‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ในเมื่อเธอให้โค้ดหลักที่เข้าถึง ‪ทรัพยากรขององค์กรทั่วโลกมาแล้ว
‪ฉันก็ดำเนินการแผนทำลายล้างต่อได้
‪แกหนีไปไม่ได้หรอก
‪ฉันมีงานต้องทำ โทนี่ ‪แต่นายหมดประโยชน์แล้ว
‪แกเป็นใคร
‪และให้เราวิ่งพล่านทั่วยุโรปทำไม ‪ถ้าจะจบที่ขั้วโลกเหนือ
‪เหมือนเธอ งานฉันคือปกป้องโลก
‪แต่ต่างกันที่ฉันทำหน้าที่ได้ดี
‪ฉันไม่รับคำสั่งจากเสียงปริศนา
‪ฉันคิดด้วยตัวเอง
‪เธอไม่เหมือนนักคิดเลย ‪ตอนที่ถือตัวจุดระเบิด
‪รัฐบาลสร้างอาวุธเหล่านี้ ‪เพื่อให้สังคมมีระเบียบ
‪แต่ระเบียบพังลงแล้ว ‪และฉันจะซ่อมแซมมัน
‪โดยระเบิดเราในโพรงน้ำแข็ง
‪กระทรวงกลาโหมทั่วโลก
‪ทราบดีว่าตอนนี้ภัยที่ใหญ่ที่สุด ‪ของมวลมนุษย์ก็คือโลกร้อน
‪พวกเขานิ่งเฉย เพราะเงินทุนระยะสั้น ‪และผลประโยชน์ทางการเมือง
‪ฉันจึงมาช่วย
‪ฉันจะทำลายฐานนี้และ ‪น้ำแข็งทะเลที่ขั้วโลก
‪ระดับน้ำทะเลจะเพิ่มขึ้น ช่วยระงับ ‪การปล่อยคาร์บอนทันที 90 เปอร์เซ็นต์
‪และทำให้นิวยอร์กและแอลเอจมน้ำ
‪รวมถึงเซี่ยงไฮ้ โอซาก้า รีโอ
‪กัมเนค
‪หลังจากหยุดการปล่อยคาร์บอน ‪มนุษย์ก็จะได้เริ่มต้นใหม่อย่างมีสติ
‪มีเหตุผลมากขึ้น
‪แต่คนนับล้านจะต้องตาย
‪รวมถึงครอบครัวเรา
‪ใช่ เราต้องเสียสละ ‪เพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่
‪มันจะเจ็บปวด
‪แต่คิดซะว่าเป็นการกระชากผ้าพันแผล ‪เพื่อให้เริ่มการรักษา
‪เราควรรอให้แผลหาย ‪ก่อนแกะผ้าพันแผลไม่ใช่เหรอ
‪ทุกคนทำเหมือน ‪ตอนแกะผ้าพันแผลเป็นเรื่องไม่ดี
‪ทำไมไม่พูดถึง ‪แผลที่ต้องใช้ผ้าพันแผลบ้าง
‪ฉันเกลียดตอนที่โดนน้ำมะนาวหยดใส่
‪พอที
‪ทีนี้พวกเธอจะถูกโลกประณาม
‪ว่าเป็นอาชญากรที่จุดระเบิด ‪ทำลายครอบน้ำแข็ง
‪ถ้าไม่มีอาวุธของพวกเธอ ‪แผนนี้คงเป็นไปไม่ได้
