Hoi, mam. -Waarom zijn jullie nog niet weg?
Weten we niet.
Waar is papa? -Binnen.
Waarom zijn jullie niet weg?
Ze belden uit Stockholm.
De politie wil dat ik daarheen kom.
Waarom?
Weet ik niet.
Ik ga mee. -Nee, blijf bij de meisjes.
Ze kunnen logeren bij... -Hoeft niet.
Ik kan beter alleen gaan. Rebecca komt ook.
Zal ik je naar het vliegveld brengen? -Ik heb een taxi besteld.
Bel je als je er bent? -Ja.
QUEEN OF HEARTS
Mama... -Kleed je aan.
Er is iemand in de badkamer. -Dat is iemand van m'n werk.
Heb je je schoenen gevonden? -Nee.
Zoek dan een ander paar.
We hadden toch een afspraak?
Nee, we hadden een gesprek waarin we het niet eens werden.
Mijn patiënten komen ook niet hier thuis.
Omdat die aan besmettelijke ziektes lijden.
Wij wonen hier. We willen niet allerlei volk over de vloer.
Het is geen volk, maar hulpbehoevende mensen.
De vraag is niet of ze hulp behoeven, maar of ze hier moeten zijn.
Ik heb hier geen zin in.
Dit kan ook niet als Gustav hier komt wonen.
Gun de meisjes één plekje in de luwte, vrij van jouw werk.
Eén plek waar ze hun moeder voor zichzelf hebben.
Contact met de realiteit kan geen kwaad.
Waarom zeg je nooit: Oké, Peter. Ik begrijp het, Peter?
Waarom die eeuwige discussies?
Toe nou, schat. -Nee, ik mag ook zeggen wat ik vind.
Oké, Peter.
Ik begrijp het, Peter.
Je hebt gelijk, Peter.
Ik bof maar. Dat weet je toch?
Ja, dat weet ik.
Had je die avond alcohol gedronken?
Ja. -Hoeveel glazen?
Twee of drie.
Twee of drie? -Drie.
Hoeveel mannen heb je het afgelopen jaar gedatet?
Minder dan tien? Meer dan tien?
Minder dan tien.
Met hoeveel van hen heb je gemeenschap gehad?
Je moet erop voorbereid zijn dat het er hard aan toe kan gaan.
Ze willen je afschilderen als een vrouw die erom vroeg.
Dus hoeveel?
Zeven, geloof ik. -Geloof je?
Nee, ik... Zeven.
Goed.
Je redt je wel voor de rechter.
Vindt u dat veel?
Je hoeft je nergens voor te schamen.
Nergens voor.
'Het konijnenhol liep eerst rechtuit, als een tunnel...
en ineens steil omlaag, zodat Alice geen tijd had om stil te staan...
want ze viel door een diepe put naar beneden.
Of de put was heel diep, of ze viel heel langzaam...
want ze had tijd om rond te kijken, en zich af te vragen wat er ging gebeuren.'
Mama, waarom mag ik niet opblijven tot Gustav komt?
Ze komen heel laat.
Ik beloof dat ik niks tegen Frida zeg.
Hij is er als jullie wakker worden. -Hoort hij nu bij ons gezin?
Dat was altijd al zo.
Waarom woonde hij dan niet bij ons? -Hij woonde bij Rebecca.
Waarom?
Omdat zij z'n moeder is, en hij niet in twee landen tegelijk kan wonen.
Dus papa wilde liever bij ons wonen?
Zo simpel is het niet, schat.
Nu niet meer denken. Slapen. -Goed.
Welterusten.
Jullie zijn vroeg.
Welkom, Gustav. -Dank je.
Fijn om je te zien.
Goede reis gehad? -Ja, hoor.
Een hanger voor je nieuwe sleutel.
De tekeningen zijn van mij. -Bedankt.
Het houten hart heb ik op school gemaakt, bij handenarbeid, met een machine...
Ga nu maar zitten.
Wat wil jij? -Ik heb niet zo'n trek.
Haal jij ons op vandaag?
Nee, mama. Ik moet iets doen met Gustav.
Mag ik mee? -Nee, ik ga alleen met hem.
Dat is niet eerlijk. -Nee, de wereld is oneerlijk.
Frida, ga op je eigen plek zitten.
Ik wil bij papa zitten. -Vooruit, je bent een grote meid.
We kunnen wat spullen voor je kamer gaan kopen.
Ja, best. Als jij dat wilt.
Misschien fijn om je kamer naar je eigen zin te maken.
Ja, natuurlijk.
Wil jij dit aanpakken?
Ik dacht dat hij je niet wilde zien. -Hij is weer van school gestuurd.
Rebecca overwoog kostschool. Wij hebben haar overreed...
hem hier z'n school te laten afmaken. Hij begint na de zomer.
