Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İşte.
Dibine kadar girdin.
İşte buradasın!
İşte buradasın.
Merhaba, Emma.
Merhaba, tatlım.
Aynadaki sen misin?
Sen misin?
İşte annen. Sevgili annen.
Bu da sevgili ablan, Caro. Uyku vakti gelmiş.
Aşağı inip maç seyredeceğiz.
Danimarka'nın...
futbol maçı var.
Babayla beraber seyretmek ister misin?
İster misin?
İşte oldu.
Merhaba!
Merhaba. Küçük bir futbol taraftarı mısın sen?
Öyle misin? Evet, futbol seven küçük bir kızsın sen.
Öylesin!
İlk yarı çok iyi gitti. Siz öndeydiniz.
Ama onlar gol atınca
bütün stratejimizi unutup koyverdiniz.
Bu çabadan daha fazlası lazım kızlar!
Her an mücadele edeceksiniz. Mücadele, mücadele, mücadele. Tamam mı?
Dinliyor musunuz beni? Maç bitmeden mücadeleyi bırakmak yok. Tamam mı?
Evet! Hepiniz çok iyisiniz. Hadi bakalım, salı görüşmek üzere.
Daha sert vurabilir misin? Yap bakayım. Kimmiş yahu bu!
Michael Laudrup şut atacak. Hayır, topu sakladı! Çok güzel hareket!
- Utandırıyorsun beni. - Utanç verici olduğumu mu düşünüyorsun?
Al topu da göreyim hadi.
- Hazır mısın tatlım? - Evet.
Görüşürüz! Hoşça kalın.
Eve gidip Caro ile anneyi alalım. Hazırlanmışlardır artık.
Duy da inanma.
- Yeni antrenör tatlı birine benziyor. - Evet ama çok iyi değil.
- Ne anlamda? - Son yaptığı değişikliği gördün mü?
Sally futbola yeni başladı.
Kaybediyorken onu oyuna almak çok aptalcaydı bence.
- Kazanmak her şey değil. - Evet, her şey.
Tabii ki değil. Bir takım olarak uyumunuzu arttırmaya çalışıyor.
Bunu sağlamak antrenörün sorumluluğu.
- Selam, Emma. Nasıl geçti? - Kaybettik.
- Kötü olmuş. Görüşürüz. - Görüşürüz.
Çok sinir bozucu! Kenneth'la demiştik ki.
U13'e başladığımız zaman üst lige çıkarız.
Eminim Naja'nın da yapmaya çalıştığı şey budur.
Ne yaptığını biliyormuş gibi durmuyor hiç.
- Kapağına bakıp kitabın içini anlayamazsın. - Bu ne demek şimdi?
İnsanları tanıyana kadar onların kim olduklarını bilemezsin.
Çok tatlı!
- Daha önce köpeğiniz olmuş muydu? - Hayır. Çok heyecanlıyız.
Kızlar yıllardır istiyordu. Biz de artık...
hazır olduklarına karar verdik. Sorumluluk alacak yaştalar.
Büyük sorumluluk. Buna hazır olmanız lazım.
Köpeklere iyi aileler bulmayı çok önemsiyoruz.
Ona çok iyi bir aile olacağız.
Sepet, mama kâsesi, oyuncak aldık bile...
Çok iyi de bir köpek eğitim kursu bulduk. İşini bilen bir yere benziyor.
Uyuyor.
- Bak baba, uyuyor. - Çok sevimli.
Merhaba.
- Çok şeker gerçekten. - Kucağıma alabilir miyim?
Çok tatlı.
Kulağına dövmesi yapıldı, iç parazit aşısı da yapıldı.
Ama bir sonrakini kendiniz halledersiniz.
- Biz mi yapacağız yani? - Evet, veterinerle konuşursunuz.
Çok tatlı.
-Başka sorunuz var mı? -Kendini kötü hissediyor galiba. Gidip bakayım.
- Baba? - Dışarı çıktı.
Yapma lütfen, Thomas.
Baba? Ona Raúl diyebilir miyiz?
Sonra konuşalım hayatım.
Eve gidiyoruz. Hadi.
- Gitmemiz gerekiyor, kusura bakmayın... - Peki...
Evet. Caroline?
Caroline, gel hadi.
Lanet olsun!
Yavaş!
- Caroline, geliyor musun? - Babam dönmedi ki daha.
Döndü.
Köpek almazsak bir daha okula gitmem.
- Elbette gideceksin! - Hayır! Köpek alana kadar olmaz.
Caroline?
Pizza getirdim.
Caroline!
- Gorgonzola mı, iğrenç? - Evet, o gorgonzolalı.
Bu salamlı da senin.
- Başka ne var? - Başka...
Hawaii.
Geliyor musun, Helle?
Babanızla ben boşanıyoruz.
Ne?
Bu ne tuhaf bir cümle şimdi.
Bu konuyu annenizle doğru düzgün konuşmamız lazım.
- Hayır. Konuştuk zaten. - Konuşmadık, çünkü beni dinlemiyorsun!
Sen kararını verdin zaten. Değil mi?
Onlara sen mi söylemek istersin?
Boşanıyoruz çünkü...
babanız kadın olmak istiyor.
Nasıl yani?
Kendisini kadın gibi hissettiği için cinsiyet değiştirmek istiyor.
