NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Gdzie jesteśmy? - Jeśli nawigacja w wozie działa…
A może nie działać, bo nadaje się na złom.
Powiedziałem „jeśli”.
To wyspa na południowym Pacyfiku tak mała, że nie ma nazwy.
Świetnie. Cenna informacja.
Ależ tu pięknie! Ktoś idzie się pluskać?
Tony, wszystko gra?
Tak, gra i trąbi.
Śniło mi się, że sterowałeś łodzią podwodną.
Byłem w rybnym zespole! I kałamarnica złamała mi serce.
Gdzie my jesteśmy?
Co pamiętasz o Sudarikovie?
Dlaczego cię do tego przypięli?
Do czego?
- Podłączyli cię do jakiejś maszyny. - Co?
Chciał wykraść ci coś z mózgu.
A niby po co?
A ja wiem? Wciąż jest zły, że ukradłeś sowie kryształ.
Też tam byłaś!
Pamiętasz to, że byłeś w jego samolocie, przeskoczyłeś na nasz,
że się rozbiliśmy albo… Co ostatniego pamiętasz?
Prowadziłem auto.
Byłem w L.A., ale w śnie. Porwali Doma i próbowałem go uratować.
Był podłączony do maszyny.
Może to była jakaś gra wideo w trybie VR.
Dlaczego mnie nikt nie porywa, gdy gram w grę AR
i nie zmusza, żebym grał w jeszcze lepszą grę VR?
Powinien cię zbadać lekarz.
Ale tym nie dojedziemy na pogotowie.
Jak mówiłem: to złom.
Jakieś szczegóły?
Wentylatory zapchał plastik. To globalna katastrofa.
Karoserię zniszczyły torpedy i bomby,
wnętrze przepaliły słona woda i ciśnienie.
Na razie nie wróci do bycia łodzią.
Więc co zrobimy?
Wezwiemy na pomoc panią Nigdzie i Palindroma.
Nie spodoba jej się to.
Nie mamy wyjścia.
Jesteśmy rozbitkami.
TYMCZASEM NA INNEJ WYSPIE NA POŁUDNIOWYM PACYFIKU…
Świerszcze z wodnego bazaru w Kambodży są okropne.
Za mało kminu.
Jadłem gorsze.
Co najgorszego jadłeś podczas obserwacji?
Próbowałaś suszonej meduzy?
Suszona meduza? To jak filet mignon!
Spróbuj smażonego tułowia tarantuli, zanim oczernisz meduzę.
Tułów tarantuli? Czyli popcorn pustyni?
Chcesz ohydną przekąskę? Spróbuj dipu ze śledziony.
Jakiego rodzaju śledziony?
Szarej? Najgorzej, że podają to z czipsami z jarmużu.
Nie! Zmyślasz!
Co nie? Jarmuż to nie czips. To liść!
Z ust mi to wyjąłeś.
O, to Garuś.
Wiadomość głosowa.
Przestań, to linia alarmowa.
Hej.
Zdemaskowali nas. Bierz torbę, odpalę bombę.
Nie, czekaj. Patrz.
Nie wygląda na spiętego.
Nie rozbrzmiał alarm.
Myślę, że ta wyspa stała się klatką Faradaya.
Sudarikov blokuje połączenia.
Coś się tutaj kroi.
Musimy wejść do środka pod przykrywką.
Palindrom nie może teraz odebrać,
ale wiedz, że nie jesteś sam.
Słucham.
Złapałeś go?
Nie, ale mnie rozumie. Zdaje się, że jesteśmy sami.
Przeszukajmy wyspę. Może jest jakaś wioska.
Może mają pizzerię!
Myślicie, że mają tu tylko hawajską?
Ciepły ananas, fuj.
Ze wzgórza będzie lepszy widok.
To długa wędrówka.
Kto mówił o wędrowaniu?
Pojedziemy!
Wóz Cisca jedzie bez drogi.
Mam nadzieję, że ten strażnik nie zna tu wszystkich osobiście.
Nie przypominamy ich.
Nieważne. Musimy przejść test skanu siatkówki.
Od dawna już nie wygrzebywałem oka zbirowi.
Luzuj, mięśniaku!
Tworzę soczewki kontaktowe.
Nienawidzę ich wkładać.
Dotykanie oka, ble!
Masz zdanie na każdy temat.
Ja podcinam, ty kopiesz.
DOBRY PIES
To też zadziałało.
No nie! Nie widzę pizzerii.
Zobaczmy!
Powinniśmy być bardziej ostrożni niż na przejażdżce główną ulicą.
Według reklamy Yoka Tropical Tango
mieszkańcy wysp są przemili.