‪ในที่สุดวันเผาทำลายครั้งสุดท้าย ‪ก็ได้มีความหมายในแง่ดีบ้าง
‪ลาล่ะ
‪- เอายังไงดี ‪- มิสโนแวร์ ใส่โค้ดหลักอีกครั้งสิ
‪ไม่ได้หรอก มันเป็นแค่หน้าจอปลอม
‪มันไม่ได้ควบคุมระเบิด ‪เราแฮ็กระเบิดจากตรงนี้ไม่ได้
‪งั้นมันก็เป็นแค่นาฬิกาพันเหรียญ
‪งั้นก็เหมือนแทบเล็ตฉัน ‪ฉันบอกว่าจะอ่านก่อนเข้านอน
‪แต่ก็วางไว้แบบนั้นจนเช้า
‪เราน่าจะขุดอุโมงค์ออกไปได้
‪ทั้งเจ็บ ทั้งหนาว
‪กำแพงดันขุดฉันแทน
‪เราน่าจะตัดกรงนี่ได้นะ
‪หนาเกินไป ต้องใช้อะไรที่แรงกว่านี้
‪ฉันมีของจากอาวุธวันเผาทำลาย
‪คอนแทคเลเซอร์
‪ไม่เอา ฉันไม่อยากแตะลูกตาตัวเอง
‪ผมใส่เอง
‪ด้านไหนแปะที่ตา ‪ด้านไหนยิงเลเซอร์เหรอ
‪เห็นสีแดงๆ ที่ด้านนี้ไหม ‪นั่นแหละเข้าด้านใน สีแดงเข้าหัว
‪ผมนึกว่าสีแดงคือม่องเท่ง
‪- คล้องจองกันดี เป็นไปได้ทั้งคู่นะ ‪- หา
‪เหลือแค่สี่นาที เลือกมาสักอย่าง
‪โทนี่ หลังจากใส่เข้าไปแล้ว ‪กะพริบตาแค่สองครั้งนะ
‪แล้วก็ลืมตาค้างไว้ 30 วินาที
‪เพราะลำแสงเลเซอร์เข้มข้นจะพุ่งออกมา
‪ผมไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม
‪ลำแสงจะทะลุเปลือกตาเธอ ‪ยังไงเธอก็ต้องทำ
‪- เว้นแต่มันจะยิงทะลุหัวนาย ‪- ดูเป็นของที่ไม่ได้เรื่องเลย
‪มันถึงอยู่ในกองเผาทำลายไง
‪ผมมองอะไรไม่เห็นเลย
‪- กะพริบตาสองที… ‪- อย่านะ
‪ไม่รู้สึกอะไรเลย ใช้ได้ไหม
‪- ทางนี้ ทอเร็ตโต้ ‪- ตาฉันเริ่มแห้งแล้ว
‪ฉันไม่รู้ว่าจะทนไหวไหม ‪ตาเริ่มกระตุก
‪อย่าเพิ่ง
‪โอเค กะพริบตาได้
‪สักที
‪ถอดออกเดี๋ยวนี้
‪มาหาทางหยุดระเบิดกันเถอะ
‪เราเหลือเวลาหา ‪และปลดระเบิดแค่นาทีเดียว
‪ระเบิดอาจจะอยู่ตู้ไหนก็ได้
‪ฟรอสตี้ ใช้คอมพิวเตอร์ ‪ตรวจหารังสีไม่ได้เหรอ
‪- ฉันไม่มีทั้งอุปกรณ์และเวลา ‪- แยกกันหา
‪- ไม่เจอ ‪- เหมือนกัน
‪- ไม่เจออะไรเลย ‪- ฉันต้องมองหาอะไรเนี่ย
‪เราไม่มีระเบิดนิวเคลียร์ ‪ในกองวันเผาทำลายสักหน่อย
‪แดนน์จะเอาอะไรมาระเบิด ‪ชั้นน้ำแข็งทั้งทวีปนี่
‪เวลาหมดแล้ว หาที่กำบัง
‪สาม
‪สอง
‪หนึ่ง
‪- อาจจะเย็นเกินจนระเบิดไม่ทำงาน ‪- มิสโนแวร์อาจจะลืมโค้ดจริงๆ
‪- อะไร ‪- ฉันว่าน่าจะเป็นคุกใต้ดินที่ขังเรา
‪มันเล็กมากเลยนะ ‪สำหรับหายนะการทำลายชั้นน้ำแข็ง
‪อาจจะเป็นจุดเริ่ม ‪ปฏิกิริยาลูกโซ่ก็ได้
‪หนี
‪เมื่อกี้ เขาเหรอ
‪ถ้าน้ำแข็งพวกนี้ถูกทุบเป็นก้อนเล็กๆ
‪มันจะละลายจนครอบน้ำแข็งหายไป
‪งั้นแดนน์ก็ไม่ต้องใช้ระเบิดลูกใหญ่
‪เราต้องหยุดอะไรก็ตามที่เจาะรูอยู่
‪ใช่ แต่มันคืออะไร
‪จรวดอีกลำเหรอ
‪ไม่นะ เธอปล่อยวาฬเลเซอร์ออกมา
‪นั่นเพนท์บอลไฟนี่นา
‪อาจจะไม่ถูกที่มายืนชื่นชม
‪แต่นี่คงจะเป็น ‪วันเผาทำลายที่สนุกที่สุดเลย
‪ในแง่การจุดระเบิดนะ
‪เห็นด้วย
‪วาฬนั่นคงถูกโปรแกรม ‪ให้ระเบิดตู้พวกนั้นก่อน
‪แล้วค่อยระเบิดครอบน้ำแข็งที่เหลือ
‪แดนน์นี่นา เธอกำลังหนีไป
‪ฝันไปเถอะ
‪พวกเธอหยุดปลาวาฬ ‪ฉันจะไปหยุดเครื่องบิน
‪ทำไมรู้สึกเหมือนทอเร็ตโต้ ‪ได้งานง่ายทุกที
‪ถ้าแกจะไปทางอากาศ ฉันไปด้วย
‪ขึ้นมาได้แล้ว
‪ไม่นะ
‪- เลี้ยว ‪- ไม่ได้ช่วยเลย
‪เธอหนีไม่พ้นหรอก แดนน์
‪เดี๋ยวรู้กัน
‪ทุกคน ไปล่าปลาวาฬกัน
‪มันไม่ดีไม่ใช่เหรอครับ
‪ผมลงชื่อไปแล้วด้วยว่า ‪จะกินแต่ปลาแบบยั่งยืน
‪เราไม่ได้จะกินมัน
‪แล้วทิ้งเนื้อเหรอ แย่กว่าเดิมอีก
‪มันเป็นวาฬเลเซอร์ ซิสโก้
‪งั้นก็ยิ่งดูเหมือนใกล้สูญพันธุ์
‪ก็ใกล้สูญพันธุ์นั่นแหละ
‪เรารู้ว่าวาฬจ้องทำลายตู้บรรทุกของ
‪ถ้าเราเลื่อนตู้ก็จะล่อมันได้ ‪และอาจจะสอยมันได้ง่ายขึ้น
‪ซิสโก้ พ่วงรถนายเข้ากับตู้บรรทุกของ ‪แล้วลากไปรอบๆ
‪เราจะไล่ตามและพยายามปิดเครื่อง
‪ให้ฉันเป็นเหยื่อล่อวาฬเหรอ
‪น้ำแข็งอยู่ได้อีกไม่นาน
‪ถ้าเราไม่หยุดวาฬนั่น ‪เราก็คงต้องขี่มันกลับบ้าน
‪มาลากกันเลย
‪มาสิๆ เจ้าปลาน้อย
‪กลับมานี่นะ
‪หวังว่าฮีตเตอร์จะใช้ได้นะ
‪ฉันจะถูกลากลงไปแล้ว
‪รอก่อน ฉันช่วยเอง
‪เดี๋ยวค่อยทำสีใหม่ทีหลัง
‪ดูเหมือนโทนี่จะเอาอยู่
‪ฉันคิดว่าสภาพน้ำแข็งแย่มาก ‪จนหยุดการละลายไม่ได้แล้ว
‪ถึงเลย์ลาจะหยุดปลาวาฬได้ ‪เราก็อาจช่วยไม่ได้
‪เลย์ลา เธอไหวไหม
‪ฉันต้องถ่วงให้มันว่ายช้าลง
‪ฉันคงอยู่ในนี้ได้อีกไม่นานแล้ว
‪เราน่าจะดูน่าหม่ำมากขึ้นแล้ว
‪ถ้าฉันเป็นปลาวาฬ ก็คงอยากหม่ำเรา
‪ระเบิดชั้นน้ำแข็งก็เรื่องหนึ่ง ‪แต่ระเบิดรถฉันนี่คนละเรื่องกัน
‪เดี๋ยวโดนจับแล่แน่
‪เห็นประตูที่หล่นลงมาไหม ‪น่าจะมีทางเข้าตรงรูพ่นน้ำ
‪ถ้าเราติดระเบิดตรงนั้น ‪น่าจะสอยมันได้
‪เราจะจมน้ำกันหมด ‪ถ้าน้ำแข็งแตกอยู่เรื่อยๆ
‪ลองหาเครื่องปรับสภาพอากาศ ‪มาทำให้น้ำแข็งแข็งอีกครั้ง
‪มันมีกี่เครื่องคะ
‪ครึ่งโหลมั้ง ฉันอยากจะเห็นหลายๆ สี
‪ผมบอกแล้วว่าสีไข่ ‪กับสีครีมไม่เหมือนกัน
‪ซิสโก้ ลากยานล่อปลาวาฬไปเรื่อยๆ
‪ฟรอสตี้ แกรี่ จูเลียส ‪หาเครื่องปรับสภาพอากาศ
‪เอคโค เลย์ลากับฉันจะโจมตีปลาวาฬ ‪ตอนมันขึ้นมาครั้งต่อไป
‪ครั้งนี้มันไม่โผล่หัวขึ้นมา
‪ฟิชปิโดนั่นฉลาดขึ้นเรื่อยๆ
‪สลัดฉันนักใช่ไหม ฉันจะสลัดเธอบ้าง
‪ไม่เจอเครื่องปรับสภาพอากาศเลย
‪เหมือนกัน แต่เจอเครื่องทำวาฟเฟิล ‪ทำไมมาอยู่นี่
‪นายบอกว่ากินวาฟเฟิลมากเกินไป ‪ฉันก็เลยเอาไปทิ้งเพื่อช่วยนาย
‪ฝันไปเถอะ วาฟเฟิลกลับมาหาฉันแล้ว
‪เจอแล้วครับ
‪ลาก่อน วาฟเฟิล
‪มาแช่แข็งน้ำแข็ง…
‪เปิดใช้งานชุดโดรน
‪ต้องจับใส่บังเหียนหน่อยแล้ว
‪จับที่เขามัน
‪ที่จริงมันคือฟัน
‪มันคือแท่งไทเทเนียม ‪ฉันสร้างมันเอง ระเบิดซะ
‪ไชโย!
