‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นี่ยานซัลวาเร ‎ภัยคุกคามจากอะไคอาถูกจัดการแล้ว
‎- มันได้ผลว่ะ! ‎- ขอย้ำ ภัยคุกคามจากอะไคอาถูกจัดการแล้ว
‎- ปืนนิวทริโนได้ผล ‎- ใช่เลย
‎- เอริก ‎- โห
‎ผมเพิ่งระเบิดไอ้เวรนั่นหายไปจากท้องฟ้า
‎นิโก คุณเห็นนั่นมั้ย
‎มันน่าทึ่งมาก และมันก็ได้ผล ‎แต่มันจะใช้ได้อีกครั้งมั้ย
‎ในท้ายที่สุด
‎ไม่ๆ เราไม่มีเวลาเหลือเฟือ
‎ปริมาณพลังงานเชิงลบที่ต้องใช้ ‎ทำให้ระบบทำงานเกินขีดจำกัด
‎วงแหวนนั่นเป็นลำแรกในหลายๆ ลำ
‎ถ้าเราเติมกระสุนอาวุธเราไม่ได้ ‎พวกอะไคอาจะทำลายมัน
‎แล้วไงล่ะทีนี้นิโก เราจะทำยังไงกันตอนนี้
‎เราเผยไต๋ไปแล้ว
‎มีแค่ทางเดียวที่จะหาคำตอบได้
‎ยืนยันอนุญาต แคส อิซาโกวิช
‎เรากำลังจะกลับโลก ไอ้หอกหัก
‎(กองกำลังยูซิค)
‎คุณทำสำเร็จ
‎ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณจะทำได้
‎มันยังไม่จบ
‎เขาอยู่ในนั้นเหรอ
‎ใช่
‎ระวังตัวนะ
‎เซธ
‎ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษยชาติกับอะไคอาน่ะ
‎ก็อย่างที่เห็นๆ อยู่คืออยู่ในจุดที่ย่ำแย่
‎มีความไม่ไว้วางใจกันทั้งสองฝ่าย
‎แต่ไม่มีอะไรที่เป็นเหตุผลพอให้โจมตียานซัลวาเร
‎การสร้างอาวุธลับล่ะ
‎อาวุธป้องกันตัว
‎ป้องกันเราจากใคร นิโก
‎สปีชีส์เลวร้ายน่าเกลียดน่ากลัว ‎ที่ช่วยชีวิตลูกสาวคุณไว้งั้นเหรอ
‎ทุกที่ที่พวกอะไคอาไป ความตายจะติดตามไปด้วย
‎ไม่ นิโก ทุกที่ที่คุณไปต่างหาก
‎และตอนนี้คุณก็นำ ‎ความพยาบาทส่วนตัวนี่กลับมายังโลก
‎คุณมีอาวุธใหม่หรูหรา
‎สำคัญตายห่าละ
‎มันไม่ได้ช่วยยับยั้งอะไร ‎แม่งเหมือนยุงกัดดีๆ นี่เอง
‎และพวกอะไคอาก็จะถูกบีบให้ตอบโต้
‎เว้นแต่คุณจะทำตามที่พวกเขาเรียกร้อง
‎เราตกลงตามข้อเรียกร้องของพวกเขาแล้วนี่
‎อ๋อ ตอนนี้พวกเขามีข้อเรียกร้องใหม่
‎ถ้าแรงโน้มถ่วงเทียมสร้างแรงต้านมากเกินไปล่ะ
‎คือว่าเราปิดมันได้ในเครื่องเร่งนั่น
‎ผมทำงานในนั้นไม่ได้ แต่คุณทำได้
‎หรืออาจจะไม่ได้
‎ผมจับการแผ่รังสีเชเรนคอฟ ‎ที่ก่อตัวขึ้นมามหาศาลได้
‎เวรแล้ว รูหนอนอีกรูเหรอ
‎ไม่ใช่แค่รูเดียว หลายสิบรู
‎- ที่ไหน ‎- ทุกหนทุกแห่ง
‎(ตรวจพบการแผ่รังสีเชเรนคอฟ)
‎มันคือกองกำลังบุกจู่โจมของอะไคอา
‎ข้อเรียกร้องใหม่พวกนี้คืออะไร
‎หนึ่ง
‎อนุญาตให้สิ่งประดิษฐ์หลายอันลงจอดบนโลก
‎สอง รับของขวัญของพวกเขา
‎ของขวัญทั้งหมดของพวกเขา
‎สิ่งปลูกถ่ายเวรพวกนั้นน่ะเหรอ
‎เทคโนโลยีระดับสูงที่จะเปิดโอกาสให้มนุษย์ทุกคน
‎ไปถึงศักยภาพสูงสุดของตัวเอง
‎และสาม
‎ทำลายยานซัลวาเรซะ
‎และอาวุธนิวทริโนเวรนั่นด้วย ‎เอามันบินเข้าไปในดวงอาทิตย์
‎คุณมีเวลาตัดสินใจ 24 ชั่วโมง
‎แล้วถ้าเราปฏิเสธล่ะ
‎ผมเข้าใจว่าอะไคอามีข้อเรียกร้องใหม่