Tak, śpią w hamakach i wymyślili luz.
W reklamie są też misiami z kartonu.
A nie koalami?
Koale to misie!
Nie! To torbacze!
Dobra, nie wiemy nic o wyspach.
Popieram Laylę.
- Nikogo nie widzę. - W drogę.
Och! Tylko nie oni.
Kolejny statek nam zwiał.
Namieszaliśmy z tym biznesem przemytniczym.
Mama miała rację. Mogłem nie rzucać szkoły dentystycznej.
Nasza ekipa się niepokoi.
Jeśli czegoś nie zgarniemy,
będziemy spłukani, a oni się zbuntują.
No i wisimy kasę Ruskowi.
Tak!
Pomożecie?
Toretto, wyjeżdżamy. Leć po wóz.
Toretto? Layla Gray?!
Hej, Scadan!
- Lecimy! - A banany?
Bez potasu dostaniemy hipokalemii!
Gdzie się podziewa Toretto?
Co z tobą? Ruszamy!
Tony! W porządku?
Dzisiaj?
Ostrożnie z tym maluszkiem.
Trzymać się!
Mówiłem „ostrożnie”!
Kradzież aut Toretta? Tego potrzebujemy,
by wyrównać rachunki.
Do roboty, głąby! Ruszamy na polowanie!
I co?
Są tutaj Scadan i Mięśniak. Bawią się w piratów.
Ledwo uciekliśmy. Przez Toretta.
Tyle jest bananowych pułapek na pacyficznych wyspach,
a ja wlazłem w tę ich.
Co się stało?
Nie wiem, dotknąłem kierownicy i nagle wróciłem do gry.
Zrobili mi coś z mózgiem. Nie mogę prowadzić!
Spokojnie. Oddychaj. Już dobrze.
Miałem do czynienia z mózgową jajecznicą u agentów.
Wspinaj się po drabinie paniki.
A jeśli nie będę więcej kierowcą? Będę Torettem?
Ciocia Maria nie prowadzi, a jest Toretto.
Bo ma 90 lat. I jest w pace. Za kradzież aut!
Mamy większe problemy niż paranoje Toretta.
Scadan nas wytropi. Wyspa nie jest duża.
W mig znajdzie wóz. Musimy stąd wiać.
Moja moc leczenia potrzebna jest w dwóch miejscach.
Naprawimy to w ten sam sposób.
Pogmeramy w procesorze kluczem.
Użyj go do naprawy wozu. Ja zajmę się Tonym.
Proszę, nie wal w procesor wozu kluczem.
Nie spodziewa się tego.
Rozluźnij się.
Oddychaj. Wyluzuj.
Nie martw się. Tylko luz.
Twoje mówienie o luzie mnie stresuje!
Dobrze, w porządku. Dopuść do siebie te emocje.
To bezpieczny hamak.
A teraz opisz mi ostatnie wspomnienie
związane z Sudarikovem smażącym ci mózg elektrodami.
Jechałem przez L.A. i próbowałem ratować Doma.
Nie byłem w stanie go dogonić.
Oddychaj.
Lu… Spokojnie.
Teraz pomyśl, że to nie był tak naprawdę Dom.
To nie było prawdziwe.
To tylko iluzja.
Wyluzuj…
Co się dzieje? Czy ten hamak się rusza?
Nie umiem go prowadzić! Wstaję!
Wykorzystamy klasyczne odgrywanie ról.
Tony, ty jesteś sobą, ja będę Domem.
Dobra.
Przypomnij sobie. Gonisz mnie.
Tak, nie mogłem cię dogonić. Mieli Doma i nie mogłem go uratować.
Powiedz, jak się czujesz.
Wybacz mi, Dom. Zawiodłem cię. Nie jestem Torettem.
Pewnie, że jesteś.
Jesteś rodziną. La familia!
Ona jest na zawsze!
Bycie Torettem nie ma nic wspólnego z autami.
A z tym, co kryję się tutaj.
To tutaj jest zepsute!
Zepsute.
Och! Już dobrze, młody.
Pogorszyłem sprawę.
Z drogi, konowale.
Kowboja naprawia się w jeden sposób.
Wsadza go na konia.
Psikanie go tymi preparatami mu nie pomaga.
Ja się raczej zastanawiam, ile miał wstrząśnień mózgu.
Zajmijcie się wozem.
Witaj w koszmarze.
Łap kierownicę. Dasz radę.
- Tu nie ma drogi. Tylko drzewa! - Więc jedź!
Dawaj! Nie bądź dzieckiem, jedź.
- Nie zasłonisz oczu, skułam cię! - To odkuj!