‪ฟรอสตี้ เปิดเครื่องปรับสภาพอากาศ ‪เราต้องใช้พายุหิมะ
‪โอเค
‪หิมะโปรยปราย
‪ร้อนๆ
‪บอกแล้วว่ามันไว้ใจไม่ได้
‪ได้แล้ว
‪สำเร็จ เราปกป้องครอบน้ำแข็งไว้ได้
‪ฉันชอบที่โลกมีครอบน้ำแข็ง ‪เหมือนเป็นเครื่องประดับของโลก
‪เป็นหมวกไหมพรมหิมะ
‪ทอเร็ตโต้ นายรอด
‪ฉันตกเครื่องบินอีกแล้ว แต่ไม่เป็นไร
‪ฉันระเบิดวาฬเลเซอร์ได้ ‪แสดงว่าฉันชนะ
‪หมายความว่าไง ชนะ
‪ฉันคล้องจับปลาหุ่นยนต์ปีศาจ ‪โดนลากลงทะเล
‪ขี่มันเหมือนกระทิง ‪แล้วก็หย่อนระเบิดในรูพ่นน้ำ
‪โอเค เจ๋งจริงด้วย
‪แล้วแดนน์ล่ะ
‪เธอน่าจะตกไปพร้อมเครื่องบิน ‪ภารกิจน่าจะจบแล้วล่ะ
‪ทุกคน
‪พวกแกทำพังหมดเลย
‪คิดว่าตัวเองแกร่งเหรอ ‪เธอกำลังจะได้กลัวจนตัวสั่น
‪แป้งเปียกขี้กลัว
‪รอดูเธอหนี
‪โอเค ยายนี่มันอะไรกันนะ
‪ฉันรู้วิธีหยุดเธอแล้ว
‪ไชโย
‪- เยี่ยม ฟรอสตี้ ‪- เก่งมาก ฟรอสตี้
‪คงจะเท่กว่านี้ถ้าก่อนยิง ‪นายตะโกนว่า "แข็งไปซะ แดนน์"
‪ถ้าเป็น "เดี๋ยวได้โดนน้ำแข็งกัด" ‪จำได้ไหมที่นายเคยพูดไว้
‪หรือว่า "แถวนี้กำลังจะเย็นยะเยือก"
‪พวกนายน่าจะบอกฉันก่อน
‪ทำเอาอยากทำใหม่เลย
‪ฉันพูดเล่น
‪แดนน์ เธอไม่มีชุดคอยช่วยแล้ว
‪เธอไม่ต้องใช้สินะ
‪ฉันทำลงไปเพื่อมนุษยชาติ ‪นี่แหละปัญหาของพวกเธอ
‪พวกเธอไม่กล้าทำสิ่งที่ต้องทำ
‪แต่เรากล้าจัดการเธอแล้วกัน
‪พวกเธอไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่
‪เราต้องเปลี่ยนแปลงโลก
‪ซึ่งเราจะต้องบีบบังคับมัน
‪ไม่ใช่วันนี้ แดนน์
‪ทำไมพวกนายต้องฟังคำสั่งเธอ
‪ปกป้องคนที่ทำให้โลกเละเทะแบบนี้
‪แล้วดูสิเป็นยังไง
‪โลกร้อนแย่ก็จริง ‪แต่อายุขัยมนุษย์เพิ่มขึ้น
‪อัตราการตายตอนคลอดลดลง ‪รสชาติโฟร์โยก็มีมากมาย
‪ฉันรู้ว่ามันต้องเปลี่ยนแปลง ‪แต่นี่ไม่ใช่วิธีที่ควรทำ
‪ฉันรู้แล้วว่าต้องทำอะไร ‪ครั้งหน้าฉันจะไม่พลาดอีก
‪ไม่มีครั้งหน้าแล้ว
‪นายไม่รู้หรอกว่าฉันยอมทำได้แค่ไหน
‪กลับบ้านไปบอกลาครอบครัวซะ ‪โทนี่ ทอเร็ตโต้
‪เพราะแอลเอจะจมลงใต้ทะเล ‪ก่อนที่แผนฉันจะสำเร็จ
‪ระวัง
‪กลับกันเถอะ
‪พักหนึ่งสัปดาห์ ‪ชาร์จแบตกันเต็มที่หรือยัง
‪ครับ รู้สึกดีสุดๆ
‪เหมือนกัน ‪แต่ไม่ตื่นเต้นกับกระทิงกลแล้ว
‪ผมหายปวดคอแล้ว
‪ตาผมก็เลิกกระตุกเมื่อวานนี้
‪ฉันบอกแล้วว่าวันเผาทำลาย ‪ช่วยให้ดีขึ้นเยอะ
‪อยากให้ถึงปีหน้าไวๆ
‪คุณยังคิดจะจัดอีกเหรอ
‪อย่าทำงานกร่อยสิ
‪ผลการวิเคราะห์ของหน่วยนิติเวช ‪ในที่เกิดเหตุเย็นเจี๊ยบและคลังอาวุธ
‪บอกว่าอาวุธทุกชิ้นหากไม่ถูกทำลาย ‪ก็ได้กลับมาครบแล้ว
‪ผู้อำนวยการกลับมารักฉันแล้ว
‪ผมคิดว่าคุณน่าจะตีความ ‪ข้อความลับมากไปหน่อย
‪"ข้อความลับ" ก็ออกเสียงคล้ายๆ ‪"ข้อความรัก" นั่นแหละ
‪นั่นแหละคือสิ่งที่เราได้
‪มีอย่างหนึ่งที่หาไม่พบ
‪เดี๋ยว มีเอ็กซ์เจวันด้วยเหรอ ‪ใครใส่ไว้ในนั้น
‪เอ็กซ์เจวันคืออะไร ไม่ต้องบอกผมนะ
‪โธ่ ทำเอาอยากรู้เลย
‪ขอโทษที ความลับ
‪คราวนี้ไม่ได้แล้วโนแวร์
‪ถ้าอยากให้เราร่วมงานกับคุณอีก ‪บอกมาซะว่าเอ็กซ์เจวันคืออะไร
‪เอคโคพูดถูก ห้ามมีความลับ ‪บอกมาให้หมดไม่งั้นจบกันแค่นี้
‪ได้
‪ตอนแรกเป็นเอไอที่ช่วยจัดเอกสาร ‪เพิ่มประสิทธิภาพองค์กร
‪ดาต้า อนาไลซิส นูรัล เน็ตเวิร์ก
‪มันพัฒนาอย่างรวดเร็ว ‪จนฉลาดกว่าคอมพิวเตอร์ใดๆ ในโลก
‪สอนอะไรก็ได้ให้ตัวเอง
‪องค์กรพยายามผสานมันสมองนั่น
‪กับเนื้อเยื่อมนุษย์ ‪หุ่นยนต์และไซเบอร์เนติกส์
‪เพื่อสร้างสุดยอดทหาร แต่
‪มันเริ่มเกินมือ
‪เราก็เลยยุติโครงการ
‪หมายความว่ายังไง "เกินมือ"
‪หมายถึงเลื่อนหลุดจากมือ ‪หรือว่า "มันกินมือฉันแล้ว"
‪ผอ.คงจะใส่ไว้ในกอง ‪เผื่อจะกำจัดมันทิ้งโดยไม่บอกใคร
‪สรุปว่ามันอันตรายกว่า ‪สุดยอดอาวุธอันตรายอื่นๆ
‪เดี๋ยวนะ
‪ดาต้า อนาไลซิส นูรัล เน็ตเวิร์ก
‪แดนน์เหรอ
‪งั้นผู้หญิงที่เราสู้ด้วยก็เป็น ‪ไซบอร์กอัจฉริยะสุดเหี้ยม
‪แล้วเธอก็หายตัวไปเหรอ ‪เธอบอกว่าจะทำลายแอลเอ
‪อย่าเว่อร์ไปหน่อยเลย ‪แดนน์ถูกทำลายแล้ว
‪ก็คงจะแหลกเป็นชิ้น ‪อยู่ใต้น้ำแข็งหนักเป็นตันนั่นแหละ
‪เราเอาอยู่ย่ะ
‪หากฉันเป็นคนนำ ‪ใครก็หยุดทีมนี้ไม่ได้
‪มิสโนแวร์ เช็กโทรศัพท์ครับ
‪อะไร ทำไม
‪ไม่นะ
‪จะทำอย่างนี้ไม่ได้นะ
‪อะไร เกี่ยวกับแดนน์เหรอ
‪เกี่ยวกับทีมที่หยุดไม่ได้ของเรา ‪เราเพิ่งถูกสั่งห้าม
‪(ปฏิเสธการใช้งาน)
‪เราถูกไล่ออกเหรอ
‪คำบรรยายโดย ‪สาลินี เชี่ยวไพบูลย์สกุล