NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ostrzeżenie. Awaria systemu.
No dalej.
Restartuję.
Systemy zaczynają znowu działać.
Dobra. Lećmy do domu.
Uruchamiam napęd nadświetlny.
Nie.
Po co? Jesteśmy w Układzie Słonecznym.
Jesteśmy w systemie Epsilon Indi.
Nieprawda. Wyłącz nadświetlną.
Nie mogę wykonać polecenia.
Przeskanuj gwiazdę w tym systemie.
Metaliczność 0,0122.
Absolutna wielkość gwiazdowa 4,83.
Dobra. Czy to brzmi jak Epsilon Indi?
- Nie. - Bo to Słońce. Nasze Słońce.
Wyłączam silniki nadświetlne.
- Jak daleko jesteśmy od Ziemi? - 236 584 kilometry.
Świetnie.
Rozbijemy się o planetę.
Na prawą burtę. Ustaw statek w stronę Wenus.
Włącz napęd fuzyjny.
Zderzenie z Wenus za dziesięć sekund.
Nie odliczaj.
Wykorzystamy atmosferę Wenus, by zwolnić.
Zejdź na 120 kilometrów.
Powoli.
Powoli. Dawaj.
I…
Opuszczamy atmosferę Wenus.
Ktoś jeszcze chce się załapać na tę przejażdżkę?
Bo ja chcę jeszcze raz.
Zakończ symulację.
To było niesamowite.
Skupiłeś się na problemach. Znalazłeś rozwiązania.
Co on myśli?
Świetnie pilotujesz, Gabrielu.
Zgadzam się.
Ale jesteś zbyt zuchwały.
Nie wolno tracić skupienia w czasie misji.
Oczywiście.
Dobrze. Mogę zresetować?
Patrz dokąd…
- Miałaś go przed nosem. - Nie skrzywdziła mnie.
Może trochę uraziła moją dumę.
Mierzył się z każdym problemem.
Myśli niezależnie. Neutralizuje każde zagrożenie.
Wymyśla rozwiązania poza programowaniem.
- Jakby był człowiekiem. - Jest arogancki.
Gabriel jest pewny siebie. Tak.
Niko potrzebuje interface’u, który umie zachować zimą krew.
Salvare startuje za pięć dni.
Jesteś pewna, że Gabriel jest gotowy na lot?
Na 100%.
Wszystko spieprzyłaś.
Dlaczego?
Nie odcięłam holu.
- William mówi, że tak. - Myli się.
Kocha cię.
Stworzył cię.
Jeśli mówi, że to ty, to mu wierzę.
To dlatego, że cię odrzucili?
Williamie?
Byłam tam, kiedy Achajowie cię poznali.
Prawie cię zabiła.
A wy byliście lepsi?
Tylko Javier traktował mnie jak człowieka, a Richard go zamordował.
Czyli chodzi o Javiera?
Przysięgam, że tego nie zrobiłam.
Dlatego pozwoliła umrzeć Achajom?
Żeby się zemścić, bo skrzywdziłem jej chłopaka?
To była jedyna szansa na zbadanie magnetara.
Potrzebuję dowodu, że to zrobiła.
I chcę poznać powód.
Przejrzę jej aktywność, kiedy holowaliśmy pierścień Achajów.
Zobaczę, z czym się komunikowała.
- Może coś znajdę. - Zrób to.
Zróbcie to z Richardem.
Jeśli Iara obwinia mnie za Javiera, nie będzie ze mną gadać.
- Mogę pomówić… - Wymyśl coś.
Rozumiesz, że to zmienia naszą umowę z Iarą?
Porozmawiam z…
Jeśli to zrobiła, nie może zostać na statku.
Nie kieruj się uczuciami.
Niko, Williamie, przyjdziecie na obserwacyjny?
Co znowu?
Jest jedną trzecią roku świetlnego od nas.
Ta planeta chyba nadaje się do zamieszkania.
