Goedemorgen, Geppetto.
- Goedemorgen. - Goedemorgen.
- Kan ik iets voor je halen?
- Voor mij? Ja.
Nee, nee, ik wilde ... Ik wilde een ...
Nee, ik wilde gewoon een beetje opwarmen. Het is koud buiten! Hoorde je het?
Hoe niet?
Ik heb mezelf hier geplaatst ... een moment om op te warmen, huh.
Ga zitten. - Bedankt. Oh!
Sorry, maar ik stond op het punt een voet te breken. Kijk hier.
- Het kan elk moment breken. - Zo gaat het niet.
Ik doe dit werk in een half uur. Het kost weinig.
Het is solide, het is prima.
Ok, zoals je wilt.
- Maar hier ... - Hé!
Sorry, maar ... deze tafel hangt helemaal naar rechts, heb je het gezien?
- De tafel? - Je eet hier niet.
Nee. - Dit is serieuzer.
Het duurt een paar dagen. Ik neem het morgen en repareer het.
- Nee, hij is oké, maak je geen zorgen. - Ok.
Dan ga ik, tot ziens.
Deze deur loopt uit de hand. Het moet worden weggegooid.
Om binnen te gaan, gaat het niet open, om te sluiten gaat het niet dicht. Kijk.
- Ik zal het als nieuw maken. - Je hoeft niets meer te doen. Ga zitten.
- Het kost niets. Kom op.
- Ik geef het je. - Nee.
Eet, ik zal je dit aanbieden
zo niet langzaam ontmantel je de hele herberg.
Oké, Moreno.
- Hoe dan ook, de deur moet veranderd worden. - Ik weet het.
Ik geef je ook dit stuk brood met kaas.
Dank je wel.
Maar je hoeft niets meer te zeggen, oké?
Het mag niet onmiddellijk worden gedaan, het houdt een paar dagen stand . In feite is de tafel prima.
- Hij heeft zichzelf gerepareerd. - De stoel doet het ook goed.
Het plezier is gekomen!
Vrolijkheid is gearriveerd!
Voor alle kinderen en gezinnen!
Het Grand Puppet Theatre!
We accepteren ook dingen om te eten!
Plezier gegarandeerd!
Pardon, maar ... Pardon, maar poppen zoals?
- poppenpoppen. - Maar gemaakt met hout?
- Natuurlijk. - Ja, ja?
- Mag ik even zien? - Nee. Schiet op!
Vanavond allemaal met slechts vier dollar!
De mooiste poppen ter wereld! Het wordt een prachtig gezicht!
Voor alle kinderen, voor alle moeders!
Run! Run! Echte poppen! Het zijn echte poppen!
Wees snel! Kinderen, ren naar je moeders!
Je zult de mooiste show ter wereld zien!
Echte poppen! Het zijn echte poppen!
Genoeg, je kunt niet kijken!
Het wordt niet zo goed gezien.
- Oké, bedankt. - Zie je vanavond.
- Ja , haast je!
Kinderen, ren naar je moeders!
Hier is de mooiste show ooit!
Ah!
Oh!
Ah! Ah! Ah!
Meester Cherry?
Meester Cherry!
Cherry!
- Cherry, wat doe je op de grond? - Niets.
- Cherry, ik ben het. - Eh.
Eh ...
Hoe gaat het, oké? - Ja, zeg, zeg.
Nee, ik kwam ... om je een gunst te vragen.
Ah.
Ik had vanmorgen een idee, naar mijn mening prachtig.
Hoor je me? Ik zeg het je? Ja.
Ik had overwogen om met mijn eigen handen te maken
een houten pop.
Maar niet zomaar een pop, het moet de mooiste ter wereld zijn.
Mensen moeten zeggen: 'Maar wie heeft het gedaan?'
En sta versteld.
En dan wil ik met deze pop de wereld rondreizen
en eerlijk de kost verdienen.
Ik heb ook zijn naam gevonden.
- Ik dacht aan "Pinocchio". Leuk he? Ja.
- Cherry? - Eh?
Vertel me de waarheid, heb je gedronken?
- Nee, ik heb niet gedronken. - Je hebt gedronken.
Nee. - Ik weet het, je kunt het me vertellen.
Geppetto, wat wil je van me?
Ik wilde wat plezier.
- Je weet dat ik van je hou. - Zeg.
- Ik heb altijd van je gehouden. Ja.
Meester Cherry, ik zou nodig hebben, als het u niet stoort,
van een stuk hout, omdat ik momenteel niets heb.
- Heeft u een stuk hout? - Ja, ja.
Ik heb het, ik heb het!
Neem dat maar mee.
Wat bedoel je? Ben je echt dronken? Dit is teveel!
Take it!
Ik kan het niet accepteren, ik vind het prima met een stukje.
Ik geef het je! Nee! Nee, niet mijn dienst.
- Ik geef het je. - Maar Cherry, dit ... Laat het me zien.
Oh, mam, dit is een van de mooiste stukken hout
Ik heb het ooit in mijn leven gezien.
Hier komen we ... een prachtige pop.
Hier, nu ben ik bijna klaar.
Hoor je me, Pinocchio?
Hoor je me?
Kom op, Pinocchio.
Pinocchio!
Kom op, zeg iets. Beweeg je mond voor je vader.
Zeg hier "vader".
Bab-bo. Kijk, kijk.
Bab-bo.
Dai!
Pinocchio!
Bab-bo.
Kerstman!
Ik ben als zoon geboren! Ik ben als zoon geboren!
Ik heb een zoon! Hoor je me?
Ik werd vader! Ik werd vader!
- Wat is er gebeurd? - Remigio!
- Maar weet je wat er is gebeurd? - Wat?
- Ik had een zoon. - Echt?
- Hij is nu geboren. - Beste wensen!
- Bedankt. Ik werd vader. - Geppetto!
- Barbara! - Wat scheelt er?
Ik wilde het je vertellen. Ik werd geboren als zoon, ik werd vader.
- Dus vannacht? - Nee, elk moment.
- Maak je een grapje? - Nee!
Ik ben blij voor je, maar ga nu naar bed. Je hebt de buurt wakker gemaakt.
Het was niet mijn bedoeling, maar ik wilde zeggen dat er een zoon voor mij was geboren!
Ik deed het bijna, he. Hier zijn we.
Hier zijn we.
Kijk.
Dit ben jij, Pinocchio. Vind je jezelf leuk?
Vind je het leuk hoe ik je gemaakt heb?
Voor mij zo veel.
Pinocchio, wees voorzichtig. Vader leert je nu lopen.
Je moet goed lopen, anders val je en kun je jezelf bezeren.
Je moet voorzichtig zijn. Kijk.
Ik zal het je leren, eerst het ene been en dan het andere. Een en twee.
Kijk me aan, hè? Een en twee.
Een en twee, een en twee.
Als je me leuk vindt, kun je in twee of drie dagen al langslopen ...
Pinocchio! Pinocchio! Maar heb je het al geleerd?
Pinocchio! Pinocchio!
Pinocchio! Ik heb je nog niet eens gemaakt
en ik heb al geen respect?
Het begint slecht, slecht!
Pap, ik ga!
Luister naar vader, ga terug ...
Help!
Pinocchio!
Wie is hij?
Ik ben het, ik ben de Talking Cricket
en ik woon al meer dan 100 jaar in deze kamer .
Ik zag hoe je je met je vader gedroeg
en ik wil je een grote waarheid vertellen.
Wee jongens die hun ouders ongehoorzaam zijn.
Ze zullen nooit het goede hebben in deze wereld.
- Ik wil niet gehoorzamen. - Eh?
