NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Lucy?
Powiedz, co ciekawego jest w tej ścianie?
Ty przed nią.
Jesteś urocza. Masz rację, ale nie w tym rzecz.
Pustka jest nudna.
Chodzi o przejrzystość. Widzisz?
WESTCHESTER, NOWY JORK
Żadnych kominów,
trójpoziomowych autostrad czy wieżowców
z czterema rodzinami na mieszkanie.
Jestem tylko ja...
przemawiająca...
do moich 250 milionów fanów.
Zaczynamy za trzy...
dwa...
Dzień dobry, moje Harpie. Dziś chcę porozmawiać o...
Co to było?
ZASTĘPCA DOWÓDCY
Myślisz, że zaprzyjaźnię się z kimś w nowej szkole?
A jeśli mają już dość przyjaciół?
Wrócimy tu?
- Mamo? - Słucham? Wybacz.
Wrócimy tu, jak z nikim się nie zaprzyjaźnię?
- Niko? - Tu jestem.
Na górę. Spakuj się.
Ruchy.
Gdzie moja córka?
Tu jest.
I już sobie idzie.
Rząd dopłaca mi za przeprowadzkę.
Nie płacę im, by gubili nasze rzeczy.
O Boże.
- Jak twój dzień? - Cudowny.
Wiedzieliśmy, że Artefakt wysyła sygnały w kosmos.
To wielka antena. O czym mówią? Nie wiemy, ale dziś...
Odkryłeś, dokąd wysyłają sygnał.
Pi Canis Majoris. Kto ci powiedział?
Dubois. Dwadzieścia minut temu.
Wysyłają Salvare...
a ja mam dowodzić misją...
Mam być w Houston...
w piątek.
Za tydzień wyprowadzka do Kindersley.
Już zdecydowałaś?
Oczywiście, że nie.
Co zrobisz?
Nie wiem.
Nie do wiary.
Przewodzisz zespołowi naukowców.
Staracie porozumieć się z Artefaktem, który jest tu od pół roku.
- Czynimy postępy. - Za wolno.
Jeśli wam się nie udało, musimy ich odwiedzić...
To może być sonda gromadząca informacje.
A może chcą zabić ciebie, nas
i wszystko, co żyje na planecie. Nie wiemy tego.
Zostawisz mnie...
Janę...
Robię to też, by...
- was chronić. - Czemu Yerxa nie może dowodzić?
Jest zbyt porywczy.
Szkoliłaś go. Nada się.
Szkoliłam go, więc wiem, że się nie nada.
Nie...
Nie do takiej misji.
Salvare to jedyny statek, który może tam lecieć.
- Kogo próbujesz przekonać? - Nie wiem, Erik!
Myślisz, że chcę tam wrócić?
Tak. Właśnie tak myślę.
Podróż potrwa pół roku.
Trzy miesiące tam plus powrót.
Jeśli pójdzie zgodnie z planem.
Boję się...
Nie tylko dlatego, że znów będę w kosmosie. Boję się,
że misja się nie powiedzie...
bo nie polecę.
Co wtedy zrobimy?
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE GENERAŁ B. DUBOIS
Do kiedy masz się zastanowić?
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Anabioza wyłączona.
William?
Tak, Niko?
Czemu nie śpię?
Coś się stało?
To dlatego?
Nie, to nic.
A nie wydaje się.
Syriusz A nieco grymasi.
To nie Pi Canis Majoris?
Dlatego nie śpisz.
- Myśleliśmy, że Pi Canis Majoris jest tu. - A nie jest?
Nie, to złudzenie optyczne.
Światło gwiazdy zostało załamane przez to wielkie pole ciemnej materii.
- Jakim cudem? - Ziemskie czujniki je przegapiły.
Jak to naprawić?
- Przelecimy przez tę materię... - Na ślepo? A jak uderzymy w planetę?
Lecimy z prędkością impulsową. Nie nadświetlną.
O ile miesięcy wydłuży się podróż?
Jakieś siedem.
Chyba, że ją oblecimy.
Kto ściemniał, że prosta linia to najkrótsza droga między dwoma punktami?
Euklides.
To jego słowa.
ZIEMIA
Brak wieści to dobre wieści.
Słuchaj...
Ziemia wciąż się obraca. Zawsze tak było.
Przysięgam.
A Artefakt?
Tak samo, jak miesiąc temu.
Bez zmian? Bez zmian.
Artefakt nie okazał wrogości... Przynajmniej jeszcze nie.
Straszysz mnie?
Nie, ale staram się pojąć, co zrobimy, jeśli sytuacja się zmieni.
Gdy tam dotrzemy i nawiążemy pierwszy kontakt...
Co zrobimy, gdy nie będą chcieli rozmawiać?
Oby chcieli.
A jeśli okaże się, że obcy są wrogo nastawieni?
Mamy jasne zadanie. Nawiązać dialog.
I to zrobimy.
Obudź Zespół Pierwszy.
Zacznij od Iana Yerxy.
Ale najpierw pokaż mi tę gwiazdę.
Może to nie pierwszy kontakt, ale wciąż robi wrażenie.
No dobra.
Chodź. Zróbmy tak.
Zwiększ tempo, a w weekend pojedziemy popatrzeć na lwy morskie.
Już je widziałam. A nie chciałaś mieć jednego?
To dzikie zwierzęta.
Jasne. Poza tym dziś noc filmów. Tego nie chcemy przegapić, co?
Zjemy lody?
Jasne.
- Popcorn? - Desery lodowe, jak się sprężysz.
Mama nie pozwala mi jeść popcornu i lodów.
Ale teraz ja rządzę. Spóźnię się do pracy. Już się spóźniłem.
Jana.
Chodź tu.
Co się dzieje?
Nie chcę lodów ani popcornu. Mama wie, że nie mogę ich naraz.
Też za nią tęsknię.
Myślisz, że jest cała?
Tak. Wskakuj.
Te izotoniki smakują jak kreda.
Nie próbowałam kredy.
Sasha Harrison, obserwator. A ty jesteś... Michelle?
Łączność?
Źle. August, starszy mechanik.
Wybacz, jeszcze śpię.
Spoko.
Nie byłoby problemu, gdybyśmy mieli mundury albo identyfikatory.
Mundury wycofano ponad dekadę temu.
Ile masz lat?
Wybaczcie tę nieplanowaną pobudkę.
William, mogłeś zaczekać, aż wyjdę z fazy REM.
Pewne sny powinny trwać do końca.
- Michelle? - Wybacz.
Piszę rodzicom, że wyszliśmy z nadświetlnej.
Jeszcze zdążysz to zrobić.
Ale najpierw...
Nie tej gwiazdy szukamy.
Nie.
Zboczyliśmy z kursu.
Bardzo?
Sygnał pochodzi z Pi Canis Majoris, a jeśli lecimy w złym kierunku...
Czemu tu jesteśmy?
Będzie dobrze. Obiecuję.
Czy generał Dubois wie?
Wie, że mamy mały objazd.
Jaki objazd?
Skorzystamy z grawitacji Syriusza A, by wrócić na kurs,
wybijając się z orbity gwiazdy...
I ping, ping, międzygalaktyczny pinball,
aż ominiemy ciemną materię, dolatując do Canis Majoris.
Przepraszam...
stare nawyki.
Znacie mnie na tyle długo, by wiedzieć, że nie duszę nic w sobie,
by narastało, więc kto z obecnych...
czuje się nieswojo?
Nikt?
Kłamcy. Dobra.
Mnie jest kurewsko niezręcznie.
Ian?
To był twój statek, twoja załoga.
Jesteś świetnym przywódcą.
Nie słodzę ci, mówię prawdę.
Zasłużyłeś sobie.
Dziękuję.
Ale...
generał Dubois i ludzie sprawujący władzę dali mi dowodzenie.
Zapytam raz jeszcze.
Kto czuje się nieswojo?
Dobrze. Szczerość.
Chcę tylko, byście pamiętali, że jesteśmy tu z jednego powodu.
Mamy chronić tych, których kochamy...
i zostawiliśmy na Ziemi.