Nie! Jedź!
Nie podoba mi się to!
Zatrzymaj auto.
Nie zatrzyma się. Dalej.
Nie poprowadzę. To twoje zadanie. Dalej.
Chcę do doktora Cisca! Gdzie jest?
Widzisz? Nie było tak źle. Przeżyliśmy. Jeszcze raz?
Da radę.
To oni?
Gdzie Tony?
Potrzebuje czasu na przemyślenia.
Niedługo wróci.
Poszukajmy go.
Jest taki delikatny. Jak pisklaczek.
Nie pofrunie, bo się z nim pieścisz.
Za szybko wypychasz go z gniazda.
Skupmy się na naprawie wozu, bo nie uciekniemy z wyspy.
Fakt.
Nie mamy zapasów, by tu przeżyć.
Mielibyśmy je, gdyby Julius nie zjadł dziesięciu lodowych lizaków.
Co? Nie zjadłem żadnego!
Wybaczcie, że uciekłem. Moja głowa…
Hej? Gdzie wy? Naprawiliście wóz?
Nie prowadzę, więc mnie porzucacie? Pewnie, zrobiłbym to samo.
Ładowanie zakończone.
To był ostatni moduł?
Tak, towarzyszu.
Pana informacja została zintegrowana z naszym modelem.
Prototyp wkrótce będzie gotowy do testu.
Dobrze. Upewnij się, czy linia jest bezpieczna, i wyślij mi dane.
Chyba pora wezwać drużynę.
Aresztować tych oszustów!
W końcu stąd znikniemy!
Gdy sprzedamy auta Toretta, szpiegowskie zegarki,
małe drony i kalkulatory, zarobimy tyle, by zapłacić ekipie
i małą nadwyżkę na następny biznes.
Zabieram kasę i wracam do szkoły dentystycznej.
Daj spokój! Serio będziesz wyrywał ludziom zęby?
Koniec walki z prawem.
Od teraz mój wróg to kamień nazębny.
Będę znany światu jako Gregg Goldberg, dentysta.
- Uciekamy stąd. - Dobra robota!
- Gdzie klucze? - Sprawdź w kieszeni typa.
Uważaj!
Hej! Toretto skubnął mi łódź!
Patrzcie na to! Prowadzę!
Brawo, Tony!
Świetnie. Może nas uwolnisz?
Jeśli to zrobisz, pomożemy ci.
Jestem trochę zajęty.
Widzicie? Wspina się po drabinie paniki, jak radziłem.
No nie. Wsiadł na konia. To moja technika.
Dostał w cymbał. To był mój pomysł.
Żadne z was nie docenia niuansów ludzkiego mózgu?
Nie panikuj! Nie panikuj!
Skup się!
Nie, to była iluzja.
A to prawda.
Wysadzić go!
Mam cię.
Poddaj się, Scadan.
Myślisz?
Pozbyć się go!
Dryfowanie.
Brać go!
Tak!
Toretto wrócił!
Tak!
Dobra robota! Wiedziałam, że jeśli damy się złapać,
pokonasz ataki paniki i nas uratujesz.
„Damy się”?
Nie dalibyśmy rady Scandanowi i Mięśniakowi?
No weź.
Ale i tak brawo. Wracamy do pracy.
Serio? Udawaliście?
W terapii to wiara tworzy prawdę.
Wracaj do samolotu. Zatrzymam ich.
Nie taki jest plan ucieczki.
Plan się zmienił! Ruszaj!
Nie można go zmienić ot tak.
Trzeba zagłosować albo przeprosić.
Przepraszam za ulepszenie planu, panie Wrażliwcu.
Nie uciekaj ode mnie na fali.
Nie rozkazuj mi!
To ty mi rozkazujesz. Ja próbuję być drużyną.
- Nie jesteśmy nią. Ja rządzę. - Tak sądzisz?
Zapamiętasz to palindromem.
Jad i maj, i kija daj!
To jest palindrom.
NIGDZIE
Pani Nigdzie!
Dostałam wiadomość.
Zaraz was zgarnę.
Jest z panią Palindrom?
Co? Kontynuuje misję?
Co pani zrobiła?
Został, by monitorować sytuację.
Plany się zmieniają.
To nie ja zadzwoniłam po pomoc, Gary.
Ale chyba to pani jej potrzebuje.
Przygotuj się na pociski.
Halo?
Tak. Nie uda nam się podpłynąć do pana lokacji.
Straciliśmy łodzie.
Nie!
To nie nasza wina! Toretto i ekipa trafili na naszą wyspę.
Powiedz mi wszystko, co wiesz.
Napisy: Marta Przepiórkowska