Spreekt hij Deens? -Dat is het minste probleem.
Hij ziet helemaal niets in het plan.
Dat snap ik best. Weg van z'n vrienden.
Het is niet voor eeuwig.
Ik hoop dat hij ooit ook weer naar huis gaat.
Maar toch.
Wat zegt Peter? -Hij verheugt zich erop.
Misschien ziet hij er ook tegenop.
Volgens mij is het goed...
dat ze nader tot elkaar komen. -Dat is zo.
Hoe is het met mama?
Ze was weer opgenomen in het ziekenhuis. Longproblemen.
Ze vindt het vast leuk als je komt.
Vast wel.
Het is onaanvaardbaar dat u de zaak zo vertraagt.
U begrijpt zelf ook wel dat het belachelijk is.
Zeker.
Goed. Bel me maar. Bedankt. Dag.
Sorry, ik wist niet dat je thuis was.
Ik kwam wat spullen neerleggen, en...
Bedankt.
Is het wat? Waar gaat het over?
Een man.
Alleen een man?
Ja. -Mooi.
Sorry, ik weet dat het al laat is. -Is er iets gebeurd?
Ik denk dat het niet gaat lukken.
Het is moeilijk, maar ik ben erbij.
Ik kan het niet.
Ik kan het echt niet.
Ik begrijp best dat je er nu onderuit wilt.
Maar je doet het niet alleen voor jezelf.
Je doet het ook voor alle andere meisjes.
Was ik er maar nooit aan begonnen.
Waar ben je bang voor? -Dat ze me niet geloven.
Dat begrijp ik heel goed.
Misschien wordt hij niet veroordeeld.
Maar als jij niet getuigt, ben jij degene die hem vrijuit laat gaan.
Daar krijg je spijt van.
Geef die maar aan mij.
Wie mag eerst douchen? -Jij mocht vorige keer eerst.
Omdat het paard me had afgeworpen.
Geef me je cap. -Dat is geen goede reden.
Ik zat helemaal onder. -Vandaag stink ik het meest.
Rustig maar, jullie stinken allebei.
Dan doen we kop of munt.
School gaat voor. -Wat moet ik dan?
Ik kan niet in Zweden wonen, en hier ook niet. Wat moet ik?
Je bent nog niet oud genoeg. Als je dat wel bent, mag je doen wat je wilt.
Wat een gelul. -Je bent minderjarig.
Dus bepalen mama en ik wat goed is voor jou.
'Mama en ik?' Jullie...
We vinden je niet volwassen genoeg om uit huis te gaan.
Alsof jullie zo fijn communiceren.
Discussie gesloten. -Ik ga naar buiten.
Kutzooi.
We zijn net vreemden voor elkaar.
Jullie wonen voor het eerst samen. Elkaar leren kennen kost tijd.
Ik heb geen idee wie hij is. -Dat komt wel.
Ik weet het niet.
Misschien was dit geen goed plan, en was kostschool beter geweest.
Je weet dat dat niks voor hem is.
Maar hij wil hier niet zijn. Ik voel het. Hij haat mij.
Natuurlijk. Je bent z'n vader.
Berust erin. Jij bent de volwassene.
Rebecca heeft hem te lang laten begaan.
Ze is alleen met zichzelf bezig. En als het fout gaat, mag ik het opknappen.
Dat is niet eerlijk. Wie mocht het opknappen toen jij opstapte?
Sinds wanneer ben jij Rebecca's bondgenoot?
Ik zeg alleen dat ze er alleen voorstond.
Ik mocht niet helpen. -Maar nu wel.
Ja, nu wel.
Misschien is het te laat.
Misschien moeten we iets van hem verlangen.
Voor hem is dit nu een soort hotel. Dat is niet gezond.
We moeten hem er meer bij betrekken.
Nee, ik kom eraan. Natuurlijk. Tot zo.
Een goede nacht. -Welterusten.
Wacht.
Wacht even.
Je hebt het heel goed gedaan.
Ik voel me zo dom. -Het is niet jouw schuld.
Ze geloofden me niet. Dat zei ik toch?
Vond je het leuk?
Ik bel je zo terug. Dag.
Voelt het goed?
Een iPad, mijn tas, jouw horloges, sieraden.
Ik weet niet wat er nog meer ontbreekt.
Ik heb de politie gebeld. Ze komen eraan.
Wacht even.
Gustav, controleer je kamer. Er is ingebroken.
Nee, die waren naar paardrijles.
Goed. Zie je later. Dag.
Het was geen beschuldiging, maar een toespeling.
Je hebt een verdachte benaderd in een parkeergarage.
M'n cliënt werd vernederd in de rechtszaal en de verdachte verkneukelde zich.
