Pinocchio (2019) ซับแปล 24 fps runtime 02:04:59
พินอคคิโอ
บรรยายไทยแปลโดย Z&Z
"ร้านอาหาร"
อรุณสวัสดิ์ เจเปตโต้
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
ให้ผมเอาอะไรมาให้ไหม
- สำหรับผมเหรอ - ใช่
ไม่ ไม่ ผมต้องการ ผมต้องการ...
ผมเปล่า ผมมาเพื่อหลบหนาว เพราะข้างนอกมันหนาวมาก
มันแย่มาก
ขอผมนั่งตรงนี้ได้ไหม สักครู่เพื่ออุ่นตัว
- ใช่นั่งลง นั่งลง - ขอบคุณ
ขอโทษนะ แต่ผมเกือบจะขาหัก
ดูนี่สิ
มันอาจจะพังเมื่อไหร่ก็ได้!
ไม่หรอก แบบนี้ก็ดีแล้ว มันไม่พังหรอก
แต่ผมซ่อมให้ได้นะในครึ่งชั่วโมง มันถูกนะ มอเรโน่
- มันแข็งแรงดี แบบนี้ก็ดีแล้ว - ได้ ตามใจคุณ
แต่ไอ้นี่...
ขอโทษนะ แต่...
โต๊ะตัวนี้มันเอียง ไปทางขวา เห็นมั้ย
- โต๊ะนั่น - เอามานั่งกินมันไม่ได้นะ
ไม่
ปัญหามันซ่อมยากด้วย ต้องใช้เวลาสัก 2-3 วัน แต่...
ผมไม่ได้หมายถึงตอนนี้ พรุ่งนี้ผมจะซ่อมมันให้ง่ายๆ
เจเปตโต้ นี่ก็ดีแล้ว ไม่ต้องห่วงมันเลย
ก็ได้
งั้นผมไปก่อนนะ แล้วเจอกัน
ประตูนี่มันเด้งออกมา เปิดปิดไม่สนิทช่วยไม่ได้เลย
เปิดเข้าไปไม่ได้ พอจะเปิด ออกมามันก็จะปิด
- ฟังนะ ผมซ่อมให้เหมือนใเหม่ได้นะ - มานี่
อย่าซ่อมอะไรทั้งนั้น มานั่งนี่
- นั่งก่อน - จะไม่ทำให้คุณต้องเสียอะไร
- นั่งก่อนสิ - จะให้ผมซ่อมประตูไหม
ไม่หรอก มานั่งกินกัน เลี้ยงฟรี
ถ้าไม่ละก็ ก่อนที่คุณ จะพังร้านไปทีละส่วน นั่งลง
ตามใจ มอเรโน่
อย่างไรก็ตาม ประตูนั่นต้องเปลี่ยนใหม่นะ
ผมรู้
ผมจะให้ขนมปังกับชีส แก่คุณด้วย เห็นไหม
- ขอบคุณ - แต่อย่าพูดอะไรอีกเลย เข้าใจมั้ย
ผมหมายถึง มันไม่ด่วนขนาดนั้น
อาจจะอยู่ได้สัก 2-3 วัน อันที่จริง สำหรับผม...
โต๊ะมันก็ดีอยู่แล้ว
- เกือบต้องซ่อมแล้ว - แม้แต่เก้าอี้ก็ยังใช้ได้เหมือนกัน
เร่เข้ามาสนุกกับความบันเทิง! และมีความสุข!
สำหรับเด็กทุกคน และครอบครัวทั้งหมด!
คณะละครหุ่นเชิดที่ยิ่งใหญ่
คุณสามารถจ่ายได้ด้วยของกิน!
รับประกันความสนุก!
ขอโทษครับ... แต่หุ่นเชิดแบบไหนล่ะ?
- แบบไหน... - หุ่นเชิด ก็หุ่นเชิดไง
- แต่ทำจากไม้? - ใช่ แล้วมันจะทำจากอะไรล่ะ?
อ่าครับ? ขอฉันดูหน่อยได้ไหม? ขอสักหน่อย
ไม่ได้
เร็วๆ เข้า!
คืนนี้ ค่าเข้าดูแค่ 4 เหรียญ!
หุ่นเชิดที่สวยที่สุดในโลก!
เป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก!
สำหรับเด็กทุกคน สำหรับพ่อแม่ทุกคน!
เร็วเข้า เร็วเข้า
กับหุ่นเชิดของจริง!
มันเป็นหุ่นเชิดของจริง!
พอได้แล้ว! นายไม่เห็นเหรอ ฉันบอกนายแล้วไง!
ไม่ แต่นายไม่เห็นเหรอนั่น ฉันแค่อยากเห็น...
- ดีมาก ขอบคุณ - เจอกันคืนนี้นะ
- คืนนี้ - เร็วเข้า!
เด็กๆ พาพ่อแม่มาด้วย!
มันเป็นการแสดง ที่ล้ำเลิศในปฐพี!
ช่าง ซิลิเจีย!
ช่างซิลิเจีย!
ซิลิเจีย ทำไมมานั่งกองกับพื้นนั่น?
ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร
ซิลิเจีย นี่ผมเอง
มีอะไรเหรอ? ไม่เป็นไรนะ?
ใช่
พูดมาสิ พูดมา
ไม่ ผมแค่มาเพราะ...
ขอความช่วยเหลือจากคุณ...
ฟังนะ เมื่อเช้านี้ผมมีความคิด มันเหมือนฝันสำหรับผม
คุณฟังผมอยู่รึเปล่า ซิลิเจีย? ขอผมบอกคุณได้ไหม?
ได้
ผมคิดตลอดว่าจะทำหุ่นไม้ ด้วยมือของผม ด้วยตัวผมเอง
แต่ไม่ใช่หุ่นเชิดธรรมดา!
มันต้องเป็นหุ่น... ที่สวยที่สุดในโลก
พวกเขาจะพูดว่า "แต่ใครเป็นคนสร้างมัน?" พวกเขาต้องตกตะลึงเมื่อเห็นมัน
และพร้อมกับหุ่นเชิดตัวนี้ ผมอยากเดินทางไปทั่วโลก
และพยายามใช้ชีวิตอย่างสุจริต
ผมคิดชื่อเอาไว้แล้ว!
ผมคิดถึงพินอคคิโอ ชื่อไม่เลวใเช่มั้ย?
ใช่
- ซิลิเจีย - เอ๋?
ซิลิเจีย บอกความจริงมา คุณไปดื่มมาเหรอ?
ไม่ ผมไม่ได้แตะสักหยดเดียว
- คุณดื่มมันมากไป - ไม่
ผมรู้น่า และคุณบอกผมได้
เจเปตโต้ คุณต้องการ อะไรจากผมน่ะ
ผมต้องการความช่วยเหลือเล็กน้อย ผมแคร์คุณมากนะ
- ผมแคร์คุณเสมอ - ใช่
ช่างซิลิเจีย ถ้าคุณ ไม่เหลือบ่ากว่าแรงผมอยากได้ไม้สักท่อน
เพราะตอนนี้ผมไม่มีอะไรเลย
- คุณมีเศษไม้สักท่อนมั้ย? - ใช่!
ใช่!
ผมมี ผมมี
เอาอันนั้นไป
ซิลิเจีย คุณหมายถึงอะไร? นี่คุณเมาจริงๆ เหรอ?
แต่นี่มันใหญ่เกินไป!
เอาไปสิ เอาไป!
ไม่ ผมรับไม่ได้ ขอท่อนเก่าๆ ก็พอแล้ว
อันนี้ มันเป็นของต้องใช้
ไม่ อันนี้ ไม่ได้
ผมต้องใช้มัน
มันเป็นของสำหรับคุณ!
แต่ซิลิเจีย นี่...
ขอผมดูหน่อย...
โอ้ คุณพระคุณเจ้า แต่นี่มัน...
หนึ่งในผลงาน ที่สวยที่สุด ของไม้ที่ผมเคยเห็นมาในชีวิต
ผมสามารถทำให้... ผมสามารถทำหุ่นเชิดที่ยอดเยี่ยม
นั่นไง เกือบเสร็จแล้วใช่มั้ย?
ได้ยินพ่อมั้ย พินอคคิโอ?
ได้ยินพ่อมั้ย?
ลองสิ พินอคคิโอ
พินอคคิโอ ลองพูดสิ
ขยับปากของลูกพูดกับพ่อของลูก
นั่นไง พูดว่า "พ่อ"
พอ-ออ พ่อ
พูด พูดซิ
พอ-ออ พ่อจ๋า
พูดมาสิ
พินอคคิโอ
พ่อจ๋า
ผมมีลูกชาย
ลูกชายผมเกิดมา!
ผมมีลูกชายแล้ว! ได้ยินมั้ย?
ผมกลายเป็นพ่อคนแล้ว!
ตอนนี้ผมเป็นพ่อแล้ว!
เกิดอะไรขึ้น?
เรมีจิโอ! คุณไม่มีทางเดาได้หรอก ว่าเกิดอะไรขึ้น
อะไรนะ?
- ผมมีลูกชาย เพิ่งเกิดมา! - จริงเหรอ?
เร็วเข้า! ทำได้ดีมาก!
ขอบคุณ ฉันกลายเป็นพ่อคน!
- โธ่ เจเปตโต้! - บาบาร่า!
- เกิดอะไรขึ้น? - บาร์บาร่า มันน่าทึ่งมาก!
ผมมีลูกชายตัวน้อย ผมกลายเป็นพ่อคนแล้ว!
เกิดวันแรกเหรอ? ทันใดนั้นเหรอ?
หมายความว่าไง "เกิดวันแรก" เพิ่งเกิดนาทีแรกเลย!
- คุณอำฉันเล่นเหรอ? - ไม่นะ!
ฉันดีใจกับเธอด้วยนะ แต่ตอนนี้ไปนอนได้แล้วใช่มั้ย? ได้โปรด
คุณปลุกเพื่อนบ้านทั้งหมู่บ้าน
ไม่ ไม่ ผมไม่อยากปลุกใคร แต่เพื่อจะบอกสิ่งที่เกิดขึ้น...
ลูกชายผมเกิดมาแล้ว!
เกือบเสร็จแล้ว
ดูสิ
นั่นไง นี่คือลูก พินอคคิโอ ลูกชอบตัวลูกเองมั้ย?
ลูกชอบตัวเองมั้ย?
ชอบตัวของลูกที่พ่อสร้างไหม
พ่อชอบมากเลย
เอาล่ะ พินอคคิโอ ระวังหน่อย พ่อจะสอนวิธีการเดินให้นะ
ลูกต้องเดินให้ถูกต้อง ไม่งั้นลูกจะต้องหกล้ม และเจ็บตัวได้
ต้องระมัดระวัง
ดูนะ พ่อจะสอนนายเอง
ก้าวขาแรกก่อน แล้วก็อีกขาหนึ่ง
1.. และ 2 ดูพ่อสิ
และ 1.. และ 2 และ 1..
และ 2 และ 1.. และ 2
ถ้าลูกชอบแบบนี้ ใน 2 หรือ 3 วัน ลูกจะเดินออกไปได้...
พินอคคิโอ
เดินเป็นแล้วเหรอ?
พินอคคิโอ
ทำไมล่ะ?
ฉันยังพูดไม่จบเลย และเธอก็... ไม่เคารพพ่อซะแล้ว
มันไม่ใช่การเริ่มต้นที่ดีเลย ลูกชาย
มันไม่ดีเลย!
