NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co?
Nie. Dałam ci mnóstwo czasu na ucieczkę.
To prawda.
To co tu robisz, do cholery?
Iara mnie tu uwięziła.
Iara?
Oczywiście. Bo ją torturowałeś.
Tak. To pół-Achajka. Więc…
Może nie jest tak źle.
- Wiesz co, Niko, w porządku. - Nie. Mówię poważnie.
Chyba mam plan.
Czemu tutaj wypuścimy achajską kulę?
Rozejrzyj się. Kiedyś była tu huta.
Potem zaczęły się przedwczesne porody, dziwne problemy z oddychaniem,
dziwne przypadki raka.
Nie działa od kilku lat.
Nic nie zabijemy?
Nic, co nie jest już martwe.
Jesteśmy 2,6 kilometra od bazy.
Tak.
Powinno wystarczyć.
Wrzucimy ją tam?
Tak. Kiedy wrócimy do bazy.
A potem apokalipsa. Prawda, Singh?
Jeśli zapali atmosferę, to na pewno.
Albo otworzy szczelinę czasoprzestrzenną i Achajowie nas zaatakują.
Podjęliśmy wszelkie środki ostrożności.
Chcesz nam pokazać swoje sekrety?
Ja chcę wyjść z tej zupy, zanim przeżre mi wodery.
Zwarci i gotowi. Chodźmy stąd.
Chwila prawdy.
Na twój znak.
Dobra. Zrzucam… teraz.
Odbieram fale powierzchniowe emanujące ze strefy zrzutu.
Wszystkie wielkości są poniżej trzech.
Drżenie jest małe.
Czujesz?
To poczułam.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Achajowie nie są znani z subtelności.
Uwaga!
Jezu!
Może wyślemy drona albo założymy skafandry?
Tu może być trujący bluszcz.
Jeśli są tu jakieś toksyny, już byliśmy na nie wystawieni.
Cały las.
Dojrzałe drzewa ciągnące się kilometrami po prostu znikąd.
ZANIECZYSZCZENIA
W ziemi nie ma żadnych skażeń.
Mieszkałam w Colombo
i prowadziłam tam projekt bioremediacyjny.
Wynaleźliśmy związek
szybko rozkładający ropopochodne węglowodory.
Samo wyhodowanie trawy zajęło nam 12 miesięcy.
To jest…
To dar.
„Strzeżcie się Greków niosących dary”.
- Może nie są wrogami. - Tylko kumplami?
Nani ma na myśli to, że to niesamowite.
Ale czy warto za to nie opuszczać naszego układu?
Jeśli to właśnie proponują Achajowie, to po co?
Z powodu przeludnienia.
Kolonie na Marsie sobie radzą, ale ludzkość potrzebuje nowego domu.
Wielu domów.
To zajęłoby dekady.
A to, co oferują Achajowie, poprawi życie miliardów teraz.
Eriku, jak możemy odmówić?
Cud to wydarzenie, które łamie prawa natury.
Długo tylko zbieraliśmy dane,
ale dziś zobaczyliśmy coś wyjątkowego.
120-letni cedr rosnący w kilka sekund? Całkiem spoko.
Albo to niezła magiczna sztuczka.
Tak. Drobna przesada.
Jak „Grecy z darami?”
Nie spieprzymy galaktyki tak jak Ziemi.
Serio?
A ludziom byłoby lepiej z paternalistycznym przywództwem kosmitów?
Chcę, żeby oceany nie były kwaśne, mieć lodowce
i żeby w Australii znów dało się mieszkać. Tak jak 99,9% ludzi.
Dobra. W takim razie 99% ludzi jest krótkowzrocznych.
O rany, jesteś snobką.
Oboje macie rację. Dobra?
Achajowie mogą ocalić planetę i możemy mieć nowych zarządców.
To bez znaczenia,
bo to nie my decydujemy.
Co znowu?
W systemie Jowisza jest anomalia.
Co to ma być?