Buna sadece kendin karar veremezsin.
Açıkçası verirsin.
Babanız eylül ayından beri hastanede değerlendirmeye giriyor.
Görünüşe göre de hormon tedavisine başlamış.
- Helle... - Doğru sonuçta, değil mi?
- Yoksa ameliyatını da oldun mu? - Hayır tabii ki.
Bir çeşit hastalık mı bu?
- Hayır. - O zaman neden hastaneye gittin?
- Öyle gerekiyor çünkü. - Taşınacak mıyız yani?
Evi ne yapacağımız konusuna karar vermemiz lazım.
Biraz ağırdan alamaz mıyız?
- 14 yaş törenim ne olacak? - Bilmiyorum, Caroline!
- İptal edemezsiniz. - Konumuz şu anda o değil!
Özür dilerim.
Emma, keşke böyle olmasaydı.
Sizinle hiçbir alakası yok.
Ben hep böyle hissettim.
O zaman neden çocuk yaptın?
- Bir tane buldum. - Aferin!
Paskalya Tavşanı, paskalya yumurtalarını nereye koydun?
- Emma, buldun mu hiç? - İki tane buldum sadece.
Burada bir tane daha var. Çimlerin arasında buldum.
Burada da var biraz. Etrafına da bak bakalım.
- Bu benim. - Buldun mu? Hani bakayım?
- Bak! - Çok güzel. Daha başka bulabilir misin?
Evet.
- Sen bize katılmıyor musun? - Bu senenin Paskalya Tavşanı çok tatlı.
- Sen de gelir misin lütfen, Thomas? - Ne?
Çekeceğine sen de bize katılır mısın?
Tabii.
Merhaba, Helle. Merhaba, Caroline. Merhaba, Emma.
Aramızda olmandan çok memnunum.
- Helle, bir dakika konuşabilir miyiz? - Elbette.
- Bugün Thomas'la konuştun mu? - Hayır.
Bugün kadın kıyafetleri giyeceğini söylemek için aradı da...
Anlamıyorum.
Bugün Emma'nın gelmesi durumunda Thomas olarak geleceğine söz vermişti.
- Hoş geldin. - Teşekkürler.
Hepinizin burada olmasına sevindim.
Helle, Thomas ile bu süreçte
sen, Caroline ve Emma'nın ihtiyaçlarına odaklanmayı kararlaştırdık.
Babanıza olanlarla daha iyi başa çıkabilmeniz için.
Kimse çıkıp gitmezse çok iyi olur.
Mola isteyebilirsiniz elbette.
Beni bilgilendirin ki işler rayından çıkmasın.
- Şey diyecektim... - Bir dakika lütfen.
Caroline ve Emma, siz bir şey söylemek ister misiniz?
Hayır.
Peki.
- Evet, Helle? - Teşekkürler.
Thomas'ın anlaşmamıza sadık kalmaması beni çok zorluyor.
Emma geçtiğimiz ağustostan beri babasını görmek istemedi.
Buraya gelmesi için ikna etmek bile çok zor oldu.
Üstüne Thomas bir de bu kılıkta geldi. Kızları hiç umursadığı yok.
- Bu doğru değil. - Helle ve Thomas, lütfen unutmayın...
Bir soru sorabilir miyim?
Neden Thomas, Emma gelirse kadın kılığında gelmeyeceğini söyledi?
Öyle bir şey demedim. O senin şartındı.
- Benim hatam yani? - Hayır.
Altı aydır hormon replasman tedavisi görüyorum.
O yüzden bu olmuyormuş gibi davranmayı biraz tuhaf buluyorum.
Öyleymiş gibi davranmak da mı tuhaf?
Helle ve Thomas, lütfen birbirinizi itham edip durmayın.
Tamam.
Güzel.
Helle, Emma'nın neye ihtiyacı var sence, anlatabilir misin?
Emma katıldığı yerde başını sallar. - Pekâlâ...
Bence onun için her şey fazla hızlı gelişiyor.
Thomas'a olanlar, boşanıyor olmamız, sonra evi sattık falan...
- Boşanmayı sen istedin. - Thomas, lütfen sıranı bekle.
Bırak da Helle, Emma'nın neye ihtiyacı olduğunu düşünüyorsa onu anlatsın.
- Tamam. - Güzel.
Emma bence Thomas'ın Tayland gezisini ertelemesine ihtiyaç duyuyor.
- Ne kadar zor olduğunu bilmiyormuş gibi... - Bu aciliyeti anlamıyorum!
Daha fazla bekleyemem!
Caroline ve Emma, sizi her şeyden çok seviyorum.
Ama böyle yaşamaya devam edemiyorum artık.
Olmam gerektiğini düşündüğüm babayı olmayı denedim.
Zor olsa da hâlâ sizin babanız olabileceğimi düşünüyorum.
Ve şimdi... ikiniz de burada olduğunuza göre...
Şunu söylemek isterim...
Agnete olarak çağrılmak istediğime karar verdim.
Peki.
Evet.
- Sana şimdi Agnete dememizi ister misin? - Evet, lütfen.
- Yapamayacağım... - Helle, Helle...
İyi olup olmadığına bakayım.
Bence Agnete çok güzel bir isim.
Teşekkür ederim tatlım.
- Büyükannemin adıydı. - Gerçekten mi?
