Er was eens, op een mooie landelijke dag,
zongen de vogels niet, de vissen sprongen niet,
en er was geen huppelend konijn te vinden,
want iedereen was samengekomen om twee heel speciale mensen te vieren
op wat enkel kan worden omschreven als een sprookjesbruiloft.
Ik nam me voor dat ik niet zou huilen.
Nou, dat was dom.
Hallo.
Hoi.
Hallo.
Welkom, vrienden.
We zijn hier vandaag samen om Bea en Thomas in het heilige huwelijk te vergezellen.
Je pakt dit zo goed op.
Hij is een goede man. Maakt haar gelukkig.
En ook een speciale dag voor hun familie, de geliefde konijnen.
Je voormalige vijand is hier om te blijven.
We vonden een gemeenschappelijke basis.
Hij gaat onze voogd worden.
Nee, dit is gewoon iets tussen hen.
De oude jij zou nu uit het lint zijn gegaan.
Ik ben veranderd, neef. - ...een nieuwe ouder verwelkomen.
Een geladen handgranaat, wachtend om te ontploffen.
Niet meer. - Een vader, zo je wilt.
Vader?
Vader.
Je bent mijn vader niet!
Je zult nooit mijn vader zijn!
En iedereen kan je onderbroek zien!
Pieter. Pieter.
Pieter.
Pieter, de ring. - Wat...?
Juist, juist.
Waar heb ik...? Heb ik...?
Was het...? Nee, was het...?
Wacht even. Ik had hem in de...
Het zit altijd op de laatste plek waar je zoekt.
Je hebt maar twee zakken.
Je mag nu de bruidegom kussen.
Wat?
Daag!
Daag. - We zullen je missen.
Dus Bea en Mr. McGregor waren getrouwd,
en daar gingen ze op huwelijksreis.
Het had niet vrediger kunnen zijn in Windermere
totdat, enige tijd later...
Dit haal je er gewoon uit.
Zie je?
Probeer jij nu.
Pap, het is Pieter Konijn uit het boek.
Ik haat het dat ik hier het gezicht van ben.
Maar elk verhaal kan maar één goedzak hebben, dus...
Pieter heeft geen vader.
Hij werd in een taart gestopt. Daarom is hij zo ondeugend.
Wat?
Er is Flopsy, Mopsy en Angsthaas.
Ik ben Flopsy. - En ik ben Mopsy.
En ik ben de held. Maar ik ben niet ondeugend.
Las deze jongen het boek wel? - Heb je het boek gelezen?
Ik heb het zo druk.
Ik bewaar het voor de zomer.
Ben jij de auteur?
Ik moet er nog altijd aan wennen dat mensen me zo noemen.
Het is echt het verhaal van de konijnen. Ik schreef het gewoon op.
Dit is mijn man. Hij is onze uitgever.
Ik zou niet zeggen "uitgever".
Ik...
Ik doe enkel het letterzetten,
veranderde onze eetkamer in een drukkerij,
creëerde de artisanale lithografie met een vijfkleurenpalet voor de illustraties,
behalve die van de tuin,
die vragen om meer groen. Ik hou van... - Onthul niet al je geheimen, schat.
Het is fantastisch. Je schildert de konijnen met zoveel liefde.
Nou, het gaat vanzelf. Het is onze familie.
Bedankt voor je bijdrage. Het gaat rechtstreeks naar het behoud van hun land.
Dank u.
Daag. - Daag.
Goedemiddag! Proficiat, jullie twee.
Bedankt, Moira. - Oh, de post.
Kies om te zien wie het krijgt.
Borst. Teen. Borst.
Oren. Staart.
Ja!
Hoe wint hij altijd?
Omdat hij het spel heeft uitgevonden.
Pieter? Ben jij dat? - Johnny?
Wat doe je buiten Londen?
We zijn hier gewoon kaas aan het proeven.
Hoorde over de bruiloft. Al baby's? - Het is pas een maand geleden.
De vrouw en ik kregen in die tijd 15 kinderen.
Dit is de eerste dag weg van hen, en... oh, de rust en stilte.
Ik zou liegen als ik zou zeggen dat we hen niet vreselijk hebben gemist
en ze zijn alles waar we over praten.
Ach, schattig.
Maar er zijn geen baby's. Wij zijn hun familie.
Totdat je dat niet meer bent.
Proficiat met het boek trouwens.
Mijn kinderen vonden het echt geweldig.
Oh, het gaat niet om mij.
Het is gewoon geweldig dat kinderen lezen over positieve rolmodellen zoals ik.
Pieter!
Oh, jee. Mijn kaas.
Veel geluk.
Ik weet zeker dat het gewoon een ongeluk was.
Het is geen ongeluk.
Het is wat hij doet.
Hij gedraagt zich nooit.
Hij houdt van jou. Luister niet naar hem.
Hij luistert niet naar mij. Dat is het probleem.
Niet in zijn bijzijn, oké?
Hij kan me niet begrijpen. Nee, toch?
Nee, maar toch, gewoon...
Dus als hij me niet kan begrijpen,
waarom kan ik dan niet zeggen wat ik wil zeggen?
Zeg iets aardigs. Verontschuldig je. Zeg iets aardigs tegen hem. Nu! Ga! Zeg het!
Het spijt me heel erg. - Hard op!
Het spijt me, Pieter. Ik hou van je, zoals een volwassen mens houdt van een...
Een dierenkonijn. - Dank u.
Dat heb je heel goed aangepakt, Pieter.
Berouwvol, verontschuldigend en zelfs een beetje berouwvol.
Het spijt me. Wat?
Ik stop deze in voor als ik me niet begrepen voel.
Ach, kom op, Pieter. Soms moet je de muziek onder ogen zien.
En deze zijn voor als ik me aangevallen voel.
Je gaat altijd een stap te ver.
Het spijt me. Wat?
Wat is dit?
Basil Jones Uitgeverij.
We hadden een hele sectie van hun boeken bij Harrods.
Het was de laatste vertoning die ik regelde voordat ik ontslag nam.
Je bedoelt, ontslagen en fysiek verwijderd werd uit de winkel.
"Patat", "pataat."
Het is van Nigel Basil-Jones zelf.
Hij wil mijn boek uitgeven.
Nee.
Het in elke boekhandel krijgen, het promoten, het in verschillende talen zetten.
Dat is ongelooflijk.
Bea, het is je gelukt. Dit is het. Het gebeurt!
Beloof me iets. Als dit boek een groot succes is, hou me dan nederig.
Het boek gaat over ons allemaal.
Bedankt. Je doet het al.
Dink!
Waarom kopieer je altijd alles wat ik doe?
Prima. Ik ga iets anders doen.
Sorry.
Iemand honger? - Ja, uitgehongerd.
Laat het bij mij.
Oké, neem een hap en geef het door.
Ik wacht gewoon tot we thuis zijn, waar het eten niet bederft.
Ja. - Ja, ik ook.
Nou, la-di-da.
Ik wist niet dat ik met een stel verfijnde mensen was.
Laten we gaan eten. - Ja!
En daar gaan ze.
Dwars door de opening waar ooit een poort was.
Goed voor hen.
Doen ze iets van planten en wieden en water geven?
Nee, doen ze niet. Maar zij waren hier eerst. - Precies.
En je hebt nog steeds je tomaten.
Mijn tomaten.
Ik had nooit gedacht dat een stadsmens zo graag zou tuinieren.
Ik heb zelfs gehoord dat hij ze op de markt wil proberen te verkopen.
Het is te vochtig. Ik zal de föhn halen.
Het wordt tijd dat hij een hobby heeft.
Ik hoop dat hij net zo succesvol is in het zijne als ik in het mijne.
En wat is dat?
Oordeel vellen.
Wat is er met haar haar aan de hand?
Wacht! Je hoeft niet meer te proberen me op te eten.
Weet je nog? Je bent van harte welkom bij dit alles.
Juist, juist, juist. Daar moet ik nog aan wennen.
Ik heb zoveel energie.
Ik denk dat het dit nieuwe plantendieet is en dat ik niet meer op je hoeft te jagen.
Ik ben zoals...
Heb je geprobeerd te joggen?
Wat is joggen?
Het is rennen zonder een doodsbang dier voor je neus.
Denk je dat dat gaat werken? - Ik hoop het echt.
Ziezo, lieverds.
Hé.
Ik kan niet geloven dat dit iets kan worden.
Ik ga wel!
Het kan de uitgever zijn!
Pieter, je weet dat je dit spul niet moet aanraken.
Eerlijk gezegd, mijn kinderen zullen zich zoveel beter gedragen.
Hallo?
Ik mis je, pap.
Niemand begrijpt me zoals jij.
Bea, Bea, dat is het. Het is de uitgever.
Hallo.
Ja, dit is ze.
Nee! Tommy!
Dat zijn die van Mr. McGregor.
Maar je stal altijd van hem.
We delen nu de tuin.
Oh, omdat hij met de dame is getrouwd, doe je nu wat hij zegt?
Nee, daarom niet.
Nou, een beetje daarom. Het is...
Kijk, raak de tomaten niet aan, das.
Oh, oké.
En?
Ik zweer het, als ik er niet was...
Dank je. Oh, je bent erg... Je bent erg aardig.
De trein van 11u15 naar Gloucester?
Ja, die moeten we kunnen halen.
Ik wist het! Ik zag je!
Ga weg! Ga uit mijn tuin!
Oh, de konijnen zouden graag komen. Het zou zo'n leuk avontuur zijn.
Ik wist dat je niet zou veranderen.
Jij bent hetzelfde ondeugende konijn... - Bedankt. Daag.
...dat je altijd al was!
Laat mijn tomaten met rust! Je hebt al het andere!
Zie je? Ik zei het hem al een miljoen keer.
Hij luistert niet naar me. - Doe rustig aan met hem.
Hij raakt gewend aan het idee dat je hier bent om te blijven.
Ja. Je kunt ook je voorbenen gebruiken.
Oh, juist, juist, juist.
Is dit alles voor ons? - Dat stond op het kaartje.
Enkel het beste voor de volgende klapper.
Wat hebben we hier?
"Geniet van de reis. Het is nog maar het begin."
Een beetje aanmatigend, niet?
"Vergeef me dat ik aanmatigend ben."
Hij is goed.
Als iemand die al eens in een trein zat, een paar tips.
Staar niet naar het voorbijrazende landschap.
Kijk naar een vast punt aan de horizon en hou je ogen daarop gericht.
Gaat het?
Als je in de trein zit, kun je het best kijken naar een vast punt aan de horizon.
Oh, nee.
Magie, magie, magie.
Magie!
Oh, nee. Angsthaas heeft net suiker ontdekt.
Hé, we hadden een lekker loopje.
"Toilet."
Ik ga eeuwig leven!
Ik zei het je!
Dank je.
Weet je wat er gebeurt nadat je te veel suiker hebt gegeten?
Dat.
Kom op, lieverds.
Kom binnen.
Daar zijn ze.
Hallo. - Bea.
Je bent nog mooier dan ik me had voorgesteld.
Thomas. - Hallo.
Knappe duivel. - Nou...
Ik weet zeker dat ik een van de velen ben die je deur plat loopt,
smekend om je volgende boek te publiceren. - Ja, zo velen.
In feite hebben we geen deur meer. Ze is uit haar hengsels geslagen.
En de sterren zelf, met Pieter, de leider.
Altijd vooraan.
Zoet.
Ik ben niet je leider. Ik sta niet altijd vooraan.
Kijk, jij komt hier. Benjamin, wijk een beetje uit.
Mops, achteruit naar rechts. Flopsy, jij komt deze kant op.
Benjamin, Mops, deel het verschil. Ziezo. Jij neemt hier plaats.
Ik ga hierheen, en...
Als je me toestaat te zagen, het boek is absoluut voortreffelijk.
Een triomf.
Ik sta het je toe.
"Wat is een groter geschenk dan de liefde van een konijn."
Charles Dickens. - Ja.
Nou, hij zei "'een kat". Dat wist je uiteraard.
Natuurlijk. Ik ben dol op Dickens.
Ik ken elk woord dat hij schreef. - Echt?
Nee, dat kan niet. - Toch wel.
Ik denk het niet.
Sterk.
Ja. - Boks je?
Ja, nee, ik... Ja, dat doe ik. Ik boks wel.
Echt? - Ja.
Nee, dat kan niet. - Ja, toch wel.
Wanneer? - Ik laat de zware touwen flapperen.
Ik verplaats de zware metalen staven. Ik heb van die grote balen zand.
Ik doe push-ups buiten in het ding met mijn shirt uit.
En ik hou ook van eiwitzalven.
Nou, we moeten eens in de ring stappen. - Ja. Dat is geen probleem.
Nu, ik wil graag onze strategie... - Sorry.
...met je doorlopen.
Carlos, wat water voor onze konijnen.
Bea, ga hier zitten.
Sprankelend en stil.
Thomas, hier. - Chique.
Het is alsof je zand drinkt.
Ik hou ervan. Het is heerlijk.
Dat zeg je enkel maar om anders te zijn. - Niet waar.
Drink dan wat meer.
Het is geweldig.
Dus we willen beginnen met 5000 exemplaren van je boek af te drukken.
Vijfduizend?
Ik neem aan dat je een tweede wilt schrijven?
Ik had er niet echt over nagedacht, maar...
Ik weet het niet, ik denk dat ik wel een kort kader heb
voor een serie van 23 boeken
met 109 personages gebaseerd op de dieren in m'n leven,
het creëren van een verweven verhaal over moraliteit, natuur en familie,
in de velden en steden rond onze boerderij.
Fantastisch.
Fantastisch. Fantastisch.
Omdat het in je volgende boek is dat we een enorm potentieel zien.
Fantastisch. - Fantastisch.
Ik vertrouw die gast niet.
We deden wat onderzoek inzake je boek.
Nu, mensen hielden van het verhaal en de setting,
maar waar ze echt van hielden waren de konijnen.
Daarom willen we in het tweede boek hun individualiteit benadrukken.
"Benjamin, de wijze."
"Angsthaas, de spetter."
Die gast is goed.
"Flopsy en Mopsy, het dynamische duo."
Waarom worden we altijd behandeld...? - Als een eenheid?
Maar we... - Zien er goed uit.
En dan, uiteindelijk, Pieter. - Wat?
Krijg ik er een? Dit is gek.
We hebben twee opties voor hem.
Ik krijg er twee?
"De onruststoker." Of...
"De rotte appel."
Nee. En hij deed het ook zo goed.
Die. Dat is hem. Je zit er vlak op.
Wat? - Het is ook onze favoriet.
Spreekt echt z'n karakter uit. - Nee, klopt niet.
"De rotte appel" lijkt hard, vind je niet?
Nou, hij is eigenlijk een beetje een ettertje.
Zelfs volgens uw eigen boek,
brak hij jullie bijna uit elkaar en vernietigde z'n eigen familie.
Hij is wat ondeugend, maar hij bedoelt er niets mee.
Precies. Dank je. - Ik betrapte hem gisteren wel
toen hij een van m'n tomaten probeerde te stelen.
Nee, nee, nee. Ik zorgde er eigenlijk voor dat niemand je tomaten stal.
Ik veronderstel ook dat z'n stem irritant is. - Wat?
Mijn stem is niet irritant, toch?
Ik wil je iets laten zien.
Dit is hoe graag we dit met jou willen doen.
Jeetje.
Mijn oren zijn gigantisch.
Pieter ziet er echt uit als een schurk.
Elk verhaal heeft er een nodig. - Ik ben geen schurk.
Dat is geen juiste weerspiegeling van geen van ons.
Het is alsof ik in een spiegel kijk.
Ik hou ervan. - Wat?
Ik vind het geweldig.
Het is ongelooflijk.
Het moet zo kostbaar zijn om je familie daarboven te zien.
Het is mijn droom die uitkomt.
Ze zien er geweldig uit!
Oh, kom op.
Ik loop alleen, ik loop alleen
Natuurlijk zou je dat lied zingen.
Ik kan iets anders zingen als je wilt.
Jouw keuze.
Soms wens ik
Dat iemand daarbuiten me zal vinden
Tot dan loop ik alleen
Waar kijk je naar, jongen?
Nog nooit iemand iets zien stelen?
Ben je een soort van braverik?
Ik ben geen braverik.
Sterker nog, blijkbaar ben ik slecht.
Ja, ik heb wat fouten gemaakt,
dat is wat ik dacht dat kinderen zouden moeten doen, toch?