‎แต่ไม่เพียงแต่มันเป็นเรื่องยอมรับไม่ได้ ‎มันยังเป็นไปไม่ได้ที่จะบังคับใช้ด้วย
‎และในขณะเดียวกัน ‎ก็เป็นไปไม่ได้ที่เราจะเพิกเฉยต่อมัน
‎เราหมดทางเลือกแล้ว
‎ท่านประธานาธิบดีโบกัลคะ ‎ข้อเท็จจริงที่ว่าเราอยู่ที่นี่ด้วย
‎แสดงให้เห็นว่าเป็นครั้งแรกในการต่อสู้นี้
‎ที่เราทำให้พวกเขาหนีไปอย่างหวาดกลัว
‎ทำไมเราไม่แสดงท่าทีมีไมตรีจิตล่ะ
‎ตกลงตามคำขอของพวกเขาข้อหนึ่ง
‎และเก็บข้ออื่นๆ ไว้คุยกันเพิ่มเติม
‎ข้อไหนล่ะที่คุณแนะนำ
‎ยานซัลวาเร
‎การถอยให้อะไคอาแม้แต่นิดเดียวไม่ใช่ทางเลือก ‎มันเป็นคำพิพากษาประหารชีวิต
‎ผู้การเบร็คคินริดจ์
‎ผมเห็นความสำคัญเรื่องที่คุณ ‎มีประสบการณ์กับอะไคอามากกว่าใครอื่น…
‎ซึ่งทำให้ฉันเข้าใจลึกซึ้งกว่าใครทั้งนั้น ‎ว่าพวกนั้นทำงานยังไง
‎และด้วยความเคารพอย่างสูงนะคะ ท่าน ‎นั่นรวมถึงท่านด้วย
‎สิ่งที่พวกเขาทำกับเซธไม่ใช่แค่เพื่อแสดงให้ดู
‎พวกเขาอยากเปลี่ยนเราทุกคนเป็นทาส
‎และเอาไอ้ของเวรพวกนั้นใส่เข้าไปในหัวทุกคน
‎เทียบกับการทำลายโลกของเราวันนี้
‎เราได้ทำลายข้อได้เปรียบเสียเปรียบ ‎ในการต่อสู้ลงไปชั่วคราว
‎และทุกวินาทีที่ฉันยืนอยู่ตรงนี้ ‎ให้เหตุผลเกลี้ยกล่อมท่าน
‎ฉันก็เสียเวลาคิดหาวิธีเอาชนะพวกนั้นจริงๆ ไป
‎ท่านคะ แค่ปล่อยให้ฉันทำงานของฉันเถอะ
‎เมื่อหมดเวลา
‎ผมจะถูกบีบให้ตกลงตามเงื่อนไขของพวกเขา
‎คุณมีโครงสร้างพื้นฐานของยูซิคทั้งหมดให้ใช้
‎ขอบคุณค่ะ ท่านรัฐมนตรี
‎แต่สิ่งที่ฉันต้องการหาไม่ได้บนโลก
‎ฉันจะไปอุ่นเครื่องกระสวย
‎ผมเกือบหมดหวังแล้ว
‎- เอริก ‎- ผมควรจะรู้ว่าคุณจะรอดกลับมาได้
‎- ผมควรจะมีศรัทธา ‎- ไม่ ไม่เป็นไรหรอก
‎ไม่เป็นไร
‎ฉันอยู่นี่แล้ว เราอยู่ที่นี่กันทั้งคู่ โอเคนะ
‎ผมว่าคุณทำเจ้านี่ตกแน่ะ
‎ฉันเจอแจน่า…
‎ในสิ่งประดิษฐ์นั่น ผมรู้
‎แกปลอดภัยอยู่กับแม่คุณ
‎แกปลอดภัยจริงๆ ‎คือเอวาเข้ามาช่วยแบบที่ไม่เคยมาก่อน
‎เรามีงานต้องทำเยอะมาก
‎โอเค เอาละ ทุกคน มาล้อมวงกัน
‎โอเค นี่คือจุดที่เราอยู่
‎เรามีวงแหวนอะไคอา 57 ลำ ‎ล้อมระบบสุริยะของเราอยู่
‎ห้าสิบเก้าลำ อีกสองลำเพิ่งมาสมทบ ‎เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้
‎ห้าสิบเก้าลำ และเราก็มีอาวุธที่ยิงได้
‎เท่าไรนะ หนึ่งนัดทุกๆ สามนาทีใช่มั้ย
‎เราลดความล่าช้าลงเหลือ 2 นาที 13 วินาที
‎แต่ถึงอย่างนั้น กว่าเราจะยิงนัดที่สองออกไปได้…
‎ยิงไม่ได้หรอก ไม่ทันก่อน ‎ไอ้เวรพวกนั้นรายหนึ่งระเบิดเราลงจากฟ้าแน่
‎นั่นคือเหตุผลที่อะไคอาไม่หนีไปอย่างหวาดกลัว
‎งั้นเราจะทำให้พวกเขากลัวยังไง ‎เราต้องทำให้การอยู่ที่นี่น่ากลัวมาก…
‎จนพวกเขาเปิดรูหนอนและเปิดตูดกลับบ้าน
‎เราพยายามทำเรื่องนั้นต่อไป ‎แต่พวกอะไคอาก้าวหน้ากว่าเราแบบเทียบไม่ติด
‎ถ้าเราสู้กับพวกนั้น ‎ตามเกมของพวกเขา เราจะแพ้
‎ทุกครั้งเลย ดังนั้นเราต้องคิดนอกกรอบ
‎หาทางเอาชนะพวกเขาแบบที่พวกเขาคาดไม่ถึง
‎สงครามอสมมาตรขั้นพื้นฐาน
‎- เรารู้อะไรบ้างเรื่องอะไคอา ‎- นิวทริโนความหนาแน่นสูงฉีกพวกเขาเป็นชิ้นๆ
‎ทั้งยานพวกเขาและตัวอะไคอาเอง
‎พวกอะไคอากับเทคโนโลยีของพวกเขา ‎เป็นสิ่งเดียวกันมั้ย
‎ถ้าใช่ มันก็ทำให้ผมสงสัยเป้าหมายของพวกเขา
‎ถ้าเป็นงั้นพวกเขาจะไม่ต้องการดาวเราหรอก
‎พวกเขามีวัตถุดิบพื้นฐานทุกอย่างที่ต้องการ ‎ลอยอยู่ในอวกาศ
‎งั้นพวกเขาก็ไม่ต้องการสิ่งที่เรามี
‎แต่พวกเขาจะระเบิดดาวเราถ้าเราไม่ยอมจำนน
‎และระเบิดหัวเราออกมาจากข้างใน ‎อย่าลืมเรื่องนั้นล่ะ
‎มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด
‎เพราะเรายังรู้เรื่องพวกเขาไม่มากพอ
‎มันเป็นปัญหาเวรปัญหาเดียวกับที่เรามี ‎ตั้งแต่สิ่งประดิษฐ์นั่นลงจอดบนโลก
‎พวกเขาดูจะไม่มีทางเจาะเข้าถึงได้เลย
‎ไม่ ที่จริงไม่หรอก
‎ไม่อีกต่อไปแล้ว
‎ส่วนใหญ่ของวงแหวนอะไคอานั่น ‎สลายกลายเป็นฝุ่น
‎แต่มีชิ้นส่วนที่ใหญ่กว่าสองสามชิ้น ‎กระจัดกระจายอยู่กลางไอฝุ่นนั่น
‎ผมกำลังคิดว่าเราควรส่งกระสวยออกไป ‎เอาชิ้นส่วนมาชิ้นหนึ่ง
‎และถ้าเทพีแห่งโชคอยู่ข้างเรา
‎เธอก็จะเสนออะไรสักอย่าง ‎ที่เราใช้โค่นพวกเขาได้มาให้
‎เป็นคุณจริงๆ สินะ
‎ตัวตนทั้งหมดของคุณเลยเหรอ
‎ทุกบิต
‎และทุกไบต์เลย
‎เราได้ชิ้นส่วนวงแหวนนั่นแล้ว
‎ผมว่าเราได้อะไรที่น่าประทับใจกว่านั้น
‎ชาวอะไคอา
‎แน่ใจเหรอว่าเจ้านั่นเข้าถึงยานนี้ไม่ได้
‎มันเข้าถึงอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
‎ผมใส่วงจรกรองแถบความถี่ผ่าน ‎สำหรับช่วงความถี่ที่พวกเขาอยู่ไว้แล้ว
‎ฉันจะเชื่อตามที่คุณพูด
‎ทำไมรายนี้ดูหมองนัก
‎รายอื่นๆ ที่ฉันเจอใหญ่กว่า สว่างกว่านี้
‎เข้าใจได้ที่มันต้องการ ‎แหล่งพลังงานบางอย่างเพื่ออยู่รอด
‎- มันมีเวลานานแค่ไหน ‎- ดูจากการเสื่อมถอยของลูเมน
‎ของสิ่งมีชีวิตนี่ตั้งแต่เราเอามันขึ้นยานมา ‎ผมว่าหนึ่งชั่วโมง อาจมากกว่านั้นนิดหน่อย
‎แล้วถ้าเราหาแหล่งพลังงานให้มันล่ะ
‎มันอาจได้ผล หรืออาจเหมือนการพยายาม ‎เสียบปลั๊กคุณเข้ากับเต้ารับบนผนัง
‎คุณสแกนให้เสร็จ ‎แล้วไปรวมตัวกันในห้องแล็บพยาบาล
‎เวลาของเราทุกคนกำลังจะหมดแล้ว
‎ดีเอ็นเอคือโค้ดของคุณ โค้ดของมนุษย์
‎โค้ดของผมโดยพื้นฐานที่สุดแล้วเป็นแบบไบนารี ‎เลขศูนย์กับหนึ่งจำนวนหนึ่ง
‎ตอนนี้เรามีการวิเคราะห์อะไคอา ‎ลงไปในระดับจุลทรรศน์
‎นี่คือสิ่งที่ผมค้นพบ
‎นี่เป็นแค่แบบจำลองดีเอ็นเอของพวกเขาใช่มั้ย
‎ไม่ นี่คือภาพสแกนของจริง
‎มีอะไรไม่ถูกต้องเหรอ
‎เวลาเราสร้างแบบจำลองดีเอ็นเอของเรา ‎เราใช้ตัวอักษรเอ ที จี และซี
‎เป็นสัญลักษณ์แทนไนโตรเจนเบส
‎แต่ตัวอักษรพวกนี้เป็นส่วนหนึ่ง ‎ขององค์ประกอบสิ่งมีชีวิตพวกนี้จริงๆ
‎มันประหลาดมาก
‎โค้ดคอมพิวเตอร์เรียงตัวแบบดีเอ็นเอเชิงอินทรีย์ ‎โดยใช้ตัวอักษรของอะไคอา
‎โอเค แต่ทำไมพวกอะไคอา
‎ซึ่งไม่มีตา หู ปาก หรือมือ ‎ถึงต้องการภาษาเขียนล่ะ
‎บางทีเจ้าพวกนี้อาจไม่ใช่อะไคอา
‎งั้นใครกันที่เราต่อสู้ด้วย
‎สิ่งมีชีวิตที่ประดิษฐ์ขึ้นมาแบบล้วนๆ
‎วิวัฒนาการของคุณ
‎งั้นอะไคอาคืออะไร ผู้สร้างพวกเขาขึ้นมาเหรอ
‎เราไม่เคยไปถึงโลกบ้านเกิดของพวกเขา
‎พวกเขาอยู่นั่นหรือเปล่าเหอะ
‎อาจอยู่ หรือพวกเขาอาจตายไปเป็นชาติแล้ว
‎หรือถูกฆ่าตาย
‎มันไม่สำคัญ นี่คือสิ่งมีชีวิตที่เรากำลังรับมืออยู่
‎ตอนนี้เมื่อเรารู้แล้วว่ามันประกอบขึ้นด้วยอะไร ‎เราจะสู้กับพวกมันได้ยังไง
‎ไปดาวบ้านเกิดพวกมัน ‎แล้วถอดปลั๊กทุกอย่างแม่งออกมั้ง
‎ผมไม่ได้ล้อเล่นซะทีเดียวนะ
‎ไวรัสคอมพิวเตอร์ล่ะเป็นไง
‎คือพวกมันเป็นแค่ซอฟต์แวร์อย่างหรูเท่านั้น
‎- เราจะจัดการยังไง ‎- เราซ่อนมันด้วยการเขียนมัลแวร์
‎โค้ดอะไคอาของยาร่าลงเอยด้วย ‎การกลืนความเป็นมนุษย์ของเธอ ถูกมั้ย
‎งั้นเราก็ทำวิศวกรรมย้อนกลับเรื่องนั้น
‎ผมรู้ว่ามันหยาบๆ แต่โค้ดมนุษย์ของเรา ‎เขียนโค้ดอะไคอาของพวกเขาใหม่
‎และหวังว่าจะทำลายพวกเขาไปในการนั้น
‎คุณทำได้มั้ย
‎มันต้องใช้เวลา
‎- เราไม่มีเวลา ‎- และเราก็ไม่มียาร่า
‎เราจะปล่อยเจ้านี่ไปได้ยังไง
‎ม้าโทรจัน
‎ก็อย่างที่ฉันบอก มัลแวร์
‎ไม่
‎ฉันหมายถึงแบบมีเลือดเนื้อ
‎เราปลูกถ่ายไวรัสนั่นเข้าไปในตัวพวกเราคนหนึ่ง
‎เราไม่มีแมงมุมให้ทำแบบนั้นได้
‎เราไม่ต้องใช้หรอก
‎คือว่าอย่างที่เรารู้ ‎สมาชิกทุกคนของยานซัลวาเรมีสายต่อ
‎ซึ่งเชื่อมตรงเข้าไปในก้านสมอง
‎นี่คือวิธีที่เราทำให้เกิด ‎การหลับแบบโซม่าและควบคุมมัน
‎เราปลูกถ่ายไวรัสเข้าไปผ่านทางเข็มโซม่า
‎เมื่อพวกอะไคอาหลอมรวมกับมัน ‎มันก็จะติดไวรัส
‎ทำไมชาวอะไคอาถึงอยากหลอมรวมกับมนุษย์ด้วย
‎ร่างกายเราเป็นฮาร์ดแวร์รูปแบบต่างๆ ‎กระแสไฟฟ้าจึงไหลผ่านพวกเราทุกคน
‎ใช่แล้ว และถ้ามันหิวกระหายมากพอ…
‎งั้นคุณก็อยากให้ฉันยอมให้ชาวอะไคอา ‎เข้าครอบงำลูกเรือคนหนึ่ง
‎แล้วดูดพลังจากพวกเขาเหรอ
‎แค่นานพอที่จะเอามันกลับลงไปยังสิ่งประดิษฐ์นั่น
‎และปล่อยมันไปพร้อมกับมัลแวร์
‎ใช่
‎ก็ได้
‎ฉันต้องทำยังไง
‎"ทำ" เหรอ ไม่ คุณจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น นิโก
‎ฉันจะไม่ยอมให้หนึ่งในลูกเรือของฉัน ‎เสียสละแบบนั้นเหมือนกัน
‎ใช่เลย มันเป็นการเสียสละ
‎ฉันอาสาเอง
‎- แคส ‎- นิโก คุณมีลูกสาวที่ต้องการคุณ
‎ฉันจะไม่ยอมให้คุณรับภาระเรื่องนี้
‎ฉันจะทำเอง
‎ฉันรู้วิธีเอาชนะอะไคอา
‎ฉันก็รู้
‎พร้อมหรือยัง
‎อืม
‎อืม ฉันโอเค
‎ไม่มีทางเลวร้ายกว่าคราวก่อนหรอก
‎เราพร้อมมั้ย
‎ทางฝั่งเราเหรอ พร้อม
‎วิลเลียม
‎เรามีปัญหาในการสร้างไวรัส
‎พวกอะไคอาทำงานบนแบบจำลองอนิยัตินิยม
‎ขณะที่โค้ดของมนุษย์เป็นแบบนิยัตินิยม
‎ฉันไม่ต้องรู้ว่าทำไม ฉันต้องรู้ว่าได้เมื่อไร
‎เราอาจต้องปลูกถ่ายไวรัสจากระยะไกล ‎หลังจากทำทุกอย่างแล้ว
‎นั่นไม่ใช่แผนที่วางไว้
‎ไม่เลย แผนคือปลูกถ่ายมันก่อน ‎แล้วถึงหลอมรวมกับอะไคอา
‎แผนนั่นเปลี่ยนไปแล้ว ‎เพราะชาวอะไคอานั่นเหลือเวลาอีกไม่เท่าไร
‎ไม่ๆๆ ทั้งหมดนี่มันเสี่ยงเกินไปมาก
‎ถ้าพวกอะไคอาพบว่าเราทำอะไรอยู่
‎ก็ไม่มีทางบอกได้เลยว่าพวกนั้นจะตอบโต้ยังไง
‎เราไม่มีทางเลือกแล้ว เรามีโอกาสเดียว
‎มันคือชีวิตของเธอนะ
‎ใช่เลย มันคือชีวิตของฉัน ‎ต้องมีคนเข้าไปในนั้น และคนคนนั้นก็คือฉัน
‎สิ่งที่เราต้องการก็คือคิดแผนใหม่ทั้งหมด
‎ฉันจะไม่ใช่สมาชิกคนแรกของลูกเรือชุดนี้ ‎ที่สละตัวเองเพื่อภารกิจนี้
‎นิโก ให้ฉันเข้าไป
‎ไม่นะ
‎นิโก อย่ากล้าดี…
‎เอาฉันออกจากเจ้านี่เดี๋ยวนี้ ‎เอาของเวรพวกนี้ออกจากคอฉัน
‎เราอาจปล่อยให้คุณตายก็ได้ ‎แต่เราไม่ได้ทำ เราช่วยคุณไว้
‎และตอนนี้เราจะพาคุณกลับไปหาพรรคพวกของคุณ
‎ในตัวฉัน
‎ฉันกำลังเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยชีวิตคุณ
‎นิโก เปิดประตู!
‎อย่านะ!
‎นิโก อย่า!
‎นิโก
‎ไม่นะ!
‎แม่งเอ๊ย
‎ระบบประสาทอัตโนมัติของนิโกเป็นไงบ้าง
‎ทำงานปกติ
‎อัตราการเต้นของหัวใจเธอดี ‎ถึงแม้จะสูงขึ้นเล็กน้อย
‎นั่นอันตรายมั้ย
‎เอริก ทั้งหมดนี่ยังเป็น ‎สถานการณ์ที่ไม่เคยมีใครเจอ เพราะงั้น…
‎มีอะไรอีก
‎ฉันอ่านค่าจังหวะเบื้องหลังที่ลดลง ‎และคลื่นไทรเฟสิคได้ในสมองเธอ
‎เธอโคม่าอยู่
‎อาการปรากฏออกมาแบบนั้น ใช่
‎แต่ฉันไม่รู้เลยว่านั่นเป็นเพราะเธอได้รับบาดเจ็บ
‎หรือว่าอะไคอาพยายามควบคุม ‎การทำงานด้านการรู้คิดของสมองเธออยู่
‎ในเซลล์ของเธอ ‎อะดรีโนซีนไตรฟอสเฟตที่เก็บสะสมอยู่
‎หมดไปอย่างรวดเร็วเกินกว่าจะทดแทนได้
‎ใช่สิ พวกนั้นแม่งสูบอะไรๆ ‎จากเธอเหมือนแวมไพร์
‎- นี่ๆๆ ให้ผมเข้าไปในนั้นเดี๋ยวนี้ ‎- เรามีความคืบหน้า
‎ในที่สุดเราก็อำพรางไวรัสของมนุษย์ ‎ไว้ภายในโค้ดของอะไคอาได้
‎คุณเอาเจ้านี่เข้าไปใกล้นิโก ‎ในระยะ 90 เซนติเมตร
‎คุณกดปุ่มใหญ่นี่ ‎แล้วมันจะส่งไวรัสเข้าไปจากระยะไกล
‎ไม่ ช่างหัวเรื่องนั้น ‎เราจะไม่ทำแบบนั้น โอเคนะ
‎ผมจะเข้าไปในนั้น ‎และปล่อยให้เจ้านั่นเข้ายึดครองผม
‎- คุณทำไม่ได้ คุณไม่มีอุปกรณ์โซม่า… ‎- คิดว่าผมไม่รู้เรื่องนั้นเหรอ
‎นิโกอยากทำงานนี้เอง
‎เราควรเคารพเรื่องนั้น
‎ผมจะจัดการเรื่องนี้คนเดียว
‎ทีนี้ก็เปิดประตูนั่นที
‎อย่าเข้าใกล้เกินไปล่ะ
‎ผมหวังว่านี่จะได้ผล
‎นิโก
‎ได้ยินผมมั้ย
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่ใช่…
