‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪พาลินโดรม ฉันไม่อยากเป็นคนขับ ‪ที่โดนบี้อยู่เบาะหลังหรอกนะ
‪แต่คุณกำลังจะไปไหน ‪เหมือนเรากำลังขับเป็นวงกลม
‪ฉันขับแบบทรงสิบสองหน้าไขว้กัน
‪เป็นรูปแบบการขับที่ติดตามยากมาก
‪คิดว่าใครตามคุณอยู่เหรอ นอกจากคลีฟ ‪ที่เราหย่อนบ้านเขาลงทะเล
‪เล่าสั้นๆ นะจูน คือเมื่อเก้าปีก่อน
‪จูเลียสกับฉันเห็นว่า ‪ทุกคนเครียดกับงานมาก
‪แล้วมือแห่งโชคชะตาก็เอื้อมมาหาเรา ‪จากโลกแห่งความตาย
‪จับมือเราและพาไปยังทะเลทราย
‪เป็นที่มาของวันเผาทำลาย
‪เล่าย่อกว่าคือ ‪เจ้าหุ่นยนต์สุดยอดทหารนั่น
‪ถูกโปรแกรมให้รักโลกและเกลียดเรา
‪แต่เราเห็นนางถูกบ้านบดขยี้ ‪เหมือนแม่มดชั่วร้ายแห่งตะวันตก
‪นางยังไม่ตายเหรอ
‪โทษที
‪หุ่นยนต์สุดยอดทหารที่หยุดไม่ได้ ‪ฉันลืมพูดให้ครบ
‪ไม่เป็นไร เราเคยเจอมาแล้ว
‪การติดตั้งใหม่สำเร็จ
‪อัปเกรดเพิ่มการใช้งานในน้ำ
‪เราได้ปรับค่าตัวกระตุ้นตัวสุดท้าย ‪พร้อมใช้งานแล้ว
‪วิเศษ
‪เริ่มปฏิบัติการวอเตอร์สไลด์ได้
‪บ้าเอ๊ย
‪โอ้!
‪เราต้องมีแผนนะ ‪จะขับรถไปเรื่อยๆ ไม่ได้
‪เฮ้ย!
‪ไม่รู้สิ คันนี้เหยียบ ‪คันเร่งมันมากเลย
‪ฉันอาจจะชอบขับรถตู้ก็ได้นะ
‪ฉันบอกแล้ว ฟรอสตี้ ‪เจออะไรจากคฤหาสน์นั้นบ้าง
‪ดูเหมือนแดนน์ ‪จะวางตัวกระตุ้นแผ่นดินไหว
‪ไว้ทั่วแคลิฟอร์เนียตอนใต้
‪ซิสโก้!
‪โทษที แต่ในนี้แน่นมากเลย
‪ฉันต้องยืดขาก่อนที่ก้นแน่นิ่ง
‪เสียงดูจะนิ่งจนหลับไปแล้วนะ
‪ไม่ นั่นเสียงจูเลียส ‪ขึ้นรถทีไรหลับทุกที
‪ฉันตื่นแล้วๆ
‪ตั้งใจหน่อย ถ้าแดนน์ยังไม่ติดตั้ง ‪ตัวกระตุ้น เธอคงมีเจตนาอื่น
‪เลย์ลาพูดถูก ‪แผนเธออาจจะยังไม่สมบูรณ์ดี
‪อาจจะขาดใครหรือบางอย่าง
‪หรือบางแห่ง
‪นั่น!
‪พวกตัวกระตุ้นบนรอยเลื่อน ‪ไปบรรจบกันที่หมู่เกาะแชนเนล
‪รอยเลื่อนตรงนั้นอยู่ลึกกว่าใคร
‪ถ้าฝังตัวกระตุ้นลึกขนาดนั้น
‪จะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ‪ทำให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่
‪เราต้องรีบไปหยุดเธอ ‪ก่อนที่เธอจะลงมือ
‪เกาะยาวหลายไมล์ ‪เราไม่รู้ว่าเธอจะโจมตีตรงไหน
‪เรารู้
‪มีบ่อขุดน้ำมันที่มีแท่นขุดเจาะ ‪ลึกไปถึงก้นสมุทร
‪ถ้าอยากได้รอยเลื่อน เธอจะไปที่นั่น
‪เยี่ยม พาลินโดรม ไปหมู่เกาะแชนเนล!
