.:: GrupaHatak.pl ::.
Tłumaczenie: HydeFromT70s Korekta: Igloo666
FILM OPARTY NA PRAWDZIWYCH WYDARZENIACH.
DO 1960 ROKU NASILIŁ SIĘ WYŚCIG ZBROJEŃ NUKLEARNYCH.
STANY ZJEDNOCZONE I ZWIĄZEK RADZIECKI POSIADAŁY BROŃ ZDOLNĄ UNICESTWIĆ LUDZKOŚĆ.
KIEDY CHRUSZCZOW I JEGO AMERYKAŃSCY ODPOWIEDNICY WYMIENIALI GROŹBY,
WIELU OBAWIAŁO SIĘ, ŻE ŚWIAT ZNALAZŁ SI NA SKRAJU NIEUCHRONNEJ ZAGŁADY.
Czas imperialistów
wkrótce dobiegnie końca.
Mówią…
jakby chcieli nas przestraszyć.
Ale jedynie straszą samych siebie!
Wiedzą…
że nasz arsenał nuklearny
z każdym dniem staje się potężniejszy!
Już to mówiłem…
i powtórzę raz jeszcze.
My…
ich…
pogrzebiemy!
MOSKWA, ZSRR 12 SIERPNIA 1960 ROKU
- Jasne. - A co potem?
Możemy kupić bilety i coś obejrzeć.
- Możemy pójść na symfonię. - Co?
- Późno się skończy. - Możemy wrócić ostatnim pociągiem.
Tatusiu, mam swoją spinkę.
Należę do partii oktiabrystów.
Noś ją tutaj.
Blisko serca.
Muszę na chwilę wyjść.
Nie będę cię budzić.
Możesz mnie obudzić.
Przepraszam. Macie ognia?
Jasne.
- Amerykanie, prawda? - Zgadza się.
Jesteśmy na wczasach.
Zanieście to do waszej ambasady.
To bardzo ważne. Nie mam innego wyjścia.
Spadajmy stąd.
Nie wracaj do hotelu, idź prosto do ambasady.
Wręcz to zastępcy placówki.
Rozumiesz?
Jestem Amerykaninem.
GRA SZPIEGÓW
STANY ZJEDNOCZONE WYBUDUJĄ WIĘCEJ SCHRONÓW PRZECIWATOMOWYCH
SIEDZIBA MI6 – LONDYN, ANGLIA CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Dziękuję.
Emily. Urocza jak zawsze.
Ożywiasz to stare miejsce.
Dziękuję.
- Emily. - Proszę pana.
Usiądź.
Mam coś dla was.
Dziękuję.
Wyjdź, Rachel.
„Obawiam się, że zbliża się wojna nuklearna
i chcę wam pomóc ją zapobiec”.
Przykuło moją uwagę.
Jest mądry.
Dał nam zdjęcie z ambasady w Turcji, którego kopię mamy tylko my.
Poznajcie pułkownika Olega Władimirowicza Pieńkowskiego.
Kryptonim „Ironbark”.
Dowódca artylerii podczas wojny, 13 razy odznaczony.
Wrócił do Moskwy i przewodzi Komitetem Państwowym ds. Badań Naukowych.
Ale to przykrywka.
Należy do GRU.
Dlaczego go wystawiają?
Kogoś takiego trzymałbym blisko siebie.
Ponieważ nie mają jak nawiązać kontaktu.
Siedziba CIA w Moskwie jest osłabiona po tej…
katastrofie z Popowem.
Mam rację?
Brakuje nam ludzi. Potrzebujemy waszej pomocy.
Wydostańmy go.
Posiadamy wielu dobrych ludzi. Zlecę komuś skontaktowanie się z nim.
Mam pomysł.
To pułkownik wywiadu radzieckiego. Jest osobą publiczną.
Nawiązanie kontaktu może spalić jego przykrywkę.
Zawsze istnieje takie ryzyko. Co zatem według CIA mamy zrobić?
Nie wiem.
Może…
zatrudnić kogoś spoza ambasady?
Kogoś, kogo KGB nie będzie podejrzewać?
Na przykład biznesmena, który tam podróżuje.
Mamy kogoś, kto pasuje do profilu?
Muszę was ostrzec.
Jestem dobrej myśli.
Och, cholercia.
To najbardziej żałosna rzecz, jaką kiedykolwiek widziałem.
Cóż, mam za swoje. Nie powinienem był się odzywać.
Musimy coś z tym zrobić.
Chyba mamy jakieś ulotki.
Ulotki czego?
Najpierw skoczmy na drinka.
Znacie moją reputację.
I tak chcę, abyście ją poznali.
Reprezentuję czołowych producentów, sprzedających najlepsze produkty na rynku.
Wiedząc, że znacie się panowie na swojej branży,
myślę, że lepiej będzie, jeśli zamiast mojej standardowej gadki wysłucham was.
Powiedzcie mi, jakie macie problemy,
a jeśli uznam, że mam klienta, który może je rozwiązać,
porozmawiamy o tym.
A jeśli nie, będziemy pić dalej.
Więc powiedzcie, czego wam trzeba?
- Dzięki, Greville. - Cześć.
Wciąż się nie zgadza.
Może coś pominąłeś?
- Na przykład przeniesienie czwórki? - Racja.
- Jak się masz? - Dobrze.
Z wyjątkiem tego, że odrabiam lekcje za naszego syna.
- A jak twój dzień? - Zwyczajnie.
Puste pochlebstwa i podlizywanie się. Powinnaś była mnie widzieć.
Sprzedałem tuzin koronek, wykonując najprostsze z uderzeń w golfie.
- Mam wyrzuty sumienia. - Nie.
Musiałeś grać naprawdę źle. Nie przywykłeś do tego?
Pomyśl o tym kolejne 23 lata, a później będzie już z górki.
Albo przejdę wcześniej na emeryturę.
Andrew, nie wybierasz się na uniwersytet, prawda?
- Nieszczególnie. - Idealnie.
Ja was utrzymywać nie będę.
Minie co najmniej 50 lat, nim przejdziesz na emeryturę.
- Z Grevillem Wynnem. - Sprawdzę, czy jest w domu.
- To chyba z pracy. - Powiedz, że się relaksuję w fotelu.
Tak. Właśnie wszedł.
Greville Wynne.
Mówi James Dobie z Izby Handlowej. Poznaliśmy się w zeszłym roku.
Tak, na przyjęciu w Whitehall. James, dobrze cię słyszeć.
- Witaj, James. - Greville.
Helen jest konsultantką ze Stanów. Pomyślałem, że ją zabiorę.
Greville Wynne. Miło mi.
Helen Talbot. Wzajemnie.
James mówi, że pracowałeś w Europie Wschodniej.
Coraz częściej.
Ogromne możliwości. Duży popyt, brak lokalnych dostawców.
Czechosłowacja, Węgry.
Okropne jedzenie.
- A co ze Związkiem Radzieckim? - Jeszcze nie, ale pewnego dnia.
- Wolę zaczekać, aż się tam uspokoi. - Teraz może być idealny moment.
Doprawdy? Dlaczego? Co słyszałeś?
Wraz z Helen mamy wspólników, którzy są ciekawi, co z tego wyniknie.
Przysłużyłbyś się Wielkiej Brytanii.
I całemu światu.
Wybaczcie mi. Jestem odrobinę…
Przepraszam. James, mówiłeś, że pracujesz w Izbie Handlowej.
Ale…
czy to możliwe, że faktycznie pracujesz…
w innym oddziale rządu Jej Królewskiej Mości?
O rany.
Tego się nie spodziewałem.
Wybaczcie mi, nie bardzo rozumiem.
Jestem zwyczajnym sprzedawcą.
Właśnie.
Zwykły sprzedawca bez powiązań z rządem.
To wszystko jest fascynujące. Nie mogę uwierzyć, że jem lunch ze…
szpiegami.
Ale…
to niemożliwe…
Co chcecie, żebym zrobił?
Nic podejrzanego, nic nielegalnego. Po prostu to, co normalnie byś robił.
Chyba nie nadążam.
Ktoś z twojej branży, kto ma nadzieję robić interesy w Związku Radzieckim.
Od czego byś zaczął?
Cóż, przypuszczam, że umówiłbym spotkanie
z Państwowym Komitetem Badań Naukowych w Moskwie.
Brzmi dobrze.
A więc chcecie, żebym udał się do Moskwy, a tam…
Robił interesy.
Ta tajemnica musi wydawać się absurdalna, ale obiecuję, że ma ci pomóc.
Chcemy, abyś zachowywał się jak zwykły biznesmen.
Będzie ci łatwiej bez znajomości szczegółów.
A jeśli narażę się na niebezpieczeństwo? Muszę znać te szczegóły.
Powiem to delikatnie.
Jesteś podeszłym przedsiębiorcą, lubiącym sobie wypić i brak ci formy.
Podczas wojny byłeś szeregowcem. Nie brałeś udziału w walkach.
Gdyby ta misja była choć odrobinę niebezpieczna,
byłbyś ostatnią osobą, którą byśmy wysłali.
Dziękuję, że tak delikatnie to ująłeś.
Będąc w Moskwie, zawsze ją noś.
Co robi? Strzela zatrutymi strzałkami?
Dziękuję, Greville. Dobry z ciebie człowiek.
Wiem, że możemy liczyć na twoją dyskrecję.
Jak ci minął dzień?
W porządku.
Mój był wspaniały.
- Dzięki, że pytasz. - Przepraszam.
Mam na głowie pełno zleceń.
Spotkałaś się z Tomado, prawda?
Tak, byłyśmy w klubie, planowałyśmy kolację charytatywną.
To było zabawne.
Zanim zapytasz, czy musisz być iść – tak, musisz.
- Dostałem ciekawy cynk. - Doprawdy?
Być może popracuję trochę w Związku Radzieckim.
Trzymaj się z dala od gułagu, kochanie.
Chciałbym, żeby takie chwile nie były potrzebne.
Ale wygląda na to, że są.
Jak wiecie, major Popow został przyłapany na szpiegowaniu dla Amerykanów.
Wszyscy musimy pamiętać o konsekwencjach zdrady.
HOTEL WITALIJ
Greville Wynne, miło mi.
Jak się pan ma?
A to szef naszej komisji, Oleg Pieńkowski.
Miło mi pana poznać.
Dziękuję za przybycie.
Nie jestem tutaj, by mówić wam, co jest dobre dla radzieckiego przemysłu.
Wiecie to, panowie, znacznie lepiej niż ja.
Przyjechałem tu, by otworzyć drzwi…
dla czołowych producentów na Zachodzie.
Pańska propozycja jest… interesująca.
- Zjemy razem lunch? - Oczywiście.
Proszę prowadzić.
Dobrze, że robiłeś interesy z innymi, komunistycznymi rządami, ale praca tutaj?
- Nie wolisz pracować w Anglii? - Robię, co mogę, aby nie popaść w nudę.
Ale jest też… sytuacja polityczna.
To nie jest dobry czas dla Wschodu i Zachodu.
Cóż, zawsze mawiam, że bez względu na to, co robią politycy,
fabryki potrzebują maszyn, maszyny potrzebują części.
Jestem biznesmenem, więc trzymam się biznesu.
- Masz dzieci? - Owszem.
Chłopca, ma dziesięć lat.
Chciałem mieć chłopca, ale urodziła się nam dziewczynka.
Jest moim oczkiem.
Oby nie niszczyła waszego domu jak nasz syn.
A teraz…
zasadnicze pytanie.
Jeśli chcesz robić interesy w Moskwie, muszę wiedzieć…
Tak?
…czy potrafisz pić?
To mój jedyny, prawdziwy talent.
Chcę ci pokazać inną stronę Rosji.
- Masz czas wieczorem? - Jak najbardziej.
Dokąd idziemy?
Znasz Kopciuszka?
Wstyd przyznać, ale nigdy nie byłem na balecie.
W takim razie twoja podróż już jest tego warta.
Proszę tutaj.
Podoba mi się twoja spinka do krawata.
Skąd ją masz?
To prezent od przyjaciela.
Czy twój przyjaciel jest Amerykaninem?
Tak.
Możemy tu rozmawiać.
Jest bezpiecznie.
Wysłałem wiadomość twojemu przyjacielowi. Jesteś…
chyba odpowiednim będzie „amator”.
Tak, dokładnie. Amator.
Marzyłem o tej chwili od bardzo dawna. Dziękuję ci.
- Nawet nie wiesz, jakie to ważne. - Chyba wolałbym, żebyś mi nie mówił.
Co teraz?
- Nie muszę nic robić, prawda? - Nie, wracaj do domu.
Zaprosisz mnie do Londynu na spotkanie z klientami w ramach delegacji handlowej.
- Twój rząd ci pozwoli? - Będą zachwyceni.
Moim zadaniem jest wykraść technologię z Zachodu.
Twój przyjaciel jest sprytny.
Cóż, Oleg… Mogę się do ciebie zwracać Oleg?
Po angielsku moje imię nie brzmi dobrze.
Zwracaj się do mnie Alex.
Alex.
Jesteś dobrym amatorem.
Skoro zabrałeś mnie do Bolszoj, chyba moja kolej zabrać was do West End.
- Jedne z najlepszych teatrów na świecie. - Brzmi fajnie.
Dekadenccy ludzie Zachodu.
Właśnie dlatego są słabi. Prawda, towarzyszu Pieńkowski?
A to moja żona, Sheila.
Miło panią poznać.
Na zdrowie!
Zdrówko!
Twoje również. To już kolejne.
- Twoje. - Twoje.
Idziemy.
Cześć, żegnaj.
Wiemy, że jest pan patriotą.
Wiemy, jakie to musi być dla pana trudne.
Pułkowniku, cokolwiek cię pana sprowadziło…
musi pana przerażać bardziej niż niebezpieczeństwo bycia tutaj.
Chruszczow.
Chruszczow mnie przeraża.
Jest impulsywny i chaotyczny.
Człowiek taki jak on nie powinien mieć władzy.
Zachód dał się nabrać na jego kłamstwo.
Kłamstwo, że reżim radziecki słabnie, a tak nie jest.
Chruszczow chce konfrontacji z Ameryką.
Szuka jej.
Możesz się czymś z nami podzielić? Może jakimiś dokumentami?
Co powiecie na nowy egzemplarz „Myśli Wojskowej”?
Potrzebuję od was zapewnienia.
Jeśli okaże się to konieczne…
- muszę być w stanie uciec z rodziną. - Oczywiście.
Gdy tylko będzie pan gotów.
Pozostanę na miejscu…
i będę was informował o poczynaniach Kremla.
Ale przekażcie swojemu rządowi…
że muszą wykorzystywać moje informacje mądrze.
Nie jako broń…
ale jako narzędzie do zaprowadzenia pokoju.
Pomimo tego, co twierdzi Chruszczow,
amerykański arsenał nuklearny wciąż jest znacznie lepszy od naszego.
Nie mamy jeszcze możliwości ataku.
Możecie nas unicestwić, ale my nie możemy unicestwić was.
Ale to nie martwi Politbiura.
Myśli pan, że powstrzyma to Chruszczowa przed posunięciem się za daleko?
- Za kilka godzin musi pa być na nogach. - Nic mi nie jest.
Nie, on ma rację. Dokończymy jutro wieczorem.
Ostatnia sprawa…
Musimy porozmawiać o Grevillu.
Nie martw się. Już go nie spotkasz.
Nie.
To był pomysł Pieńkowskiego.
Jesteś cywilem, KGB nie będzie cię obserwować.
I tak będziesz latał do Moskwy, żeby zawierać umowy.
Nie będziesz znać szczegółów. Będziesz zwykłym kurierem.
Kurierem szmuglującym rosyjskie…
- Nie wierzę, że mówicie poważnie. - Omówiliśmy to z Pieńkowskim.
Uważamy, że ryzyko dla ciebie jest minimalne.
I zapłacimy ci.
Zarabiam własne pieniądze. Bardzo dziękuję.
Mam żonę i dziecko.
Czy wy macie rodzinę?
Och, nie.
Nie możecie mi powiedzieć, o niczym nie możecie, prawda, Helen?
James?
Oboje narazilibyśmy się na niebezpieczeństwo,
jeśli byłoby to konieczne, a to jest bardzo konieczne, Greville.
W takim razie sugeruję znalezienie kogoś, kto się do tego nadaje.
- Przykro mi. Zrobiłem, co mogłem. - Greville, posłuchaj.
Czterominutowe ostrzeżenie nic ci to nie da.
Co?
Tyle mamy czasu przed uderzeniem pocisku nuklearnego w ten kraj.
Wiem, co to…
O czym ty mówisz? O to właśnie chodziło?
Wojna atomowa? Daj spokój.
Masz następujący problem.
Twój dom znajduje się 12 minut od biura, 10 minut, jeśli przyciśniesz, prawda?
Zazwyczaj jeździsz na rozmowy z klientami, więc nie wrócisz na czas do Sheili.
A szkoła Andrew jest 9 minut od twojego domu,
15 minut od biura i do niego też nikt nie dotrze.
Zabiorą go do szkolnej piwnicy.
Przejrzałem plany budynku.
To żałosna imitacja schronu przeciwatomowego.
Twoja piwnica w zasadzie również.
Tylko rząd dysponuje porządnymi schronami.
Co robisz?
Możesz spędzić te cztery minuty, dzwoniąc do Sheili,
ale nie uda ci się połączyć.
Albo możesz pomyśleć o tym, jak mogłeś temu zapobiec…
ale tego nie zrobiłeś.
Potem jest już po wszystkim.
Jak śmiesz.
Naprawdę będzie lepiej, jeśli tego nie zrobi.
Zrobi to.
Otworzę.
W porządku.
- Cześć. - Witaj.
Wejdź.
Wódka, uroczo.
Mówiłam Greville’owi, że za mało wypiliśmy zeszłej nocy.
- Dziękuję. Zapraszam do środka. - Dziękuję.
To dla Andrew.
Bardzo miło, dziękuję.
Tędy.
Tato mówił mi o Moskwie.
Jak jest w pozostałej części Rosji?
Jest bardzo pięknie. Zwłaszcza tam, skąd pochodzę.
Dużo drzew…
dużo nieba.
Czujesz się…
bardzo osamotniony, ale w dobry sposób.
Chciałbym to zobaczyć.
Ale twój rząd nie jest tak przychylny dla cudzoziemców kręcących się po okolicy.
Czy Rosjanie naprawdę tak bardzo nas nienawidzą?
Na pewno woleliby bardziej uprzejme dzieci, Andrew.
Nasi politycy nienawidzą waszych polityków.
A wasi nienawidzą naszych.
Ale ludzie, twój ojciec i ja, prowadzimy interesy.
Spędzamy razem czas, poznaję jego rodzinę.
Może jest nas tylko dwóch…
ale wystarczy, by zmienić historię.
- A jeśli mnie złapią? - Nie złapią.
Nie wiesz tego.
Zabiją mnie, prawda?
Nie, jeśli będą myśleć, że jesteś kurierem,
odbierającym przesyłki i nieznającym zawartości.
- Trzymaliby cię do wymiany za swojego. - Jak długo?
Kilka lat.
Och, tylko kilka lat gnicia w rosyjskim gułagu.
Nie złapią nas. KGB nie będzie miało pojęcia.
- Jestem w tym lepszy niż oni. - Dobrze.
Ale ja nie jestem.
Słuchaj, twoja praca…
to jedynie złudzenie. Kontrolowanie emocji.
Zrobiłeś to w Moskwie i dzisiejszego wieczoru.
To nie to samo.
Gdyby nas złapali, na pewno zabiliby mnie.
Przykro mi, ale to twój wybór.
Do tego stopnia jestem pewien, że ci się uda.
Stawiam na to swoje życie.
Jak mam to wyjaśnić Sheili?
Nie może poznać prawdy.
Dla waszego bezpieczeństwa.
- Nie mogę jej niczego powiedzieć? - Nie.
Co powiedziałeś swojej żonie?
Bo wiesz, że powiedziałaby: „Nie rób tego".
Mam rację?
Sheila nie jest głupia.
W przeszłości…
dałem jej powód, żeby mi nie ufać.
Więc musisz lepiej kłamać.
Są dobre kłamstwa.
Czasem kłamstwo jest darem…
aktem miłości.
Przykro mi, że to musisz być ty.
Ale, Greville…
to musisz być ty.
Będąc w Moskwie, musisz zawsze przestrzegać reguł sztuki.
W angielskim jest takie słowo.
- Sztuka wywiadowcza. - Tak.
Musisz jej przestrzegać.
Każdy, kogo spotkasz, może być z KGB.
Kelnerzy, obsługa hotelowa, mój kierowca, każdy.
Nawet jeśli nie są agentami KGB,
nadal donoszą KGB.
Każdy Rosjanin jest okiem państwa.
Każdy pokój, w którym jesteś, może być podsłuchiwany.
Nawet w naszej ambasadzie.
Szczególnie w waszej ambasadzie.
Mimo to nasza ambasada będzie dobrym schronieniem w razie jakichkolwiek…
komplikacji.
KGB używa ludzi czytających z ust. Nie będziesz w stanie ich wykryć.
Dlatego nigdy nie omawiaj poufnych rzeczy, chyba że zrobię to pierwszy.
Co u rodziny?
Bardzo dobrze. A u twojej?
Będziemy się często widywać.
Aby odrzucić podejrzenia, powiem kolegom, że zwerbowałem cię jako źródło.
Będziesz zapewniał pułkownika Pieńkowskiego w surowce
do produkcji stali, produkcji przemysłowej i tak dalej.
Niesklasyfikowane,
ale trudne do zdobycia.
Uwierzą, że tym się zajmuję?
Oczywiście.
Jesteś chciwym kapitalistą.
Chcesz, żeby kontraktów przybywało.
Od tej chwili za każdym razem, gdy jesteś w Moskwie,
będziesz sprzedawać jedną rzecz.
Ideę, że jesteś zwykłym biznesmenem i nikim więcej.
Panowie, mam nadzieję,
że to pierwsza z wielu. Bardzo wszystkim dziękuję.
Za pomyślność i interesy.
- Musimy jechać na lotnisko. - Racja.
Masz jakieś pytania?
Do następnego razu, panowie.
Chcę być pewien jednej rzeczy.
Muszę mieć pewność,
że jeśli coś mi się stanie, zajmiecie się moją żoną i synem.
Masz moje słowo…
a mówię w imieniu Korony.
Pan Wynne jest gościem mojego komitetu.
Przepuśćcie go.
Dziękuję, Alex.
Dziękuję.
Rany, co w ciebie wstąpiło?
Tęskniłem za tobą.
- Tylko ten jeden raz. - Za każdym razem, kochanie.
Naprawdę szykują się do wojny.
To naprawdę coś. Ironbark okazuje się przydatny.
SIEDZIBA CIA LANGLEY, USA
Mamy właśnie największy przełom w sekcji radzieckiej.
Jeśli pozwolę ci nadal nad tym pracować…
czy będę tego żałował?
Nie, proszę pana.
Do diabła!
To niemal wart użerania się z tymi Brytyjczykami.
Jak się z nimi pracuje?
Są w porządku. Pozwalam im myśleć, że to oni rządzą.
To prawdziwy zaszczyt. Tak wiele się od nich uczę.
Pomimo narastających napięć między Ameryką a Sowietami,
do tego ranka można było podróżować między Wschodnim i Zachodnim Berlinem.
Ale w ciągu nocy, bez żadnego ostrzeżenia,
władze komunistyczne zabarykadowały miasto.
W odpowiedzi prezydent Kennedy obiecał zwiększyć obecność wojska,
rozmawiając z generałem Clayem stacjonującym w Berlinie.
WSCHODNIE NIEMCY ZAMYKAJĄ GRANICE BERLINA ALIANCI NA PILNEJ NARADZIE
Czy dalsze podróżowanie do Moskwy jest bezpieczne?
Naturalnie. Nie ma się czym przejmować.
Nawet z tym, co się tam dzieje?
To w Berlinie, kochanie. Daleko od Moskwy.
Wiem, gdzie jest Berlin i wiem również, że Rosjanie i Amerykanie
- zabiją każdego… - Pozwól mi robić interesy.
Dzisiaj w Arktyce
Związek Radziecki przeszedł pomyślnie test swojej Car-bomby, zwanej też Królem Bomb.
Z mocą wynoszącą 50 megaton
jest to najpotężniejsza broń jądrowa, jaka kiedykolwiek została zdetonowana.
- Mam te wyniki, o które prosiłeś. - Bardzo dziękuję. Będą pomocne.
Dzisiaj każdy mieszkaniec tej planety,
każdy mężczyzna, kobieta i dziecko
żyje pod nuklearnym mieczem Damoklesa,
zawieszonym na najcieńszej nitce,
którą można przeciąć w każdej chwili
przez przypadek,
błąd w obliczeniach
lub szaleństwo.
Narzędziom wojny należy położyć kres, zanim one położą kres nam!
Masz coś dla mnie?
Jutro.
Andrew?
- Tak? - Gdzie są płaszcze przeciwdeszczowe?
Ach, racja.
Przepraszam.
W porządku. Zapowiadali słońce.
Nie jest w porządku. Co, jeśli pogoda się myli i zacznie padać?
Zostaniemy w namiocie.
- Będziemy czytać książki… - Nie w tym rzecz!
Wyraźnie kazałem ci spakować płaszcze przeciwdeszczowe.
Czemu tego nie zrobiłeś?!
- Tak chcesz zacząć nasz urlop? - Odpowiedz!
Zapomniałem.
Zapomniałeś?! Wspaniale!
Mój syn jest zbyt głupi, żeby pamiętać o zabraniu…
Greville!
Twój ojciec tak nie myśli.
Zaczniemy od nowa?
Wszystko z nim dobrze?
Zasnął. To już coś.
Proszę.
- A tobie przejdzie? - Tak.
Tego mi było trzeba. To był dobry pomysł, cieszę się, że tu jesteśmy.
Nie chodzi tylko o dzisiaj.
Ostatnio inaczej się zachowujesz.
Greville, co się dzieje?
Słuchaj, nie chciałem ci mówić wcześniej, ponieważ…
nie chciałem cię w to mieszać.
Chodzi o pracę. Mamy…
ostatnio trochę pod górkę.
Ma to sens, czyż nie?
Facet i pieniądze?
Colin prawie oszalał zeszłego lata, gdy jego praca wydawała się niepewna.
Chciałabym, aby tak było, ale to coś innego.
Cały czas ćwiczy i stał się taki…
energiczny w łóżku.
To faktycznie brzmi okropnie.
Biedna ty.
Przepraszam, nie powinnam żartować.
Wiem, że Greville w przeszłości zachował się nierozważnie,
ale to wcale nie znaczy, że ma romans.
To czemu jest taki skryty wobec mnie? I niedostępny?
Z każdym powrotem z Moskwy jest gorzej.
Od niej wszystko się zaczęło. Moskwy.
Byłoby lepiej, gdybyś nie musiał tyle podróżować.
Lepiej dla naszej rodziny.
Mówiłem ci, że to bardzo ważne. Potrzebujemy pieniędzy.
- Pieniędzy? - Tak.
A nie nowego kija?
Nie było wydatków, a teraz idziemy do wykwintnej restauracji?
Nie do końca jestem pewien, jak mam na to odpowiedzieć.
Nie możemy wieść dobrego życia? Po to pracuję.
Proszę, abyś przestał latać do Moskwy.
- Proszę cię jako żona. - Wiem, o co ci chodzi.
- Nie ma nikogo innego, przysięgam. - Drugi raz ci nie wybaczę.
Witaj, Nina.
Miło mi cię poznać.
Nigdy nie widziała obcokrajowca.
Moja żona pragnie przeprosić.
Nie możemy zaprosić cię na obiad.
Nie zapraszamy tutaj obcokrajowców do naszych domów.
W porządku.
Rozumiem.
Masz cudowną rodzinę.
Dziękuję.
Alex…
kiedy będziesz gotów do ucieczki?
Lepiej o tym nie rozmawiajmy.
Stało się coś?
Małe problemy w domu.
Kiedyś będziesz mógł wyjawić to Sheili i będzie z ciebie bardzo dumna.
Na to może być za późno.
Czasem Wera również nie radzi sobie z moją pracą.
Tak, ale wyszła za żołnierza, a moja za sprzedawcę.
Wiesz dlaczego mój rząd nie pozwala ci poruszać się poza Moskwę?
Chcą ukryć cierpienie.
W mieście życie jest w porządku, ale w prowincji, z której pochodzę…
Nie chcę tego życia dla Niny.
Chcę, żeby była wolna od państwa.
Pewnego dnia, jeśli nasza praca się uda, kiedy poczuję, że zagrożenie minęło,
wówczas porzucę kraj.
Zabiorę moją rodzinę do Montany.
- Montana? - Tak.
Widziałem zdjęcia. Jest tam tak pięknie, jak w moich rodzinnych stronach.
Być może zostanę kowbojem.
Ty, kowbojem?
Chciałbym to zobaczyć.
Tak.
Musicie nas odwiedzić wraz z rodziną.
Bardzo bym tego chciał.
Ja również.
Dobrze.
Tak zrobię.
- Proszę. - Dziękuję.
Co masz?
Widzę nawiązania o nowych informacjach pochodzących z sekcji radzieckiej.
- Masz do nich dostęp? - Nie, to poza moimi uprawnieniami.
Ale nie sądzę, aby były z przechwyceń. Wydaje mi się, że mogą mieć źródło.
Przewodniczący Chruszczowie, jak dotąd Kuba sprawiała same problemy.
- To nasz jedyny przyczółek w Ameryce. - Ale jest zbyt odizolowany.
Nie możemy się stamtąd rozwijać. To nasz słaby punkt.
Zgadzam się.
Jest nim. Na razie.
Ale możemy zmienić ją w słaby punkt dla Amerykanów.
Nie wydaje mi się, aby próbowali przemycić broń nuklearną na nasze własne podwórko.
- To byłoby… - To będzie jak akt wojny.
Nawet Chruszczow nie jest taki szalony.
Mogę jedynie powiedzieć, że Ironbark nie byłby na tym stanowisku,
gdyby był idiotą. Bez względu na płeć.
Powinniśmy potraktować to poważnie.
Trzymajmy się tego.
Skontaktujcie się z każdym źródłem na Kubie.
- Udanego lotu. - Dziękuję, Alex.
SŁOWNIK ROSYJSKO-ANGIELSKI I ANGIELSKO-ROSYJSKI
Pułkowniku?
Wybacz, nie ma twojej sekretarki.
Oleg Gribanow, KGB. Możemy porozmawiać?
Oczywiście, zapraszam.
To zaszczyt wreszcie cię poznać.
Znam ludzi, którzy służyli pod tobą w Kijowie.
Mówią, że zawdzięczają ci życie.
Pomyślałem…
że możesz je pamiętać z Ankary.
Wiem, kontrabanda, ale…
AMBASADA BRYTYJSKA
Interesuje nas…
Greville Wynne.
Czy zauważyłeś w nim coś nietypowego?
W jego zachowaniu? W kontaktach z nim?
Nic, co wzbudziłoby mój niepokój.
Inaczej zapisałbym to w moich sprawozdaniach.
Tak, dokładnie się z nimi zapoznałem.
Ale gdy już wiesz, że go sprawdzamy…
czy pamiętasz coś?
Już od pewnego czasu przyjeżdża do Moskwy.
Skąd to nagłe zainteresowanie?
Ponieważ od jakiegoś czasu przyjeżdża do Moskwy.
Spotyka się z wieloma urzędnikami, jeździ w wiele miejsc.
Z czasem rodzą się pytania.
Z tego co wiem, Wynne’a interesuje robienie pieniędzy i nic poza tym.
Ale z pewnością…
będę mu się przyglądał dokładniej.
Dziękuję, pułkowniku.
Nie zabieram więcej czasu.
Dziękuję za ostrzeżenie.
Zostawię ci papierosy…
i przyślę cały karton.
Ironbark przekazał nam profile kamuflażu
dla różnych typów rakiet, abyśmy mogli je rozróżnić.
Jak tylko otrzymamy zdjęcia z U-2,
będziemy wiedzieć, czy Kuba ma broń nuklearną.
I czy rosyjskie pociski są w stanie dotrzeć na teren Stanów.
Mogą wysłać U-2 w powietrze?
O tej porze roku jest zbyt dużo chmur.
Do października jesteś wszystkim, co mam.
Przeszukali mój pokój hotelowy.
Ale nic nie znaleźli?
- Nie siedziałby tu, gdyby znaleźli. - Czyli wciąż jest czysty.
To mogła być rutynowa kontrola,
którą zdał.
Dosyć tego, Greville. Odsuwamy cię.
A co z Pieńkowskim? Nie miałem okazji go ostrzec.
Nawiążemy kontakt w inny sposób. Nie martw się tym.
Nie rozumiesz. Jemu też grozi niebezpieczeństwo.
Jeśli KGB przyglądało się mnie, jemu również będzie.
- Wciąż ma przybyć na targi, prawda? - Tak.
Więc nic mu nie jest. Gdyby był podejrzany, nie puściliby go.
Ale nadal pomożecie mu w ucieczce, prawda?
Cokolwiek zdecyduje, zasłużył już na emeryturę.
I ty również, Greville.
Znakomita robota.
Mój Boże.
Więc to wszystko.
A co z Kubą?
Postaraj się już o to nie martwić.
Najlepiej wyrzuć to wszystko z głowy.
Zrozumiano.
Cóż…
Dziękuję.
Co ty do cholery wyprawiasz?
Odcinamy Wynne’a? Teraz?
Jest obywatelem Wielkiej Brytanii.
Jego pojmanie spowodowałby poważne zakłopotanie dla rządu.
Musimy się dowiedzieć, co Pieńkowski wie o Kubie.
Na chwilę obecną nic.
Będzie tu w przyszłym miesiącu. Wtedy go zapytamy.
To wszystko.
Olegu Władimirowiczu!
Co z wami?!
Pomocy!
Proszę, pomóżcie!
Zamykam wszystkie sprawy w Moskwie.
Nie będę już tam latał.
Dobrze.
- Pomóc ci? - Nie trzeba. Dziękuję.
TAJNE WIADOMOŚĆ: CZYSTE NIEBO NAD KUBĄ
Tatuś!
Nina.
- Jak się czujesz? - Dobrze. Znaczenie lepiej.
Lekarz mówi, że pracowałem zbyt ciężko.
Moje ciało postanowiło zrobić sobie wolne.
Chcę go zatrzymać na kilka dni, żeby odpoczął.
Potem powinien wrócić do sił.
Dziękuję.
Nina…
Mogę porozmawiać z tatą na osobności?
Naprawdę czuję się dobrze.
Nie mogłam się doczekać, żeby ci powiedzieć…
Co?
Jestem w ciąży.
Wydaje mi się, że tym razem to chłopiec.
Rząd ten, zgodnie z obietnicą,
ściśle nadzorował gromadzenie się
sił sowieckiej armii na Kubie.
W ciągu ostatniego tygodnia niepodważalne dowody potwierdziły fakt,
że seria baz wyrzutni rakietowych
jest obecnie przygotowywana na tej wyspie.
Celem tych baz nie może być nic innego,
jak zapewnienie zdolność do ataku nuklearnego
na półkulę zachodnią.
Polityką tego narodu będzie traktowanie każdego pocisku nuklearnego
wystrzelonego z Kuby przeciwko krajom na półkuli zachodniej,
jako atak
Związku Radzieckiego na Stany Zjednoczone.
Wymagający pełnej, odwetowej odpowiedzi na Związek Radziecki.
Wzywam przewodniczącego Chruszczowa
do zatrzymania i wyeliminowania tego potajemnego…
Przepraszam, pułkowniku.
Jestem Irina z ministerstwa handlu.
Chciałam porozmawiać o targach w Londynie.
Przygotowania idą zgodnie z planem.
Minister zdecydował, że nie musi pan w nich uczestniczyć.
Czyżbyśmy nie wysyłali delegacji?
Wysyłamy, ale minister uważa, że pańskie inne obowiązki są zbyt ważne.
- Pragnie, aby został pan w Moskwie. - Naturalnie.
Proszę przekazać ministrowi, że go nie zawiodę.
Sowieci pozostają niewzruszeni, ale JFK odmawia ustąpienia.
Nic już nie możemy zrobić.
Wszystko może się zdarzyć.
- Telegram. - Dziękuję.
Już czas. Musi być.
- Na co? - Czas go wydostać.
- Greville, nie możemy go wydostać. - Jasne, że możecie.
Więc co miałeś na myśli, mówiąc, że pomożesz mu się wydostać?
Wakacje do Niemiec Wschodnich i akcja w Berlinie, owszem.
Ale wyciągnięcie go z Moskwy? Nie ma szans.
Jesteście przecież z MI6 i CIA.
Nie mam jak się zbliżyć do Pieńkowskiego, więc nie ma możliwości, aby to zaplanować.
- Musielibyśmy porwać ich prosto z ulicy. - To byłaby katastrofa.
A co, jeśli nie pozwolą im odejść?
Ja cię w to wciągnąłem. Nie powinienem był tego robić.
Więc to koniec?
Więc tak po prostu go porzucimy i pozwolimy KGB go zamordować?
To przykra prawda.
Ale gdybyś to ty wpadł, Pieńkowski nie kiwnąłby palcem.
- Nie. Nie zrobiłby tego. - To zawodowiec.
Wykorzystujemy ludzi. Zrobiłby to samo.
Pogódź się z tym. Wracaj do domu.
Wracaj do swojej rodziny.
Mylicie się.
Co?
Jesteście ekspertami w szpiegostwie, ale nie znacie Pieńkowskiego.
To ja go znam, a nie wy.
Nigdy by mnie nie zostawił na śmierć.
- Nie zostawię go. - Nie ty o tym decydujesz.
Powiedziałeś, że nie ma sposobu,
aby powiadomić go o planie ucieczki, ale jest sposób.
Ja.
Mogę mu powiedzieć…
jeśli wrócę do Moskwy.
- Zrobiłbyś to? - Tak.
Nie, nie zrobiłby.
- Bo nie jest na tyle szalony. - James, bądź profesjonalistą.
Podejmuje się wydostania waszego najlepszego agenta w ZSRR,
gdy Rosja i Ameryka znajdują się na skraju wojny nuklearnej.
Mówisz o wykorzystywaniu ludzi, na litość boską, użyj mnie.
Udam się z tobą do Moskwy.
Będzie posiadać immunitet dyplomatyczny. Bierze cię za głupca.
Zrobię wszystko, aby wyciągnąć was obu stamtąd.
Radzę ci, nie rób tego.
Nie wiedziałam, że miałeś…
Została mi ostatnia sprawa do zamknięcia, a potem kończę z tym.
- Na dobre. - Oczywiście.
Gdzie spędzisz dzisiejszą noc?
Myślę, że hotel byłby najlepszy.
- Alex. - Witaj.
Witam. Karen Tucker. Jestem rzecznikiem prasowym.
Nasi ludzie popłyną łodzią z Finlandii do Sosnowego Boru.
Ochrona portu jest tam znikoma.
Odbiorą Pieńkowskich i przewiozą ich z powrotem.
Musisz wziąć vana i odciągnąć KGB, gdy będziemy opuszczać ambasadę.
Jeśli uda nam się wydostać Pieńkowskich z Moskwy po cichu,
- wszystko powinno być dobrze. - Dobrze.
Poradzisz sobie.
Stali przedstawiciele państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych,
pragną wygłosić ważny apel
w obecnej sytuacji kryzysowej.
W interesie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa
wszyscy zainteresowani powinni powstrzymać się od wszelkich działań,
które mogą pogorszyć sytuację i nieść ze sobą ryzyko wojny.
Teraz wyjaśnimy, co zrobić, gdy usłyszysz alarm, będąc w domu.
Musisz niezwłocznie się schronić.
Umieść dzieci w bezpiecznym pomieszczeniu, a następnie wyłącz prąd i gaz u źródła.
Czy zaprzecza pan, ambasadorze Zorin, że ZSRR
rozmieścił na Kubie rakiety małego i średniego zasięgu?
Tak czy nie?
Jestem też gotów przedstawić dowody, które możecie przejrzeć w wolnym czasie.
Ukazują one na powiększonych zdjęciach kolejną bazę rakietową,
tego samego typu,
w rejonie San Cristobal.
Te powiększone zdjęcia wyraźnie pokazują
sześć takich pocisków oraz trzy platformy startowe.
A to tylko jeden przykład.
JEST GOTOWY
Brawo.
28 PAŹDZIERNIKA 1962 ROKU
Mam dzisiaj luźny dzień.
Wrócę do domu po obiedzie.
Możemy zrobić coś fajnego. Chciałabyś?
Tak, tatusiu.
Założysz dla mnie tę czerwoną sukienkę?
Kennedy wysłał propozycję.
Jeśli Sowieci wycofają broń nuklearną,
JFK ogłosi publicznie, że Stany Zjednoczone ustąpią.
Myślisz, że się zgodzą?
Nie mam pojęcia.
Powodzenia.
- Zabrać cię na lotnisko? - Byłoby cudownie. Dziękuję.
Przepuście nas. Z drogi!
Milicja, powiedziałem!
Rozejdźcie się.
Przepuśćcie.
Zatrzymaj się! Stój!
- Zatrzymaj się! - Jedź!
Przepraszam, co powiedzieli?
Mówią: „Przepraszamy za opóźnienie”.
Dziękuję.
Wera!
Musimy iść.
- Pod ścianę! - Mam status dyplomatyczny.
Usiądźcie, pułkowniku.
Oleg, co się dzieje?
Powiedz jej.
O niczym nie wiedziała. Przecież widzisz.
Powiedz swojej rodzinie, dlaczego tu jesteśmy.
Jestem zdrajcą.
Zdradziłem rewolucję.
Przepraszam.
Tak długo w ciebie wierzyłem.
Broniłem cię na Kremlu.
A teraz to.
Od jak dawna wiesz?
Odkąd cię nie otrułem.
Gdy byłeś w szpitalu, znaleźliśmy twój schowek.
Zainstalowaliśmy kamery.
Widzieliśmy wasze plany zeszłej nocy,
a dziś rano przyszliśmy je zbadać.
Koniec gry.
Przysięgam, moja rodzina nie wiedziała.
Z twoją rodziną porozmawiamy później.
- Już czas. - Nie, Oleg!
Zostawcie!
Tato!
Tatusiu!
Nie…
Panie Wynne…
proszę z nami.
Przepraszam, nie rozumiem.
Powiedział…
„Proszę z nami, panie Wynne”.
- Co się dzieje? Nie rozumiem. - Panie Wynne, nalegamy.
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
nadał pani status persona non grata.
Tym samym ma pani nakaz opuszczenia kraju w ciągu 24 godzin.
Rozbierać!
- Rozbierać! - Ruchy!
Wszystko!
Do środka!
Jeden…
dwa…
trzy…
Dziękuję.
Miałeś rację.
Ty również.
Musieliśmy spróbować.
Pani Wynne, jestem James Dobie z Izby Handlowej.
- Możemy wejść? - Proszę.
- Mój Boże. - To oczywiście absurd.
Ministerstwo spraw zagranicznych szuka rozwiązania, ale to delikatny temat.
Dlaczego?
Aresztowano również Olega Pieńkowskiego, co jest dość poważne.
Rosjanie twierdzą, że Greville został przyłapany na…
szpiegostwie.
Wkrótce MSZ skontaktuje się z panią, a gdy wszystko się wyjaśni,
Korona zatroszczy się o panią i pani syna.
To wszystko prawda?
- Co takiego? - To, że Greville pracował z Pieńkowskim?
- Oczywiście, że nie. - Muszę z nim porozmawiać.
- Nie sądzę, aby to był… - Muszę go przeprosić.
Myślałam, że miał…
Mój Boże, byłam taka głupia.
- Mamusiu? - Wracaj do pokoju.
- Kim są… - Andrew, idź do pokoju!
Jestem znajomym taty i powiedział mi, że masz niezłą kolekcję trofeów.
Pokażesz mi?
Andrew, wszystko w porządku.
Proszę nie mówić, że to nieprawda.
Znam swojego męża.
Wiem, że udawał.
Proszę nie mówić, że to nieprawda.
Są rzeczy, o których nie mogę mówić.
Mogę powiedzieć, że pani mąż…
jest niesamowicie odważnym człowiekiem.
I potrzebuje pani. Teraz.
Potrzebuje pani pomocy, pani Wynne.
Gdy Rosjanie zdadzą sobie sprawę, że Greville jest niewinny,
pani rząd będzie mógł za jakiś czas zabrać go bezpiecznie do domu.
Ale jeśli Rosjanie uznają…
że Greville rzeczywiście jest szpiegiem…
Tak mi przykro.
Gdy będzie pani z kimś rozmawiać… w tym również z rodziną,
z przyjaciółmi, z Andrew, a zwłaszcza z prasą…
musi im pani mówić, że nic z tego nie jest prawdą.
I musi pani być bardzo przekonująca.
Może tak pani zrobić?
Może to pani zrobić dla Greville’a?
Nie mam pojęcia, do czego Pieńkowski mógłby się przyznać.
Nie mam pojęcia, co to jest.
Wiemy wszystko.
Wiemy, że Pieńkowski dawał panu dane, które przekazałeś Zachodowi.
- Tak, kilka razy. - Więc przyznaje się pan.
Do czego? Nie wiedziałem, że robię coś złego.
Uważa pan, że wykradanie naszych tajemnic nie było niczym złym?
Jeśli rzeczywiście tak było, nie wiedziałem o tym.
Nigdy nie pytałem go o to. Uznałem, że to nie moja sprawa.
Komu przekazywał pan te informacje?
Zostawiałem je w różnych miejscach w Londynie, nigdy o tym nie myślałem.
Panie Wynne…
naprawdę mam uwierzyć, że jest pan tak głupi i naiwny?
Cóż… tak.
Chyba w pańskim środowisku taki jestem, ale jestem zwykłym sprzedawcą.
Chcę, żeby moi klienci mnie lubili, więc jeśli oznaczało to
wyświadczeniu mu przysługi od czasu do czasu,
naprawdę nie widziałem w tym nic złego.
Cześć.
Bardzo miło z twojej strony.
Żałuję, że nie mogę cię zaprosić. Jestem w…
- Robię 20 rzeczy naraz. - Ależ nie szkodzi.
Dobrze cię widzieć. Minęły wieki, wszyscy się martwiliśmy.
- Pozdrów resztę ode mnie. - Oczywiście.
Czytałam ten śmieszny artykuł w gazecie.
To absurd.
Chyba nie sądzisz, że może w tym być jakaś prawda?
To, co o nim mówią?
Nie bądź śmieszna.
Jak Greville mógł szpiegować Sowietów? Nie potrafił nawet ukryć romansu.
Dzięki za odwiedziny. To bardzo miłe z twojej strony.
Umówimy się na herbatę. Będziemy w kontakcie.
- Dziękuję. - W porządku.
Do zobaczenia.
Od lat Amerykanie posiadają w Turcji pociski nuklearne
skierowane… wprost na nas.
Jak śmialiśmy umieszczać rakiety na Kubie…
Czy to sprawiedliwe?
Nie wiem.
Zdaje pan sobie sprawę, że pański kraj zostawił tu pana na śmierć?
Nie, proszę pana, nie sądzę, że to prawda.
Dlaczego?
Dlaczego?! Na litość boską!
Co takiego zrobiłem?!
Nic nie zrobiłem!
Nie zrobiłem tego…
Pieprzone zwierzęta!
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Nie będziecie dotykać. Usiąść.
Usiąść!
Mój Boże, kochanie.
Wiem, że było ze mną źle, ale jest już lepiej.
Ta wizyta pomoże.
To pomoże.
- Bardzo. - Co oni robią?
- Co wy mu robicie? - To nie tak.
Byli dość uprzejmi, zważywszy na okoliczności.
Nie możesz ich winić.
Naprawdę. Nie możesz.
To, przez co przechodzisz…
to niesprawiedliwe.
Przepraszam za to, co się stało.
- Żałuję, że w ciebie zwątpiłam. - Nie. Nie mogłaś mi pomóc.
Tak się cieszę, że tu jesteś. Brakuje mi was obojga…
bardzo.
MSZ mówi, że to dobry znak, że mogę cię odwiedzać.
Mówią, że może jeszcze trochę potrwać, zanim będą mogli zabrać cię do domu.
Odkąd Rosjanie wycofali się na Kubie, są teraz bardzo uparci.
- Co stało się na Kubie? - Usunęli pociski.
- Jest już dobrze. - Nie mówić o tym.
Bardzo się staramy.
Ale to może potrwać…
kolejny rok…
albo dwa.
Opowiedz mi o domu.
Powiedz mi, czego mam się spodziewać.
Ogród zaczął współpracować pomału.
W końcu.
I w tym roku mamy pomidory.
A Andrew…
jakimś cudem zdał egzaminy z matematyki.
Byłbyś dumny.
A jak ty się trzymasz?
Dobrze.
Naprawdę.
Jeśli będziesz wystarczająco silny…
gdy wrócisz do domu…
mam nadzieję, że zaczniemy od nowa.
Byłem bardzo lekkomyślny.
Przepraszam.
Chcę, żebyś wiedziała, że w każdej spędzonej tu chwili
myślałem o tym, jak wrócę do ciebie do domu.
Na dobre.
Wrócę.
Pytanie kogo.
Nie możemy wysłać kogoś wartościowego.
Nie za Wynne’a.
Wynne nie był wartościowy? Wszyscy żyjemy, prawda?
Nie jest agentem.
W tym rzecz.
Jeśli zaoferujemy ich agenta, pokaże to, w jaki sposób postrzegamy Wynne’a.
W zły sposób.
Jeśli pozwolisz Wynne’owi tam umrzeć,
a tak się stanie i to szybciej, niż myślisz,
nikt nigdy nie zaufa MI6, że jest w stanie ich ochronić.
Nigdy więcej.
Czujesz się winna.
Rozumiem.
Ale robiłaś, co do ciebie należało, a Wynne jest naszym rodakiem. Obiecuję…
że wróci do domu.
Jeśli myśli pan, że Pieńkowski pana ochroni,
ma pan o nim zbyt wysokie mniemanie.
Zdradził swój kraj…
swoją rodzinę…
Czemu nie pana?
Każdy myśli o sobie, tak?
Cześć.
Dawno nie widziałem lustra.
Lubię myśleć, że wciąż jestem wart…
czasu.
Nie byłem pewien, czy cię jeszcze zobaczę.
Tak mi przykro, że tu jesteś, Greville.
Mam nadzieję, że mi wybaczysz za to.
I to, co musiałem zrobić.
Co masz na myśli? Co musiałeś zrobić?
Opierałem się…
tak długo, jak mogłem.
Muszę chronić swoją rodzinę, Greville.
Aby ich uratować, musiałem wyznać KGB prawdę.
Całą prawdę.
Powiedziałem im…
że dałem ci zdjęcia, które…
pomogły Amerykanom znaleźć pociski na Kubie.
I oczywiście, powiedziałem im…
że nie wiedziałeś, co było w tych przesyłkach.
Greville…
Myślałem, że mogę uczynić świat bezpieczniejszym miejscem…
ale zawiodłem.
Wszystko to…
zdradzenie mojego kraju,
moich rodaków, wszystko na nic.
Alex…
Oczywiście, że ci wybaczam.
Ja też muszę dbać o swoją rodzinę.
Jest mi teraz lżej, wiedząc, że nie dojdzie do wojny nuklearnej…
bo Chruszczow wycofał swoje pociski…
dzięki tobie.
Dzięki tobie.
Tobie.
Ty to zrobiłeś, Alex. Zrobiłeś to.
Ty. Zrobiłeś to!
Dzięki tobie, Alex!
Zrobiłeś to!
ROK PÓŹNIEJ
22 KWIETNIA 1964 ROKU GREVILLE WYNNE ZOSTAŁ WYPUSZCZONY
W ZAMIAN ZA RADZIECKIEGO SZPIEGA, KONONA MOŁODYJA.
Może jest nas tylko dwóch…
ale wystarczy, by zmienić historię.
Tatusiu?
Gdzie jesteś?
GREVILLE WYNNE WZNOWIŁ KARIERĘ W BIZNESIE. UMARŁ W SPOKOJU W 1990 ROKU.
OLEG PIEŃKOWSKI ZOSTAŁ STRACONY I POCHOWANY W NIEOZNAKOWANYM GROBIE.
JEGO ŻONIE I DZIECIOM POZWOLONO SPOKOJNIE MIESZKAĆ W MOSKWIE.
WYNNE I PIEŃKOWSKI PRZEMYCILI PONAD 5000 ŚCIŚLE TAJNYCH DOKUMENTÓW WOJSKOWYCH ZSRR.
PIEŃKOWSKI UWAŻANY JEST ZA NAJCENNIEJSZE RADZIECKIE ŹRÓDŁO,
JAKIE KIEDYKOLWIEK ZWERBOWAŁ ZACHÓD.
PO ZAKOŃCZENIU KRYZYSU KUBAŃSKIEGO
URUCHOMIONO GORĄCĄ LINIĘ MIĘDZY BIAŁYM DOMEM A KREMLEM.
DZIĘKI NIEJ ŚWIAT NIGDY NIE ZBLIŻYŁ SIĘ TAK BLISKO WOJNY NUKLEARNEJ.
Panie Wynne, rozmawiał pan z żoną. Jakie były wasze pierwsze słowa.
Szczerze mówią, oboje zaniemówiliśmy. Przez chwilę była cisza.
Czy wie pan już, co zamierza robić w przyszłości?
Chcę wrócić do biznesu najszybciej jak to możliwe.
Do tej samej firmy?
Do mojej własnej firmy.
Uda się pan ponownie do Europy Wschodniej?
To dość trudne pytanie, na które nie potrafię dziś odpowiedzieć.
Tłumaczenie: HydeFromT70s Korekta: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.