Leren, groeien, evolueren.
Maar ik denk dat voor dit konijn de teerling geworpen is.
En weet je wat? Het maakt me niet meer uit.
Oh, goed voor jou, jongen.
Maar als ik één ding mag voorstellen,
de volgende keer dat je een grijze oude dief op straat tegenkomt,
stel je dan misschien niet zo open op.
Sorry. - Nee, ik vind het leuk.
Maar hier is niet iedereen zo emotioneel geëvolueerd als ik.
De naam is Barnabas. Leuk je te ontmoeten.
Pieter. - Neem een perzik.
Je zei dat je geen braverik was.
Nee. Ik ben geen braverik.
Ik ben een slechterik.
Oh, nee.
Kom op. - Ik heb het gehad met jullie ratten!
Ik haat het als ze ons knaagdieren noemen. - Kom terug!
Ook als ze ons proberen te slaan met een bezem.
Daar dient een bezem niet voor! - Ga uit mijn winkel!
Oh, ik heb het gehad met jullie ratten!
Je bent me een perzik schuldig, jongen.
Gelukkig had ik een onderduikadres in de buurt.
Waar komt u vandaan? - Gaat je niks aan, oude man.
Wat?
Nou, je zei me om me niet open te stellen.
Nu ben je aan het leren, maar ik ben ook echt nieuwsgierig.
Ik kom van het platteland, van op een boerderij, bij een vijver.
Werkelijk? Waar heb je dat jasje vandaan?
Het ziet eruit als een die mijn oude vriend had.
Het was van mijn vader.
We moeten gaan.
Gaat het, jongen?
Ja. Het gaat wel.
Heb je net naar me geknipoogd?
Sorry.
Nee, nee, het enige andere konijn dat ik kende dat kon knipogen
was m'n vriend van het platteland, en hij woonde naast een vijver.
Wacht even. Die boer, z'n naam is toch niet McGregor?
Ja. - Ben jij Pieter Konijn?
Ja. - Ik kan het niet geloven.
Mijn oude vriend, ik denk dat hij je vader was.
Ze liggen in de prullenbak!
Wat doen we? - We hebben plezier.
Daar ben je!
Hoe is dit leuk?
Omdat ze echt geloven dat ze een kans hebben.
Oké.
Moet dit in papier of plastic?
Niemand weet het echt.
Hebbes!
Wat doen we nu?
Je hebt gelijk! Dat was leuk. - Ja.
En er is veel meer van dat om elke hoek.
We hebben jou!
Nou, kom op.
Ga naar binnen, konijn.
Wie zijn die mensen? Waar brengen ze ons naartoe?
Blijf kalm, jongen.
Ik laat je niets overkomen.
En hier.
En daar.
Hier.
En dat is een vingerafdruk.
Ik moet gewoon iets zeggen.
M'n boek is heel persoonlijk voor mij en ik wil niet dat het in gevaar wordt gebracht.
Ik zou me omkeren in m'n graf als het ooit werd aangepast
in een brutaal hip festijn, puur voor commercieel gewin,
wellicht door een Amerikaan.
Ik geef je mijn woord dat ik je woeste voogd zal zijn,
een fort tussen je kunst
en iedereen die er lompweg van wil profiteren.
Laten we het doen.
Ik zeg je, die man is uitschot.
Natuurlijk, het eigentijdser maken
zou het lezerspubliek vergroten en je landbehoudfonds ten goede komen
door, zeg maar, de konijnen in hoge topjes en T-shirts te steken?
Maar je bent een purist.
Ik respecteer dat.
Meneer, Marvin Stuart staat buiten voor u.
Ah, Marvin.
Een van onze auteurs.
Marvin Stuart.
Hoi, Marvin. Ik kom zo naar beneden.
We kochten die auto voor hem toen z'n boek op nummer één stond.
Marvin maakte een prentenboek over vlinders.
Schitterend, elegant.
Je zou het zo in een museum kunnen hangen. 250 exemplaren van verkocht.
Ik deed een kleine suggestie.
15 miljoen exemplaren van verkocht.
Dat is meer dan Dickens.
Waar is Pieter? - Ja, ik begin me zorgen te maken.
Dit is niets voor hem.
De laatste keer dat ik hem zag, staarden we naar het reclamebord.
Ah, het reclamebord.
Maar serieus, waar is Pieter?
Je hebt er twee deze keer. Goed zo.
Nou, ik weet niet waarom ik hier ben.
Ik wil die.
Hij is net als de Pieter uit dat boek dat Nana me gaf.
Ze willen samen gaan. Mag ik deze ook, mam, alsjeblieft?
Ze zien eruit als vader en zoon.
Meer zoals "voor" en "na".
Ze zijn zo smerig.
Goed dan. Ga verder.
Eerlijk gezegd weet ik niet hoe je van die dingen houdt. Het is gewoon ongedierte.
Liam, we hebben twee konijnen!
Dit volgende deel kan wat hobbelig worden, maar het is eigenlijk best leuk.
Raak ze niet aan voordat ze hun injecties hebben gehad!
Ze hebben waarschijnlijk de pest.
Ik noem de mijne Aapje Boe-Boe Gezicht.
Die van mij is Mrs. Hoevekaas.
Ben jij geen braaf konijn?
Hallo. Hallo. Hallo.
Dit is zo vernederend.
Hier, probeer dit.
Veel beter. Bedankt.
Vooruit, kinderen! We gaan naar oma.
Zullen ze niet bang zijn in het donker, mam?
Het zijn dieren. Die hebben geen gevoelens.
Is dit hoe het is om een huisdier te zijn?
De kinderen bedoelen het goed, maar die moeder is een echt monster.
Wat doen we nu?
Wij gaan aan het werk.
Jackpot.
Pak een zak, jongen. Ze liggen altijd onder de gootsteen.
Ik ga gewoon doen en de handgreep gebruiken.
Tomaten in de koelkast leggen.
En ze noemen ons dieren.
Ik snap het.
Je wilde gepakt worden.
Je wilde naar de dierenwinkel gebracht worden.
Je wilde geadopteerd worden zodat je hun eten kon pakken.
Dit is de McGregor's tuin van de stad.
Zo overleven we hier.
Werkelijk? Zijn ze allemaal zo?
Nee. Het zijn meestal enkel afhaalbakjes
en een fles champagne die ze bewaren voor een speciale gelegenheid die nooit zal komen.
Oh, dat is zo triest.
Ja, het is echt triest.
Hoe dan ook, laten we nog wat spullen stelen, ja?
Wacht, stelen we van kinderen?
Enkel de dingen die ze nooit zullen eten.
Waarom zetten ouders het erin?
Zodat leraars hen niet zullen beoordelen.
Machtig mooie vangst, jongen.
Hoe krijgen we het hier weg?
Een job is niets waard zonder een goed ophaal-team.
Ontmoet het team. Samuel Snorremans, oudste dief in de stad.
Het zijn niet eens zijn snorharen.
Hij heeft ze gestolen.
Tom Kitten.
Hij zegt niet veel, maar als hij het doet, ben je blij dat hij niet veel zegt.
Kunnen we nu binnenkomen? Mijn kattenkruid vriest eraf.
En zijn zus, Wanten. Het brein.
Houdt ons altijd op koers.
Genoeg introducties. Aan de slag.
Opslagruimte? - Tweede deur rechts.
Garderobe? - Derde deur links.
Toilet? - Ik zei je te gaan voordat je kwam.
Einde van de gang. - Dank je.
Dus hoe krijgen we dit spul hier weg?
Gaat dit echt werken?
Een goedgeklede man kan met alles wegkomen in deze wereld.
En als hij een baby bij zich heeft, kan hij overal heen.
Drie weken geleden,
luidden we de openingsbel op de beurs.
Waarom wilde je dat doen?
Omdat we dat konden.
Oké.
Howard, waar was je?
Je moet me helpen van die smerige konijnen af te komen
voordat de kinderen thuis zijn.
Ben je nog kleiner geworden?
Jullie kleine beesten!
Kom op. - Wacht, wat met al het eten?
Gaan we het gewoon laten liggen?
Beter te leven en de volgende dag te zien, jochie.
Ik ga jullie kleine demonen uitroeien.
Tot ziens. - Tot later.
Nee, wacht. Ik weet hoe ik moet omgaan met chagrijnige mensen die ons haten.
Jij leidt haar naar de keuken. Ik zal met haar afrekenen.
Je ziet me weer bij de voordeur.
Je kunt je niet voor mije verbergen, jij walgelijke ziektezakken.
Ik ga je pakken!
Rennen!
Hé!
Kom terug!
Ik kan niet geloven dat dit gebeurt!
Moet dat veranderd worden, mevrouw?
Je was geweldig, jongen. Hoe wist je hoe je dat allemaal moest doen?
Het is een gave.
Vreselijk in vreemde talen, geweldig in cartoongeweld.
Je hebt het goed gedaan, amigo.
Sorry, ik deed het goed, wat nu? - Dit is de beste opbrengst die we hadden
in lange tijd.
En dat hebben we aan Pieter te danken.
Hij is het kind, het kind! Wie is het kind? Hij is het kind.
Kom hier, jij. Kom hier, jij!
Hallo. Klop-klop. Ding-dong.
Het gerucht gaat dat je een leuke kleine ophaling had.
Hoepel opl, Robinson. - Okidoki. Zal ik doen.
Ik hoop echter dat ik het aan niemand verklap.
Je weet hoe graag ik babbel.
Zorg voor hem, jongen.
Zeker. Wat kan ik voor je halen? We hebben kaas, appels, champagne.
"Gefeliciteerd..." - Nee.
Zorg voor hem.
Wat?
Nee, ik maakte een grapje, Barnabas.
Ik zal je niet verraden. Ik beloof het!
Je moet het strak houden.
Het konijn komt uit het hol,
rond de boom, terug het hol in. - Wat doe je? Nee, nee.
Nee.
Wacht even. Dat deed pijn, maat. - Oké, jongen.
Zorg nu voor hem. - Nee, nee, nee.
Stop alsjeblieft. - Nee, ik zal niet...
Hij zal niets zeggen. Juist? - Nee, nee, ik zal niets zeggen.
Ik voel me nog steeds rot over wat ik die moeder heb aangedaan.
Diepvriezerdeur, champagne, föhn.
Dat vond ik een beetje wreed. - Behoor je tot de bende of niet?
Nou ja, dat zou ik graag willen, maar dit doe ik niet.
Kunnen we het niet gewoon uitpraten? - Alsjeblieft, alsjeblieft!
Nee, nee! Alsjeblieft!
We maken een grapje!
We hielden je allemaal voor het lapje. Je had je gezicht moeten zien, jongen.
Nee, ik maakte een grapje, dus...
Jullie zijn degenen die zich zouden moeten afvragen
of er een privéruimte is waar je naartoe kunt gaan,
om te controleren of je in je broek plaste.
We delen met onze vrienden.
Trouwens, het wordt slecht voordat we het allemaal kunnen opeten.
Varkens kunnen vliegen!
Kom op. Laten we een luchtje scheppen.
Oh, het waren bijzondere tijden.
Eten genoeg voor iedereen, grote open ruimtes.
Tot de oude McGregor kwam en die muur optrok.
We dachten allemaal dat dit het einde voor ons was. Maar niet je vader.
Nu is de vraag:
Was hij aan het stelen, of nam hij gewoon wat al van hem was?
Precies. Wij waren er eerst.
Het hoorde toe... - Hij was aan het stelen.
Maar hij hield jullie buiken vol op de enige manier dat hij kon.
En hij leerde me alles wat ik weet.
Zin in wat lekkers?
Wacht hier.
Komt naar je toe!
Alsjeblieft, jongen.
Wauw, dat is zo goed. Wat is dit?
Het is een aardappel.
Wat?!
Laat me je iets vragen. Is mijn stem irritant?
Ja, ze is een beetje polariserend, maar ik vind ze leuk.
Ik hou van deze plek. Niemand zegt me dat ik slecht ben.
Ik heb echt het gevoel dat ik erbij hoor.
Ik wou dat ik er nog tien had zoals jij.
Dan zou ik de klus kunnen klaren waar ik en je vader van droomden.
Een die ons voor altijd kon voeden. - Pieter!
Pieter?
Kom op. - Pieter!
Pieter! Daar ben je.
Oh, Pieter. We hebben overal naar je gezocht.
Godzijdank. Ben je oké?
Hij is in orde. We moeten ons haasten om de laatste trein te halen.
Oké.
Pieter, wat is er met je gebeurd?
We begonnen ons zorgen te maken.
Ik ben net gaan wandelen. Kom, laten we gaan.
Is hij in orde?
Blijkbaar.
Ja! Ja.
Wat doe je?
Een paar push-ups doen.
Oh, je had ineens de drang om te sporten, hé?
Had jij ineens de drang om Dickens te lezen?
Je weet dat hij mijn favoriete auteur is.
Noem een ander boek van Dickens.
Doe nog een push-up.
Oké.
Oh, ik zit vast. Ik zit vast.
Kukeleku!
Word wakker, kinderen! Word wakker! We hebben een klus te klaren!
Wat? - Paps.
Kom op. - We zijn moe.
Maar we moeten die gigantische vuurbal de lucht in laten stijgen
zodat de aarde warm wordt
en het leven zoals we dat kennen kan doorgaan!
Wat?
Serieus? - Dat is veel verantwoordelijkheid.
Kukeleku!
Kukeleku.
Nu, voel je vrij om rond te pikken,
en de komende 24 uur helemaal niets te doen.
Ben je klaar om me te vertellen waar je gisteren heen ging?
We maakten ons allemaal zorgen. - Geen zorgen, neef.
Ik ontmoette iemand die mijn leven misschien heeft veranderd.
Je hebt een meisje ontmoet! Ja! Vertel me alles.
Wat is haar naam? Marie? Scarlett? Josefine?
Barnabas. - Geweldig.
Nee, hij is een oude vriend van paps. - Prachtig.
Nee! Hij is een dief.
Pieter, je hebt mijn zegen niet om een dief te kussen.
Laat me nu gewoon mijn verhaal vertellen?
Race met je, Flopsy. - Ik ben Flopsy niet meer.
Ik heb mijn naam veranderd om zelfs anders te zijn dan jij.
Vanaf nu ben ik Lavatory.
Lavatory? - Ja.
En ik loop nu op twee benen.
Het is klassevoller.
Bedenk hoeveel van dit land we kunnen behouden.
Alle natuur die onze kinderen kunnen ontdekken.
Kijk eens, zusters. - Wacht op mij!
Ik had nooit de kans om dat te doen.
Er was niet veel te stoeien in het weeshuis.
Daarom stel ik me ook een paar tweebenige kinderen voor
om mee te stoeien.
Ja, en ze zouden die hele berg hebben als ik de konijnen in hoge gympies schilderde.
En de hele vallei als je ze in T-shirts en spijkerbroeken stopt.
Ja. Stel je voor.
Wat is er met haar aan de hand? - Veranderde haar naam in "Badkamer".
Ga maar. Doe met hun mee. Stoeien.
Echt? - Ja.
Zeg maar, horizontaal gaan liggen, mijn benen strekken, mijn armen instoppen,
en veilig en langzaam de heuvel afrollen?
Ja, ik kan... - Misschien is het niets voor jou.
Laten we een kopje thee drinken.
Wat bedoel je, het is niets voor mij? Het is voor mij.
Nee? - Het is zeker voor mij.
Ik kan stoeien. Denk je van niet?
Dat zei ik niet. - Mevrouw, kijk eens.
Stel je mij voor, ja, en onze toekomstige kinderen die stoeien.
Goed? Kijk maar.
Hé. Zie je? Kijk, ik ben aan het stoeien.
Ik versnel een beetje. Ik versnel behoorlijk.
Help! Help!
En daarom zouden volwassenen geen kinderdingen moeten doen.
Ik steel m'n hele leven al uit deze tuin en men zei me dat ik het mis had.
Maar nu met Barnabas, weet ik dat dit is wat ik moet doen.
Ik hoor slecht te zijn.
Deze Barnabas klinkt een beetje dubieus.
Nee, hij is niet dubieus. Hij pakt me, zoals paps.
En in tegenstelling tot hem. - Blijf uit de problemen.
Zie je? Hij heeft een pik op mij sinds de dag dat hij hier kwam.
Dat heeft hij je niet gezegd. Het was tegen ons allemaal.
Ik heb het specifiek tegen jou, Pieter.
Blijf uit de problemen.