‪เดี๋ยว
‪เอคโค ฉันรู้เธอชอบพูดว่า ‪การเป็นสายลับที่ดี
‪คือการไม่ใจร้อน ‪และคิดให้รอบคอบ แต่…
‪- โทนี่… ‪- ให้ฉันพูดให้จบ
‪แต่บางครั้งเราต้องเชื่อสัญชาตญาณ
‪สัญชาตญาณฉันบอกว่า ‪นี่เป็นโอกาสดีที่จะหยุดแดนน์
‪ฉันรู้ว่าบางครั้งฉันขับเร็วไป
‪และคิดช้าไป
‪บางครั้งฉันกระโดดโดยที่ไม่มอง ‪บางครั้งฉันกระโดดโดยไม่คิดจะมอง
‪- โทนี่ ฉันเอาด้วย ‪- ดี ฉันไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
‪อย่างน้อยถ้านายจะกระโดด ‪นายควรจะมองบ้าง
‪ถ้าเราจะปราบแดนน์ เราทำลำพังไม่ได้
‪ก็จริง
‪เจอกันทีไร ‪เธอคนเดียวก็จัดการเราได้ตลอดเลย
‪ถ้าเธอมีกำลังเสริม เราซี้แหง
‪องค์กรถูกแทรกซึม ‪เรียกกำลังเสริมไม่ได้
‪เราไม่ต้องพึ่งองค์กร เราอยู่ในแอลเอ
‪ถูกต้อง
‪ถ้าแดนจะยกกองทัพมา ‪เราก็จะสร้างกองทัพของเรา
‪อันดับแรก เราต้องพึ่ง ‪คนที่เข้าใจศัตรูดีได้ดีกว่าเรา
‪ไง มัตสึโอะ ไม่คุยกันนาน ได้ยินไหม
‪ต่อไป เราต้องพึ่งแรงคน
‪คนที่ยอมทำตามที่ขออย่างไร้ข้อแม้
‪นี่ นาโช่กับโรลลี่
‪อยากไปช่วยเราอัดคนไหม
‪- เอาสิ ‪- เอาสิ
‪สุดท้าย เราต้องการคนที่คาดเดาไม่ได้
‪ซึ่งต่อสู้กับ ‪การคิดอย่างมีเหตุผลของแดนน์
‪ตัวแปรลับ
‪โทษที แต่ฉันมีงานประจำแล้ว
‪ฉันจะทิ้งงานไปเที่ยวเล่นไม่ได้อีก
‪ฉันต้องมีความรับผิดชอบ
‪โอ้ ทาโก้นี่
‪ไปๆๆ
‪ได้คนครบแล้ว ‪ทีนี้ก็ไปเอาอุปกรณ์ของเรากลับมา
‪เป็นหน้าที่ฉันเอง
‪เยี่ยมมาก เอคโค
‪เอาละทุกคน เตรียมตัวพร้อม
‪แม่คิดถึงลูกจัง
‪ลุยเลย
‪เข้าไปสิๆ
‪ตื่นตัวเข้าไว้นะทุกคน
‪ยังไม่เห็นร่องรอยของแดนน์ ‪หรือตัวกระตุ้น
‪พวกนายเห็นอะไรไหม
‪ท้องฟ้าโล่ง
‪ไม่มีอะไรใต้ท้องเรือ
‪แปลว่าเรากลับบ้านได้แล้วใช่ไหม
‪ไม่ นี่เป็นภารกิจสายลับ ‪มันไม่ใช่แค่ห้านาทีจบ
‪คงรู้สึกดีน่าดูที่ได้ลูกฉัน ‪เอสเอส เวฟเรฟ
‪เป็นเรือรบสายลับที่เท่ที่สุดในโลก
‪แต่ตอนเลย์ลาขอให้ช่วยอีกครั้ง
‪ในฐานะสุภาพบุรุษแห่งท้องทะเล ‪ฉันก็ต้องตอบรับ
‪ครั้งก่อนนายไม่ได้ช่วย
‪นายให้เราขโมยจากคู่แข่ง ‪ในสนามแข่งใต้ดิน
‪เดี๋ยวนะ พวกนายขโมย ‪รายชื่อนักแข่งเราไปเหรอ
‪เดี๋ยวก่อนนะ ‪รายชื่อนักแข่งเราถูกขโมยเหรอ
‪โทนี่ กล้าดียังไง ‪ฉันนึกว่าเป็นเพื่อนกัน
‪เกมสายลับมันก็วุ่นวายแบบนี้แหละ
‪คิดตามไม่ทันแล้วว่า ‪ใครเป็นเพื่อน ใครเป็นศัตรู