A najlepiej zrobić to współpracując, by dowiedzieć się, co to...
robi na naszej planecie.
Próba terenowa numer 147.
Infradźwiękowy sondaż atmosferyczny, 20 herców do zera. Dowodzi Erik Wallace.
Sygnał... gruchanie gołębi.
Dorastając w Waszyngtonie, zanim został zalany,
miałam mieszkanie z balkonem.
Tzw. „podwórkiem”.
Co roku gołębie wiły tam swoje gniazda.
Co roku mój balkon stawał się obsraną bombą biologiczną.
- Nie cierpię ich. - Skrzydlate szczury.
Artefakt emituje infradźwięki...
Ludzie ich nie słyszą, ale słonie...
Aligatory, wieloryby i gołębie.
Artefakt nie przebył galaktyki, by rozmawiać z ptakami.
- Oczywiście, że nie... - A jeśli...
ptaki mogą mu coś powiedzieć?
Opuśćmy częstotliwość na pasmo infradźwiękowe.
Erik?
Odebraliśmy wiadomość od Salvare.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Zmienili kurs, problem nawigacyjny.
Niko czeka, aż zadzwonisz.
Dlatego te ptaki są tak niesamowite.
Nie tylko słyszą infradźwięki, ale obierają tor lotu po zapachu.
Potrafią wszystko poza rozmową z obcym artefaktem.
Wybacz.
Nie chcesz tego słuchać po miesiącu anabiotycznego snu.
Nie, szczerze...?
W porządku. Po prostu...
cieszę się, że cię widzę.
Co u ciebie?
W porządku. A u ciebie?
W porządku.
Tęsknię za Janą.
Za tobą.
Przebywanie tak daleko od domu wydaje się nierealne...
jakbym utknęła w jakimś śnie.
Zmiana kursu?
To bezpieczne?
Całkowicie bezpiecznie. Nie martw się.
Jesteś w puszce, która orbituje wokół gwiazdy.
Racja. Możesz się trochę pomartwić.
Co u małej?
Co u Jany?
Nie zostawiłem jej nigdzie, spokojnie.
Czynicie postępy.
Tak.
Wszystko gra. Tęskni za tobą.
Bardzo.
Przepraszam. Poczucie winy to ostatnie, czego ci teraz trzeba.
W porządku.
Serio.
Chcę wiedzieć, czy wszystko gra.
U was obojga.
Naprawdę?!
Wybacz, że przeszkadzam. Już czas.
Michelle, nawiąż kontakt z dowództwem.
- Linia otwarta. - Promieniowanie?
Jak wizyta kontrolna u dentysty.
Syriusz A właśnie się przywitał.
Opuść nas na orbitę.
Wejście na orbitę za trzy, dwa...
jeden.
ROZBŁYSK SŁONECZNY
Świetnie. Okrążymy go trzy razy i lecimy w kierunku Perseusza.
Ta gwiazda ma tupet.
Delikatnie mówiąc.
Musisz się przyzwyczaić. Będzie dobrze.
- William! - Widzę. Zmieniam trajektorię.
Musimy tylko znaleźć stabilny tor...
Przerywamy?
Co? Nie!
Statek wytrzyma.
Chyba że się rozleci.
Przesadzasz. Wyluzuj i nic nie zmieniaj.
Wykonaliśmy jeden obieg, odpuszczamy.
- Drugi już się zaczął. Jak przerwiemy... - Nie damy rady.
Damy. Posłuchaj mnie.
- William, przerwij manewr. To rozkaz. - Opuszczam orbitę za trzy, dwa...
jeden.
Jak skończysz 27 lat,
możesz odciąć sobie jaja, bo natura i tak to zrobi.
Czemu 27, a nie 26 lub 29?
Klub 27.
Boże.
Amy Winehouse, Demetrio, Cillian Glass, ojciec Harper Glass?
Kapitalni i martwi w wieku 27 lat.
Czemu załoga ma po dwadzieścia parę lat?
- Są zdrowi i mają ładne zęby. - Źle.
Po 27 roku życia stają się tchórzami.
Budzisz się pewnego dnia i jesteś stary jak Niko.
Powinieneś zostać w łóżku i nie dowodzić,
bo bezpieczeństwo przede wszystkim.
Ale dożyjesz sędziwego wieku...
Nie znam bardziej aseksualnego przystojniaka.
Smuteczek.
Jejku.
Czujecie to?
- Lepi się tu jak w akademiku. - Pierwszy raz ze sztucznym ciążeniem?
Cóż...
Nie byłeś w kurorcie orbitalnym?
Tydzień kosztuje sto kafli od łebka, więc...
- Rodzice byli. - Masz prywatną kajutę.
Jako przedstawiciel publiczny i obserwator
otrzymałem benefity dyplomatyczne.
Chyba kutastyczne.
Co powiedziałeś?
Ja słyszałam.
Nie macie nic lepszego do roboty?
Rób, co uważasz.
Mąż i dziecko na pierwszym miejscu, ale może wycofaj się z misji,
skoro nie ogarniasz i zabiłaś dziesięć osób?
Przyznaj to.
Idę do maszynowni.
Sprawdź system wspomagania życia.
Jasne, szefowo.
To przeze mnie?
Tak... Jaja sobie robisz? Jej brat zginął na Pilgrimie, cymbale.
Ja pierdolę.
Nie wiem, czy ciaśniej jest w kajucie, czy komorze anabiozy.
Komorą nie trzeba się dzielić.
Aklimatyzujesz się?
Mam kurewskiego kaca po spaniu.
Męczę się tu.
W końcu nieco szczerości.
Miałem kazać Dubois spierdalać?
Czemu nie?
Sądzi, że Niko poradzi sobie lepiej.
Oby miała rację.
Przeanalizujmy to.
Co takiego?
To najważniejsza misja w historii ludzkości.
Pierwszy kontakt z obcą cywilizacją.
I?
Oby była na to gotowa.
Przypilnuję ją... póki co wykonuje swoje obowiązki.
Ekstra siedem miesięcy, a cała podróż miała trwać sześć.
Jestem zbyt ostrożna?
Widzisz to?
To zagęszczenie?
Może się tu kryć system gwiezdny albo czarna dziura.
Zabije nas coś, czego nie widzimy.
Williamie...
potrzebuję twojej rady.
Pytam, co ty sądzisz.
Chciałbym, byśmy dotarli do celu w jednym kawałku...
nawet jeśli potrwa to dłużej.
Dobrze.
Mamy rozwiązanie.
Super. Słucham.
W podróży nadświetlnej Salvare uruchamia pole siłowe.
- To nie pole... - To bardziej bańka,
- która odbija cząsteczki... - I rozbłyski energii.
Jak te z Syriusza.
Więc chcecie włączyć bańkę,
aby stworzyć coś w rodzaju tarczy?
Dokładnie.
To będzie ostra jazda, ale dolecimy w jednym kawałku.
- Opinie? - Stoi za tym nauka,
ale jeśli szukasz czegoś pewnego, szukaj dalej.
Jest 11% szans, że bańka pęknie.
Czyli jest 89%, że wytrzyma.
To dobry plan. Zaryzykowałbym.
To wciąż ryzyko.
Przebywanie tu jest ryzykiem. Jedzenie tej papki też.
Proszę.
To najlepsze wyjście.
Jedenaście procent to za dużo.
Wydłużasz podróż o całe miesiące.
Obca maszyneria
wystaje z pola na jakimś zadupiu, a my nie wiemy dlaczego
ani czego chce.
Może na niego nikt nie czeka, ale na mnie tak. Na ciebie też!
A jeśli w ten sposób
zniszczymy statek, pozostaną sami.
Salvare...
Kwestionując wszystko, nie dotrzemy tam.
- Nie zaryzykuję życiem załogi... - Rozumiem.
Ale pisząc się na misję, wiedzieliśmy, że to może być podróż w jedną stronę.
Ludzie zginą...
Nie zginą!
Chcesz być bezpieczna?
Wracaj promem na Ziemię i pozwól mi dowodzić, jak miało być.
Niech załoga przygotuje się do anabiozy.
To maraton...
nie sprint.
Dodatkowe siedem miesięcy anabiozy.
Szczęściarze z nas.
Plus jest taki, że się nie zestarzejemy.
Myślisz, że to dobra decyzja?
Nie mnie o tym decydować.
A gdybyś mogła?
Chyba bym zaryzykowała.
Więc Yerxa ma rację.
Yerxa wszystko prześpi...
jak nie będzie ostrożny.
To było niegrzeczne.
Tato, proszę.
Muszę, to z pracy.
Cześć.
Tak. Rozumiem.
Tylko...
Zaczekaj.
To...
do ciebie.
- Mamusia! - Hej, skarbie.
Rany, ale masz długie włosy.
Tata zapomina zabrać mnie do fryzjera.
Sprawdzasz na naszej mapie, gdzie jestem?
Codziennie.
Jeszcze nie jesteśmy w Canis, ale gdy tam dotrzemy,
będę dzwonić codziennie.
Pasuje?
Pijesz szejka?
Truskawkowo-bananowy.
Ale ci zazdroszczę.
Nie macie tam lodów?
Mamy, ale są liofilizowane.
Co to znaczy?
Że odsysa się z nich wodę, a potem znów ją dolewa.
Paskudztwo.
Kiedy wracasz do domu? Niedługo?
Tak.
Bardzo niedługo.
Mama wraca do spania.
Więc...
kocham cię
i tęsknię każdego dnia.
Pa, mamusiu. Słodkich snów.
Poprosisz kelnerkę o mleko do kawy?
Dziękuję.
Wszystko gra?
Przytul ją ode mnie.
Każdego dnia tul ją, całuj i powtarzaj, że ją kocham.
Jasne.
Pa.
POŁĄCZENIE ZAKOŃCZONE
Jana?
A podróżnik w mroku hen
Za iskierkę wdzięczny jest
Skąd by wiedział, dokąd iść
Gdyby nie twój jasny błysk
Migocz, migocz, gwiazdko ma Ciekawi mnie natura twa
Moja córka śpiewała dziś niedorzeczną piosenkę o gwieździe,
którą uśpiła jakiegoś niemowlaka. Samym głosem.
- I? - To sprowadza nas do gołębi.
Infradźwięki to był dobry pomysł,
ale nadaliśmy złą wiadomość. Zabrakło precyzji.
Namierzyłem transmisje wysyłane w kosmos od lat 60.
- Pewnie są ich setki. - Tysiące, które odsiałem.
Odrzuciłem szum tła i sygnały satelitarne...
24 października 2026 roku
grupa naukowców wysłała Eine kleine Nachtmusik Mozarta
bezpośrednio do Canis Majoris.
- I obcy ją usłyszeli. - Pewną wersję.
Tę wersję. Odtwórz.
Obniż częstotliwość do herca na sekundę, do pasma infradźwięków.
Jeszcze...
- Erik? - Chwila. To zadziała.
William, ustaw kurs na Pi Canis Majoris.
Gotowa na długą drzemkę?
- Kto wcześnie zasypia i wstaje... - Zdrowie, rozum i hajs dostaje.
Wybieram zdrowie.
Bogata nie będę, a gdybym była mądra, zostałabym na Ziemi.
Mogę cię o coś zapytać?
Pytaj, o co chcesz.
Dlaczego William?
Na cześć Williama Greya Waltera, ojca cybernetyki.
Chciałem, by moje imię coś znaczyło.
Wygląd też masz po nim?
Nie.
Powstał w oparciu o algorytmy. O to, co lubisz, a czego nie.
Bazując na ludziach, których znasz, twoich przyjaciół, wrogów...
i wrogoprzyjaciół.
Dzięki tym danym stworzyłem idealny interfejs.
Zawsze mogę zmienić formę.
Boże, nie.
Nie.
Jest idealnie.
To ty.
Przyznano dostęp.
Niko Breckinridge?
Jako twój zastępca informuję, że załoga
przestała ci ufać.
Słucham?
Narażasz misję na niebezpieczeństwo, zwalniam cię ze służby.
Pokłóciliśmy się.
I tyle.
Omówmy to w cztery oczy.
- Porozmawiajmy. - Zmienisz zdanie?
Nie sądzę.
Dałaś pokaz przywództwa, jakiego możemy się po tobie spodziewać.
Słabego. Bezradnego.
Ryzykujesz powodzenie misji, a co gorsza, zostawiasz Ziemię zupełnie bezbronną.
- William. - Powiadomiłem resztę.
Chryste, Ian.
Już dobrze.
William?
Nie mam dostępu do systemu anabiozy.
Teraz ja się tym zajmę.
Aktywowano anabiozę.
Ogarnijcie się.
Ściągnijcie pozostałych. Widzimy się w obserwacyjnym.
Ruchy.
Nie zgadzasz się z Niko i ją usypiasz?
Pasuje wam to?
Bernie, spędziliśmy rok na tym statku.
Znasz mnie. Nie działam pochopnie.
Zanim coś zrobię, muszę to przemyśleć. Niko się nie nadaje, ja tak.
Podejmę decyzje, których ona się boi. Rozumiem, że czujecie się niekomfortowo.
Wasz wybór.
Mogę was uśpić i powołać zastępców.
Możecie dać mi szansę.
Wasz wybór.
Skorzystamy z asysty grawitacyjnej według planu mojego i August.
Nie.
Teraz macie własny temperament?
Nie dramatyzuj i rób, co każę.
Odpowiadam przed Niko, nie przed tobą.
Zayn?
Czy Niko jest zdrowa na umyśle?
Co?
Analizując jej czyny i stan emocjonalny, jest zdrowa na umyśle?
Wykazuje oznaki stresu i wzburzenia.
Czyli nie jest.
Sasha, czy jako przedstawiciel rządu na pokładzie uznajesz mnie
nowym dowódcą?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
Jesteś tu na wypadek właśnie takich sytuacji. Uznajesz czy nie?
Tak.
Proszę bardzo.
Wszystko zgodnie z procedurą.
- Ja... - Co?
Jesteś komputerem, narzędziem. Masz robić, co każę.
Teraz zamknij się i zrób to.
Rozpoczynam.
Gęstość energetyczna bliska docelowej.
Wprowadź nas.
August.
Inicjalizacja bańki
za trzy, dwa, jeden.
Dzień dobry, śpiochu Naprawdę tu jestem?
No jasne, mamusiu.
Gdzie miałabyś być?
Boże.
Tak bardzo tęskniłam.
Kocham was.
Tak bardzo was kocham. Chodź tu.
Nie wierzę, że tu jestem.
Gwiazda wyemitowała rozbłysk klasy C.
- Powinniśmy zmienić... - Nawet nie myśl o zmianie kursu.
Zbliż się.
Bliżej.
Bliżej...
Włącz nadświetlną, teraz.
- Teraz. - Napęd nie reaguje.
Z powodu włączonych tarcz ostatni rozbłysk rozładował napęd.
Dobra. Okrążymy gwiazdę raz jeszcze, odpalimy napęd i znów spróbujemy.
- Co się dzieje? - Straciliśmy osłonę napędu.
August?
Napęd...
nie działa.
Kurwa.
Gdybyś mógł być...
gdziekolwiek... kiedykolwiek...
gdzie byś chciał być?
Tutaj...
i w kółko przeżywałbym tę chwilę.
To takie...
Nie wiem. Może średniowiecze?
Uwielbiam letnie burze.
To nic, skarbie. Chodź tutaj.
Wtul się we mnie.
I już.
Czy można podróżować w czasie?
Nie... to niemożliwe.
Ale kiedyś pewnie będzie można.
Na razie...
mamy to.
Nie jest tak źle.
Co to było?
Jana?
Erik?
Halo?
Obudź się, Niko!
Potrzebujemy cię.
Statek się rozpada.
Gdzie Yerxa?
Układy się przegrzewają. Tlen wycieka,
wodór też. Jeśli się połączą, dojdzie do kolejnego wybuchu.
Jasne, wybuchniemy.
Coś jeszcze?
Nie jest...
Tak źle, co?
Jak po pijaku w barze. Trzymaj się ścian.
Chodź, August.
Ruchy!
William, przekieruj chłodziwo z podtrzymywania życia.
Nie da rady. Wahania temperatury zabiją załogę.
W module pierwszym nie ma tlenu. Wyrzućmy wodór.
- William, wyrzuć wodór. - Odpuść, Niko.
Porozmawiamy później, teraz ratuję statek.
- Wyrzucaj wodór. - Robi się.
To nie koniec.
Salvare opada na gwiazdę.
August, przywróć systemy, choćby nie wiem co.
Zrób coś, żebyśmy stąd uciekli!
- Robi się. - Javier, Bernie, wyprowadzić go.
Co zrobisz, leszczu?
Ryzykujesz życiem wszystkich.
Nie tylko na statku, a na całym jebanym świecie!
Zabierzcie go stąd.
Systemy działają, ale nie wiem, jak długo.
William, bocianie gniazdo. Daj mi sterowanie ręczne.
Słucham?
- Dawaj sterowanie ręczne. - Proszę bardzo.
Michelle? August?
Włączcie pole siłowe.
Mówcie, kiedy.
Już. Nadświetlna też.
Na mój znak.
Co ty odpierdalasz?
Dawaj, skurwielu, nie podpuszczaj mnie.
Dalej.
Odpalaj nadświetlną, teraz!
Erik?
To naprawdę...
Do dupy.
Wiem, że ciężko nad tym pracowałeś...
ale nie ma postępów.
Zwalniasz mnie.
Odzywaj się.
Jak na coś wpadniesz, zadzwoń.
Mówię serio.
O mój Boże!
Tak!
Widzieliście?!
Tak!
A gdybyśmy spróbowali określić nasze położenie?
Za pomocą pulsarów. Jasne.
Ale łączność padła. Nie wiem, gdzie jesteśmy.
Cała łączność? Z Ziemią też?
Cała.
- Jak źle jest? - System anabiozy wciąż wyłączony.
Ze śpiącymi w porządku. Tylko...
Oprogramowanie i sprzęt wywołujące sen...
usmażyło się.
Wiesz, o czym myślałam?
O tym, że statek wyparuje razem ze mną? Bo ja o tym myślałem.
Że Erik i Jana nie dowiedzieliby się, co się stało. Gdybyśmy...
zniknęli, jakbyśmy nigdy nie istnieli.
Bałem się.
Co mam zrobić z Ianem?
Nie mogę wprowadzić go w anabiozę.
Odpowie za swoje czyny, ale...
może zajmij się tym, gdy skończy się misja.
Este mamabicho.
Hej, złota rączko.
Naprawisz mikrofalówkę, jak nie będziesz zajęty usypianiem Niko?
Wystarczy zalać ostrym sosem.
Nie lubicie mnie?
Wisi mi to.
Nie będę waszą przyjaciółką... ani matką.
Mam zadanie do wykonania.
Wy również.
Wszyscy.
Więc...
wracajcie do pracy...
i zajmijmy się misją.
To rozkaz.
Słyszeliście.
Naprawmy ten statek.
Spierdoliło się.
Naprawa trochę potrwa.
Może wyjdę i popchnę?
Albo po prostu wyjdę?
Możemy zostać tu na lata, więc jeśli chowasz urazę...
Wszcząłeś bunt...
Ian.
Jebany bunt.
Myślisz, że tego chciałem?
By tak się potoczyło?
Zrobiłem to dla dobra misji.
Chyba w to nie wierzysz?
Najważniejsze jest twoje ego.
A dla ciebie nic nie jest ważniejsze od misji?
Jestem tu, by chronić córkę...
Właśnie. Chronić córkę.
Nie nas. Ją.
Gdybyś musiała wybierać
między załogą a Janą...
kogo byś wybrała?
To niedorzeczne.
I mam odpowiedź.
Ale to ja stanowię zagrożenie, co?
Wracaj do pracy.
Wiesz, Niko...
gdyby role się odwróciły...
nie wiem, czy byłbym wobec ciebie tak samo wyrozumiały.
Nie? Nie.