En hoe dan ook, onze dagen zijn geteld hier. Je hebt hem vandaag gehoord.
Zodra ze een baby hebben, zijn we klaar.
Voelde jij je minder geliefd toen de meisjes werden geboren?
Het is nu anders. Het enige wat ze denken is dat ik stout ben.
Dus ik heb het omarmd.
Kijk, Barnabas heeft een grote klus waar we bij kunnen helpen
en wij voor het leven binnen zijn op hen te hoeven vertrouwen.
Ik weet het niet.
Kom op meiden. We gaan naar Gloucester.
Oké. Waarom niet? - Je gaat naar Gloucester?
Ik loop er morgen heen voor cardiodag.
De borst en armen van vandaag. - Kom op, vos, ga door!
Je kunt dit.
Mijn trainer.
Heb ik er echt één nodig? Waarschijnlijk niet.
Zou ik erzonder net zo hard trainen? Waarschijnlijk niet.
Ik vraag je, alsjeblieft, een beetje hulp
Zeg me dat je er zult zijn als ik iemand anders nodig heb
Hoe weet je altijd wat er met mij aan de hand is?
Gewoon geluk, denk ik.
Ik heb hulp nodig
Ik heb er meer meegebracht zoals ik.
Niet allemaal zoals hij. Ik heb wat bedenkingen.
Ik heb hulp nodig
Nou, kijk naar jullie. Jullie zijn zo groot geworden.
De laatste keer dat ik jullie zag, waren jullie allemaal baby's.
Benjamin, Angsthaas, Flopsy, Mopsy.
Ja! - Ja!
Nou, nu is het "Lavatory", maar vroeger, ja.
We zijn hier om je te helpen bij die grote klus waar je het over had.
Oh, nee, nee. Het is veel te gevaarlijk.
Oké, bedankt voor je tijd. Is er een taxistandplaats in de buurt?
Nee, geloof me.
We stalen altijd uit McGregor's tuin.
Dit is heel wat anders.
Ik zal het mezelf nooit vergeven als jou iets overkomt.
Nee, we kunnen alles doen wat je nodig hebt. Goed?
Als je naar een hoge plek moet, zijn wij je team.
Als je wilt dat we stiekem zijn, kunnen we onzichtbaar zijn.
En als je afleiding nodig hebt...
Beneden bij de baai waar de watermeloenen groeien
Terug naar mij thuis, durf ik niet te gaan
Want als ik dat doe, zal mijn moeder zeggen:
"Heb je ooit een gans een eland zien kussen?"
Zijn deze van jou?
Beneden bij de baai
En hij is ook handig.
Is er iets dat deze man niet kan?
Het is gewoon een snelle oplossing.
Thomas, mag ik nu de glasman bellen?
Je bent er al zes uur mee bezig.
Bea, Nigel Basil-Jones is hier.
Mr Basil-Jones, wat een leuke verrassing.
Daar is mijn ster.
Is dit een goed moment? - "Het zijn de beste tijden.
Het zijn de slechtste tijden."
Dickens.
Ik kon niet wachten om je dit te tonen.
Jeetje.
Dat is ongelooflijk. - Mooi.
We kregen een geweldige vroege reactie,
en de interesse in je volgende boek gaat al door het dak.
Het is buitengewoon.
Ik heb ook iets voor jou.
Je kunt amper het verschil zien.
Je speelde het klaar. - Het is briljant.
Artistiek, authentiek, compromisloos.
Waar is dat? - Het is in onze tuin.
Een beetje beperkt in omvang, niet? - Daar wonen ze.
Ik zat te denken, nu je veranderingen aanbracht,
misschien wil je het wat uitbreiden, het leuker, exotischer maken.
Zet ze misschien op een strand, geef ze surfplanken,
van die kleine babygitaren. - Ukeleles?
Ja! Goed idee. Zie je?
Je neemt mijn domme suggesties en maakt ze zoveel beter. Geniaal!
Ze spelen wel geen ukeleles.
En ze gaan niet naar het strand. Juist, Bea? Ik bedoel, het zijn konijnen.
Waarom kunnen het geen konijnen op het strand zijn? Of een boot?
Of een ruimteschip? - Een ruimteschip?
Lezers willen gewoon vervoerd worden, Thomas.
Dickens.
Luister nu eens. Dit is een grote klus.
De grootste.
Het is het soort klus dat, als we die voor elkaar krijgen,
we ons nooit nog zorgen hoeven te maken over hoe ons te voeden.
Maar het brengt een behoorlijk risico met zich mee.
Eens in de zoveel tijd komen alle boeren in de vallei bij elkaar.
Ga weg! - Ze zijn boos, gemeen.
Ze willen hun voedsel van het land halen, zodat wij het niet kunnen krijgen.
De zoetste maïs, de knapperigste wortelen,
de rijpste radijzen.
En ze brengen het allemaal naar één centrale plek,
hier in de stad,
waar ze het bewaken van het ochtendgloren tot de schemering.
En daar gaan wij toeslaan.
Moet heel moeilijk zijn om in te breken.
Geen poort of deur te bekennen. Ze zwaaien je met een glimlach binnen.
Kom binnen. - Iedereen is welkom.
Zullen ze ons niet horen? - Nee.
Er is een band die middelmatige volksmuziek speelt.
Wat als er kinderen ons zien? Zullen ze ons niet opnieuw proberen te adopteren?
Op deze plek kietelen ze je gewoon een beetje.
En als je een te duur cadeau wilt dat nooit zal worden gebruikt...
Ze verkopen badbommen met lavendelgeur.
Tien pond.
Wat is deze magische plek?
Ze noemen het de "boerenmarkt".
Die Snorremans hier op deze kaart minutieus heeft nagemaakt.
Oké, dus de vingerhoedjes zijn vruchten. De klosjes zijn groenten.
Het speldenkussen staat voor de dekking van de zon
volgens het weer van morgen, dat ik heb opgenomen
gedurende een reeks van zes weekenden,
afgelopen zaterdag, die ik ongebruikelijk bewolkt vond, niet meegerekend.
Snorremans, het kan niemand wat schelen! - Oh, oké, goed!
Ik hoop dat jullie geen visuele leerlingen zijn.
Maar de producten zijn niet wat we zoeken.
Elke sukkel met een stok kan dat stelen.
Wat we willen is veel waardevoller.
Diep in het midden van dit alles,
recht tegenover het kokoswater en twee weg van de houten lepels,
liggen de kroonjuwelen.
Ons doel: het gedroogd fruit.
Gedroogd fruit?
Waarom zou je dat willen? - Klinkt vies.
Gaat eeuwig mee, en het is een achtste van de grootte van een stuk vers fruit.
Maar met dezelfde voedingswaarde.
Het is gemakkelijk te vervoeren en totaal onvindbaar.
Probeer dat eens.
Dat is zo goed.
Het is geen suikerboon.
Hé! Dat doen we hier niet. Snap je me, jochie? Verpest je hersens.
Het probleem is dat het gedroogde fruit in het midden van de markt staat,
omringd door alle boeren.
En het ergste bij boeren, ze blijven bij elkaar,
ze beschermen elkaar.
En ze zijn een kwaadaardig leger dat kwaadaardig verenigd is in het kwaad.
Maar zelfs als we met hen afrekenen,
moeten we voorbij de moeilijkste van allemaal.
De verkoper van het gedroogd fruit zelf,
Sara Nakamoto.
Verlaat nooit haar post, wat er ook gebeurt.
Maar Sara Nakamoto heeft één Achillespees.
En het is niet haar echte Achillespees.
Haar spreekwoordelijke Achillespees is de zoon van de kaasboer
aan de andere kant van het gangpad, William Pemberly.
Hij is de enige die haar aandacht kan krijgen.
Dus als we bij hem komen, zal hij haar afleiden,
en is het gedroogd fruit van ons.
Hoe krijgen we het daar weg?
Onze oude vriend van boven komt elke week naar de markt,
net voordat die sluit.
Hij koopt altijd twee worsten. Een voor hem en een voor zijn overleden vrouw.
Het is eigenlijk een echt liefdesverhaal.
Ze ontmoetten elkaar als tieners in een jazz-lokaal.
Ze was een hoedenmeisje. Hij speelde trompet.
Maar hun ouders keurden het niet goed. - Snorremans!
Snorremans, blijf gefocust.
Waarom waardeert niemand een goede uitweiding?