Als de Orde van Advocaten hem gelooft, kom je er niet af met een boete.
Misschien eisen ze publicatie. -Ik betaal wel.
Het gaat niet om het geld. Het is onprofessioneel. Dat snap je toch?
Wat boeit het jou wat de mensen denken?
Dit is ook een beetje mijn firma.
Weet ik, maar je wist met wie je in zee ging.
Je kent me. Je weet hoe ik ben.
Sinds wanneer ben jij zo'n angsthaas?
Geef nou eens één keer toe dat je fout zit.
Toe nou, zeg. -Je moet leren je in te houden.
Deze vond ik. Van jou, toch? -Ja. Bedankt.
Ik vond hem een tijdje terug al, op de oprit.
Ik stopte hem in m'n tas, maar vergat hem aan jou te geven.
Toen werd bij de inbraak m'n tas gestolen.
En vandaag vond ik hem in jouw broek, toen ik de was ging doen.
Snuffel je in mijn spullen?
Het gaat ver om in je eigen huis in te breken, Gustav.
Waar heb je het over?
Waar zijn al die gestolen spullen?
Neem je me in de maling?
Je moet het Peter vertellen.
En het daarna aan de politie uitleggen.
Of ik vertel het hem, als je dat liever hebt.
Doe wat je wilt. Het boeit me geen reet.
Dat geloof ik niet. -Je kent me niet.
Klopt, maar ik ken het systeem.
Je komt er moeilijk uit als je er eenmaal in zit.
Zeker iemand als jij, die al ervaring heeft met de politie.
Maar er is nog een optie.
Dat we het aan niemand vertellen.
En dat jij meedoet met het gezin en je beste beentje voorzet.
Maar ik weet niet of je dat kunt.
Dat is jouw beslissing.
Wat is je lievelingsgerecht?
Mag ik maar één ding kiezen? -Natuurlijk.
Goed, kipkerrie.
Lievelingsdier?
Ik heb konijn, hond en paard, maar als ik er maar een mag kiezen...
dan zeg ik hond. -Tof.
Wat doet hij met die cassetterecorder?
Dat is mijn oude cassetterecorder.
Hij vond hem in de kelder. Ik wist niet wat hij ermee wou.
Lucas wil nu ook een broer. -Neem dan nog wat kinderen, Lina.
Als jij me koppelt aan een lekkere, jonge ziekenhuisarts.
Die zijn uitverkocht, maar ik heb nog wel een oude, met veel oorhaar.
Wat zou je meenemen?
Mijn dekbed.
Hallo.
Pardon, wij... Dit is Amanda.
Dit is m'n stiefmoeder.
Amanda. -Anne.
Welkom. -Bedankt.
Zijn jullie uit geweest? -Zo kun je het wel noemen.
We zijn in de buurt gebleven. Beetje gechild.
Sorry, ik wist niet dat je nog op was.
Ik zit gewoon wat te werken.
Oké, dan zullen we verder niet storen.
En wat doe je dan?
Ik gooi de stoel tegen het raam.
Waarom? -Ik wil eruit.
Waarom open je het raam niet gewoon? -Het is vastgeschroefd.
Waarom ga je niet door de deur? -Die zit op slot.
Dus je pleegouders schroeven het raam dicht en doen de deur op slot?
Klopt.
Wat doe je als je pleegvader eindelijk opendoet?
Dan geef ik hem per ongeluk een duw.
Waarom doe je dat?
Ik wil daar gewoon weg.
Bedankt.
Dat is laat geworden. -Moest nog wat lezen voor morgen.
Ik ben nog niet helemaal klaar. -Weet je het zeker?
Ik ben net op dreef met dat artikel dat ik moet schrijven.
Kan dat niet in het weekend? -Nee, dan heb ik een conferentie.
O, ja? -Staat in de agenda.
Niet gezien.
Moet je kijken. Even afspoelen.
Ik heb iets gevonden. Een schelp.
Nee, het was maar een takje. -Daar.
Daar, daar. -Wat heb je gevonden?
Ga jij niet zwemmen?
Nee, ik moet nog wat doen.
Saai.
Eens zien wat we vinden.
Zoek de witte schelpen. -En schelpdieren.
Ga jij zwemmen? -Dat dacht ik.
Jij zwemt anders nooit.
Ik heb iets gevonden. -Wat dan?
Zo een.
Is ze vertrokken?
Mis je Stockholm?
Ja, en nee.
Je mag best iemand te logeren vragen.
Ik heb niet zoveel vrienden.
Juist, ja.
Ik ook niet.
Waar heb je die laten zetten?
Deze? -Ja.
Hier en daar.
Een kennis van een kennis.
Deze heb ik zelf gezet. -Ik wist niet dat dat nog gedaan werd.
Dus wel.