- Evet. Onu hatırlıyor musun? - Hayır.
Telefonum çalıyor.
Affedersiniz!
- Bunu açmam lazım. - Olur.
Alo?
Çıkarsana şu atkıyı kafandan.
Çocuk gibi davranıyorsun!
Evet! Geri geldik.
- Kusura bakmayın. - Sorun değil.
Bunun hepiniz için zor bir durum olduğunun farkındayım.
Bunun uzun süreceğini bilmenizi isterim.
Thomas için bir veda ritüeli yapmamızı istiyorum.
Ortada hoşça kal diyebileceğimiz bir cenaze töreni olmadığından.
İyi ama babam ölmedi ki!
Hayır ama sizin ve benim Thomas'a düzgün bir veda etmemiz önemli.
Benim için neyin önemli olduğunu söyleme.
Ona nasıl hissettiğini söylemen harika.
Ölmemiş babam için cenazeye gidecek değilim!
Öyle bir cenaze kastetmedim. Veda etmemiz gerektiğini söyledim.
- Saçmalık bu. - Hayır...
Caroline, beni dinle!
Onlarla ben konuşurum.
Emma, ben gitsem iyi olacak.
Seni görmek çok güzeldi, her ne kadar... Evet.
Görüşürüz hayatım.
Dur!
Hâlâ babam olacağına söz veriyor musun?
Evet, veriyorum.
Merhaba.
Ayakkabılarına ne oldu?
Haylaz Raúl, sürekli ayakkabılarımı kemiriyor.
Ama azarlamaya da yüreği el vermiyor insanın.
Ne kadarlığına gidiyorsun?
Hemen hemen iki aylığına.
Ben dönünce bir araya gelelim ister misin?
Dondurma kazandım. Hadi bakalım!
Hayır, ben kazandım!
Gol atarsan dondurma kazanırsın. Ben kaleci olacağım.
- Şut çek hadi. - Sonra dondurma kazanacağım!
Dondurmam olacak! Dondurma!
Hayır!
Olmaz, baba.
Kale direğine çarptı! Oradan atabilir misin?
- Evet. - Git al hadi.
Babam havuza yakın oturmuyor mu?
- Evet ama ped almam lazım. - Babam âdet de mi görüyor artık?
Ne?
- Öyle bir şey mümkün değil. - Ne bileyim?
Kendine meme ve vajina yaptırdı...
- Sence onu tanır mıyım? - Elbette tanırsın.
Tamamen farklı görünmüyor mu ama?
Merak etme, gel hadi.
- Merhaba, Agnete! - Merhaba! Dikkat edin de Raúl kaçmasın.
Selam, Raúl! Ne kadar büyümüşsün!
Fırından keki çıkartıyorum da...
İşte oldu.
Evet...
- Selam! Selam tatlım. - Elbisen ne güzelmiş.
Teşekkür ederim.
Merhaba, Emma. Merhaba canım.
Çok özledim seni!
Merhaba!
Gel hayatım. Kek yaptım.
Burada oturacağız.
- Çok güzel kokuyor, Agnete. - Hoşuna gitmesine sevindim canım.
Umarım da tadı da o kadar güzeldir.
Evet bakalım... Tayland'da her gün bunlardan alıyordum.
- Al bakalım. - Teşekkürler.
- Tadı çok güzel! - Evet, güzeldir.
- Şerefe! - Şerefe!
Şerefe hayatım.
Size bir hediyem var çocuklar.
Bu sana, Caro. Bu da sana tatlım.
- Çok güzel! - Değil mi?
Tam plajda giymelik.
Dahası da var.
- Mallorca'ya mı gidiyoruz? - Bence hak ettik.
- Teşekkürler! - Rica ederim canım.
Yaş partimden önce bronzlaşabilirim böylece.
Orada hava şu anda muhteşem.
Beğenmedin mi, Emma?
Pembe sevmediğimi biliyorsun.
Raúl! Of yani!
Gel buraya! Kim temizleyecek şimdi onu?
- Neden bu kadar kötü davranıyorsun? - Davranmıyorum.
Davranıyorsun! Böyle davranacaksan bizimle tatile gelme.
Çok yaramaz, çok!
Neyse... Emma, daha odanı görmedin.
Bir basamak daha. Ve sonuncuyu da çıktın.
Şimdi sağa dön. Evet. Düz devam et.
Eşik var. Evet.
Ve... dur.
Hoşuna gitti mi?
Bunu duyduğuma sevindim canım.
Caroline'le birlikte döşedik. Duvar rengini o seçti.
Bu şişme koltuğu da o seçti.
Henüz tam çözemedim kendisini ama...
Çok havalı sahiden.
Evet.
Bugün ne yapmak istersin canım?
Birkaç film kiraladım. Kutu oyunu da oynayabiliriz.
- Üçte maçım var. - Bugün mü?
- Evet, bugün pazar. - Tabii ya.
- Seni götüreyim mi? - Gerek yok. Yürüyebilirim.
Olmaz, arabayla götüreyim. Önce biraz dinlenmem lazım sadece.
Raúl'u yürüyüşe çıkartmak ister misin?
Koşturmaya ihtiyacı var gibi.
Gel hadi.
- Selam. - Selam canım.
- Hazır mısın? - Evet.
Birazdan çıkarız o hâlde.
- Agnete ne yapıyor? - Ne?
- Agnete ne yapıyor? - Genişletme egzersizi.
O ne?
Her gün yapması gereken bir şey.
- Neden? - Vajinasını genişletmek için.
Emma, geliyor musun?
- Gidip Husum'a postayı koy hadi. - Tamam.
Seni görmek çok güzeldi hayatım.
- Emma? - Efendim?
Kalıp maçı seyretmemi ister misin?
- Caroline ne olacak? - Bence onun için sorun olmaz.
- Önce taktik toplantımız var. - Peki.
Maç başlayana kadar burada beklerim.
Sahada görüşürüz!
- Biz de oynayabilir miyiz? - Tabii. Casper, sen savunmaya geç.
- Ben hücuma geçeyim mi? - Olur.
- Roberto Carlos'un frikiğini gördünüz mü? - Çok acayipti.
Canım? Kramponlarını unutmuşsun.
Merhaba.
- Selam! - Selam!
Bölmeyeyim. Size iyi oyunlar.
Kızlar buraya gelsin. Oğlanlar dışarı.
Oğlanlar? Size ne dedim? Dışarı!
Güzel. Tüm dikkatinizi buraya vermenizi istiyorum kızlar.
Buraya bakın. Orta sahada iki oyuncu ve bir forvet olacak.
Dinliyor musun, Emma!
Kımıldayın biraz kızlar! Hadi ama!
Soluna ver. Hadi!
- O boşluğu kapat hemen! - Dikkatli ol...
Mücadeleyi bırakmak yok kızlar!
Hadi hayatım! Hadi Emma'cığım!
Hadi!
Emma, o senin topundu!
- Ne konuştuk, hatırlayın bakayım! - Bastır!
- Ne yapıyorsun? - Sakin ol.
- Ne yapıyorsun, Emma? - Topu al demiştin, aldım ben de.
Emma?
Ne oldu, Emma?
Çok kuralsız davrandın! Kızın canı sahiden acıdı.
Bir tarafı kırılabilirdi!
- O ne demek öyle? - Hiç.
- Akşam yemeği için eve gidelim mi? - Hayır, sağ ol.
Peki.
Annene mi gideceksin?
Evet.
- Nasıl açılıyor? - Bak böyle yapıyorsun.
Şuradan açılıyor olsa gerek. Sence ne var içinde?
Bilmem.
- Futbol topu var! - Sahiden mi? Futbol topu demek!
- Onu mu istemiştin? - Evet!
Süper olmuş o zaman!
- Çikolata erimiş. - Nasıl?
Çikolata erimiş.
- Telefon çalıyor. - Senin açman lazım.
Doğum gününde telefonlara senin bakman lazım.
Evet. Hadi aç bakalım.
Mutlu yıllar sana! Mutlu yıllar sana, sevgili Emma...
- Sen kimsin? - Büyükannesiyle büyükbabası sanırım.
İyi ki doğdun! Güzel hediyeler aldın mı bakalım?
Evet! Futbol topu aldım!
- Büyükbaba mıydı? - Evet!
Yine gitti.
- Herkes selam söylüyor. Görüşürüz. - Güle güle.
İyi ki doğdun! İyi ki doğdun, Agnete'ciğim!
- İyi ki doğdun! - Teşekkürler.
Teşekkürler canlarım.
- Sana bir hediyemiz var. - Sahiden mi?
Ne zahmet ettiniz...
- Hangi elim? - Şu.
Çok tatlısınız.
Çok heyecanlı.
Bir kart.
"Sevgili Agnete. İyi ki doğdun. Seni seviyoruz."
Teşekkürler.
- Bu nedir? - Hediye manikür kartı.
- Harikaymış! - Yarın sabah 10'da randevun var.
Çok güzel.
- Biz mini golf oynayacağız. - Tek boş vakit oydu.
Mini golfu manikürden sonra oynarız. Değil mi canım?
Tatildeyiz nasıl olsa, zamandan bol bir şeyimiz yok.
Ne kadar güzel. Neden manikürü hep birlikte yaptırmıyoruz?
- Olur! - Bence bunu hak ettik.
Mükemmel bir doğum günü hediyesi. Sağ olun.
Teşekkür ederim canım. Maniküre çok ihtiyacım vardı. Bakın.
Dün bir tırnağımı kırdım.
- Tatil güzel geçiyor mu? - Evet.
Neler yapıyorsunuz?
Plaja ve havuza gittik, bugün de mini golf oynayacağız.
Futbol maçı izleyeceğiz.
Vay! Ne kadar eğlenceli!
Çok güzeller!
Kızlarınız inanılmaz güzel. - Teşekkürler.
- Anasına bak, kızını al demişler. - Çok teşekkürler. Çok naziksiniz.
Şimdi şöyle yapıyoruz... Ah, affedersiniz.
Ona annemiz olmadığını neden söylemedin?
Onu tanımıyoruz. Her şeyi anlatmak biraz karmaşık olurdu.
- Ama sen bizim annemiz değilsin. - Emma, bunun ne önemi var?
Geldim. Ne renk istiyorsunuz peki?
- Hangi renk istersin hayatım? - Bilmiyorum.
- Şu mesela... Ne dersin? - Çok güzel. Sen yeşili seversin.
İki.
Skorumuz nedir?
