‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪มีนักโทษหลบหนีอีกคนหนึ่ง
‪หน้าคุ้นๆ นะ
‪พิซซ่าเรฟ ข้อหาล่ะ
‪ไม่มารายงานตัวข้อหาขโมย
‪หลายครั้งเสียด้วย
‪เธอน่าจะใช่ ‪จอมโจรเครื่องเสียงแห่งโซแคล
‪ฉันชอบกลิ่นอาย ‪การล่าค่าหัวตอนเช้าๆ จัง
‪ดีใจจังที่ถูกไล่ออกจากองค์กร ‪ไปจับคนร้ายกัน
‪โธ่เอ๊ย
‪ฉันจะไปดักด้านหลัง
‪พิซซ่าเรฟ เราล้อมไว้หมดแล้ว
‪เธอทำผิด เธอต้องชดใช้ ‪และเลิกก่อกรรมทำเข็ญ
‪ชีวิตที่หลบหนีไม่ใช่ชีวิต ‪จนกว่าจะได้มีชีวิตเป็นอิสระ
‪รอสโก เอาเลย
‪จับคนร้ายได้อีกคน
‪เลิกใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ‪แล้วก็ตัดสินใจผิดๆ
‪พิซซ่าเรฟต้องสิ้นชื่อแล้วเหรอ
‪คิดเสียว่าเป็นการเริ่มต้นใหม่
‪แกร์แบร์
‪อะไรนะ
‪จะไปเดี๋ยวนี้
‪องค์กรเรียกเรา
‪คุณอยากเจอพวกเขาอีกใช่ไหม
‪ฉันอยากเห็นพวกเขาคลาน ‪บนพุงเมือกลื่นๆ
‪เหมือนตัวทากเฉื่อยแฉะ
‪ครอบครัวก็งี้
‪ไม่อยากเชื่อว่าแดนน์หนีไปได้ ‪เกือบจับได้แท้ๆ
‪ไม่อยากจะเชื่อด้วยว่า ‪เธอทำเหมือนไม่ฟังฉัน
‪ตอนที่บอกว่าแดนน์ยังลอยนวล
‪งานเข้าแล้วล่ะ
‪รถเอสยูวีคันนี้ไล่ตามเรา ‪จี้ตามเรามาติดๆ
‪- แดนน์แน่นอน ‪- มันจะกระแทกเราแล้ว
‪เปิดใช้ปืนใหญ่เลเซอร์
‪(อยู่นอกรัศมี)
‪- พลาด ‪- เธออยู่บนหลังคา เปิดพัดลม
‪เธอหลบกล้องเรา ฟรอสตี้ สแกนหาระเบิด
‪ไม่พบอะไรเลย
‪เธออยู่ไหน
‪จ๊ะเอ๋
‪รู้สึกดีที่ได้คลานใต้รถบรรทุก ‪ที่กำลังวิ่งอีกครั้ง
‪พาลินโดรม ออกมาได้แล้ว
‪โทษที เธออยากทำแบบนั้นน่ะ
‪- ดีใจที่ได้เจอคุณ มิสโนแวร์ ‪- มิสโนแวร์ตายไปแล้ว
‪ตอนนี้ฉันเป็นแค่เจเน็ต
‪ยินดีที่รู้จัก แจน
‪เรียกฉันว่าแจนอีกครั้ง ‪ฉันจะเอาปากกาแยงจมูกนาย
‪คุณอาจจะชื่อเจเน็ต ‪แต่คุณพูดเหมือนมิสโนแวร์เลย
‪พอที เรามีข้อมูลอะไรบ้าง
‪เราค้นหาแดนน์จากภาพ ‪ที่ดวงตาแห่งพระเจ้าถ่ายไว้
‪จุดเหล่านี้บอกว่าเธอไปไหนมา ‪แต่เราไม่รู้ว่าเธอวางแผนอะไร
‪แต่เราอยู่พร้อมหน้าแล้ว ‪เรามาล่าเธอวิธีดั้งเดิม แบบครอบครัว
‪เราแยกกันไปดูจุดบนแผนที่
‪เราอาจจะได้เบาะแสจากที่ที่เธอไปมา
‪- ฉันจองอันที่อยู่ทางตะวันออก ‪- เยี่ยม ไปนั่งรถเล่นกัน
‪อันที่จริงแม่ฉันต้องไปแถวนั้น
‪จะไปเอาไส้กรอกเนื้องูหางกระดิ่ง ‪สำหรับที่ร้าน
‪ฉันเลยหวังว่าจะได้เพิ่มชั่วโมงขับรถ
‪อะไรนะ
‪ฉันได้ใบหัดขับขี่มาไม่กี่เดือนก่อน
‪ฉันต้องขับรถ 50 ชั่วโมงโดยมีคนดูแล ‪ถึงจะสอบใบขับขี่ได้
‪ระวังถนนลื่นให้ดี ‪เพราะถนนกำลังจะโดนแช่แข็ง
‪เขาโตเป็นหนุ่มเเล้ว
‪ใช่ ยินดีด้วย
‪ไม่พอใจเหรอ
‪บ้าน่า ไม่เป็นไร ฉันโอเคสุดๆ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪เราค้นหาแดนน์ทั่วลาเบร สตูดิโอแล้ว ‪ยกเว้นบ่อน้ำมันดิน
‪ผมกับจูเลียสจะไปดู
‪ฉันต้องถ่ายทำลีโม ทรีที่หลังสตูดิโอ ‪แต่ฉันขับไปส่งได้
‪ฉันจะช่วยแกรี่กับจูเลียส ‪ในเมื่อเราโตขึ้นแล้ว
‪ไปอยู่กับคนอื่นๆ อย่างแม่ๆ
‪ฉันก็จะไปอยู่กับพวกพ่อๆ
‪ซึ่งคือแกรี่กับจูเลียส ‪เผื่อจะชัดเจนไม่พอ
‪นายจะไปจุดไหน ที
‪มัตสึโอะเปิดศูนย์ฝึกสมาธิ ‪อยู่กลางภูเขา
‪ถ้าเราจะหาแดนน์ ‪เราควรคุยกับหุ่นยนต์
‪ฉันจะไปด้วย
‪เธอคิดว่าฉันต้องมีพี่เลี้ยงเหรอ
‪ใช่ นิดหน่อย
‪ไม่ต้อง
‪นายพุ่งเข้าทำร้ายหญิงชรา ‪ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา
‪ใช่ คิดว่าเด็กทำได้เหรอ
‪ดูท่าใครบางคนจะมีปัญหา ‪เรื่องควบคุมการปฏิบัติการ
‪พอมีอาวุธพิฆาตถึงตาย
‪เพ่นพ่านทั่วลอสแอนเจลิสแบบนี้
‪มิน่าผอ.ถึงอ้อนวอนให้ ‪คนไร้เทียมทานอย่างฉันกลับมา
‪โทษนะ มีแต่ฉัน แกรี่และจูเลียส ‪ที่ยังทำงานให้องค์กร
‪ผอ.ย้ำกับฉันโดยเฉพาะเลยว่า ‪ห้ามชวนคนอื่นกลับมา
‪พูดเรื่องอะไรของเธอ
‪เธอจะบอกว่าไม่มีการร่ำร้อง หยดน้ำตา
‪ไม่มีเสียงสะอึกสะอื้นในลำคอ ‪ที่เป็นสัญญาณ
‪ว่าจะมีการคร่ำครวญ ‪อย่างน่าสมเพชเลยเหรอ
‪ไม่ค่ะ
‪งั้นขอบายย่ะ
‪ฉันมีกิจการล่าค่าหัวต้องดูแล ‪ไม่เคยคิดจะกลับมาอยู่แล้ว
‪- แต่คุณเพิ่งบอกว่าจะกลับมา ‪- ไปกันเถอะ
‪ไม่นะ พาลินโดรม คุณเพิ่งกลับมา
‪ขอโทษที
‪อย่าลืมเขียนจดหมายมานะ
‪จดหมายของเรา ‪คือสมบัติที่ล้ำค่าที่สุด
‪ดูเหมือนเจเน็ตจะไม่เอาด้วย
‪งั้นเราคงต้องจัดการเองแล้ว
‪มาปกป้องเมืองเรา
‪จากหุ่นยนต์ชั่ว ‪ที่คิดจะทำลายมนุษยชาติกันเถอะ
‪ฉันรู้ว่ามันอันตราย
‪แต่ฉันจะต้องคิดถึง ‪การพูดอะไรแบบนี้แน่
‪ไง มัตสึโอะ ไม่เจอกันนาน
‪เรากำลังสืบสวนภัยใหม่ แดนน์
‪ย่อมาจาก ‪ดาต้า อนาไลซิส นูรัล เน็ตเวิร์ก
‪เธอเป็นยอดทหารไซเบอร์เนติกส์
‪ที่เอไอถูกตั้งโปรแกรมให้กำจัดภัย ‪ต่อมวลมนุษย์
‪องค์กรของเอคโคสร้างเธอขึ้นมา ‪แต่เธอพยศ
‪ตอนนี้เธออยู่แอลเอ เล่าสั้นๆ คือ
‪ผู้หญิงคนนี้สามารถถล่มเมืองได้
‪ถ้านายอยากจะรักษาวิมานน้อยๆ นี้ไว้
‪เราก็ต้องการความช่วยเหลือจากนาย ‪เพื่อหาจุดอ่อนของเธอ
‪นายสาบานว่าจะปิดปากเงียบเหรอ
‪แต่นายก็ยังตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ได้
‪"ไปให้พ้น" นายพิมพ์พวกนี้ ‪เผื่อเอาไว้หมดเลยเหรอ
‪เราจะไม่กลับจนกว่าจะรู้เรื่อง ‪ยังไงนายก็ต้องพูด
‪นั่นภาษางูหางกระดิ่ง แปลว่า ‪"งูหางกระดิ่ง เรามาหาแล้ว"
‪ตรวจตราให้ถี่ถ้วน ‪นักขับสุดรอบคอบของแม่
‪กระจกดูดีแล้ว
‪มืออยู่ที่เก้าและสามนาฬิกา
‪- คำแนะนำ… ‪- คำแนะนำล่าสุด
‪คาดเข็มขัดนิรภัย
‪คาดเข็มขัดยัง ซิสซี่
‪กำลังคาดน่า
‪เสร็จหรือยัง
‪จ้ะ ฉันหาหัวเข็มขัดเจอแล้ว
‪เดี๋ยว นี่มันของอีกด้านหนึ่ง
‪- ให้น้องเฝ้าบ้านได้ไหม ‪- ไม่ได้
‪มือที่เก้าและสามนาฬิกา
‪แดนน์ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ไหม ‪พวกคุณโอเคไหม
‪ยังไม่เจอ แต่เราสบายดี
‪สบายคนเดียวเถอะ ฉันจะบ้าตายแล้ว
‪ฉันไม่น่าอ่านมาเยอะเลย
‪รู้ไหมว่ามีผู้หญิงตายที่นี่ ‪เก้าพันปีก่อน
‪ถ้าเราไม่เจออะไรนอกจาก ‪ผีของลาเบร วูแมนล่ะ
‪ผีนี่หนักสุดเลย
‪ระวังด้วย ถ้าจะให้ผมดึงขึ้นไปก็บอก
‪ซิสโก้
‪- มีอะไร เจอแดนน์เหรอ ‪- เปล่า ไม่เกี่ยวกับแดนน์
‪แต่มีปัญหาอื่น ‪นักแสดงคนหนึ่งต้องออกจากฉาก
‪นายอยากจะเป็นตัวประกอบในลีโม ทรีไหม
‪อะไรนะ
‪ไม่พลาดอยู่แล้ว ‪แล้วเกิดอะไรขึ้นกับนักแสดงคนก่อน
‪ไม่ต้องห่วง ฉันซ่อมเบรกแล้ว ‪นายจะไม่เป็นไร ขอเวลาแค่สิบนาที
‪โอเค
‪ขอบคุณ ฉันพร้อมสำหรับฉากซูมแล้ว
‪เราจะทำให้มัตสึโอะพูดได้ยังไง
‪หรือเราจะเอาอะไรทุบให้เขาร้องโอ๊ย
‪แค่นั้นก็ผิดคำสาบานแล้ว
‪คิดอะไรได้งี่เง่ามาก
‪ทำไมชอบทำตัววิเศษวิโสกว่าคนอื่น
‪งั้นบอกหน่อย
‪ถ้าฉันไม่เจอเธอที่ลาเบร สตูดิโอ
‪เธอจะขโมยข้อมูลฉันไปเรื่อยๆ ‪แล้วสืบคดีต่อโดยไม่มีฉันหรือเปล่า
‪ตอนนี้เราร่วมมือกันแล้ว ‪ปล่อยวางไม่ได้เหรอ
‪เหมือนกับก่อนหน้านี้เลยที่…
‪ช่างมันเถอะ
‪ไม่ เธอจะพูดอะไร
‪เหมือนตอนที่ฉันสอบติดโรงเรียนสายลับ ‪แต่นายสอบตก
‪นายเอาแต่อิจฉาและทำตัวพิลึก ‪ไม่ใส่ใจภารกิจ
‪อะไร ฉันออกจะสนับสนุนเธอ
‪เธอมันขี้อวด จะขุดขึ้นมาทำไม ‪ใครไม่ปล่อยวางกันแน่
‪นายแหละ ฉันว่า
‪"ขี้อิจฉาและทำตัวพิลึก"
‪ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย
‪ฉันไม่ได้ขี้อิจฉาแล้วก็…
‪น่ารักจังที่หยุดให้คนเดินถนน
‪เงินอยู่ไหน
‪และคัต
‪เยี่ยมมาก ฉากต่อไป
‪เราถ่ายใหม่ตั้งแต่ต้นได้ไหมครับ
‪ผมรู้สึกเหมือนจะเข้าถึงแก่น ‪ของตัวละครแล้ว
‪ฉันรู้สึกได้ นายมีความลับใช่ไหม
‪มาดูกัน ทุกคนเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
‪เราเผาลีโมไปสามคันแล้วนะ ฉันว่า…
‪ขอโทษนะ
‪แต่นักแสดงผู้กล้าของเรา ‪อยากทำให้หนังของเราดีขึ้น
‪ถ้าคุณอยากจะบ่นเรื่องงบ ไปบ่นไกลๆ
‪เราจะถ่ายใหม่
‪ขอต้อนรับสู่ ฮาว เดอะ ซอสเซส ‪อีส เมด แรทเทิลสเนค ซอสเซส
‪เพราะใครๆ ก็อยากรู้ ‪ว่าไส้กรอกทำยังไง
‪รัสตี้เหรอ
‪ฟรอสตี้
‪รู้จักกันด้วยเหรอ
‪องค์กรนายไม่ได้ทำงานกับ ‪กระทรวงสาธารณสุขใช่ไหม
‪เปล่า
‪คุณแอบใช้เครื่องจักรสังหาร ‪อัจฉริยะแถวนี้เหรอ
‪ใจเย็น ดูท่าคนแถวนี้ ‪จะรีบข้ามไปตอนจบทัวร์
‪ในประวัติศาสตร์ ‪งูหางกระดิ่งถูกใส่ร้ายว่า
‪เป็นฆาตกรเลือดเย็น
‪แต่ถึงแม้มันจะเลือดเย็นและฆ่านายได้
‪มันก็เป็นพ่อแม่ที่น่ารัก ‪และเป็นแหล่งโปรตีนไขมันต่ำ
‪ได้ ผมเชื่อคุณ เพราะผมไม่อยากฟังต่อ
‪ดี
‪ทีนี้ทุกคนคงอยากรู้ที่มาของคำว่า ‪"บราทวัวร์สท"
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪ฉันว่าฉันเจออะไรบางอย่าง
‪- ขานายอีกแล้วเหรอ จูเลียส ‪- ครั้งนี้ไม่ใช่นะ
‪ซิสโก้ ตอบด้วย เราเจอแล้ว
‪ฮัลโหล ซิสโก้
‪แกรี่ เราเหลือออกซิเจนอีกเท่าไหร่
‪คงเป็นชอร์ทสตอปที่ฝีมือดีไม่เบา ‪ในลิตเติ้ลลีกสินะ
‪เงินสดอยู่ไหนล่ะ
‪คัต
‪ฉันชอบการแก้บทของนายมาก ซิสโก้
‪ขอตัวก่อน ‪เพื่อนฉันจมอยู่ในน้ำมันดิน
‪ดูไว้ นี่แหละมืออาชีพ
‪แม่ไม่มีอารมณ์มาขับรถเที่ยว ‪ดูเรื่องสายลับไร้สาระ
‪เพราะฟังเจ้าหนวดนั่นพูด ‪จนหูแฉะไปหมดแล้ว
‪สายลับไม่ใช่เรื่องไร้สาระ ‪มันน่าตื่นเต้นออก
‪แม่รู้สึกกระสับกระส่าย ‪เราจะไม่ตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม
‪ไม่มีทั้งเรื่องตื่นเต้นหรืออันตราย
‪ผมแค่ขอดูหน่อยว่ามีอะไรผิดปกติไหม
‪เดี๋ยวมาครับ
‪เอาละแดนน์ เธอมาทำอะไรที่นี่
‪นี่อะไร
‪เห็นไหม ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น
‪- ตายแล้ว ‪- อะไรน่ะ
‪สายลับนักซิ่ง
‪ทุกคนใจเย็นๆ ไว้
‪ว่าแล้วว่าเป็นความคิดที่แย่
‪- ใครไล่ตามเรา ‪- หุ่นยนต์วายร้าย
‪ลูกสร้างหุ่นยนต์วายร้ายเหรอ ‪ทำไมไม่หาสาวน่ารักๆ ไปเดต
‪ผมไม่ได้สร้าง สาบานเลย
‪จริงของนาย มัตสึโอะ วาดภาพแล้วสงบดี
‪สีเหลืองสื่อถึงความเป็นเด็กไหม
‪ฉันพยายามจะวาดโทนี่น่ะ
‪เสียใจ เอคโค ฉันโตแล้ว ‪ฉันไม่ดิ้นตามเธอหรอก
‪ฉันตั้งชื่อรูปนี้ว่า หน้าของเอคโค
‪ฉันคุมความโกรธไม่ไหวแล้ว
‪ไม่นะ
‪- ไม่ต้องกลัวนะลูก ‪- หนูเปล่า หนูชอบเป็นสายลับ
‪อีกอย่าง สิ่งที่อันตรายที่สุด ‪ในสถานการณ์นี้อยู่ในกล่องนี้
‪หายไปไหนแล้ว
‪ผมจะเรียกกำลังเสริม
‪ไม่ได้ ห้ามโทรตอนขับรถ
‪แม่จะโทรให้
‪บ้าจริง
‪นี่อะไร แม่ทำไส้กรอกตกเหรอ
‪มีงูอยู่ในรถ
‪สำเร็จแล้ว
‪ผมขับรถถอยหลังได้นานๆ
‪ผมน่าจะสอบใบขับขี่ผ่าน
‪ถ้าเรารอดออกไปได้
‪แกอยู่ไหน ศาสตราจารย์สเกลลี่ย์
‪มันมาแก้แค้นแล้ว ‪ไส้กรอกพวกนั้นคือครอบครัวมันแน่เลย
‪หนูถึงได้ไม่ทานเนื้อสัตว์
‪อย่าลืม มันกลัวเรา ‪มากกว่าที่เรากลัวมัน
‪เชื่อไหม
‪- ไปๆๆ ‪- ซิ่งอยู่ครับ
‪มัตสึโอะ พวกเราเอง เราเป็นเพื่อนนาย
‪ปิดแขนหุ่นยนต์ซะ แล้วกลับเป็นปกติ
