‎พวกเขาทำให้มันดูง่ายใช่ไหม บนทีวีน่ะ
‎- ในโอลิมปิกเหรอ ‎- ใช่
‎อือ ผมว่าปีนี้คุณคงไม่ติดโอลิมปิกหรอก
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่
‎- พระเจ้า ‎- พระเจ้าช่วย
‎- ใช่ ‎- เราวนไปรอบๆ เลย
‎- คนมองอยู่นะ ‎- ไม่หรอก
‎คนมองผมแล้วพูดว่า "โถ"
‎พวกเขามองฉันแล้วพูดว่า "โถ"
‎พวกเขาคิดว่า "ดูเขาสิ ‎เขาพยายามจะช่วยเธอแต่เธอ..."
‎เขาไม่ได้พยายามช่วยเลย
‎เขาหัวเราะเยาะใส่แล้วก็อัดวิดีโอไว้ด้วย ‎นั่นมันไม่ได้ช่วยเลยนะ
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎ประตูหลังบ้านเปิดอยู่ฉันเลยเข้ามา
‎- ดี หิวไหม ‎- ค่ะ
‎- ไปที่ไหนกันดี ‎- ที่ไหนก็ได้ง่ายๆ เร็วๆ
‎- ต้องไปทำงานตอนสิบโมง ‎- โอเค
‎อยากไปพายเรือกันไหม
‎- พายเรือเหรอ ‎- ใช่
‎แค่ขำๆ น่ะ เรือพายในสระน้ำ
‎เรือพายในสระเหรอ ทำไม
‎ฉันแค่คิดว่ามันอาจเป็นอะไรที่คุณชอบทำ
‎ก็ไม่เชิงนะ
‎ไว้เจอกัน
‎เร็วเข้า เอ็ม
‎(เดอะ แทมบูรี กาเซ็ตต์)
‎- อรุณสวัสดิ์ครับ ‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎พร้อมหรือยัง
‎เดี๋ยวก่อน
‎สบายดีไหม
‎- อะไรนะ ‎- นั่งก่อน
‎"อะไรนะ" ทักทายภาษาอะไรเนี่ย สวัสดีสิ
‎- อยากมา... ‎- ไม่
‎ฉันยังพูดไม่จบเลย
‎กินมื้อเย็นที่บ้านไหม
‎นายพาเอ็มมามาด้วยก็ได้ จะได้กินกันสี่คนไง
‎ฉันกับเอ็มมาไม่ได้เป็นคู่กัน
‎ฉันแค่หมายความว่าจะได้เจอกันสี่คน
‎งั้นฉันพาไบรอันไปแล้วกัน ถ้าแค่จะนับตัวเลข
‎กับนายนี่มันไม่มีอะไรง่ายเลยนะ
‎แค่พาเอ็มมาเพื่อนแสนดีของนายมา
‎เราจะได้ใช้เวลาดีๆ แบบผู้ใหญ่กัน
‎บอกตามตรงนะ มันจะดีสำหรับเรา ฉันกับจิลล์น่ะ
‎เวลามีคนมาที่บ้านมันสนุกดีใช่ไหม ‎เราไม่ได้ออกไปข้างนอกบ่อยนักและ...
‎ฉันคิดว่านั่นคือส่วนหนึ่งของปัญหา ‎ที่ทำให้ชีวิตแต่งงานเราสะดุดนิดหน่อย
‎อะไร การที่คนอื่นไม่ไปหาที่บ้านเหรอ
‎- เปล่า นายรู้นี่ว่าฉันหมายถึงอะไร ‎- ไม่
‎โอเค ฟังนะ
‎จิลล์คิดว่าฉันไม่ชอบผจญภัยอะไรเลย ‎เหลือเชื่อเลยใช่ไหม
‎อือ
‎แต่พูดจริงๆ นะ
‎มันไร้สาระมาก ฉันมีเสื้อกันลมกันฝนตั้งสองตัว
‎ฉันจะมีไว้ทำไมถ้าฉันไม่ชอบออกไปผจญภัย
‎หรือจะบอกอย่างนี้ก็ได้นะว่าผู้ชายที่ ‎ไม่ชอบให้ผมตัวเองเปียกนั้นชอบผจญภัยแค่ไหน
‎ฉันกำลังมองหาอุปกรณ์ตั้งแคมป์อยู่ ‎ฉันอาจซื้อรองเท้าบูทพวกนั้นด้วย
‎เถอะนะ มาบ้านเราเถอะ ได้โปรด
‎ช่วยฉันพิสูจน์ว่าเธอผิด ‎ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข้าใจผิดนิดหน่อย
‎ไปรายการโอปราห์สิ
‎มีทางไหนที่นายจะพิสูจน์ว่า ‎เธอผิดโดยไม่เอาฉันไปเกี่ยวด้วยไหม
‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย ‎นายไม่ต้องอยู่นานด้วยซ้ำ
‎แค่นายมากับเอ็มมา แล้วเราสนุกกันแค่นั้น
‎- นายไม่ต้องเตือนจิลล์ก่อนเหรอ ‎- ไม่ ปล่อยไปตามธรรมชาติ
‎คือว่า ฉันจะโทรบอกเธอตอนนี้ ‎ไม่อย่างนั้นเธอจะกังวลเปล่าๆ
‎เธออยากเตรียมตัวให้พร้อม ‎และปกติเราไม่ได้ทำอาหารมื้อใหญ่กันบ่อยนัก
‎กินอะไรก่อนมาแล้วกัน เราจะได้นั่งดื่มกัน
‎ฟังเพลงกัน หัวเราะกัน
‎คงไม่ได้หัวเราะอะไรกันหรอก
‎ทุ่มครึ่งนะ
‎ปกติเวลานั้นฉันดื่มไวน์ขวดที่สองแล้ว
‎เยี่ยม นายมาดื่มที่บ้านฉันได้
‎- เหรอ ‎- นะ
‎- โอเค ‎- เยี่ยม
‎ถ้าเอ็มมาอยากไปนะ
‎ขอบใจนะ
‎แม่เจ้า
‎- ฉันได้ยินอยู่นะ ‎- ฉันรู้
‎- รอจนกว่านายจะออกไปจากห้อง... ‎- มาเถอะ
‎วันนี้เป็นวันห่วยแตกไปแล้ว
‎(บ้านพักคนชราออทัมนัล ลีฟส์)
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎เป็นไงบ้างกับโทนี่เพื่อนเธอ
‎จริงๆ ก็เป็นแบบนั้นเลย เราเป็นแค่เพื่อนกัน
‎พูดตามตรงแม้จะแค่นั้นแต่ก็ยังตึงๆ กันอยู่
‎เรายังไม่เคยถ่ายเซลฟี่ด้วยกันเลย
‎เขาคงโกรธที่ไม่ได้ใส่ใจเธอให้มากกว่านี้
‎เหรอ
‎ฉันคิดว่ามันคงจะดี ‎ถ้าได้บันทึกนิยายเรื่องที่ 50 ของฉัน
‎ห้าสิบเหรอครับ คุณเขียนมานานแค่ไหนแล้ว
‎ฉันเขียนมาทั้งชีวิตเลยจ้ะ ‎มันคือสิ่งเดียวที่ฉันอยากทำ
‎ฉันเขียนนิยายที่ได้ตีพิมพ์เรื่องแรกตอนอายุ 15
‎แล้วตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ‎ฉันก็เขียนอย่างน้อยปีละหนึ่งเล่ม
‎ว้าว คุณพิมพ์กับสำนักพิมพ์ไหนครับ
‎ฉันตีพิมพ์เองจ้ะ ที่รัก
‎ฉันออกแบบหน้าปกและทำทุกอย่างเอง ‎เป็นมืออาชีพมาก
‎ไม่ใช่เรื่องทำเงินหรอก
‎ที่จริงแล้วฉันขาดทุนน่ะ ‎แต่มันคือความปรารถนาแรงกล้าใช่ไหมล่ะ
‎ฉันต้องทิ้งอะไรไว้เบื้องหลัง
‎ฉันไม่เคยแต่งงานมีลูกหรือมีอะไรเลย ‎ดังนั้นมันก็แบบ...
‎แล้วคุณหารายได้จากทางไหนครับ
‎ฉันเป็นร่างทรง
‎เหรอครับ
‎ฉันอ่านออร่า ดูลายมือ ‎ดูลูกแก้ว ดูใบชา ทำได้หมด
‎แต่นี่คือความปรารถนาอันแรงกล้าของฉัน ‎นวนิยายพวกนี้
‎และเป็นเรื่องของคนๆ เดียวใช่ไหมครับ
‎ใช่แล้ว
‎ดร.บาร์นาบี้ เลิฟ พ.บ.
‎ฉันผสมผสานเรื่อง ‎ดราม่าในวงการแพทย์เข้ากับเรื่องอิโรติก
‎"ดร.บาร์นาบี้ เลิฟ พ.บ. ใน ‎สองเราบนเตียงรอความตาย"
‎ทำไมต้องเป็น"ดร.บาร์นาบี้ เลิฟ พ.บ. ใน ‎สองเราบนเตียงรอความตาย" ครับ
‎ฉันหวังเสมอว่าจะมีคนเอาไปทำ ‎เป็นซีรีส์ยาวๆ อย่างเรื่องโคลัมโบ
‎แต่น่าเศร้าที่ไม่มีเลย
‎ดาราคนแรกที่ฉันเลือกคือโรเจอร์ มัวร์
‎แต่ตอนนี้คงต้อง ‎เปลี่ยนเป็นคนแบบจอร์จ คลูนีย์แล้ว
‎เขาแสดงเป็นหมอ เขาน่าจะรู้เรื่อง
‎บางทีอาจจะรู้มากกว่าฉัน
‎คุณไม่เคยเรียนรู้เรื่องทางการแพทย์เลยเหรอ
‎ไม่ค่ะ
‎- แล้วคุณจะเขียนเรื่องทางเทคนิคถูกได้ยังไง ‎- ฉันแค่เอามาจากเรื่องรอบๆ ตัว
‎อ๋อครับ
‎อยากให้ฉันอ่านให้ฟังสักหน่อยไหม
‎ได้ครับ
‎เปิดกว้าง
‎ไม่ใช่ตอนนั้น นั่นมันลามก
‎มาดูหน่อย ตรงนี้ดี
‎ดร.บาร์นาบี้กำลังผ่าตัดใครบางคน
‎ที่ศัลยแพทย์ชั้นนำทั่วโลก ‎บอกว่าไม่สามารถรักษาได้
‎แต่ดร.บาร์นาบี้ไม่เห็นด้วย
‎โอเค "พยาบาลสเตซีย์ช่วยปัดคิ้วเขาด้วย"
‎"ดีขึ้นหรือยังคะ หมอ"
‎"สายตาของพวกเขาประสานกัน ‎เหนือหน้ากากที่พวกเขาต้องใส่ในห้องผ่าตัด"
‎"เรียกผมว่าบาร์นาบี้เถอะ"
‎"เธอหน้าแดง 'โอเค เราเข้าไปแล้ว'"
‎"เขาฉีดยาเข้าไปในเส้นเลือดใหญ่ของคนไข้"
‎"'นั่นน่าจะได้ผล' บาร์นาบี้กล่าว ‎'เย็บแผลให้เขาด้วย คุณพยาบาล'"
‎"'ไปกินมื้อเย็นกันไหม' 'ไปค่ะ' ‎เธอตอบ 'เจอกันตอนสองทุ่ม'"
‎นั่นแหละ
‎- เขารอดไหม ‎- ใครจ้ะ
‎คนไข้
‎ฉันไม่ได้บอก ไม่ได้สนใจเรื่องนั้น
‎ผมมั่นใจว่าเขาจะไม่เป็นไร ‎ถ้าเขาฉีดยาเข้าเส้นเลือดใหญ่ไปแล้ว
‎ใช่เลย
‎ผมสงสัยจังว่าทำไม ‎ศัลยแพทย์ชั้นนำทั่วโลกไม่ได้คิดเรื่องนี้มาก่อน
‎ดร.บาร์นาบี้เป็นคนพิเศษใช่ไหมล่ะ
‎เขาเก่งที่สุดในโลก
‎เป็นคนชอบเซ็กส์ด้วย ซึ่งก็ไม่ผิดอะไร
‎- ดีครับ ถ่ายรูปกัน ‎- ได้
‎ยิ้มหน่อย
‎เยี่ยม
‎- นี่จะตีพิมพ์ลงหนังสือพิมพ์อาทิตย์หน้าใช่ไหมจ้ะ ‎- ครับ
‎ช่วยเขียนด้วยได้ไหมว่า ‎ฉันจะจัดงานอ่านและเซ็นหนังสือ
‎ที่แทมบูรีแฟร์
‎ได้ครับ
‎ดีค่ะ แล้วก็พาภรรยามาด้วยนะ ‎เพราะส่วนมากมันเป็นเรื่องสำหรับผู้หญิง
‎ผม... ผมไม่มีภรรยาครับ
‎เป็นเกย์เหรอ ยิ่งดีเลย
‎ผมไม่ใช่เกย์ ผมแค่...
‎ผม...
‎ผมเสียภรรยาของผมไป
‎เสียใจด้วยค่ะ
‎อยากติดต่อกับเธอไหม
‎สุดหัวใจเลยครับ
‎- โอเค งั้น... ‎- เปล่า ผมหมายถึง...
‎ผมไม่...
‎ผมไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ขอบคุณนะครับ
‎นี่สำหรับคุณค่ะ
‎แต่คำว่าเปิดกว้าง
‎ในบริบทนี้มันหมายความได้แค่อย่างเดียว
‎- ใช่ ‎- ใช่ไหม
‎ฉันเกลียดชะมัด
‎เขารู้ว่าเรากำลังจะข้ามถนน ‎แต่เขาต้องรักษาเวลาสิบวินาทีนั่นไว้
‎เพราะเขามีงานที่สำคัญมาก ‎คือการเป็นไอ้สารเลวเต็มขั้น
‎ฉันล่ะอยากมีก้อนอิฐไว้ปาใส่กระจกรถห่านั่น
‎นั่นคงจะเป็นสิ่งที่ช่วยทำให้ครบสมบูรณ์ได้
‎นายพกอิฐติดตัวไปด้วยตลอด
‎เดินป้วนเปี้ยนแถวทางม้าลาย
‎มันคงเป็นการบริการสังคม ‎ฉันจะเป็นเหมือนแบทแมน
‎แต่แค่โรคจิต
‎ใช่ บางทีฉันอาจไม่อาลัยอาวรณ์
‎บางทีฉันอาจเป็นแค่ไอ้งั่ง ‎ฉันแค่อยากลงโทษคนอื่น
‎เรื่องศาลเตี้ยสุดคลาสสิกใช่ไหมล่ะ
‎ฉันเป็นเหมือนแบทแมนหรือเด็กซ์เตอร์
‎เขาเป็นฆาตกรต่อเนื่อง ‎แต่พ่อเขาสอนให้เขาฆ่าแต่คนเลว
‎แต่เขาแค่โรคจิต
‎หรือเป็นสไปเดอร์แมน
‎ลุงของเขาถูกฆ่า ‎เขาเลยไปจัดการกับคนเลวใช่ไหมล่ะ
‎ไม่ใช่ว่าเขาโดนแมงมุมกัดเหรอ ‎ฉันจำเรื่องลุงไม่ได้
‎ใช่ แล้วเขาก็ไปตัดชุดอวดเบ่งให้ตัวเอง
‎ฉันคงไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก ‎ฉันจะใส่เสื้อผ้าเดิมๆ ของฉัน
‎อีกอย่าง ฉันคงจะจัดการ ‎ไอ้สไปเดอร์แมนนั่นให้หมอบด้วย
‎ไอ้เด็กงี่เง่าใส่ชุดนอนเด็กรัดรูปนั่นเหรอ
‎- แต่เขามีประสาทสัมผัสแบบสไปดี้อยู่นะ ‎- เหรอ กระทืบ! บี้ให้เละ!
‎"ดร.บาร์นาบี้เอนหลังลงบน ‎เก้าอี้ทำงานทำจากหนังอย่างใช้ความคิด"
‎"เขาเป็นห่วงเรื่องคนไข้ที่มี ‎เนื้องอกที่สมองที่ร้ายแรงที่สุดที่เขาเคยเจอมา"
‎"มีเสียงเคาะที่ประตู ‎ 'เข้ามาสิ' ดร.บาร์บาบี้กล่าว"
‎"ประตูเปิดออกเผยให้เห็นพยาบาลซินดี้
‎พยาบาทที่มีเสน่ห์ดึงดูดที่สุด ‎ในโรงพยาบาล" แหงอยู่แล้ว
‎"'ขอโทษค่ะ' เธอบอก ‎'ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้หญิงใช้งานไม่ได้ค่ะ
‎ฉันเลยสงสัยว่าฉันจะเปลี่ยน ‎เสื้อผ้าที่นี่ได้ไหมคะในเมื่อคุณเป็นหมอ'"
‎"'ได้สิ' ดร.บาร์นาบี้ตอบ"
‎"ผมเป็นศัลยแพทย์
‎ดังนั้นร่างกายของผู้หญิงเปลือย
‎ก็ไม่เหมือนกับที่ผู้ชายเลือดสีแดงทั่วไปคิดหรอก"
‎อ่านต่อไม่ไหวแล้ว
‎- อ่านสิ ‎- ไม่ อ่านเองเลย
‎พระเจ้า
‎"พยาบาลซินดี้ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้า ‎เธอเซ็กซี่เป็นบ้า
‎และเธอสังเกตเห็นว่า ‎ดร.บาร์นาบี้มองเธอไม่เหมือนกับ
‎ตอนที่เขาจะทำการผ่าตัดให้เธอ"
‎"ฉันดูดีไหมคะหมอ"
‎"'ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละ' ดร.บาร์นาบี้ตอบ"
‎"ผมว่าคุณควรตรวจชีพจรผมนะ คุณพยาบาล"
‎จริงๆ แล้วมันก็น่ารักดีนะ ‎ค่อนข้างหัวเก่าและเต็มไปด้วยความหวัง
‎และเธอก็เป็นหมอดูด้วย
‎- เธอบอกว่าอย่างนั้นนะ ‎- เธอจะโกหกทำไม
‎- เพราะมันเป็นไปไม่ได้ ‎- ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
‎ไม่คุยด้วยแล้ว
‎แค่เพราะคุณไม่เคยเห็น ‎มันไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีจริง
‎ถ้าไม่มีใครเคยเห็นเลยล่ะ
‎ล่องหนมั้ง
‎- เหรอ ‎- ฉันไปหาเธอได้ไหม
‎ไปสืบดูเรื่องนี้ไง
‎- ถ้าคุณอยากนะ ‎- ฉันจะไปพร้อมใจที่เปิดกว้าง
‎ถ้าคุณไปโดยเชื่อว่ามันไม่จริงคุณก็จะไม่มีวันเชื่อ
‎ให้ผมนัดให้ไหม
‎ได้สิ
‎ตอนนี้ผมอยากเป็นคนเขียนเรื่องนี้จัง
‎โอ๊ะ เขามาแล้ว
‎ฉันบอกให้คุณรอข้างนอกไง
‎เขามารับฉันไปประชุม ‎เราไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่แล้ว
‎ฉันแค่ชอบนั่งรถโรลส์-รอยซ์ เขารู้ดีใช่ไหม
‎- ครับ ‎- ใช่ เป็นไปด้วยดี
‎- แล้วคุณได้อะไร คอลิน ‎- คนอื่นคิดว่าเขามีแฟนไง
‎แต่เขารู้ว่าไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก น่าเสียดาย
‎ด้วยการที่เขามีโรลส์-รอยซ์ ‎และสร้างตัวเป็นเศรษฐีแถมเป็นคนดีด้วย
‎มันน่าจะสมบูรณ์แบบมาก ‎ถ้าไม่มีเรื่องที่เห็นได้ชัดเรื่องนั้น
‎- อะไร ‎- หน้าตาไง
‎ใช่ หน้าตา แม้แต่แม่ผม ‎ยังเรียกผมว่าลูกคนที่ขี้เหร่
‎แล้วคุณโอเคเหรอ
‎หัวใจสลาย
‎ผมป่นปี้หมด
‎ตอนโตมาผมเคยอยากตายด้วยซ้ำ ‎แต่จะทำอะไรได้
‎ใช่เลย และนั่นคือเหตุผลที่ ‎ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่าเขาไม่ใช่แฟนฉัน
‎บางทีคุณน่าจะสวมหมวกโชเฟอร์นะ
‎หรือหน้ากากโชเฟอร์
‎- เธอก็ชอบเขาอยู่บ้างใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว คอลิน ใช่
‎เห็นได้ชัดว่าสเปคของเธอเป็นไง
‎ยังไงก็ช่าง ไปเถอะ เดี๋ยวจะสาย
‎เร็วเข้า
‎เหมือนหมาเลย
‎- ช่วยกลับไปทำงานกันได้ไหม ‎- ไม่มีทาง มันไม่คุ้ม
‎ขอร้องเถอะ ไม่เอาน่า เสียเวลาไปมากพอแล้ว
‎นี่มุกใหม่
‎- อะไรที่แย่ไปกว่าหนอนในแอปเปิ้ล ‎- ไม่รู้สิ
‎เจอเมียเก่าที่ที่จอดรถของเซฟเวย์
‎กำลังเล่นเซ็กส์หมู่กับพวกคนขับรถบรรทุกชาวดัตช์
‎เจอหนอนในแอปเปิ้ล ‎เทียบไม่ได้กับเรื่องนั้นเลย เชื่อฉันเถอะ
‎ยังไงก็เถอะ ฉันจะเริ่มหันมา ‎เอาจริงเอาจังเรื่องเดี่ยวไมโครโฟนแล้ว
‎หลายปีมานี้ชีวิตฉันมันห่วยแตกมาก
‎แต่ฉันก็ไปถึงจุดที่ตกอับที่สุดแล้ว ‎ดังนั้นมีทางเดียวคือต้องดีขึ้นมาใช่ไหม
‎ใช่ สำหรับผมเองเคนก็ให้ผมได้ไปออดิชั่นอยู่บ้าง
‎งานเล็กๆ อะไรพวกนั้น
‎- เวรละ ‎- อะไร
‎ไม่อยากเชื่อเลย
‎นั่นเมียเก่าฉันกับยิปซีมิกกี้
‎เขาโหดไหม
‎โรคจิตสุดๆ
‎ระวังตัวไว้ ฉันเคยเห็นเธอ ‎เอาขวดตีตำรวจออกใบสั่ง
‎ลองคำนวณดู
‎ว่าไง
‎- สบายดีไหม ‎- สบายดี
‎สบายดีไหม มิกกี้ ว่าไง
‎เจมส์ นี่มิกกี้และนี่เอลิซาเบธเมียเก่าฉัน
‎สวัสดี
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ยังคบกันอยู่สินะ
‎ก็คบๆ เลิกๆ
‎เธอไปเอากับไอ้ทึ่มมาพักหนึ่ง
‎เขาจับเราได้ใช่ไหม
‎ไปไม่ถูกเลย
‎มันไม่ได้อึดอัดอะไร
‎ฉันเลยมีข้ออ้างที่จะอัดไอ้เวรนั่นไง
‎นองเลือดเลยใช่ไหม
‎เละไปหมด
‎- ลงเอยด้วยดีสินะ ‎- นายก็รู้จักฉันดี
‎ฉันชอบมองอะไรๆ ในแง่บวก
‎ฉันรู้ว่านายเป็นแบบนั้น เพื่อน
‎ปัญหาของฉันคือ ‎ฉันแค่อยากพยายามทำให้ทุกคนมีความสุข
‎เธอแค่ร่านน่ะ
‎เขารู้
‎แต่นายสบายดีใช่ไหม
‎ก็ไม่มีอะไรให้บ่น
‎ยังไงก็ดีใจที่ได้เจอนะ
‎ฉันแค่จะ... ไว้เจอกันนะ
‎- โชคดีนะ ‎- อือ
‎บาย
‎เราจะเข็นผ่านสะโพกเอลิซาเบธไปนะ
‎ใช่ เข็นล้อเดียวนั่นแหละ แบบนั้น
‎เพื่อนสนิทนายน่าสมเพชแบบนั้นแหละ
‎- คุณไม่ได้น่าสมเพชนะ ‎- เป็นไอ้ขี้แพ้สุดๆ
‎- เทียบกับผมไม่ได้หรอก ‎- นายล้อเล่นใช่ไหม
‎- เปล่า ‎- นายร้องเพลงได้ เต้นเป็น
‎เอาจมูกเป่าขลุ่ยได้ทีละสองข้างพร้อมกัน ‎นายถักไหมพรมเป็น ใช้ไหมพรมเก่ง
‎ถ้านายเป็นไอ้ขี้แพ้ ‎แล้วพวกเราที่เหลือจะกลายเป็นอะไร
‎ขอบใจนะ
‎นายอยากไปที่ที่ทิ้งขยะไหม ‎ดูว่ามีอะไรอยู่แถวนั้นบ้าง
‎ได้เลย แต่ผมต้องไปหาเอเจนต์ก่อน ‎ถ้าคุณไม่ว่าอะไรนะ
‎- งั้นฉันไปด้วย ‎- ได้
‎สบายดีไหม
‎ค่ะ
‎ฉันเพิ่งบอกสแตนว่าเดี๋ยวคุณจะมา
‎เหรอครับ
‎- วันนี้ทำงานโอเคไหมคะ ‎- ครับ
‎- คุณยังคุยกับเขาอยู่เหรอ ‎- ทุกวันค่ะ
‎ไม่ใช่แค่ที่นี่แต่ทุกที่เลย
‎แต่เวลาพูดที่บ้านไม่มีใครมองฉันแปลกๆ
‎มันช่วยได้จริงๆ
‎หมายถึงการได้พูดออกมาดังๆ น่ะ
‎คุณได้ยินสิ่งที่ตัวคุณเองพูด
‎เหรอครับ ผมไม่เคยคุยกับตัวเอง ‎น่าจะทะเลาะกันมากกว่า
‎คุณคงไม่คุยกับตัวเองหรอก
‎ไม่ครับ
‎ผมรู้สึกว่าเธอยังอยู่ตรงนี้
‎และมันเหมือนว่าผมตัดสินใจอะไรไม่ได้
‎ด้านหนึ่งผมรู้ถึงความเป็นจริง
‎เธอตายแล้ว
‎ตามตรรกะและเหตุผล
‎ไม่มีสวรรค์ ไม่มีการเกิดใหม่ ไม่มีผี
‎ผมรู้เรื่องนั้น
‎แต่อีกด้านหนึ่งผมก็รู้สึกถึงเธอ
‎อยู่ภายในตัวผม
‎ตลอดเวลา
‎เหมือนกับว่าเธอยังเป็น ‎ส่วนหนึ่งในชีวิตผม คอยนำทางผม
‎มันแปลก
‎นั่นเพราะคุณคือมนุษย์
‎และไม่มีอะไรสมเหตุสมผลหรอก
‎ดูสิ พูดยังกับเกียกเกอการ์ดเลย
‎มีความรู้สึกบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก รู้ไหม
‎อะไรที่ไม่ได้ตรงตามตรรกะทุกอย่าง
‎วิทยาศาสตร์ทำให้เราเข้าใจว่า ‎จะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอย่างไร
‎ความรู้สึกให้เหตุผลที่ทำให้เราอยากมีชีวิต
‎หรือไม่อยาก
‎ฉันอุตส่าห์พูดไว้อย่างดี
‎ผมไม่เป็นไรหรอก
‎- แม่ครับ ‎- สวัสดีลูกรัก ลูกมาทำอะไรที่นี่
‎ผมมาคุยเรื่องงาน
‎- โชคดีนะ ‎- คุณมาทำอะไรที่นี่
‎- เธอทำสีผมให้ฉัน ‎- ช่วยน่ะ
‎ไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอก ‎เราจะทำยังไงกับนายดี
‎ยังส่งหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเหรอ เขาเป็นบ้าอะไร
‎ผมต้องหาเงินนี่ แม่บอกว่า ‎ผมโตพอที่จะจ่ายค่าเช่าบ้านได้แล้ว
‎มันก็ยุติธรรมดีนี่ เคน
‎มัวไปอยู่กับพวกขี้แพ้เหรอ
‎- อย่าถือนะ ‎- ไม่ถือหรอก
‎ผมกับไบรอันเป็นทีมเดียวกัน
‎- เขาอยากมีตัวแทนเหมือนกัน ‎- เพื่ออะไร
‎- จะได้ทำเดี่ยวไมโครโฟนไง ‎- มากเลย
‎ผมพร้อมแล้ว ผมอยากลุย
‎ผมเบื่อกับการที่ความมั่นใจของผมถูกทำลาย
‎และกลายเป็นคนไร้ประโยชน์
‎แต่คุณก็ไร้ประโยชน์นี่
‎คุณไม่มีโอกาสที่จะอยู่ในวงการตลกเลย
‎- รู้สึกได้ว่าความอวดเก่งหายไปหมด ‎- คุณบอกว่าคุณทำให้ใครเป็นดาราก็ได้
‎ฉันไม่ได้มีเวทมนตร์นะ
‎- เขาไม่มีเวทมนตร์ ‎- ฉันคงจะเสียเวลาไปเปล่าๆ
‎- ไร้ประโยชน์ ‎- อย่าคิดแบบนั้นสิ
‎- ไม่ใช่เหรอ ‎- ไม่หรอก
‎- งั้นนายก็ทำละกัน ‎- ผมจะทำ
‎ดี ทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้ ‎เพราะฉันหางานให้นายไม่ได้เลย
‎เยี่ยมเลย
‎- มันไม่เป็นไรหรอก ‎- อะไร
‎การเป็นคนขี้แพ้ไง
‎ยังไงแม่ก็รักลูก
‎ดีจัง
‎- สบายดีไหม ‎- อือ นายล่ะ
‎ก็ดี ก็ยังอยู่ดีแม้ในสถานการณ์แบบนี้
‎- สถานการณ์อะไร ‎- ก็ร็อกซี่ไง
‎เกิดอะไรขึ้นกับร็อกซี่
‎- นายก็รู้ดี ‎- ไม่รู้ มีอะไร
‎- ตอนนี้เธอเป็นสาวของฉันแล้วใช่ไหม ‎- ใช่
‎แล้วไง
‎แต่เธอก็ไปอมนกเขาให้ใครทั่วไปหมดใช่ไหม
‎เหรอ
‎ฉันไม่รู้
‎- นายรู้แล้วเพราะฉันบอกนายไง ‎- แต่ทำไมล่ะ
‎- ฉันเอาแต่คิดเรื่องนี้ ‎- โอเค
‎ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
‎ใบเสร็จค่าแก๊ส
‎อือ
‎ไว้เจอกันนะ
‎ไว้เจอกัน
‎มันดีใช่ไหม แค่มา...
‎แค่ได้นั่งลง
‎- ในที่สุด ‎- ใช่
‎ที่จริงผมก็นั่งแทบทั้งวันที่...
‎แต่นายไม่ได้ใส่เสื้อแขนยาวสีชมพูที่ทำงานนะ
‎ไม่ใช่สีชมพู สีแซลมอน
‎ชมพูแซลมอน ใช่
‎ไม่ได้ใส่เสื้อยืดข้างในด้วย น่าสนใจดี
‎ชอบความรู้สึกเวลาขนสัตว์สัมผัสผิวหนังเหรอ
‎นี่มันขนแกะเมอริโนนะ นุ่มมากเลย
‎- คุณรู้สึกร้อนนิดหน่อย ‎- ผมใส่เสื้อข้างในก่อนหน้านี้ใช่
‎ผมเลยคิดว่า
‎"ถอดเสื้อยืดออกใส่แต่เสื้อแขนยาวดีกว่า"
‎แหงล่ะ
‎ไม่เคยย้อนกลับไปทำอีก
‎- จิลล์มีต้นไม้มาให้นาย ‎- สำหรับพวกคุณทั้งสองคนนะ
‎ต้นไม้จะเป็นของเราสองคนได้ยังไง
‎- ผมอยู่คนเดียว ‎- คือฉันแค่...
‎ไว้ฉันไปดูตอนที่แวะไปหาก็ได้
‎เธอแค่รักษามารยาทน่ะ
‎- เอ็มมาจะได้ไม่รู้สึกว่าเป็นส่วนเกิน ‎- เหรอ
‎ขอบคุณ
‎อย่ารดน้ำมากเกินไปนะ
‎นี่ต้นกระบองเพชร
‎ฉันชอบภาพวาดของคุณนะคะ
‎เป็นผลงานของลิซ่า
‎- แต่ไม่ใช่งานชิ้นที่ดีที่สุด ‎- หมายความว่ายังไง
‎- ฉัน... ‎- ถ้านายไม่ชอบก็เอามาให้ฉัน
‎ฉันชอบมัน ฉันแค่บอกว่า ‎เธอเป็นศิลปินที่เก่งขนาดไหน
‎ว่านั่นไม่ใช่ผลงานที่ดีที่สุด
‎- เหรอ ‎- ได้โปรดอย่าเป็นแบบนี้นะ โอเคไหม
‎ฉันว่าฉันกลับแล้วดีกว่า
‎- โอเค ให้ฉันกลับด้วยไม่คะ ‎- ไม่ต้องหรอก
‎ผมไม่มีอารมณ์ รู้ดีว่าคงไม่สนุกหรอก ‎แต่ไม่เป็นไร คุณอยู่ต่อเถอะ
‎ผมไม่เป็นไรหรอก
‎ขอบคุณนะ
‎ผม...
‎ผมขอโทษด้วยนะ
‎เขายังรู้สึกไม่ดี
‎เขาสบายดี
‎เห็นได้ชัดว่าเขายังรักลิซ่า ‎และฉันก็ไม่มีทางแทนที่เธอได้
‎และฉันคิดว่าเขาอยากให้ทุกคนรู้เรื่องนั้น
‎- เราคิดว่าคุณช่าง... ‎- เจ๋งมาก
‎- ดีสำหรับ... ‎- ดีมาก
‎- อดทน ‎- และใจดี
‎ก็ฉันเป็นผู้ใหญ่นี่
‎อย่ารดน้ำมากเกินไปล่ะ
‎ไอ้สารเลว
‎คิดว่าไง
‎เขาเป็นตุ๊กตาหิมะที่ดีที่สุดเลย
‎- ทำไมต้องเรียกว่าเขา ‎- โอ้ ใช่สิ
‎- อือ ‎- ผมผิดเอง
‎เป็นเพศไหนก็ได้
‎ที่มีแครอทเป็นจู๋อันใหญ่เบิ้ม
‎- ถูกต้อง ‎- คุณไม่ได้คิดให้ดี
‎แล้วมาว่าผมว่าใช้ภาษาเหยียดเพศ
‎เป็นจู๋ที่น่ารักดีนะ
‎คำบรรยายโดยนภาลัย แจ็คสัน