SERIAL NETFLIX
Odpalam nagranie z kamer.
Zobaczymy, kto włamał się do skarbca.
Niech no położę na nich łapska!
Serio? I co zrobisz?
Cokolwiek.
- Ma niezły styl. - Zwykle taki nie jest.
Oberwał granatem z dżemem.
Miał się wszystkiego bać, ale jest taki z natury.
Więc zadziałał odwrotnie.
Nie wierzę, że ktoś zadał sobie tyle trudu,
by zepsuć Dzień Płomieni!
A do tego użyje broni do jakiegoś złowrogiego planu.
Tak… Pewnie. O to też się złoszczę.
Nie będę pokazywać palcem, ale nie stałoby się to,
gdybyście nie sądzili, że to świetny pomysł,
by trzymać niebezpieczną technologię na kupie.
Właśnie, komendancie White!
Broń była bezpieczna. Mieliśmy mnóstwo świetnych mechanizmów.
Gdy utknąłem w łazience, nie mogli mnie uwolnić przez tydzień.
Było fajnie, ale padł mi telefon.
Hasztag: sam na tronie.
Ktokolwiek to zrobił, wszedł i wyszedł niezauważony.
Jakby złodziejem był duch.
Wtedy mielibyśmy szansę ich złapać.
Wyciągnąłbym ze schowka czytniki ektoplazmy,
włączył stary, dobry replikator ciała i voilà…
Chyba powiedziałem za dużo.
To nie duch.
Zrobił to ktoś z agencji. Znał system bezpieczeństwa.
Czekaj.
Coś mam! Jest!
To wyklucza wampiry, ale duchy są ciągle aktualne.
To tylko zwykły człowiek.
Jak zwykle. Nigdy duch.
Generał Dudley!
Ten od bazy, z której ukradliśmy klucz? Uratowałem wtedy Laylę.
To ja was wtedy uratowałam.
Dudley jest wciąż aktywny? Co chwilę ktoś się do niego włamuje.
Nie wiem i mam to gdzieś. Znaleźliśmy cel. Jazda z tym!
Niby dokąd mamy jechać?
Wozy, za którymi jechaliśmy, zniknęły i ukrywają się przed satelitami.
Nie wiemy, dokąd jadą.
Powiem ci, dokąd jadą: do świata pełnego bólu!
Kiedy ta bomba przestanie działać? Tęsknię za starym Ciskiem.
Chwileczkę. Mam!
Bomby strachu mają wyjątkowe promieniowanie.
Nie możemy namierzyć pojazdów?
Znajdźmy broń.
Tak! Jedzie na północ przez Alpy.
Dobra robota.
No i mamy lokalizację.
Teraz mogę?
Dawaj.
Jazda z tym!
Śledzimy konwój, ale nie wiem, dokąd jedzie.
Teren wygląda na opuszczony.
W teczce Dudleya znalazłem
informację, że ma domek na górze i tam wędkuje.
Lubi też rzeźbić w lodzie.
Jak miło. Nawet złoczyńcy mają hobby.
Brzmi jak przegryw. Miejcie oczy otwarte.
To wykwalifikowany oficer wojskowy
i na pewno brak mu piątej klepki.
Nie wiemy, jakie ma systemy obronne.
A mnie coś świta!
Maź strachu przestała działać. Jestem przerażony!
Widzę Dudleya! Podjeżdżam.
Chcą zrobić z Tony'ego kanapkę!
BST? Bekon Sałata Toretto?
Albo Topiony Tony.
- Zrobiłem się głodny. - Ej!
Pomóżcie!
- Jasne. - Wybacz.
Cisco, odpalaj rakietę!
Zgubiliśmy ich. Widzicie Dudleya?
Mam go.
Zjeżdżajmy.
Nieźle.
Wzajemnie.
Siedzimy mu z Laylą na ogonie. Kieruje się do jaskini.
To pewnie trasa ucieczki.
Powstrzymajcie go, zanim wjedzie.
Satelity wykryły meteorologiczny błąd w troposferze.
A moje oczy wykryły gigaśnieżycę!
Mamy towarzystwo!
Toretto, Echo, słyszycie mnie?
Odcięło nam łączność.
Co to za kraina lodu?
Skup się na drodze!
Tony zaraz spadnie!
Mam cię!
Jesteś bezpieczny.
Dzięki, Cisco.
Ta burza to obłęd!
Wiem, ale Dudley nie zwalnia. Musimy go śledzić!
Wiatr jest za mocny! Tracimy wysokość!
Spróbuję delikatnie wylądować!
Albo nie!
Zawijamy się. Natychmiast!
Echo? Pani Nigdzie?
Ktoś mnie słyszy?
W radiu cisza.
Utknęliśmy bez aut i możliwości kontaktu?
I swetrów!
No co? Niebezpiecznie jest
wystawiać skórę na taką temperaturę.
Czeka nas odmrożenie, hipotermia…
Jeśli najpierw nie zje nas wielki yeti!
Lubią liofilizowane jedzonko.
Cisco ma rację.
Nie w sprawie yeti, ale trzeba znaleźć schronienie.
Jeśli nas namierzą, będziemy łatwym celem.
Masz rację.
Tam!
To pewnie dom Dudleya.
Przeczekamy tam burzę, a potem znajdziemy auta.
- I odzyskamy łączność. - I znajdziemy swetry!
Może ręcznie robioną kołdrę czy coś?
Poduszkę z:
„Niech Bóg da komuś innemu, wracam spać!”.
Albo znak drogowy z napisem: „Króliczkowe skrzyżowanie”.
Coś na rozgrzanie duszy i ciała.
Chodźmy.
Jesteśmy w środku.
I co teraz?
Jednak nie.
PizzaLala mówiła ci o bezdomnych w tunelach?
Na pewno nie ich ścigamy.
Ale może oni nas.
Wolisz walczyć z kretem wielkości człowieka czy
50 osobami wielkości kreta?
Wolę się stąd wydostać.
Dla mnie 50 miniludzi. Kopniesz, zmiażdżysz, posiekasz.
Cicho tam. Co to było?
CEL NAMIERZONY: GENERAŁ DUDLEY
Mamy cię, Dudley.
Echo?
Skąd wiemy, który jest prawdziwy?
A to nowość.
Kombinezony…
Widzę twój kombinezon i podbijam…
o granat laserowy.
Co ty robisz? Bez tego nasze stroje nie działają.
Ich też nie. Ha!
Zmiażdżmy ich jak w podłej dzielnicy!
Wszyscy cali? Znajdźcie kolegę.
Mam go! Co się stało?
Straciliśmy element zaskoczenia, a zaskoczyły nas elementy.
Miniwersja maszyny pogodowej
została skradziona. Mogła wywołać burzę.
Ma wewnętrzny jonizator, więc działa bez satelit.
Brzmi pomocnie. Czemu mieliśmy ją wysadzić?
Była nieprzewidywalna.
Planujesz popołudniową mżawkę,
a nawiedza cię ognisty tajfun!
To faktycznie słabo.
Gary, skąd wzięła się anomalia pogodowa?
Zanim straciliśmy łączność, sygnał docierał z północnej strony góry.
Tam się udamy. Trzeba zniszczyć tę maszynę.
Nową, ulepszoną i bardzo niebezpieczną!
Zrozumieliśmy.
Daleko jeszcze?
Cisco, domek jest dosłownie przed nami.
Serio? Wybacz.
To nie moja wina, to przez śnieżną paranoję.
Pierwszy objaw – uwierzenie w to, że ją masz!
Ostrożnie. Dudley jest ciągle pół kroku przed nami.
Dom może być pełen pułapek,
a w środku może czekać na nas armia dronów.
Chyba w porządku.
- Hę? - Co?
Śnieżna paranoja!
Jeśli Dudley jest tu, to kogo śledziły Echo i Layla?
To pułapka.
Nie wiecie, jak wydostać się z jaskini.
My nie, ale ty tak.
Wyciągnij nas stąd.
Nie wierzę, że to mówię, ale tak się cieszę, że was widzę.
Prawie zrobiłem z tego krzesła sedes.
Już tak kiedyś było.
Posłuchajcie,
gdy wrogi przesłuchujący proponuje wam kawę,
nie pijcie jej.
Zapłacicie za to.
Nie rozumiem.
Zsikałem się.
Nie tego!
Czemu twoi ludzie cię związali? Zbuntowali się po włamaniu?
To nie moi ludzie.
Złodzieje broni mnie wrobili. Sfałszowali dokumenty i nagranie.
I to dobrze, z tego, co widzę.
Nabrali nawet Nigdzie.
Nie kupujemy tego.
Właśnie. To wygodna historyjka.
Nie tak dawno temu
grupa okropnie wkurzających dzieciaków
mówiła to samo w mieście Meksyk.
Jeśli mówisz o nas,
to jesteśmy grupą okropnie wkurzającej młodzieży.
Jestem wojskowym. Słucham się przełożonych.
Misje pod przykrywką, ucieczki i zbieranie sprzętu
to wasze zagrywki.
Obstawiałbym,
że mózg operacji jest bliżej was, niż sądzicie.
Którędy się stąd wychodzi?
A tymczasem
opowiesz nam wszystko, co wiesz o planie Dudleya.
Dudley? Nie pracuję dla niego.
Nie? To dla kogo?
Powiem wam, dla kogo pracuję, jeśli i wy mi to powiecie.
To poufne dane.
- Nawet dla ciebie. - Co to znaczy?
Jesteście pionkami pracującymi w agencji, o której nikt nie słyszał,
dla kogoś, kogo nie znacie.
Broń w rękach pani Nigdzie ma być lepsza niż w rękach Dudleya?
Czy Moraya? Czy Sudarikova?
Nigdzie nie używa ich, by zniszczyć świat.
Nie. Żeby go kontrolować.
Czy kontrola nie jest inną formą zniszczenia?
To niszczenie wolnej woli!
Brzmi jak gadka Shashiego.
Miał dobre pomysły.
Ale nie był gotów na to, co możecie zrobić wy.
Kim jesteś? Skąd to wszystko wiesz?
Pani Nigdzie powinna wam powiedzieć.
Więc albo nie wie, albo specjalnie nie mówi.
Ja bym się martwiła.
Pracowałam już dla świrów i nibyszefów.
Pani Nigdzie wie, co robi.
Włącznie z wyciąganiem z was informacji! Idź!
Pewnie macie wiele pytań,
ale niestety nie uda wam się otrzymać na nie odpowiedzi.
Świetnie. Ostatnio ledwo co się udało.
Jak pokonać większą liczbę?
Z małą pomocą Palindroma.
Skacz!
Ukradłaś mu to, co?
Oj tam. Pożyczyłam.
Dostańmy się wyżej.
- Nie odpuszczają! - Ale trochę im odbiegłyśmy.
Źle to wróży.
To wygląda na środek burzy. Jesteśmy blisko.
Maszyna pogodowa! Przed nami na górze!
Użyję IEM, by ją wyłączyć!
Niedobrze.
Jakie to gorzkie.
Żartujesz?
Ręcznie zbierane ziarna kakao
importowane z prywatnej kolumbijskiej farmy.
Przydałyby się pianki.
Wiem. Ach, te dzieciaki.
Dobra. Moja kolej.
O! To jest dobre!
To chyba…
No…
Pajacowanie… Pankejki!
Zgadłeś, ziom!
Tak szybko?
Gdy Cisco mówi: „To jest dobre!”, chodzi o jedzenie.
Oby reszta ekipy też dobrze się bawiła.
To bez sensu, nie uciekniemy im.
Mam plan.
- Gotowa na skok? - Ja tak, ale twój strój?
Spokojnie, mam swój sposób.
Będzie trzeba to wyłączyć ręcznie!
Czas na Przynętę i Przełącznik.
Wy jesteście przynętą, ja przełączę.
Mogłaby choć raz zgłosić się na przynętę.
Mniej gadania, więcej kicania… przed laserami!
Popatrz, wyszło słońce.
Nigdzie? Tony?
Ktoś mnie słyszy?
Echo!
Wszystko w porządku?
Tak. Nic nam się nie stało, ale jesteśmy u podnóża góry.
Gdzie są wszyscy?
- My… - Echo!
Z Frosteem i Ciskiem trafiliśmy do domku Dudleya. Jest tutaj.
Jesteście z…?
Jesteś pewny? Widzimy kopię Dudleya cały dzień.
- Czekaj. - Auć!
Tak, to on.
Wyjaśnijmy to.
Nasza piątka ryzykowała życie,
a wy siedzieliście przy kominku
i popijaliście sobie czekoladowe napoje z wrogiem?
Nie do końca mi smakowały.
Generał Dudley jest niewinny. Siedział tu związany.
Też mi historyjka.
Ci, z którymi walczyłyśmy, wyglądali jak on.
Błagam!
I wy się nabieracie na ten gambit kameleona?
Niczego was nie nauczyłam?
Może skupmy się na duchu, którego złapałyśmy.
Usłyszałyśmy o agencji i dawnych misjach.
To poufne dane.
Właśnie! Ktoś chce, żebyśmy mieli Dudleya za złodzieja.
Chce nas wyprowadzić w pole.
Nie cierpię pola. Tam są zawsze wkurzone gęsi.
Chodzą sobie i gęgają. Ale nie są miłe.
Agencja może mieć kreta?
Możliwe, ale nie martwmy się tym. Skupmy się na zadaniu.
- Ratowaniu Dnia Płomieni! - Tak!
Nie!
Znaczy tak, ale najpierw trzeba namierzyć broń.
A zaczniemy od przesłuchania
faceta, który kierował tą operacją od samego początku.
Mózg operacji. Gruba ryba!
Tutaj Nigdzie.
Przyjęłam.
Więc…
Dudley nie stoi za atakiem.
- Co? - Żartuje pani.
Agencja dostała cynk,
że broń, która pasuje do opisu kradzionej,
została użyta do demolki na Autobahn.
Świetnie!
Nie chodzi o demolkę, ale to dobry trop.
Kto za tym stoi?
Rafaela.
Rafaela w Niemczech?
Ach du lieber!
Napisy: Marta Przepiórkowska