พ่อ ผมต้องไปล่ะ!
เชื่อฟังพ่อของเจ้าสิ อย่าไปไหนนะ
ช่วยด้วย!
พินอคคิโอ
นั่นใครน่ะ?
ฉันเอง
ฉันคือ จิ้งหรีดพูดได้
และฉันอยู่ที่นี่ เป็นเวลามากกว่าร้อยปี
ฉันเห็นพฤติกรรม ที่เธอทำตัวกับพ่อของเธอ
และอยากจะบอกความจริงกับเธอว่า
เด็กที่ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ เคราะห์ร้ายไม่ห่างกายแน่แท้
ชีวิตจะทุกข์ระทมไม่มีวัน ไปไกลในโลกนี้
แต่ผมไม่อยากเชื่อฟัง
จริงเหรอ? แล้วตอนที่เธอไปโรงเรียนล่ะ?
ที่จริงแล้ว ผมไม่อยาก จะไปโรงเรียน
พินอคคิโอที่น่าสงสาร
ฉันรู้สึกสงสารเห็นใจเธอมาก
และทำไม?
เพราะเธอเป็นหุ่นเชิดไม้
และที่แย่กว่านั้น ในหัวเธอมันมีแต่เศษไม้
ตอนนี้ผมเบื่อฟังคุณแล้ว!
แค่เพราะฉันเรียกเธอว่าโง่ใช่มั้ย?
ใช่ นั่นแหละที่ทำให้ผมโกรธ!
นั่นไง นายมันโง่!
- หยุดนะ หุบปาก! - ใช่ นายมันไม้โง่!
พอได้แล้ว!
โอ๊ย!
นั่นใครน่ะ?
พินอคคิโอ
ในที่สุดก็กลับบ้าน? แต่พ่อตามหาเธอทั้งวันเลย!
พ่ออยู่นี่ พ่อเป็นพ่อของนาย เปิดประตู ให้พ่อเข้าไป!
ผมมาแล้ว พ่อ!
พ่อ!
พินอคคิโอ เปิดประตู!
ผมทำไม่ได้ ผมใช้ขาไม่ได้ ขาของผมหาย!
หมายความว่าไง ลูกใช้มันไม่ได้เหรอ?
พินอคคิโอ เปิดประตู!
- ผมใช้ขาไม่ได้! - เดี๋ยว!
เดี๋ยวนะ พ่อมาแล้ว!
เร็วเข้าพ่อ ผมใช้มันไม่ได้
พินอคคิโอ
พินอคคิโอ พ่ออยู่นี่แล้ว มาแล้ว พ่อมาแล้ว
ไม่ต้องห่วง
แต่อะไรนี่...
ลูกเผาเท้าตัวเองได้ยังไง?
ผมเผลอหลับไป แล้วเท้ามันเข้าไปกองไฟ!
ลูกหลับไป ด้วยเท้าของลูกในกองไฟ
พินอคคิโอ
แต่ลูกต้องระวังตัวนะ!
ถ้าพ่อไม่กลับมา นายคงได้ เผาตัวเองอย่างสมบูรณ์
ดูพวกมันสิ
พ่อทำให้นายตั้ง 2 ฟุต พินอคคิโอ มันสวย มันสวยมากเลย
พ่อภูมิใจกับมันมาก
แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงกันดี?
ทำอีกคู่ได้ไหม?
ไม่ได้!
เพราะทำอีกคู่หนึ่ง ลูกจะต้องวิ่งหนี
- ไม่เอาน่า ขอร้องล่ะ - พ่อบอกว่าไม่!
เวลาที่พ่อสร้างเธอขึ้นมา และลูกเรียนรู้ ที่จะเดินจากไป
พ่อตามหาทั้งวัน พ่อจะไม่ทำอีกต่อไปแล้ว
ได้โปรดครับพ่อ ได้โปรดครับพ่อ!
ไม่!
พ่อจะทำเท้าให้ใหม่อีกครั้งนะ ได้โปรด พ่อครับ
พินอคคิโอ นอนได้แล้ว หยุดขยับขาได้แล้ว
หยุดนะ หยุดนะ
หยุดนะ! เอาเท้าลง!
มันสวยมากใช่มั้ย?
เอาเท้าลง พอได้แล้ว! พอได้แล้ว!
แต่มันเป็นของใหม่นะ พ่อครับ!
พ่อเข้าใจว่ามันใหม่ แต่ลูกจะใช้มันพรุ่งนี้
ไม่เอาน่า ลูกต้องตื่นแต่เช้านะ ตอนนี้พักผ่อน นอนซะ
พรุ่งนี้เช้า เราต้องไปโรงเรียน
พร้อมกับนักเรียนคนอื่นๆ
กับสมุดสะกดคำ ลูกต้องเรียนรู้ที่จะหัดอ่านและเขียน
แต่อะไรคือหนังสือแบบเรียน?
หนังสือแบบเรียน พินอคคิโอ... มันเป็นหนังสือ
หนังสือที่มีตัวอักษร และตัวสะกดคำด้วย
และเพื่อเข้าโรงเรียน เราต้องซื้อมันนะ
เราต้องซื้อมัน...
คุณซีโคนี
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
ผมต้องการ หนังสือแบบเรียนด่วนเลย
- แน่นอน - ขอบคุณ
เอ้านี่
เอาล่ะ ตอนนี้... ผมจ่ายให้คุณไม่ได้ตอนนี้
แต่...
ผมมีงานต้องทำเยอะแยะเลย พวกเขาค้างจ่ายผม ผมจะรีบจ่ายคุณ!
ผมเข้าใจ แต่ถ้าพวกเขาไม่จ่ายคุณล่ะ? จะเกิดอะไรขึ้น?
ถ้าพวกเขาไม่เบี้ยวผม? แน่นอนอยู่แล้ว
ไม่
- ผมต้องการหนังสือแบบเรียน - ผมรู้
- ผมต้องการมันเดี๋ยวนี้ - ผมขอโทษ แต่มันเป็นไปไม่ได้
เอาล่ะ ฟังนะ...
จะเป็นไรไหมถ้าผมจะให้... ดูนี่สิ เสื้อแจ็คเก็ตผม
ดูสิว่ามันช่วยให้ทำอะไรได้บ้าง
ดูซิว่าสวยแค่ไหน มันสำหรับคุณ เป็นการล่วงหน้า
แต่นี่มันผ้าเช็ดตัวเก่า มันเก่ามาก ฉันขายมันไม่ได้
ผมไม่เข้าใจ คุณซีโคนี คุณพูดว่าไงนะ?
มันอายุร้อยปีแล้ว ผมทำไม่ได้
ยังไม่ถึงร้อยปีหรอก คุณซีโคนี อายุ 200 ปีต่างหาก
นี่ไม่ใช่ของสะสม มันเป็นของโบราณเลยนะ
คุณรู้มั้ยว่านี่ของใคร?
มันเป็นของปู่ของปู่ทวด ของมาร์กีซ่าเลย
ลองจินตนาการดูสิ! ขอบคุณ
แม้กระทั่งเสื้อคลุมก็มาจาก ปู่ของปู่ของมาร์กีซ่าไหม?
- คุณอยากได้นี่ด้วยเหรอ? - ใช่
- เสื้อกั๊กด้วยเหรอ? - มันก็จะได้เข้าชุดกัน
- เสื้อกั๊ก เสื้อคลุม... - เมื่อมันหนาวงี้เหรอ คุณซีโคนี?
เอาล่ะ เอาล่ะ ผมต้องการหนังสือแบบเรียน
ยังไงก็ตาม เสื้อกั๊กก็มาจาก ปู่ของปู่ของมาร์กีซ่าจริงๆ!
เอ้านี่
แล้ว... กางเกงล่ะ?
ไม่ได้!
นี่มาจากปู่ของผม ไม่ใช่จากปู่ของมาร์กีซ่า
อรุณสวัสดิ์ แอนนา อัลเบิร์ติน่า ผมจะพาลูกชายผมไปโรงเรียน
- อรุณสวัสดิ์ - มาเถอะ เราสายแล้ว
เร็วเข้า พินอคคิโอ
ช่าง ซิลิเจีย!
ผมตามหาคุณอยู่ ดูนี่สิ!
นี่คือเศษท่อน ของไม้ที่ผมได้จากคุณ
สวัสดีครับ
เก่งมาก พินอคคิโอ
ไม่ได้ทำผลงานชิ้นเอกหรอกเหรอ? เขาชื่อ พินอคคิโอ
เขาเป็นลูกชายผม
ซิลิเจีย!
ซิลิเจีย?
นี่ลูกชายผม
ซิลิเจีย!
คุณดื่มเหล้ามาเหรอเนี่ย?
ดีมาก ลาก่อน ซิลิเจีย อย่าดื่มมากนักนะ
เร็วเข้า พินอคคิโอ ไปโรงเรียนกันเถอะ
มาสนุกกับความบันเทิง! เร่เข้ามาและมีความสุข!
- พินอคคิโอ มันคืออะไร? - และครอบครัวทั้งหมด!
พ่อ ตรงนั้นมีอะไร?
ข้างล่างนั่นมีอะไร? โรงละครหุ่นเชิด
ที่ๆ ตรงนั้น มีหุ่นเหมือนลูกด้วย
ที่จริงไม่เหมือนลูกเลย เพราะลูกดูดีกว่าทั้งหมด
เร็วๆ เข้า
พวกเขากำลังทำอะไร?
พวกเขากำลัง... เล่นหุ่นเชิด และ...
สนุกสนานกับตัวเอง สนุกสนานกับผู้ชม
มาเถอะ ตอนนี้เราไปโรงเรียนกัน
ตอนแรกก็เรียน หลังจากนั้นบางทีเราอาจจะไปดู
เร็วเข้าไปโรงเรียน เดี๋ยวนี้
นั่นไง
โชคดี พินอคคิโอ
โชคดีครับพ่อ
ลูกต้องฉลาดกว่านี้ มากกว่าเด็กคนอื่นๆ
สัญญานะ
โชคดี
โชคดี ลูกชายของฉัน โชคดี!
ผมเพิ่งพาลูกชายไปโรงเรียน!
"โรงละครหุ่นเชิดที่ยิ่งใหญ่"
เดี๋ยว นายเป็นหุ่นเชิดเหรอ?
แต่ไหนล่ะสายชักของนาย?
- เข้าไปข้างใเน - แต่ผมไม่มีสายชัก
กำลังหางานอยู่เหรอ?
เปล่า ผมแค่มาดูน่ะ
งั้นจ่าย 4 เหรียญ มีเงินมั้ย?
- ไม่มี - งั้นก็ไปซะ
เร็วๆ เข้า แค่ไม่กี่นาทีเอง
เร็วเข้า เร็วเข้า เหลือที่นั่งอีกไม่กี่ที่!
นายเข้าไปไม่ได้นะ! นี่เป็นโชว์สุดท้ายแล้ว!
- คุณมีเหรียญ 4 เหรียญมั้ย? - ไม่ ไม่มีเลย
ขอโทษครับ
คุณมีเหรียญ 4 เหรียญให้ผมไหม?
4 เหรียญ?
แลกกับอะไร?
หนังสือแบบเรียนของพ่อผม
ขอฉันดูหน่อยได้ไหม?
เหนื่อยจังเลย!
วันนี้ฉันไม่รู้สึกจริงๆ ว่าอยากทำอะไรเลย
นึกออกแล้ว!
ฉันจะแกล้งหูหนวก ฉันจะได้ไม่ต้องทำงาน
อาร์เลคชิโน่ ไปหายาให้ข้าหน่อย
ฉันไปเอาหญ้าเหรอ?
หญ้าอะไร? ไปเอายา!
ไปเอายาที่ร้านหมอ
- แต่ฉันไม่รู้จักหม้อเลย! - หม้อเป็นใคร?
- คุณรู้จักร้านหม้อบ้างมั้ย? - ไม่!
- แกบ้าไปแล้วเหรอ - หมาเหรอ!
หมาข้าหนีไป ช่วยด้วย!
- มีใครเห็นหมามั้ย? - ไม่!
แต่หมาบ้าตัวไหนล่ะ? หมอกหรือหมา!
อะไรวะเนี่ย!
ซาตาน!
ใครเรียกหาข้า?
- เขาเรียกท่าน! - ข้าเหรอ?
เจ้าตัวแสบที่น่าละอาย... งั้นเขาก็ได้ยินฉันน่ะสิ
เอ๊ะ!
แพนทาโลเน่ บอกความจริงมา ใครเรียกข้า?
อาร์เลคชิโน่!
พูดความความจริงมา
ใครเรียกปีศาจ?
แพนทาโลเน่!
แพนทาโลเน่! มันเรียก
ตกลงมันใเครกันแน่ ทั้งคู่เลย! นั่นใครน่ะ?
- เขาต่างหากที่อุตริ ไม่ใช่ข้า! - ข้าฝันหรือตื่น?
เทพเจ้าแห่งสวรรค์!
- เทพสวรรค์ นั่นหุ่นเชิดไม้ - ใช่
เขาเป็นหุ่นเชิดไม้เหมือนเรา
มันจริงด้วย
เจ้าชื่ออะไร?
พินอคคิโอ
มาให้กอดหน่อย พี่น้องหุ่นไม้ของเรา
มาให้เรากอดหน่อย พินอคคิโอ
มาสิ
- มาสิ - พินอคคิโอ
- พินอคคิโอ! - พี่ชายของเรา...
วิ่ง พินอคคิโอ! เจ้าต้องหนีไป!
วิ่ง พินอคคิโอ!
- เกิดอะไรขึ้นที่นี่? - วิ่งไป!
- เอ๋? - แต่ทำไม?
วิ่งไป
มานี่สิ
ฮู
เจ้าเป็นใคร?
ฉันคือ พินอคคิโอ
แล้วสายชักของเจ้าล่ะ?
ไม่มีสายชักเหรอ?
มากับข้า มาสิ
แสดงต่อไป มาเร็วเข้า!
โคลัมลิน่า! ออกไปแสดง โคลัมลิน่า!
เร็วเข้า! เร็วเข้า!
แสดงต่อไป!
มากับข้า เร็วๆ เข้ามานี่ก่อน!
ขอโทษครับ
- ขอโทษครับ! - มีอะไร?
ไม่ อย่าเพิ่งปิดนะ เพราะเด็กหายตัวไป
ถ้าฉันปิดมันหมายความว่า ฉันตรวจแล้ว ไม่มีเด็กอีกแล้ว
ไม่ ฟังนะ เด็กหายตัวไป เด็กน้อย
ผมพาเขามาเมื่อเช้านี้
แต่ถ้าฉันบอกว่าไม่... ยังไงก็ตาม อธิบายเด็กคนนี้สิ
เขาเป็นเด็กชาย
รูปหล่อ หมวกสีแดง สูทสีแดง ถือแบบเรียนเล่มใหม่
เขาชื่อ พินอคคิโอ และ เอ่อ คุณรู้มั้ย...
เขาทำขึ้นมาจากไม้ คุณรู้มั้ย
ทำไมล่ะ? ทำจากไม้?
ฟังนะ ขอโทษที สิ่งเดียวที่เป็นไม้ที่นี่ มันคือเก้าอี้
หมายความว่าไง? นั่นคงเป็นลูกชายตัวน้อยของผมแน่
ผมพาเขามาเองเมื่อเช้านี้ ช่วยตรวจดูให้ดี
ตั้งแต่คุณอธิบายถึงเขา ทำไมไม่ลอง ไปที่คณะหุ่นเชิดดูไหม
อย่าทำให้ผมเสียเวลาเลย ผมจะไม่บอกอะไรคุณอีก
อดทนไว้
คณะละครหุ่นเชิด
คุณซีโคนี!
- คุณซีโคนี! - ใช่?
ผมขอโทษ แต่ไม่ใช่ คระละครหุ่นเชิดที่นี่ไปไหน
ใช่ แต่พวกเขาไปแล้ว
แต่พวกเขาไปไหน
พวกเขาไปที่ไหนกัน ผมไม่รู้...
- คุณไม่เห็นใช่มั้ย - ไม่
คุณเห็นไหม หุ่นเชิดไม้ชุดสีแดงล่ะ
- เขาเป็นลูกชายของผม เขาอยู่ที่นั่นไหม - ใช่ เขาเป็น
- เคยเห็น - เขาไปดูโชว์แล้ว...
ผมไม่รู้
อ่า คุณไม่รู้หรอกเหรอ
พวกมันเอาตัวเขาไป
พวกมันขโมยเขาไป
เขางดงามเกินไป ทำได้ดีเกินไป ฉันรู้
พวกเขาขโมยพินอคคิโอ พวกเขาขโมยลูกชายของฉัน
แต่ฉันจะหาเขาให้เจอ
ฉันต้องหาเขาให้เจอ แม้ว่าฉันจะต้อง ข้ามน้ำข้ามทะเล ฉันจะหาเขา
ฉันจะหาเขาให้พบ
ฟืนทุกอย่างใกล้จะหมดแล้ว
ไฟจะหมอดแล้ว เจ้าหุ่นทหาร!
เอาหุ่นเชิดตัวใหม่มาให้ฉัน มันจะถูกเผาอย่างดี
ไม่ ได้โปรด ปล่อยผมไป!
ผมยังไม่อยากตาย! ช่วยผมด้วย! ได้โปรด!
ผมยังไม่อยากตาย! ช่วยผมด้วย!
เขาจาม แบบนี้ถือว่าลางดี
ทำให้เขาสงสารเธอก็จะรอด อ้อนวอนเขาเรื่อยๆ
ไปสิ
ผมยังไม่อยากตาย
ผมไม่อยากให้พ่อผม อยู่ลำพัง พ่อที่น่าสงสารของผม
เขาไม่มีใครในโลกนี้แล้ว เขาอยู่เพื่อผมเท่านั้น
- เนื้อแกะยังไม่สุก - เขาทำทุกอย่างเพื่อผม
- ฉันหิว - ขอร้องล่ะ ไม่!
โยนมันเข้าไปในกองไฟ มาสิ
ผมเหลือพ่อผมแค่คนเดียว!
อย่าปล่อยให้ผมตายแบบนี้ ผมขอร้องล่ะ!
ปล่อยเขาไป
แน่นอน พ่อที่น่าสงสารของเจ้า...
ถ้าข้าโยนเจ้า ลงไปในถ่านที่กำลังร้อนใช่มั้ย
น่าสงสารตาแก่นั่น ข้า...
แต่ถ้าข้าโยนเจ้าเผาไม่ได้ ข้าหมายถึง...
ข้าก็จะเป็นฝ่ายน่าสงสารแทน เพราะข้าหิว
ข้าไม่ชอบกินเนื้อแกะสุกๆ ดิบๆ
ถ้าข้าไม่เผาเจ้า ข้าจะเผาคนอื่น
เอาอาร์เลคชิโน่มาให้ฉัน เร็วเข้า!
โยนมันลงกองไฟ เร็ว!
แต่ หมายความว่ายังไง ทำไมต้องเป็นอาร์เลคชิโน่
อาร์เลคชิโน่ ใช่ เร็วเข้า!
ไม่!
- แต่ทำไมต้องเป็นอาร์เลคชิโน่ - ฉันไม่อยากตาย!
- ผมไม่อยากถูกเผา! - อาร์เลคชิโน่ ไม่!
ไม่ใช่เจ้าก็ต้องมัน เร็วเข้า! โยนเร็วเข้า!
- ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย! - ปล่อยเขาไป!
- โยนฉันลงไปในกองไฟ! - ฉันไม่อยากตาย!
- ปล่อยเขาไป! - หยุดนะ
เจ้าเป็นหุ่นเชิดที่ดี เจ้ารู้มั้ย
เยี่ยม
มานี่สิ
มาจูบข้าหน่อย
นั่นหมายความว่า...
ข้าว่าข้าคงต้อง...
กินเนื้อแกะไม่สุกของข้า
เพราะพินอคคิโอ ข้าให้อภัยอาร์เลคชิโน่
ขอบคุณ พินอคคิโอ!
พินอคคิโอ
มานี่สิ
พ่อเจ้าชื่ออะไร
เจเปตโต้
แล้วเขาทำงานอะไร
เขายากจน
เขาหาเงินได้มากไหม
เขาไม่เคยมีเงิน สัก 1 เพนนีเลยของเขา
แล้วเสื้อผ้าพวกนี้ เขาทำอย่างไร
- เขาใช้ผ้าห่มของเขา - ทำด้วยผ้าห่ม
เขายากจน... แล้ว...
เอ้านี่...
เอาเหรียญทอง 5 เหรียญนี่ไป
เอาไปให้พ่อเธอซะ
5 เหรียญทอง
ขอบคุณมากครับ ซินยอร์ แมนจิอาฟูโค
หายไวๆ นะ
ขอบคุณมาก
ไปซะ
- ลาก่อน พินอคคิโอ - ลาก่อน พินอคคิโอ
- ขอบใจมากนะ
ลาก่อน พินอคคิโอ
เดินทางปลอดภัยนะ
ฝากความเคารพให้เขาด้วย
ขอบคุณมากครับ ซินยอร์ แมนจิอาฟูโค
ลาก่อน
ฝากความคิดถึงเขาด้วย ลาก่อน
ขอโทษครับ!
คุณรู้มั้ย ว่าพ่อผมอยู่ไหน
เจ้าเห็นมันไหม เห็นมัน เห็นมัน
คุณรู้จักไหม หมู่บ้านของเจเปตโต้รู้จักมั้ย
เราตกปลาอยู่นี่ ไปให้พ้น
ผมต้องหาเขาให้เจอ เร็วที่สุด เท่าที่จะทำได้
มีอยู่ตัวนึงนั่นไง
แย่จัง ผมอยากจะให้ เขาได้เหรียญทอง 5 เหรียญ
ทอง 5 เหรียญเหรอ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
- เราจะช่วยเธอหาพ่อของเธอ - เราจะช่วยเธอ
บอกว่าเหรียญทอง 5 เหรียญเหรอ
มันเป็นเหรียญทอง 5 เหรียญจริงๆ
ทอง 5 เหรียญ
5 เหรียญ
- ทองคำ - ทอง
- นายอยากทำอะไร กับเหรียญพวกนี้ - นายอยากทำอะไร
ผมอยากซื้อเสื้อคลุมใหม่ ให้พ่อของผม...
และแบบเรียนของผม เอาไว้เรียน
- เสื้อคลุมเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยม - เสื้อคลุมของพ่อสวยมาก
- ซื้อแบบเรียนที่จะเรียน... - ซื้อแบบเรียน ใช่...
- หนังสือแบบเรียน... - หนังสือแบบที่จะเอาไว้เรียน...
ฉันจะบอกอะไรให้นะ
รู้มั้ยเพราะว่าฉันเรียน ฉันเกือบจะเสียขาไป
เกือบเสียขาแล้ว
เพราะเขาเรียน เกือบตาบอดด้วย
ตาบอด
แทนที่จะฟังฉัน...
- ถ้าเธอฟัง... - ฉันจะแนะนำเธอ
แนะนำเธอให้
บางอย่างที่ฉันจะบอกเธอ เพราะเธอมีรูปงามนะ
เพราะเธอรูปงามมาก
- แนะนำก่อน ฉันคือเจ้าจิ้งจอก - พินอคคิโอ
- ชื่อที่เพราะมาก ชื่อที่ยอดเยี่ยม - ฉันคือเจ้าแมว
- พินอคคิโอ - ชื่อที่ยอดเยี่ยมมาก
อย่างไรก็ตาม เธอสนใจไหม เธอต้องซื้อคลุมให้พ่อเธอ
เปลี่ยนเหรียญทอง 5 เหรียญนี้...
- กลายเป็น 50 - 50
- เป็น 100.. - 100
- 500.. - 500
500 เลย
- 1,000 เลย... - 1,000
- 2,000 อ่ะ... - 2,000
- เป็นไงบ้าง - เป็นไงบ้าง
- เท่านั้นเหรอ - ใช่
แล้วฉันจะบอกให้ว่ายังไง
แต่ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกัน ฉันบอกเธอได้
มันจะอยู่ระหว่างเรา ต้องไม่มีใครรู้
มันเป็นความลับ
ฉันรู้จักทุ่งแห่งหนึ่งแน่นอน
- เรียกว่า "ทุ่งแห่งปาฏิหาริย์" - ทุ่งปาฏิหาริย์
- มันอยู่ใกล้ๆ... - อยู่ใกล้ๆ นี่เอง
- ชู่ววว... - ชู่วส์
ถ้าเราไปที่นั่น เรา 3 คน ฉันหมายถึง...
แล้วเราขุดหลุม เอาเหรียญทองเล็กๆ ฝังมันในทุ่งหญ้านี้
แล้วเราก็ปิดมันอย่างดี... แล้วจากนั้น ก็รดน้ำเยอะๆ ใช่มั้ย
รดน้ำ รดน้ำ รดน้ำ รดน้ำ
แล้วเราก็รอสัก 2-3 ชั่วโมง จากนั้นเกิดอะไรขึ้น
เมล็ดพันธุ์เจริญเติบโต...
เติบโตขึ้น เติบโตขึ้น เติบโตขึ้น...
โตขึ้น โตขึ้น โตขึ้น...
- ปลูกต้นไม้ขึ้นมา... - ปลูกต้นไม้ขึ้นมา
- ซึ่งมีเหรียญมากมาย... - ซึ่งมีเหรียญจำนวนมาก
มีเหรียญ 1 เหรียญ ต้นไม้ 1 ต้น ที่มีเหรียญ 500 เหรียญ
500 เหรียญ
- เธอสนใจมั้ย - สนใจมั้ย
วิเศษมากเลย
ใช่
อยากไปมั้ย
- ครับ - ใช่!
ไปกันเถอะ มากับเราสิ
ตอนนี้ฉันคิดออกแล้ว
เราต้องรอจนกว่าจะรุ่งสาง แล้ว...
- เราจิบอะไรนิดหน่อย... - บางอย่างนิดหน่อย
- ดังนั้นเราจึงเป็นเพื่อนกัน - เป็นเพื่อนกันซะ
เราจิบขนมปังนิดหน่อย บางอย่างเล็กๆ น้อยๆ... แล้วเราก็รอ
จนกว่าจะรุ่งสาง เราจะฝังเหรียญ และต้นไม้ในตอนเช้า
แต่ผมไม่หิว
มันไม่สำคัญหรอก เราจิบอะไรสักอย่าง
กัดอะไรซักอย่าง
ตอนรุ่งสาง ไปปลูก...
1 เหรียญ เป็น 500 เหรียญ
2 เหรียญ เป็น 1,000 เหรียญ
- ปลูกจำนวนมาก เต็มไปด้วยเหรียญ - เก็บเต็มต้น...
ถ้าผมปลูกเหรียญ 1,200 เหรียญ มันจะเพิ่มขึ้นอีกไหม
ใช่!
ไหนคุณบอก ว่าแค่นิดเดียว
มันอร่อยมากด้วย
แต่...
แต่ถ้า...
นี่ข้อกระดูก
แต่ถ้าผมปลูก เหรียญทอง 5 เหรียญ มันจะงอกกี่เหรียญออกมา
เอ่อ...
อย่างแรกเลย...
เบาเสียงหน่อย
- พวกเขาจะได้ยินเรา - พวกเขาจะได้ยินเรา
ฉันบอกนายไปแล้ว ถ้าเธอปลูก 1 มันเพิ่ม 500 เหรียญ
- 5 เหรียญ 2,500 ถูกไหม - 2,500
เรามากินอะไรๆ กันดีกว่า
2,500 มากขนาดนั้นเหรอ
งั้นผมให้ 500 ได้ไหม
ไม่
ไม่ ยังไม่เข้าใจใช่ไหม
ถ้านายทำอย่างนั้น เท่ากับดูหมิ่นเรา
ใช่ดูหมิ่นเรา
ขนนกนี่มัน...
เราไม่ได้ช่วยเพราะเห็นแก่ตัวเอง
- เห็นแก่ตัวเอง - ไม่
- เราทำเพราะเราเป็นเพื่อนกัน - มิตรภาพ
เพราะเธอคือเพื่อนของเรา
- เราเป็นเพื่อนกันใช่ไหม - ใช่
แล้วไงต่อ
แต่ทำไมเราไม่ไป ทุ่งปาฏิหาริย์ตอนนี้ล่ะ
- ก่อนอื่นเราต้องกิน... - นิดหน่อย
- แล้วเราก็งีบกัน... - นอนพักสักหน่อย
พรุ่งนี้รุ่งสาง เราจะไปที่นั่นเลย
พินอคคิโอ...
มานี่สิ มาสิ มาสิ
มาสิ
- ดูสิ - ฟังนะ...
นายชอบมันไหม
- เห็นต้นไม้นั้นมีดอกไม้มั้ย - ดอกไม้...
สวยใช่มั้ย
เห็นมั้ย
และนายไม่เชื่อมัน...
- ไปเอาเหรียญมาสิ - เหรียญ...
ทั้งหมดเป็นของเธอ
วิ่ง ไป!
- เอาเหรียญ... เหรียญ... - เอาไปสิ
กระโดดสูงขึ้น! กระโดด!
เขาเอื้อมไม่ถึง
เขาตัวเล็ก เพื่อนตัวน้อยของเรา
เราช่วยเธอได้
เราตั้งใจมาที่นี่
เราเป็นเพื่อนเธอ
เอาอันนี้ไป...
อันนี้ อันนั้น ตรงนั้น...
- และอันนี้ และอันนี้... - อันนั้น!
- อันไหน - อันนี้
มีเหรียญเยอะแยะเลย!
มีเหรียญเยอะเลยสำหรับพ่อเธอ!
- มีเหรียญเยอะแยะ... - สำหรับพ่อเธอ
นี่ นี่ หยุดนะ!
ตื่นสิ! เที่ยงคืนแล้ว!
- ใครน่ะ - เจ้าของโรงแรม
เพื่อนผมพร้อมหรือยัง
พวกเขาไปแล้ว
พวกเขาบอกว่าจะรอเธอ ที่ชายป่า
และใครบางคน ต้องจ่ายค่าโรงแรม
แต่พวกเขาไม่ได้จ่ายเงินคุณเหรอ
ไม่
เพราะพวกเขากลัว เป็นการดูหมิ่นเธอ
- ดูหมิ่นผมงั้นเหรอ - ใช่
มาสิ ลุกขึ้น!
เร็วเข้า ฉันจะรอข้างล่าง โอเค
พินอคคิโอ
ใครน่ะ
พินอคคิโอ นี่ฉันเอง
ฉันอยากจะแนะนำเธอสักอย่าง
ย้อนกลับไป
เอาเหรียญทอง 4 เหรียญที่เหลือกลับไป หาพ่อที่น่าสงสารของเธอ
เขากำลังร้องไห้ เขาสิ้นหวัง...
เขากลัว เพราะเขาหาเธอไม่เจอ
คริกเก็ต มันเป็นไปไม่ได้หรอก
พรุ่งนี้พ่อจะมี เหรียญทอง 2 พัน
ฟังฉันนะ พินอคคิโอ
อย่าไว้ใจคนที่สัญญา จะช่วยเธอรวยในชั่วพริบตา!
ถ้าพวกเขาไม่บ้า ไม่ก็เป็นพวกโจรนักต้มตุ๋น
ฟังคำแนะนำฉัน กลับบ้านซะ
ผมควรไปต่อดีกว่า
พินอคคิโอ จำเอาไว้ว่า เด็กคนไหน ทำอะไรไม่ยั้งคิด
อีกไม่นาน พวกเขาจะเสียใจ
งั้นดี ราตรีสวัสดิ์ คริกเก็ต ตอนนี้หุบปากได้แล้ว!
ราตรีสวัสดิ์ พินอคคิโอ
ขอสวรรค์ปกป้องเธอจากมือสังหาร
หุบปาก!
มือสังหารไม่มีจริง
- เราคือมือสังหาร! - มือสังหาร!
เอาเหรียญมาให้เรา!
ผมต้องเอาไปให้พ่อผม!
- เอาเหรียญมาให้เรา! - เหรียญ
- ผมไม่ให้!
ได้โปรด เปิดประตู!
ได้โปรด ให้ผมเข้าไป!
ผมถูกไล่ล่า! ได้โปรด ผมไม่รู้จะทำยังไง!
บ้านนี้ไม่มีใครอยู่
พวกเขาตายหมดแล้ว
ทำไมไม่มีใคร ฉันเห็นเธอไง เปิดประตูด้วย!
ฉันก็ตายเหมือนกัน
หมายความว่าไง ตาย
รอเดี๋ยว ฉันขอร้องล่ะ!
- อย่าไปนะ! ฉันขอร้องล่ะ! - จับเขาไว้!
เอาเหรียญมาให้เรา มานี่!
เขาใเส่มันในปากของเขา เอามันออกไป!
แต่มันกัด!
- งั้นไปแขวนคอมันกันเถอะ - แขวนคอมัน!
คายออกมา ไม่งั้นฉัน จะแขวนคอแกจากต้นไม้
มันยังขยับเท้าอยู่...
นิดหน่อย
เรารอให้มันตาย
มันจะได้ไม่กัดเรา
แล้วเราก็เปิดปากมัน และเอาเหรียญออกมา
เหรียญนั่น
- แล้วเราก็ไปที่โรงแรม - ไปโรงแรม
- เราสั่งของมากินกัน - เรากิน...
- เล็กน้อย - เล็กน้อย
ไหนดูซิ
ยังขยับตัวเล็กน้อย...
เราจะรอ...
พ่อจ๋า...
ถ้าพ่ออยู่ที่นี่...
นางฟ้าตัวน้อย
หมอมาถึงแล้ว
และคริกเก็ตก็อยู่ที่นี่ด้วย
ให้พวกเขาเข้ามา
หมอ
หมอคะ เชิญค่ะ
เข้ามาเลย ได้โปรด
ทำไมคุณขัดแว๊กซ์ด้วย
ขอโทษที ความจริงคือ... หอยทากนะ...
คุณทำอะไรได้บ้าง
ดี
เอาล่ะ มาดูคนไข้กัน มาสิ
หายใจลึกๆ
ลึกลงไปอีก
คนไข้เป็นโรค ตับอักเสบที่รุนแรง
เธอเป็นโรคตับอักเสบที่รุนแรง
- หมอเรเวน หมายความว่าไง - ทำไม
คนไข้เป็นมอร์บัส ลิกนอลัม ของมอร์บัส เรียกว่าปอดอักเสบ
เธอเป็นมอร์บัส ลิกนอลัม
ฉันบอกนายว่าไง นายไม่เคยฟังฉันเลย!
คุณช่วยเอา ลายไม้มาให้ฉันดูหน่อย
ใช่ มีลายไม้ แต่มีรอยขีดข่วนด้วย
เราต้องอัดเรซินให้เขา
คุณอาจเชี่ยวชาญปอดอักเสบ แต่นี่เราพูดถึง โรคตับอักเสบที่รุนแรง
ขอโทษค่ะ หมอจะวินิจฉัยอย่างไร
หุ่นไม้จะอยู่หรือตาย
หุ่นไม้จะรอด
- หุ่นไม้จะตาย - อะไร
- เขาจะตาย - เขาจะรอด
- ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว เขาจะตาย - ไม่ต้องห่วง เขารอดแน่
- เงียบน่า มันเป็นโรคปอดอักเสบ - เขาจะตาย
เขาจะตาย
- เขาจะตาย! - ไปก็ได้!
พินอคคิโอ ฉันบอกนายแล้ว! นายไม่ฟังฉัน!
นายจำได้ไหม ฉันบอกนายกี่ครั้งแล้ว
นายต้องฟังฉัน! นายต้องฟังฉันนะ!
เข้าใเจมั้ย
โชคดี แล้วเจอกัน
เร็วเข้า หุ่นไม้ตัวร้อนมาก!
ใจเย็น!
ทุกอย่าง มีเวลาของมันเอง
บางอย่างต้องทำ อย่างนุ่มนวล
ถ้ากินยานี่ เธอจะไม่เป็นไร อีกไม่กี่วัน
แต่มันหวานหรือขม
ยามันขม แต่เชื่อฉันเถอะ เธอจะดีขึ้น
ผมทำไม่ได้จริงๆ
พินอคคิโอ มันก็แค่ยา
ยามันขม
เรื่องมากจริง!
ฟังนะ พินอคคิโอ ถ้าเธอไม่กินยา จะไม่มีวันหายนะ
ไม่กิน
จริงนะ พินอคคิโอ เธอป่วยหนักมาก
มันไม่สำคัญ
ไม่เหรอ
แล้วถ้าเธอตายล่ะ
ตายก็ไม่สำคัญ
- ไม่สำคัญเหรอ - ไม่
- ไม่กลัวที่จะตายเหรอ - ไม่
- ไม่เหรอ - ไม่
เดี๋ยวก็รู้ ให้พวกเขาเข้ามา
เดี๋ยวก็รู้
เข้ามาได้!
ได้โปรด
ทางนี้...
ทางนี้ ทางนี้!
มันลื่นมาก
แต่พวกเขาเป็นใคร
เธอไม่ได้กินยา และพวกเขาจะมาเอาเธอไป
เขาจะมาเอาผมไปเหรอ
แต่ผมไม่อยากตาย! ได้โปรด นางฟ้าตัวน้อย
แล้วฉันจะทำอะไรได้
ได้โปรด เอายามาให้ผม ขอร้องล่ะ!
เดี๋ยวนะ
เขาต้องการยาแล้ว
ไม่ได้! เรามาแล้ว
เรากลับไปตัวเปล่าไม่ได้
ฉันขอโทษ พินอคคิโอ มันเป็นกฎน่ะ
นางฟ้าน่าจะคิดให้ดีก่อน
เรียกเรามาแล้ว ต้องมีศพไปกับโลง
- ใช่มั้ย - ใช่
หมายความว่าไง เต็มเหรอ
ช่วยฉันหน่อย
ไม่!
ฉันขอร้องล่ะ! ฉันไม่อยากตาย ได้โปรด!
เดี๋ยวก่อน!
กลับไป
น่าเสียดายที่จะกลับไป พร้อมโลงเปล่าใช่มั้ย
- ไปกันเถอะ - ไปกันเถอะ
นับถึง 3 1.. 2..
- พวกเขาไปแล้วเหรอ - ไม่
- พวกเขาจะไปแล้วเหรอ - ใช่
- ทางนี้ - ตอนนี้เหรอ
- พวกเขาไปแล้วเหรอ - ไม่
ระวัง...
- ตอนนี้เหรอ - บันได!
- อู๊ย! - ใช่ไปแล้ว
เอาล่ะ ออกมา และกินยาได้แล้ว
ตอนนี้เธอหายดีแล้ว...
ไหนเธอบอกฉันซิ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเธอ
ผมไปที่โรงละครหุ่นเชิด...
ไปทำไม
โรงเรียนปิดน่ะ
ผมรอให้มันเปิดอยู่
ผมเลยไปดูละครหุ่นเชิด
แล้วเธอก็เข้าไปโดยไม่จ่ายเงินใช่ไหม
ใช่
พวกเขาให้เข้าไปแบบนั้น
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่ ไม่มีอะไร
อย่าสนใจเลย
จากนั้น บอกฉันสิ
ผมเจอ คุณแมนจิอาฟูโค เขาให้เหรียญทอง 5 เหรียญ
แล้วจากนั้นล่ะ
แล้วผมก็ทำมันหายไป แล้วก็เจอมือสังหาร 2 คนในป่า
บอกกับฉัน
ไม่มีใครบอกเธอ ให้ระวังตัวเธอเชื่อพวกเขาเหรอ
ไม่ ผมไม่เจอใครเลย
มันเกิดอะไรขึ้นกับจมูกผม
โอ้ไม่ ไม่มีอะไร เห็นมั้ย...
เธอแค่โกหก แล้วจมูกเธอก็งอกยาวออกไป
และระวังทิศที่เธอหันไปด้วย
แต่...
ห้ามเขา! หยุดเขา!
ถ้าไม่ เขาจะพังทุกอย่าง!
ไม่ ระวัง อย่าทำร้ายฉัน
อย่าทำร้ายฉัน
หยุดเขา ได้โปรด เขาจะพังทุกอย่าง
เธออยู่ที่นี่เหรอ
จับแน่นๆ นะ ฉันจะเร่งให้เร็วขึ้น!
พร้อมมั้ย
เริ่ม!
ดูสิว่าฉันวิ่งยังไง
เธอมักเดิน...
เสมอ...
ปกคลุม...
ด้วยผมของเธอ...
เมื่อหอยทากหลับ เราไปเล่นกัน
บนมงกุฎของเธอ...
ดอกไม้ประดับ
ไปเดี๋ยวนี้
และชุดของเธอ... ทั้งหมดประกอบด้วยไม้กายสิทธิ์
ด้วยเพชร...
ไปได้แล้ว พินอคคิโอ
ไปตามหาพ่อของเธอ แล้วกลับมาที่นี่
และช่วย ระวังตัวด้วย
ได้สิ
ลาก่อน นางฟ้าตัวน้อย
ลาก่อน
เมโดโร บอกลาซิ
ลาก่อน
มาสิ มาจิบกันหน่อย!
มาจิบอะไรกันสักหน่อย!
พินอคคิโอ
เพื่อนของฉัน!
ยินดีที่ได้พบคุณอีกครั้ง!
แต่ คุณมาทำอะไรที่นี่
ไม่แค่รอน่ะ นายรู้มั้ย
- รอโต๊ะพวกเขาให้ว่าง - โต๊ะ...
- มากินกัน จำได้มั้ย - มากินกัน...
- เราชอบมากิน - แต่ นายไปที่ไหนมา
ผมเหรอ แต่คุณ 2 คน ไปที่ไหนมา
- เราตามหานายอยู่ - ค้นหาทั่ว
- ถ้านายรู้ว่าเรา ค้นหายากแค่ไหน! - ค้นหา...
- นายไปอยู่ไหนมา หายตัวไป - หายไป...
ผมเดินอยู่ในป่า ผมเจอมือสังหาร 2 คน...
- มือสังหาร - ใช่
ผมพยายามหนี...
ขอโทษที่ขัด แต่พวกมือสังหารเป็นใคร
- นายไม่รู้เหรอ - ไม่
อ่านั่นไง ไม่ฉันไม่ได้... แค่พูดเฉยๆ เล่ามาบอกมา
ผมไปขอบ้านหลังนึงให้ช่วย แต่พวกเขาไม่ให้เข้าไป
มือสังหารจึงจับผม และแขวนคอผมจากต้นไม้
วันต่อมา นางฟ้าก็มาช่วยผมไว้
นางฟ้าเหรอ...
- เพราะมือสังหารจับตัวผม - นางฟ้า...
พวกเขาจับตัว และแขวนคอผม
และนางฟ้าช่วยนายไว้
ใช่เธอช่วยผม
แต่ขอถามหน่อย
เหรียญ ยังมีอยู่มั้ย
- ใช่ มันยังมีอยู่นี่ - งั้นเหรอ
เยี่ยม!
เห็นมั้ย... เพื่อน
- เพื่อน เราเพื่อน เพื่อนกัน... - อะไรอีกล่ะ
แต่...
มันคืออะไร
ของเหลือของวันนี้
และเพื่ออะไร
ทำอย่างที่ทำครั้งที่แล้วไง นายกินมันซะ
ขอโทษนะ แต่...
- เขาเป็นใคร เอาของเหลือให้ฉัน - ของเหลือเหรอ...
- แต่พวกเรารอโต๊ะอยู่นะ - โต๊ะ...
- แต่ของเหลือคืออะไร - ขอโทษ ของเหลืออะไร
- นายเข้าใจผิดอยู่นะ! - เข้าใจผิด...
- มันแน่นอนอ่า ของเหลือ! - มันแน่นอน
เดี๋ยว เดี๋ยวนะ มันคืออะไร
ของเหลือ!
ฉันอยากให้ทุกคนที่นี่รู้ เสิร์ฟอาหารเหลือให้... ไม่หรอก!
ไม่!
ฉันกินมันได้ ใเช่แต่เพื่อประท้วง
- ประท้วง! - เรารอโต๊ะอยู่นาน
เราจะไปทุ่งปาฏิหาริย์ เหรียญยังอยู่กับนายไหม
- ใช่ - ไปกันเถอะ
ถึงแล้ว พินอคคิโอ
นี่คือทุ่งปาฏิหาริย์ นายชอบมันไหมล่ะ
สวยดี
- แบบนี้เหรอ - ขุดต่อไป ใช่เยี่ยมมาก
- เยี่ยมมาก... - ใช่
- เพอร์เฟค! เอาเหรียญมา - เพอร์เฟค...
เร็วๆ เข้า เร็วๆ
- คลุมเอาไว้ - คลุมเอาไว้...
ด้วยหญ้า
อย่างนั้นแหละ
- ตอนนี้เราต้องการน้ำ เพื่อรดมัน! - น้ำ น้ำ
ฉันไปไม่ได้เพราะขาของฉัน นายรู้มั้ย
- เขาตาบอด - ฉันตาบอด...
นายไปเอาเถอะ รู้อะไรมั้ย
เห็นต้นไม้พวกนั้นมั้ย นายไปไกลกว่าต้นไม้
นายจะพบทะเลสาบเล็กๆ นายไปที่นั่น แล้วไปเอาน้ำมา...
มีมากมาย น้ำที่ล้นเหลือ
เราจะฉีดน้ำ และต้นไม้จะออกดอก
- วิ่งเลย! - ตอนนี้เหรอ
ตอนนี้เลย หลังแนวต้นไม้
วิ่ง พินอคคิโอ วิ่ง!
- วิ่ง! - วิ่ง!
เร็วเข้าพินอคคิโอ มันไปแล้ว
- ที่นี่เหรอ - ไม่
- วิ่งไปอีก - วิ่ง!
- ไป พินอคคิโอ ไป! - ไป วิ่ง!
หลังแนวต้นไม้ นั่นทะเลสาบเล็กๆ
ก็ได้ ก็ได้
ก็ได้ มันไปแล้ว ตกลงไปในทะเลสาบเล็กๆ
ก็ได้ มันไปแล้ว มันไปแล้ว
พวกแกอยู่ไหนน่ะ
เพื่อนของฉัน...
"โรงศาล"
เจ้าแมวกับเจ้าจิ้งจอกบอกผม เรื่องทุ่งปาฏิหาริย์
ที่ทุ่งปาฏิหาริย์ พอเราเอาเหรียญไปปลูก
และจะมีต้นเหรียญทอง โตขึ้นมาจำนวนมาก
พวกเขาทำอะไรนะ พูดให้ดังๆ หน่อย
พวกเขาบอกว่า "ไปเอาน้ำมา" มารดที่ผมขุดหลุมเอาไว้
ใช่มั๊ย
แล้วพอผมกลับมา...
เพราะผมต้องรดน้ำต้นไม้
เหรียญทองที่ผมปลูกไว้มันก็...
รดน้ำเหรียญเหรอ
ใเช่ครับ...
- ผมต้อง... - พวกเขาบอกให้ทำเหรอ
ผมต้องขุดหลุม และจากนั้น...
ใส่เหรียญแเละรดน้ำ แต่เมื่อ...
ไม่!
ตอนที่ผมกลับมา...
เหรียญก็หายไป
ที่หลุมไม่มีเหรียญใช่ไหม
ใช่ครับ
น่าสงสารจัง
แล้วพวกเขาเป็นใคร
เจ้าแมวกับเจ้าจิ้งจอก
เรารู้จักแมวกับจิ้งจอกมั้ย
ไม่เลย
เราไม่รู้จักแมวและจิ้งจอก
เธอต้องการอะไร ร้องขออะไร
ผมร้องขอความยุติธรรม ผมต้องการ เหรียญทอง 4 เหรียญคืน
รวมถึงอีกเหรียญที่พวกเขา ให้ผมจ่ายค่าโรงแรมเรด พราวน์
เพราะพวกเขากินเยอะมาก
เธอต้องการมัน...
งั้นเธอก็ถูกปล้น!
ใช่แล้ว!
ถูกปล้น เธอเป็นผู้บริสุทธิ์เหรอ
- จับเขาเข้าคุก! - ทำไมต้องติดคุก
แต่ผมบริสุทธิ์!
คนบริสุทธิ์ต้องติดคุก!
ทำไมล่ะ
ในประเทศนี้ คนบริสุทธิ์ต้องติดคุก
ทำไมต้องติดคุก
คนบริสุทธิ์ต้องติดคุก!
งั้นผมก็มีอะไรจะบอก
ผมก็มีความผิดเหมือนกัน!
เดี๋ยว เดี๋ยว!
เธอพูดว่าไงนะ
ผมมีความผิดเหมือนกัน!
กลับมา กลับมานี่
ผมก็เป็นโจรเหมือนกัน!
และเธอขโมยอะไร
ผมขโมยหมูไป
หมูเหรอ หมูเห็นมากมาย มันไม่เท่าไหร่
แล้วก็ไก่ด้วย!
ไก่ หมู... ไม่ ไม่ ไม่ ไม่!
มันไร้สาระ
ผมจำได้แล้ว ผมยังขโมยเครื่องประดับด้วย
จริงเหรอ
เครื่องประดับ
ใช่ ทั้งทองและเงินนั่น
ในกรณีนั้น ใช่! ทำเยี่ยมมาก!
เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยมมาก ปล่อยเขาไป!
ทำดีมาก! ยินดีด้วย!
เพราะผมขโมยของมาเยอะแยะ ที่ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
พ่อจ๋า!
พินอคคิโอนะ ใเห้ผมเา้เาไป!
พินอคคิโอ เธอทำอะไรน่ะ
พ่อเธอไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
เขาหายไปนานแล้ว
เขาไปตามหาเธอ
แต่เขาไปตามที่ไหนเหรอ
เขาบอกว่าจะไปหาทุกที่ ทุกมุมโลกที่จะหาเธอ
เขาสิ้นหวัง หยุดร้องไห้ไม่ได้
เขาพูดว่า "ฉันจะไปยังสุดขอบโลก ที่ตามหาเธอ
ไปยังที่อเมริกา
ฉันต้องหาเธอให้พบ"
- ที่ไหนล่ะ อเมริกาที่ยิ่งใหญ่ - ทางนั้นมันอยู่ไกลมาก
เธอต้องข้ามทะเลไปถึงที่นั่น
แล้วทะเลอยู่ที่ไหน
ลูกพ่อ ทะเลอยู่ไกลมาก เธอรู้มั้ย
เขาไปตามหาเธอหนูน้อย
ระวังตัวนะ เร็วเข้า!
กลับมา!
มันอันตราย
ทะเลมันคลื่นลมแรง!
กลับมา!
กลับมานะ!
กลับมา!
นายไม่มีทางรอดแน่!
กลับมา!
ช้าๆ
ไม่รีบร้อน
คุณหอยทาก!
แล้วนางฟ้าตัวน้อยล่ะ
เธอโตขึ้น... เป็นสาว
ไป
ทำไมเธอถึงโตขึ้น
นั่นเธอ เข้าไปสิ
ชุดแบบเดิม... ผมแบบเดิม...
นี่ฉันเอง
แต่... คุณโตได้ยังไง
มันเป็นความลับ เธอรู้ไหม
ไปสิ
แต่...
คุณโตขึ้นได้ยังไง ผมอยากโตขึ้นด้วย
แต่เธอทำแบบนั้นไม่ได้
ทำไม
เพราะหุ่นไม้มันโตไม่ได้น่ะสิ
เกิดมาเป็นหุ่นไม้...
ก็ต้องใช้ชีวิตอย่างหุ่นไม้...
และก็ตายอย่างหุ่นไม้
แต่ ผมไม่อยากเป็น หุ่นไม้ตลอดชีวิตของผม
ผมอยากเป็นมนุษย์ เด็กผู้ชายที่เหมือนคนอื่นๆ
แล้วเธอก็จะได้เป็น...
ถ้าหากทำตัวใเห้คู่ควร...
และถ้าเธอทำตัวดี
แต่ผม จะทำตัวให้คู่ควรได้ยังไง
เธอต้องเริ่มจากทำตัว เป็นหุ่นไม้ที่น่านับถือ
และจากพรุ่งนี้เธอจะต้อง ไปโรงเรียนและเธอจะเรียน
ขออีกที
เธอจะไปโรงเรียนและเธอจะเรียน
โรงเรียนเหรอ
ใช่แล้ว
งั้นมาดูกันว่า เธอทบทวนมารึเปล่า
มีแกะในคอก 18 ตัว
หลบหนีไปตอนกลางคืน 7 ตัว
เช้าวันรุ่งขึ้น
ชาวไร่จะเหลือแกะกี่ตัว
8 ตัว
เอามือเธอมา
ไปคุกเข่าบนเม็ดถั่ว!
เข้ามา!
มานี่ มา
เอ้านี่นั่ง
ถอดหมวกออกด้วยความเคารพ
จากนี้ไป เธออยู่ที่นี่ เลิกพูดเข้าใจไหม
ทิ้งเขาไว้ที่นี่ ฉันจะจัดการเขาเอง
มาดูกัน ว่าเธอพร้อมไหม
18 คูณ 2 ได้เท่าไหร่
- ไม่รู้เหรอ - ไม่ ผมไม่รู้
ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้...
เอามือมา!
คุกเข่าบนเม็ดถั่ว!
ตอนนี้ก็ เขียนตามฉันเขียน
"ครูของโรงเรียน...
คือ...
คนที่ 2..
คุณพ่อ...
ที่...
เขา...
เป็นลูกศิษย์"
รอฉันด้วย!
- ฉันจะไปด้วย - ตามมาสิ
พรุ่งนี้เราจะไปขโมยของจากร้าน
ที่มีทั้งไส้กรอก แฮมและก็ชีส
แต่เราต้องระวังตัว
เพราะครั้งสุดท้ายเจ้าของฟาดฉัน ด้วยไม้ที่หัว ดูสิ
ใครน่ะ?
ใครมาเคาะประตู ในเวลาค่ำคืน
ผมเอง!
ผมน่ะใคร?
พินอคคิโอ
พินอคคิโอ ไหน?
หุ่นไม้ไง!
หุ่นไม้ตัวนั้น ผู้สัญญากับนางฟ้าของเขา
เขาจะไปโรงเรียนเพื่อเรียนหนังสือ
แล้วเขาก็หนีเรียน
หุ่นไม้นั่น เจ้าว่างั้นไหม เจ้าแน่ใจนะ
ใช่ หุ่นไม้นั่น
จะให้ผมเข้าไปไหม
ได้โปรด
ผมจะไม่หนีเรียนอีกแล้ว
แต่... เปิดประตู!
หอยทากที่รัก! เปิดประตูด้วย!
พินอคคิโอ
นางฟ้าบอกว่าครั้งนี้
เธอจะยกโทษให้
แต่คราวหน้า เธอไม่ยอมให้กลับเข้ามาอีก
เอ้านี่ไป
ไปโรงเรียน แล้วทำตัวดีๆ นะ
"เขา...
คนที่ไม่ไปโรงเรียน...
ยังอยู่..."
- รู้มั้ย ลูซิกโนโล่อยู่ไหน - ไม่มาอีกแล้ว
- ทำไมล่ะ ไม่อีกแล้ว - ไม่รู้สิ แค่ไม่มาน่ะ
เขาต้องทำงาน ในไร่กับพ่อของเขา
ทำไมเขา ทำงานในไร่กับพ่อเขา
ฉันไม่รู้
- เขาจะกลับมาเมื่อไหร่ - ฉันไม่รู้
ห้ามพูดระหว่างเรียน!
เอามือมา!
เธอไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ
ไม่ครับ
"เด็กดี..."
2
ดีมาก ใช่
เมื่อ...
เขา...
ต้อง...
"รู้มั้ย..."
นี่ เราจะลองใช้เวทมนตร์นิดหน่อย
- เวทมนตร์ - ใช่
ทำอย่างนี้นะ
เขาคิดว่า
ไปส่ง
- สวยงาม... - ไป
"การขนส่ง..."
คนเลี้ยงแกะ มีแกะในคอก 300 ตัว
กลางคืนหนีออกไป 47 ตัว แต่กลับมา 3 ตัว
แล้ว 24 ตัวก็ล้มป่วย ตายไป 9 ส่วนที่เหลือหายดี
แต่มันหนีได้อีก 2 ตัว เหลือแกะเท่าไหร่
245 ตัว
ใช่ไหมครับ ใช่ พินอคคิโอ
เก่งมาก
เห็นมั้ยว่าเขาฉลาดแค่ไหน พินอคคิโอกลายเป็น
ฉันจะให้คะแนนเธอ 10 เต็ม 10
10 เต็ม 10
ทำแบบนี้เสมอ ทำลูกเล็กๆ จากนั้นก็บี้ลูกบอลตัวน้อย
เราต้องทำให้เยอะๆ เพราะว่าพรุ่งนี้ ที่นี่
เรากำลังจะมีงานเลี้ยงที่ดี
งานเลี้ยงฉลอง
งานเลี้ยงที่น่ารัก
ครูบอกว่าเธอฉลาด
ดังนั้นพรุ่งนี้ เธอจะไม่ต้องเป็นหุ่นไม้แล้ว
เธอจะกลายเป็นเด็กผู้ชาย เหมือนคนอื่นๆ
เธอรออะไรอยู่
ไปเชิญเพื่อนๆ ของเธอมาให้หมด เร็วเข้า!
ลูซิกโนโล่!
ลูซิกโนโล่
ลูซิกโนโล่!
ไปให้พ้น! เดี๋ยวแม่จะหาฉันเจอ!
นายจะไม่มีวันเชื่อ สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับฉัน
- ลูซิกโนโล่! - พรุ่งนี้ฉันจะไม่ได้เป็น หุ่นไม้แบบนี้
แล้วฉันก็จะกลายเป็นเด็กผู้ชายจริงๆ
พรุ่งนี้จะมีงานเลี้ยงที่บ้านฉัน นายจะมาไหม
ไม่ ฉันไปไม่ได้
ทำไม
ฉันจะหนีไปแล้ว ตอนเที่ยงคืน
นายจะไปไหน
- ไปดินแดนแห่งนึง... - ลูซิกโนโล่!
ดินแดนสวยงาม ที่มหัศจรรย์
สวยที่สุดในโลก มันเรียกว่า ดินแดนของเล่น
เราจะได้กระโดด และเต้นมันไปทั้งวัน
ทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ ไม่มีกฎ ไม่มีครู
- เราจะสนุกมันทั้งวัน - ลูซิกโนโล่!
ฟังนะถ้านายชอบ นายก็มาด้วยกันได้
ถ้าแม่จับได้ เธอเจอดีแน่
ลูซิกโนโล่!
แต่ฉันจะได้กลายเป็นคนจริงๆ
อย่างงั้นก็อย่าไป ฉันไปล่ะ
ลาก่อน
แต่ฉัน... แต่ทำไม
นายแน่ใจนะว่ารถม้าจะมา
ใช่ แน่ใจจริงๆ
แต่ฉันมองไม่เห็นมัน
มันกำลังมาแล้ว
มันต้องใช้เวลานาน แต่นายจะสนุกกับตัวเอง
ฉันแค่มาเป็นเพื่อนนายเท่านั้น เสร็จแล้วฉันก็จะกลับบ้าน
มากับฉัน เราจะสนุกกันเอง
โอ้ นี่ไง
ลาก่อน พินอคคิโอ ฉันไปล่ะ
ลาก่อน ลูซิกโนโล่
แล้วเธอล่ะ ที่รัก
เธอจะมากับเรา หรือจะอยู่ต่อ
- เด็กๆ เรียกหาเธอ! - เร็วเข้า!
- มาสิ! - มากับเรา!
- มาสิ... - มาสิ!
- มาสิ...
- มาสิ! - มาสิ!
พวกเขาเรียกเธอนะ ไม่ได้ยินเหรอ
ไม่เอาน่า ขึ้นรถมาเร็ว
มาสิ เดี๋ยวก็สนุกเอง ฉันสัญญา
- มาสิ! - มาสิ!
เรามาถึงแล้ว เด็กๆ
ลงมาข้างล่าง แต่ต้องระวัง อย่ารีบร้อน
อย่าให้ตกลงมานะ ลงมาเลย
มาสิ ฉันจะช่วยเธอ
ที่รัก...
เร็วเข้า!
มาสิ
ดึงเชือกออก ดึง!
19...
20...
21...
แล้วนี่ล่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
ราตรีสวัสดิ์นะ ที่รัก
ราตรีสวัสดิ์
เจอกันพรุ่งนี้
27...
28...
พรุ่งนี้เราจะมีเวลาที่ดี!
29...
30...
ราตรีสวัสดิ์
นั่นใครน่ะ
ฉันเอง เปิดประตู!
ตอนนี้ฉันเปิดไม่ได้
นายตื่นขึ้นมาตอนเช้า มีหูแปลกๆ ด้วยรึเปล่า
อันที่จริงนิดหน่อย ใช่
ให้ฉันเข้าไปหน่อย เปิดประตู เร็ว!
ดูเหมือนเรา จะมีปัญหาเดียวกัน
คิดว่างั้นนะ
ถอดออกซิ
แต่นายถอดมันก่อนสิ ใช่ไหม
เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย นับถึง 3 เราจะถอดมันออก
1.. 2.. 3.
- หูอะไรเนี่ย - หูอะไรน่ะ
โอ๊ย!
- เจ็บไหม - ใช่
ดูนั่นสิ
เราเดินออกไปแบบนี้ไม่ได้
ใช่ นายพูดถูก
พระเจ้า พินอคคิโอฉันยืนไม่ได้ ช่วยฉันด้วยพินอคคิโอ โอ๊ย!
- มันคืออะไร - เกิดอะไรขึ้น
ช่วยด้วย!
มือฉัน!
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
พินอคคิโอ ช่วยด้วย
ช่วยด้วย!
ใครก็ได้!
ช่วยด้วย!
เด็กที่น่ารักของฉัน!
ฉันจำเธอได้ ที่รัก
ฉันได้ยินเสียงเธอ!
ลูกรัก
ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ!
อยู่นี่เอง
เด็กๆ ที่รัก
เจ้าลาตัวนี้ชื่อ ลูซิกโนโล่
มันกล้าหาญมาก
มันแข็งแรงเป็นตำนาน
สำหรับอะไรก็ตามที่คุณต้องการ
ดูสมบูรณ์แบบ
- มันดูเป็นลาที่ดี - ขอบคุณ
แต่รอเดี๋ยว...
มีรอยแผลเป็นบนหน้าผาก...
- แต่ไม่เอา... - ไม่ ไม่ ไม่
- ไม่มีแผลเป็น - ไม่เหรอ
มันนำความเศร้า
ผมไม่เอาตัวนี้
ดีมาก เรามีลาอีกตัวนึง
นี่ไง
ชื่อของมันคือ พินอคคิโอ
มันเป็นสัตว์ที่ฉลาด
มันอ่อนโยนมาก น่ารักมาก
และอีกอย่าง... หากคิดเอามันฝึกการแสดง
ในความเห็นที่ต่ำต้อยของผม
เหมาะสำหรับที่คุณวางแผนไว้
มันพิเศษมาก ในความเห็นของผม
กลับมาจากทัวร์ที่ยาวนาน และรุ่งโรจน์
ของอินเดีย และดินแดนอเมริกาที่ห่างไกล
ท่านสุภาพบุรุษ คืนนี้ จะแสดงให้พวกคุณเห็น ในความสามารถจริงๆ
ที่ไม่มีใครเทียบได้
ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ในชีวิต...
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
นี่สำหรับคุณ เจ้าลาพินอคคิโอ!
ปรบมือ!
มันอยู่นี่ มันอยู่นี่แล้ว กับตัวตลกของเขา!
ร่าเริงกันหน่อย! เชียร์กันหน่อย!
วิเศษมาก... เอาล่ะ ทุกคน
ชายที่สูงที่สุดในโลก และชายที่ตัวเล็กที่สุดในโลก
นำวงเวทย์แห่งไฟมาให้ท่าน
ปรบมือ!
และตอนนี้ ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
ผมรู้ว่านี่อาจเป็นการแสดงที่อันตราย
น่ากลัวเกินไป
แต่เรารู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่
เริ่มกันเลย
รัวกลอง!
ขอเสียงปรบมือ ให้กำลังใจหน่อย
1.. 2.. และ 3!
อีกรอบเหรอ ปรบมือ...
เย้
และอีกรอบ!
1.. 2!
พินอคคิโอไม่ได้ล้ม
มันเป็นการแกล้งล้ม เราแสดงมันเพื่อคุณ
ให้การแสดงนี้มัน ยิ่งน่าทึ่งยิ่งขึ้นไปอีก
พินอคคิโอไม่สามารถข้ามไปได้ พาเขาออกไป พาเขาออกไป
และตอนนี้ ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
จะแบกเจ้าลาพินอคคิโอออกไป
ปรบมือสำหรับคนที่แข็งแกร่งที่สุด ของมนุษย์ในโลก!
ปรบมือ!
นั่นไง ดูซิว่าเจ้าสัตว์นี่ฉลาดแค่ไหน
ดูซิว่า มันแกล้งทำเป็นอ่อนแอยังไง
เขาอยู่นั่นล่ะ ขอปรบมืออีกหน่อย ขอบคุณ
ปรบมือ!
น่าเสียดายที่นายพิการ พินอคคิโอที่รักของฉัน
และตอนนี้เรามาถึง ช่วงเวลาที่เจ็บปวดที่จะบอกลา
หนังของแก เราจะเอาไปทำกลองใหญ่
โยนมันลงไป
1..
2..
และ 3!
และทีนี้เราก็รอ
นั่นอะไรนะ
แล้วเธอเป็นใคร
เอาลาพินอคคิโอ ไปไว้ที่ไหน
ผมเอง!
- หมายความว่าไง ผมนี่เอง - ใช่เลย!
- เจ้าคือลาตัวนั้น - ครับผม พินอคคิโอ
แต่มันเป็นไปได้ยังไง
มันเป็นไปได้!
- กลายร่างตอนอยู่ในน้ำหรอ - ใช่
คุณไม่รู้จักนางฟ้าของผม!
หุ่นไม้ที่พูดได้
เราใช้มันแสดงคณะละครสัตว์ได้
พินอคคิโอ
มานี่สิ
มาสิ ฉันไม่ทำร้ายหรอก อะไรก็ได้ที่เธอต้องการ มานี่!
ลาก่อน
มานี่!
- ลาก่อน! - นายคิดว่านายจะไปไหน...
นายโดดน้ำลงไป
โดดลงไป
- ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ - อะไร ไม่ ไม่...
- แค่โดดลงไป - นายโดดลงไป
นี่เป็นคำสั่ง ฉันบอกนายแล้ว นายโดดลงไป
ไม่!
ก็ได้ ยุติธรรมดี นายโดดลงไป
- ทำไมต้องเป็นผม - ตานายแล้ว
- ผมว่ายไม่เป็น! - เราจะโยนนายลงไป
ผมกลัวน้ำ
ฉันไม่สน นายจะให้ฉันบอกยังไง
เมื่อ...
- แกจะไปไหน - ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
มานี่เลย
มานี่ ไอ้ตัวร้าย! มานี่ ไอ้คนเนรคุณ
ลาก่อน พินอคคิโอ
ลาก่อน
ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ช่วยด้วย!
มันไร้ประโยชน์ที่จะเรียกความช่วยเหลือ
ใเครจะมาช่วยเจ้า
- คุณเป็นใคร - ฉันเหรอ
ฉันเป็นทูน่าที่น่าสงสาร
เขาถูกกลืนเข้าไป โดยปลาฉลามตัวนี้ เหมือนกับเธอ
เธอเป็นปลาแบบไหน
ผมไม่ใช่ปลา ผมเป็นหุ่นไม้
ถ้าเธอไม่ใช่ปลา
ทำไมเธอปล่อยให้สัตว์ประหลาด นั่นกลืนทำไม
ผมไม่ได้ยอม ผมถูกมันกลืนของมันเอง
ตอนนี้เราทำอะไรได้บ้าง
เราจะเผชิญหน้ากับมัน
และรอเจ้าปีศาจฉลามนี่ ย่อยเราทั้งคู่
ย่อยพวกเราเหรอ
แต่ผมไม่อยากถูกย่อย!
เช่นกัน ฉันไม่อยากถูกย่อย
แต่ฉันรู้สึกสบายใจกว่า คิดว่าเมื่อเธอเกิดมาคือทูน่า...
มันทำให้พอใจมากกว่า ที่จะต้องตายในน้ำ...
มากกว่าในน้ำมัน
ในน้ำมันหรอ
แต่ผมอยากหนี ผมอยากหนีไปจากที่นี่!
ทำมัน...
ถ้าเธอทำได้
นั่นแสงอะไรน่ะ
ใครจะไปรู้
ผมอยากไปดู
งั้น... ลาก่อน ปลาทูน่า
ลาก่อน เจ้าหุ่นไม้
ขอให้เธอโชคดี
พ่อเหรอ
พ่อจ๋า
- พินอคคิโอ! - พ่อ!
พ่อ!
พินอคคิโอ
ลูกชายฉัน!
ลูกชายฉัน...
พ่อหาเธอเจอได้ยังไง!
พินอคคิโอ
ลูกชาย พ่อตามหาลูกไปทุกที่
ฟังนะ ในนี้มันไม่แย่ขนาดนั้น พินอคคิโอ
มันดูเหมือนอย่างนั้น แต่มันดีมาก
เพราะอะไร กับฉลามที่กินทุกอย่าง...
มีปลา...
พ่อกินปลามาเยอะแล้ว ดูสิ
ตรงนี้มีตาข่ายด้วย
ตอนนี้ลูกมาแล้ว พินอคคิโอ เราจับปลาด้วยกันได้
นายยืนอยู่ตรงนั้น พ่ออยู่ข้างนี้
เราก็จับปลาตัวใหญ่ได้
ดูตรงนี้ มันน่าอยู่ ดูสิมีจานด้วย
แล้วก็มีห้องนอน
ที่ที่ลูกจะนอนหลับได้ด้วย
- พ่อจ๋า - ใช่
เราต้องหนีออกไป
- อะไร หนีเหรอ - ใช่ เราต้องหนีแล้วพ่อ
ไม่ พ่อคิดว่า เกี่ยวกับมันก่อนนิดนึง
และอีกอย่าง ตอนนี้ ลูกอาจสับสนกับมัน
เพราะลูกมาถึงโดยไม่บอกล่วงหน้า
ถ้าพ่อเก็บกวาดนิดหน่อย พินอคคิโอ มันจะน่าอยู่มาก
- อยากเห็นมันตอนสะอาดมั้ย - พ่อจ๋า
เราไม่ควรอยู่ที่นี่ เราต้องหนีออกไปจากที่นี่
ไม่ พ่อคิดว่ามัน เป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปจากที่นี่
- มากับผม นะพ่อ - พินอคคิโอ เป็นไปไม่ได้
ไม่เอาน่า พ่อ
พ่อ! ไปกันได้แล้ว เร็วเข้า
พินอคคิโอ ไม่ดีกว่า พินอคคิโอ...
ตอนนี้แหละพ่อ ปากมันอ้าอยู่
- มันอาจจะปิดได้ทุกเวลา - แน่ใจนะ พินอคคิโอ
- พินอคคิโอ เดี๋ยว - มาสิพ่อ
- มาสิ - พินอคคิโอ...
พ่อว่ายน้ำไม่เป็น
พ่อไม่ต้องห่วง ผมว่ายน้ำเก่ง
ผมอยู่นี่ ผมว่ายน้ำได้ดี
และผมทำจากไม้ ผมลอยได้
พ่อรู้ว่าเธอเป็นหุ่นไม้ พ่อสร้างเธอขึ้นมา พินอคคิโอ
เจ้าคิดว่าหุ่นไม้สูง 1 เมตร เหมือนลูก จะแบกพ่อไว้บนหลังได้เหรอ
เราทั้งคู่จะจมน้ำ เราจะตายทั้งคู่ พินอคคิโอ
พ่อจ๋า...
ผมทำได้
มาเถอะ
ไปกันเลย มาสิ
พินอคคิโอ เราจะจมน้ำตาย!
ผมทำได้...
เกาะแน่นๆ นะ เจ้าหุ่นไม้
จับครีบฉันไว้
เริ่มได้เลย!
ไปเลย ปลาทูน่า ไป
ขอบคุณ เพื่อนรัก
เธอไม่จำเป็นต้องขอบคุณฉัน
ถ้าฉันหนีรอดมาได้ จากปากของฉลาม
เป็นเพราะว่า เธอให้ความกล้าหาญกับฉัน
แต่... ร้องไห้ทำไม
เพราะว่าไม่มีใคร เคยจูบฉันมาก่อน
แต่เธอ เธอชื่ออะไร
- พินอคคิโอ - พินอคคิโอ...
ฉันจะเก็บเธอไว้ในใจตลอดไป
- ลาก่อน ปลาทูน่า - ลาก่อน
น่ารักจัง... ปลาทูน่าเป็นคนดีใช่มั้ย
ถ้าพ่อได้รู้จักเขา อยู่ในตัวฉลามด้วย
เราน่าจะคุยด้วยกันสนุกไปเลย
น่าเสียดาย
- พ่อจ๋า - ใช่
ดูนั่นสิ
มีบ้านอยู่หลังนึง ทางโน้นน่ะ
ไปดูกันเถอะ
งั้นไปกันเถอะ
โอ้ ใช่...
ขอโทษครับ ขอนมหน่อยได้ไหม
เอาเท่าไหร่
ก็นิดหน่อย เท่าที่คุณให้ผมได้
นม 1 ถังคือ 1 เหรียญ
เหรียญเหรอ ผมไม่มีเหรียญ
ไอ้หนู งั้นฉันให้อะไรนายไม่ได้เลย ฉันขอโทษ
แต่มันจำเป็นมาก สำหรับพ่อของผม
พ่อต้องการมัน เขาป่วยอยู่
อยากหมุนโม่น้ำมั้ย
โม่น้ำคืออะไร
เธอทำมันได้มั้ย
- เธอทำได้มั้ย - ผมทำได้ทุกอย่าง
ใช่ แต่โม่น้ำคืออะไร
ไอ้นั่นไง
ไป!
เร็วเข้า! อย่างนั้น!
พินอคคิโอ เยี่ยม!
เอาล่ะ พินอคคิโอ อยู่ตรงนั้นแหละ
มาสิ
- ลาก่อน จิอาจิโอ - ลาก่อน
มีแกะ 5 ตัว...
แพะอีก 3..
สวยและอ้วน
ถ้าเพียงแต่ว่า นายเห็นพวกมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...
- มีไก่ต๊อกด้วย... - ไก่ต๊อก...
ทันที เมื่อมันมืดลง...
ฉันจะกระโดดข้ามไป...
- แล้วเราก็กินกัน - เรากินกัน
เจอกันพรุ่งนี้!
- เดี๋ยว - ลาก่อน จิอาจิโอ
- ลาก่อน - หมอบลง! หมอบลง!
ลาก่อน!
พินอคคิโอ
จำฉันได้ไหม?
ฉันคือจิ้งจอกไง เพื่อนนาย!
ดีใจที่ได้เจอนาย!
ฉันตามหานายทุกที่
ฉันอยากจะบอกนายว่า...
รู้มั้ยว่าใครขโมยเหรียญไป
ไอ้แมวนั่น ตัวโกงที่ตายไป... ตายไปแล้ว
ฉันเป็นเพื่อนนาย ฉันมาตามหานาย
ฉันขอโทษจริงๆ ที่นายเสียเหรียญไป
นายมาทำอะไรที่นี่
- ผมทำงานอยู่ - นายทำงานอยู่รึ
ทำได้ดีมาก! และ... ได้ค่าจ้างเท่าไหร่
า0 เหรียญต่อวัน
า0 เหรียญ ต่อวันนึง
ขอโทษนะ ว่าแต่...
ฉันเป็นเพื่อนนาย...
เจ้าแมวมันตายแล้ว เขาตายแล้ว...
เราเอา 10 เหรียญของนาย ไปที่ทุ่งหญ้า เราปลูกพวกมันนะ...
จำต้นไม้ได้มั้ย
ไม่ นายหลอกฉันไม่ได้อีกแล้ว
- ไม่ - ดูซิ ใครอยู่หลังนาย
เจ้าแมวนั่นไง
แกออกมาทำไม
แต่ไม่นะ! เขาเป็นโจร!
ฉันเป็นเพื่อนนาย! พินอคคิโอ
แกออกมาทำไม
ลาก่อนตลอดไป
แต่ฉันเป็นเพื่อนนายนะ!
ลาก่อนตลอดกาล
- แต่ พินอคคิโอ... - ลาก่อนตลอดกาล
นายเข้าใจผิดแล้ว!
แต่ทำไมแกถึงออกมา ทำไม
ทำไมแก...
ต้องออกมาเหรอ
แกออกมาทำไม
พินอคคิโอ นายเข้าใจผิดแล้ว
โทษทีนะ ไม่หลงกลอีกแล้ว
พินอคคิโอ
มาปลูกเหรียญกัน!
ลาก่อน ไอ้คนหลอกลวง!
เดี๋ยว!
พินอคคิโอ
นางฟ้า...
ฉันรู้มาตลอดเธอ มีหัวใจที่กว้างใหญ่
และฉันยกโทษให้กับทุกเรื่อง ที่เธอได้ก่อมันเอาไว้
ให้สุขุม รอบคอบ และวันข้างหน้า...
เธอจะอยู่อย่างมีความสุข
พ่อจ๋า!
ผมกลายเป็นคน!
พ่อจ๋า! ผมกลายเป็นคน!
ผมเป็นคนแล้วนะ พ่อจ๋า!
พ่อจ๋า!
ผมกลายเป็นคนแล้ว!
พ่อจ๋า!
ผมกลายเป็นคนแล้ว พ่อจ๋า!
พินอคคิโอ
พ่อจ๋า ผมเป็นคนแล้วนะ!
พ่อจ๋า!
ผมเป็นคนแล้ว!
พินอคคิโอ
บรรยายไทยแปลโดย Z&Z
[THAI]