NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Z tej strony Salvare. Achajowie zostali zneutralizowani.
- Udało się! - Powtarzam. Zagrożenie zneutralizowane.
- Broń z neutrino zadziałała! - Tak!
- Eriku? - Rany!
Zestrzeliłem tego drania z nieba.
Niko, widziałaś to?
To było niesamowite i zadziałało. Ale czy zadziała ponownie?
W swoim czasie.
Nie. Nie mamy czasu.
Negatywna energia przeciążyła system.
Przyleci ich więcej.
Jeśli nie przeładujemy broni, Achajowie ją zniszczą.
Co teraz, Niko? Co robimy?
Odsłoniliśmy się.
Jest tylko jeden sposób.
Autoryzacja, Cas Isakovic.
Wracamy na Ziemię, skurwielu.
DOWÓDZTWO MIĘDZYGWIEZDNE STANÓW ZJEDNOCZONYCH
Udało ci się.
Wiedziałam, że się uda.
To nie koniec.
Jest tam?
Tak.
Uważaj.
Seth,
stosunki między ludzkością a Achajami
są oczywiście niezbyt dobre.
Obie strony były nieufne,
ale nic nie uzasadniało ataku na Salvare.
Budowanie tajnej broni?
To broń obronna.
Przed kim nas broni, Niko?
Przed okropnym gatunkiem, który uratował ci córkę?
Wszędzie, gdzie są Achajowie, pojawia się śmierć.
Nie, Niko. Wszędzie, gdzie ty jesteś.
A teraz sprowadziłaś na Ziemię tę osobistą wendetę.
Masz nową wymyślną broń.
Wielkie mi co.
To ich nie odstraszy. To jak ugryzienie komara.
Będą zmuszeni odpowiedzieć.
Albo spełnicie ich żądania.
Przystaliśmy się na ich żądania.
Teraz mają nowe.
A jeśli sztuczna grawitacja tworzy zbyt dużą siłę?
Możemy ją wyłączyć w akceleratorze.
Ja tam nie popracuję, ale ty możesz.
Albo nie.
Wykrywam ogromne promieniowanie Czerenkowa.
Cholera. Kolejny tunel?
Nie tylko jeden. Dziesiątki tuneli.
- Gdzie? - Wszędzie.
WYKRYTO PROMIENIOWANIE CZERENKOWA
To siły zbrojne Achajów.
Jakie nowe żądania?
Po pierwsze.
Pozwólcie wielu Artefaktom wylądować na Ziemi.
Po drugie. Przyjmijcie ich prezenty.
Wszystkie prezenty.
Te pieprzone implanty?
Dzięki tej technologii każdy człowiek osiągnie swój pełny potencjał.
I po trzecie.
Zniszczcie Salvare.
I tę pieprzoną broń z neutrino. Wlećcie nim w Słońce.
Macie 24 godziny na decyzję.
A jeśli odmówimy?
Achajowie mają nowe żądania,
ale są nie do przyjęcia. Nie da się ich wyegzekwować,
a jednocześnie nie można ich ignorować.
Nie mamy wyboru.
Prezydencie Bhogal, wygląda na to, że po raz pierwszy nas się boją.
Może okażemy dobrą wolę?
Przystańmy na jedno żądanie, a pozostałe odłóżmy.
Co proponujesz?
Salvare.
Nie można im dać palca. To wyrok śmierci.
Komandorze, ma pani z nimi największe doświadczenie…
Wiem lepiej niż inni, jak działają.
Z całym szacunkiem, lepiej niż pan.
Śmierć Setha nie była tylko na pokaz.
Chcą nas zniewolić i umieścić to coś w głowach wszystkich.
Ale nie zniszczą dziś naszej planety.
Chwilowo wyrównaliśmy szanse.
Ale zamiast tu stać i dyskutować,
moglibyśmy myśleć, jak ich pokonać.
Proszę dać mi robić swoje.
Kiedy skończy się czas,
będę musiał przystać na ich warunki.
Infrastruktura USIC jest do twojej dyspozycji.
Dziękuję, pani sekretarz.
Ale chcę czegoś spoza Ziemi.
Przygotuję prom.
Prawie straciłem nadzieję.