Niks aan.
Ik kan er bij jou een zetten. -Nee, ik wil er geen.
Waarom niet? -Dat wil ik gewoon niet.
Het is maar huid.
Als ik een tatoeage wilde, was het al lang gebeurd.
Nee, hoor.
Laat je arm eens zien.
Mag ik je arm eens zien?
Perfect. Hier. Een piepkleintje.
Nee, daar niet.
O, waar dan? -Nergens.
Ietsje hoger. Wacht. Hier.
's Werelds kleinste tatoeage.
Vergeet het.
Waar zei je?
Blij mee?
Leuk.
Dat was het. -Zeg dat wel.
Ik neem dit mee.
Au, verdomme.
Het gaat om duizenden dode padden bij een bepaald meer.
Ze zijn allemaal ontploft.
Door een explosie bij het meer? -Nee.
Nee. Luister. -Doe ik.
Eerst dacht men dat de padden een virus hadden opgelopen...
via Zuid-Amerikaanse paarden van een nabijgelegen manege.
Tot een bioloog ontdekte dat alle padden op de rug een piepklein gaatje hadden.
Bij alle padden ontbrak de lever.
Was het een paddenafslachting?
Was de lever eruit geploft?
Nee, hij was eruit gehaald.
Door wie? -Dat was de vraag.
Is het een delicatesse? -Wie eet zoiets?
Japanners. -Vogels, misschien.
Wat zeg je? -Vogels.
Juist. Een vogel.
Serieus? -Ja. En welke vogel?
Niet zomaar een vogel. -Vast een heel...
Een kraai.
Gaat het?
Ja, hoor.
Wil je niet even gedag zeggen? -Liever niet.
Ik snap het.
Waar ga je heen, als ik vragen mag?
Sigaretten halen.
Wil je mee?
Als ik dat vragen mag? Het wordt te gek.
Oké.
Serieus? Jullie hebben gasten.
Klopt.
Hoe gaat het met Amanda?
Wat? Zo heet ze toch? Anita? Amalie? -Nee.
Anna? Anton? -Nee.
Ze heet Amanda.
Het was de manier waarop je het zei.
Is ze lief?
Ja, ze is lief.
Ze is lief.
Is ze je vriendinnetje, of wat?
Hoezo 'wat'?
Of is ze geen vriendinnetjestype?
Wat is dat voor type dat geen vriendinnetje is?
Dat weet je best. -Dacht je?
En jullie dan? -Peter en ik?
Dat gaat prima.
O, ja? -Dat wil je vast niet weten.
Ik tenminste niet van m'n moeder en haar...
Had ze er veel? -Ja.
En jij?
Ik?
Moeilijk te zeggen.
Ik was denk ik niet zo actief als jij.
Ik moet ervandoor.
Amanda.
Anton.
Bedankt voor het biertje en alles.
We zien elkaar thuis.
Waar ben jij geweest?
Zijn ze al weg?
Ik kon je niet bereiken, je telefoon lag hier. Waar zat je?
Even een ommetje. -Een ommetje?
We hadden toch gasten?
Besef je hoe respectloos dat is, naar mij en naar hen?
Nou?
Ik was ongerust. Neem dan je mobiel mee, zodat ik je kan bereiken.
Gedraag je.
Ga je gang. De rest is voor jou.
5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12...
13, 14...
Rennen.
Rennen, Gustav.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8...
Kan ik u helpen? -Ja, ik zoek een computer.
Een bepaald type? -Nee, voor algemeen gebruik.
Voor zwaar werk?
Nee, als het maar een goede is.
Een goede dus. -Hij is voor schoolopdrachten en zo.
Wat kost deze?
Ik heb een nieuwe computer gekocht voor Gustav.
Waarom? -Hij is aan nieuwe schoolspullen toe.
Is dat een probleem?
Nee.
Nu moet hij z'n huiswerk wel maken.
Als hij weer naar school gaat.
Misschien hadden we het kunnen overleggen.
Wat is het probleem als ik jouw zoon een computer geef?
Omdat het mijn zoon is, had ik misschien betrokken willen zijn.
Moet ik ook overleggen als ik voor hem kook en was, of alleen bij leuke dingen?
Dat niet.
Het was lief van je.
Dat meen ik.
Het was lief van je.
Sorry.
Kom hier. -Nee.
Niet hier. -Waarom niet?
Dan worden ze wakker. -Nou en?
Nou?
Niet hier. De kinderen worden wakker.
We gaan naar boven. Kom.
Kom mee.
Wat krijgen we nou?
Hij zegt dat ik bij Jeugdzorg heb geklikt.
Anders waren ze niet weer op ons gaan letten.
Ik zei dat ik niks gezegd heb, maar hij geloofde me niet.
Toen pakte hij me vast, en ben ik weggerend.
Doet hij dat wel vaker? Jou slaan?
Hij is gemeen als hij drinkt.
Drinkt hij veel?
Elke dag?
Ik moet dit melden. Dat weet je.
Hij doet het niet expres.
Dat weet ik...
maar ik moet het melden. -Hij doet het niet expres.
Weet ik.
Maar ik moet het melden.
Ik wil nu naar huis.
Ik kan je nu niet laten gaan.
Ik wil nu naar huis. -Dat snap ik, Sara.
Laat me er dan uit.
Het is voor je eigen bestwil.
U beslist niet over mij. Ik wil weg.
Snap ik, maar het is mijn plicht...
Ik wil naar huis.
Wij gaan nu.
Goed dat je belde. -Het beste, Sara.
'Ik wil een schoon kopje, zei de Hoedenmaker.
Laten we allemaal 'n plekje opschuiven, zei hij, en stond op.
Alice was de enige die erop achteruitging, want de Maartse Haas...
had net de melkkan over z'n bord omgegooid.
Alice wilde de Zevenslaper niet ergeren, en zei daarom voorzichtig:
Ik begrijp het niet.'
Oké. Tot ziens.
Hallo.
O nee, nee.
Zitten jullie hier met dat mooie weer?
Waar is mama?
Hallo, waar is mama? -Weten we niet.
Je bent vroeg.
Ik kon me niet concentreren, dus ik heb vrij genomen.
Kom, meisjes. We gaan naar buiten.
De zon schijnt. Frisse lucht. Kom op.
Wie ben jij? -Dat weet je wel.
Wat is het mooiste wat je hebt meegemaakt?
De komst van de meisjes.
En het ergste?
Het verlies van m'n vader.
Hoe oud was je toen hij stierf?
Elf. Hij was hartpatiënt.
Wie is je beste vriendin?
Lina, m'n zus.
Wat vrees je het meest?
Dat alles verdwijnt.
Wat is je lievelingsgerecht?
Kaas.
Kaas is geen gerecht. -Hangt af van de hoeveelheid.
Als je één ding mocht meenemen naar een onbewoond eiland...
wat zou dat dan zijn?
Eén ding?
Lucifers.
Slim.
Met wie heb je voor het eerst seks gehad?
Vraag je dat aan iedereen? -Je moet alle vragen beantwoorden.
Iemand die het niet had moeten zijn.
Wie?
Ik wil er niet over praten.
Waarom niet?
Omdat...
Soms is wat gebeurt en wat niet moet gebeuren hetzelfde.
Zoiets als wij twee?
Het was leuk. Ik moet de meisjes halen.
Welke willen jullie nu openmaken? -Deze.
Spannend.
Dit is iets moois. -Omdat het niet zacht is.
Dat is gaaf.
Ze schieten water. -Een waterkanon.
Te gek. -Superleuk.
Mogen we ze proberen? -Moeten jullie de rest niet openmaken?
Dat doen we daarna. -Alsjeblieft, mama.
Goed. Ik haal water. -Hebben jullie bedankt?
Hartelijk gefeliciteerd. -Heel erg bedankt, Lucas.
Ga weg. Niet hier.
Wat is er? -Niet hier, zei ik.
Ga je weg? -Ja.
Waarom? -Wat denk je?
Niet doen. -Waar ben jij mee bezig?
Wat doe je? -Het stelt niks voor.
Blijf nou.
Het is een kind. Lucas.
En dan nu de Zweedse versie. Eerst voor Fanny.
Viermaal hoera voor Fanny.
Hiep, hiep... -Hoera.
En dan voor Frida.
Laat maar staan. Ik doe het wel.
Wat is er?
We moeten nu niet praten.
Wat is er aan de hand? -Laat me met rust.
Wat? -Je moet me met rust laten.
Gustav, kom naar beneden. -Wat?
Wat dan? -Hou daarmee op.
Wat is er? Kan je niet...
Hou op met gooien. Je bezeert nog iemand.
Hou je kop. Ik gooi ze wel op je vrienden.
Pas op. Hé.
Gustav, kom eruit. Je verpest het partijtje.
Kom naar beneden. Alsjeblieft.
Hou op met dat gegooi. Kom eruit zodat we verder kunnen.
Waar ben je bang voor? -Je verziekt het feestje.
Bang dat ik val en me bezeer?
Alsjeblieft, kom eruit.
Wat gooit hij? -Kijk uit.
Hou op. -Stop daarmee.
Wat zei je? -Je kunt iemand bezeren.
Gustav, hoor je me? Verroer je niet. Bel de ambulance.
Blijf stil liggen. -Ik voel m'n benen niet.
Lig stil. Bel de ambulance.
Heb je een telefoon? -Ja, hier.
Verroer je niet. Is er gebeld? -Ik voel m'n benen niet.
Het komt goed, maar lig stil.
Wacht. Sorry, ik maakte een geintje.
Het was een grap. -Zo is het wel genoeg.
Rustig maar. Sorry, papa.
Laat me los. -Sorry.
Laat los, zeg ik.
Wat...
Wat mankeert hem toch?
We doen wat we kunnen, maar het lukt niet.
Misschien moeten we toch andere opties overwegen.
Zoals?
Moet ik hem wegsturen? -Dat zeg ik niet.
Wat zeg je dan?
Weet ik niet.
Je bedoelt toch iets te zeggen? -Je zegt zelf dat het niet gaat.
Ik kan m'n eigen kind toch niet laten stikken?
Nee. -Dat doe je toch niet?
Ik probeer gewoon te helpen.
We wisten dat het op een gegeven moment moest ophouden.
En dat moment is nu.
Gustav, begrijp je dat?
Ik zeg toch, geen probleem.
Ik hoop dat het niets verziekt.
Wat bedoel je daarmee?
We hebben je graag bij ons.
Je betekent veel voor de meisjes.
Ja, natuurlijk.
En Peter? -Wat is er met hem?
Je vertelt hem toch niks?
Nee, natuurlijk niet. -Oké.
Geen van ons moet hem iets vertellen, of anderen.
Ik hoop dat we het daarover eens zijn.
Alleen wij tweeën. Denk erover na.
Ja, oké. -Toe.
Ik zal erover nadenken.
Ik wil een paar dagen naar het huisje met Gustav.
Het zal ons goeddoen samen te zijn. Ik wou vanavond vertrekken.
Goed idee, toch? -Ja, hoor.
Vind jij het een slecht plan?
Nee, ik snap alleen je prioriteiten niet.
Hoe bedoel je?
Als de meisjes vrij zijn werk je, nu neem je vrij voor hem.
Hadden jullie meegewild? -Nee, dat niet.
Lina heeft gebeld.
Naar jou? -Ja.
Wat wou ze?
Ze heeft niks ingesproken. Ik neem aan dat ze jou zocht.
'Neem je hoed af, zei de Koning tegen de Hoedenmaker. Die is niet van mij, zei hij.
Dief, riep de Koning, en wendde zich tot de leden van de jury...
die dit feit onmiddellijk optekenden.
Ik verkoop ze, zei de Hoedenmaker, ik heb er zelf geen.
Ik ben hoedenmaker.' -Mama?
Ik snap niet waarom wij niet mee mochten naar Zweden.
Omdat papa en Gustav even samen weg wilden.
Wat zouden ze aan het doen zijn?
De dingen die wij doen als we daar zijn.
Vissen, hout hakken, zwemmen...
vuurtje stoken.
Kletsen.
Komen jullie? Anders komen we te laat.
Hallo. -Dag, meisjes.
We zijn op weg naar paardrijles. -We hebben aardbeientaart gemaakt.
Je nam niet op, dus we waagden het erop.
De meisjes missen Lucas. -We hebben al plannen.
Ga maar even hallo zeggen.
Ik heb je vaak gebeld. -Weet ik.
Kunnen we niet praten?
Daar heb ik geen zin in.
Je hebt Peter gebeld. -Ja.
Je gaat hem toch niks vertellen?
Lina.
Ga je nu huilen?
Met jou heb ik geen medelijden. -Het is voorbij.
Het gebeurde zomaar. -Ik wil er niks van weten.
Kunnen we niet even praten?
Ik wil dat je weggaat.
Meisjes, kom mee.
Kom, schat. -Mogen we nog even blijven?
Het komt vandaag niet zo goed uit. Ander keertje.
Tot ziens. -Dag, Lucas.
Tot straks.
Hallo, schat. Even horen hoe het gaat. Alles goed?
Ik wilde je stem even horen.
Bel je me?
Zijn papa en Gustav al terug? -Kennelijk.
Trek je rijkleding uit.
Papa. -Hallo, meisjes.
Zijn jullie al terug? -Ik miste jullie zo.
Waar is Gustav? -Die moest even weg.
We zijn met de taxi gekomen. -Waarom?
Omdat mama's auto kapot is.
Kapot? -Ja, hij hield er ineens mee op.
Wij werden het allerlaatst opgehaald.
Ik ga even naar kantoor, wat papieren halen.
Jij gaat nergens heen.
Ga zitten.
Ik heb met Gustav gesproken.
Hij vertelde dat hij...
besloten heeft naar kostschool te gaan.
O, ja?
Misschien is dat wel goed.
Vind je?
Als hij dat zelf wil.
Ik heb hem gezegd...
dat ik blij was weer met hem samen te wonen...
en dat ik dat gemist heb, al vanaf dat hij klein was.
Plotseling brak hij.
Toen vertelde hij me...
dat jullie twee...
Dat jij iets met mijn zoon hebt gehad.
Ja.
Maar dat is toch waanzin?
Dat geloof je toch niet?
Ik weet even niet wat ik moet geloven.
Waarom zou hij het zeggen als het niet waar is?
Begrijp je dat niet?
Om aandacht te krijgen.
Waarom zou ik een verhouding met jouw zoon willen hebben?
Het is een absurde aantijging.
Hij heeft me details verteld die hij nooit zou kunnen verzinnen.
Wij zijn nog niet klaar.
Ik heb zoveel van hem geslikt, en geprobeerd aardig te zijn...
en ik krijg er drek voor terug.
Maar hier trek ik de grens, dan weet je dat.
Wat doe je? -Pakken.
Ik weet dat hij het moeilijk heeft gehad.
Dat hem is geleerd om mij te haten omdat ik z'n vader heb afgepakt.
Hou daarmee op.
Ik begrijp dat hij me wil straffen voor wat er gebeurd is...
maar dit is ziek.
Luister, toe. Hou op. Kalmeer, alsjeblieft.
Laten we er rustig over praten.
Een normaal mens verzint dit niet. Als jij hem gelooft, veracht ik je.
Hoe haal je het in je hoofd?
Dit vergeef ik je nooit.
Ik zeg alleen wat Gustav zei. Alsjeblieft.
Geloof jij liever een jongen die je niet kent dan de moeder van je kinderen?
Ik weet niet wat ik moet geloven.
Wat moet ik geloven?
Anne, rustig nou... -Laat me.
Vraag je zoon wie er bij ons heeft ingebroken.
Wat? -Ja.
Gustav? -Ja.
Maar ik heb je ontzien omdat ik hem een kans wou geven.
Voor jullie beiden.
Jij snapt niet hoe mensen in elkaar zitten.
Je hebt geen flauw benul.
Je doorziet z'n spelletje niet.
Hij wil jou voor zichzelf hebben.
Jij bent zo makkelijk te manipuleren.
Wil je me dan uitleggen hoe... -Wat uitleggen?
Jij zal nooit geloven dat het niet is gebeurd.
Jouw besluit staat vast.
Ik ga een paar dagen weg.
Als ik terugkom, wil ik dat jij verhuist, en dat Gustav vertrokken is.
Alsjeblieft... Kunnen we er niet over praten?
Al dat drama is toch niet nodig?
Jij denkt dat ik een monster ben.
Wat is je favoriete jaargetijde?
De lente. Het wordt warm...
Wie ben jij? -Dat weet je wel.
Wat is het mooiste wat je hebt meegemaakt?
We moeten praten over wat jij mij hebt verteld.
Ik weet dat ik er niet voor jou geweest ben toen je klein was...
en dat spijt me. Ik begrijp dat je boos bent...
maar Anne heeft geen schuld aan de scheiding.
Het ging al een hele tijd slecht. We pasten niet bij elkaar.
Natuurlijk was het moeilijk hierheen te komen en alles achter je te laten.
Misschien zijn wij er niet in geslaagd jou je hier thuis te laten voelen...
en in je behoeftes te voorzien.
Maar weet dat wij ons willen verbeteren, en dat we er zijn voor jou.
Wat is dit?
Dat waarvan jij Anne beschuldigt, is heel ernstig.
Hoe boos je ook bent, zoiets mag je niet verzinnen.
Om zoiets mag je niet liegen.
Maar... papa, ik heb niet gelogen.
Ga jij helemaal niks zeggen? Nou?
-Gustav. Alsjeblieft.
Het geeft niet.
Ik begrijp best dat je baalt.
Ik begrijp ook dat het allemaal lastig is voor je.
Maar dit...
Waarom doe je dit? -Jij weet precies waarom.
Nee, dat weet ik niet.
Nou ja, zeg.
Zijn jullie allebei geestelijk gestoord?
Je hebt ons voorgelogen.
Je hebt ons bestolen.
Maar nu is de maat vol.
Als gezin moeten wij elkaar kunnen vertrouwen.
Als dat niet kan, kun jij hier niet wonen.
Zo simpel is het.
Hoe wil je het hebben?
Hoe vind jij dat we verder moeten? Waar heb jij behoefte aan?
Praat met me.
Zeg iets.
Hij kan hier niet blijven.
We moeten gaan, Fanny. -Nee.
We kunnen Gustav op school opzoeken.
Vooruit. Kom.
Fanny. -Ga naar mama.
Heb je ergens zin in?
Wat zei je?
Ik vroeg of je iets nodig had.
Hallo, Sara.
Ik kom alleen even deze afgeven.
Waarom krijg ik bloemen?
Als dank voor uw hulp.
Graag gedaan.
Hoe gaat het met je vader?
Ik ga naar een pleeggezin tot hij beter is.
Ze lijken wel oké. -Klinkt goed.
Misschien bel ik u wel een keer om te vertellen hoe het gaat.
Dat zou ik heel fijn vinden.
Tot ziens. -Afgesproken.
Tot kijk. -Vrolijk kerstfeest.
Goedemorgen.
Het lijkt misschien keihard met de discipline...
maar ik weet zeker dat je... -Hallo.
Goedemorgen.
Zullen we? Ga je mee?
Het beste.
Wat doe jij hier?
Je moet Peter de waarheid vertellen. -Uitgesloten.
Hij moet weten dat ik niet lieg.
Anders geef ik je aan.
Wat schiet jij daarmee op?
Eerherstel. -Oké.
Wat heb ik jou precies aangedaan?
Jij bent volwassen.
Ben jij soms een kind?
Heb ik je misbruikt? -Jij bent de deskundige.
Zeg jij het maar.
Heb ik het verkeerd begrepen?
Wilde jij het niet?
Daar gaat het niet om.
Het gaat erom dat wat er gebeurd is, verboden is. Dat weet jij ook.
Dat weet jij als geen ander.
Toch?
Waarom zou iemand jouw verhaal geloven?
Omdat het waar is.
Je hebt geen poot om op te staan, Gustav.
Niemand luistert naar iemand als jij.
Je bent niet geloofwaardig.
Je moet je eroverheen zetten.
Zeg tegen je vader dat je het hebt verzonnen, dan kunnen we verder.
Als je dat niet kunt, moet je wegblijven.
4, 3, 2, 1. Kijk maar.
Een hond.
Doe de deur open. Doe open die deur.
Ik wil met Peter praten. Papa.
Je wekt de meisjes. -Hou je mond.
Interesseert me niet. Opzij. -Nee, nee.
Kom. Stil en kalm. -Laat los.
Laat me los, laat los.
Ik wil met m'n vader praten, niet met jou.
Je moet niet... -Papa.
Je moet niet hier komen en iedereen wakker maken.
Je vader kan er niet meer tegen. Snap je dat?
Je vader kan er niet meer tegen. Begrijp je?
Je eist te veel ruimte op.
Jij woont hier niet meer.
Toch?
Je moet nu gaan.
Ga weg.
Lieve Anne, lieve jarige.
Volgens een oud gezegde ontstaat uit chaos orde.
Dat is een vrij nauwkeurige beschrijving van onze samenwerking.
Jullie begrijpen de rolverdeling wel.
Anders dan velen van ons, heb jij niets cadeau gekregen.
Je hebt geknokt om je meisjes een betere jeugd te geven dan je zelf hebt gehad.
Die lange reis heeft je kracht en inzicht gegeven...
die je dagelijks voor je werk inzet...
ten bate van iedereen die je pad kruist.
Dank je.
Heb je het naar je zin?
Het is gezellig.
Ik ben blij dat je toch gekomen bent.
Het betekent veel voor me. Dank je.
Rebecca? Wat wou ze?
Ze weet niet waar Gustav is. -Wat bedoel je?
Hij is na kerst niet meer op school geweest.
Heeft niemand hem gezien? -Nee.
Heeft ze hem als vermist opgegeven?
Nog niet.
Zullen we iedereen wegsturen?
Natuurlijk niet. -Weet je het zeker?
Het is jouw feestje.
Hoi, mam. -Waarom zijn jullie nog niet weg?
Weten we niet.
Waarom zijn jullie niet weg?
Ze belden uit Stockholm.
De politie wil dat ik daarheen kom.
Waarom?
Weet ik niet.
Ik ga mee. -Nee, blijf bij de meisjes.
Ze kunnen logeren bij... -Hoeft niet.
Ik kan beter alleen gaan. Rebecca komt ook.
Zal ik je naar het vliegveld brengen? -Ik heb een taxi besteld.
Bel je als je er bent? -Ja.
Een jager had hem gevonden.
Diep in het bos.
Niet ver van het huisje.
Ze denken dat hij er een paar maanden heeft gelegen, sinds de sneeuw.
Toen het ging dooien...
Hij is waarschijnlijk doodgevroren.
Misschien was hij moe en wilde hij rusten.
Ik weet het niet.
Misschien waren er drugs en alcohol in het spel. We wachten de autopsie af.
Ze dachten zelfs dat hij misschien...
dat hij...
het had opgegeven en gewoon was gaan zitten.
Toen hij bij ons woonde... Gustav...
Jij hebt toen niets fout gedaan.
Het was niet jouw schuld.
Ik wist niet wat ik moest doen...
Hou op.