‪อย่าทำร้ายเขา ‪เดี๋ยวเราจะไม่ได้ข้อมูลเรื่องแดนน์
‪ฉันไม่ห่วงว่าเราจะทำเขาเจ็บหรอก
‪ขันนั่น มันทำให้เขาสงบ
‪เตะมาให้ฉัน
‪ดีมาก
‪เอาก็เอา
‪นี่เป็นครั้งแรกในรอบสองปี ‪ที่ฉันสติหลุด
‪ไม่เป็นไร ฉันผิดเองที่วาดรูปก้นตด
‪เปล่า
‪เมื่อนำมนุษย์ผสานกับเครื่องจักรกล ‪มันจะพังพินาศแบบนี้
‪หมายความว่าไง
‪ตอนฉันพัฒนาแขนหุ่นยนต์ใหม่ๆ
‪ฉันรู้ว่ามันจะกัดกินฉัน ‪เมื่อเวลาผ่านไป
‪ฉันเตือนคลีฟ เคลโซ่แล้วแต่เขาไม่ฟัง
‪เขาฉวยโอกาสจากอุบัติเหตุ ‪เปลี่ยนฉันเป็นอาวุธทั้งที่ไม่เต็มใจ
‪แล้วขายโปรแกรมของฉัน ‪ให้ผู้ที่ประมูลสูงสุด
‪ดูจากภัยที่นายพูดมา ‪ก็คงเป็นองค์กรนายที่ซื้อไป
‪ฉันฝึกด้วยการนั่งสมาธิ ‪เพื่อต้านการครอบงำของแขน
‪แต่แดนน์คนนี้มีจิตใจที่เกิดจากโค้ด
‪เธอไม่มีทางที่จะชะลอ
‪การกัดกินจิตใจตัวเอง ‪อย่างฮวบฮาบได้เลย
‪มีทางที่จะแก้โปรแกรมเธอไหม
‪ไม่มี
‪เธอจะต้องถูกทำลายเท่านั้น
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น ‪เธอจะหุนหันพลันแล่นขึ้นเรื่อยๆ
‪คาดเดาได้ยากขึ้นเรื่อยๆ
‪จุดแข็งของทีมเธอคือการคิดและลงมือ
‪พวกเธอจะต้องมองข้ามความบาดหมาง ‪และนำทีมด้วยกัน
‪เหมือนตอนที่เราเจอกันครั้งแรก
‪แดนน์ระดมยิงมิสไซล์ใส่เรา ‪ฉันหลบได้หวุดหวิด
‪และพอนาทีสุดท้ายแม่ก็โยนงูใส่เธอ ‪แล้วเราก็หนีมาได้
‪ฉันน่ะเฟี้ยวสุดๆ ไปเลย
‪เดี๋ยว งูมาจากไหน
‪- น่าจะซิสซี่ ‪- จากซิสซี่
‪ฉันเจอนี่ที่ทะเลทราย ‪แดนน์ดูอยากจะได้คืนมากๆ
‪ไม่จริงน่า หน้าตาเหมือนอันที่ ‪แกรี่กับจูเลียสเจอเลย
‪มัตสึโอะไม่ได้บอกเหรอ ‪ว่าแดนน์ใช้ทำอะไร
‪เปล่า แค่บอกว่าเธอใกล้จะพังแล้ว
‪เอไอของเธอเสียหายมากขึ้นเรื่อยๆ
‪เราไม่รู้เลยว่าเธอจะโจมตี ‪จุดต่อไปที่ไหน เมื่อไหร่
‪พร้อมจะเก็บค่าหัวต่อหรือยัง
‪ไง เจ้าตัวโต
‪นายหนีได้ แต่ซ่อนไม่ได้หรอก
‪กับดักนี่
‪อย่า
‪ไม่รอดหรอก แม่สาวน้อย
‪นายดูถูกสาวน้อยผิดคนแล้ว
‪แดนน์พาเรามาที่นี่ เธอจัดฉากเรา
‪ทุกครั้งที่ฉันคิดว่าออกมาได้ ‪พวกเขาก็ดึงฉันกลับไป
‪คำบรรยายโดย ‪สาลินี เชี่ยวไพบูลย์สกุล