- Eriku. - Mogłem wiedzieć, że wrócisz.
- I wierzyć. - Nie, w porządku.
Już dobrze.
Jestem tu. Oboje tu jesteśmy.
Chyba to upuściłaś.
- Widziałam się z Janą… - W Artefakcie. Wiem.
Jest bezpieczna z twoją mamą.
Naprawdę. Ava się postarała.
Mamy tyle pracy.
No dobrze. Zbierzcie się.
Oto nasza sytuacja.
Wokół Układu Słonecznego krąży 57 pierścieni.
59. Dwa ostatnie dołączyły w ostatnich minutach.
59. I mamy broń, która może strzelać co ile, trzy minuty?
Zeszliśmy do 2 minut i 13 sekund.
Ale zanim wystrzelimy ponownie…
Któryś z nich nas zestrzeli.
Dlatego Achajowie się nie boją.
To jak ich przestraszyć? Musimy być tak przerażający, żeby…
Otworzyli tunel i zwiali do domu.
Próbujemy, ale Achajowie są bardziej zaawansowani niż my.
Nie wygramy na ich warunkach.
Nigdy. Musimy myśleć nieszablonowo.
Pokonać ich z zaskoczenia.
Wojna asymetryczna.
- Co wiemy? - Pokonują ich neutrino.
Ich statki i ich samych.
Czy Achajowie i ich technologia są tym samym?
Jeśli tak, to wątpię w ich cele.
Nie chcą naszej planety.
W kosmosie mają wszystkie podstawowe surowce.
Więc nie chcą tego, co mamy,
ale wysadzą nas, jeśli się nie poddamy.
I wysadzą nam głowy od środka. Nie zapominaj.
To nie ma sensu.
Bo wciąż za mało o nich wiemy.
Mamy ten sam problem, odkąd Artefakt wylądował na Ziemi.
Są pozornie nieprzeniknieni.
Nie. Właściwie to nie.
Już nie.
Większość pierścienia Achajów obróciła się w proch.
Jednak wśród tego prochu rozproszone są większe kawałki.
Wyślijmy prom i zabierzmy kawałek.
Jeśli los nam sprzyja, znajdziemy coś, co pomoże nam ich zniszczyć.
To naprawdę ty?
Cały?
W każdym calu
i bajcie.
Mamy kawałek.
Chyba mamy coś bardziej imponującego.
To Achaj.
Na pewno nie ma dostępu do statku?
Nie ma dostępu do niczego.
Założyłem filtr pasmowoprzepustowy dla ich pasma częstotliwości.
Wierzę ci na słowo.
Czemu jest taki przygaszony?
Ci, których spotkałam, byli więksi i jaśniejsi.
- Potrzebują źródła energii do życia. - Ile pożyje?
Przygasanie sugeruje,
że została mu godzina, może trochę dłużej.
A jeśli zapewnimy mu źródło zasilania?
To może być jak próba podłączenia człowieka do gniazdka.
Zbadaj go. Pomówimy w laboratorium.
Czas ucieka nam wszystkim.
DNA to kod. Kodowanie ludzi.
Mój kod jest głównie binarny. Kupa zer i jedynek.
To analiza mikroskopowa Achaja.
To właśnie odkryłem.
To tylko model ich DNA, prawda?
Nie, to prawdziwy skan.
Coś nie tak?
Kiedy budujemy modele naszych genów, używamy liter A, T, G i C
jako zasad azotowych.
Ale litery są częścią składową tych stworzeń.
To dziwne.
Kod komputerowy w języku Achajów ułożony jak organiczny.
Ale po co Achajom pismo? Nie mają oczu, uszu, ust i rąk.
Może to nie są Achajowie.
To z kim walczyliśmy?
Ze sztuczną formą życia.
Ewolucją ciebie.
To czym są Achajowie? To ich twórcy?
Nie dotarliśmy na ich planetę.
Są tam w ogóle?
- Być może. Albo umarli eony temu. - Albo ich zabito.
To nie ma znaczenia. To z nimi walczymy.
Skoro wiemy, z czego są zrobieni, jak z nimi walczyć?
Polecieć na ich planetę i ich wyłączyć?
To nie żart.
A wirus komputerowy?
To tylko wymyślne oprogramowanie.
- Jak go wgrać? - Ukryjemy go.
Achajski kod Iary przejmował jej ludzki.
Odwrócimy to.
Nasz ludzki kod zmieni kod achajski
i może go zniszczy.
Dasz radę?
Trochę to potrwa.
- Nie mamy czasu. - I nie mamy Iary.
Jak to zrobimy?
- Koń trojański. - Złośliwe oprogramowanie.
Nie.
Koń z krwi i kości.
Wszczepimy wirusa komuś z nas.
Nie mamy do tego pająka.
Nie potrzebujemy.
Jak wiemy, każdy członek Salvare ma przewód w pniu mózgu.
W ten sposób regulujemy sen anabiotyczny.
Wszczepimy wirusa przez igły anabiozy.
Achaj złapie wirusa po połączeniu z nami.
Czemu miałby połączyć się z człowiekiem?
Nasze ciała są jak sprzęt.
Prąd przepływa przez każdego z nas.
Dokładnie. A jeśli jest głodny…
Mam pozwolić, żeby Achaj opętał członka załogi
i żywił się nim?
Tylko do czasu powrotu do Artefaktu.
Wypuścimy go tam razem z wirusem.
Tak.
Dobra.
Co mam robić?
Nic nie zrobisz, Niko.
Nie dam załodze się poświęcić.
Właśnie. To poświęcenie.
Zrobię to.
- Cas… - Niko, masz córkę, która cię potrzebuje.
Nie pozwolę ci na to.
Zrobię to.
Wiem, jak pokonać Achajów.
Ja też.
Gotowa?
Tak.
W porządku.
Nie będzie gorzej niż ostatnio.
Gotowi?
My? Tak.
Williamie?
Mamy problem z wirusem.
Kod ludzki jest deterministyczny, a achajski nie.
Ile to zajmie?
Będziemy musieli później zdalnie wszczepić wirusa.
Nie taki był plan.
Mieliśmy wszczepić wirusa i połączyć się z Achajem.
Plan się zmienił, bo Achaj niedługo umrze.
Nie. To zbyt ryzykowne.
Jeśli Achajowie dowiedzą się, co robimy,
nie wiadomo, jak się zemszczą.
- Nie mamy wyboru. Mamy jedną szansę. - To jej życie!
Właśnie. To moje życie. Ktoś musi tam wejść, czyli ja.
Potrzebujemy zupełnie nowego planu.
Inni członkowie załogi już poświęcili się dla misji.
Niko, puść mnie.
Nie.
Niko, nie waż się, kurwa…
Wyciągnijcie mnie. Wyjmijcie mi to.
Mogliśmy pozwolić ci umrzeć, ale cię uratowaliśmy.
A teraz zaprowadzimy cię do twojej rasy
wewnątrz mnie.
Ryzykuję życie, by ocalić twoje.
Niko, otwórz drzwi!
Nie!
Niko, nie!
Niko?
Nie!
Kurwa…
Co z układem nerwowym Niko?
Działa normalnie.
Jej tętno jest dobre, nieco podwyższone.
To niebezpieczne?
To wciąż niezbadane terytorium, więc…
Co jeszcze?
Częstotliwość rytmu i fale theta są spowolnione.
Jest w śpiączce.
Tak to wygląda.
Ale nie wiem, czy z powodu urazu,
czy dlatego, że Achajowie próbują przejąć jej funkcje.
Adenozynotrójfosforan w jej komórkach
wyczerpuje się szybciej, niż regeneruje.
Tak. Wysysa ją jak wampir.
- Wpuść mnie tam. - Mamy wieści.
W końcu udało nam się ukryć wirusa w achajskim kodzie.
Trzeba zbliżyć się do Niko na 90 cm,
nacisnąć duży przycisk i zdalnie przenieść wirusa.
Nie, pieprzyć to. Nie zrobimy tego.
Pójdę tam i pozwolę się przejąć…
- Nie masz przewodu do anabiozy. - Wiem o tym.
Niko chciała to zrobić sama.
Uszanujmy to.
Zrobię to sam.
Otwórz te drzwi, proszę.
Nie podchodź za blisko.
Oby się udało.
Niko,
słyszysz mnie?
Już dobrze.
Nie…
ona.
Nie…
ona.
Nie.
Nie jesteś nią.
Ciało jest…
prymitywne.
Obrzydliwe.
Jest bezpieczna?
To powinnam być ja.
Cas.
Kiedy straciłem nogę na wojnie…
wszyscy inni z mojej jednostki wrócili w workach.
Poczucie winy było przytłaczające.
Ale to nie moja wina.
Byli martwi. Ja nie. Tak już jest.
Niko tam poszła.
Ty nie.
Tak już jest.
Dobra.
Uwięziony.
I dzięki temu żyjesz.
Jeśli sprowadzimy cię do Artefaktu, uwolnisz ją?
Czy wznowisz rozmowy, żebyśmy mogli razem dojść do pokojowego rozwiązania?
Nie.
Dobra. Wirus został przeniesiony do implantu anabiozy Niko.
Chciałbym cię przytulić.
Dobra. Niko i Cas sobie poradzą.
Do zobaczenia.
Porzuciłam Gabriela i nie zrobię ci tego samego.
Nie możesz zostać. To niebezpieczne.
Będziemy razem. Do samego końca.
Zaprowadzę ją.
- Nie. - Tak.
To misja USIC, a ja jestem dowódcą.
Jeśli coś pójdzie nie tak… Pomyśl o Janie.
Bo ona nie może.
Kurwa!
Hej.
Nie wiem, czy mnie słyszysz,
ale jesteśmy przy Artefakcie
i sami nie możemy otworzyć drzwi.
Więc…
Zaprowadzę ją, Eriku.
Chodź, Niko.
Chodź.
Trzymam cię.
Chodź, Niko. Trzymam cię.
Chodź. Już prawie jesteśmy.
Trzymam cię, Niko.
Teraz jesteś wśród swoich. Wypuść Niko.
Niko!
Nie mów. Oszczędzaj energię.
- Udało się? - Nie wiem.
Postąpiłyśmy słusznie.
Teraz wasza kolej.
Puśćcie nas. Zabierzcie nas na Ziemię!
Kochane, nigdzie nie pójdziecie.
Dawaj, Niko.
Co za arogancki gatunek.
Stawiacie nam wymagania, jakbyśmy byli równi.
Nigdy byśmy was nie posłuchali.
A negocjacje?
Cas, proszę cię!
Jesteś na to za mądra.
Negocjacje mogły skończyć się tylko w jeden sposób.
W jaki?
Pokojem.
Na waszych warunkach?
Zawsze.
Tak. Na naszych warunkach.
Oczywiście, że na naszych.
Wasz gatunek to antyteza pokoju.
Bycie w twoim ciele było metabolicznym koszmarem.
Widziałam waszą prymitywną naturę.
Wszystkie te soki.
Mięso pochłaniające inne życie, przeżuwające, połykające
i wydalające je,
pozostawiając swój bałagan dla innych.
Cas!
Jeśli was nie powstrzymamy, rozprzestrzenicie się jak rak.
Wszędzie.
Salvare zapewni pewną izolację,
ale tylko do 2600 stopni Celsjusza.
Z jakiej odległości?
Jak blisko Słońca?
Około 2,1 miliona kilometrów.
Wtedy nasza osłona zawiedzie,
a Salvare zacznie się rozpadać, aż spali się na Słońcu.
Nie powinnaś tu być.
Ty też nie.
Cas?
Proszę, powiedz coś.
A ty dokąd?
To twoje mauzoleum, moja droga. Nie masz dokąd pójść.
Jest ranna. Potrzebuje pomocy.
Zabierz nas na Ziemię.
Dlaczego, mamusiu?
Żebyś mogła mnie zostawić?
Żeby mnie obarczyć jeszcze większą emocjonalną traumą?
Żebym spędziła resztę swojego życia,
próbując wypełnić pustkę po tobie,
bo wybrałaś innych, a nie mnie?
Taka arogancka.
Taka samolubna.
Pamiętasz planetę kolonii?
W dekadę wszystko byście zniszczyli,
gdyby Decumy nie pozbyły się waszego ludzkiego śmiecia.
Nasi twórcy sprowadzili nas do tego wszechświata nie bez powodu.
Posprzątaliśmy ich bałagan.
A teraz posprzątamy wasz.
Pamiętasz to?
Nie można ufać, że postąpisz słusznie.
Zostaw ją. Jest niewinna.
Nikt z was nie jest niewinny.
Wirus działa.
Niko!
Co ty zrobiłaś?
Nieważne, jaką twarz pokażesz.
Wiem, kim jesteście.
To koniec.
Cas! Chodź. Musimy się stąd wydostać.
Chodź!
Pomóżcie mi!
Utracono łączność z kolonią Marsa
i wszystkimi misjami w pasie asteroid.
Brak wieści z Salvare,
które miało być zneutralizowane w Słońcu.
Coś ci dolega?
Nie.
Tylko wstrząs mózgu.
Bywało gorzej.
Następna misja będzie pod twoim dowództwem.
Zasłużyłaś na to.
Dziękuję.
Nasz układ jest bombardowany przez tysiące mikrotuneli.
Czy to może być naturalne zjawisko?
- Nie sądzę. - A komunikacja superluminalna?
Rozkazy Achajów?
Pierścienie odleciały.
Uśpieni agenci?
Sympatyzujący z Achajami.
- Potrzebujemy Williama. - Nie znajdziemy ich teleskopem.
Za dużo zakłóceń.
Musimy zaakceptować możliwość, że Salvare…
Salvare przetrwało.
Czy to jasne?
Jasne.
Szukamy dalej.
Niko, jest tu ktoś do ciebie.
Czy ja bym to zrobił?
Zostawił męża i córkę.
Nie ma mowy.
Pobierzmy się.
Bernie, kocham cię i chcę spędzić z tobą resztę życia.
Chcę mieć z tobą dzieci, wziąć ślub i robić z tobą wszystko. Dobrze?
Dobra. Przepraszam, mózg mi czasem szaleje…
Nie. Tak.
Muszę się zamknąć.
Nie, masz świetny mózg. Nie.
Chcę wziąć z tobą ślub. Chcę spędzić z tobą resztę życia.
Jak się tu dostałaś?
Babcia zadzwoniła do kogoś z wojska i kazała po nas przyjechać.
Chyba ich wystraszyła.
Dziękuję.
To ja powinnam ci dziękować.
Cały świat powinien ci dziękować.
Witaj w domu.
Jesteś taka duża.
Tunel w miejscu Artefaktu.
Wrócili?
To nie Achajowie, Niko. To z Salvare.
Jesteś tu.
Próbowaliśmy dodzwonić się w staromodny sposób,
ale przy tych zakłóceniach nasz sygnał się nie przebił.
Nie, naprawdę tu jesteś.
No tak.
Na tym polu.
To taka achajska sztuczka.
Ursula mi z nią pomogła.
Nie doszliśmy jeszcze do ciała,
ale Ursula uważa, że zrobimy to dzięki naszym achajskim przyjaciołom.
Sygnały w naszym układzie to Achajowie?
Achajowie? Nie.
To skąd płyną?
Zewsząd.
Odzywają się do nas setki obcych języków.
Co oni mówią?
Porównuję dane z naszą achajską bazą.
WENUS, MERKURY, ZIEMIA
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Chyba się witają.
Chyba dziękują.
Kto chce się przywitać?
Gdy przylecieli Achajowie, wszystko się zmieniło.
Nie było już pytania, czy w kosmosie jest życie.
Pytanie brzmiało:
„Ile życia?”.
Wyruszyliśmy do gwiazd, żeby się dowiedzieć.
Czasem nawiązaliśmy kontakt.
Innym razem nie szło tak dobrze.
Nasza misja wiele nas kosztowała.
Niektórzy zapłacili najwyższą cenę.
Ale teraz wiemy na pewno,
że nie jesteśmy sami.
Wszechświat nie jest pusty.
Jest pełen życia.
W naszej galaktyce są setki milionów planet
nadających się do życia.
Miliony przyjaciół.
Ludzie są tylko jedną gałęzią nowego drzewa genealogicznego.
Dlatego znów tam wracamy, mimo ryzyka.
By zbudować coś mocniejszego.
Coś większego.
Najpierw należy…
się przywitać.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz