‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ลาล่ะ หน้าโง่
‪มีอะไรให้ใช้บ้างนะ
‪บาย
‪เราพบหัวขโมยวันเผาทำลายแล้ว
‪ราฟาเอลล่าเพิ่งใช้ ‪ระเบิดต้านแรงโน้มถ่วง
‪จะทำลายทิ้งทำไม ดูก็ใช้งานได้ดี
‪ฟลุคน่ะ
‪ปกติจะยุ่งยากกว่านี้
‪มีลูกหนึ่งทำฉันติดบนต้นไม้ ‪ตลอดเดือนเมษา
‪ฉันเหมือนแมวขี้กลัวติดบนต้นไม้
‪(โอเบอร์เฮาเซิน 2 เบอร์ลิน 113)
‪เราต้องหยุดราฟาเอลล่า ‪ก่อนที่จะก่อความวุ่นวายในเบอร์ลิน
‪เราเหลือแค่ 16 กม.แล้ว
‪สิบหกกิโลเมตรเหรอ ‪อย่างกับ 2,000 ไมล์แน่ะ
‪ฉันนึกว่าแค่ไม่กี่ฟุต
‪มากสุดก็ไม่กี่สิบหลา
‪ฉันยังไม่เห็นเบอร์ลินเลย
‪สิบไมล์ย่ะ พวกทึ่ม หยุดเธอเดี๋ยวนี้
‪ลงทูโค่พูดถูก เราต้องใช้หน่วยเมตริก
‪แฟนคลับนี่เอง ‪โทนี่ ทอเร็ตโต้หาฉันเจออีกแล้ว
‪ยอมรับเลยว่าหมอนี่ตื๊อเป็นบ้า
‪เสร็จฉันล่ะ
‪สารเติมแต่งเชื้อเพลิงเผาไหม้
‪รถของราฟาเอลล่าจะระเบิดใน 20 วินาที
‪งั้นเราก็อดเห็นการสนับสนุนสุดเจ๋ง ‪ในเปลวไฟของวันเผาทำลายแล้ว
‪แต่เรื่องสำคัญกว่าคือ ‪มีคนกำลังอยู่ในอันตราย
‪เราคงไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้
‪ถ้าองค์กรไม่เก็บ ‪อุปกรณ์อันตรายเอาไว้ตลอดทั้งปี
‪ใครเป็นคนเซ็นอนุมัติเนี่ย
‪เคยบอกแล้วไง ‪มันคือข้อมูลที่จะบอกเมื่อจำเป็น
‪ณ ตอนนี้ เราจำเป็นต้องรู้แล้วค่ะ
‪ร้อนๆ
‪ราฟาเอลล่า ‪รถคุณจะระเบิดจากสารเติมแต่ง
‪คุณต้องลงจากรถ
‪โทษที แม่สอนว่าอย่าคุยกับคนแปลกหน้า
‪เราเจอกันตั้งหลายครั้งแล้วนะ
‪ฉันต้องรีบลงจากรถ ‪แสงวิบวับบาดตาซะเหลือเกิน
‪จะอะไรก็เถอะ ออกจากรถได้แล้ว
‪(เซนต์)
‪โทษทีที่มานั่งด้วย
‪- หยุดนะ อย่า ‪- คลั่งรักอะไรฉันนักหนา
‪บอกว่าไม่ใช่ไง
‪- หยุด อย่า ‪- ทำไมล่ะ
‪เธอใช้อาวุธอะไรกับนาย
‪ไม่ได้ใช้ แต่แบบนี้แย่กว่าอีก
‪หยุดนะ
‪ฉันไม่คิดถึงการสู้กับ ‪ราฟาเอลล่าเลยสักนิด
‪มัน… เสียงดัง
‪ฉันจะสั่งโดรนให้เอากระเป๋ามาจากเธอ
‪มันน่ารักจังเวลาทำภารกิจ
‪เดี๋ยว ทำไมมันย้อนกลับมา
‪ฉันสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่
‪มันไม่น่ารักแล้ว ไม่แล้ว
‪เธอทำอะไรกับมัน
‪ดูเหมือนเธอจะมี ‪ไวรัสเกรมลินไนเซอร์ในกระเป๋า
‪เด็กไม่ดี จำปะป๊าตัวเองไม่ได้เหรอ
‪แฮชแท็ก อัปเกรด
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เธอใช้ถุงมือแม่เหล็กดึง…
‪นาโนโดรนในกระเป๋าคาดเอวนาย
‪มือ มือแกร่ง ฟรอสตี้ ไม่ปลอดภัย
‪ปีศาจ ราฟาเอลล่า ปีศาจ ราฟาเอลล่า
‪โอเคๆ เดี๋ยวผมไปเอง
‪พวกกระจอกตามมาอีกแล้ว
‪จำจี้มะเขือเปราะ
‪แหงล่ะ เธอต้องกดสองปุ่มนั่นพร้อมกัน
‪พวก
‪จำสมัยที่ซี้กันได้ไหม
‪ตอนที่คุณล้างสมองฉันเหรอ
‪แบ่งมาสคาร่ากันเท่ากับซี้กันตลอดไป
‪เธอเป็นพี่น้องขนตาโปรยจุ๊บ
‪ราฟาเอลล่า จอดรถ
‪ล่องหนหายไปอีกรอบแล้วนะ
‪เธอขโมยรถฉัน
‪เราคลาดกับเธอหลังพ้นเขตเมือง
‪ยังไม่มีข่าวว่าราฟาเอลล่าโจมตีเมือง
‪เธอหายไป
‪ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเธอวางแผน
‪ปล้นวันเผาทำลายกับชักใย ‪นายพลดุ๊ดลีย์
‪จากในคุกได้ยังไง
‪ฉันไม่รู้ แต่อย่าประมาท ‪ราฟาเอลล่าดีกว่า
‪จำตอนที่เธอล้างสมอง ‪คนทั้งเมืองได้ไหม
‪เราต้องดื่มฉี่ลิงก็เพราะเธอ
‪แถมสีอายแชโดว์ของเธอ ‪ก็เยาะเย้ยวงการแฟชั่น
‪เธอติดคุกก็จริง ‪แต่อาจมีคนช่วยอยู่ข้างนอก
‪ฉันมีนกพิราบสื่อสารพร้อม
‪กรณีที่ฉันติดคุก
‪พูดถึงเรื่องนั้น ผมว่าเรามี ‪นกพิราบตัวแม่ในฝูงมากเกินไป
‪พวกมันเดือดง่ายแล้วก็มีระเบียบ
‪เราจะใช้ช่วงพักนี้ไปเรือนจำ ‪ที่ราฟาเอลล่าแหกออกมา
‪เราต้องรู้ให้ได้ว่าเธอทำยังไง
‪และได้อะไรจากการพังวันเผาทำลาย
‪ราฟาเอลล่านั้นเรื่องเยอะมาก ‪ผู้คุมอยากเล่าเรื่องเธอไม่ไหวแล้ว
‪ดี เราอยากฟังจากปากทุกคน ‪ที่เธอปฏิสัมพันธ์ด้วย
‪เข้ามาสิจ๊ะ เข้ามาสิจ๊ะ มาเลย
‪ถ้าอยากจะเข้ามา ก็เข้ามาได้เลย
‪ขอโทษครับ มันติดหู
‪ดูเหมือนจะมีคนคิดอย่างนี้เหมือนกัน
‪ปีก่อน ราฟาเอลล่า ‪ได้รับจดหมายจากค่ายเพลง
‪ที่เจอคลิปนี้และอยากเซ็นสัญญา
‪แต่เขาอยากได้ตัวอย่างผลงานของเธอ
‪ใช่ ฉันรู้สึกสดใส
‪ฉันจะต้องรอด
‪พิลึกจัง
‪ราฟาเอลล่าเขียนจดหมายถึงโปรดิวเซอร์ ‪ฉบับแล้วฉบับเล่า
‪แต่ไม่เคยมีใครตอบจดหมายกลับมา
‪เราเลยเดาว่าเธอเสียสติ
‪คนที่ถูกขังเดี่ยว ‪มีวิธีรับมือต่างๆ กัน
‪บางคนได้รับจดหมายแต่ไม่เคยตอบ
‪แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง ‪ที่เขียนโต้ตอบกับตัวเอง
‪จริงเหรอ เหมือนมีตัวตนสองคน
‪ใช่แล้ว
‪คนหนึ่งมาจากอนาคต อีกคนมาจากอดีต
‪แต่เธอถูกปล่อยตัว ‪ก่อนที่ทุกอย่างจะสุกงอม
‪คู่รักชะตาลิขิต เดินทางข้ามเวลา
‪จะได้พบกันใน ‪ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่
‪พอแล้ว
‪เล่ามาว่าจำอะไรได้บ้าง ‪เรื่องเธอแหกคุกเมื่อคืน
‪ครับ ผมยืนอยู่นอกห้องขังนี้
‪แล้วก็ได้ยินเสียงเธอมาจากทางเดิน
‪ผู้คุมหมายเลขสามที่จิ้มลิ้มน่ารัก
‪ผมไม่รู้ว่าเธอออกมาได้ยังไง
‪ทางนี้จ้ะ
‪ผมตกใจมากที่เธอแหกคุก
‪และตกใจกว่าที่เห็นเธอเต็มไปหมด
‪(บันทึก)
‪ผมคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้
‪ทักทายโฮโลแกรมฉันสิ
‪สิ่งเดียวที่แย่กว่าราฟาเอลล่าก็คือ ‪ราฟาเอลล่าแยกร่าง
‪มีนักโทษแหกคุก ‪โฮโลแกรมเพิ่งด่าฉันว่าอุบาทว์
‪ขอกำลังเสริมด่วน
‪เสร็จฉันล่ะ
‪นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่ผมจำได้ ‪พอผมฟื้น
‪ราฟาเอลล่าก็ขโมยรถลาดตระเวน ‪และซิ่งไปบนออโตบาห์น
‪แล้วเธอไปเอากระเป๋าเทคโนโลยี ‪วันเผาทำลายมาจากไหน
‪ไม่มีใครรู้ ไม่มีวิดีโอบันทึกไว้ ‪ว่ามันเข้ามาตอนไหน
‪มีนกพิราบสื่อสารบ้างไหม
‪ไม่มี
‪เพื่อนร่วมงานที่ไม่ไว้ใจ
‪ถ้ามีคนปล่อยเธอออกไป ‪คงออกมาเอาหน้าแล้ว
‪ใครๆ ก็อยากจะกำจัดเธอ
‪งั้นใครล่ะเป็นคนนอกที่ช่วยเธอ
‪เธอคุยกับคนจากค่ายเพลง
‪แต่ดูเหมือนจะเป็นคนที่เธอแต่งขึ้น
‪มีทฤษฎีเดียวที่เข้าเค้า
‪เราอยู่บนแถบเมอบิอุส ‪ที่เป็นจิตสำนึกของราฟาเอลล่า
‪ฉันไม่ทันคิดถึงเรื่องนั้นเลย
‪เราคือเธอและเธอคือเรา
‪เราติดอยู่ในคลื่นของเธอ ‪ในกระแสน้ำที่แปลกและโหดร้ายตลอดไป
‪หรือไม่เธอก็ล้างสมองให้คนช่วยเธออีก
‪- อาจจะ ‪- ดูไม่น่าเป็นไปได้
‪ที่นี่ไม่มีใครดูเหมือนถูกล้างสมอง
‪พวกเขาจดจำทุกอย่างได้
‪จะยังไงก็เถอะ ผมดีใจที่เธอไปซะ
‪เธอเป็นนักโทษที่น่ารำคาญ ‪ที่สุดที่เคยเจอ
‪แม้แต่ตอนที่พูดทักทายยัง…
‪ไง
‪ฉันเป็นเพื่อนทางจดหมายกับหัวหน้าเธอ ‪เขาบอกให้มาหาหลังออกจากคุก
‪ขอใบเซ็นสัญญาหนึ่งที่ค่ะ
‪เธอนี่เอง
‪เสียงตัวจริง ‪น่ารำคาญขนาดนี้ได้ยังไงกัน
‪เปิดให้เด็กฝึกงานฤดูใบไม้ร่วงดู ‪พวกเขายังไม่เคยเห็น
‪พวกเขาอาจจะรอด
‪ถ้าอยากจะเข้ามา ก็เข้ามาได้เลย
‪เชิญมาทางนี้เลย
‪น่าเศร้าเป็นบ้า
‪เข้ามาได้เลย
‪เจ้าพวกฝ่ายบริหารรุ่นเยาว์ ‪หัวหน้าแกรักฉันจะตาย
‪พวกขี้เหร่นั่น ‪ไม่รู้จักดนตรีของจริงเอาซะเลย
‪ชุดใหม่ทำให้ฉันรู้สึกดีทุกที
‪นั่นเธอนี่
‪ตายแล้ว ชุดนี้เลิศจังเลย
‪ฟังนะ พวกขี้เหร่
‪พวกเธอจะโชคดีแบบสุดติ่งกระดิ่งแมว
‪ถ้าได้ฉันเป็นลูกค้า ‪แต่พวกเธอพลาดโอกาสนั้นแล้ว
‪ฉันมีเสียงดุจนางฟ้า
‪ฟังซะ
‪ไม่มีเบาะแสใหม่เลย
‪เราคงได้แต่ไปเบอร์ลิน
‪และหวังว่าราฟาเอลล่าจะโผล่หางออกมา
‪ราฟาเอลล่าทำอะไรในเมืองนะ
‪เธอโผล่หางแล้ว รีบไป
‪คุณพระ
‪ดูเหมือนเธอจะพบพาวเวอร์สูท
‪หวังว่าเธอจะไม่ได้ ‪ใช้พลังนั่นกับรถฉัน
‪ราฟาเอลล่า ชุดใหม่นั่นอะไรน่ะ
‪ดีจัง มากันครบเลย
‪ฉันจะได้ระบายความแค้นใส่พวกเธอด้วย
‪สรุปว่าแค่อาละวาดระบายความแค้นเหรอ
‪น่าจะใช่
‪คุณถอดชุดออก ‪แล้วเราไปหาอะไรกินด้วยกันไหม
‪อาจจะกิน…
‪แพนเค้กมันฝรั่ง
‪นายนั่นแหละแพนเค้กมันฝรั่ง
‪ขอบใจมาก ซิสโก้
‪แต่เธออาจจะโยนของอะไรใส่นายก็ได้
‪เราต้องชิงหายนะแฟชั่นนั่นคืนมา
‪มันมีจุดอ่อนอะไร ‪ทำไมถึงอยู่ในกองวันเผาทำลาย
‪ฉันใส่แล้วน่าเกลียด
‪ถ้าชุดปล่อยพลังไปมากพอ ‪เราจะโจมตีผู้สวมใส่ได้
‪ใช่ เรื่องนั้นด้วย
‪ฟรอสตี้ คำนวณหน่อยว่า ‪ชุดราฟาเอลล่าเหลือพลังแค่ไหน
‪ดูเหมือนเธอจะตะโกนได้อีกห้าครั้ง
‪เราต้องยุให้เธอปลดปล่อยพลังออกมา
‪แต่ระวังอย่าให้โดนสอยเข้าจริงๆ
‪ฉันไม่ชอบแผนนี้เลย
‪น่าสนุกดีออก โย่ ราฟ
‪เธอทำสีชุดฉันพังหมดเลย
‪สีชมพูกำลังมาแรงนะยะ
‪เยี่ยมมาก เอคโค
‪ชุดสูญเสียพลังแล้ว ทำต่อไป
‪ผมเปียพาวเวอร์
‪เชื่อมรถกัน
‪หลบไปให้พ้น
‪ฉันเกลียดทุกสิ่งทุกอย่าง
‪ยังเหลือตะโกนอีกสามครั้ง
‪ราฟาเอลล่า ผมเป็นห่วงวิธี ‪รับมือกับเรื่องเลวร้ายของคุณ
‪ผมหวังว่าสักวันคุณจะเข้ารับการบำบัด
‪ไม่ต้องมาสั่งฉัน
‪เธอยังไม่พร้อมจะบำบัด
‪เราต้องให้เธอตะโกนอีกสองครั้ง
‪โอเค
‪ไปเรียกร้องความสนใจเธอซะ
‪ต้องทำด้วยเหรอ
‪ใช่
‪จะใครหน้าไหนก็ห้ามยุ่งกับผมฉัน
‪หวังว่ารถฉันจะไม่ได้จอดอยู่ในนั้น
‪เหลืออีกแค่ครั้งเดียวแล้ว ‪ชุดเธอก็จะหมดพลัง
‪ฉันไปเอง
‪เขาโกหกฉัน
‪ไม่ๆ
‪เข้ามาสิจ๊ะ เข้ามาเลย
‪แน่จริงก็เข้ามา
‪นี่ ราฟาเอลล่า
‪ผมรู้แล้วว่าทำไมค่ายเพลง ‪ไม่อยากเซ็นสัญญากับคุณ
‪คุณไม่เก่งไง
‪ติดสิๆ
‪เสร็จฉัน
‪เบื๊อกเอ๊ย
‪ราฟาเอลล่าเพิ่งโยนทอเร็ตโต้ ‪ขึ้นดาดฟ้า ทำไมมันยังไม่ดับ
‪ไม่รู้ เธอดันทุรังต่อด้วยความโกรธ
‪มันเป็นอาวุธทดลอง ดังนั้น ‪การคำนวณก็อยู่ในขั้นทดลองเหมือนกัน
‪ทำไมต้องมีจรวดลำที่หกทุกที
‪ฉันมองเห็นเธอแล้ว
‪ฉันจะคอยกดดันเธอเอง
‪แกรี่กับจูเลียส ไปรับโทนี่
‪ผมเปียพาวเวอร์
‪ที นายไหวไหม
‪ไหว ฉันมีแผนแล้ว
‪เสร็จฉันล่ะ ทีที
‪ท่าทางนายจะไม่ต้องใช้รถแล้ว
‪เบื๊อกเอ๊ย อีกแล้วนะ
‪เพลงห่วยๆ ของเธอร้องว่ายังไงนะ
‪ไม่ห่วยสักหน่อย
‪พิสูจน์สิ
‪เธอรู้สึกสดใส
‪แต่เธอคงไม่รอด
‪จะไปล่าเธอเดี๋ยวนี้
‪ฉันจะไปหาและล่าเธอ
‪จะไปล่าเธอเดี๋ยวนี้
‪เราเจอรถนายแล้ว
‪ใช่ แต่หลังคามีรอยบุบ ‪เท่าตัวราฟาเอลล่า
‪เธอจะขังฉันยังไงก็เชิญ ‪แต่ฉันไม่ยกชุดนี้ให้เด็ดขาด
‪ฉันไม่สนเรื่องชุด ‪มันไม่มีประโยชน์กับฉัน
‪เธอพังวันเผาทำลายได้ยังไง ‪และทำไปทำไม
‪มันคืออะไร
‪อย่าแกล้งโง่ ราฟาเอลล่า
‪เธอมีกระเป๋าที่มีของไฮเทคโดนขโมย ‪เธอเอามาจากไหน
‪เย็นวันหนึ่งฉันตื่นหลังงีบเสริมสวย ‪แล้วมันก็อยู่ตรงนั้น
‪สรุปเธอไม่รู้ว่ามันมาจากไหน
‪ใช่ ฉันแค่ใช้อุปกรณ์แหกคุก
‪จะได้ไปพบกับประธานค่ายเพลง
‪เขาบอกฉันเองว่าจะปั้นให้เป็นดาว
‪ดาวดวงนี้กำลังจะกลายเป็นซูเปอร์โนวา
‪แล้วก็ดาวนิวตรอน
‪และสุดท้ายก็เป็นหลุมดำยักษ์
‪แล้วก็กลืนกินพวกอัปลักษณ์ตลอดกาล
‪เธอรู้วงจรชีวิตดวงดาวดีมาก
‪ยังมีจดหมายที่ได้รับจากเขาอยู่ไหม
‪- มี ‪- ขอดูหน่อยได้ไหม
‪อยู่ในนั้น
‪มันมักจะโผล่มาที่ห้องขังฉัน ‪อย่างลึกลับ
‪เขาทำให้ฉันหาตึกเจอยากมาก
‪ฉันต้องหาไปทั่วเบอร์ลิน
‪โชคดีที่รถของนายขับนิ่มมาก
‪ทุกคน ดูนี่สิ
‪(เลขที่ 1982 ถนนโนแวร์)
‪เขาปั่นหัวคุณน่ะ
‪เหมือนที่ปั่นหัวพวกเรา
‪คำบรรยายโดย ‪สาลินี เชี่ยวไพบูลย์สกุล