‪แดนน์คือศัตรู หยุดคุย
‪แล้วตั้งใจหาเธอได้แล้ว
‪ใช่ โนแวร์พูดถูก
‪แดนน์ต้องขึ้นไปบนแท่นขุดเจาะ ‪เพื่อที่จะหย่อนตัวกระตุ้น
‪นี่เป็นป้อมปราการสุดท้ายของเรา
‪เราเป็นคนเดียว ‪ที่จะหยุดเธอจมแอลเอได้
‪ถ้าแดนน์ยังมาไม่ถึง ก็กำลังมา
‪เราต้องเตรียมตัวพร้อม
‪ใครกินขนม
‪โทษที ฉันรอจนหิวน่ะ
‪อะไร ไม่รู้ว่าเอาขนมมาได้ด้วย
‪แกรี่ไม่มีอะไรในกระเป๋า ‪นอกจากหมากฝรั่งรสเผ็ด
‪- ไม่นะ ‪- คาย
‪โอ้…
‪หมากฝรั่งฉัน
‪โยคะ 64 กระป๋องบนกำแพง ‪โยคะ 64 กระป๋อง
‪หยิบมากระป๋องนึง ส่งให้แกรี่
‪โยคะ 63 กระป๋องบนกำแพง
‪ไม่ต้องห่วง ที
‪เหลืออีกตั้ง 63 กระป๋อง ‪เหลือถึงนายอยู่แล้ว
‪ฉันไม่สนเรื่องโยคะ
‪เห็นแดนน์ไหม
‪ไม่เห็นเลย
‪เครื่องสแกนไม่พบสัญญาณดิจิตอลเลย
‪รอมาหลายชั่วโมงแล้ว ‪แต่แดนน์ยังไม่โผล่มา
‪จำไว้นะ ตอนหุ่นยนต์ที่ตั้งใจ ‪จะทำลายล้างโลกไม่ปรากฏตัว
‪เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แบบนั้นดีกว่านะ
‪ฉันจริงจังนะ
‪ฉันคิดว่าครั้งนี้เรานำหน้าแดนน์แล้ว ‪แล้วถ้าฉันคิดผิดล่ะ
‪ถ้าเราไม่ได้นำสักนิด
‪และติดแหง็กอยู่ข้างหลังเธอ ‪บนทางเลื่อนที่ช้าในสนามบิน
‪ต้องมองข้างหลังเธอตลอดไป
‪โทนี่ ใจเย็นไว้
‪แดนน์ต้องโผล่มาแน่ ‪และเมื่อนั้น เราจะจับเธอ
‪นั่งรอชมทะเลแบบนี้ ทำให้นึกถึงหนัง
‪โฮโลชาร์ค โฟร์ ‪ดิ อะเนโมนี ดาวน์ บีโลว์
‪ก่อนที่ฉลามโฮโลจะมาเขมือบพวกเขาหมด
‪เพื่อน ไม่อยากเชื่อว่า ‪นายชอบฉลามโฮโล
‪มันขโมยพล็อตมาจาก
‪ดิ แอดเวนเจอร์ ออฟ ดิจิโดลฟิน ‪แอนด์ ดิ ออยสเตอร์ บอยส์
‪ไม่ได้ขโมย ถ้าทำได้ดีกว่าต้นฉบับ
‪ขอบใจ จูน
‪ฉลามโฮโลน่ะ ‪คือฉลามที่เป็นภาพโฮโลกราฟิก
‪แต่ดิ ออยสเตอร์ บอยส์ ‪ไม่ใช่หอยนางรมด้วยซ้ำ แต่เป็นหอยกาบ
‪ฉันไม่คุยเรื่องนี้กับนายแล้ว
‪ถึงจะรู้สึกดีที่ได้คุยในชีวิตจริง
‪- อือ ‪- ชนแก้วหน่อย
‪นาโช่
‪ชั้นล่างปลอดโปร่ง
‪เธออยู่ไหนนะ
‪เธอมาแน่ เธอถูกโปรแกรมไม่ให้ท้อถอย
‪ตอนฉันร่วมงานกับคลีฟ เคลโซ่ใหม่ๆ
‪เรานึกว่าจะใช้เทคโนโลยีเอไอ ‪กับไซเบอร์เนติกส์
‪สร้างสุดยอดมนุษย์ได้
‪แต่สิ่งที่ได้เป็นความเลวทราม
‪ยังไงเหรอ
‪ตอนที่คอมพิวเตอร์เห็นสนามรบ ‪มันไม่เห็นผู้คน
‪มีเพียงหนึ่งกับศูนย์ ‪สำเร็จหรือล้มเหลว