- En wanneer ga je naar school? - Ik heb eigenlijk geen zin om naar school te gaan.
Arme Pinokkio, je hebt echt medelijden met me.
- En waarom? - Omdat je een marionet bent.
En wat erger is, je hebt een houten kop.
- Nu verveel je je. - Waarom noemde ik je "dumbbell"?
- Het maakt me zenuwachtig! Zie je? Je bent een halter!
- Genoeg, hou je mond! - Halter!
Je bent me beu!
Daar!
- Wie is het? - Pinokkio! Ben je thuis?
Ik heb je de hele dag gezocht! Ik ben je vader!
- Open me! - Kerstman, ik kom eraan!
Oh!
- Kerstman! - Pinokkio, open!
Ik kan het niet, ik heb geen benen meer!
Wat houdt dat in? Open!
- Ik heb geen benen meer! - Wacht!
Snel, pap, snel!
Ah!
Pinocchio! Pinocchio, hier is vader.
Pa komt eraan, maak je geen zorgen.
Ah!
Maar kijk daar! Hoe heb je je voeten zo kunnen verbranden?
Ik viel in slaap met mijn voeten op het vuur.
Ben je in slaap gevallen met je voeten op het vuur? Pinocchio!
Maar je moet voorzichtig zijn!
Als ik niet kwam, wat deed je dan, heb je alles verbrand?
Kijk daar. Ik heb je twee voeten gemaakt, Pinokkio, mooi, maar mooi
zo mooi, dat ze me zo leuk vonden. En hoe doe je dat nu?
Me li rifai?
Nee! Als ik het nog een keer doe, loop je weer weg. Dus je leert!
- Alsjeblieft! - Ik zei nee.
Zodra ik je dwong en leerde lopen, rende je weg.
Ik heb je overal gezocht. Ik zal het niet nog een keer doen.
Alsjeblieft, vader, vader.
- Nee . Kom op, wil je het nog een keer doen? Alsjeblieft, pap.
Pinocchio, slaap nu. Wees goed met je benen.
Stop.
Stop! Down.
Kijk eens hoe mooi ze zijn, hè?
- Beneden, genoeg! - Maar ze zijn nieuw, pap.
Ik begrijp het, maar je zult ze morgen gebruiken. Kom op, je moet vroeg opstaan.
Ga nu slapen, we moeten morgenochtend naar school.
Samen met de andere kinderen
je leert lezen en schrijven met het ABC.
Wat is een ABC-boek?
Wat is het ABC, Pinocchio? Het is een boek met letters.
Begrijp je? Om naar school te gaan moet je het kopen.
Je moet het kopen.
- Cecconi, goedemorgen. - Oh, Geppetto. Goedemorgen.
Ik heb een ABC-boek nodig.
- Ah, graag. - Bedankt.
Hier is het. Hier is het nu ... Ik kan nu niet betalen ...
Maar ... ik heb veel banen die bij mij terug moeten komen.
- Eerst betaal ik je. - Ja, maar als ze je niet betalen, wat gebeurt er dan?
- Ze betalen me zeker. - Nee.
- Ik heb het ABC-boek nodig. - Ik weet het.
- Sorry. - Ik heb het meteen nodig.
Oké, kijk, dan ... Oké als ik je mijn jas geef?
Kijk wat ik moet doen. Kijk naar dat stuk.
- Ik geef het je als voorschot. - Maar dit is meer dan 100 jaar oud.
- Het is oud. Aan wie verkoop ik het? - Wat zei je?
- Ze is 100 jaar oud, ze is oud. - Dit is geen 100, het is 200.
Het is niet oud, het is oud. Het is een verzamelobject.
Weet je van wie het was? Van de grootvader van de grootvader van de markiezin.
Denk aan jou! Dank je wel.
Maar was de jas ook van de grootvader van de grootvader van de markiezin?
- De jas? Ja.
- Wil je het? - Om te koppelen.
Jas, jas ... - In deze kou? Ok.
Ik heb het ABC-boek nodig.
Het jasje was echter ook van de grootvader van de markiezin.
E ... en broek?
Nee! Nee, deze waren van mijn grootvader, ze waren niet van de grootvader van de markiezin.
- Anna, Albertina! - Hoi.
Ik bracht mijn zoon naar school.
Kom op, het wordt laat. Kom op, Pinocchio.
Meester Cherry! Alleen jij zocht ik.
Het is het stuk hout dat je me hebt gegeven.
Goedemorgen.
Bravo, Pinocchio. Heb ik geen meesterwerk gemaakt? Het heet Pinocchio.
Hij is mijn zoon.
Cherry.
Cherry?
- Hij is mijn zoon. Cherry? - Eh?
Je hebt gedronken, hè? Okay.
Tot ziens, Cherry. Je hoeft minder te drinken. Laten we gaan.
Het plezier is aangekomen, het plezier is aangekomen!
Wat is er mis?
Wat is het?
Het is het poppentheater. Daar zijn je broers
poppen zoals jij. Nee, want jij bent de mooiste van allemaal. Kom op.
- Wat doen ze? - Ze maken ... poppen.
Ze hebben plezier, ze maken mensen aan het lachen. Laten we naar school gaan.
Eerst studeren en dan, misschien, gaan we daarheen.
Kom op, laten we nu naar school gaan.
- Hier. Hoi Pinocchio. - Hoi pap.
Jij moet de beste zijn. Kunt u mij beloven?
Hallo.
Hoi, mijn zoon. Hallo.
Ik bracht mijn zoon naar school.
Hé, hé!
Maar ben je een pop? Waar zijn de discussies?
- Alsjeblieft. - Ik heb geen discussies.
Op zoek naar werk?
- Nee, ik kwam hier om te kijken. - Je hebt vier dollar nodig. Heeft u ze?
Nee.
Ga dan. Schiet op, er zijn nog maar een paar minuten over!
Schiet op, schiet op, er zijn de laatste plaatsen!
Je kunt niet binnenkomen. Het is de laatste show!
- Zou je geld hebben? - Nee, schat.
We zitten bijna vol!
- Sorry! - Heb je geld om me te geven?
Vier geld? Wat geef je mij?
Het Grand Puppet Theatre! Alstublieft, alstublieft!
Rennen, het is de laatste show!
- Het ABC-boek van mijn vader. Laat me het zien, toch?
Wat ben ik moe! Vandaag wil ik echt niets doen.
Idee: ik doe net of ik doof ben, dus ik zal niet werken.
- Harlequin, neem mijn medicijn! - Moet ik naar de keuken gaan?
Welke keuken? Geneeskunde! Rennen om het op te halen bij de apotheek!
Maar welke Lucia? Ik ken Lucia niet.
- Wie is deze Lucia? - Ken je haar?
Nee!
- Ben je gek geworden? - De kat! De kat rende weg!
- Heb je het gezien? - Nee!
- Kat! - Maar welke kat?
- Mijn kat. - Gek! Dwaas!
En wat maakt het uit!
- Oh! - De duivel!
- Wie heeft mij gebeld? - Hij heeft je gebeld!
Me? Zo lelijk klootzak, je ons horen!
Broeken, vertel me de waarheid. Wie heeft het gedaan?
- Harlequin. - De mond van de waarheid.
- Wie heeft hem gebeld? - Hem!
Pant! Het was Pantalone!
- Beslis! - Hij is de grappenmaker.
Droom of ben ik wakker? Nummers van het firmament ...
Dat is een houten pop daar!
- Ja! - Het is net als wij!
- Het is waar! Maar hoe heet je? - Pinokkio.
Pinokkio, kom in de armen van je houten broers.