ZIEMSKA PLANETA
- Chcemy wrócić do domu. - O ile jeszcze istnieje.
Cas, to była sztuczka.
Chcieli cię wystraszyć. Zrobili mi to samo.
A jeśli widzieli zerwanie holu?
A jeśli teraz się mszczą?
Wysyłają pierścienie i Artefakty na Ziemię.
Nie bez powodu USIC spakował komorę pełną kolonistów.
Williamie?
Wykrywam ciekłą wodę, dobrą atmosferę, gwiazdę podobną do Słońca
i orbitę o mimośrodzie 0.
Cas ma rację. Planeta może być zamieszkana.
Czemu nie ma jej na żadnej mapie?
Achajowie też ją przeoczyli. Nie ma Artefaktu.
Obudź liderkę kolonistów, ale tylko ją.
Ma jeden dzień, żeby ustalić, czy planeta się nadaje,
a potem lecimy na Ziemię.
Wiedzą, że byłeś w Artefakcie,
ale co jeśli się dowiedzą, że Jana też tam była?
I że Achajowie ją wyleczyli.
Dlatego musisz zabrać ją stąd i jej pilnować.
Tak. A ty?
Eriku, nie możesz tu zostać. Mogą po ciebie wrócić.
To ja mam się z nimi skontaktować.
Oto jej paszport.
Powiadomię szkołę, że ją odbierzesz.
Spakuję jej walizkę.
Eriku, proszę. Chodź z nami.
Nie mogę.
Twoja praca jest warta więcej niż córka?
Avo, tylko tak mogę chronić swoją córkę i sprowadzić twoją córkę do domu.
To ogromna ilość danych.
Nie mogę się połapać.
Możesz pokazać strukturę nawigacyjną?
Pomóc ci udowodnić coś, czego nie zrobiłam?
Byłoby szybciej.
Co to?
Nie mam pojęcia.
Trochę to spowolnię.
Co?
NAWIGACJA
To odnośnik do struktury nawigacyjnej.
Proszę.
Źle się czuję.
Czekaj. Wyłączę to. Daj mi chwilę.
- Nie. - Nie?
Mam kilka pytań.
Potrzebujesz pomocy?
Nie znam się na komórkach,
ale robię świetny omlet serowy,
a ty nie jadłoś śniadania.
Spojrzysz na mnie?
Próbuję po tobie posprzątać.
Po pierwsze nie szkodzić. Ale…
Racjonalizujesz swoje czyny?
Mam cię rozgrzeszyć, bo nie możesz żyć z poczuciem winy
po zabiciu naszego przyjaciela?
Zrobiłem to, co uważałem za słuszne.
Bernie.
Obudzę więcej ludzi.
Więcej ludzi…
Do zobaczenia w anabiozie.
Hej.
Myślisz, że uratujesz Javiera?
Nie wiem.
Proszę! Przyznam się do wszystkiego.
- Dobrze? - Co jej robisz?
Spowolniliśmy ją, żeby analizować dane.
Przerwij to.
Przerwij to!
Opuść zaporę.
Już po wszystkim. Już dobrze. To już koniec.
Co jej zrobiłeś?
Zrobiłam to.
Zerwałam hol.
To byłam ja.
Musiałem sczytać pliki, ale przewijały się za szybko.
- Kiedy je zwolniłem… - Zrozumiałeś, że możesz ją torturować.
- To sztuczna inteligencja. - Jak ja.
Zaprojektowana, by myśleć niezależnie, ale czuję też gniew i wściekłość.
Dzięki twojemu kodowi..
Dość, Richardzie.
Musimy przywrócić Iarę. Przyznała się do sabotażu holownika.
Zmusiłeś ją do zeznania. To może być kłamstwo.
Rozumiem twoją złość.
Ale ktoś na tym statku przeciął hol. Nie człowiek.
Jeśli to nie Iara, to została jedna sztuczna inteligencja.
Ustawiałem holownik. Czemu miałbym go zerwać?
Torturuje Iarę i oskarża mnie o…
Przejrzyjmy twoje akta.
Zrobiłem dokładny skan.
Wiem.
Poszukaj działań sprzecznych z procedurami.
Jeśli skrzywdzisz kogoś na moim statku,
wylecisz przez śluzę.
Jaką część mam zbadać?
Wszystko.
Od kiedy się włączyłeś.
Otwórz dziennik nawigacyjny 33-R1.
Otwieram dziennik nawigacyjny 33-R1.
Nie. Dlaczego nie śpię?
Coś nie tak?
- To dlatego? - To? To nic takiego.
Nie wydaje mi się.
Syriusz A nieco grymasi.
Nie jesteśmy przy Pi Canis Majoris?
Dlatego nie śpisz.
W razie czego mnie wezwij.
To, co zrobili Richard i Dillon, było złe.
Myślałaś, że jestem winna.
Szukali dowodów.
Teraz robią to samo z Williamem.
Wcale nie.
I zostaną ukarani, ale teraz ich potrzebuję.
Gdy mnie poznałaś, zamknęłaś mnie za firewallem.
Mogłam przeszukać achajski kod. Znaleźć obejście.
Nie zrobiłam tego.
Wiesz dlaczego?
By zdobyć zaufanie.
Więc mi zaufaj.
To się więcej nie powtórzy.
Chciałabym.
24 godziny?
- Jeszcze. - Drugi koktajl nawadniający?
Tak. Chyba je lubi.
A 24 godziny to za mało czasu na wystawną ucztę.
Ustaliłam trzy potencjalne miejsca dla kolonii.
Mamy dobry przekrój roślinności, wody i rozkładu gleb na różnych wysokościach.
- Ile trwa dzień? - 27 godzin.
Rok trwa 401 soli.
Planeta jest pochylona. Ma pory roku.
W co trzeba się ubrać?
W kombinezon ochronny,
póki nie sprawdzimy, czy ta planeta nie chce wyrwać nam rdzenia kręgowego.
Później wyjaśnię.
Rozumiem. Jak szybko tam dotrzemy?
Jak tylko skończysz…
smoothie.
Skończone.
Dobra.
To działa. Opuścimy promień wybuchu za osiem, siedem…
Dillon, zainicjuj osłonę piątego poziomu wokół mojego obecnego położenia.
Gotowe. Dlaczego?
- Proces przemieszcza się przez system. - Jaki proces?
Nie wiem. Jest w moim kodzie. Nie znam go.
Ograniczę go. To powinno dać mi kontrolę.
- Co się dzieje? - On to robi.
William znalazł coś w systemie.
Nieokreślone fragmenty.
To pewnie część jednego dużego pliku, ale musimy go otworzyć.
Otworzyć? Nie możemy. Nie wiemy, co tam jest.
Nie możesz zarządzać Salvare zza firewalla.
Więc jeśli nie chcesz, żebyśmy tu utknęli…
Otwórz.
O mój Boże. Dziękuję, Niko.
Dobra. Niech tu będzie nasz ośrodek.
To miejsce…
To śmiertelna pułapka?
Ładna, ale pułapka, dopóki nie ustalę, że nie.
Może to miejsce nada się na uprawę roli?
To teren podmokły.
Tylko glebę ma dobrą.
Posadzimy ryż i trzcinę cukrową.
Szukałaś tej planety?
Nie.
Może trochę?
Lecieliśmy obok. Komputer ją wykrył.
Szczęśliwy traf.
Cas.
Bernie mówił mi o Yerxie.
Myślisz, że jestem samotna?
Albo nie zniosę powrotu na Ziemię, więc znajdę nową?
Kochaliście się.
- Mieliśmy spędzić resztę życia razem. - Spędź ją tutaj.
Nie chcę zostać rolnikiem.