‎เธอ
‎ไม่ใช่…
‎เธอ
‎ก็ไม่
‎ผมว่าคุณคงไม่ใช่หรอก
‎เนื้อหนังมัน…
‎ป่าเถื่อน ไร้อารยะ
‎น่าขยะแขยง
‎เธอปลอดภัยมั้ย
‎คนที่อยู่ในนั้นควรเป็นฉัน
‎นี่ แคส
‎ตอนผมเสียขาไปในสงครามน่ะ
‎คนอื่นๆ ทุกคนในหน่วยผมกลับมาในถุงใส่ศพ
‎ความรู้สึกผิดที่ผมรู้สึกมันท่วมท้นมาก
‎แต่ทุกอย่างนั่นน่ะ ‎ทุกอย่างนั่นไม่ใช่ความผิดของผมเลย
‎พวกเขาตายแล้ว ผมไม่ตาย มันก็เป็นแบบนั้นเอง
‎นิโกเข้าไป
‎คุณไม่ได้เข้า
‎มันก็เป็นแบบนั้นเอง
‎โอเค
‎ไปไหนไม่ได้
‎และมันก็ทำให้คุณยังมีชีวิตอยู่
‎ถ้าเราพาคุณลงไปยังสิ่งประดิษฐ์นั่น ‎คุณจะปล่อยเธอมั้ย
‎คุณจะเจรจาต่อมั้ย ‎เราจะได้พบทางออกแบบสันติร่วมกัน
‎ไม่
‎โอเค ส่งไวรัสนั่นเข้าสู่ ‎สิ่งปลูกถ่ายโซม่าของนิโกเรียบร้อยแล้ว
‎ผมอยากกอดคุณได้จัง พวก
‎ใช่แล้ว นิโกกับแคสจะทำสำเร็จ
‎ผมจะได้เจอคุณอีก
‎ฉันทอดทิ้งเกเบรียล ‎และฉันจะไม่ทำแบบเดียวกันกับคุณ
‎คุณอยู่ต่อไม่ได้ เออร์ซูล่า มันไม่ปลอดภัย
‎เราจะอยู่ด้วยกัน จนกว่าทุกอย่างจะจบสิ้น
‎ผมจะพาเธอเข้าไป
‎- ไม่ คุณจะไม่ทำงั้น ‎- ทำสิ ผมจะทำ
‎นี่เป็นภารกิจของยูซิค ‎และฉันก็รักษาการแทนผู้บังคับการ
‎ถ้าคุณเข้าไปในนั้นแล้วทุกอย่างลงเหวล่ะ ‎คุณต้องคิดถึงแจน่านะ
‎ตอนนี้เธอทำงั้นไม่ได้
‎แม่งเอ๊ย
‎นี่
‎ฟังนะ ผมไม่รู้ว่าคุณได้ยินผมมั้ย แต่…
‎เราอยู่ที่สิ่งประดิษฐ์ของคุณ
‎และเราเปิดประตูเองไม่ได้
‎งั้น…
‎ฉันจะพาเธอเข้าไป เอริก
‎มาเถอะ นิโก
‎มาเถอะ
‎มา
‎ฉันจะช่วยคุณ
‎มาเถอะ นิโก ฉันจะช่วยคุณ
‎มาเถอะ เราเกือบถึงแล้ว
‎ฉันจะช่วยคุณ นิโก
‎เอาละ คุณกลับมาอยู่ ‎กับพวกคุณแล้วตอนนี้ ปล่อยนิโกไป
‎นิโก!
‎อย่าพูด ประหยัดพลังงานไว้
‎- มันได้ผลมั้ย ‎- ฉันไม่รู้
‎เราทำสิ่งที่ถูกต้อง
‎ตอนนี้ตาคุณแล้ว
‎ปล่อยเราไป พาเรากลับโลก
‎โอ๊ย ลูกน้อยที่รักของแม่ ‎ลูกจะไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ
‎น่า นิโก
‎ความยโสโอหังของเผ่าพันธุ์คุณ
‎เรียกร้องจากพวกเรา ‎เหมือนเราเท่าเทียมกับพวกคุณ
‎อย่างกับเราเคยฟังพวกคุณจริงๆ งั้นแหละ
‎แล้วการเจรจาล่ะ
‎แคส ขอทีเถอะ
‎คุณฉลาดกว่านั้น
‎การเจรจาน่ะมีแต่จะไป ‎ในทางที่เราต้องการเท่านั้น
‎เหรอ ทางไหนล่ะ
‎สันติภาพ
‎ตามเงื่อนไขของคุณเหรอ
‎ตลอดแหละ
‎ใช่ ตามเงื่อนไขของเรา
‎แน่นอนว่าตามเงื่อนไขของเรา
‎เผ่าพันธุ์ของคุณคือสิ่งที่ตรงข้ามกับสันติภาพ
‎การไปอยู่ในร่างกายคุณ ‎เป็นฝันร้ายในเชิงการเผาผลาญ
‎ทำให้เข้าใจลึกซึ้ง ‎ถึงธรรมชาติป่าเถื่อนของพวกคุณ
‎น้ำเลือดน้ำหนองทั้งหมดนี่
‎เนื้อทั้งหมดนี่ที่บริโภคชีวิตอื่น ‎เคี้ยวมันแล้วก็กลืนมันเข้าไป
‎แล้วก็ขับถ่ายออกมา
‎ทิ้งความเละเทะของพวกคุณเอาไว้เบื้องหลัง ‎ให้คนอื่นตามล้างตามเช็ด
‎แคส!
‎ถ้าเราไม่หยุดคุณ ‎พวกคุณก็จะแพร่กระจายเหมือนมะเร็ง
‎ไปทุกหนทุกแห่ง
‎แน่ละ ตัวยานซัลวาเรเอง ‎อาจเป็นฉนวนกั้นได้บ้าง
‎แต่แค่ถึงอุณหภูมิ 2,600 องศาเซลเซียสเท่านั้น
‎ที่ระยะห่างเท่าไร
‎ใกล้ดวงอาทิตย์แค่ไหน
‎ประมาณ 2.1 ล้านกิโลเมตร
‎เมื่อถึงจุดนั้น เกราะของเราจะใช้การต่อไม่ได้
‎และยานซัลวาเรจะเริ่มสลายตัว ‎จนกระทั่งมันมอดไหม้ไปหมดในดวงอาทิตย์
‎คุณไม่ควรมาอยู่ที่นี่
‎คุณก็ไม่ควร
‎แคส
‎พูดอะไรหน่อยสิ
‎ลูกคิดว่าลูกจะไปไหน
‎นี่คือสุสานของลูก ลูกรัก ไม่มีที่ไหนให้ลูกไปแล้ว
‎เธอบาดเจ็บ เธอต้องการความช่วยเหลือ
‎พาเรากลับไปที่โลก
‎ทำไมล่ะคะ แม่
‎แม่จะได้ทิ้งหนูไปได้อีกน่ะเหรอ
‎แม่จะได้เพิ่มแผลทางอารมณ์ ‎ให้หนูได้มากกว่าเดิมอีกน่ะเหรอ
‎หนูจะได้ใช้ชีวิตรันทดที่เหลือของหนู
‎พยายามเติมเต็มช่องว่าง ‎ที่แม่คว้านเข้าไปในจิตวิญญาณหนู
‎ด้วยการเลือกคนอื่นๆ ทุกคนมากกว่าหนู
‎ยโสจริงๆ
‎เห็นแก่ตัวจริงๆ
‎คุณจำดาวเคราะห์อาณานิคมนั่นได้มั้ย
‎ภายในสิบปี ‎โครงการนั่นคงถูกกวาดล้างทิ้งไปหมด
‎ถ้าพวกเดคูม่าไม่มากวาดสวะมนุษย์ของคุณไป
‎ผู้สร้างเรามีเหตุผลที่นำเรามาสู่จักรวาลนี้
‎เราเก็บกวาดสิ่งที่พวกเขาทำเละไว้
‎และตอนนี้เราก็จะเก็บกวาดสิ่งที่คุณทำเละ
‎จำนี่ได้มั้ย
‎จะไว้ใจคุณให้ทำสิ่งที่ถูกต้องไม่ได้หรอก
‎อย่ายุ่งกับเธอ เธอบริสุทธิ์
‎พวกคุณไม่มีใครบริสุทธิ์
‎ไวรัสนั่นกำลังทำงาน
‎นิโก!
‎ลูกทำอะไรลงไป
‎มันไม่สำคัญว่าแกจะเอาหน้าไหนมาให้ฉันดู
‎ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร
‎และเรื่องนี้ก็จะจบลงตอนนี้
‎แคส! มาเถอะ เราต้องออกไปจากที่นี่
‎มาเถอะ!
‎ช่วยฉันที!
‎การสื่อสารกับอาณานิคมดาวอังคารขาดหายไป
‎รวมถึงกับปฏิบัติการทั้งหมด ‎ภายในแถบดาวเคราะห์น้อย
‎ยังไม่มีข่าวจากยานซัลวาเร
‎ซึ่งได้กำหนดเส้นทาง ‎ให้ถูกทำลายไปในดวงอาทิตย์
‎คุณเป็นไงบ้าง
‎ฉันไม่เป็นไร
‎แค่สมองกระทบกระเทือนน่ะ
‎เคยผ่านที่แย่กว่านี้มาแล้ว
‎ภารกิจต่อไป ฉันจะให้คุณเป็นผู้บัญชาการ
‎คุณสมควรได้รับมัน
‎ขอบคุณ
‎ระบบสุริยะของเรากำลังถูกถล่ม ‎ด้วยรูหนอนขนาดจิ๋วหลายพันรู
‎มีปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ ‎ที่อธิบายเรื่องที่เกิดได้มั้ย
‎เท่าที่ผมรู้ก็ไม่มี
‎อาจเป็นการสื่อสารเร็วเหนือแสง
‎คำสั่งจากอะไคอาหรือเปล่า
‎วงแหวนนั่นทุกลำ ‎ออกจากระบบสุริยะของเราไปแล้ว
‎งั้นก็สายลับแฝงตัว
‎ปัจเจกบุคคลหรือรัฐบาลที่อยู่ข้างอะไคอา
‎เราต้องการวิลเลียม
‎เราใช้กล้องโทรทรรศน์ ‎สำรวจอวกาศห้วงลึกค้นหาไม่ได้
‎ขณะที่มีสัญญาณรบกวนนี่
‎และเราก็ต้องยอมรับความเป็นไปได้ ‎ที่ว่ายานซัลวาเร…
‎ยานซัลวาเรรอดมาได้
‎เข้าใจเรื่องนั้นมั้ย
‎เข้าใจ
‎เราจะหาต่อไป
‎นิโก มีคนมาขอคุยกับคุณแน่ะ
‎ผมจะตัดสินใจแบบนั้นได้มั้ยนะ
‎ทิ้งสามีกับลูกสาวไว้ข้างหลัง
‎ไม่มีทางเลย
‎แต่งงานกับฉันนะ
‎เบอร์นี่ ฉันรักคุณ ‎และฉันก็อยากใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกับคุณ
‎ฉันอยากมีลูก แต่งงาน และทำทุกอย่าง ‎ตราบเท่าที่เป็นคุณที่ฉันทำด้วย
‎ตกลงมั้ย
‎โอเค ฉันจะ… ฉันขอโทษ ‎สมองฉันแค่มีแนวโน้มจะพล่ามเวลา…
‎ไม่ๆๆ อืมๆ
‎ใช่ คุณพูดถูก ฉันต้องหุบปาก
‎ไม่ๆๆ ไม่ใช่สมองคุณ สมองคุณน่าทึ่งมาก ไม่…
‎ตกลง ผมอยากแต่งงานกับคุณ
‎ผมอยากใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกันกับคุณ
‎ลูกมาที่นี่ได้ยังไง
‎คุณยายโทรหาใครสักคนในกองทัพ ‎แล้วบอกว่าพวกเขาต้องมารับเราค่ะ
‎หนูว่ายายออกจะทำให้พวกเขากลัว
‎ขอบคุณค่ะ
‎แม่เชื่อว่าแม่ควรขอบใจลูก
‎ทั้งโลกนี้ควรขอบใจลูก
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
‎ลูกตัวโตจัง
‎มีรูหนอนโผล่มาในทุ่งสิ่งประดิษฐ์นั่น
‎พวกนั้นกลับมาเหรอคะ
‎ไม่ใช่อะไคอา นิโก มันมาจากยานซัลวาเร
‎คุณอยู่ที่นี่
‎ใช่ เราพยายามประกาศการมาถึงของเรา ‎ด้วยวิธีแบบดั้งเดิม
‎แต่ในเมื่อมีสัญญาณรบกวนทั้งหมดนี่ ‎สัญญาณของเราคงผ่านมาไม่ได้
‎ไม่ ฉันหมายถึงคุณอยู่ที่นี่จริงๆ
‎อ๋อ เรื่องนั้น
‎ในทุ่งนี่
‎มันเป็นกลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ ของอะไคอาน่ะ
‎กลเม็ดที่เออร์ซูล่าช่วยผมปรับแต่ง
‎เรายังไปไม่ถึงขั้นที่มีร่างกาย
‎แต่เออร์ซูล่าคิดว่าส่วนผสมทั้งหมดอยู่ที่นั่น ‎ต้องขอบคุณเพื่อนชาวอะไคอาของเรา
‎สัญญาณที่ถล่มใส่ระบบสุริยะของเราน่ะ ‎มันเป็นของอะไคอาหรือเปล่า
‎อะไคอาเหรอ ไม่ใช่หรอก
‎งั้นมันมาจากไหนกัน
‎จากทุกหนทุกแห่ง
‎มีภาษาต่างดาวหลายร้อยภาษาติดต่อมา
‎พวกเขาพูดว่าอะไร
‎ผมกำลังเปรียบเทียบข้อมูลนั่น ‎กับฐานข้อมูลอะไคอาของเราอยู่ตอนนี้
‎(ดาวศุกร์ - ดาวพุธ -โลก)
‎(กำลังเข้ามา)
‎ผมเชื่อว่ามันเป็นคำทักทาย
‎ผมว่าพวกเขากำลังบอกว่า "ขอบคุณ"
‎อืม งั้นใครอยากไปทักทายบ้าง
‎ทุกอย่างเปลี่ยนไปในวันที่อะไคอาลงจอดบนโลก
‎คำถามสำคัญไม่ใช่ ‎"มีสิ่งมีชีวิตอยู่ข้างนอกนั่นไหม" อีกต่อไปแล้ว
‎คำถามนั้นกลายเป็น
‎"มีสิ่งมีชีวิตอยู่มากแค่ไหน"
‎เราเดินทางเข้าไปสู่หมู่ดาวเพื่อหาคำตอบ
‎บางครั้งก็มีการสร้างสายสัมพันธ์ขึ้น
‎ส่วนครั้งอื่นๆ มันไปได้ไม่สวยนัก
‎ภารกิจของเราทำให้เราสูญเสีย
‎บางคนถึงกับต้องชดใช้ด้วยราคาสูงสุด
‎แต่ตอนนี้เรารู้แน่แล้ว
‎ว่าเราไม่ได้อยู่ตามลำพัง
‎จักรวาลไม่ได้ว่างเปล่า
‎มันเต็มไปด้วยชีวิต
‎ในดาราจักรของเรา ‎มีดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้หลายร้อยล้านดวง
‎มีเพื่อนให้ผูกมิตรนับล้านๆ
‎มนุษย์เป็นเพียงแขนงเดียว ‎ของสาแหรกตระกูลสาแหรกใหม่
‎นั่นคือเหตุผลที่เรามุ่งหน้ากลับออกไปที่นั่นอีกครั้ง ‎ถึงแม้จะมีความเสี่ยง
‎เพื่อสร้างบางสิ่งที่แข็งแกร่งขึ้น
‎บางสิ่งที่มากกว่านั้น
‎และขั้นแรกก็คือกล่าวคำว่า
‎"สวัสดี"
‎คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร