Subtitles by sub.Trader subscene.com
เวรเอ๊ย
ผมขอเรียนตามตรง
ศิลปะไม่มีวันอยู่ได้โดยปราศจากคำวิจารณ์
มันจะอยู่ไม่ได้เลย
ผมมองว่าตัวผมเอง และเพื่อนร่วมวงการนักวิจารณ์ส่วนใหญ่
เปรียบเหมือนริมฝั่งของแม่น้ำ ส่วนศิลปะก็คือกระแสน้ำที่ไหลผ่านระหว่างเรา
และเราร่วมกันส่งกระแสน้ำ
นำทางกระแสน้ำ เบี่ยงเบนกระแสน้ำ จะเรียกอย่างนั้นก็ว่าได้
เพราะถ้าไม่มีริมฝั่ง ต่อให้กระแสน้ำ ยิ่งใหญ่แค่ไหน มันก็จะ... เป็นไง
แอ่งน้ำท่วมขัง โคลนตมและฝูงแมลง แผ่กระจายไม่มีที่สิ้นสุด
ต่อไปนี้แขกผู้มีเกียรติทั้งหลาย
เชิญตรวจสอบภาพวาดได้เลยครับ
คุณรู้สึกยังไงบ้างครับ
เฉยชา ถูกต้องไหม
คุณไม่มีอารมณ์ร่วม
ว่ากันตามตรง มันไม่น่าสนใจไปกว่า วอลเปเปอร์ทั่วไปเลยจริงไหม
ดูที่ฝีแปรงนะครับ มันดูหยาบและไม่เป็นทิศเป็นทาง
เหมือนภาพที่เด็กๆ วาดเลยจริงไหม
มีใครคุ้นเคยกับผลงานของนีลส์ อิงเงินบ้าง
ไม่ต้องอายครับ เขาไม่เป็นที่รู้จักในอเมริกาเท่าไหร่
ผมจะเล่าเรื่องของนีลส์ให้ฟังสักเล็กน้อย
นีลส์อายุ 16 และถือว่าเป็นเด็กอัจฉริยะ ตอนที่นาซีบุกโจมตีนอร์เวย์
นีลส์กับน้องสาวฝาแฝดเข้าร่วม ขบวนการต่อต้านหลังนาซียึดครองได้หนึ่งปี
พวกเขาถูกหักหลัง
ถูกหักหลัง จับกุม และส่งไปยังค่ายกักกันในบูเคินวัลท์
นีลส์รักษาชีวิตของเขาและน้องสาว
ด้วยการวาดภาพเหมือนของเจ้าหน้าที่ ในค่ายกักกัน
มันเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกอัปยศ หลังสิ้นสุดสงคราม
นีลส์จึงให้คำมั่นสองข้อ
จะไม่วาดภาพมนุษย์คนไหน
และจะไม่แตะต้องพู่กันอีก
นี่คือเหตุผล...
ของฝีแปรงที่หยาบกระด้าง
ผลงานหลังสงครามทุกชิ้นของนีลส์จึงใช้
เกรียงผสมสีหรือไม่ก็นิ้วมือของเขา
นีลส์ตั้งชื่อภาพวาดภาพนี้ว่านอรา ตามชื่อน้องสาว
เธอเสียชีวิตในปี 1955 ด้วยวัณโรค
ซึ่งติดเชื้อมาจากค่ายบูเคินวัลท์
และสีเทา...
และสีเทาที่...
สีเทาที่มีรูปร่างคลับคล้ายกับนก...
บางคนก็มองว่าหมายถึงดวงวิญญาณของนอรา
หลุดพ้นจากพันธนาการบนโลก
เป็นอิสระในที่สุดหลังทนทุกข์ทรมาน อย่างแสนสาหัส
นี่เป็นภาพวาดภาพสุดท้ายของนีลส์
พอนอราตาย เขาก็ไม่ยอมกินอะไร
ไม่มีอะไรตกถึงท้อง นอกจากน้ำเปล่าไปถึง 27 วัน
เขาเดินหน้าวาดภาพต่อไป ขณะที่ร่างกายทรุดลง
และว่ากันว่าสิ่งที่รูปร่างเหมือนนก
คือรายละเอียดสุดท้ายที่เขาเติมลงไป
ผมว่าคุณอาจมองว่าภาพนี้
เป็นจดหมายลาตาย
ครีเดอเกอร์ คำสั่งเสียครั้งสุดท้าย เสียงร้องจากก้นบึ้งของหัวใจ
มันดูเหมือนคนละภาพแล้วใช่ไหมล่ะ
มันดูเหมือนคนละภาพแล้ว
- ใช่ไหมครับ - ใช่เลย
มันมีความเศร้าสะเทือนใจอยู่ในภาพ ซึ่งคุณไม่ทันสังเกตมาก่อน
ทั้งยังมีการใช้เทคนิค มากกว่าที่คุณมองเห็นแต่แรก
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงเพราะผม ซึ่งเป็นนักวิจารณ์
และผู้เชี่ยวชาญแบ่งปันข้อมูลให้คุณได้ทราบ
มันอาจกล่าวได้ว่าผมเป็นผู้กำหนด ประสบการณ์การมองภาพนี้ให้กับคุณ
มีใครสนใจภาพพิมพ์ของภาพนี้ไหมครับ
ผมขอ...
ผมขอเล่ารายละเอียดสุดท้ายให้คุณฟังก่อน
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมเล่าให้คุณฟัง เกี่ยวกับนีลส์และนอรา...
โกหก... โกหก...
โกหก โกหกทั้งนั้น
รูปนี้ผมเป็นคนวาดเอง
มันห่วยมาก คุณก็เห็นอยู่ใช่ไหม
ผมใช้เวลา 30 นาที
แค่เอาสีลงผ้าใบโดยไม่ต้องคิดอะไรเยอะ ไม่ต้องสนแรงบันดาลใจ
ตอนนี้ยังมีใครอยากได้ภาพพิมพ์อยู่ไหม
ไม่ ผมคิดว่าไม่มีนะ
ผมสามารถทำให้คุณเชื่อได้ว่ามันคืองานชิ้นเอก
คุณหลงเชื่อ คุณต้องยอมรับนะ
นั่นแหละครับ มิตรสหายทุกท่าน คือพลังของนักวิจารณ์
นั่นเป็นเหตุผลว่า ทำไมคุณต้องระมัดระวังคนอย่างผม
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
คุณไม่เหมือนนักวิจารณ์ศิลปะ ที่ฉันนึกภาพเอาไว้เลย
คุณก็รู้ว่าอย่าตัดสินคนที่ภายนอก คุณ...
ฮอลลิสค่ะ เบเรนีซ ฮอลลิส
คุณสนใจศิลปะเหรอครับ คุณฮอลลิส
ฉันแค่แวะมากินมันฝรั่งเฉยๆ น่ะ
ไม่เคืองกันนะ คุณฟิเกราส์
ฉันมาถึงจุดหนึ่งในชีวิต ที่มองเห็นคุณค่าของของฟรี
เข้าใจแล้วครับ
ภาพนั้นน่ะ...
ฉันอยากได้ภาพพิมพ์สักใบ
มันไม่มีหรอกครับ
มันเป็นแค่โวหารประกอบคำบรรยายเท่านั้นเอง
คุณก็เป็นเหมือนพวกนั้นล่ะสิ
- พวกไหนครับ - คนโกหก
คุณว่าไม่แรงไปหน่อยเหรอ
ถ้ามันเข้าตัวก็รับไป
นั่นสิ
โทษที
ดื่มน้ำไหมครับ
เคยสงสัยไหมว่าเวลามีอะไรเกิดขึ้น แล้วมันจะจบยังไง
เช่นอะไร
อะไรก็ได้ อย่างเช่นเราน่ะค่ะ
อีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า ผมจะวางแผนงานแต่งงานของเรา
ผมจะพาคุณไปงานเปิดตัว พอผมมองคุณจากอีกด้านหนึ่งของห้อง
ผมก็เห็นคุณคุยอยู่กับศิลปิน
ศิลปินอกผายไหล่ผึ่ง ปฏิมากร
มือใหญ่ๆ
ตอนคุณจะกลับไปกับเขา คุณก็หันมาโบกมือให้ผม
แล้วผมก็จะปีนขึ้นไปบนอาสนวิหาร กระโดดลงมาด้วยหัวใจที่ปวดร้าว
คุณจะให้ฉันเป็นโสเภณีของคุณ
แล้วฉันก็จะขายตัวมาหาเลี้ยงคุณ ระหว่างที่คุณไปทำงานที่แกลเลอรี
เขียนบทความ จิบแชมเปญกับเพื่อนจากแวดวงชนชั้นสูง
- เพื่อความรัก - ถูกต้อง
แล้วฉันก็จะติดโรค ฟันร่วง ตาบอด...
- ไม่นะ - ตายไปในหนึ่งปี
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความรัก
เราจะมีลูกด้วยกัน
ผู้หญิงชื่อเอมี่ ผู้ชายชื่อแมตต์
เราจะย้ายไปอยู่สหรัฐกัน อาจจะเป็นคอนเนตทิคัต
ซื้อบ้านสักหลัง แบบมีเฉลียงกับชิงช้า ติดลำธารด้วย
จ้อไปเรื่อย
แน่นอน มีกำแพงหินด้วย
ส่วนผมก็จะตายก่อน
เป็นมะเร็งรักษายาก โดยมีคุณคอยดูแล
จากนั้นคุณค่อยตาย
ลูกๆ ของเราจะยืนกรานว่า คุณตายเพราะหัวใจสลาย
ฉันจะไปแล้วนะ
อาบน้ำเสร็จก็ไป
เราจะไม่ได้เจอกันอีก
คุณทำได้แค่นอนอยู่กับที่ แล้วปล่อยให้มันเป็นไป
เข้าใจไหม
เข้าใจ
เข้ามาสิคะ
เอายาสักเม็ดไหมล่ะ
เอาสิคะ
เสาร์อาทิตย์นี้คุณมีอะไรทำไหม
อะไรนะ
คุณต้องชวนฉันไปเดตก่อนค่อยพาขึ้นเตียงสิ
- เคยได้ยินชื่อโจเซฟ แคสซิดีไหม - ผู้จัดการศิลปะน่ะเหรอ
- ค่ะ - เขาเชิญผมไปที่บ้าน
เพื่อนรวยซะด้วย
- ผมไม่เคยเจอเขาหรอก - แล้วเชิญไปทำไม
ผมเดาว่าเขาคงอยากให้ ผมเขียนรายชื่อคอลเล็คชันให้เขา
ถ้าได้งานนี้ ผมจะได้เงินดีมาก
ผมพนันว่าที่นั่นต้องมีแซนด์วิชแตงกวาฟรีแน่ๆ
แล้วคุณจะว่าไง
- คุณจะเป็นโชเฟอร์ให้ฉันไหมล่ะ - ไปด้วยกันไหม
เจมส์ สวัสดีค่ะ
นี่หลุยซานะ หลุยซา เพรนเตส
มันก็ลำบากใจอยู่ที่ฉันต้องโทรหาคุณเรื่องนี้
แต่ธนาคารไม่รับเช็คที่คุณให้ฉันมา
รบกวนโทรกลับด้วย ขอบคุณค่ะ
ใครตายเหรอ สาวน้อย
ชาวนอร์เวย์ที่น่าสงสารไง
ฉันอดคิดไม่ได้ว่าเขามีตัวตนจริง
เขามีตัวตนจริง
- ไหนคุณบอกว่าแต่งเรื่องขึ้นมาไง - เปล่า แค่ตอนจบ
นีลส์กับนอรามีตัวตนจริง
นีลส์เอาตัวรอดจากค่ายบูเคินวัลท์ ด้วยการวาดภาพเจ้าหน้าที่ชาวเยอรมัน
- ช่วงเวลาหนึ่ง - ช่วงเวลาหนึ่ง
ในงานศิลปะยุคกลาง แมลงวันเป็นสัญลักษณ์ของบาป
ถ้าศิลปินเติมแมลงวันลงในภาพเหมือน
หมายความว่าคนคนนั้นถูกสาปแช่ง
ผมเดาว่าคุณคงรู้ว่าเรื่องจะจบแบบไหน
นีลส์เติมแมลงวันในรูปเจ้าหน้าที่เยอรมัน
เขาทำอย่างนั้น
โชคร้ายที่ว่าผู้บัญชาการค่ายของเขา เป็นนักประวัติศาสตร์ศิลป์มือสมัครเล่น
เขารู้สึกเสียหน้า ส่วนนีลส์ก็ถูกแทงตาย
- ทิ้งไว้กลางสนามให้แมลงวันรุมกัดกิน - พอได้แล้ว
ก็คุณถามนี่
แล้วนอราล่ะ
หลังสงคราม นอราย้ายไปอยู่ปารีส เน้นหนักไปทางดื่ม วาดรูปบ้างบางครั้ง
หนักหนาเอาการอยู่
พูดง่ายๆ ว่าเธออยู่รอความตายไปวันๆ
ภาพที่คุณเอาให้เราดูคือภาพของนอราใช่ไหม
ทำไมคุณไม่ยอมบอก
เรื่องมันจะน่าสะเทือนใจกว่า ถ้าให้นีลส์อดอาหารวาดรูป
ใช่ แต่มันไม่จริงไง
- มันสำคัญด้วยเหรอ - สำคัญสิ
มันคือหัวใจของศิลปะไม่ใช่เหรอ ความจริงน่ะ
ไม่เลย
ฟังนะ แม่หนู ถ้ามันคือการถ่ายทอดความจริง ใครๆ ก็ทำได้น่ะสิ
ผมมีหน้าที่แยกเรื่องโกหกดีๆ ออกจากเรื่องโกหกเลวๆ
แล้วคุณจะทำแบบนั้นได้ยังไง
แล้วคุณชื่อเบเรนีซจริงหรือเปล่า
ฉันจะโกหกคุณทำไมล่ะ
นั่นไม่ได้แปลว่าจริง
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าไม่จริงนี่
โอเค
เอากระเป๋าไปเก็บกันเถอะ
อีกหนึ่งชั่วโมงจะถึงเวลาอาหารกลางวัน กรุณาเตรียมตัวด้วยครับ
ขอบคุณครับ
ตอนเด็กๆ...
ฉันใฝ่ฝันอยากมีบ้านแบบนี้เลย
เจ้าหญิงบนปราสาท
แล้วคุณล่ะคะ
ตอนเด็กๆ คุณใฝ่ฝันอยากเป็นอะไร
ผมไม่เคยเป็นเด็กหรอก
พอฟักออกจากไข่ ผมก็โตเต็มวัยแบบนี้เลย
บอกหน่อยน่า
เอาจริงๆ อย่าบอกนะว่า คุณไม่เคยอยากวาดรูปเลย
คุณเคยไปนิวยอร์กไหม
เคยค่ะ
เคยเห็นแบนเนอร์ใหญ่ๆ ที่แขวนอยู่หน้า พิพิธภัณฑ์เวลามีการจัดแสดงพิเศษไหม
ผมอยากมีบ้าง
"ฟิเกราส์"
ผมมีครูอยู่คนหนึ่งที่โรงเรียนศิลปะ
เป็นครูที่ดีเลยล่ะ
วันหนึ่งเธอเรียกผมไปคุย บอกว่าผมเก่ง
เรื่องการพูดเกี่ยวกับศิลปะมากกว่าลงมือทำ
แล้วบอกด้วยว่ามันคงจะเป็นเรื่องเศร้า ถ้าผมทำเป็นอาชีพ
แต่คุณก็ยังอยากได้แบนเนอร์อยู่ดีใช่ไหม
ตามแต่ใจคุณเลย
คุณรู้ไหมว่ามีพิพิธภัณฑ์กี่แห่ง ต้องการภาพนี้ไปจัดแสดงเป็นงานชิ้นเอก
พออยู่ที่นี่ มันก็เป็นแค่สีบนกำแพง
เขาอยู่ตัวคนเดียวเหรอคะ
- บรรยากาศมันให้ ใช่ไหมล่ะ - คงจะเหงาน่าดู
- อะไรล่ะคะ - คนแบบแคสซิดีน่ะเหรอ มันคือความตั้งใจ
ผู้หญิงไม่เข้าใจกฎข้อนั้น แรงดึงดูดของความโดดเดี่ยว
- แล้วคุณเข้าใจเหรอ - เข้าใจสิ ผมก็ใช้ชีวิตแบบนี้
ในระดับที่...
สมถะกว่านี้อยู่ แต่ก็ยังใช่
หมาป่าผู้โดดเดี่ยวว่างั้นเถอะ
อยากล้อผมก็ตามใจ ผมใช้ชีวิตเยี่ยงนักบวชในอิตาลี
ศิลปะคือคนรักของผม
ตะกุกตะกัก
ผมพนันได้เลย เขาซื้อรูปพวกนี้ด้วยราคาแพงเกินจริง
สิบปีต่อจากนี้ เขาจะเอาไปให้ใครก็ไม่ได้แล้ว
มันพอจะช่วยไหม คุณฟิเกราส์ ถ้าผมบอกว่า
ผมเคยพูดติดอ่างตอนเป็นเด็ก
- ต้องฝึกอยู่หลายปีกว่าจะหาย - ขอโทษจริงๆ ครับ ผมไม่รู้มาก่อน
เพื่อนบ้านผมเลยแนะนำมา
ให้ร้องเพลงไปตามคำ ช่วยให้คำพูดไหลลื่นขึ้น
ผมอาจยึดติดกับรูปพวกนี้จนฟังดูน้ำเน่า ผมรู้
แต่ผมชอบที่มันเป็นเครื่องเตือนใจ
ว่าไม่ควรปล่อยให้มูลค่ามาบดบังคุณค่า
คุณฮอลลิส
ถูกต้องไหมครับ
ผมโจเซฟ แคสซิดี
- ขอต้อนรับสู่บ้านพักฤดูร้อนของผม - ขอบคุณที่ต้อนรับเรา
มีใครอยากดื่มอะไรก่อนไหม
ผมต้องขออภัยจริงๆ
ที่เผลอได้ยินบทสนทนาของคุณตอนเดินเข้ามา
มันน่ามหัศจรรย์ดีนะ
คนกับลางสังหรณ์เนี่ย
บางคนก็มีพรสวรรค์ บางคนก็ไม่มี
จงเชื่อลางสังหรณ์ตนเองเสมอ ที่รัก คุณมีพรสวรรค์
คุณคิดถูกแล้วที่สงสัยว่าคุณฟิเกราส์ ไม่ได้ใช้ชีวิตเยี่ยงนักบวชซะทีเดียว
ในช่วงที่เขาพำนักอยู่ในอิตาลี
เขามีทั้งคุณโซเฟีย โรสเซลลี
จากนั้นก็เป็นคุณนายหลุยซา เพรนเตส แล้วต่อด้วย... โธ่ ไม่เอาน่า
อย่าทำท่าอึดอัดอย่างนั้นสิ คุณฟิเกราส์
ผมเชิญคุณมาหาถึงบ้าน ผมย่อมสืบประวัติคุณก่อน
เรื่องชีวิตที่บ้านผม คุณวิเคราะห์ผิดหมดเลย
นี่เป็นบ้านของภรรยาผมเอง
มันเป็นของตระกูลเธอมา หลายต่อหลายรุ่น ถ้าคุณมาตั้งแต่เมื่อวาน
คุณจะเจอผู้คนเต็มไปหมด
ทั้งลูกหลาน หมาแมว พี่เลี้ยงเด็ก
พวกเขาพากันหนีไปลอนดอนเมื่อเช้านี้เอง ไปกันหมดเลย
แต่ยังพอได้กลิ่นพวกเขาอยู่นะ คุณว่าไหม
กลิ่นแปลกๆ ของพวกเด็กๆ น่ะ
- จิม ผมเรียกคุณว่าจิมได้ไหม - ได้ครับ
จะได้คุ้นเคยกัน ทำไมคุณถึงคิดว่า ลูกๆ ของผมมีกลิ่นแปลกๆ ล่ะ
เบเรนีซ คุณเงียบไปเลยนะ
- หวังว่าผมคงไม่ได้ทำให้คุณเบื่อนะ - ไม่เลยค่ะ
ผมน่าจะพยายามเรียกร้อง ความสนใจจากคุณมากกว่านี้ แต่ว่า...
ผมรู้สึกว่าคุณไม่ชอบให้ถามเรื่องส่วนตัวมากนัก
- เพราะอะไรล่ะคะ - ไม่รู้สิ
แค่ลางสังหรณ์น่ะ ผมอาจคิดผิดก็ได้
- คุณเป็นคนที่ไหน - ดูลูธค่ะ
มินนิโซตาเหรอ
สถาบันศิลปะที่นั่น
พวกเขาแสดงงานของตูลูซ-โลแทร็คด้วย แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว
ตอนฉันตอบว่าดูลูธ ฉันหมายถึงเมืองเล็กๆ ทางตอนใต้น่ะค่ะ
เมืองไหนเหรอ
มันเป็นเมืองเล็กมากๆ ค่ะ คุณแคสซิดี ฉันแน่ใจว่าคุณไม่เคยได้ยินหรอก
ก็คงจะไม่
แต่มาจากเมืองเล็กๆ ก็เป็นเรื่องที่ดีนะ ว่าไหม
ยังไงเหรอคะ
คุณได้ท่องโลกราวกับเด็กแรกเกิด
มีอิสระที่จะเป็นใครก็ได้ตามใจเลือก
ว่าแต่คุณสองคนไม่มีใครเอ่ยถึงเก้าอี้ว่างตัวนี้เลย
ผมเดาว่าเป็นที่นั่งของภรรยาคุณ
ถ้าผมบอกคุณว่าอีกด้านหนึ่งของที่ดินผืนนี้
มีบ้านหลังน้อยโกโรโกโสตั้งอยู่
และในบ้านหลังนั้นก็มีชายคนหนึ่ง ที่ผมเชิญมากินมื้อเที่ยงด้วยทุกวัน
คำตอบเดียวที่ผมได้รับก็คือเก้าอี้ว่างตัวนี้
เขาเป็นใครครับ
ผู้ชายคนนี้แหละ เพื่อนเอ๋ย คือเหตุผลที่ผมเชิญคุณมา
ผมไม่เข้าใจ
โรดอลโฟ เราย้ายไปดื่มกาแฟที่ริมระเบียงดีไหม
ดีครับ คุณท่าน
ถ้ามีโอกาสสัมภาษณ์ศิลปิน ที่ยังมีชีวิตอยู่คนไหนก็ได้ คุณจะสัมภาษณ์ใคร
- อันเซลม์ คีเฟอร์ - คีเฟอร์
ใครถือสมุดเตรียมจด คีเฟอร์ก็ยอมคุยด้วยหมดแหละ ผมว่านะ
ไม่ดีกว่า เลือกคนที่เข้าถึงยากกว่านี้ ตกลงไหม
ไม่มีนักวิจารณ์คนไหน พูดคุยกับชายคนนี้มากว่า 50 ปีแล้ว
และในระยะเวลาเดียวกัน ก็ไม่เคยมีใครเห็นผลงานของเขาเลย
- ยังตามไม่ทันอยู่ดี - โอเค
ถ้าผมบอกคุณว่าปารีสปี 1968
ภาพวาด 12 ภาพถูกเผา ในเหตุเพลิงไหม้แกลเลอรี
คุณล้อผมเล่นแน่ๆ
สองวันต่อมา บนผนังที่เปื้อนคราบเขม่าควัน
ก็ปรากฏกรอบรูปที่ว่างเปล่า
มีโน้ตทิ้งไว้ข้างๆ เขียนว่า
"เจโรม เดบนีย์ หมายเลขหนึ่ง"
ใช่ รูมเมตของฉันสมัยเรียน ติดโปสเตอร์รูปนั้นในห้องด้วย
คุณจะบอกว่าเจโรม เดบนีย์อยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ
คุณได้ข่าวคราวเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เหตุเพลิงไหม้ราวหนึ่งปีก่อน ที่สตูดิโอและบ้านของเขาในฝรั่งเศส
ทุกอย่างโดนเผาเป็นจุณ เขาไม่เหลืออะไรเลย
ผลงานทั้งชีวิตถูกมอดไหม้จนหมด ไม่มีใครมีโอกาสได้เห็น
หายวับ ราวกับไม่เคยมีอยู่
เขาไม่ใช่คนมีเงินถุงเงินถัง รายได้ทั้งหมดมาจากทรัสต์เพื่อการกุศล
- เดบนีย์ทรัสต์ - ใช่
ผมได้รับเกียรติให้นั่งเก้าอี้ประธาน
ด้วยตำแหน่งนี้ ผมจึงมีหน้าที่อำนวยความสะดวกให้ชายผู้นี้
ดังนั้นทุกๆ เช้า
ผมจึงมีเจโรม เดบนีย์ตัวเป็นๆ มานั่งอาบแดดด้วยกันอยู่ริมสระ
- โรดอลโฟ - ครับ
คุณเดบนีย์อ่านหนังสืออะไร ตอนนายไปรับเขาเมื่อวันก่อน
แฟลชอาร์ตครับ ฉบับเดือนมีนาคม
- คอลัมน์ของคุณฟิเกราส์ - คุณล้อผมเล่นแน่ๆ
แล้วเขาทำอะไรอยู่ตอนที่อ่าน
หัวเราะครับ
เขาบอกว่า "พ่อหนุ่มคนนี้น่าขันดี"
เบเรนีซ จะว่าอะไรไหม ถ้าผมขอยืมตัวเจมส์ไปคุยเป็นการส่วนตัว
ไม่เลยค่ะ
ผมจ้างทีมนักสืบให้ตรวจสอบ ความถูกต้องและลำดับการเป็นเจ้าของ
เข้าใจครับ
คนหนึ่งไปเจองานเขียนชิ้นล่าสุดของคุณ เรื่องฝีแปรงของโมดิกลิอานี
- คุณจำได้ไหม - จำได้สิ
เป็นบทความที่น่าสนใจทีเดียว
ทำให้ผมคลายความไม่มั่นใจ เกี่ยวกับที่มาของภาพโมดิกลิอานีที่ชื่อ
"หญิงสาวกับผ้าคลุมสีแดง"
เราขายให้หอศิลป์เทตได้กำไรมากพอควร
ตอนนี้มันอยู่ที่หอศิลป์เทต
ใช่ แต่มันจุดประกายให้ผมเกิดความสงสัย
ผมเลยสั่งให้คนขุดคุ้ยต่อไป
เมื่อก่อนคุณเป็นหนุ่มน้อยมหัศจรรย์ใช่ไหม เจมส์
ได้อ่านบทความเก่าๆ ของคุณ
เป็นใครก็คิดว่าป่านนี้ คุณคงบริหารพิพิธภัณฑ์ไปแล้ว
- ใช่ แต่ว่า... - มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ เจมส์
การยักยอกเงินใช่ไหม
ฟังดูแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นนะครับ
แล้วมันยังไงกันล่ะ
แกลเลอรีมีบัญชีสำหรับค่าใช้จ่ายทั่วไปอยู่
ผมคิดว่าน่าจะไม่เป็นอะไรถ้าจะ...
ขอยืมสักเล็กๆ น้อยๆ แล้วจ่ายคืนทีหลัง
ฟังดูน่าจะตกลงกันง่ายอยู่
ผมรับมือกับสถานการณ์นั้นไม่ดีเท่าไหร่
เมื่อก่อนผมใจร้อนกว่านี้มาก
จริงเหรอ
พออายุมากขึ้นก็คิดได้ใช่ไหมล่ะ
นี่มันเรื่องอะไรกัน คุณแคสซิดี
การไถ่บาป
นึกดูสิว่ามันจะเป็นกระแสขนาดไหน
นักวิจารณ์คนแรกที่ได้สัมภาษณ์ เจโรม เดบนีย์ในรอบ 50 ปี
ได้เห็นและบรรยายผลงานชิ้นล่าสุดของเขา...
รู้ไหม ผมใช้เส้นสายจัดการให้คุณได้นะ
คุณจะได้เป็นผู้อำนวยการ พิพิธภัณฑ์ใหญ่ๆ ในอีกไม่นาน
แล้วคุณจะทำเพื่อผมไปทำไม
ผมเห็นคุณค่าในงานของเดบนีย์ เจมส์
และผมอยากให้คุณเอาภาพนั้นมาให้ผม
แล้วผมจะทำแบบนั้นได้ยังไง
นั่นก็เป็นการทำธุรกรรม ระหว่างคุณกับคุณเดบนีย์ใช่ไหมล่ะ
ใช่ แต่ทำไมผมถึงสัมภาษณ์เขาอย่างเดียวไม่ได้ โดยที่ไม่ต้องหาภาพมาให้คุณ
มีคนจ้างให้คุณเขียนเรื่องโมดิกลิอานีใช่ไหม
ชายที่ชื่อชาร์ลส์ เคลย์
ชาร์ลส์ เคลย์ขายภาพ "หญิงสาวกับผ้าคลุมสีแดง" ให้ผม
คุณรู้ตัวไหมว่าคุณช่วยยืนยันการปลอมแปลงภาพ
หรือคุณก็โดนหลอกเหมือนกัน
มันไม่ใช่ภาพปลอม
เอาเถอะ แต่มันก็เป็นจุดจบ ของอาชีพคุณไม่ใช่เหรอ
คุณขายมันให้หอศิลป์เทต
ผมรู้แล้ว แต่ผมต้องอาศัย ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญในเรื่องพวกนี้
เอาล่ะ...
ผมจะไปลอนดอนพรุ่งนี้เช้า
คุณกับเบเรนีซก็อยู่ที่นี่ได้เลยตามสบาย
ดูซิว่าพอจะทำอะไรได้บ้าง
สักหน่อยไหมล่ะ
คุณติดเหรอ กัปตัน
มันก็มีบ้างนานๆ ที
- วันละกี่เม็ดล่ะ - ใครจะไปนับ
แถวบ้านฉันเรียกว่าติด
แถวดูลูธใช่ไหม
- นึกว่าจะมีสำเนียงซะอีก - สำเนียงดูลูธน่ะเหรอ
มินนิโซตา ออกเสียงสระแบบแปลกๆ
ฉันนึกว่าคนติดยาทุกคน เป็นพวกขี้แพ้อับโชคซะอีก
นี่เราทะเลาะกันอยู่เหรอ
- ถ้าคุณอยากทะเลาะ - การตีกันครั้งแรกของเรา โอเค เอาเลย
- ด่าผมมาเลย - ไอ้บ้า
ใส่อารมณ์หน่อย
ไอ้เวร
ไอ้สารเลว ไอ้กร๊วก บัดซบสิ้นดี
ด่าแรงๆ เรื่องนิสัยของผม เอาให้เจ็บเลยนะ
คุณทำให้เรื่องจริงจังเป็นเรื่องไม่มีค่า
และทำให้เรื่องไม่มีค่าเป็นเรื่องจริงจัง
พยายามหน่อย
คุณมีโอกาสอีกครั้งเดียว แล้วผมจะทำให้ดูว่าของจริงเป็นยังไง
คุณคิดว่าฉันมีเวลาเหลืออีกกี่วัน
- เหลือกี่วัน - ที่จะมีชีวิตอยู่
- นั่นมันคำถามประเภทไหนกัน - มันเป็นตัวเลขไง สำหรับเราสองคน
วัน ชั่วโมง นาที
ผ่านไปหนึ่งนาทีก็เหลือน้อยลงอีกหนึ่งนาที
- ชีวิตก็แบบนี้แหละ - แล้วยังจะเสียเวลาอีกทำไม
เราเป็นเพื่อนกันใช่ไหม
สุดซี้เลย
แล้วจะสนไปทำไมว่าฉันมาจากไหน
ผมนำไปส่งไปรษณีย์ให้ได้นะครับ คุณผู้หญิง
- ถ้าคุณไม่ว่าอะไร - ดีเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
มีเพื่อนทางจดหมายด้วยเหรอ คนสวย
แม่ฉันน่ะ
ที่อยู่ดูลูธเหรอ
ต้องเล่าให้แม่ฟังว่าฉันมาเจอหนุ่ม
อย่าพูดเชียว
คอยดูนะ
- เก่งนี่ - เก่งมากเลย
ชายผู้มากด้วยทักษะ
ใช่แล้ว
เมื่อคืนผมฝันประหลาดมาก
ความฝันมักจะประหลาดอยู่แล้ว จากประสบการณ์ของฉัน
ผมตื่นตั้งแต่เช้า
ได้ยินเสียงคนกระซิบ เลยเดินไปที่ประตู
แง้มไปดู
เห็นคุณยืนอยู่
สวมชุดคลุมตรงโถงทางเดินกับแคสซิดี
เขายื่นซองให้คุณ ซองหนาปึกเลย
ฉันก็อุตส่าห์นึกว่าจะมีม้าบิน
มีเซ็กส์กับแม่ของคุณ ความฝันประหลาดพรรค์นั้น
ผมเลยกลับไปนอนคิดว่า
"ทำไมแคสซิดีต้องเอาเงินก้อนใหญ่ ใส่ซองให้เธอด้วย"
"เธอ" นี่หมายถึงฉัน
เรากำลังพูดเรื่องความฝันอยู่ใช่ไหม
ใช่หรือเปล่าล่ะ
คุณนี่ตลกดีนะ
ดูนั่นสิ
เราต้องเล่าเรื่องนี้ให้ลูกหลานฟัง
ผมมาเยี่ยงยาจก แต่กลับออกไปราวเจ้าชาย จักรพรรดิเลยต่างหาก
ผมเคยเห็นสีฟ้าอยู่ครั้งหนึ่ง
สีฟัาแท้ๆ น่ะ คุณคงเข้าใจ
สีฟ้าในอุดมคติ
ในสระน้ำแบบนี้เลย
ผมอยู่ใต้น้ำ
มองขึ้นไปบนท้องฟ้า
บางทีมันคงเป็นเพราะการขาดออกซิเจน
แต่ในช่วงเวลานั้น...
สีฟ้า
ผมตามหามันตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา
คุณฟิเกราส์
ผมคิดว่าน่าจะใช่คุณ
คุณโกนหนวดโกนเคราแล้ว
ต้องกลับไปไว้อีก มันเสริมบุคลิกน่ะ
เป็นเกียรติมากครับ คุณเดบนีย์
แล้วก็ตกใจด้วย คุณรู้ได้ยังไง...
คอลัมน์ของคุณ อ่านทุกเดือน มีรูปเล็กๆ อยู่
ช่างดีจริงๆ ที่ได้เห็นชายหนุ่มผู้มีสายตาแหลมคม
กับเพื่อนคนสวยที่คุณอยากปกป้อง ไม่ให้หลงเสน่ห์ของผม
- เธอคงมีชื่อใช่ไหม - คุณเบเรนีซ ฮอลลิส
เจโรม เดบนีย์ ยินดีที่ได้รับใช้ครับ คุณฮอลลิส
เป็นเกียรติอย่างยิ่งค่ะ คุณเดบนีย์
เชิญครับ
ผมขอพูดตรงๆ ตามแบบสมัยใหม่เลยนะ
คุณแคสซิดีพาเรามาเจอกัน เพราะอะไรไม่สำคัญ
เขาเป็นนักสะสม
แล้วนักสะสมอย่างที่เราทั้งคู่รู้ดีว่า เป็นมนุษย์ประหลาด
ผมเดาว่ามีการตกลงกันบางอย่าง ข้อตกลงที่เห็นดีด้วยทั้งสองฝ่าย
แต่ผมไม่อยากรู้หรอก
ความสุขอันยิ่งใหญ่ข้อหนึ่งของศิลปิน
คือการไม่ติดต่อสื่อสารกับโลกในลักษณะนี้
ผมเดาว่าคุณคงอยากขอสัมภาษณ์
เปิดเทปอัดเสียงทิ้งไว้
ผมคงจะอนุญาตไม่ได้
แต่บทสนทนา
ตามธรรมชาติ ไม่เป็นทางการ
นี่ก็อาจจะพอได้ แต่ไม่มากไปกว่านี้
วิธีนี้จะทำให้คุณพอใจไหม
มันมีความหมายกับผมมากครับ
เหมือนจอกศักดิ์สิทธิ์ เป็นเกียรติอย่างสูงเลยครับ
แต่มันจะง่ายอย่างนั้นเหรอ
อะไรนะครับ
คุณต้องรับมือกับอะไร
ราชาเชิญคุณมาพักในวังของเขา
คุณนอนอาบแดดริมสระในวัง
จอกศักดิ์สิทธิ์มาปรากฏอยู่ตรงหน้า
ไม่ต้องสู้รบ ไม่ต้องผ่านด่านทดสอบ
เทพเจ้าคงไม่เห็นชอบ
คุณเดบนีย์ครับ มันเป็นเพียงอุปมาอุปไมย
มีพลังอะไรซ่อนอยู่ในคำอุปมา
- คุณเป็นนักว่ายน้ำหรือเปล่า - ผมว่า...
ดำน้ำสักเที่ยวหนึ่ง แล้วผมจะคุยกับคุณ
- แต่ว่าคุณเดบนีย์ ผม... - สองรอบ
ถ้าคำต่อไปที่คุณจะพูดไม่ใช่ "ตกลง" มันจะเพิ่มเป็นสี่รอบ
ก็ได้ครับ
แม่ของผมสอนให้รู้จักต่อรอง
ในเมื่อไม่มีอะไรจะเสีย คุณก็ต้องไร้ความปรานี
มาสิ
มานั่งข้างๆ ผม เราจะได้ให้กำลังใจเขาด้วยกัน
ฉันไม่คิดว่า คุณจะช่างคุยขนาดนี้นะคะ คุณเดบนีย์
สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้ จากช่วงเวลาอันยาวนานในโลกที่มืดมิด
หลายสิ่งหลายอย่าง หลายคนด้วย
ไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดหรอก
คุณเป็นอย่างที่คนอื่นคิดหรือเปล่า
เป็นยังไงคะ
เป็นหิน
อาจจะเป็นไข่
คำถามก็คือ
ความแข็งแกร่งฝังรากลึกลงแค่ไหน
เราคงต้องปล่อยให้คุณตกลงพื้นถึงจะรู้
ไชโย ครึ่งทางแล้ว
- เป็นเพื่อนกันมานานแล้วเหรอ - เพิ่งเจอกันสดๆ ร้อนๆ ค่ะ
เขาเป็นชายหนุ่มผู้ทะเยอทะยาน
ถ้าคุณเป็นไข่
ผมหวังว่าคุณจะระวังตัว
เชื่อเถอะ ฉันเป็นอะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่ไข่แน่ๆ
คุณรู้จักไข่แสนเศร้าไหม
ไข่ที่เชื่อว่าตัวเองเป็นหิน
ผมพอจะพูดให้คุณเปลี่ยนใจ
ไม่เอาเรื่องผมไปเขียนลงนิตยสารได้ไหม
ผมก็ว่าอย่างนั้น
ตอนนี้ผมจะกลับไปสตูดิโอของผม ซึ่งไม่ต้อนรับคุณอีกสามชั่วโมง
หลังจากนั้นจะไปนั่งเรือ คุณจะไปกับผมก็ได้ถ้าสนใจ
พอนั่งเรือเสร็จก็จะอาบน้ำ
จากนั้นเป็นมื้อค่ำ
เชิญคุณมาเจอกันได้
หมายถึงตอนกินนะ ไม่ใช่ตอนอาบน้ำ
แบบนี้ตกลงไหม
ช่างเป็นความเศร้าที่แสนหวาน
คุณเจอสีฟ้าของผมในนั้นไหม
ไหวไหม คนเก่ง
คุณมีชื่อเพราะๆ แบบนั้นได้ยังไง
มันรออยู่แล้วตอนฉันมาถึง
ฟังดูไม่น่าใช่ชื่อที่นิยมตั้งในมินนิโซตา
- เราจะทะเลาะกันเรื่องนี้อีกแล้วเหรอ - บอกผมสิ
แม่ฉันพนันกับป้าแซลลีว่า ลูกที่เกิดมาจะเป็นผู้หญิง
ซึ่งฉันก็เป็นจริงๆ อย่างที่คุณอาจจะเห็น
เลยได้ชื่อ "เบเรนีซ" ผู้นำมาซึ่งชัยชนะ
พวกเธอพนันด้วยอะไร
- ขวดโหลผักดองชุดใหม่ - เก่งดีนี่
การโกหกเป็นเรื่องง่าย เมื่อคุณพูดความจริง
รายละเอียดแปลกๆ นี่แหละที่ทำให้แนบเนียน
ป้าแซลลี ขวดผักดอง
นีลส์สาบานว่าจะไม่แตะพู่กันอีก นอราตายด้วยวัณโรค
อยากรู้เรื่องนอราเหรอ ถามเดบนีย์ดูสิ เขาน่าจะเคยเจอเธอในปารีส
ใกล้ถึงเวลานั่งเรือแล้ว
คุณไปคนเดียวเถอะ
ถ้าไม่นอนพัก ผมจะลุกไปกินมื้อค่ำไม่ไหว
อะไรล่ะ
เราต้องไม่พูดถึงเรื่องนั้น มันคือข้อตกลงใช่ไหม
มันไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้น แม่หนู ผมมีกำหนดส่งงาน แล้วยามันช่วยได้
จากนั้นผมก็เริ่มต้องการมันมากขึ้น แล้วมันก็ไม่เกี่ยวกับการส่งงานอีกต่อไป
ผมเลิกได้ ผมแค่...
ผมแค่รอให้ถึงช่วงเวลาที่เหมาะสม
ผมรู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง แต่มันไม่ใช่แบบนั้น
ใช่
มันก็ถูกของคุณ เราไม่น่าคุยกันเรื่องนี้
กาลาฮัดของเราไปไหนซะล่ะ
พักผ่อนค่ะ เขาฝากมาขอโทษด้วย
ผมทำเขาหมดแรงเลยล่ะสิ เราแค่เล่นสนุกนิดหน่อยเอง
คุณจะพาฉันไปไหนคะ
"เด็กเอ๋ย มาเถิดมา มาสู่ผืนป่าและสายน้ำเอย"
คุณรู้จักผู้หญิงชื่อนอรา อิงเงินไหมคะ
นอรา
นอราคนงามผู้แตกสลาย
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับนอรา
รู้เท่าที่เจมส์บอกน่ะค่ะ
เรื่องค่ายกักกัน เรื่องพี่ชายเธอวาดรูปเจ้าหน้าที่เยอรมัน
เรื่องแมลงวัน
แมลงวันเหรอ
นิทานหลอกเด็ก
- ให้ความหมายกับสิ่งที่ไม่มี - ไม่ใช่เรื่องจริงเหรอคะ
ภาพพวกนั้นไม่ได้วาดในค่ายกักกัน
นั่นเป็นความคิดที่น่ารังเกียจมาก
นีลส์ตายเหมือนกับคนอื่นๆ
ถูกอัดรวมกันในห้องแคบๆ
- แล้วรมแก๊ส - คุณรู้ได้ไงคะ
- เธอเล่าให้ฟัง - นอราเหรอ
เราไม่ได้ปฏิบัติกับเธอดีเท่าไหร่ ผู้ชายในกลุ่มของผมน่ะ
เราส่งต่อเธอเป็นทอดๆ อย่างกับเป็นของนำโชค
ท้าทายกันให้จูบตัวเลขเล็กๆ ที่สักอยู่บนท้องแขนของเธอ
เรายังอ่อนประสบการณ์
ในตอนที่ควรจะมีเมตตาต่อกัน
ตอนนี้คุณก็รู้ความเลวร้าย ของเจโรม เดบนีย์แล้ว
เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่หรือเปล่า
แน่นอนค่ะ คุณเดบนีย์
- เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป - เยี่ยมไปเลย
สุดยอดเลย
สถานที่โปรดของผม
ต้องลงแรงถึงจะสัมผัสได้
ส่วนเจ้าพวกนี้ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ผมพยายามจะมองว่ามันเป็นความรู้สึกผิด
บางคนอาจจะรู้สึกทรมาน
หรือเรียนรู้ที่จะทนอยู่กับมัน
เห็นได้ชัดว่าฉันทนได้ไม่ดีเท่ากับคุณ
งั้นคุณก็ต้องเล่าความลับให้ผมฟัง
ความลับที่น่าละอาย มันจะช่วยให้คุณเบาใจได้
ฉันเป็นครูค่ะ
คงเป็นครูที่ดีด้วย ผมมั่นใจ
- ฉันทำผิดพลาด - เรื่องอะไร
ทำพลาดกับเพื่อนร่วมงาน
แต่งงานแล้วใช่ไหมล่ะ
แต่ละปีฉันจะอบรมเด็กใหม่เรื่องสุขภาพ
ความเป็นจริงของชีวิต อะไรพวกนั้น
วิธีป้องกันไม่ให้ตั้งท้อง
ครูไม่ใช่นักเรียนที่ดีจริงไหม
ถ้าเอาตามทางการ ฉันอยู่ระหว่างลางานเพื่อผ่าตัดซีสต์
ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เป็นเพื่อนสนิท
เธออายุมากกว่า แต่งงานแล้ว
ก่อนจะมา ฉันเล่าให้เธอฟังทุกอย่าง
มันมีอยู่ช่วงหนึ่งระหว่างที่ฉันพูด
เธอมองฉันด้วยสายตา...
มันสะท้อนกลับมาแค่แวบเดียว
เหมือนเธอกำลังถ่มน้ำลายใส่ฉัน
มันเจ็บ เจ็บไม่หายสักที
พอมาถึงอิตาลี ฉันคิดว่า "ทำไมจะทำไม่ได้
ลองเล่นบทโสเภณีสักหน่อย
ดูซิว่าจะรู้สึกยังไง"
แล้วมันเหมาะกับคุณหรือเปล่า
หน้ากากใหม่อันนี้
ปรากฏว่าฉันก็พอได้อยู่
คุณต้องระวังตัวนะ ที่รัก
หน้ากากอาจเป็นสิ่งอันตราย
ตกกลางคืนพอผมถอดหน้ากากออก ก็ยังมีอีกอันอยู่ใต้หน้ากากนั้น
แล้วใต้นั้นล่ะคะ
หลายปีมาแล้ว คุณฮอลลิส
หลายทศวรรษ
ป่านนี้มันกลายเป็นหน้ากากซ้อนกัน ชั้นแล้วชั้นเล่า
แล้วคุณล่ะ
ยังมีอะไรเหลืออยู่ไหม
ฉันคิดว่ามีค่ะ
งั้นมันก็ยังไม่สายเกินไปว่าไหม
เจมส์
ฟ้ายังไม่ล่มสลายหรอก สาวน้อย
ผมแค่ลื่นตกบันได
เล่าเรื่องล่องเรือให้ป๊ะป๋าฟังหน่อยสิ
ฉันว่าน้ำหนักลดไปสามปอนด์เพราะยุงดูดเลือด
แต่ฉันชอบเขานะ เขาเป็นคนแก่ใจดี
- แล้วคู่รักชู้ชื่นคุยเรื่องอะไรกัน - คุยสารพัดล่ะค่ะ
- ไม่ใช่อีกเรื่องเหรอ - นี่มันเดตแรก
คุณคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงประเภทไหน
เขาคิดว่าฉันควรบอกความจริงกับคุณ
- เรื่องอะไร - เรื่องฉัน
แล้วมันจะเป็นยังไงกันนะ
สาวจากเมืองเล็กๆ ทำผิดพลาด
ทำเรื่องเกินตัว เล่นกับไฟเหมือนคุณนี่แหละ
- สาวน้อยบ้านนาใช่ไหม - ประมาณนั้น
เก็บไปบอกป้าแซลลีเถอะ
นึกว่าคุณเป็นกุลสตรีซะอีก
ปรากฏว่าไม่ทันแล้วล่ะ
ผมพลาดที่เที่ยวท้องถิ่นหรือเปล่า
เขาพาฉันไปดูซากปรักหักพัง
- ทางเหนือของทะเลสาบน่ะเหรอ - นอกเขตที่ดินนี่เอง
เหมือนเป็นคนแรกที่ไปเหยียบในรอบร้อยปี
คิดแล้วก็กลัวนะ ที่เขาออกไปพายเรือคนเดียวตามลำพัง
ทำไมล่ะ
ถ้าเรือล่มขึ้นมา ไม่มีใครเจอเขาแน่
มันอาจเป็นสิ่งที่เขาต้องการก็ได้ หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
เป็นฉากปิดที่สมบูรณ์แบบ สำหรับตำนานอย่างเขา
ไม่มีใครอยากตายอยู่ก้นทะเลสาบหรอกคุณ
ขอบคุณ
ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม
ไม่งั้นจะมีเพื่อนไว้ทำไม
คืนนี้ตอนเราไปบ้านเขา ผมอยากถ่ายรูปงานอะไรก็ตามที่เขากำลังวาด
- คุณช่วยดึงความสนใจเขาหน่อยได้ไหม - ทำไมล่ะ
- ไม่มีทางที่เขาจะ... - ทำไมคุณต้องถ่ายรูปด้วย
เพื่องานไง เอาไปเขียนงาน เอาไปอ้างอิง
มันดูขี้โกงไปหน่อย คุณว่าไหม
ขี้โกงเหรอ
เขาเชิญเราไปที่บ้าน
มันเป็นเครื่องช่วยจำ พอลลีแอนนา ผมจะลบเมื่อจบงาน
อะไรทำให้คุณคิดว่าเขาจะยอมเอาผลงานให้ดู
เสน่ห์อันเกินต้านทานของผมไง
ไม่ได้ คุณฟิเกราส์
ไม่ๆๆ
มันเป็นการเย้ยหยันกัน
ทำไมต้องทำลายช่วงเวลาดีๆ แบบนี้ด้วย
เรากินมื้อค่ำกันต่อดีกว่า
ผมจะทำเป็นว่าคุณไม่ได้พูดออกมา
จากนั้นเราจะจากกันฉันมิตร
คุณมีหน้าที่ของตัวเอง คุณเดบนีย์
- ต่อใคร - ต่อรุ่นลูกรุ่นหลาน
เมื่อคุณจากไป คนทั้งโลกจะแห่เข้ามา
มันจะไม่ดีกว่าเหรอ ถ้ายอมแบ่งปันงานของคุณกับผมตอนนี้
ในตอนที่คุณยังมีโอกาสอธิบายอยู่
ผมช่วยคุณได้นะ เราจะช่วยกัน...
ตัวอย่างงานศิลปะที่เก่าแก่ที่สุด เท่าที่คุณคิดออกคืออะไร
ภาพเขียนในถ้ำมั้งครับ ถ้ำลัสโก ถ้ำอัลตามิรา
หาที่วาดได้แปลกดี คุณว่าไหม
ในโพรงเนี่ยนะ
คุณอธิบายแรงจูงใจได้ไหม
มันห่างไกลจากความเชี่ยวชาญของผมอยู่
แต่ผมคิดว่า คงมีเรื่องของพิธีกรรมเข้ามาเกี่ยวข้อง
ผมหมายถึงมดลูก พระแม่ธรณี การมาถึงของ....
ผมมีสมมติฐานที่ง่ายกว่านั้น
พวกเขาไม่มีความปรารถนาที่จะแบ่งปันผลงาน
พวกเขาซ่อนมันไว้ให้พ้นจากสายตา ของคนที่มองว่าไม่มีค่าพอ
แต่ผมคิดว่ามันก็อาจมองได้ว่าเป็นวิธีการ
เก็บรักษาภาพวาดให้คนรุ่นหลังได้ดู
สุดท้ายแล้วผลงานของพวกเขาก็ถูกค้นพบ คุณเองก็เช่นกัน
ส่วนผมจะเป็นคนเขียนถึง ไม่ว่าจะมีคุณอยู่ด้วยหรือไม่ก็ตาม คุณเดบนีย์
เขาเป็นชายหนุ่มที่ตรงไปตรงมาดีจัง
พูดเรื่องเพ้อเจ้อได้เป็นจริงเป็นจังมาก
ไม่มีอะไรเพ้อเจ้อหรอกครับ
ไปสิ ผมจะไปพาไปดูสตูดิโอของผม
คุณพูดจริงเหรอ
ผมว่าคุณน่าจะชอบใจ
- เราสองคนเหรอคะ - ทุกคนเลย
ได้เวลาแล้ว
เลยเวลาแล้วด้วย
- เอาไป - อะไร
พอผมพยักหน้า ทำหล่นเลยนะ
- อะไร... - เชื่อผม
ผมเกรงว่าเราคงต้องรีบกันหน่อย
ตอนเย็นผมมีนัดกับแม่หม้ายแถวนี้
ผมขอเขียนถึงมันได้ไหม สิ่งที่คุณจะเอาให้ดูน่ะ
ผมอนุญาต
อันที่จริงผมชักอยากรู้แล้วว่า คุณจะเขียนถึงมันว่ายังไง
มันเป็นทุกสิ่ง คุณคงเข้าใจ
นอกจากนั้นก็ไม่มีความหมายอีกแล้ว
งานชิ้นนี้ค่อนข้างยาก ผมอยากฟังความเห็นคุณ
สีฟ้าเยอะไปเหรอ
- ผมไม่เข้าใจ - พวกนั้นวาดเสร็จแล้ว
ไม่มากก็น้อย
ถ้าแรงบันดาลใจเรียกหา ผมก็จะกลับไปวาดต่อ
แต่ว่าคุณเดบนีย์ มันไม่มีอะไรเลยนะ
ไม่เหรอ
สีฟ้า
ผมคิดเยอะเกินไป
คุณเดบนีย์ครับ ผม...
คุณรู้เรื่องไฟไหม้ใช่ไหม ที่แกลเลอรีในปารีสครั้งแรกน่ะ
รู้ครับ
กว่าสามสัปดาห์ โลกหันมาสนใจเจโรม เดบนีย์
เขียนถึงเขาอย่างนั้นอย่างนี้ แต่งแต้มถ้อยคำให้
พูดตามตรง ผมว่าผมทำสำเร็จมากทีเดียว
- อัจฉริยะก็ว่าได้ - ใช่ คุณยังเป็นอยู่
บุหรี่ที่ทิ้งไว้มวนเดียว
ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง...
ไม่เหลืออะไรเลย
คุณคงคิดว่าผมเสียคนที่รักไป ดูจากที่ทุกคนปฏิบัติกับผม
จดหมายแสดงความเสียใจเอย อ้อมกอดไว้อาลัยเอย
แต่หัวใจของผม...
กลับรู้สึกโล่งสบาย
คำพูด คำวิจารณ์ทั้งหลาย
ที่ให้ความหมายของกรอบรูปที่ว่างเปล่า
มันเป็นเรื่องตลก
ดูแล้วเอาคำพูดมาใส่
แล้วดูซิว่าพวกเขาทำยังไงกับมัน
- ผมเห็นมันบนเสื้อยืด - ใช่
ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา
ไม่มีใครสามารถเอางานของผม
ไปทำเป็นอย่างอื่นได้อีก นอกจากสิ่งที่มันเป็น
มันคือสวนอีเดน คุณฟิเกราส์
เกือบ 50 ปี
ผมเดินเปล่าเปลือยอยู่ในสวน
แต่แล้วเช้าวันหนึ่ง
ผมก็ตื่นขึ้นมาพร้อมความเจ็บปวด
ตรงนี้
ไม่มีอะไรหรอก
แค่อาหารไม่ย่อย
แต่มันทำให้ผมนึกถึงงูพิษ
งูพิษที่หลบลี้อยู่ในสวนของเรา
วันหนึ่ง เจโรม เดบนีย์...
จะไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป
แล้วทั้งโลกอย่างที่คุณบอก
ก็จะแห่เข้ามา
คุณเป็นคนเผาคฤหาสน์
ผมอยากให้คุณได้เห็นสีของมันมากเลย ที่รัก
เปลวไฟกัดกินสีในภาพ
มันสวยงามมาก ผมรับรองได้
ให้ตายสิวะ
เดี๋ยวนี้...
ทุกๆ เช้า...
ผมจะเอาจานสีและพู่กัน
มาวาดภาพ
โดยไม่ใช้สี
ผมกลายเป็นถ้ำของตัวเอง
หายใจลึกๆ พ่อหนุ่ม เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
คุณเป็นหัวขโมย
ผลงานของคุณเป็นของทุกคน มันเป็นของคนทั้งโลก
แต่คุณกลับขโมยมัน
นั่นมันเลวร้ายมาก
ฉันว่าคุณอาจจะคิดถูก
สีฟ้าน่ะ มันดูเพี้ยนๆ ไปหน่อย
- ตรงด้านล่างใช่ไหม - ใช่
คุณสายตาเฉียบแหลมมาก
มีข้อความอยู่ข้างหลังด้วย
พอผมวาดเสร็จจริงๆ
ผมเขียนชื่อภาพ วันที่ และตัวอักษรย่อของผม
เพื่อคนรุ่นต่อไป คุณคงเข้าใจ
"นักวิจารณ์งานศิลป์นอกรีตในเพลิงสีส้ม"
- ภาพโปรดเลย - มันหมายความว่าไงคะ
มันคือกระดูกที่โยนให้นักวิจารณ์ พวกสุนัขที่หิวโหย
เชิญแทะให้หมดแรง
มัวแต่หาความหมายที่ไม่มีอยู่จริง
ผมไปรอข้างนอกนะ ผมขอโทษนะครับ แต่ผม...
ผมย่อยเรื่องแบบนี้ไม่ไหว
เจมส์
ปล่อยเขาเถอะ เขาต้องกลับไปเลียแผล
ผมเกรงว่าคงต้องแยกกับคุณตรงนี้นะ ที่รัก
ถ้ามัวแต่อ้อยอิ่ง
เดี๋ยวแม่หม้ายจะไปนอนซะก่อน
ผมขอให้คุณมีความสุขมากๆ นะ ที่รัก
ขอให้มีชีวิตอยู่กับความสุขอย่างยืนยาวด้วย
เป็นเกียรติมากค่ะ และยินดียิ่งกว่า
ผมรู้ว่าตอนนี้คุณเป็นชายหนุ่มที่ไม่มีความสุข
แต่ผมเชื่อว่าต่อไปคุณจะเข้าใจ
ครับ
ราตรีสวัสดิ์นะ
ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม คู่หู
นี่ ผมขอโทษนะ แต่มันช็อกน่ะ
ได้สกู้ปอยู่ใช่ไหม แค่ไม่ใช่แบบที่คุณคิด
เวรล่ะ
- อะไรเหรอ - ผมลืมกระเป๋า
- เดี๋ยวฉันไปด้วย - ไม่ต้องๆ
- ไปเก็บกระเป๋า แล้วเจอกันที่รถ - รถเหรอ
ฟังนะ ผมต้องเขียนเดี๋ยวนี้ แต่เขียนที่นี่ไม่ได้ เลยต้อง...
- คุณเอาจริงเหรอ - ใช่ ผมพูดจริงๆ ขอร้องล่ะ
ผมสัญญา ผมจะแก้ตัวใหม่
โอเคไหม
อะไรน่ะ
รถไฟจะออกแล้ว รีบไปกันเถอะ เร็วเข้า
ไฟคุกรุ่น เถ้าถ่าน แสงเรืองรอง
สู่ค่ำคืนที่ดี สู่ค่ำคืนที่เงียบสงบ
เดบนีย์ ไฟคุกรุ่น เถ้าถ่าน การยอมรับ
คำแก้ต่างและการยอมรับ
เดบนีย์ คำแก้ต่างและการยอมรับ
ทำตัวแปลกๆ นะคะ เจ้านาย
คุณรู้จักผมมานานแค่ไหน
แค่ไม่กี่วัน
แล้วคุณจะรู้ได้ไงว่า แบบไหนแปลก แบบไหนปกติ
ถึงแล้ว บ้านแสนรัก
- คุณจะไปไหน - ผมต้องเขียนงาน
ตอนนี้เหรอ
เมื่อแรงบันดาลใจเรียกหา...
ไม่เอาน่า เป็นเด็กดีหน่อย
คุณแคสซิดี
เจมส์ ดูเหมือนคฤหาสน์ของผมจะถูกไฟไหม้
ครับ ใช่ครับ ใช่แล้ว
- ใช่แล้ว - สตูดิโอของเดบนีย์ด้วยเหรอ
ครับ ใช่ ผมเกรงว่าจะอย่างนั้น
ช่วยยืนยันให้ผมมั่นใจได้ไหมว่า มันไหม้หลังจากคุณเอาภาพวาดออกมาได้
ครับ ใช่ครับ
งั้นภาพวาดของผม ก็เป็นภาพเดบนีย์ภาพเดียวที่มีอยู่ใช่ไหม
ใช่ครับ ผมคิดว่าคุณจะพูดอย่างนั้นก็ได้ ใช่
แล้วเดบนีย์ล่ะ เขา...
เขาไปข้างนอกตอนเย็นน่ะครับ
ผมหมายความว่า เขาจะวาดได้อีกเท่าไหร่ แก่ปูนนี้แล้ว
- เขาแก่แล้ว - งั้นถ่ายรูปส่งมาให้ดูหน่อยสิ
ไม่ได้ครับ ไม่ได้ ผมส่งไม่ได้ มันอยู่ในรถ
ผมซ่อนเอาไว้ ไม่อยากเสี่ยงเอาออกมา ตอนนี้คุณฮอลลิสยังอยู่กับผม
งั้นคุณบรรยายให้ผมฟังก็ได้
มัน... มันก็อธิบายยากอยู่นะครับ ว่ากันตามตรง
มันเป็นหน้าที่คุณ ที่ต้องบรรยายภาพวาดไม่ใช่หรือไง
เจมส์
มันชื่อว่า "นักวิจารณ์งานศิลป์นอกรีตในเพลิงสีส้ม"
สีส้มเหรอ
เพลิงสีส้มอันแผดเผา
เหมือนดวงอาทิตย์
เหมือนอาทิตย์ลับขอบฟ้า
จริงๆ แล้วมันเป็นภาพเหมือนตัวเองน่ะครับ
มัน...
ศิลปิน โดดเดี่ยวบนสวรรค์
เคลื่อนลงสู่เส้นขอบฟ้าสุดท้าย
ด้วยความเต็มใจยอมรับ
เยี่ยมไปเลย เจมส์ เยี่ยมมาก
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
บอกหน่อยว่าทำไมมันถึงไม่ใช่เรื่องเลวร้าย
- มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ - แล้วมันยังไง
แล้วมันยังไง เจมส์
ฟังผมก่อนได้ไหม
การบรรยายให้นักท่องเที่ยวฟังน่ะ
ผมบรรยาย 20-30 ครั้งในหนึ่งปี ครั้งละ 200 ยูโร
ที่มิลาน ฟลอเรนซ์ หรือกรุงโรม
จะกี่รอบๆ ก็เป็น นักท่องเที่ยวอเมริกันสีหน้าว่างเปล่า
ถามคำถามโง่ๆ แบบเดิม เกี่ยวกับราฟาเอลและดาวินชีทุกครั้ง
ราวกับว่าคนอื่นไม่วาดรูปอย่างนั้นแหละ
เดบนีย์ขโมยมันไปจากผม ใช่ เขาขโมย ขโมยไปจากคุณและจากทุกคน
คุณไม่ใช่คนแบบนี้ พ่อคนเจ้าเล่ห์
สาวน้อย คุณไม่รู้สักนิดว่าผมเป็นคนแบบไหน
คุณรู้ว่าเราต้องทำอะไร
อะไร
เราต้องทำลายภาพวาดเฮงซวยนั่น
- ไม่ อย่าแม้แต่จะคิด - ปล่อยนะ เจมส์
- อย่าแม้แต่จะคิด - คุณทำฉันเจ็บนะ
คุณรู้ไหมว่ามันมีมูลค่ามากแค่ไหน มันเป็นภาพเดบนีย์ภาพเดียวในโลก
เขาจ่ายเงินคุณทำไม
ใคร
- แคสซิดี จ้างให้สอดแนมผมใช่ไหม - นั่นมันความฝัน
- คุณบอกว่าคุณฝัน - คุณไปบอกเขาเลย ไปเลย
แต่เขาไม่เชื่อคุณหรอก เพราะเขาอยากให้มันเป็นจริงและมันคือภาพจริง
รู้ไหมตอนนี้จะเกิดอะไรขึ้น
คุณจะออกไปจากอะพาร์ตเมนต์ของผม
คุณจะออกจากชีวิตของผม แล้วกลับไปซะ
กลับไปทำงานเร่ขายตัวราคาถูกให้พวก...
- งานของคุณจบแล้ว - ไอ้สารเลว
เวรเอ๊ย
ไม่ๆๆ เย็นก่อน
ใจเย็น
ไม่ๆๆ
ผมขอโทษจริงๆ
มันเป็นอุบัติเหตุ เข้าใจไหม
คุณ...
คุณทำฉันกลัวมาก
ผมรู้ ผมขอโทษ
คุณทำร้ายฉัน
ผมไม่ได้ตั้งใจ
มันเป็นอุบัติเหตุ โอเคไหม มันจบแล้ว
โอเคนะ มันจบแล้ว
ผมขอโทษจริงๆ
คุณยืนไหวหรือเปล่า
กลับไปที่อะพาร์ตเมนต์กัน
ตกลงไหม
ยื่นมือมา
ผมขอโทษจริงๆ
มานี่มา
เราโอเคแล้วนะ
ไปกัน
คุณทำได้
มันจะต้องไม่เป็นไร
ผมขอโทษ
คุณรู้ใช่ไหมว่าผมเสียใจขนาดไหน
ผมจะซื้อตั๋วเครื่องบินให้
ฟังดูเป็นไง
ตั๋วชั้นหนึ่ง ไปไหนก็ได้ที่คุณอยากไป
เขาจ้างคุณ แคสซิดีน่ะ
ไม่ๆๆ ไม่ใช่อย่างนั้น เขาให้ผมเขียนเรื่องนี้
มันเป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิต ที่จะเขียนเรื่องเดบนีย์ ที่จะได้...
มันไม่ใช่ภาพจริงนะ เจมส์
มันเป็นของจริง
ไปแต่งตัวได้แล้ว
คุณมองไม่เห็นด้วยซ้ำใช่ไหม
ฉันช่วยคุณได้นะ
เราเสียเวลาแล้ว
คุณจะยอมให้ฉันช่วยหรือเปล่า
ขอร้องล่ะ เราต้องรีบไปสนามบิน ผม...
ไหนล่ะแมลงวัน
มันต้องมีแมลงวันไม่ใช่เหรอ
คุณหยุดพูดทีเถอะ คุณฮอลลิส ได้โปรด
- เข้าใจไหม - หรือมันคือตัวคุณเอง
- อยู่เงียบๆ... - คุณถึงได้เล่าเรื่องนั้นใช่ไหม
- ผมไม่... ผมไม่... - คุณคือแมลงวัน แล้วคุณก็รู้ตัวดี
หยุดพูดทีเถอะ
คุณคือจอมลวงโลก คือตัวปลอม ดีแต่สร้างเรื่อง
เงียบทีเถอะ
มันไม่ใช่ของจริง เจมส์
คุณไม่ใช่คนจริง
สเปคทรัมนิวส์ นิวยอร์กหนึ่ง
ตำนานศิลปินเจโรม เดบนีย์ เสียชีวิตลงในวัย 84 ปี
มีรายงานว่าเดบนีย์มีอาการหัวใจวาย
ขณะพักอยู่ในคฤหาสน์ของผู้จัดการศิลปะ โจเซฟ แคสซิดีบนทะเลสาบโคโม
กรอบรูปที่ว่างเปล่าแสดงให้เห็นถึงอิสรภาพ
มันหมายถึงการมองแบบใหม่ๆ เป็นการเปิดมุมมอง
เดวิด เกอร์ค ผู้อำนวยการหอศิลป์เพซ
24 นิวส์
นักวาดภาพผู้รักสันโดษ เจโรม เดบนีย์ เสียชีวิตลงในวันนี้ด้วยอาการหัวใจวาย
ศิลปินผู้นี้เพิ่งมีอายุครบ 84 ปี
มันจบลงอย่างนั้น เหมือนองค์ที่ขาดหายไป
ฝ่ง บุ๋ย ผู้ก่อตั้งเดอะบรูกลินเรล
แก่นสารของเดบนีย์ ผมขอเรียกว่าศิลปินผู้ยิ่งใหญ่
เส้นทางศิลปินอันยาวนานของเดบนีย์ เสียหายด้วยเหตุเพลิงไหม้หลายต่อหลายครั้ง
เปลวเพลิงทำลายแกลเลอรีในปารีส คฤหาสน์ที่อยู่ตอนใต้ของฝรั่งเศส
และล่าสุด สตูดิโอของเขา ที่ตั้งอยู่ในคฤหาสน์แคสซิดี
นักวิจารณ์ศิลปะเจมส์ ฟิเกราส์ ซึ่งไปเยี่ยมเดบนีย์ที่สตูดิโอเมื่อเร็วๆ นี้
และเป็นนักวิจารณ์เพียงคนเดียว ที่ได้เห็นผลงานล่าสุดของเดบนีย์กล่าวว่า
"ทั้งในฐานะมนุษย์และศิลปิน
เดบนีย์มีความจริงใจ ความลึกซึ้ง และความซื่อตรง
อย่างไม่เกรงกลัวราวศาสดาพยากรณ์
เขาคือเสียงร้องเรียกจากทะเลทราย"
เดบนีย์ - จากเศษซากที่เหลืออยู่ เจมส์ ฟิเกราส์
ฟิเกราส์ จากเศษซากที่เหลืออยู่ - เดบนีย์
หอศิลป์แคสซิดี
เดบนีย์ - จากเศษซากที่เหลืออยู่ เจมส์ ฟิเกราส์
ขอบคุณครับ
- ขอบคุณมากค่ะ บาย - ขอบคุณ
เก่งมาก เจมส์ ทำได้ดีเลย
อะไรนะครับ
บทความของคุณ ที่เป็นของจริงน่ะ หายากมากสมัยนี้
ผมส่งจดหมายเชิญไปให้เพื่อนคุณด้วย
- เพื่อนผมเหรอ - ใช่ เบเรนีซน่ะ
ใช่ครับ
ผมต้องอาศัยมืออาชีพให้ทำการค้นหา
เพราะดูเหมือนเธอจะหายตัวไปเลย
มันยากอยู่นะ การหายตัวเนี่ย
- ปกติต้องอาศัยความช่วยเหลือถึงจะได้ - คุณหมายความว่าไง
คุณก็รู้ อะไรที่มันซับซ้อน มันต้องมีคนคอยช่วย
คนรู้จักผมเคยลองเมื่อหลายปีก่อน เข้าไปพัวพันกับปัญหานิดหน่อย
- มันไม่ง่ายอย่างที่คิด - ไม่เลยครับ
- ไม่ได้ติดต่อกับเธอล่ะสิ - ครับ จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ใช่
ใช่ ความรักคนหนุ่มสาว มาไวไปไว
ใช่ คุณคงต้องสังเวยเธอเพื่อหน้าที่การงาน
ศิลปะเป็นคนรักที่โหดร้ายแบบนี้แหละจริงไหม
ใช่เลยครับ
ไปทักทายคนอื่นๆ กันเถอะ ไป
ดูลูธไม่น่าจะใช่เลยนะ ว่าไหม
ยังไงครับ
มันเป็นบ้านเกิดของเธอจริงๆ ตามที่เธอบอกเลย
เมืองเล็กนิดเดียวอยู่ทางตอนใต้
อาศัยอยู่กับแม่และป้า
เป็นครูสอนหนังสืออีกต่างหาก คุณนึกภาพออกไหม
- ดื่มอะไรไหม - ไม่ครับ ขอบคุณ
ไม่ล่ะ ขอบใจมาก
ผมว่าเขาต้องส่งภาพวาดให้เธอแน่เลย
- ใครครับ - เดบนีย์ไง
คุณหมายความว่าไง
แม่เธอบอกว่าได้รับภาพวาดของเบเรนีซ ประทับตราไปรษณีย์อิตาลี
เรื่องนี้ผมก็แอบเคืองอยู่ คุณคงนึกออก
ครับ
จนผมรู้ว่ามันไม่มีลายเซ็นนั่นแหละ ก็แปลว่ามันไม่มีค่า
- น่าเสียดาย - ใช่ น่าเสียดายมาก
น่าเสียดายจริงๆ
ไม่ต้องกังวลไปหรอก ผมว่าเดี๋ยวสักวันหนึ่งเธอก็กลับมา
พวกเขากลับมาเสมอแหละ ใช่แล้ว
นั่นไง
เพชรยอดมงกุฎ
คุณสูบบุหรี่ข้างในไม่ได้ เจมส์ ขอโทษที
ผมเกือบลืมไปเลย
เจอจดหมายนี่บนโต๊ะของเดบนีย์ หลังเขาจมน้ำตาย
คุณเจมส์ ฟิเกราส์
ผมนึกว่าเขาหัวใจวายซะอีก
เลือกเอา หนึ่งในสองอย่างนี้แหละ จะสาเหตุไหนเขาก็ตายในสระเหมือนกัน
เขาว่ายน้ำอยู่เหรอครับ
เขาตกลงไปน่ะ โรดอลโฟเป็นคนไปเจอเขา
ลอยเท้งเต้ง หน้าเขียวหมดแล้ว
น่ากลัวเหมือนกัน รอเดี๋ยวนะ
ผมต้องรับสายก่อน จากเดอะการ์เดียนน่ะ ฮัลโหล
เจมส์ ฟิเกราส์
ฉันเอเวลินา มาครี จากอาร์ตนิวส์
สวัสดีครับ
ก่อนอื่นเลย ทำได้เยี่ยมมาก
ฉันว่าการหักห้ามใจของคุณน่าประทับใจมาก
เหมือนกับว่าคุณเขียนเรื่องระบบสุริยะ แต่ไม่ยอมเอ่ยถึงดวงอาทิตย์
นักวิจารณ์อ่อนประสบการณ์ คงเล่นประเด็นนี้เป็นบ้าเป็นหลัง
แต่คุณกลับปล่อยให้เราได้ค้นพบ
ให้เรารู้สึกช็อกเลยด้วยซ้ำ
- ขอบคุณ - ตราประทับสุดท้ายของเดบนีย์
ซ่อนอยู่ใจกลางสรรพสิ่งเช่นเดียวกับความจริง
ราวกับว่าเขาประทับตราของเคน ลงกลางหน้าผากตัวเองนะ คุณคิดอย่างนั้นไหม
หรือว่าตีความมากเกินไป
คุณว่าไงนะ
รอยนิ้วมือน่ะ
เจมส์
เจมส์ๆ มาทำความรู้จักฟิลิป ริชชิอาร์ดี
จากพิพิธภัณฑ์เทตมอเดิร์น คุณจะต้องชอบเขาแน่ๆ
- คุณรู้ใช่ไหม - รู้อะไร
- บอกมา - บอกอะไร
ความจริง
- ความจริงเหรอ เจมส์ - ใช่
ความจริง ไม่เอาน่า
- ฟิลิป สวัสดีครับ - โจเซฟ
- คุณรู้จักเจมส์หรือยัง - เจมส์เหรอ รู้จักอยู่แล้ว
เอเวลินา
คุณฟิเกราส์
ขอบคุณครับ
ช่วงสุดสัปดาห์จะมีสภาพอากาศที่แย่
เราอาจได้เจอกับหิมะตกปรอยๆ
โดยเฉพาะตอนกลางของมินนิโซตา
ส่วนหิมะระลอกจริงจะเริ่มตกช่วงคืนวันอาทิตย์
หรือช่วงเช้ามืดของวันจันทร์
มันจะเป็นหิมะตกหนัก พร้อมกระแสลมแรง
ในช่วงกลางวันของวันจันทร์ มีลมแรง 30 ถึง 35 ไมล์ต่อชั่วโมง
เส้นทางพายุลักษณะนี้
มักทำให้เกิดหิมะตกหนา 8 ถึง 12 นิ้ว
หญิงชาวเอสโกยังคงหายตัวไป
เดบนีย์
Subtitles by sub.Trader subscene.com
แปลคำบรรยายไทยโดย สุกัญญา พันธุ์โคตร