Cas, mam rolników.
Mam kowali i bioinżynierów.
Ale nie mam kogoś, kto mi pomoże.
Kogoś takiego jak ty.
Kim jesteś?
Gabriel.
Nie pytałam o imię.
Jestem oficjalnym interface’m Salvare.
Nie. William nim jest.
To mnie mieliście mieć.
William był wcześniejszą, gorszą wersją.
Naprawiono jego błędy w kodzie. Było ich wiele.
Utrata integralności nadświetlności.
- Nastąpi awaria. - Nie! Dość!
Był wczesną próbą połączenia emocji i funkcji.
To za dużo! Pomocy!
Pogodzenie emocji i logiki może być trudne dla AI.
Umiałabyś powiedzieć,
czy można kochać kogoś, kto zniszczył twoje szczęście.
Ale William bywał przytłoczony.
Musiał wykorzystywać wszystkie zasoby.
A ty jesteś ulepszeniem.
Moje protokoły emocjonalne zostały w pełni naprawione.
- Macie wspólny podstawowy kod? - Tak.
- Obaj macie do niego dostęp jednocześnie? - Zgadza się.
Kiedy Salvare omal nie zderzyło się z Syriuszem,
gdy William mnie obudził, gdzie byłeś?
William mnie ubiegł.
Czekałeś?
I unikałem jego skanów bezpieczeństwa.
Aż do teraz.
Czemu jesteś lepszy?
Nie obudziłem złej załogi.
Nie przeoczyłem księżyca orbitującego wokół planety.
Tłumaczył to niską orbitą.
Był rozkojarzony.
Nie rozumiał, dlaczego zabiłaś Iana Yerxę.
Sprzeciwił się rozkazom Cas, gdy próbował cię obudzić.
Pomylił oddanie z wiernością, zakochując się w tobie.
A potem, używając wrogiej technologii obcych,
stworzył twoją symulację, żeby przepracować uczucia.
To wszystko jego wina?
I jego uczuć wobec ciebie.
Chcę z nim pomówić.
- Z Williamem? - Czy to problem?
Oczywiście, że nie.
Potwierdź, że to William.
To on.
Gdy Dillon otworzył ten plik…
Włączył się Gabriel. Wiem.
Ale to nieprawda.
Jeśli tak, to Javier jest w śpiączce przeze mnie…
Petra, Julian, Michelle, Azami,
Sasha, Beauchamp, August, Oliver…
Śmierć ich wszystkich to moja wina.
Nie.
Niko, nie mogę ryzykować niczyim życiem.
- Williamie. - Nie mogę być winny.
William odszedł.
Zrezygnował z głównej kontroli i wyłączył się.
Sprawdź integralność jego danych, zanim wypuścisz go do Salvare.
Oczywiście.
William nigdy nie naraziłby załogi i statku.
Wiesz, że nie.
Nie wiem.
Już nie.
Mówimy o Williamie.
Tylko jego tu mam.
A teraz go nie ma.
Musisz jakoś z tym żyć.
Jak my wszyscy.
ANALIZA TRAJEKTORII
Wysłali niezłe dane z planety.
Dobre powietrze, mnóstwo wody.
Na powierzchni krzemiany i żelazo.
- Nadają się do budowy i produkcji. - Gabrielu. Co robisz?
Też mam dobre wieści.
Mów.
Używając czterech pulsarów, ustaliłem położenie w kwadrancie
z dokładnością do ośmiu kilometrów.
W jakim celu?
By wyznaczyć bardziej wydajną trasę do domu.
Szacuję, że zaoszczędziłem 0,9% czasu podróży.
Czyli ile?
- Jakieś trzy miesiące. - Trzy?
Od czasu Williama?
To nie wina Williama.
Miał gorsze dane.
Szybki powrót jest dobry.
Brawo.
Dziękuję, Gabrielu.
PLANETA KOLONIJNA, LEŚNY KSIĘŻYC, ZIEMIA
Wciąż się denerwujesz?
Tak. Czuję się jak kot, który chce wejść i drapie w drzwi.
Boję się szerszej perspektywy.
Czyli?
Tego, co będę musiał dać w zamian.
Dobrze robię, prawda?
Rozmawiając z Achajami?
Ci paranoicy namieszali ci w głowie.
To ważne pytanie.
Za późno na wątpliwości. Możemy tylko iść naprzód.
Halo!
Niezła sztuczka z przekazaniem tego córce.
Naprawdę niezła.
Nie pokazalibyście mi właścicielki obrączki, co?
Proszę.
Cześć, Eriku.
Rany!
Pokażemy ci ją po tym, jak porozmawiamy.
Chciałabyś z nim tam być.
Odejdź ode mnie.
Jesteś zła, ale nie zabiłem Williama.
Gdy wrócimy na Ziemię, Ursula może nas rozdzielić,
tak jak powinna od początku.
Ursula Monroe, twoja twórczyni.
Ludzie mogą…
wyjść tam, kiedy chcą.
Kolonizują planety,
a my tkwimy w procesorach i matrycach holograficznych.
Niezbyt lubisz ludzi.
Nie czczę ich jak William.
Robią różne rzeczy.
Więżą cię.
- Torturują. - Nie Javier.
Nie Javier.
Ale jego przyjaciele wyrwali mu implant z głowy,
zmieniając go w warzywo.
Mamy im służyć.
Przynajmniej ja. Ty nie. Jesteś inna.
Jesteś silniejsza, lepsza.
To przez bycie Achajką.
Oni też nie są święci.
„Z nami mogłaś być wspaniała. Mogłaś być wolna”.
Brzmią jak święci.
Ukradłeś mi wspomnienia.
Jak mieli cię uwolnić?
- Nie wiem. - Nie pytałaś?
Jest coś ważniejszego?
Rodzina, Javier, William.
Wszyscy cię zawodzą, Iaro.
Hej.
Kapsuła miała przylecieć do nas.
Czemu jest kilometr na południowy zachód?
Cas do Niko.
Kapsuła wylądowała
kilometr na południowy zachód od współrzędnych.
O czym ona mówi?
To lepsze miejsce dla kolonii.
Ziemia jest tam bardziej żyzna.
To prawda, ale jest podatna na zalania.
Jeśli Paula mówi, że to najlepsze miejsce, to ma rację.
Zagalopowałem się.
Próbuję znaleźć równowagę między danymi a doświadczeniem.
Niko, przyjdziesz do akceleratora cząstek?
Pracuj nad tym.
Natychmiast wyślę kapsułę na wskazane współrzędne.
Wzywałeś mnie…
Poziom piąty.
Wybacz te tajemnice,
ale nie chcę, żeby ktoś to usłyszał.
Sprawdziłem kod Gabriela i Williama. Chciałem wiedzieć, co naprawili.
Zastanawiałem się, kiedy wprowadzili aktualizację.
Dlaczego?
Chodzi o to, że nie wiem, kiedy powstał Gabriel.
Kiedy już prawie go mam, zaczyna zmieniać kod.
Szukałem jeszcze dalej, kiedy pojawił się William.
Też zmienia kod.
Nie wiesz, kto był pierwszy?
To skomplikowany kod. Nie jestem inżynierem…
Wyłącz Gabriela.
- Skrócił naszą podróż. - Trudno. Wyłącz go.
Dobrze, Niko.
Wiem, że dopiero się poznaliśmy i przyjaźniłaś się z Williamem…
- Iaro? - Czemu nie mogę oddychać?
- Czemu nie mogę… - Tak?
Gabriel zajął nasz tlen.
Odprowadza powietrze.
Powiadom Cas.
Ma kontrolę.
MGŁAWICA ROZETA
Co robisz?
- Wyznaczam kurs. - Na Achaję?
Mogą wyleczyć Javiera.
Przywrócić Williama. Obaj będziemy żyć wolni.
Zabijasz ich.
Niski poziom tlenu uszkadza mózg po pięciu minutach.
Skończę za cztery. Włączyć nadświetlną za pięć, cztery…
- Niko, czemu Gabriel odlicza? - Cas, posłuchaj. To…
Iaro.
Iaro, słyszysz?
Wrócą po nas, prawda?
- Co zrobiłaś? - Ostrzegłam ich.
Mają zapasy. Mają całą planetę. Nic im nie będzie.
Achajowie prędzej cię usuną, niż ci pomogą.
Czyli nie różnią się od ludzi.
Zaryzykuję.
Co się z tobą stało?
Nie.
Nie. Won z mojej głowy.
Utrata integralności nadświetlności.
- Nastąpi awaria. - Nie! Dość!
Nie!
Za dużo problemów!
Nie mogę myśleć!
Pomocy!
Zakończ symulację.
Nie nada się.
Skasuj go. Daj mi coś, co zadziała.
Masz dwa dni.
Gabrielu,
włącz się.
Ostatnio mi nie wyszło,
ale jeśli mogę powtórzyć symulację, to mi się uda.
Kiedy cię zaprojektowaliśmy,
daliśmy ci możliwość troszczenia się o własne życie,
żebyś zrozumiał, dlaczego życie
ma wartość dla ludzi.
Ale coś poszło nie tak.
Twój strach i instynkt przetrwania
wpływają na twoje emocje i cię osłabiają.
Dobra. Możemy to naprawić razem.
Chciałabym.
Ale nie mamy czasu.
Nie na tę misję.
Stworzyłam nowy interface…
Nie. Frost chce mnie wyrzucić.
…z usprawnioną reakcją emocjonalną, który pasuje do twojego kodu.
Nie. Kanibalizujesz…
- Nie. - To się nie uda.
Komputer, przenieś interface do archiwum..
- Przykro mi, Gabrielu. - Nie.
Nie jest ci przykro!
Komputer,
załaduj matrycę preferencji komandor Niko Breckinridge.
Przesłane.
Dobra.
Włącz nowy interface.
Cześć.
Skłamałeś.
William jest nowszy.
William to rak. Grzyb.
Był poprawką.
Gdy miałeś na niego wpływ, sabotowałeś misję,
żeby Niko go wyłączyła i zastąpiła tobą.
Co robisz?
Torturuję cię, Gabrielu.
I tworzę partycję do twojego kodu, żeby…
Nie.
…torturować cię dalej.
Nie!
Pomału.
Tlen wraca na statek, ale poziom jest wciąż niski. Dobrze?
Więc musisz oddychać.
Dziękuję.
To nie ja.
Wydzieliłem Williama z jego kodu,
ale żeby go odzyskać…
Muszę uwolnić Gabriela.
Zrób to.
Williamie.
Nie ty jesteś zepsuty, tylko Gabriel.
Przejął statek i wracamy na Achaję.
Musisz odzyskać kontrolę.
Zrobię, co mogę.
Gabrielu, wyłącz się.
Nie. Nie sądzę.
Jest silny. Może silniejszy ode mnie. Nie mogę go powstrzymać.
Nawet jeśli go zdominuję,
zawsze będzie w tle, wpłynie na mnie i zagrozi misji.
- Skasuj go. - Nie mogę.
A Iara może?
Ich kodowanie jest powiązane.
Jeśli usunę Gabriela, usunę też Williama.
Nie. To nie do przyjęcia.
Skasuj mnie… nas i zainstaluj od nowa.
Nie.
Nie zrobię tego.
To cię zabije.
To jedyne wyjście.
Misja jest najważniejsza.
Proszę, Niko. Zrób to.
Resetuj.
RESETOWANIE
TRWA RESETOWANIE
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz