NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ocelot!
Dalej!
Ocelot!
Skok Lawy!
Ocelot!
MIASTO MEKSYK 455 KM TAXCO 632 KM
POLICJA
Zwolnij, Frostee!
Próbuję tylko dojechać szybciej na miejsce.
Ukryci czy nie, nie możemy się zdemaskować.
Musimy potajemnie wyciągnąć z Tuca informacje.
Odkryć, co wie,
jak jest powiązany z atakiem na siedzibę i dlaczego nas wrobił.
Hej! Uznaliśmy, że wujek Tuco nigdy by tego nie zrobił.
Ty tak uznałeś.
Layla! Stajesz po raz pierwszy po stronie pani Nigdzie właśnie teraz?
Tuco to mój brat z innej matki, z babi!
Ja tylko mówię...
No! To twarz kryminalisty, jak się patrzy.
Serio? Ta twarz?
Nigdy nie zraniłbym mojej rodziny!
Jestem wujek Tuco!
Niewinny człowiek, a nosi maskę?
Nie kłam! Pękniesz jak jajko!
No dobra. Pogadamy z nim, ale by udowodnić jego niewinność.
- Jeśli Tuco nas nie wrobił, to kto? - Nie wiem.
Ja wiem. Duchy!
Buu!
Dlaczego to robisz?
Wybacz, mam dziś nastrój na straszenie ludzi.
WIEPRZOWE SKÓRKI
Świetnie! Teraz potrzebuję czipsów.
Grzeczny piesek!
Nie rozumiałam zachwytu nad psami,
ale Rosco przynosi mi czipsy i myje palce...
Co? Psie pyski są czyste.
- O nie! - Fu!
Plan jest taki.
Dojeżdżamy do miasta Meksyk i szukamy Tuca.
Zły pomysł.
Nie zrobimy nawet kroku bez czujnego spojrzenia Oka.
Nawet pies to wie.
Myśli pani, że wie więcej od nas.
Tak jest.
- Sądzi pani, że Tuco jest winny. - Bo jest.
Nie jest już pani dowódcą.
Jedziemy na jednym wozie. Podejmujemy decyzje razem.
O tak! Bum!
Obwinianie wujka... Głupie.
Nie jest już pani szefową, szefowo. Więc co pani robi?
Co robię?
Tak, Cisco to mechanik, Layla to przestępczyni.
Ja to techniczny ninja.
Ja to wojownicza artystka.
Może pani jest szaloną psią mamą?
Hejterką Tuca.
Ja... dowodzę!
- To było wcześniej! - Ominęliście mnie. A ja co robię?
Jesteś klejem, który trzyma nas razem!
Właśnie. Jestem klejem.
Dobra, zbierzcie się. Zostaniemy sklejeni.
- Popracuję nad hasłem. - „Trzymajmy się razem”?
Zdecydowanie lepiej. Dobra.
Prawie jesteśmy. Jeśli nie możemy chodzić po mieście, to co możemy?
Spójrzcie na to.
- To świstak, który nazywa ludzi Fred? - Nie.
Próbujemy znaleźć Tuca.
- To... - I duchy, pamiętajcie.
- Ej... - Właśnie! Duchy.
Tak, duchy-przestępcy w mieście Meksyk.
Co?
- No i co? - Skąd to masz?
Spytałam kontaktów, czy wiedzą coś o ekipie duchów.
Przestępczyni...
Oto świadek.
- Nie chcę. - Jest pan kuratorem sztuki.
Twierdzi pan, że grupa duchów ukradła coś z wystawy?
Wzięli się znikąd. Mówię prawdę!
Pewnie zaparło to panu duch w piersi.
Przepraszam.
Trudno w to... uwierzyć!
Nie mogłam się powstrzymać.
Słyszeliście?
Te żarty... Wieszała na nim psy.
Nie, Rosco?
Nam też się to zdarzyło! Kiedy to było?
Wczoraj.
Chyba mamy trop niezwiązany z Tukiem. Poczekam, aż mnie pani przeprosi.
Mam czas.
MIASTO MEKSYK
Hej!
- Frostee, jesteśmy ukryci? - Kurczę.
Wybacz, to nasza wina.
Jeśli chcecie się ze mnie naśmiewać, darujcie sobie.
Nie, wierzymy panu! Nam też się to przytrafiło!
Co ukradły te „duchy”?
Pierścień z obsydianu.
Pewnie był cenny.
Nie do końca.
To jeden z trzech artefaktów
po preazteckiej kulturze, o której prawie nikt nie wie.
Jeden z trzech? A pozostałe dwa?
Obrzędowe nakrycie głowy i...
Ząb jaguara z klejnotów.
Wiem, kto nas wrobił.
Miał pseudonim Moray. To techniczny geniusz.
Agencja zatrudniła go dwadzieścia...
kilka lat temu, gdy byłam młodszą agentką.
W waszym wieku. Miał zaprojektować szpiegowski sprzęt.
Wow! Ależ ja wyglądam na tym zdjęciu!
Moja stylówka mówi: „Niezłe z niej ziółko!”.
Pewnie... Więc co Moray ma wspólnego z artefaktami?
To dziwak,
ciągle gadał o starożytnej apokaliptycznej przepowiedni.
Miał na jej punkcie taką obsesję, że agencja go zwolniła.
Więc to on za tym wszystkim stoi?
Zanim odszedł, dał mi ząb jaguara zrobiony ze starożytnych klejnotów.
Mówił, że jest ważny.
Słabo się go nosi, więc wrzuciłam go do sejfu w agencji.
To ukradł z dowództwa!
- Teraz ma pierścień... - Poluje na nakrycie głowy.
Wujek jest niewinny!
Wciąż czekam na przeprosiny.
Nie sądzę. Mogą współpracować!
Winny do udowodnienia niewinności.
Nie tak się mówi.
Wujek nie mógłby pracować dla takiego szaleńca.
Boi się teorii spiskowych. Nie byłby jej częścią.
Znalazłem nakrycie!
Było zamknięte w sejfie przez 30 lat,
ale dziś wystawione zostanie na gali w luksusowej willi w mieście!
Będą tam dyplomaci i zagraniczni dygnitarze. Och!
To bal przebierańców!
Idealna okazja dla Moraya. Złapmy go i oczyśćmy się z zarzutów.
To wydarzenie będzie obstawione ochroniarzami.
- Skąd weźmiemy zaproszenie? - Błagam, myślisz, że mnie zapraszają?
Wolę się na nie wpraszać.
Brzmiało to lepiej w mojej głowie. Radzę sobie.
Szukam kobiety z piątką dzieciaków.
Gdzie oni są?
Może spróbuj na Rodzinnym Randkerze.
Nie igraj ze mną!
Mów wszystko, co wiesz.
Rozmawiasz z wypranym z emocji przestępcą.
Nic nie powiem.
- Och! - Słucham!
Dobra, łapy precz od koczka!
Byli tu dwa dni temu.
Jechali do miasta Meksyk, chcieli zarobić. Tyle wiem.
Nie zabieraj tego miękkiego malca. To źródło mocy!
Frostee, gotowy?
Będziesz miał tylko chwilę,
by skopiować kod, gdy ja będę ściskać komuś dłoń.
Do roboty.
Idealny wieczór na imprezę! Miło czasem wyjść z ambasady.
Jestem Beatrice Tremblay z Kanady.
Sasha O'Sullivan, dyplomatka.
Miło mi!
Jeszcze nie! Proszę trzymać!
Jakie ma pani piękne knykcie!
Dziękuję...?
Czy... ćwiczy pani?
Knykcie?
Jeszcze parę sekund. Już prawie...
Szczerze, ja mam knykcie prosiaka w porównaniu z pani.
Puści mnie pani?
Tylko się nabijałem!
Skopiowałem kod, nim pani do niej podeszła.
Frostee!
Miłej zabawy, pani O'Sullivan.
Na świętego Patryka, oby były tańce!
- Bransoletki nie ma w systemie. - A niech to krasnal, zepsuła się!
To już druga impreza, którą omijam.
Co ty...?
No dobra.
Czy to jest krew? Trafiliśmy do gniazda vampiros.
Mole. Mój błąd.
- Sądziła pani, że to krew i spróbowała? - Stój na straży!
Gdybym miał taką fontannę, zapełniłbym ją serem!
Stary! Serowulkan!
Ostatni!
Dobry wieczór, pani Nigdzie.
Moray.
Masz...
Piękny uśmiech?
Nie, wąsik z mole.
Nie chcę się narzucać, ale zatańczymy?
Więc ciągle wierzysz w tę szaloną przepowiednię?
Przekonasz się, że nie jest szalona.
No tak. Starożytne przedmioty, magiczne moce,
wzywanie apokalipsy.
Wszystko w normie.
Nie rozumiałaś tego, gdy się poznaliśmy, i nic się nie zmieniło!
Dlatego mnie wrobiłeś?
To jeden z powodów.
By zemścić się za to, że porzuciłaś mnie lata temu.
I wiedziałem, że tylko ty możesz mnie powstrzymać.
Miałeś rację. I mi się udało!
Spuścić siatkę!
Coś nie tak z nadajnikiem?
Spuścić siatkę, mówię!
Chyba padł ci sprzęt.
Panie i panowie.
To ja poprowadzę resztę wieczoru.
- Dlaczego gapi się na wulkan? - Dziwne, że nic nie mówi.
- Frostee, coś nie tak? - Nie wydaje mi się.
Ona uwielbia czipsy.
Wstrzymajcie się.
Czekamy na sygnał pani Nigdzie.
Utraciliśmy serce naszych rdzennych przodków
na rzecz miałkiej kultury los Estados Unidos.
Meksyk zalało plugastwo z północy.
A wy, ludzie z tak zwanej wyższej sfery, pławicie się w amerykańskiej dekadencji
jak kukurydziane tortille w podrabianym queso.
Niedługo nasze ziemie oczyści do cna ognista powódź
i do miasta powróci naturalny porządek.
A ja poprowadzę czyste, nowe pokolenie.
Przynudzasz zupełnie jak lata temu.
To chyba sygnał!
Uciekajcie!
Do boju!
Laserowy granat!
Tak!
Musiałeś krzyknąć „laserowy granat”?
A po co się nim rzuca, jeśli nie można sobie krzyknąć?
Refleks, Nigdzie!
Nie pokonacie wielkiego Moraya!
Z czego się śmiejesz?
Myślałem, że powiesz „wielkiego matoła”. To głupawe.
Nie walczysz z duchem-kosmitą. To normalny facet.
O nie, robi to coś z magiczną zbroją.
Layla, potrzebujesz tego?
A, tak też można.
Mam cię.
Nie do końca.
Za chwilę pojawi się jeszcze jeden gość.
Lecę za nim.
Wybacz, że się wbiliśmy.
Koniec zabawy.
Widzimy się w wozie. Ktoś musi zająć się ucieczką.
Załatwię Palindroma. Leć!
No weź. Wiesz, że zawszę łapię ludzi.
Tak. Łapiesz ludzi.
Ale ja...
jestem człowiekiem-nachosem!
Złapałem cię!
Możesz złapać mnie lub uratować przyjaciół.
Masz 60 sekund.
Wszyscy wyszli z willi?
My tak.
Ale nie Palindrom, bo go powaliłam!
- Frostee, czy tam jest bomba? - Tak! Wybuchnie za 45 sekund!
Nie!
No weź.
Zwiewamy, Toretto! Gliny są w drodze!
Palindrom!
W porządku?
O nie! Leży we krwi!
A nie, to mole.
Ale sądziłeś, że to krew, gdy go próbowałeś?
Jak się stamtąd wydostałem?
Zaraz... wy mnie uratowaliście, prawda?
Wiedziałem, że się sprawdzicie.
Jesteśmy bohaterami!
To nie byliśmy my.
Szukaliśmy miejsca na helikopter.
Ja znalazłem.
- Za małe. - Nie, gdybym ja leciał!
Chcesz się wywyższać, gdy pilotuję kopter?
Nie nazywaj go tak.
Panowie! Jeśli to nie wy, to kto?
Panie Palindrom, uratował pana Tony Toretto.
Dlaczego winny miałby uratować życie facetowi, który go ściga?
Napisy: Marta Przepiórkowska