‪คอมพิวเตอร์ไม่มีวันรู้สิ่งที่มนุษย์ ‪รู้มาตั้งแต่เกิด
‪คุณค่าของชีวิต
‪ฉันรู้ เพราะเทคโนโลยีนั้น
‪อยู่ในตัวฉัน
‪ใครใส่ให้นาย
‪จะบอกว่าเท่สุดๆ ‪เขามีแขนปืนกลใหญ่ยักษ์ที่ยิง…
‪แล้วก็…
‪แบบนี้
‪ขอดูหน่อย
‪ไม่ ฉันจะไม่ใช้แขนฉันอีก
‪ฉันจะไม่ยอมให้พลัง ‪พรากความเป็นมนุษย์ไป
‪อะไรกัน
‪ฉันเคยเห็นนายควบคุมได้ ‪อาจจะถึงเวลาต้องทำอีกครั้ง
‪ดูเหมือนจะเริ่มแล้ว
‪กองทัพของแดนน์! ‪ฟรอสตี้ สแกนหาตัวกระตุ้น
‪- ถ้าเราเจอมัน ก็เจอแดนน์ ‪- รับทราบ
‪บินขึ้นไปกัน
‪เตรียมรับศึกนะทุกคน
‪ระวัง!
‪โนแวร์!
‪เราต้องขัดขวางทุกวิถีทาง ‪ไม่ให้แดนน์ขึ้นไปบนแท่นขุดเจาะ
‪รับทราบ
‪ระวังหน่อยสิ
‪ดูนี่
‪เฮ้ย
‪เห็นไหม ทอเร็ตโต้
‪นายคงอยากจะขับรถรางให้เก่ง ‪เหมือนที่ฉันเป็นสายลับได้ดี
‪ถามจริง
‪ใช่เลย
‪มัตสึโอะ
‪แขนนาย!
‪ฉัน… ทำไม่ได้
‪หลบหน่อยพระเอกมา
‪เฮ้ย
‪นี่แหละตัวแปรลับ
‪มิตช์ ระวัง!
‪พวกนี้ไม่รู้จักยอมแพ้เลย
‪แปลว่าแดนน์น่าจะอยู่ไม่ไกล
‪ฟรอสตี้ จูน ทางนั้นได้อะไรบ้าง
‪ฉันกับจูนติดตั้ง ‪ตัวถ่ายทอดลงไปในโดรน
‪ทำให้มันสื่อสารแบบไร้สาย ‪และยกระดับการป้องกันตัวได้
‪เธอน่าจะถามถึงแดนน์
‪โทษที
‪ไม่ ยังไม่เห็นเธอ
‪นี่อาจไม่ใช่เวลาเหมาะ แต่ว่า…
‪ฉันคงจะคิดถึงการที่ไม่เข้าใจ ‪เรื่องที่นายพูดในภารกิจ
‪ไม่ต้องห่วง ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหน ‪นายก็จะไม่มีวันเข้าใจฉัน
‪สัญญานะ
‪- ขอกำลังเสริมหน่อย ‪- เราช่วยเอง
‪พวกเขาก็มีประโยชน์อยู่นะ
‪แกไม่ได้ขึ้นแท่นขุดเจาะหรอก
‪ปัดโธ่
‪เราเจอสัญญาณของตัวกระตุ้นแล้ว
‪น่าจะอยู่ที่หมอนี่ ฉันจัดการเอง
‪หรืออาจจะไม่ ‪ฉันไม่ชัวร์ว่าฉันจะชนะศึกนี้ไหม
‪สัญญาณพุ่งไปทางแท่นขุดเจาะ ‪คงจะอยู่บนเรือสักลำ
‪แน่ใจนะ ฟรอสตี้ ฉันไม่เห็นอะไรเลย
‪ดูจากค่าที่อ่านได้ ‪คุณน่าจะอยู่เหนือมันครับ
‪แดนน์อยู่ในน้ำ พุ่งมาอย่างไว
‪เตรียมตัว เธอจะขึ้นมาพื้นผิวน้ำแล้ว
‪อาจจะไม่
‪ฉันสแกนเกาะอีกหน ‪และเราพลาดอะไรบางอย่าง
‪มันมีอุโมงค์เล็กๆ ‪ที่ต่อถึงฐานของแท่นขุดเจาะ
‪เธอทำแบบนี้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
‪เธอไม่ได้จะขึ้นไปข้างบน ‪แต่จะไปที่ต้นตอเลย
‪แล้วเธอก็มีตัวกระตุ้นด้วย
‪เราต้องระเบิดอุปกรณ์นั้น ‪ให้เป็นผุยผง
‪ฉันจะจัดการพวกนี้เอง ไป!
‪ทุกคน มาช่วยข้างล่างนี้หน่อย
‪ฉันช่วยเอง
‪อะไรน่ะ
‪แดนน์ยิงมิสไซล์ใส่ถ้ำ ‪มันคงไปเจาะท่อลำเลียง
‪ถ้าเธอวางตัวกระตุ้นสำเร็จ ‪จบเมื่อนั้น
‪- มิสโนแวร์ เห็นไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ‪- มองผ่านน้ำนี่ไม่เห็นหรอก
‪- เลย์ลา เอคโค รายงานด้วย ‪- ได้ตัวกระตุ้นมาแล้ว
‪เราต้องหาทาง…
‪- ผมต้องลงไป ‪- ไม่ได้ ทอเร็ตโต้ ประจำตำแหน่งไว้
‪นายเป็นคนเดียว ‪ที่ขวางไม่ให้แดนน์ไปถึงหัวเจาะ
‪ไม่ต้องห่วง ที ฟรอสตี้คอยดูอยู่
‪เอาไปกิน แดนน์!
‪ฉันไม่ให้แกขึ้นไปหรอก
‪ยังสู้กันต่อเหรอ
‪โอเค ได้ ขอเวลาแป๊บนึง
‪นายกำลังจะได้อยู่แถวหน้าสุด ‪เพื่อชมการล่มสลายของบาบิลอน
‪ฉันยังพูดไม่จบ
‪ไม่เข้าใจอีกเหรอ
‪ฉันมาช่วยมนุษยชาติ ‪และพวกนายคือภัยที่อันตรายที่สุด
‪แดนขึ้นไปที่แท่นแล้ว ‪เธอจะหย่อนตัวกระตุ้น
‪มีใครพอจะขวางได้บ้าง
‪ไม่ได้
‪แต่มัตสึโอะน่าจะช่วยได้
‪ไม่ได้
‪มัตสึโอะ ฉันรู้ว่านายกลัว
‪แต่ทำแบบนี้จะช่วยคนได้เป็นล้าน
‪- ฉันรู้ว่านายต้องการเวลา… ‪- มัตสึโอะ ลงมือซะ!
‪- วู้ ‪- วู้
‪- เยี่ยม ‪- เยี่ยม
‪เกิดอะไรขึ้น
‪สะเก็ดระเบิดไปจุดแก๊สธรรมชาติในท่อ
‪แท่นขุดเจาะจะระเบิดแล้ว
‪ทุกคน หนีเร็ว!
‪ทอเร็ตโต้
‪โทนี่
‪เป็นไรไหม
‪ฉัน…
‪ฉันไม่เป็นไร
‪- แดนน์อยู่ไหน ‪- ทุกคน ทางนี้
‪ใครก็ได้เอากุญแจมือใส่เธอ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪จบสักที
‪ไชโย
‪วู้!
‪เก่งมาก เจ้าหน้าที่
‪- ฉันคงทำไม่ได้ ถ้าไม่มีครอบครัว ‪- แล้วยังไงต่อ
‪ทีนี้ เราก็กลับบ้าน
‪คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล