSONA
Atmosfera na Marsie składa się w 95 procentach z dwutlenku węgla,
więc raczej zostaniemy w tym przytulnym gniazdku.
Dziękuję, Lorenzo.
Naukowo jest dobrze.
Cała reszta nie bardzo.
Nikt nie będzie miał mieszkania na Marsie.
Matt Damon miał.
I plantację ziemniaków, którą sam nawoził.
Nie boję się jeść gównianych ziemniaków.
A powinieneś.
Czemu wybieracie takie niepojęte rzeczy?
Niepojęte?
Nie zasługuję na taki rzadki okaz?
Zasługujesz na wszystko.
Rzadki, gęsty, kremowy.
Zrobiłem się głodny.
Chcę wiedzieć, dlaczego boicie się czegoś,
co moglibyście zdobyć?
Chcąc czegoś, czego nie mają inni, nie czujesz się źle,
ale słabo jest chcieć tego, co już mają.
Przepraszam.
Lorenzo ma rację.
Lepiej chcieć czegoś poza zasięgiem innych.
Nawet Whitney.
Może i tak,
ale nie wierząc, że macie prawo chcieć czegoś,
co inni biorą za pewnik, robicie to coś…
Internalizacja agresora.
Jeśli go spotkam, dam mu w twarz.
A ja go przytrzymam.
Wymyślmy plan działania,
żeby zdobyć coś rozsądnego.
Grace, chcesz gitarę?
Określ pułap cenowy.
Mój kuzyn pracuje w lombardzie.
Myślałem, że w centrum Amazona.
Tak, dopóki coś nie spadło z ciężarówki.
Dlatego otworzył lombard.
Grace, miejmy nadzieję, że spadła też gitara.
To chyba nie musi być lamborghini.
Beyoncé pasuje też honda z 1997 roku.
Wiesz co? Ona jest starej daty.
Wolałaby okno na korbkę.
Widziałem w internecie fajny teleskop.
Na pewno przydałby się w klasach ścisłych.
Ty mógłbyś nim operować.
Nie mogę jeszcze mieszkać na Marsie,
to chociaż wypatrzę mieszkanko.
Chcę mówić z twoim pośrednikiem.
Nie wiem, co to ma wspólnego z historią.
Nauczanie historii to tylko część mojej pracy.
Pomóc uczniom uwierzyć, że mogą tworzyć historię…
to dopiero praca.
Która działa.
Dlatego będę pierwszą osobą w rodzinie, która pójdzie na studia.
Nie byle gdzie.
Na Stanford.
Tak!
Kto jest w rogu?
Kibicujący Mikey w stroju cheerleadera.
Dawaj!
Raz, dwa, trzy, cztery, gdzie pójdzie na uniwerek?
Stanford!
- Mogę zatańczyć? - Nie teraz.
Dobra, marzyciele.
Stójcie mocno na ziemi i sięgajcie Marsa.
Dziękuję, profesorze.
Proszę, Mikey.
Za co?
Za to, czego mnie pan nauczył.
Uwierzyłem, że zasługuję na więcej, i umówiłem się z Marisol.
Łatwo ci kibicować.
Panu też.
Pan też zasługuje na dobre rzeczy.
LICEUM WOODROWA WILSONA
Witaj, nieznajomy.
Unikasz mnie?
Nie.
Tylko uczę dzieciaki, a one wytykają mi własne błędy.
Uwielbiają to.
Tak.
Wiesz, Jackie, jesteś wspaniała.
I zasługujesz na wiele.
Przerwę ci, gdy się nie zgodzę.
Ale czasem ludzie myślą, że chcą czegoś, a potem to dostają
i wychodzi, że chcieli czegoś innego.
Tak było z moją paellą.
Są też rzeczy, których chcemy,
ale na które nie zasługujemy.
Wierz mi, rozumiem.
Do niedawna im bardziej czegoś pragnęłam, tym bardziej czułam, że mi się nie należy.
Znam to.
Ale te czasy już za nami.
Wiesz co? Od teraz żyjmy tak, jakby to, co chcemy,
było tym samym, na co zasługujemy.
Dobry plan.
Ale skąd będziemy wiedzieć, czy działa?
Rany.
Chciałem tego.
Odkąd się poznaliśmy.
Zasługujesz na to.
I więcej.
Napisy: Anna Samoń