Kom op, Pinocchio!
Kom op. Kom op.
- Pinokkio. - Oh!
- Pinokkio, jij bent onze broer. Jij bent onze broer.
Ren weg, Pinocchio! Je moet wegrennen!
Kom op, ga! - Wat is hier aan de hand?
Ren weg, ga weg! Waarom?
Run!
Kom hier! Hé jij!
- Wie ben jij? - Ik ben Pinocchio.
Hoe zit het met de draden? Draadloos?
Jij komt met mij mee, weg! Start de show opnieuw.
Colombina! Colombina!
- Help! Help! Kom op! Start de show opnieuw!
Kom met me mee, ga! Kom op!
Tot morgen!
- Sorry? Sorry! - Ja?
Wacht, er ontbreekt een baby.
Ik heb al gekeken, meer zijn er niet.
Nee, mijn zoon wordt vermist. Ik heb het vanmorgen meegenomen.
Als ik nee zeg ... Hoe gaat het met dit kind?
Hij is een kind ... knap, met een hoed en een rode jurk.
Het heeft een nieuw ABC. Het heet Pinocchio. Dan, nou ja, het is gemaakt van hout.
Van hout? Vergeef me, alleen de stoelen blijven hier staan .
Er moet mijn zoon zijn, ik heb hem vanmorgen meegenomen. Controls!
Kijk naar het Poppentheater sinds hij me vertelde hoe het is .
Ik heb het druk, nu vertel ik het je niet meer. Heb geduld.
In het poppentheater?
Cecconi? Cecconi! - Ja, ik ben hier.
- Was er niet het poppentheater? Ja, dat was er, maar ze gingen weg.
- Waar zijn ze gebleven? - Ik weet niet waar ze heen zijn gegaan.
- Zag je het niet? - Nee.
Heb je gezien of er een rode pop was? Hij is mijn zoon.
Er was. Hij ging naar de show en toen ... Ik weet het niet.
Je weet het niet.
Ze hebben het van me afgepakt. Ze hebben het van mij gestolen.
Het was te lekker. Het was te goed gedaan, ik wist het.
Ze hebben Pinokkio meegenomen, mijn zoon.
Maar ik vind het!
Ik moet hem vinden, ook al moet ik verder dan de zee.
Ik vind het.
Hier gaat alles uit.
Het vuur moet nieuw leven worden ingeblazen! Gendarmes!
Breng me de nieuwe marionet, hij zal een goede vlam maken.
Laat me!
Ik wil niet dood, red me!
Alsjeblieft! Ik wil niet dood! Save me!
Hij niesde! Blijf zijn hart aanraken en je leven wordt gered.
Ik wil niet doodgaan en mijn arme vader met rust laten !
- Hij heeft niemand anders! - Het schaap is half rauw!
Hij doet alles voor mij!
- Ik heb honger! - Alsjeblieft, nee!
- Zet het op het vuur, ga! - Mijn vader heeft alleen mij!
Laat me niet zo sterven, alsjeblieft!
Laat hem.
Natuurlijk, je arme vader ...
Zou je het niet leuk vinden als je in de hete kolen springt , toch?
Arme oude man. I ...
Als ik je er echter niet uit kan gooien ... Je moet ook medelijden met me hebben, ik heb honger.
Ik hou niet van half rauw schapenvlees !
Als ik je niet weggooi, moet ik iemand anders gooien . Breng me Harlequin, kom op!
- Breng het naar het vuur! - Zoals Harlequin?
Harlequin, ja. Next!
- Nee! Ik wil niet dood! - Waarom hij?
Ik wil niet verbrand worden!
- Niet hem! - Je hebt hem. Avanti!
Laat hem! Gooi me liever in het vuur!
Ik wil niet dood!
- Laat hem! - Stop.
Je bent een goede pop.
Bravo. Kom hier, geef me een kus.
Dan betekent het dat ik tevreden zal zijn ...
om een ​​half rauw schapenvlees te eten.
Dankzij Pinocchio
genade voor Harlequin ... is klaar!
- Ja! - Bedankt, Pinocchio!
- Ja! - Het is klaar! Het is klaar!
Hoera, we zijn gered!
Pinocchio.
Pinocchio!
Kom op.
Hoe heet je vader?
- Geppetto. - Wat voor werk doe je?
- De arme man. - Verdien je veel?
Hij verdient zoveel dat hij zelfs geen cent op zak heeft.
Ah.
En deze jurk zoals jij het deed?
- Met zijn dekens. - Echt?
Hij is arm, hij is arm.
Dus ... wacht even.
Neem deze vijf gouden munten.
- Breng ze meteen. - Vijf gouden munten?
- Heel erg bedankt, meneer Mangiafuoco! Ja.
- Gezondheid. - Bedankt.
Dai.
- Hoi. Hallo, Pinocchio.
Hallo, Pinocchio. Kom terug om ons te vinden. Hallo, Pinocchio.
Goede reis.
Zeg hallo tegen me.
- Hartelijk dank, meneer Mangiafuoco. - Hoi, hoi.
Zeg hem gedag. Hallo.
Sorry!
- Sorry, weet je waar mijn vader is? - Shh!
- Zie, zie. - Weet je waar de stad Geppetto is?
We zijn aan het vissen, ga weg.
Ik moet het snel vinden!
- Ah! - Ah!
Er was er een.
Jammer, ik wilde hem deze vijf gouden pailletten geven.
Vijf pailletten?
- Ah! - Wacht! Wacht even!
- We helpen je. - We.
Zei je vijf pailletten?
Het zijn echt vijf gouden pailletten.
- Het zijn vijf pailletten. - Vijf pailletten.
- Golden. - Golden.
- Wat doe je? - Wat doe je?
Ik koop een jas voor mijn vader.
- Mmh. - Mmh.
- En het ABC-boek dat ik moet bestuderen. - Mmh.
- De jas is een leuk idee. Ja.
Het ABC om te studeren ...
- De ABC's ... - De ABC's ...
Om het te bestuderen verloor ik bijna een been.
- Bijna een been verloren. - Hij werd bijna blind.
Blind.
- Als je naar me luistert ... - Als je naar hem luistert ...
- Ik geef je wat advies. - Geeft je wat advies.
- Ik zal je vertellen waarom je mooi bent. - Waarom ben je mooi ...
- Ik ben de vos. - Pinokkio.
- Mooie naam! - Ik ben de kat.
- Pinokkio. - Mooie naam!
Hoe dan ook ...
zou je interesseren, aangezien je een jas moet kopen
- deze vijf pailletten 50 maken? - 50.
- 100? - 100?
- 500. - 500?
- 1000? - 1000.
- 2.000? - 2.000?
- Ben je geïnteresseerd? - Ben je geïnteresseerd?
- Zoveel? - Ja, ik zal je vertellen hoe.
Nu we vrienden zijn, kan ik je vertellen, maar niemand hoeft ons te horen.
- Shh. - Het is een geheim.
Ik ken een veld, het veld van wonderen.
- Het is hier vlakbij. - Hier vlakbij.
- Shh. - Shh.
- Als we met z'n drieën gaan ... - Ja.
Laten we de munt nemen, het lovertje.
We maken een gat, we zaaien het, we begraven het goed.
Wat is er dan voor nodig? Een beetje water, overvloedig.
Water, water, water.
Laten we een paar uur wachten. Wat is er aan de hand? Het zaad ontspruit.
- Spruiten, spruiten, spruiten. - Spruiten, spruiten, spruiten.
- Een plant vol pailletten is geboren. - Een plant vol pailletten.
Van een lovertje, een plant met 500 pailletten.
- Ben je geïnteresseerd? - Ben je geïnteresseerd?
Mooi!
Eh, ja. Willen we daarheen gaan?
- Ja? Ja.
Kom op, kom met ons mee. En dan doen we één ding.
Omdat we moeten wachten op zonsopgang, stoppen we bij de taverne.
- Laten we iets breken. - Iets.
- Laten we vrienden maken. - Laten we vrienden maken.
We eten wat en wachten, en bij zonsopgang zaaien we de pailletten.
- De zaailing bloeit 's ochtends. - Maar ik heb geen honger.
Oké, laten we iets breken. - Iets.
En bij zonsopgang de zaailing ... 500 pailletten, één paillet.
Twee pailletten, 1.000. Veel planten vol met pailletten.
Als ik 1200 pailletten herplant, komen ze er dan steeds meer uit?
Ja.
- Je zei "spizzichino". - Een hele goede spizzichino.
- Maar ... - Goed.
- Ma se ... - Ah!
Hier is het merg.
Maar als ik vijf gouden pailletten plant
hoeveel komen er uit?
- Dus eerst ... praat langzaam. - Plan.
- Ze horen ons. - Ze horen ons.
Als je een lovertje plant, 500.
- Vijf pailletten, 2500. - 2500.
Laten we het breken. Laten we het opsplitsen.
Zoveel? 2500? Kan ik je 500 betalen?
Nee! Toen begrepen we elkaar niet! We begrepen elkaar niet!
- Als je dat doet, beledig je ons. - Je beledigt ons.
Deze veer ... We doen het niet uit interesse.
- Voor interesse. - Nee, we doen het uit vriendschap.
Omdat je onze vriend bent.
Zijn we vrienden
- Ja - Nou dan!
Waarom kunnen we nu niet gaan?
- Laten we het breken. - Laten we het breken.
- Laten we een dutje doen. - Rust.
En bij zonsopgang zijn we ter plaatse.
Pinocchio! Kom op, kom op.
- Kijk. - Kijk.
Vind je het leuk? Heb je de zaailing gezien terwijl hij bloeide?
Fiorita ...
Leuk he?
Heb je gezien En je geloofde het niet.
- Pak de munten. - Munten.
Ze zijn allemaal van jou.
- Ga weg. - Munten!
- Neem ze! - Munten!
Spring hoger. Hop!
Het komt daar niet. Hij is klein, onze vriend.
We zullen je helpen, we zijn hier met opzet. We zijn je vrienden.
Neem dit.
Dit, dit, dit ... en dit, dit ...
- Dat! This! - Welke?
Hoeveel munten! Hoeveel munten voor je vader.
Hoeveel munten voor je vader
- Hoeveel munten voor je vader - Hier! Nee, daar!
- Ga weg. - Pa pa pa pa
Hoeveel munten voor je vader
Word wakker, het is middernacht!
- Wie is het? - Ik ben de herbergier.
Zijn mijn metgezellen klaar? - Ze zijn al weg.
Ze zeiden dat ik je moest vertellen dat ze aan het einde van het bos op je wachten.
- Er moet ook een rekening worden betaald. - Hebben ze ze niet betaald?
Nee, omdat ze bang waren je te beledigen.
- Beledig je me? Ja.
Laten we naar boven gaan. Ik wacht beneden op je.
Pinocchio! Pinocchio!
Wie is hij?
Pinocchio, ik ben het, en ik wil je wat advies geven.
Ga terug.
Breng de vier pailletten naar je arme vader
die huilt en wanhoopt omdat hij je nooit meer ziet.
Ik kan niet teruggaan. Morgen heeft mijn vader 2000 pailletten.
Luister naar mij, Pinocchio, vertrouw me niet
van degenen die beloven je rijk te maken van 's ochtends tot' s avonds.
Dat zijn gekken of valsspelers.
Luister naar me, ga terug. - Ik ga door.
Onthoud dat de jongens die hun eigen ding willen doen
- vroeg of laat hebben ze er spijt van. - Ok. Welterusten, Grillo.
- Maar hou je kop. - Welterusten, Pinokkio.
- De hemel redt je van moordenaars. - Hou je kop!
Moordenaars bestaan ​​niet.
Oh!
- Wij zijn de moordenaars! - Moordenaars!
Geef ons de pailletten!
Ik moet ze aan mijn vader geven!
- Geef ons de pailletten! - Pailletten!
De pailletten!
- Nee, dat kan ik niet! - Neem het!
Doe open! Doe open!
Ik ben achtervolgd! Alsjeblieft, ik weet niet wat ik moet doen!
Er is niemand in dit huis. Ze zijn allemaal dood.
Maar zoals niemand? Ik zie je! Doe open!
- Ik ben ook dood. - Maar hoe dood?
Wacht alstublieft! Verlaat me niet!
- Neem het! - Alsjeblieft!
Geef ons de pailletten! Kom hier!
- Hij stopte ze in zijn mond, pak ze weg. - Bijt!
Hang hem op. Ja.
Of je spuugt ze uit of hangt jezelf op aan de eerste boom.
Hij beweegt nog steeds een been iets.
We moeten wachten tot hij sterft, zodat hij niet meer bijt.
Dan openen we zijn mond ... en verwijderen de pailletten.
De pailletten.
- Laten we naar de herberg gaan. - In de taverne.
- Laten we het breken. - Laten we het breken.
- Een kleinigheidje. - Een kleinigheidje.
Laten we eens kijken.
Nog een paar pijnen. We wachten.
Mijn vader, als je hier was ...
Fairy? De doktoren zijn aangekomen.
- Cricket kwam ook. - Haal ze binnen.
Artsen! Artsen, kom alsjeblieft.
Kom alsjeblieft. Alstublieft, alstublieft.
Ben je geslaagd voor de was?
Sorry. Weet je, de slak ...
Aan de andere kant ...
Oké, laten we dit ziek zien, omhoog.
Ademen. Sterker!
We worden geconfronteerd met een zeer triviaal geval van acute tronchiet.
Je hebt acute tronchitis!
- Wat zegt u, dokter Corvanti? - Waarom?
Dit is een zeer ernstig geval van morbus lignorum
- gewoonlijk bruinkool genoemd. - Je hebt de morbus lignotus!
- Wat heb ik je verteld? Je luistert nooit! - Kun je me het graan laten zien?
Ja, er is het graan, maar er is ook de peeling.
- Je hebt een harsverpakking nodig. - Je bent gespecialiseerd in "houtachtig"
- maar hier hebben we het over acute tronchiet. - Wat is de diagnose?
Zal deze pop leven of sterven?
- De pop zal leven. - De pop gaat dood.
- Hoe? - Hij gaat dood.
- Niets te doen, het is "bosachtig". - Maak je geen zorgen.
- Zwijg, het is knullig. - Hij gaat dood. Hij zal sterven!
- Ga weg! - Pinokkio, ik heb je gewaarschuwd!
Je luisterde niet naar me. Ik heb het je vaak verteld.
Je moet naar me luisteren. Je moet naar me luisteren!
Ok? Hoi, tot ziens.
Daar!
Schiet op, de pop is heet!
Rustig
Alles kost zijn tijd.
Het gaat langzaam.
Als u dit geneesmiddel gebruikt, zult u binnen een paar dagen herstellen.
- Is het zoet of bitter? - Het is bitter, maar geloof me, het zal je goed doen.
Ik kan het niet.
- Kom op, Pinocchio, het is maar een medicijn! - Amara.
Hoeveel verhalen ...
Als je het niet neemt, zal je nooit genezen.
- Dat klopt niet. - Ja, Pinocchio, je ziekte is ernstig.
- Kan me niet schelen. - Ah, nee?
- Nee . En ga je dan dood?
Kan me niet schelen.
- Ach, kan het je niet schelen? - Nee.
Ben je niet bang voor de dood? - Nee.
- Nee? - Nee.
We zullen zien. Stuur ze op.
- We zullen zien. Kom op!
- Alsjeblieft. - Hier.
- Hier, hier. - Je glijdt weg!
Maar ... wie zijn dat?
Je hebt het medicijn niet ingenomen en ze kwamen je halen.
Hoe "mij te krijgen"?
Ik wil niet dood! Alsjeblieft, Fairy!
- Wat kan ik doen? Geef me alsjeblieft het medicijn!
Wacht.
- Nu wil hij medicijnen nemen. - Nee, er is gebeld.
Met een lege kist kunnen we niet meer terug.
Het spijt me, Pinocchio.
- Zo is het. - Je moest er eerst over nadenken.
De oproep is gedaan en de kist moet worden gevuld. Right?
Yes!
- Hoe moet het gevuld worden? Geef me een hand.
Nee! Nee!
- Alsjeblieft! Ik wil niet dood, alsjeblieft! - Wacht!
- Ga. - Wat jammer om terug te gaan naar een lege kist, toch?
- Eh! Laten we gaan. - Laten we gaan.
Om drie uur. Een, twee, drie. Go.
- Zijn ze weg? - Nee.
- Gaan ze weg? Ja.
Hier.
- Nu? Zijn ze weg? - Nee.
- Pas op. - Nu?
De trap!
- Au. Ja.
Kom op, ga nu naar buiten en neem dit medicijn.
Nou, nu je genezen bent
waarom vertel je me niet wat er met je is gebeurd?
- Ik was in het poppentheater ... - En waarom?
- Nou, de school was gesloten. - Mmh.
Ik wachtte tot het weer openging
daarom ging ik naar het Poppentheater.
Hmm.
En ben je binnengekomen zonder te betalen?
Ja, ze lieten me zo binnen.
- Wat is er aan de hand? - Nee, niets. Laat het met rust.
En wat dan? Vertel me.
Er was Mangiafuoco, die me vijf gouden pailletten gaf.
Dan?
Ik verloor ze en ik ontmoette twee moordenaars in het bos.
En vertel me, er was niemand die het je vertelde
voorzichtig zijn en naar hem luisteren?
Nee, ik heb niemand gezien.
Maar wat gebeurt er in de neus?
Nee, niets. Je vertelde leugens en nu groeit je neus.
Wees voorzichtig waar je het naar wijst.
Hoe ... Maar ...
Oh nee!
Stop hem! Stop ermee, anders zal het alles breken!
Ahia! Oh mijn!
Wees voorzichtig, doe me geen pijn. Doe me geen pijn!
- Stop alsjeblieft. Het breekt alles. - Ja, ja.
Ahia!
Ja, ja.
Ben je hier?
This!
Hou vol, hou stevig vast, wat ik versnel.
Klaar? Via!
Kijk hoe ik ren!
"Andava ..."
"Always bedekt met ..."
"van haar haar ..."
Zodra hij in slaap valt gaan we spelen.
"Con in capo ..."
"een bloemenkrans ..."
Of.
'En met kleren'
"allemaal bezaaid met diamanten."
Ga nu, Pinocchio. Vind je vader en kom dan hier terug.
Wees voorzichtig. - Ok. Hallo Fairy.
Hallo.
Medoro? Maak kennis met Pinocchio.
Hallo.
Pss!
Kom op! Een spizzichino!
Pss! Pss!
Laat ons breken!
- Pinokkio! - Pinokkio!
- Vrienden! - Wat leuk je weer te zien.
Maar ... wat doe je hier?
We wachten op een tafel om te wissen.
Table.
- Om te breken. Zoals, weet je het nog? - Pauze.
- Wat is er met je gebeurd? - Ik? Maar wat is er met jou gebeurd?
- We waren op zoek naar jou! - Kijkend.
- Als je wist hoeveel we naar je op zoek waren! - Gezocht.
- Wat is er met je gebeurd? - Succes?
Ik liep in het bos en ontmoette moordenaars.
- Moordenaars? - Ja, ik heb geprobeerd te ontsnappen ...
Sorry als ik je onderbreek. Wie waren deze moordenaars? Weet je het niet
Nee. - Ah!
Ik wilde ... het was te zeggen. Vertel me.
Ik heb een huis om hulp gevraagd, maar ze hebben me niet geopend.
De moordenaars namen me mee en hingen me aan de boom.
- De volgende dag heeft de Fairy me gered. - Ah.
- The Fairy ... - The Fairy.
De moordenaars hadden me opgehangen.
- En de Fairy heeft je gered. Ja.
Een vraag: heb je altijd munten?
- Ja, ze blijven hier. - Ja, ja? Wat leuk! Zie je, vrienden?
- Vrienden! Friends! - Wat doen we?
Ma ...
- Wie is het? - Restjes vandaag.
Wat doe ik?
Wat je de andere keer deed, eet je op.
Maar sorry, maar ... Wat is er? Kun je me restjes geven?
Restjes.
- We wachtten op de tafel. - Tafel.
- Welke restjes? - Wat?
- Er is een fout! - Fout!
- Er is een fout opgetreden. - Fout!
Wacht even. Wat is het?
Het zijn restjes! Laat het dus weten: deze restjes zijn niet voor ons!
Nee!
Ik kan ze ook eten, maar uit protest.
Protest!
Laten we naar het veld van wonderen gaan. Heb je altijd alle munten?
- Ja , laten we gaan.
Hier, Pinocchio, dit is het veld van wonderen. Vind je het leuk?
Eh? Beautiful.
- Dus? - Graaf goed. Ja, goed.
- Bravo. - Ok.
- Perfect. - Perfect.
De pailletten nu.
Dood, dood.
- Mimetizza, mimetizza. - Mimetizza.
Met bladeren.
Perfect. Nu is er water voor water nodig.
- Water, water. - Ik kan niet voor het been gaan.
- Hij ziet ons niet. Ga dan maar. - Ik zie het niet.
Doe één ding. Zie je die bomen? Gooi ze weg en je zult een vijver vinden.
- Haal wat water. Overvloedig water. - Water.
- We water en de zaailing bloeit. - Bloeit.
- Zal ik gaan? - Ga!
Ga , na de bomen. Ga, Pinocchio.
Ga, ga. Ga, Pinocchio, verdwijn.
- Hier? - Nee, ga!
- Ga! - Verder!
- Rennen, Pinokkio! - Ga!
Sloot de bomen. Daarachter is de vijver.
- Ga! Verdwijn, zak weg in de vijver. - Ga!
Het is weg. Het is weg.
Vrienden, waar ben je?
Friends?
Cat and Fox vertelden me over de Campo dei Miracoli
waar je de munten legt en dan komen er veel gouden pailletten tevoorschijn.
Hoe? Spreek luider.
Ze zeiden: "Ga wat water halen om het gat water te geven."
En toen ik terugkwam
omdat ik de pailletten die ik had gelegd moest besproeien ...
Heb je de pailletten water gegeven?
- Ja, waarom ... - Hebben ze het gevraagd?
Ik moest een gat maken en het dan sluiten en water geven.
Nee! Nee!
Toen ik terugkwam, waren de pailletten weg.
- Was er een gat zonder pailletten? Ja.
Oh, arm ding!
En wie waren ze? Wie waren ze?
- Kat en vos. - Kat en vos?
- Kennen we een kat en een vos? - Nee.
We kennen geen kat en een vos.
Dus wat wil je? Wat vraag je?
Ik vraag om gerechtigheid, dat de vier gouden pailletten mij teruggeven
plus een die me bij Gambero Rosso liet uitgeven
omdat ze alleen van hen aten.
Oh.
Oh Oh.
Je wilt ...
Eh! Mmh. Mah ...
Nou, wat ... Dus beroofden ze je?
- Ja - Je bent beroofd, je bent onschuldig!
- Zet hem in de gevangenis! - Hoe zit het in de gevangenis?
- Maar ik ben onschuldig! - Hij die onschuldig is, gaat naar de gevangenis!
- Waarom? - Zo werkt het in dit land.
- Maar ... waarom in de gevangenis? - De onschuldigen gaan naar de gevangenis.
Toch heb ik één ding te zeggen: ik ben ook schuldig!
Wacht, wacht, wacht. Wat bedoel je?
- Ik ben ook schuldig. - Kom hier. Kom eens hier.
Ik ben ook een dief.
Wat heb je gestolen?
- Ik heb een varken gestolen. - Een varken? Een varken is een klein beetje.
- Zelfs een kip. - Kip, varken ... Nee, nee, nee!
Het is niet goed, nee, nee, nee. Meer, meer, meer.
Nu ik het me herinner, heb ik ook een juweel gestolen.
Een juweel?
- Ja, helemaal goud en zilver. - Ja!
Bravo! Bravo, bravo, bravo! Bevrijd hem!
Bravo, gefeliciteerd.
Denk eraan , ik heb zoveel dingen gestolen dat ik het me niet meer herinner.
Babbino! Babbino! Ik ben Pinocchio, ik ben het!
- Open me! - Pinokkio! Wat doe je?
Je vader is er niet meer. Het is lang geleden dat hij vertrok.
- Hij kwam je zoeken. - Waar kwam hij me zoeken?
Hij zei dat hij je overal zou vinden.
Hij was wanhopig en huilde.
Hij zei: "Ik ga naar het einde van de wereld om hem te zoeken in het grote Amerika."
- "Ik moet het vinden." - Waar zijn de grote Amerika's?
Ik ben ver weg.
Je moet de zee oversteken om te gaan.
Waar is de zee?
Schat, de zee is ver weg.
Hij zocht je, schat.
Go! Wees voorzichtig! Run!
Kom terug!
Het is gevaarlijk! Er is de ruwe zee! Kom terug!
Kom terug! Back!
Je haalt het nooit!
Back!
Eh ... Langzaam, langzaam, zonder haast.
Slak!
Oh!
Maar de fee?
- Het is ... groot geworden. - Eh.
Of.
- Waarom is het groot? - Zij is het. Go.
- Dezelfde jurk, hetzelfde haar ... - Ik ben het.
Maar ... hoe heb je het gedaan?
Het is een geheim.
Oh!
Maar ... hoe ben je ouder geworden?
- Ik wil ook opgroeien. - Maar je kunt niet groeien.
- Waarom? - Omdat poppen nooit groeien.
Er worden poppen geboren, poppen leven
poppen sterven.
Maar ... ik wil niet mijn hele leven een marionet zijn.
Ik wil een kind worden zoals iedereen.
Je wordt er een
als je weet hoe je het verdient en als je je goed gedraagt.
Maar ... hoe verdien ik het?
Je moet eraan wennen dat je een goede pop bent.
Dan ga je vanaf morgen naar school en studeren.
- Herhaal. - Je gaat naar school en studeert.
- School? Ja.
Laten we dus eens kijken of je hebt gestudeerd.
In een hek zitten 18 schapen.
Zeven in de nacht rennen weg.
Hoeveel schapen vindt de boer 's ochtends ?
Acht?
De hand.
Op kikkererwten!
Oh!
Next.
Kom hier, kom op. Qua.
Zet je hoed af voor de leraar. Blijf vanaf hier, begrijp je?
Laat het hier maar achter, ik zorg ervoor.
Eens kijken of je voorbereid bent.
Achttien peren, voor twee.
Hmm. Weet je het niet
- Ik weet het niet. Weet je het niet? Weet je het niet De hand.
- Ah! - Op kikkererwten.
Op kikkererwten.
En kopieer nu wat ik schrijf.
'De meester ...'
"het is een tweede ..."
"aalmoezenier..."
"voor ... zijn ..."
'scolari.'
Ma ...
Oh!
Hey! Hey! Hey.
Ah!
- Wacht op mij! Ik ga met je mee! Kom op.
Morgen gaan we stelen op een plek waar ze ... worstjes hebben,
hammen, kazen, maar we moeten voorzichtig zijn
want de laatste keer dat de eigenaar me een pak slaag gaf. Kijk.
Wie is hij?
Wie klopt er op dit uur van de nacht?
- Ik ben het! - ik wie?
- Pinokkio. - Pinocchio wie?
De houten pop!
Ah, die pop die zijn fee had beloofd
naar school gaan, studeren ...
en toen rende hij weg. Oh.
Die pop daar? Weet je het zeker?
Ja, die pop. Open me alsjeblieft?
Open je me?
Ik beloof je, ik zal nooit weglopen!
Open je me?
Slak! Doe open, alsjeblieft!
Pinocchio?
Pinocchio!
De fee zei dat ze je deze keer vergeeft
maar de volgende keer laat hij je niet meer binnen.
Ten tweede.
Ga naar school en wees goed.
'Wie ... gaat niet ... naar school ...'
- "groeit ... onwetend." - Waar is Lucignolo?
- Hij komt niet meer. - Waarom?
- Ik weet het niet. - Werk in de velden met zijn vader.
- Waarom ga je? - Ik weet het niet.
- Hoe lang is het terug? - Ik weet het niet.
We praten niet tijdens de les! De handen!
- Voel je geen pijn? - Nee.
'De goede kinderen ...'
Ten gevolge.
Nou ja.
"Als ..."
"hij kwam ..."
"weten ..."
Laten we nu een beetje magie doen.
Magie? Ja.
Doe dit.
"EEN..."
'Vastberaden ziel, dacht hij ...'
- "om een ​​prachtige ... te sturen" - Ga.
"Coach."
Een herder in een weiland heeft 300 schapen.
In de nacht ontsnappen 47, maar drie keren onmiddellijk terug.
Dan worden 24 ziek, negen sterven en de rest geneest.
Dan rennen er twee weg. Hoeveel doet het? Hmm?
Fa 245?
Rechts. Juist, Pinocchio. Bravo.
Heb je gezien hoe goed Pinokkio werd?
Ik geef je een mooie tien en een compliment.
Tien en lof.
Altijd leuk.
Maak de bal en verpletter de bal.
We moeten er veel doen
want morgen hebben we hier een leuk feestje.
Feestje?
Een prachtig feest.
De meester zegt dat je goed bent.
Dus ... morgen ben je klaar als marionet
en je wordt een kind zoals iedereen.
Waar wacht je op? Haast je om je vrienden uit te nodigen. Run!
- Lont! - lont?
Candlewick!
- lont. - Shh! Ga weg, wat je me laat ontdekken.
- Er is iets gebeurd. - Lont!
Ik ben klaar met ... een pop.
- Ik ben een kind geworden. - Sterk.
Morgen is er een feest bij mij thuis, kom je?
- Nee, dat kan ik niet. - Waarom?
- Om middernacht moet ik vertrekken. - Waar ga je heen?
- Ik ga naar een land ... - Wick!
Ik ga naar een prachtig land
de mooiste ter wereld. Het heet het Land of Toys.
Je speelt, rent, springt de hele dag.
Doe wat je wilt. Er zijn geen regels of meesters.
We hebben gewoon plezier. Als je wilt, kun je komen.
Als ik je vang, doen ze de wiskunde! Candlewick!
- Maar ik geef erom om een ​​kind te worden. - Kom dan niet.
Ik ga. Hallo.
Waar ga je heen? Maar waarom?
Weet je zeker dat deze wagen aankomt? - Ja, ik weet het zeker.
- Maar ik zie het niet! - Nu komt het.
Het kost veel, maar dan heb je plezier.
Ik zei je dat ik je hier zou vergezellen en daarna vertrok ik.
Kom op, kom op.
Kom, je hebt plezier!
Oh, daar is het.
Hallo, Pinocchio. Ik ga. - Hallo, Lucignolo.
En jij, mijn lief, ga je met ons mee of blijf je?
Kom op, bel hem. Kom op, kinderen.
Kom op! Kom op! - Kijk? Kom op!
Kom op. Kom op! Kom op! Kom op!
Kom op!
Ze bellen je allemaal, hoor je het?
Kom op , stap op de kar. Kom op!
Je zult plezier hebben, dat beloof ik je.
Kom op! Kom op!
We zijn aangekomen, cupido's.
Stap nu uit, raad ik aan, maar rustig. Zonder je pijn te doen.
Kom op, ga weg. Kom op.
Ik zal je helpen, kom. Kom op! Kom op.
Amorino.
Dai. Kom op, kom op, kom op.
Kom op, kom op.
Kom op, kom op! Trek, trek! Forte!
Negentien ...
eenentwintig ... eenentwintig ...
Vanaf hier? Dit is in orde.
- Welterusten, Cupido. - Welterusten.
Tot morgen.
Zevenentwintig ... achtentwintig ...
Morgen hebben we plezier.
Negenentwintig ... dertig.
Goedenacht.
- Wie is het? - Ik ben het, doe open!
Nu kan ik het niet.
Toevallig, ben je vandaag ook wakker geworden met vreemde oren?
Om de waarheid te zeggen, een beetje ja.
Nou, laat me binnen! Open me, snel!
Ik denk dat we hetzelfde probleem hebben.
Ik denk het wel.
Kom op, doe de zak uit. - Doe het eerst af, toch?
Oké, laten we dit doen: om drie uur staan ​​we op.
Een, twee, drie.
- Welke oren heb je? - Welke oren heb je?
Ja. - En jij?
- Ja ... Au! Maar ...
- Zo kunnen we niet rondlopen. - Inderdaad ...
- Oh mijn god, ik kan niet opstaan. - Wat ...
Help me!
- Au! - Wat scheelt er?
Wat is er aan de hand?
- Help! - Au!
Help.
- Ah! - Ahia! Ahia!
De hand!
- Help! Help! - Help! Pinokkio, help me!
Help!
Help ons!
Help!
Help! Help!
Cupids?
Ik herkende je, Cupido.
Oh, wijn hoor ik!
Cupido, hoe goed gebalkt!
Hier ben ik, cupido's.
Deze ezel heet Lucignolo.
Hij is erg dapper.
Het heeft een buitengewone kracht.
Voor wat je nodig hebt, lijkt het perfect.
- Het lijkt me een prachtig dier. - Bedankt.
Wacht even. Dit litteken hier op het voorhoofd?
Ma ... - Nee, nee, nee, geen litteken.
- Nee? - Het brengt verdriet.
- Ah. - Ik neem het niet.
Oké, dus we hebben nog een ezel. Hier is het.
Het heet Pinocchio. Hij is buitengewoon intelligent! Eh!
Het is volgzaam, zachtaardig ...
En dan ... leer meteen.
- Hij leert echt meteen. - Hé.
Voor de cijfers zal het moeten doen
het is buitengewoon, naar mijn bescheiden mening.
Hey.
Het komt neer op een lange en glorieuze Indie-tour
en in de verre landen van Amerika.
Heren, vanavond treedt hij voor u op in ongeëvenaarde aantallen
onovertroffen, nooit eerder gezien!
Dames en heren, ecco a voi
de ezel Pinokkio!
Applaus!
Daar is het! Hier is hij, met zijn clown!
Allegro, Allegro.
Goed gedaan! Nu, de langste man en de kleinste man ter wereld
samen om de cirkel van vuur te brengen! Applaus!
En nu, dames en heren
ik weet dat dit een geweldig spel kan zijn
te gevaarlijk, maar we weten wat we doen.
We zijn er klaar voor. Trommelwals.
Ik wil een applaus van aanmoediging. Een, twee en drie!
Oh!
Nog steeds! Nog eentje! Via!
Weer een ander! Een, twee en drie!
Pinocchio is niet gevallen. Het is een spel dat we met je hebben gespeeld
om deze show buitengewoon te maken. Kan niet struikelen!
Neem het weg.
We bellen de sterkste man ter wereld om de ezel Pinokkio weg te halen.
Een applaus voor de sterkste man ter wereld.
Hier zijn ze samen.
Kijk naar de vaardigheid van het dier, kijk hoe hij doet alsof hij mank loopt.
Hier is het. Nogmaals een applaus, dank je.
Een applaus!
Helaas ben je kreupel, mijn beste Pinokkio.
De pijnlijke tijd om afscheid te nemen is aangebroken.
Met deze skin maken we een mooie drum. Overboord, omhoog.
Een ... twee ... en drie!
En laten we nu wachten.
Wat is er mis?
Wie ben jij?
- Waar heb je Pinocchio gelaten? - Ik ben het!
- Maar hoe, "ik ben het"? - Ja, ik ben het!
- De ezel? - Ja, Pinocchio!
- Maar hoe is dat mogelijk? - Het is mogelijk!
Ben je in water veranderd?
Yes! Je hebt geen rekening gehouden met mijn fee!
Oh! Een pop die spreekt.
Eh? Het kan ons van dienst zijn in het circus.
Pinocchio! Kom hier!
Kom op. Ik doe je niets aan, kom op. - Hoi!
- Kom hier! - Hoi!
Kom op, ga niet weg!
Kom op, kom op.
- Duik. - Nee, nee, nee.
- Duik! Jij gaat.
- Het is een bestelling! Jij gaat.
- Duik! - Nee!
Het is eerlijk. Je duikt.
- Waarom ik? - Je duikt.
- Ik kan niet zwemmen. - We gooien je.
- Ik ben bang voor water. - Kan me niet schelen!
Neem dit ... Waar ga je heen?
- Ik kan niet zwemmen. - Kom hier!
- Kom hier, verdomme. - Ik kan niet zwemmen.
Hallo, Pinocchio. Hello! - Kom hier! Hey!
Help!
Help! Help!
Help!
Het heeft geen zin om 'hulp' te roepen.
Voor wie wil je dat ik je bewaar?
- Wie ben jij? - Ik?
Ik ben een arme tonijn
die net als jij door de Pescecane werd opgeslokt .
En wat voor soort vis ben jij?
Ik ben geen vis, ik ben een pop.
Ah.
Als je geen vis bent, waarom ben je dan opgeslokt door het monster?
Ik ben niet ingeslikt, hij heeft me ingeslikt.
Oh.
- Hoe doe je het nu? - Eh ... We moeten ons neerleggen
en wacht tot de Pescecane ons allebei verteren.
Digest? Maar ik wil niet verteerd worden!
Ik wil ook niet worden verteerd
maar ik troost mezelf met de gedachte dat wanneer je tonijn geboren bent
onder water sterven geeft meer voldoening dan in olie.
In Oil?
Maar ... ik wil ontsnappen, ik wil weg.
Eh, ren weg ...
als je kunt.
Wat is dat voor licht daar?
En wie weet?
Ik wil gaan kijken.
- Tot ziens, tonijn. - Tot ziens, pop.
Ik wens je veel succes.
Kerstman.
Kerstman!
- Pinokkio! - Kerstman! Kerstman!
Pinocchio!
Mijn zoon! Pinocchio ...
Wat heb ik naar je gezocht!
Pinocchio! Zoon, ik heb je overal gezocht.
Het is hier uiteindelijk niet slecht.
Het lijkt, maar het is prachtig, want dan eet de Pescecane alles.
Er is vis. Ik heb veel vis gegeten. Kijk, er is een netwerk.
Nu u bent aangekomen, kunnen we samen vissen.
Jij komt daar en ik kom hier. We kunnen grote vissen vangen.
Kijk eens wat een mooie plek, met gerechten.
Daar is de slaapkamer. Er is ook ruimte voor jou.
- Kerstman? - Ja?
We moeten ontsnappen.
- Hoe, ontsnappen? - Ja, we moeten ontsnappen, pap.
Nee, ik zou er wat langer over nadenken.
Misschien heb je het nu zo ondersteboven gezien
omdat je verrast bent, maar ik heb het goed gemaakt
wordt echt mooi. Wil je het zien?
- Kerstman? - Eh?
We kunnen hier niet blijven, we moeten ontsnappen!
Ik heb erover nagedacht, maar het is onmogelijk.
Kom met me mee.
- Pinocchio, het is onmogelijk. - Kom op, pap!
Kerstman! Kom op, kom op!
- Nee, beter niet. - Het is het juiste moment, je mond is open.
Het kan het elk moment uitschakelen .
Weet je het zeker? Wacht.
Kom op, pap. Kom op.
Pinocchio ...
Ik kan niet zwemmen.
Maak je geen zorgen als je niet kunt zwemmen, ik zwem heel goed.
- En dan zijn ze gemaakt van hout, ik drijf. - Ik weet het, ik heb je gemaakt.
Maar je bent een meter lang, je kunt me niet op je schouders dragen.
We verdrinken en sterven allebei.
Pap ... ik red het wel.
Kom met me mee.
Laten we gaan. Kom op!
Pinokkio, we verdrinken!
Ik kan het!
Blijf bij me, pop.
Houd je vinnen stevig vast.
- Laten we gaan! Ga, tonijn, ga.
Bedankt, mijn vriend. - Je hoeft me niet te bedanken.
Als het me lukte te ontsnappen uit de mond van de Pescecane
het is omdat je me moed hebt gegeven.
Maar ... waarom huil je?
Omdat niemand me ooit een kus had gegeven .
- Hoe heet je? - Pinokkio.
Pinokkio, ik zal je altijd in mijn hart dragen.
- Tot ziens, tonijn. - Tot ziens.
Oh ... hoe mooi ...
Wat een aardige persoon die tonijn, hè?
Te weten dat hij ook in de Pescecane was
we hadden een praatje kunnen maken. Jammer.
- Kerstman! - Ja?
Kijk!
Daar, een huis, daar!
- Laten we gaan kijken. Kom op, kom op.
Oh...
Oh God.
Pardon? Mag ik wat melk?
- Hoeveel wil je? - Nou, een beetje. Hoeveel kun je me geven?
Een emmer melk kost een cent.
Ik heb geen cent.
Dan kan ik je niets geven, sorry.
Maar het is dringend, het dient mijn vader.
Mijn vader heeft het nodig. Hij is ziek!
- Wil je de binding omdraaien? - Wat is de binding?
Maar kun je het dan doen?
- Kun je het doen? - Ik kan het allemaal.
Wat is de binding?
De bindolo is die deal daar.
Ga, ga! Ah! Ah! Ah!
Ah! So! Kom op, Pinocchio.
- Ja , Bravo, Pinokkio.
Pinocchio, blijf hier. Fermo.
Hallo, Giangio. - Hoi.
Er zijn vijf schapen.
Drie geiten, mooi vet.
Als je ze kon zien ... Er is een mooie.
- En er is een parelhoen! - Parelhoen.
Nu, zodra de avond valt, graaf het ...
- en we breken. - Laten we het breken.
- Zie je morgen. Ja.
- Wacht. Hallo, Giangio.
Zoek dekking! Zoek dekking!
Hello! Hé, Pinokkio! Weet je nog?
Ik ben de vos, je vriend. Wat leuk je te zien.
Ik heb je veel gezocht.
Ik wilde je vertellen: weet je wie de munten heeft gestolen?
The Cat, die beruchte, die stierf.
Ik ben je vriend, ik kwam je zoeken.
Ik vond het zo erg dat je de munten bent kwijtgeraakt.
Wat doe jij hier?
- Ik werk. - Werk je?
- Wat leuk! En verdiensten? - Tien geld per dag.
Tien geld? Per dag?
Maar sorry, maar dan ... Ik ben je vriend.
De kat is weg, hij is dood.
We pakken de munten en planten ze op het veld. Herinner je je de zaailingen?
Houd me niet meer voor de gek.
Nee. - Kijk wie er achter je zit: de kat.
- Waarom ben je uitgegaan? - Waarom ben je uitgegaan?
Nee, hij is de dief.
Ik ben je vriend. Pinocchio!
- Waarom ben je uitgegaan? - Ah!
Vaarwel voor altijd.
- Nee, ik ben je vriend! - Vaarwel voor altijd.
- Pinokkio! - Vaarwel voor altijd.
Je hebt het mis!
- Waarom ben je uitgegaan? Waarom? Waarom ben je ... - Ah!
- Waarom ben je uitgegaan? Waarom ben je uitgegaan? - Ah!
Pinokkio, je hebt het mis!
- Sorry, ik helm niet meer! - Pinokkio!
- Laten we de munten planten! - Tot ziens, maskers.
Wacht!
Pinocchio.
Fatina.
Ik wist dat je een goed hart hebt
en ik vergeef je alle problemen die je hebt gedaan.
Wees verstandig en in de toekomst zul je gelukkig zijn.
Kerstman! Ik ben een kind geworden!
Kerstman, ik ben een kind!
Ik ben een kind, papa!
Kerstman!
Ik ben een kind geworden!
Kerstman! Ik werd een kind, papa!
- Pinokkio? - Kerstman, ik ben een kind!
Kerstman, ik ben een kind!
Pinocchio! Pinocchio!
Wie weet waar deze onverharde weg je brengt
dat lijkt te gaan en nooit te gaan.
Wie weet of er achter die bocht nog een ander op je wacht
En dan nog een EN nog een ander
Maar stap voor stap blijf je lopen
Ik probeer uit te zoeken op welke manier de wind waait
Als het donkere luchten brengt OF de geur van de toekomst
Als het remt of duwt
Als je je voordoet als je vriend
Wie weet of deze velden EN deze huizen en deze dennen
Dat gaat dichtbij en stil
Ze zullen nog steeds achter je staan ​​terwijl je loopt
En stap voor stap laat je ze achter
Maar je draait je niet om
Stop niet om te controleren
Blauwe plassen begroeten je en jij gaat
De wind veegt de lucht die in duizend stukken versplintert
En je draait elke bocht om erachter te komen waar het heen gaat
En je vindt het leuk om te gaan En niet om te kijken
En je denkt stap voor stap dat je niet wilt stoppen
En je weet dat je nooit meer terug wilt
En je weet dat je nooit wilt aankomen