- Co się stało? - Ogromna energia wokół Jowisza.
Nie znamy źródła.
Jak myślisz?
- To tunel czasoprzestrzeny. - Tunel?
Ciągle używamy tuneli.
Tak się komunikujemy poprzez 700 milionów kilometrów.
Tak. Ale to mikrotunele.
- Tak. - Nie takie.
A jeśli kula była zmyłką?
Podziwialiśmy drzewa,
podczas gdy zbliżała się do nas cała flota Achajów?
Prezydent zażąda oceny zagrożenia.
Wykryto niestabilność anomalii.
Źródło przesuwa się ku fioletowi.
Coś przechodzi przez tunel.
Cokolwiek to jest, zmierza w naszą stronę.
Williamie, ustabilizuj nas.
Pływy tunelu ciągną nas we wszystkich kierunkach.
Pierścienie nadświetlne są zniszczone. Skręt rośnie.
Ujemna masa nie utrzyma rozwarcia tunelu. Zapada się.
Gdzie to jest?
Coś nie tak z sygnałem?
Nie. Wszystko gra. Załamał się.
Czy coś przeszło?
Gdzie jesteśmy?
Na orbicie Jowisza.
Czekaj. Udało nam się?
Udało się.
Gdzie jest Richard?
Nie wykrywam go.
Czyli go nie ma?
Jak Niko?
Cas, chciałbym nawiązać kontakt z Ziemią.
Nie rób tego. To rozkaz.
Ale nasza misja…
Dokładnie.
Mamy przekazać informacje w odpowiednie ręce.
Nie wiemy, co się działo na Ziemi od naszego odlotu.
Póki się nie dowiemy, musimy zachować ostrożność.
Wykryją nas. Jeśli jeszcze nie wykryli.
Dopilnuj, żeby nie wykryli.
Tak, Cas.
Dziś byliśmy świadkami, jak cały ekosystem
wyrasta z niczego w kilka sekund.
Achajska technologia
wykracza poza to,
do czego zdolni są ludzie.
Prosiliśmy Achajów o gest przyjaźni.
To był on. Zgadza się pan, doktorze Wallace?
Trudno się nie zgodzić.
Koniec.
Przesłano to kolonii na Marsie osiem godzin temu.
William to odebrał.
Dzięki Bogu Niko tego nie widzi.
- Spóźniliśmy się. - Nie. Ziemia wciąż tu jest.
Ale achajskie mydlenie oczu działa.
Potrzebujemy planu.
Najpierw ukryjmy wszystkie dane
na temat broni z neutrin przeciw ich technologii.
Tylko ja mogę otworzyć te pliki.
Zobaczą, że Salvare odwiedziło magnetar
i napotkało uszkodzony pierścień.
Nie muszą więcej wiedzieć.
A ja chcę wiedzieć, czy przyjmą nas jako wrogów czy bohaterów?
Czy Iara może wejść na Artefakt tak jak na pierścień?
Gdzie jest Iara?
Iaro, możesz do nas dołączyć?
Nie mów, że ją też straciliśmy.
Nie, to niemożliwe. Jest w naszej połowie statku.
Jest w akceleratorze.
Iaro, dołącz do nas. To rozkaz.
Co się dzieje?
Hej.
Niko sama się poświęciła. Richard nie miał wyboru.
Wiem. Myślałam, że mu wybaczyłam przesłuchanie i tortury.
Podziwiałam go.
- Dzięki niemu wracamy do domu. - Przez ciebie zginie.
Po co bym to robiła? Nie zrobiłabym tego. Nie mogłam.
To nie ja.
- Zamknij ją. - Zapora już działa.
Od razu to zrobiłam, kiedy odkryłam…
Wiesz, jaką miał minę, kiedy zrozumiał, że nie wróci do domu?
Najpierw panika.
Dezorientacja.
A kiedy zrozumiał, że umrze…
Co się z tobą dzieje?
Nie wiem. Nie ufajcie mi.