Evet! Bileğinize kuvvet kızlar. Pekâlâ...
Evet. 11 numara.
- Zor gibi duruyor. - Evet.
Düz bir açıyla vurman lazım bence.
İyi gidiyorsun hayatım.
Bana gülmeyin.
Hafifçe vurmayı dene.
- Siz böyle gülünce yapamıyorum! - Sevdiklerinle uğraşmak güzeldir.
Huysuzluk etme.
Eğleniyorduk alt tarafı. Al bakalım.
Oynamak istemiyorum artık.
- Bunlar nasıl? - Muhteşem!
Dur, seninkini çekeyim.
İşte oldu.
Cenneti bulduk resmen.
- Yüzmeye gidelim mi? - Olur.
- Önce biraz krem süreceğim. - Tamam. Ben gidiyorum o zaman.
Çok açılma.
- Yüzmeye gelmeyecek misin? - Bu küçük kızım Emma.
Merhaba, ben Petra.
Petra ve kızları da bizim otelde kalıyormuş.
Chantal ve Stephanie.
- Ergenler artık. - Bizde de var bir tane.
- Yüzmek istemiyor musun? - Sohbet ediyoruz hayatım.
Akşam için doğum günü planı mı var peki?
Var diyemeyeceğim. Otelde akşam yemeği yiyeceğiz.
Orayı çok seviyorum! Sahiden iyi. Sen de seviyor musun?
Bize katılmalısınız. Çok eğleniriz.
Doğum günü partisi!
- İsterim aslında. - Çocuklar da çok ister. Değil mi?
- Maç ne olacak? - Akşam yemeğini erken yeriz.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
Çocuklar işte...
Emma, beklesene beni!
Su soğuk mu tatlım?
- Şerefe ve geldiğiniz için teşekkürler. - Çağırdığınız için biz teşekkür ederiz.
- Hollandaca'da "şerefe" nasıl deniyor? - Prost.
Prost, canım.
- Danca'da "skål" deniyor. - Skål? Skål!
- Şarap güzelmiş. - Öyle gerçekten.
Garsonu gördüm. Şarkıya başlayalım mı?
Mutlu yıllar sana Mutlu yıllar sana.
Mutlu yıllar sana, sevgili Agnete Mutlu yıllar sana.
Mutlu yıllar sana!
Hop hop hop, yaşa!
- İyi ki doğdun. - Teşekkürler.
Çok teşekkürler! Bunu sen mi sipariş verdin?
- Bilmiyorum. - Belli ki vermişsin.
Çok güzel.
Garson sana nasıl baktı, gördün mü?
- Hayır, bakmadı. - Hem de ne bakmak!
- Agnete, maç bir dakika sonra başlıyor. - Emma, lütfen sıkboğaz etme.
Tabağını verir misin? - İyi misin?
Maç seyretmek istiyor da.
Demek futbol seviyorsun. Ne tatlı!
Bana sorsan, bir topun peşinde koşan insan topluluğu.
Aynen. Kurallarını da hiç anlayamadım. Gol atmaya çalışıyorlar sanırım.
- Yakışıklı olmaları lazım. - Evet, kural bu.
Bence futbol konusunda ben de annen de korkunç cahiliz.
Lütfen ona annem olmadığını söyle.
Lütfen günümü berbat etme.
Tabağını verir misin?
Ne yapıyorsun?
Eve gitmek istiyorum.
Agnete'nin doğum gününde neden böyle davranıyorsun?
Ne var onu olduğu gibi kabul etsen?
Selam canım!
Gelsene, Emma.
- Aşağıda bekleyeceğim. - Tamam.
- Ben hazırım! Hadi bakalım kızlar! - Tamam.
Aman Tanrım, muhteşem olmuşsunuz!
Prenses mi oldun yoksa Emma?
- Hayır, ben kraliçeyim! - Anladım.
- Ben prensesim! - Çok güzelsiniz hanımlar.
Evet.
Dans eden hanımlar.
Dönün şöyle bakayım.
Evet! Hanımlar beyler!
Helle ile beni, Caroline'nin bu büyük gününde yalnız bırakmadınız, sağ olun.
Hepinizin gelmesini dört gözle bekliyorduk.
Peter'i takdim edeyim size.
Caroline'in arzusu üzerine kadeh kaldırma işi Peter'da.
O yüzden konuşma yapmak isteyen varsa ona görünsün.
Ayrıca Peter dans pistinde tam bir şeytandır. Dikkat edin derim.
Sevgili Caroline...
Hayatımıza tam 14 yıl önce girdin.
Baban da ben de çok gençtik.
Ancak sen mükemmel bir evlat oldun. Hayatımızı inanılmaz zenginleştirdin.
Daha doğmamıştın ama bir şekilde Noel arifesi olduğunu anladın.
O zaman bile partiden eksik kalmak istemedin.
Herkesin mutlu olmasını istedin.
Bugünün hazırlıklarından da belli oluyor zaten.
Aylar boyunca her şeyi güzel bir akşam geçirelim diye
en ince ayrıntısına kadar organize ettin.
Ne demişler, artık bir yetişkinsin.
Elbette uzun bir süredir zaten bir yetişkin gibi hissettiğini biliyoruz.
Ancak annenle benim için bu özel gün,
artık bizim küçük kızımız olmadığının bir kanıtı.
Ailece çalkantılı bir dönemden geçtiğimiz sır değil.
Geçen yıl size hislerimi açtığımda...
seni ve Emma'yı kaybetmekten korkuyordum.
Ancak sen bana korkmamam gerektiğini gösterdin.
Verdiğin tepki, gösterdiğin sevgi, hayal edebileceğimden çok daha fazlaydı.
Bunun için sana teşekkür etmek istiyorum.
Teşekkür ederim. - Bence artık...
- Evet.
Caroline'in şerefine kadeh kaldırıyorum. Nasıl yapıyoruz, Peter?
- Adını söyleyip "yaşa" diyoruz. - Peki.
Çok yaşa Caroline! Yaşa! Yaşa! Yaşa!
Bir de uzun: Çok yaşa!
- Şerefe! - Tebrikler.
- Şerefe tatlım. Eğleniyor musun? - Evet.
Hanımlar beyler!
Şimdi sözü Caroline'in anne tarafından büyükbabası Leif'e veriyorum.
Teşekkürler. Sevgili Caroline. Sizi uzun bir konuşmayla sıkmayacağım.
Büyükannenle bir şarkı yazdık.
Bizim gibi ihtiyarlar için senin bu kadar büyüdüğünü görmek tuhaf...
- Dün Thomas ve ben... - Agnete.
- Nasıl? - Adım artık Agnete, Leif.
Tabii ya, Agnete! Alışmam gerekecek. Başaracağım.
Nerede kalmıştım? Ah, evet!
Ona da söyledim, daha dün gibiydi...
o beni arayıp "Dede oldun!" diye haber verdiğinde.
Muazzam bir andı.
Şimdi şarkıya geçelim. Hepinizde bir kopya var.
"İngiltere'den İskoçya'ya" nın müziğini kullandım, lütfen siz de eşlik edin.
Hazır mısınız?
Bir, iki, üç!
Noel arifesinde, kraliçenin konuşması tüm ülkede kulaktan kulağa dolaştı.
Telefon durmaksızın çaldı, Thomas dedi ki "Bir kız!"
Şu işe bakın dostlarım! Kilometrelerce uzaktan geldik.
Caroline yeni yıl partimize katıldı.
Şerefe! Tebrikler!
Ben içeri giriyorum.
- Selam canım. - Selam.
- İyi misin? - Evet. Sıcak geldi sadece.
Herkes dağılmadan evvel,
Caroline için çok önemli birini dinleyeceğiz.
Hanımlar beyler, alkışlarınız biriciğimiz Emma için gelsin!
Canım ablacığım Caro Bugün senin günün.
Birlikte eğlenmek için Ne zamandır bekliyordun.
Seninle geçirdiğim hayatı anlatmak isterim sana.
Birlikte bir sürü güzel şey yaparız Bana katlandığında.
Bazen çığlık atıp bağırırsın "Allah kahretsin!" diye.
"Gözüm görmesin" dersin Benden nefret edersin.
Oysa ben senin yaptığını yapmak istemem.
Canım ablacığım Caro Hem güzelsin hem karizmatik.
Britney Spears gibi dans edersin Sana olan hayranlığım sonsuz.
Hatırlar mısın yıllar önce Kamp yapmıştık bir gece.
Hatta pırt yapmıştın Zort diye ses çıkmıştı.
Dünyanın en iyi ablasısın Ne yapılacacağını daima bilirsin.
Seni hayal edemeyeceğin kadar seviyorum.
Canım ablacığım Caro, 14'üne girdin Benim de diyeceklerim var.
Gün ışıyıncaya kadar Parti yapıp eğleneceğiz.
Umarım bugünü hep güzel hatırlarsın.
Bu şarkıyı büyük bir sevinçle bitireceğim.
Tüm değerli misafirlerden Ayağa kalkmalarını isteyeceğim.
Şimdi doyasıya sevinsin herkes.
- Sen gelmeyecek misin büyükbaba? - Hiç sormayacaksın sanmıştım!
- Merhabalar! - Merhaba!
- Ne yapıyorsun? - Noel kurabiyesi yapıyoruz.
Ne güzel. Nasıl kurabiyeymiş onlar?
- Ay yapıyorum. - Sen peki, Caro?
Ben Noel ağacı yapıyorum. Bir de kalp.
- Ben ay ve kalp yapıyorum. - Ne güzel. Ben de deneyebilir miyim?
- Hayır! - Neden?
- Onların önce pişmesi lazım. - Anladım.
- Anne öyle söyledi. - Evet. Annemiz çok katıdır.
- Hiç de bile. - Güzel annemiz burada.
Selam!
- İşte oldu. Çok mu sıkı? - Hayır.
Tamamdır. Vay be!
Yürü bakayım.
Manken gibi yürüyorsun hayatım.
Çok güzel.
Dur.
Tamamız. Şuna bak.
Evet... Başını eğ.
Tek bir yere bak.
Aşağı bakmaya devam et. Odaklan.
Partide yakışıklı oğlanlar olacak mı?
- İşte bu! - Arka arkaya iki gol!
United karşısındaki Raúl gibi.
Böyle tutarsan daha doğru bir pozisyonda durursun.
Teşekkürler.
- Real'in United'ı yendiğine inanamıyorum. - Evet! Del Bosque çok iyi bir antrenör.
Barca ile oynadıklarında mahvolurlar.
Evet, Real Barca'yı asla yenemez.
- İşte bu! - Aferin.
Emma'nın babasını duydun mu?
- Elbisesini gördün mü? - Babasınındır herhâlde.
Kalıtsal bence.
İster misin?
Söylesene, nasıl oldu? Baban sikini falan mı kestirdi?
İğrençsin.
Emma, içeri girelim hadi.
Siz gidin.
Hey, hepsini içme.
Şöyle yap... Bozma, devam et.
Emma?
Naja'yı çağırsana.
İyi misin? Emma?
Özür dilerim.
Uykuya dalma, Emma.
Neler oluyor?
Emma?
- Ne yaptınız böyle? - Votka içti.
- Emma? - Naja.
Henrik'e söyler misin ailesini arasın. Gel hadi. Seni kaldıracağız.
- Biraz su getirir misin? - Tabii.
Beni duyabiliyor musun, Emma? Yine kusacak mısın?
Emin misin?
Tamam, geçti...
İç bakalım.
İçmen lazım ama.
- Aferin. Selam. - Selam.
Merhaba, Emma! Nasıl hissediyorsun?
-Burada ne işin var? -Caro ile birlikte seni eve götürmeye geldik.
Git buradan. Git dedim!
- Hayatım... - Senden nefret ediyorum.
- Hayatım...
Nefret ediyorum!
- Ne içti? - Votka.
- Pekâlâ. Acile gitmemiz lazım. - Senden nefret ediyorum!
Tamam. Kalk hadi.
Keşke babam ölseydi.
Evet...
- Bana ismini söyler misin? - Emma.
- Güzel. Soyadın? - Dalgaard.
- Anlamadım. - Brandt Dalgaard.
Emma, ışığa bak lütfen.
Güzel. Ne kadar içmiş?
- Emin değiliz. Votka içmiş. - Kusmuş mu?
Evet. Buraya gelmeden önce iki kere.
Midesini yıkamamıza gerek olduğunu sanmıyorum.
Büyük kısmını kusmuştur. - Yine de tehlikeli değil mi?
Evet. Zaten bu yüzden çocuklar alkol almamalı.
Gece onu burada tutabiliriz. - Olur, teşekkürler.
Emma? Sana bir yatak bulacağım.
Teşekkürler.
Canım...
Günaydın!
- Nasıl hissediyorsun? - Fena değil.
Sana kola laıdm. İster misin?
Evet.
- Oturmak ister misin? - Evet.
- İyi mi böyle? - Evet.
- Al bakalım. - Teşekkürler.
Affedersin.
Yanlışlıkla kaçtı.
Canım benim!
Bunu bir daha sakın yapma!
Emma...
Şey... Bir dakika konuşabilir miyiz?
Tabii.
Hemen döneriz.
Ne oldu bilmiyorum. Partide içki içmişler.
Arada bir bağlantı göremiyor musun?
- Benim hatam mı yani? - Durumu iyi değil.
Görebiliyorum ama bendeyken iyiydi, tamam mı?
"Oops, I Did It Again" videosuyla ilgili bir belgesel izledim. Çok yetenekli ya.
- Merhaba! Rezervasyonumuz vardı. - Adınız neydi?
- Agnete. - Agnete, Agnete...
İşte burada! Beş numara sizin. Kaç numara ayakkabı istersiniz?
- Emma sen 35'sin, değil mi? - Evet.
- Benim 36. - 36.
- Benimki de 41. - Peki.
Bakalım...
Videoyu çekerlerken kafasını kameraya çarpmış.
Her taraf kan içinde kalmış. Dahası da var.
Sağ ol.
Dört dikiş atmışlar kafasına, muhtemelen de sarsıntı geçirmiş.
Ama ayağa kalkıp dans etmeye devam etmiş.
- Çok etkileyici. - Evet!
- Evet... Emma ilk miydi? - En genç olan başlar.
İnanılmaz iyi bir dansçı.
Ama insanların ona cahil ya da aptal dediğini duyuyorum sürekli.
Sarışın olduğu için önyargılılar. Halbuki onu tanımıyorlar.
- Çok kötü. - Evet. Ne kadar üstten bir bakış.
Evet!
Aferin sana tatlım! Bir hakkın daha var.
Çok iyisin!
Bu atışın ardından kesin rezil olacağım.
Caro? Bekle.
Size söylemem gerekenler var çocuklar. Oturun lütfen.
- Yeni bir işe başlayacağım. - Peki.
- Haziran ayında. - Güzel.
Londra'da.
Ne demek istiyorsun?
Çalışacağım şirket Londra'da. Bu yüzden oraya taşınıyorum.
Biz ne olacağız?
Burada kalacaksınız.
Londra'ya taşınacaksan ben de geleceğim.
Burada annenle kalmalısın Caroline. Okulun var.
Ama tatillerde gelebilirsin ya da...
bazı hafta sonlarında, böylece birlikte şehri gezeriz.
Sanırım bu şekilde yapabiliriz.
Caroline...
Çocuklarını terk edemezsin!
Sizi terk etmiyorum.
Ne yapıyorsun peki?
- Caroline, otur lütfen. - İstemiyorum.
- İyi misin, Caro? - Kesinlikle değilim!
- Sonunda başardın işte. - O ne demek?
Babam ölseydi keşke demiştin ya...
- Caroline? - Beni rahat bırak!
Senin yüzünden taşınıyor, o yüzden beni rahat bırak.
- Ben sadece... - Sus!
- Fışkırt! - Fışkırt!
Yeter mi? Hadi hayatım. Evet!
- Selam baba! - Selam.
Ne kadar cesursun!
Evet!
Şampiyonlar Ligi finali bugün nasıl sonuçlanacak sence?
Öncelikle iki İspanyol takımın birbirine karşı oynamasını izlemek ilginç olacak.
Hem Real Madrid hem de Valencia La Liga'da düşük performans gösterdi.
Ama her iki takım da Şampiyonlar Ligi'nde iyiydi.
Del Bosque başa geçtikten sonra Real Madrid
sezonun yarısından itibaren açıldı.
Final oynayan Bayern Münih ve Manchester'ı yendiler...
Real'in hem Bayern'i hem Manchester United'ı yenmesi etkileyici.
Real çok yetenekli bir ekip çünkü.
- Sence kazanacak mıyız? - Bence hiç umutlanma.
- Selam! - Selam! Gelsenize.
Sana da merhaba. Geç canım.
Vay be...
- Selam! - Selam.
Merhaba tatlım. Seni görmek çok güzel.
- Caroline nerede? - Gelmek istemedi.
- Raúl'un eşyalarını şuna koydum. - Tamam.
- Emma, canım? - Evet?
Ablanla senin için bir şeyler ayırdım. Ufak tefek şeyler.
Bunlar kaldı. Köpeğin tasması...
- Yardım ettiğin için teşekkürler. - Sorun değil. Hoşça kal.
Evet...
Karne tatilinden sonra görüşeceğiz.
Birlikte Londra'yı gezeriz. - Evet.
Taksi gelmeden toparlanmam lazım.
Tabii.
Kendine dikkat et hayatım.
Seni seviyorum.
- Yakında görüşürüz! - Evet. Sana iyi yolculuklar.
Teşekkürler.
- Güle güle, Raúl. Güle güle, Helle. - Hoşça kal.
- Gel bakalım, Raúl. - Hadi! Uslu çocuk.
Kulüpte görüşürüz hayatım. Çok erken gitmem.
- Emma! - Selam!
- Kulübe mi gidiyorsun? - Evet.
Maçı izleyecek misin? Sence sonuç ne olur?
- Real 2-1 kazanır. Sence? - 3-0 alır.
Çok heyecanlı.
- Babam bugün Londra'ya taşınıyor. - Neden?
Orada iş buldu.
- Üzülüyor musun? - En iyisi böyle olacak sanırım.
Neden?
Böylece onu ziyaret ederiz, gitmişken de gezeriz.
Onu özlemeyecek misin?
Emma? Tatlım? İyi misin?
Bir şey mi oldu?
- Hazırız. - Bir saniye.
Emma, iyi misin canım?
Kalmanı istiyorum.
Bunu yapamam.
Emma, canım...
Üzüldüğünün farkındayım ama burada olmazsam eminim senin için
her şey daha kolay olacak.
- Neyse, önemli değil. Unut gitsin. - Emma?
Teşekkürler. Öncelikle bütün kızlara sezon boyu gösterdikleri çaba için teşekkürler.
Antrenörünüz olmaktan ve sizi tanımaktan memnuniyet duydum.
Size kocaman bir alkış!
Bugün ödül dağıtacağız. Yılın Oyuncusu'yla başlamak istiyorum.
Bu işe tam anlamıyla gönül vermiş bir oyuncuya gidiyor ödül.
U-12 takımı, kızlarda Yılın Oyuncusu: Sara. Yanıma gel lütfen.
Bir tişört. Giy bakalım.
- Al bakalım. Tebrikler. - Teşekkürler. Çok mutlu oldum.
Kızlar, hepiniz harikasınız. Dünyanın en iyi takımında oynuyorum.
Ödül senindir.
Sonraki ödül Yılın Savaşçısı'na gidiyor.
Ona bu ödülü vermekten çok memnunum.
Daha bir sene önce sahada koşuştururdu, kazanmaya o kadar odaklıydı ki
bir şey ters gittiğinde cesareti hemen kırılıverirdi.
Ancak artık bunun zihinsel güçle ilgili olduğunu,
mücadele etmeye devam etmen gerektiğini sen de biliyorsun.
Ustaların liginde oynamak için savaşıyorsunuz.
Karne tatilinden sonra biz de oradayız artık kızlar!
Emma!
Olayın sadece kazanmak olmadığını öğrendin.
Asıl mesele savaşmak ve asla pes etmemek.
Kendin için de değil, takımın için.
Emma, lütfen yanıma gel.
Tişörtün.
- Tebrikler. - Teşekkürler.
Tebrik ederim, harikasın.
Devam et.
Evet.
Bu ödül için çok teşekkürler.
Buldum seni.
Annem, Yılın Savaşçısı ödülünü aldığını söyledi.
Hiç şaşırmadım.
Agnete gitti.
Emma, o daima bizim babamız olacak.
Değil mi?
Şampiyonlar Ligi finali başladı.
Hadi.
Selam!
Gel, gel, gel! Buraya gel.
Selam!