NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kimkolwiek jesteś, dorwę cię.
Zaraz, kim jesteś? Co ja robię?
Drużyno? Kogo gonimy?
Halo? Echo? Layla? Ktokolwiek?
Co się dzieje?
Czy to...? Dom! Nie!
Gary! Julius! Odbierzcie!
Hej, trwa urlop od technologii.
Wiem, ale to brzmiało poważnie.
Mieliśmy odłożyć urządzenia.
Halo? Wiem, że unikacie używania technologii czy coś tam,
ale to pilne.
Jesteśmy, ale oby to nie było „pilne” jak wasza ostatnia wiadomość.
To, że skończyły się lody, nie jest pilne!
Chyba że cię rzucono.
Porwali Tony'ego.
Później wyjaśnię. Widzimy się za miastem.
Wysyłam współrzędne.
Przywieźcie awaryjne lody, jeśli jeszcze są.
Szybko!
- Dobrze ci się kieruje autem Tony'ego? - Pewnie. Patrz.
Dzieci i te ich gry wideo.
To nie ja gram w grę, w której udaję,
że jestem kapitanem łodzi podwodnej.
Hej! Mega Głębia to coś więcej niż gra.
To symulator łodzi podwodnej.
Zbiera się dublony ze skrzyń, by odblokować płaszcze w kałamarnice.
Ale to co innego!
Wsiadać!
Co jest?
Graliśmy w grę VR i nagle wszystko stało się rzeczywiste.
Bardzo rzeczywiste.
Tony'ego porwał samolot.
Widzisz? Technologia.
Najpierw odkryjmy, kto mógłby chcieć porwać Tony'ego.
Och! Mitch go nie lubi.
Fakt. I ten generał też.
Ten wytatuowany.
- I gość z kokiem. - I stary.
Który stary gość?
Jest ich wiele i żaden go nie lubi.
Nie wiem, wybierz!
Zastanawiam się, czy nie powinniśmy zadzwonić do pani Nigdzie i Palindroma.
Czekaj. Nie zapominaj, co powiedział Palindrom.
„To problem rozmiaru agenta czy Nigdzie?”.
- Agenta! - Nigdzie!
Tak, to twoje.
Samolot, który porwał Tony'ego, był prawie taki jak nasz.
To dobrze.
Czy nasz samolot nie jest niemożliwy do wykrycia?
Tak. Chyba że wiesz, czego szukasz.
Każdy samolot ma własny podpis
na podstawie zaburzeń atmosferycznych, emisji spalin,
dynamiki turbin czy flekserów łożysk hydraulicznych.
To ostatnie na pewno wymyśliłeś.
Skoro tamten samolot przypomina nasz,
skopiuję nasz podpis i użyję satelit,
by znalazły podobny wynik.
Sprawdźmy, czy będzie dopasowanie.
Jest!
Leci na zachód. Śledź współrzędne samolotu.
Odzyskamy Tony'ego.
I sami rozwiążemy problem!
Wytrzymaj, Dom.
Serio?
Jak mu idzie?
Wytrzymał dłużej niż inni.
To jego czwarty pościg.
Odpalmy kolejny scenariusz.
Włączam osłonę, podlatuję.
Skanuję.
Rozkładem może przypominać nasz.
Trzymaliby Tony'ego w ładowni.
Rany.
Musimy go ratować na wysokości 9 000 metrów?
Właściwie to 11 500 metrów.
Ale nieważne. Jeśli spadniesz, to i tak umrzesz. O to ci chodziło?
Tak, właśnie o to.
Nie doleciałbyś do ziemi. Tu średnio się oddycha.
- Ojej. - Świetnie zagrzewacie do walki.
Dobre wieści.
Pod samolotem jest właz prowadzący do ładowni.
Wślizgniemy się tamtędy. Może się uda.
Ustawię samolot.
Pora wypróbować nowe szpiegowskie kombinezony.
Start na wasz znak.
- Juhu! - Tak!
Pusto?
Chyba tak.
Tony?
Nie wiem, czy tu jest.
Nie, ale coś innego chyba tak.
Ja też to czuję. Jakby coś nas obserwowało.
To nie ładownia, a wielka klatka dla ptaków!
Sowa w puchatej rosyjskiej czapie?
Wiem, kto go porwał.
Nie!
To chyba przeznaczenie.
Ukradłeś coś mojej Sowie, a teraz ja zabiorę coś twojego.
Zajmę się tym. Dziwne zwierzęta mnie lubią.
- Ćśś. Hej, mała Rosjanko. - Czemu ten świr chce Toretta?
Tony ukradł mu jakieś kody, więc... mści się?
Zostaw mnie!
To coś jest opętane!
Zabierzcie ją!
- Ktoś idzie! - Osłona!
Co się dzieje, lapochka?
Wiem, to pora na twoją drzemkę.
Coś ci przeszkodziło?
Wie pan, panie Sudarikov,
choroba wysokościowa wpływa na wszystkie stworzenia.
Mózg otrzymuje sprzeczne informacje,
a ciało reaguje naturalnie, czasem nieprzyjemnie.
Mówi się, że nasi przodkowie czuli się
w podobny sposób skołowani
po zjedzeniu trujących jagód...
Nie muszę znać pełnej historii choroby wysokościowej.
Myślę, że ma pan rację,
bo jest inne wyjaśnienie, dlaczego pana droga Strigiformes
jest zła.
Być może na pokład wsiadł ktoś, kogo nie powinno tu być.
Co? Niemożliwe.
Straciłem pracę, bo pomyliłem trzęsienie ziemi z czymś,
co nie miało z nim nic wspólnego.
Jeśli mamy tu pasażerów na gapę, pokażę im wyjście.
Pierwszy krok za drzwi będzie wyjątkowy.
Bardzo proszę.
Tu jest pełno rzeczy!
Skąd Sudarikov ma do tego dostęp?
Jest największym handlarzem broni.
Może mieć, co tylko chce.
Nieważne. Znajdźmy Tony'ego i spadajmy.
Layla, idziesz ze mną. Przeszukamy górę.
Wy idźcie do pokoi. Ruchy!
- Auć. - Ja tu stoję.
- Z drogi. - Wszyscy jesteśmy niewidzialni.
Co robisz?
Może znajdę Tony'ego, korzystając z systemu bezpieczeństwa.
Ściągają na serwery ogromną ilość danych.
Pierwszy raz coś takiego widzę.
Możesz się skupić? Szukaj Tony'ego.
Racja.
Nie ma go tu.
Zostało ostatnie miejsce.
Dokąd bym poszedł, gdybym próbował kogoś uratować?
Jest w kontenerze. Wezwij Laylę.
- Co oni mu robią? - Nie wiem, ale trzeba go uratować.
Znalazłyśmy go.
Potrzebujemy zamieszania, żeby zająć się mięśniakami. Jakiś pomysł?
Jesteście?
Tak, wiem, że tu jesteście.
Czuję wasz strach.
Który jest rodzajem feromonu
wydzielanego jako ostrzeżenie, by chronić gatunek.
Mógłbym tak nawijać o doborze naturalnym cały dzień,
ale teraz opowiem wam o czymś bardziej wyrafinowanym.
Słyszeliście o laserowym granacie?
- Co robimy? - Nie wiem!
Takiego zamieszania potrzebowały.
Lawenda z cytryną.
Fajnie!
I co teraz?
Udało im się.
Co się dzieje?
Gdzie ja jestem? Gdzie Dom?
Spokojnie. Mamy cię.
Sudarikov cię porwał, ale jesteśmy w jego samolocie
i musimy uciekać.
Nieźle to przyjął.
Mamy Tony'ego. Musimy wiać.
Świetnie, ale mamy problem.
Co my zrobimy?
Wiem! Chyba uda mi się nadpisać stąd kokpit.
- Po co masz to robić? - Trzymajcie się czegoś!
Serio, co ty robisz?
Frostee, co robisz?
Rany! Wiedziałem, że trzeci lunch to był zły pomysł!
Cisco! Otwórz drzwi.
Szykować się do skoku! Na mój znak!
Skoku? Jak to do skoku?
Drzwi kontenera!
Skaczemy na trzy...
Dwa...
Jeden!
Gdzie jestem?
Kurczaki uciekły z kojca.
Ko, ko.
- Tak! - Mamy Tony'ego!
- Tak! - Dobra robota!
Dobrze, że wróciłeś.
Nie wrócił w 100%.
O nie. Mamy problem.
Samolot Sudarikova zawraca. Śledzą nas.
Damy radę. To tylko problem rozmiaru agenta.
Włącz tryb niewidzialności.
Włączam.
Gdzie byłeś? I czemu pachniesz lawendą z cytryną?
To zapach gazu usypiającego, którym mnie zaatakowano.
Myślą, że się ukryją i ich nie znajdę?
Ten samolot jest najlepszy.
Szybszy, ma więcej mocnej broni.
Nie wspominając o ogólnym komforcie.
Zaczekaj, Rusty. Dzisiaj
będę latał i polował jak sowa.
Dobra, mamy większy problem.
Straciliśmy osłonę, jesteśmy widzialni, a oni zawracają.
Wszyscy na stanowiska bojowe. Będzie bitwa!
Mamy stanowiska?
- Uzbrojony! - Gotowa!
- Lecę. - Zaraz! Dokąd?
Przejąć latanie. Nikt nie ma więcej doświadczenia niż ja.
Pewnie, w grach wideo, ale i tak pasuje.
- A co ja mam robić? - Nie wiem, pilnuj Tony'ego.
Jestem niańką?
Posuń się! Ja to zrobię.
- Skąd się wzięły? - Sudarikov jest osłonięty.
Nie wygramy, jeśli nie widzimy, z kim walczymy.
Musimy go zobaczyć albo to koniec.
Auta. Zwab Sudarikova na tył, a może uda się go zdemaskować.
To raczej nie problem. Już teraz nam siedzi na ogonie.
Zrób, co musisz.
Leż sobie, śpiochu.
Tak!
- Tak jest! - Udało ci się, Laylo!
Widzimy go.
A teraz niech spada!
Hę?
Znów go zgubiłem!
Trzymać się!
Nadlatują pociski!
- Wyrzutnie! - Nie mogę...
To jest jakieś szaleństwo.
Dosyć tych wygłupów. Odpal specjalną broń.
Mamy ich bardzo szeroką gamę.
Ma pan na myśli tę laserową czy...?
Mówię o tej!
Tracimy wysokość! Nie kontroluję samolotu!
Gotowi na uderzenie?
Spadamy!
Napisy: Marta Przepiórkowska