Weet je wat ze gaan zeggen op je begrafenis?
"Geweldige dame. Bleef altijd bij het onderwerp."
Hoe dan ook, we slepen de buit in de vrachtwagen van de kleermaker,
en hij rijdt het voor ons terug naar hier, oké?
Het lijkt allemaal erg ingewikkeld.
Daarom zei ik dat ik er tien meer wou zoals jij.
Heb je thuis vrienden? - Ja, we hebben veel vrienden.
Zijn ze te vertrouwen?
Er is een koppel dat ik niet zou laten oppassen.
Het maakt niet uit. Breng ze allemaal.
Kom op, Felix, laten we gaan.
Meisjes, ga een zaklamp halen. - Oké.
Oké, iedereen.
Ik denk dat deze eindelijk klaar zijn voor verkoop op de boerenmarkt.
Ik wil eerlijke meningen van iedereen. Goed?
Hou je niet in. Ik moet de waarheid weten, maar...
enkel als het goed is.
Dus geef me ervan langs.
Maar onthou, ik ben enorm onzeker.
Je hebt ze op het strand gezet. - Ik vergroot gewoon onze wereld.
Je hebt hem vergroot tot in de ruimte.
Nigel wil dat ik... - Ik weet wat Nigel wil. Is het...?
Is het wat jij wilt?
Het voelt alsof je er hier van alles instopt op een manier die...
Jampotten.
Sorry?
Als hun ruimtehelmen. Het is perfect.
Schuif het er maar over. Klein hoofd, de oren naar beneden.
Toon wat het doet met het gezicht. Het is perfect.
Nigel Basil-Jones.
Gewoon omdat hij succesvol, intelligent, charismatisch is,
met ogen waar je je een middag in zou kunnen verliezen...
Hij moet van me horen.
Jullie, blijf uit de problemen.
Hoewel, ik denk dat ik dat niet hoef te zeggen want Pieter is er niet.
Waar is Pieter?
Nogmaals merk ik dat ik met konijnen praat.
In afwachting van een reactie, die...
Nee. Het komt niet. Oké.
Zaklamp.
En voor onze Britse vrienden...
Zaklantaarn.
Wordt nooit oud.
Als we dit voor elkaar krijgen, staan we overal in de stad op posters.
Waarom bent u daarboven, Mrs. Tiggy-Winkle?
Een lust voor het oog.
Kukele...
Oh, nee.
Ik ben mijn stem kwijt.
Wakker worden. Wakker worden.
We moeten de gigantische vuurbal laten opstijgen in...
Wat?
Hoe is dit mogelijk?
Het was allemaal bedrog om te voorkomen dat ik mijn bestaan in twijfel trok.
Mijn leven is één grote leugen geweest!
Wacht. Maar misschien betekent dit dat ik kan vliegen.
Misschien kan ik vliegen!
Nee.
Kukeleku! - Kukeleku!
Toen de nieuwe dag aanbrak op de lege boerderij,
waren het niet enkel Pieter en de anderen op een reis van zelfontdekking.
Bea beantwoordde ook de roep van de mogelijkheden.
"Pieter, Flopsy, Mopsy, Angsthaas, en neef Benjamin,
met hulp van de anderen, herbouwden het huisje,
en ze leefden nog lang en gelukkig."
Je bent een natuurtalent.
Kom met mij mee. Ik wil je iets tonen.
Ik kan niet geloven dat je me dit geeft!
Ik heb nog niet eens een bestseller geschreven.
Dat is hoeveel vertrouwen ik heb in de wijzigingen
die je aanbrengt in het nieuwe boek.
Heb je Marvin's nieuwste gezien?
Is het goed? - De critici zijn er gemengd over,
maar het kwam net op nummer één in 23 landen,
inclusief Duitsland, en die haten vlinders.
Vinden ze te grillig. Ik wil dat je het hele bedrijf ontmoet.
Merkstijl, merchandising, film.
We beschouwen dit niet alleen meer als een boek.
Wij vinden het een fenomeen. We vinden jou een fenomeen.
Een fenomeen, inderdaad.
Maar ook een fenomeen met een man die dacht dat ze misschien
het verkeerde pad op ging.
Dus ging hij voor z'n eigen ontmoeting met de uitgever
om te doen waarvan hij zeker wist dat het goed was voor z'n vrouw.
Nigel!
Maar natuurlijk zonder het haar te vertellen. - Thomas?
Wat een leuke verrassing. Twee keer op een dag.
Ik weet wat je van plan bent, oké?
En het is mij heel duidelijk dat je probeert je wil op te leggen aan m'n vrouw.
Ik wilde je in je gezicht zeggen... - Ik ga naar de sportschool. Boks jij?
Ja. Ik zei toch dat ik bokste, niet?
Kom met mij mee. - Het punt is...
dat ik m'n uitrusting niet bij heb, dus...
Maak je geen zorgen. Dat regelen we wel. Kom. - Echt? Oké. Ja.
Hé, Nigel.
Nogmaals bedankt voor de uitrusting.
Mijn nichtje leende ze je graag uit.
Luister, ik moet met je praten over Bea.
Je laat haar twijfelen aan haar eigen ideeën.
Ik wil dat ze er wat van mij overneemt.
Ja. Ik kan het niet helpen, maar ik heb het gevoel dat ze de weg kwijtraakt.
Nee. - Nee?
De weg kwijtraken is wanneer niemand je boek koopt
omdat het te niche is.
Je zegt "niche"? Het wordt "niche" uitgesproken !
En de weg kwijtraken is wanneer je kinderen wilt
maar je vrouw heeft het te druk met
het schilderen van konijnen die de ruimte in gaan!
Ruimte? Werkelijk? Doet ze dat?
Oh, Nigel. Nigel, het spijt me zo.
Nee, het spijt mij.
Maar als je zo egoïstisch bent,
weet ik niet of je geschikt bent om vader te worden.
Waarom vertelde je Nigel dat ik zijn ideeën niet wilde?
Nee, nee, nee, ik zei gewoon,
dat ik voelde dat je je stem en integriteit aan het verliezen was.
Maar ik hoefde me zeker geen zorgen te maken.
Je hebt geen recht om voor mij te spreken.
Nigel zei dat hij de oplage van het tweede boek ging verkleinen
omdat het te "niche" is? - Het wordt uitgesproken als "niche".
Als je een pretentieuze eikel bent.
Zoals Nigel Basil-Jones?
Hoeveel namen heeft één man nodig? - Nigels ouders...
Dit ging een tijdje door,
zoals de meeste ruzies tussen volwassenen.
En ze beginnen dingen te zeggen die niets te maken hebben
met waar ze eigenlijk over discussiëren.
Brussel is de hoofdstad van België.
Hoofdsteden zijn al eerder verplaatst, Bea. En er zullen er nog worden verplaatst.
Kioto, Japan. 1869. Waar gaan die verhuiswagens heen?
Tokio!
En vaak duurt de ruzie een week
voordat ze tot de kern van de zaak komen.
Maar dit is een sprookjesboek, dus laten we er meteen mee aan beginnen.
Ik krijg eindelijk wat succes, en ik ben vastbesloten om dat vast te houden.
Als je me alsjeblieft zou willen steunen in plaats van achter m'n rug om te gaan, oké?
Je hebt gelijk.
Ik had dat niet moeten doen. Maar dit ben jij niet, Bea.
Je schildert elegante verhalen over de konijnen en ons huis.
Ik schilder onze familie. Het is...
Het is toevallig de bestverkochte versie van onze familie.
Nigel weet wat hij doet.
Ik hou van de nieuwe jij.
Ik kan je alles aandoen en je eet me niet op. Tik.
Eigenlijk is het vandaag mijn "bedrieg"-dag.
Help! Waar is iedereen?
Klaar om de grootste boerenmarktroof in de geschiedenis te plegen.
Ook de eerste.
Maar Pieter is altijd een pionier geweest,
in voor- en tegenspoed.
Dit varkentje ging naar de markt.
Voor wat lavendelzeep. Ik kreeg te horen dat er een lavendelkraam was?
Pieter, mag ik snel iets zeggen?
Weet je dit zeker? - Ja.
Ik was nog nooit in m'n leven ergens zo zeker van.
Geloof me. Ik zou je nooit in gevaar brengen.
Alweer. Ik beloof het.
Oké, ik kan het niet beloven. We gaan deze plek beroven. Doe je mee of niet?
Het is tijd.
Jullie weten allemaal wat je moet doen. - Ja.
We stelen de worst van de kleermaker en kussen Sara Nakamoto.
Wat? Nee.
We schakelen alle boeren uit zodat we bij het gedroogd fruit kunnen raken
en slepen het terug naar de vrachtwagen van de kleermaker.
Oké. - Wacht even.
Ik ruik een rat.
En ik hou ervan.
London Bridge valt naar beneden, naar beneden, naar beneden
London Bridge valt...
Een van deze?
Weet ik. Het is prachtig, nietwaar?
Twee pond, alsjeblieft.
Bedankt.
Laten we beginnen, jongen. Voor je vader.
Fijne dag nog. - Daag.
Magische bonen.
Ik leef!
Stop, hij is geen boer.
Echt? Maar hij is zo gekleed.
Het is een stijl. Culturele toeëigening.
Word ik misselijk van.
Daar is een boer.
Hoe gaat het, meneer?
Alsjeblieft. Super uitziende venkel. Geniet ervan.
Alsjeblieft. - Heel erg bedankt.
Wat zei Pieter?
Het konijn komt uit het hol,
loopt om de boom
en weer het hol in.
William!
Pieter?
Kom op.
Ga naar de kinderboerderij.
We kunnen ons mengen met die rare dieren die niet praten.
Vooruit.
We nemen het vanaf hier over.
Wip er maar in.
Oké, sluitingstijd. - Zeker.
Hoi, wat is dit dan allemaal? - Waar is iedereen?
Wacht.
Nee! - Hé, Benjamin?
Wat...? Wat gebeurt er?
Laat hen gaan! Wat zijn ze aan het doen?
Laat je niet pakken, jongen.
Maar als je dat doet, hebben wij een groter deel, toch?
Pieter!
Wacht, wacht! Pieter!
Kom, laten we gaan.
Nee, nee, stop. Nee, nee, nee, wacht. Stop, stop!
Wacht!
Je hebt ons belazerd.
We hebben je niet belazerd, als je mijn geur vangt.
Goed zo, zus.
Dacht je echt dat we dit alles zouden delen met die pummels?
We hadden alleen lichamen nodig.
Lieve, domme, lompe lichamen die je overal zullen volgen.
Maakt dit nog deel uit van het plan?
Heeft Pieter dit gedaan?
Hij is hier niet, toch?
Misschien is hij echt een rotte appel.
Paps was je beste vriend.
En mijn beste vriend is de Suikerfee.
Ik maak een grapje. Ze is erg moeilijk om te leren kennen.
Afgesloten. Ze is Russisch.
Je hebt mijn vader nooit gekend.
Zou niet dood zijn gevonden in een landelijke tuin.
Zoals hij dat was.
Waarom deed je dit?
Niemand wilde me nog adopteren. Ik was te oud.
Ik werd vervangen.
Elk kind in de stad wilde een jong konijn zoals in dat boek.
Dus ik heb je opgespoord.
Ik wilde je maar als lokaas gebruiken voor een paar nep-trucs.
Maar toen zag ik hoe goed je was
en ik dacht dat we samen iets veel groters konden doen.
Je loog tegen me.
Het is niet moeilijk om te liegen tegen iemand die wil geloven.
Maar één ding is zeker waar.
We zijn een geweldig team.
Daarom zit je bij ons in deze truck in plaats van in een kooi met hen.
Dit is waar je thuishoort, Pieter.
We zijn nu je familie.
Nee.
Mijn familie zit in de problemen en het is allemaal mijn schuld.
Nee!
Pieter.
Waar zijn de anderen?
Wat heb je gedaan?
Hé. Ik heb alle adressen nodig van de mensen die die dieren meenamen.
Wij geven de voorkeur aan "die dieren adopteerden".
En die informatie is privé. Tegen de wet om ze mede te delen.
Ga, Pieter!
Goed. Daar gaan we.
"Amandelmelk, cashewkaas, walnotenboter." Dit is niet de lijst.
De man haalt z'n eiwit duidelijk graag uit noten.
Dat is alles wat ik heb.
"Manchester, Londen, Inverness, de Alpen." Ze zitten overal.
Zie je de puinhoop die je maakte? Je gaat het nooit leren.
Omdat je me nooit een kans geeft. Je zegt alleen maar hoe slecht ik ben.
Nou, geef me er dan geen reden meer toe.
Wacht, heb je net gepraat?
Nee, ja. Misschien.
Het kan je verbeelding zijn. Zou de radio kunnen zijn.
Dit is BBC 7 die alle hits speelt zonder gepraat ertussen,
vooral Pieter niet, omdat konijnen niet kunnen praten.
Oh, kijk, de brandstof is op.
Ik weet dat ik niet perfect ben.
Maar ik kan niets goed doen voor je.
Wat ik ook doe, je gaat altijd van het ergste uit.
Nou, je liet je hele familie oppakken, Pieter.
Als dat niet het ergste is, wat dan wel?
Waarom help je me eigenlijk? - Ik weet het niet.
Ik zag dat jij en de anderen in de problemen zaten en ik kwam.
Het is geen keuze.
Ik denk niet dat ik dit ding echt voortbeweegt.
Het spijt me dat ik je tomaten heb vernield. Dat mocht niet gebeuren.
Wat moest er dan wel gebeuren?
Ik ontmoette iemand die me het gevoel gaf dat niet alles wat ik deed fout was,
die mij daadwerkelijk accepteerde.
Maar het was allemaal een leugen.
Hij heeft me gewoon gebruikt. Ik ben zo stom.
Je bent niet stom.
Je bent jong.
Dus maak je fouten.
Een hoop fouten.
Dat is het enige waar ik echt goed in ben.
Ik weet dat ik soms te hard voor je ben.
Ik verloor mijn vader ook toen ik heel jong was,
dus ik leerde nooit echt hoe ik er een moet zijn.
Voor mij?
Ja. Voor jou.
En voor de anderen.
Daarom ben ik hier, denk ik.
Dat is wat een vader doet.
Ik had niet gedacht dat ik ooit nog een vader zou hebben.
Ik wist niet dat ik er al een was.
Jij bent niet de rotte appel, Pieter.
Ik had je niet zo moeten laten noemen. - En ik had het niet moeten geloven.
Ik weet nu dat niemand me kan vertellen wie ik ben.
Ik denk dat er iemand is van wie we allebei houden die dat ook moet horen.
Dat ik praat, het is wellicht je verbeelding.
En je kunt zich ook voorstellen dat je truck niet van de heuvel rolt.
Nee!
Stop de truck! Stop alsjeblieft de truck! Nee! Nee!
Nee! Nee!
Oh, nee!
Nee!
Nee! Nee!
Nee.
Nee!
Dus, wat denk je, Bea?
Behoorlijk origineel.
En dat is maar één idee
dat het team bedacht voor een mogelijke filmversie.
Ze zien er echter niet echt uit als mijn konijnen.
We kunnen niet meer opgewonden zijn, Bea.
Je laatste wijzigingen hebben ons bijna aan de meet gebracht.
Ja, ja. - Zo dichtbij.
Maar ik denk wel dat sommige van je pagina's ontbreken.
Het einde is enkel de konijnen die thee drinken en zich verontschuldigen bij elkaar.
Oh nee, dat klopt. Zo handelen ze. Ze leren van hun fouten.
Ik denk dat we proberen te zeggen dat het einde erg belangrijk is.
Het is het enige wat lezers onthouden.
Oké, wat als een van hen het dorp in gaat
en een verjaardagscadeau haalt?
En wordt ontvoerd. - Ja!
Ze zouden allemaal ontvoerd moeten worden.
Er kan een reddingsmissie komen, exotische locaties door het hele land,
zelfs buiten het land.
En je kunt achtervolgingen hebben met meerdere soorten voertuigen,
zoals raceauto's.
Boten, motorfietsen, vliegtuigen. - Waar ze uit kunnen springen.
Dan kunnen ze samenwerken om wraak te nemen op een bende slechteriken.
En dan rijden ze de zonsondergang tegemoet.
Maar de lucht moet roze zijn.
Want dat is de kleur van hoop en de toekomst.
Als het einde zo actievol is als we allemaal overeen kwamen, dan zou het...
Ik weet niet of we het er allemaal over eens waren.
Bea!
Sorry voor het onderbreken.
Tomas!
Zo goed om je te zien. - Nigel.
En jij hebt Pieter meegebracht. Geweldig.
Nu kunnen we iedereen laten zien hoe Pieter eruit zou zien zonder zwaartekracht.
Mopsie! Angsthaas! Laten we teruggaan naar het raketschip.
Nigel, hou op!
Wat? - Mijn God.
Kom hier. Gaat het, lieverd?
Bea, de andere konijnen werden meegenomen. - Wat?
En het varken en de eend en de egel, en is er een das?
Ja, ik heb je auto nodig om ze te gaan halen. - Mijn God.
Hoe is dit gebeurd? Wat heb ik gedaan?
Je hebt 80 procent van een bestseller geschreven.
Haal nog wat konijnen.
Je kunt er een miljoen meer krijgen met het geld dat je gaat verdienen.
Nee. Het spijt me heel erg, maar ik kan dit niet doen.
Dit is niet mijn wereld. - Niet jouw wereld?
Kijk om je heen.
Jij hebt dit allemaal gecreëerd.
Dit is jouw wereld.
Er zijn geen bootachtervolgingen of skiën in mijn wereld.
En er springen zeker geen konijnen uit vliegtuigen.
Bea.
Wat doe je?
Weet je hoeveel ik hierin heb gestoken? Hoeveel jij hierin hebt gestoken?
Ik denk... - Kijk niet in zijn mooie ogen.
Ik moet mijn familie gaan halen, Nigel. Vaarwel.
Je boeken zullen nooit ergens raken zonder mij.
Dit is het laatste dat de wereld ooit over Pieter Konijn zal horen.
Ik waag het erop.
Kom op, Pieter.
Vaarwel, Nigel.
Oh, we maken een vreselijke fout.
Wat kunnen we doen om...? - Thomas!
Oké, waar staan we met Winnie de Poeh?
Oké, waar is de eerste halte? - 440 Riverside Drive.
Heb je net gepraat? - Laten we zeggen dat het maar de radio was.
Dit is BBC 7 die alle hits speelt zonder het...
Dus weg gingen ze om de rest van hun familie terug te halen.
Daar zijn we. - De eerste was makkelijk.
Oké, nummer twee. - Daar gaan we.
De volgende was een beetje stekeliger.
Maar de rest was veel lastiger.
Hallo. Er is een misverstand geweest over de voogdij over dat konijn.
Ik heb de juffrouw stoofpot beloofd.
Dus vertrokken ze op een reddingsmissie,
zoals Bea volhield, dat het nooit in haar wereld gebeurde.
Benjamin, het spijt me echt. Luister, ik had nooit moeten...
Nu niet, Pieter. Haal me hieruit!
Ja.
Het zijn de konijnen uit dat boek.
Benjamin, het spijt me echt. Luister...
Nu ook niet. - Juist. Juist.
Nee!
We zijn te laat! Wij zijn te...
Felix is weg! - Sta op.
Kom, we gaan. Snel. Snel.
Vooruitn. Vooruit. - Hé.
Remlichten.
Godzijdank.
Maar kun je over 25 minuten terugkomen? Dit doet wonderen voor mijn huid.
Hé!
Hé, dat is mijn varken!
En daarom sta ik op het reclamebord.
"Lavatory"? Is dat wat het betekent?
De plek waar mannen de krant lezen?
Ja. Je hoeft je naam niet te veranderen.
Er is niemand in de wereld met wie ik liever verward zou worden dan jij, Flops.
Hetzelfde hier, Mops.
Met iedereen veilig herenigd,
gingen ze terug naar Gloucester voor een laatste redding,
waarvan Pieter wist dat het de gevaarlijkste van allemaal was.
Ik heb je onderschat, jongen.
De hele tijd dacht ik dat ik degene was die jou bespeelde.
Blijkbaar was ik degene was die werd bespeeld.
Waar is de rest?
Dezelfde plek waar dit naartoe gaat.
Met ons.
Weet je met wie je te maken hebt? - Ja.
De man die me zover kreeg om mijn familie in gevaar te brengen.
Maar dat is niet jouw schuld. Het is de mijne.
Ik heb hen overtuigd.
Ik denk dat dit is wie ik was.
Nu weet ik beter.
Je weet van niets, jongen.
Oh, nee. Je hebt me wel een paar dingen geleerd.
Oh, ja? Zoals?
Een keer per week rijdt de oude kleermaker boven naar de markt om z'n worst te kopen.
Het is een echt liefdesverhaal. Wat ervan?
En het tweede is:
Het konijn komt uit het hol,
loopt rond de boom
en terug het hol in.
Wat?
Het kind, het kind!
Als deze truck stopt, ga ik hem pakken.
Uilskuiken, weet je niet waar deze truck altijd parkeert?
Ja. De markt. Bij de ingang.
Vlak naast de...
Dit doet me denken aan de eerste keer dat ik in een kooi werd gezet.
Het circus was in de stad, en ik wou altijd...
Snorremans, blijf gefocust.
Waarop? Gevangen worden en ons verdiende loon krijgen?
Hoe dan ook, ze huurden alleen vleermuizen in, dus maakte ik een kostuum van gymsokken.
Daar zijn we.
Je had gelijk. Ik had je gewoon moeten steunen.
Ik denk dat ik gewoon bang was dat het boek je weg zou voeren
van de familie die ik wilde dat we hadden, weet je?
Het spijt me. - Nee, het spijt mij.
Ik zat achter iets aan om de verkeerde redenen.
Ik verloor uit het oog wat belangrijk was.
Onze familie.
En families, heb ik geleerd, kunnen in alle soorten en maten voorkomen.
Nigel wilde dat ik die exacte woorden zou gebruiken om m'n boek te beëindigen.
Je maakt een grapje.
Ik bedoel, het sentiment is leuk, maar hoe zielig.
Niet? Niet? - Zielig? Ja.
Daarom zei ik het, om je aan het lachen te brengen.
Nigel, hij was zielig. Wil je wat thee? - Graag.
Benjamin, is nu het moment
voor mijn vaak onderbroken maar oprechte verontschuldiging?
Mijn excuses.
Ik had je hier nooit in moeten meesleuren.
Ik raakte verstrikt in me zorgen maken over wat iedereen dacht dat ik was,
in plaats van wie ik echt ben, namelijk je broer.
En je neef, die nog altijd niet naar je luistert,
maar belooft het echt, echt te proberen.
Mijn excuses.
Wat...?
Ik maak een grapje.
Maar echt, Pieter, van nu af aan moet je goed nadenken
en advies aannemen van degenen die van je houden.
Mijn excuses. Wat...?
Zonsondergang.
En zo leefden ze allemaal nog lang en gelukkig,
zoals de wet in deze sprookjesboeken voorschrijft.
Je haalt dit er gewoon uit, en...
Daar.
Bea en McGregor kregen zelf een kind.
En de konijnen accepteerden haar als een echte zus.
Kiekeboe.
Kiekeboe. Kiekeboe.
Kiekeboe!
Probeer deze suikerboon. Het zal je leven veranderen.
Angsthaas, nee.
Schattige baby.
Goed, nou, als iemand me nodig heeft, ik zwem naar Frankrijk en terug.
Ik besefte eindelijk wat me anders maakte.
Ik ben de verteller van deze verhalen.
Nog een klassieker, Flopsy. Hoe ga je het noemen?
Dat deed zij al.
Ik vind het leuk. Betekent dat er misschien meer komt.
Of dit zou het kunnen zijn. We hadden niet gedacht dat we zo ver zouden komen.
Hé, eekhoorn, waarom pak je het niet over vanaf hier?
Dat zou ik onmogelijk kunnen.
We zijn jong, we zijn groentjes
Houden onze tanden mooi en schoon
Zie onze vrienden, zie de bezienswaardigheden
Voel je goed.
Oké. Dat is genoeg.
Bedankt. - Ja.
Kukeleku!
Wacht even.
Paps, word wakker!
Kukeleku!
Je liet de magische waterfonteinen uitbarsten,
die de aarde nat maakt zodat ze niet verbrandt door de gigantische vuurbal!
Het is geen schijnvertoning! Wij doen ertoe!
We hebben een doel!
Kukeleku!
We zijn terug, schat!
Maar we kunnen nog altijd niet vliegen.