Nie ufam sobie.
Spójrzcie na to.
To jej ostatnia diagnoza.
Kod achajski jest po prawej.
Tak…
jest teraz.
Jezu!
Rozszerza się.
To ją pochłania.
Mogę spróbować to powstrzymać. Albo chociaż spowolnić.
Powinnam była cię zabić.
Albo odciąć drugą nogę.
Zraniłeś mnie. Nie przestawałeś.
Patrzyłeś, jak błagam, i nic nie zrobiłeś.
Zachowujecie się odrażająco, bo macie słabe ciała.
Tylko skóra i wydzieliny, sikanie i sranie, aż w końcu umieracie.
- Spróbuj ją ocalić. - Ocalić? Po co?
Tylko ona może otworzyć tunel i uratować Niko i Richarda.
Z tego, co widzę, nic nie przeszło przez ten tunel.
Czyli to międzygalaktyczny głuchy telefon?
Ależ nie.
Biały Dom spyta, czy to zagrożenie.
Biały Dom może zapytać samych Achajów.
Eriku, nadchodzi plik danych z księżyca Jowisza, Ganimedesa.
Pokaż na dużym ekranie.
Tak! To ona! Niko się udało! Zrobiła tunel. To była ona.
Tu Cas Isakovic,
komandor amerykańskiego statku międzygwiezdnego Salvare.
Do nagrania załączam
pełen pakiet danych naszej misji.
Uszkodziliśmy napęd nadświetlny w tunelu.
Dokończymy naszą podróż na Ziemię za pomocą silników impulsowych.
Niestety
komandor Niko Breckinridge poświęciła swoją szansę na powrót do domu,
żeby ocalić naszą.
- Nie. - Ona i Richard Ncube utknęli.
Są 87 lat świetlnych od Ziemi na porzuconej połowie Salvare.
Nie.
Eriku, tak mi przykro.
Przejrzałem wszystkie dane z Salvare.
Niko ma ponad dwa tygodnie tlenu w swojej połowie Salvare.
Może więcej.
Plus wodę i jedzenie.
Więc jeśli po separacji nic się nie stało,
to znaczy, że żyje.
- Tak. - I możemy ją uratować.
Hybrydowa sztuczna inteligencja otworzyła tunel i może to powtórzyć.
- To nie takie proste. - Chryste.
Czemu podkopujesz każdy pomysł?
Twój strach zawsze przezwycięża ciekawość.
Słuchaj.
Hybryda połączyła się z kosmiczną struną.
Z pętlą o wysokim napięciu, która do tej pory była teoretyczna.
- Nie wiem, jak ją znaleźć. - Ona wie.
Jak do niej dolecimy?
Salvare ma uszkodzony napęd.
- To co, mam się poddać? I co potem? - Nie. Oczywiście, że nie.
Całe życie szukam odpowiedzi na niemożliwe pytania.
I…
nie mam odpowiedzi.
Może poproś kogoś innego.
Uratowali twoją córkę.
Poproś o kolejną przysługę.
Niko jest uwięziona w przestrzeni międzygwiezdnej.
To oznacza zerwanie naszej umowy.
Nie jeśli to oni po nią polecą.
Dobra.
Mówiliście, że zgubiliście Niko. To jej współrzędne.
To jej ostatnie miejsce pobytu. Dobrze?
Wiem, że prosiłem was o wiele.
Proszę o jeszcze jedną przysługę.
Uratujcie moją żonę.
Proszę.
Otwórzcie tunel, wyślijcie pierścień i sprowadźcie ją do domu.
Łatwizna.
Jasne.
To by było na tyle.
Seth.
Nie. Nie wchodź tam.
Nie wchodź tam.
Seth, nie jesteś gotowy.
Nie wchodź tam. Seth!
Wygląda na stabilną.
Zrobiłem partycję, ale achajski kod jest bezwzględny.
Wytrzyma do Ziemi?
A co potem?
Potem cię naprawimy.
A co potem?
Zostaniesz na Salvare.
William jest tu podłączony.
- Po co komu nasza dwójka? - Potrzebuję cię.
Będziemy razem pracować?
Żaden nowy dowódca mi nie zaufa.
Nie po tym, co zrobiłam.
I jestem pół-Achajką.
Więc to może być twoje zadanie. Obnażanie tajemnic Achajów.
Żeby mnie badali i rozkręcali jak ty i Richard?
Póki nie wybuchnę i nie zabiję kilku osób?
- Nie, musi być inna droga. - Nie ma.
Nie uwolnisz mnie. Musisz mnie zniszczyć.
Nie wiem, czy zdołalibyśmy cię usunąć.
Nie macie wyboru.
- Coś wymyślimy. - Nie ma czasu.
Wiem, czemu moja achajska połowa zmienia ludzki kod.
Nie jest głodna.
- Szuka. - Czego?
Danych o Achajach i ich wrażliwości na neutrina.
Wszystkich waszych sekretów. Wszystkiego, co macie.
To kwestia czasu,
zanim zobaczą, że odkryliście ich słabość.
Przyda ci się to.
Dlatego tęsknię za żoną.
Zawsze wiedziała, czego potrzebuję. Nie musiałam prosić.
Na twoim miejscu też bym tam wróciła.
Jak długo byłyście małżeństwem?
Piętnaście lat.
Straciłam Teresę półtora roku temu.
ALS.
Przykro mi.
Pod koniec czuła, że terapia zabija ją bardziej niż choroba.
Przydałaby mi się ta kosmiczna technologia.
Ciekawe,
czy z całą ich technologią
potrafią ją oszukać.
Oszukać?
Śmierć.
Nie!
Do tyłu! Nie dotykajcie go!
Harper zabiła wiele osób,
gdy wyszła z implantem w głowie.
Przeskanujcie go najpierw.
Nie ma potrzeby.
Przyjąłem ich prezent.
Moja żona poświęciła się dla tej planety, a ty oddałeś im władzę nad sobą?
To będzie dziedzictwo Niko.
Zaraz.
Co masz na myśli?
Jakie dziedzictwo?
Gdy potrzebowaliśmy Achajów, prawie wszystko zniszczyła.
Jak to?
Zakujcie go i zabierzcie. Uważajcie.
Co powiedziałeś?
Jak to?
Co powiedzieli?
Uratują moją żonę?
- Nie. - Seth?
ZADZWOŃ DO NAS
Skończyłem ładować matrycę Iary do komputera promu.
Jest gotowa.
Znajdziesz mnie?
Tam?
To nie powinno być trudne.
Dziękuję za stworzenie.
I dziękuję za wolność.
Dekompresja zakończona.
Rozpoczynam start za trzy, dwa, jeden.
Jest zamknięta?
Wszystkie podprogramy symulacji w moim systemie
działają zgodnie z planem.
Iara myśli, że leci w kosmos.
Sztuczka zadziałała.
Ale na jak długo?
W nieskończoność.
Co się stanie, jeśli Iara zorientuje się, że jest zamknięta w twoim systemie?
Pogadamy, gdy do tego dojdzie.
Czuję ją, Cas.
Dziękuję, że mnie nie ogłuszyliście.
Musiało się spieprzyć, że zadzwoniłeś tak szybko.
Muszę się upewnić, że nie masz w głowie pająka.
Nie mam.
Ale Seth Gage ma pająka.
Niezbyt mu to przeszkadza.
Bezpieczeństwo Narodowe jest spalone?
Potraktuję cię poważniej, kiedy zobaczę twoją twarz.
Pierwszym etapem kolonizacji są prezenty.
- Następnie władza… - A potem ludobójstwo. Wiem.
Nie przyszedłem rozmawiać o przyszłości naszych obcych panów.
To co tu robisz?
Harper Glass.
Co z nią?
Jeśli tu jest, chciałbym z nią pomówić.
Tylko ona może namówić Achajów do sprowadzenia mojej żony z powrotem.
Chodź za mną.
Witaj.
Czuj się jak u siebie.
Pieprz się za wstrząs mózgu.
Zaraz. Co to?
Achajski implant. Widok na żywo.
- Świetnie. Gdzie jest Harper? - Kto mówi, że to jej?
Tylko Harper i Seth mają to w głowie.
Zabijała ludzi. Wiesz o tym.
Zabiła też moich ludzi.
Czyli?
To wojna, Eriku. Są ofiary.
- Wyrwaliście jej to z głowy. - Musieliśmy.
Zabiliście tym moją żonę.
Może jej pomożemy.
Potrzebujemy dostępu do danych z Salvare.
To coś nie zdradza wielu tajemnic.
Wiecie o danych.
Inni w USIC nam pomagają.
Skończyliśmy.
Wybierasz ich stronę?
Nie. Nie wybieram waszej.
Sprowadziliśmy go tutaj, to się liczy.
Plan B?
Plan B.
Poradzisz sobie?
Tak. Nie martw się. Nie jestem sam.
Muszę obudzić astronautów z anabiozy.
I masz czas.
Rób z nim, co możesz. Żeby USIC nie widziało.
Dobrze, Cas.
Nie mamy pojęcia, w co się pakujemy.
Zachowajmy między sobą informacje o słabościach Achajów.
Niko zleciła nam ochronę Ziemi.
Więc dopóki nie dowiemy się, komu ufać…
Zachowajmy to dla siebie.
Jasne?
- Jasne. - Załatwione.
Chodźmy do domu.
Wyślijcie pocztówki.
Muszę dostać się do Cas.
Poproś o prywatne spotkanie na rozmowę o Niko.
Nie ma czegoś takiego jak prywatność. Nie w USIC.
Muszę zgubić się z nią gdzieś w tłumie.
Chociaż na chwilę.
Nani Singh?
- Tak. - Proszę ze mną.
Muszę panią wyprowadzić. Nie ma tu pani wstępu.
Jak to „nie ma tu wstępu”?
Jest moim zastępcą.
Takie są rozkazy.
Nie szkodzi. Załatwię to.
Nie szkodzi. Chwileczkę.
Singh ciągle obrabia tyłki Achajom, więc to niezły szok.
Nani nie pracuje dla Achajów.
Ty też nie.
Zapamiętaj to.
Żołnierka właśnie wyprowadziła najlepszego naukowca z laboratorium.
Mieliśmy przecieki z USIC.
Singh była nielojalna?
Setha martwi jej nastawienie do Achajów.
Seth? Co ma z tym wspólnego? Ma implant.
Chcieliśmy emisariusza Achajów. Teraz go mamy.
Ufasz mu?
Nikomu nie ufam.
Popełniliśmy błędy z Harper Glass. Tym razem postąpimy inaczej.
Eriku.
Mackenzie.
Jesteście gotowi powitać naszych bohaterów?
Dacie wiarę?
Nie. Ale nam się udało.
To prawda.
Lubisz wędrówki?
Jasne. A co?
Znam szlak wzdłuż wybrzeża. Niesamowite widoki na Pacyfik.
Kiedy już się ominie grzechotniki i pająki…
Brzmi bajecznie.
Tym razem będzie inaczej?
Może być tylko lepiej.
Bardziej przyziemnie.
Ciekawe, czy rozbawisz moją mamę.
Mamy mnie kochają. Masz słodką i troskliwą mamę?
Nie. Przeżyła dwa supertajfuny, jedno tsunami
i wydostała się z obozu dla uchodźców.
Dobrze, że jestem zabawny.
Tak. Dobrze.
Misja Salvare zabrała ich ponad 90 lat świetlnych od Ziemi.
Straciliśmy wielu wspaniałych członków załogi,
których rodziny zostały powiadomione.
Ale dziś nie będziemy ich opłakiwać.
Dziś świętujemy powrót naszych bohaterów
i waszych bliskich.
Ale jest malutka.
O rany.
Wygląda zupełnie jak ty.
- Różowa i pulchna? - Tak.
Rozpieszczę ją.
Kupię jej burgera i szarlotkę.
Poczekajmy, aż zacznie jeść stałe pokarmy.
Dobra.
Chcę cię przedstawić komuś, kto uratował mi tyłek.
W porządku, tato.
Mama już raz sobie z tym poradziła.
Wiem.
Poradzi sobie. Musi.
Tak.
Cześć.
- Przykro mi, że Niko tu nie ma. - Uratujemy ją?
Iara już raz otworzyła tunel.
Eriku?
Skontaktuj mnie z nią.
- Odeszła. - Zostało jej dwa tygodnie tlenu.
Iara odeszła.
Musieliśmy ją wyłączyć.
Przykro mi.
Achajowie ci nie pomogą?
- Wiele dla nich zrobiłeś. - Nie pomogą.
Nie potrzebują mnie. Mają emisariusza.
Ma to coś w głowie?
Znasz to coś?
Aż za dobrze.
Bała się?
Nie.
Chciała, żebym ci powiedziała, że bardzo kocha ciebie i Janę.
Dokończyłaś to.
Doleciałaś do domu. Byłaby z ciebie dumna.
Zawsze była.
Jej misja się nie skończyła. Jeszcze nie.
- William ma informacje. - O czym?
- Żałuję, że to nie ja.
Przykro mi. Niko powinna tu być.
- Tak. - Oto nasza bohaterka.
Witamy na Ziemi, komandorze.
Niko jest bohaterką.
Ja tylko wylądowałam.
Eriku.
Skończ rozmowę i przyjdź do mojego biura.
Jasne.
- Wszystko gra? - Będę czekać.
Proszę. Nie ma to jak w domu.
Nie mogą nas tu trzymać wbrew naszej woli.
Mam nadzieję, że kwatery są lepsze niż na Salvare.
Zawsze szukasz pozytywnej strony, co?
Chcę porozmawiać z dowódcą albo prawnikiem.
BIAŁY DOM WASZYNGTON
Wejdź, Eriku.
Zamknij drzwi.
Siadaj.
Nie.
Czemu dałeś swoje dane naszym wrogom?
Nie wiem, o czym mówisz.
Ktoś włamał się do nas, wykorzystując twoje dane.
To nie ja.
Pobrali cały pakiet danych z Salvare.
Eriku, jeśli to nie ty, to kto?
Grupa samozwańczych bojowników próbowała mnie zwerbować dwa razy.
Wczoraj był drugi raz.
- Co im powiedziałeś? - Odmówiłem.
Powiedzmy, że chciałbym poznać tych samozwańczych bojowników…
Nie podali mi swojego adresu.
Z oczywistych względów.
Nie. Raczej nie.
Na szczęście
kiedy przejąłem sprawę Achajów,
podłożyłem ci nadajnik.
Właściwie wszystkim w USIC.
To nic osobistego.
Przejedziemy się?
Przywitajmy się.
Czysto.
Jesteś jebanym zdrajcą.
Raczej prorokiem.
Chcę ocalić ludzkość, a nie ją sprzedać.
Możesz wziąć implant i przekaz z niego
i wsadzić sobie w dupę!
Jestem zadowolony z tego, gdzie teraz jest.
Więc…
ty i twój ruch oporu planujecie zniszczyć sojusz
między Achajami a ludźmi.
Jaki macie plan?
I…
gdzie jest Harper Glass?
To nasza przyjaciółka,
a Achajowie zawsze dbają o przyjaciół.
Gówno ci powiem.
Nie rób tego.
Eriku, mówiłeś prawdę.
Nie dałeś się zwerbować.
Tak.
Tylko uważaj na swoje dane.
- Dobrze? - Jasne.
Achajowie dbają o przyjaciół.
Radzę ci… być przyjacielskim.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz