‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪นั่นรถฉัน!
‪กับราฟาเอลา!
‪ไม่อยากได้ยินเสียงเธอเลย
‪และเธอก็ชวนซานโดคัลเข้ามา ‪ตานี่เลือกทางเดินชีวิตได้แย่มาก
‪ทุกคน
‪มีคนที่มีแขนกลดูเหมือน…
‪ปืนใหญ่เลเซอร์!
‪ระวัง!
‪นั่นมัตสึโอะ โมริ ‪คลีฟส่งคนมาขวางเรา
‪- ท่าทางเราจะมาถูกทาง ‪- ทางอะไร
‪ดูเหมือนพวกนั้นจะเล็งห่วยลงเรื่อยๆ
‪ไม่ นั่นมันน้ำจากท่อหลัก
‪พอเราระเบิดที่นั่น ‪มันเลยเกิดแรงดันเสริม
‪จนเกิดระเบิดทุกๆ สองสามนาที
‪ท่อนั้นนำทางไปสู่อาคารหลัก
‪ฟรอสตี้ จับเวลาระยะห่าง
‪เราจะตามแรงระเบิดน้ำไปหาคลีฟ
‪เยี่ยมมาก จนท.เอ็คโค
‪ฉันนึกว่าเราจะจับเลย์ลา ‪กับเพื่อนหน้าโง่ของเธอเป็นๆ
‪เป็นๆ เหรอ น่าเบื่อ เชือดซะ!
‪ไม่อยากจะเชื่อว่า ‪ฉันกำลังวิ่งหนีรถตัวเอง
‪ไปขอบคุณเลย์ลาสิ
‪ถ้าเรารอดไปได้
‪ฉันจะจดในประวัติเธอว่า ‪"ทำพังทุกสิ่งอย่าง"
‪เธอเก็บประวัติทุกคนเหรอ ‪ของฉันว่ายังไง
‪- บุ่มบ่ามแต่โชคดี ‪- เยี่ยม
‪ใจร้อน ชอบว่อกแว่ก ไม่ใส่ใจ
‪อะไรของเธอ ฉันรู้ตลอด ‪ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันออกจะเฉียบคม
‪นี่ คุณเฉียบคม ‪พวกหัวเห็ดนั่นหายแล้ว
‪สงสัยหัวเทียนบอด
‪- โอ้ ‪- โอ้
‪ใช่ และมันไม่ใช่ปัญหาเดียว
‪เราต้องลงไปเข็นมัน จับพวงมาลัย
‪- ฉันขับรถไม่เป็น ‪- มันไม่มีอะไรให้ชนสักหน่อย
‪เข็นแรงกว่านี้หน่อย
‪แรงเท่าที่ทำได้แล้ว มาแลกกันไหมล่ะ
‪ไม่เอาหรอก
‪ถ้าพวกเขาไม่รีบ ทางท่อน้ำจะหายไป
‪ฉันจะไปช่วยเอง
‪ช่วยหน่อยสิ
‪เหยียบคลัตช์!
‪- อันไหนคือคลัตช์ ‪- ฟรอสตี้!
‪สำเร็จแล้ว ไม่นะ
‪ฉันตกรถ
‪ขอโทษที แป๊บนะ
‪ทำไมถึงอยากจะใช้คันเร่งกันนะ
‪ใช้ปุ่มควบคุมเครื่องยนต์ ‪ดูเฟี้ยวกว่าเยอะเลย
‪ไม่ก็วางคีย์บอร์ดไว้พิมพ์ตรงนี้
‪- นายขับยังไงเนี่ย ‪- ไหนบอกไม่มีอะไรให้ชนไง
‪นายต้องหัดขับรถให้เป็น ‪เราเป็นสายลับนักซิ่งนะ
‪ฉันเพิ่งจะ 13 อีกอย่าง ‪ไม่เคยเห็นนายบ่นทักษะสายลับฉัน
‪เวลานายอยากได้ตัวปิดสัญญาณ ‪หรือปลดระเบิด
‪หรือแฮ็กตู้เย็นอัจฉริยะเลย
‪ไม่รู้ใครเป็นต้นคิดว่า ‪ตู้เย็นควรจะอัจฉริยะ
‪ไปเร็ว
‪โทนี่ ฉันมาแล้วจ้ะ
‪เธอด้วย เลย์ลา
‪เราควรจะได้เป็น ‪สาวแสบไปด้วยกัน แสบซี้ด
‪ฉันไม่บอกหรอกว่าชื่อเล่นกิ๊บเก๋ ‪ที่คิดไว้คืออะไร เพราะเธอไม่คู่ควร
‪เธอหนีอดีตไม่ได้ เลย์ลา ‪ถึงเวลาเคลื่อนพล!
‪เราต้องจัดการคนยิงมิสไซล์นั่น
‪ฟรอสตี้ ใช้โดรนหรืออะไรก็ได้
‪ฉันขับเป็นเส้นตรงยังไม่ได้เลย
‪ซิสโก้ นายต้องเป็นคนทำแล้ว
‪แจ่ม
‪เฮ้ยพวก โคตรมันเลย
‪ฉันบินไม่ไหว ฉันรู้สึก…
‪- ฉันเมาภาพเสมือนจริง ‪- นายจะต้องทนให้ได้
‪นายทำได้
‪เหมือนตอนที่นายปิดตา ‪ขี่กระทิงไฟฟ้าไง
‪ใช่ แต่คืนนั้นฉันอ้วกไปทั่ว
‪โอเค ฉันเข้าใกล้แล้ว
‪สำเร็จแล้ว ฉันเกลียดภาพเสมือนจริง
‪เหรอ แต่ชีวิตจริง ‪ก็ไม่ใช่ปิกนิกเหมือนกัน
‪เราถูกล้อม
‪ช่วยกันมองหาทางโล่งๆ
‪เราต้องไปถึงระเบิดครั้งต่อไปให้ได้ ‪ทันทีที่เห็นมัน
‪อีกนานแค่ไหน
‪- มันอาจระเบิดเร็วๆ นี้แล้ว ‪- งั้นคอยจับตาดูไว้
‪ฟรอสตี้ ฉันกำลังไปหานาย
‪ฉันเริ่มจะขับคล่องแล้ว ‪เหมือนเกมแครชไดรฟ์เวอร์ 2000
‪เราต้องหาเกมอื่นให้นายเล่นแล้ว
‪ในเกมง่ายกว่าเยอะ ‪เพราะเรามองจากด้านบน
‪และรถชนก็ดูสมจริง
‪จริงกว่านี้ไหม
‪เก่งมาก
‪ตั้งใจขับหน่อยได้ไหม
‪โทษที ฉันแค่อยากจะชมนาย ‪บางคนเขาซาบซึ้งนะ
‪ฉันซาบซึ้งกับคำชม ‪ฉันแค่ยังไม่อยากตาย
‪และขอโทษที่ตะโกน
‪ฉันเครียดจะตายอยู่แล้ว
‪แต่รู้ไว้ว่าฉันยังเห็นนายเป็นเพื่อน
‪ฉันโมโหเพราะรู้สึกเสียความมั่นใจ
‪และฉันขับรถไม่เก่งเหมือนในวิดีโอเกม
‪ฉันอาจจะรู้สึกผิด
‪ที่ไม่ค่อยได้ใช้เวลาดีๆ ร่วมกับนาย
‪และสอนนายขับรถ
‪นี่ฉันเช็ดตาเพราะว่าทรายเข้าตา
‪ไม่ใช่เพราะว่าซึ้งกับสิ่งที่นายพูด
‪ตรงนั้นเป็นอะไรกัน
‪ครอบครัวน่ะ
‪ทุกคน เราต้องทิ้งห่างมากกว่านี้
‪ฉันมีแผน ตามให้ทัน ทอเร็ตโต้
‪ทำได้ดีมาก
‪รอดแล้ว คอยจับตาดูการระเบิด ‪ของน้ำครั้งถัดไป
‪น่าจะเร็วๆ นี้แหละ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪น้ำไประเบิดตรงนั้นได้ยังไง
‪- เราคงหลุดออกนอกเส้นทาง ‪- เราจะเอายังไงดี
‪ถ้าเราอยากเข้าถึงตัวคลีฟ ‪เราต้องวกกลับไปเผชิญหน้าพวกนั้น
‪เผชิญหน้ามันเหรอ ‪เราหนีแทบไม่พ้นด้วยซ้ำ
‪ท่อนั้นเชื่อมโยงกับคลีฟ ‪ถ้าเราคลาดกับมัน ภารกิจก็ล้มเหลว
‪เราทำได้
‪นำทางไปเลย
‪ฉันน่าจะโดดลงที่นั่งคนขับ
‪พอมาขับพุ่งเข้าหาแล้ว ‪พวกนั้นดูมีมากกว่าเดิมเยอะเลย
‪แยกย้าย
‪เธอจะต้องเสียใจที่ตลบหลังฉัน ‪เลย์ลา เกรย์
‪ฉันเสียใจที่รู้จักนายมากกว่า
‪วู้
‪เป็นรถที่เจ๋งชะมัดเลย
‪ตัวแต่งสำหรับทะเลทรายนี่เป๊ะมาก
‪ดูแผ่นกันแคร้งค์นั่นสิ
‪มีใครเห็นเมื่อกี้บ้าง
‪หมอนั่นมีแขนยิงเลเซอร์ได้ด้วย
‪เรามัวยุ่งกับการเอาชีวิตรอด ‪และไปให้ทันระเบิดครั้งถัดไป
‪แขนยิงเลเซอร์เลยนะ เอ็คโค
‪ฉันก็อยากได้แขนกล ‪ไม่ก็ชิปที่เชื่อมสมองกับไวไฟ
‪แล้วให้บริษัทโซเชียลมีเดีย ‪ได้ข้อมูลทุกอย่างไปน่ะเหรอ
‪พวกนั้นโต้คลื่นทรายมาแล้ว
‪เอายังไงดี
‪ทำไมไม่ให้ซิสโก้ขับ ‪แล้วฟรอสตี้จัดการเรื่องเทค
‪- นั่นสิ ‪- ใช่
‪โอ้
‪วู้
‪ทรายเข้ารองเท้าหมดเลย
‪เห็นหรือเปล่า ‪อย่างกับในหนังแอ็กชั่น…
‪โอ้ พวก
‪ใช่แล้ว พวกเซ่อ ‪เรามาเล่นชักเย่อกันดีกว่า
‪จับมันซะ!
‪ยังไงครับ
‪ปีนเชือกไปสิ
‪คุณไม่รู้เหรอว่ามันอันตรายแค่ไหน
‪อันตรายเท่านี้ไหม
‪ปีนเชือกไป!
‪พวกนั้นทำอะไร ‪ไม่รู้เหรอว่ามันอันตรายแค่ไหน
‪โดดขึ้นมา
‪ขอบใจเพื่อน
‪บอกแล้ว
‪เหวี่ยงกลับมาหา ‪เหมือนลูกตุ้ม อย่าท้า
‪โอ้
‪ยายนั่นท่าจะป่วยจิต
‪รอบคอบดี แบบนี้เขาจะได้ยิงนายไม่ได้
‪- นายทำอะไร ‪- ฉันยอมให้เขายิงรถฉันไม่ได้
‪เขาจะยิงเราแทน
‪เราสลัดมันไม่หลุด ทำยังไงดี
‪อาจฟังดูระห่ำ แต่เราต้องหยุดหนี ‪และขยี้มันซะ
‪- อะไรนะ ‪- มันเป็นทางเดียว
‪เราหนีรถของเราไม่พ้น
‪และเราจะไปไม่ทันการระเบิด ‪ถ้ายังสู้ต่อ
‪ถ้าจะหาคลีฟและทำภารกิจนี้ ‪เราต้องกำจัดพวกมัน
‪แต่ไม่ต้องทั้งหมดใช่ไหม ‪เช่นรถของฉัน
‪เสียใจด้วย โทนี่ ‪เราต้องกำจัดทั้งหมด
‪ก็ได้
‪อ๋อ ตัวเสริมสำหรับทะเลทราย
‪เสียของชะมัด
‪เอามือไปกิน ยายขี้เหร่
‪ยอมแพ้เถอะ เลย์ลา ‪เธอไม่มีวันหนีรถคันนี้พ้น
‪เพราะมันเจ๋งมาก
‪ฉันไม่ได้จะวิ่งหนีรถ ‪แค่ชนะคนขับก็พอ
‪และเชื่อเถอะ มันไม่ได้ยากอะไรเลย
‪เธออาจจะชนะฉันแค่ครั้งเดียว
‪- สองครั้ง ‪- ก็ได้ สองครั้ง
‪แต่สามครั้งไม่ใช่ผู้หญิงแน่นอน
‪- หมายความว่าไง ‪- เดี๋ยวเธอก็ได้รู้
‪อย่ากดปุ่มสีน้ำเงินนะ
‪ห้ามกดงั้นเหรอ
‪ไปให้พ้นนะ
‪น่าหงุดหงิดชะมัด
‪ในเกมง่ายกว่าเยอะเวลาเห็นรถทั้งคัน
‪เดี๋ยวก่อนนะ
‪โอเค
‪เริ่มเลย
‪เหมือนกับในเกม
‪แอบตลบหลังฉันไม่ได้หรอก
‪ไม่รู้ว่าจะโดนใช่ไหมล่ะ
‪ความรู้สึกตอนชนสมจริงชะมัด
‪ยางรถยนต์เติมลมเองได้ด้วย
‪โคตรเจ๋งเลย
‪- เติมน้ำมันเต็มถังภายในสิบวิ ‪- นายต้องระเบิดมันทิ้ง
‪ฉันยังไม่ทันได้ขับมันเลย
‪ขับแทนที
‪เจ๋ง!
‪เห็นไหมว่ามันซิ่งได้เร็วแค่ไหน
‪ดูแรงลากของมันสิ
‪- ทั้งที่วิ่งบนทราย ‪- แกกำลังจะได้เป็นหนึ่งเดียวกับทราย
‪ทำอะไรน่ะ กดปุ่มสิ
‪โทนี่
‪- มันก็แค่รถโง่ๆ คันหนึ่ง ‪- เธอก็แค่รถโง่ๆ
‪โทษที ไม่ได้หมายความอย่างนั้น
‪เบื๊อกเอ๊ย
‪เยี่ยมมาก ทุกคน
‪ฟรอสตี้ น้ำจะระเบิดอีกเมื่อไหร่
‪น่าจะตอนนี้แหละ
‪เราพลาดไปเหรอ
‪อยู่นั่นไง ไปเร็ว
‪- เราทำสำเร็จ ‪- เจ๋งสุด
‪เก่งมาก ทุกคน
‪- เยี่ยม ‪- วู้
‪คิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ เหรอ
‪ครั้งนี้ฉันตั้งใจจะทำอย่างนั้น
‪ฉันไม่น่าหลงไว้ใจเธอ ‪ฉันน่าจะรู้ว่าเธอมันเลว
‪วางอาวุธลง นายกำลังเดินทางผิด
‪ไม่ ฉันกำลังแก้ไขความผิดต่างหาก
‪หรือไม่ก็กำลังแก้แค้น
‪ช่างเถอะ
‪นายอาจจะไม่เชื่อ ‪แต่ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
‪โกหก!
‪ฉันไม่ได้โกหก จริงๆ นะ
‪ครั้งแรกที่ฉันหลอกนาย ‪เพราะฉันเห็นแก่ตัว
‪แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
‪ฉันทำงานสำคัญอยู่ โลกอยู่ในอันตราย ‪ฉันพยายามจะช่วย
‪คนมันเคยทรยศ ย่อมไว้ใจไม่ได้
‪ฉันได้ยินว่าเธอหักหลังชาชิด้วย
‪ทอเร็ตโต้คนนั้นเรียกเธอว่าครอบครัว
‪ครอบครัวเธอรู้หรือเปล่า ‪ว่าไว้ใจเธอไม่ได้
‪ไอ้รถสายลับงี่เง่า
‪มันน่าจะมีทาง…
‪โอ้
‪นี่ทุกคน
‪เลย์ลาหายไปไหนไม่รู้
‪อะไร ไม่นี่ เธออยู่…
‪ไม่นะ เธอหายไปไหน
‪เห็นเธอแล้ว
‪อยู่โน่นแน่ะ
‪ถ้าเรากลับไป ทางน้ำต้องหายแน่นอน
‪รู้ไหมฉันต้องติดหนี้เท่าไหร่ ‪เพราะเธอกับทอเร็ตโต้ชิ่งการแข่ง
‪เยอะมาก แล้วฉันก็มีหนี้เยอะอยู่แล้ว
‪ฉันรู้ว่านายโกรธ ‪แต่นายกำลังอยู่ผิดข้าง
‪ขึ้นมา
‪ซานโดคัล ระวัง!
‪เธอช่วยฉันไว้
‪ยังหรอก
‪ปาร์ตี้จบแล้ว พวกกระจอก
‪โดด!
‪ซานโดคัล วางลง
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันก็ขอโทษ
‪ฉันรู้ว่าฉันมีประวัติไม่ดี ‪แต่ฉันกำลังปรับปรุงตัว
‪ฉันมัวแต่โกรธเธอจนไม่รู้ตัวว่า ‪เข้าร่วมกับพวกชั่วช้า
‪ชั่วช้าน่ารำคาญ
‪และขอบใจที่ช่วยฉัน
‪มันก็ซึ้งอยู่นะ ‪แต่เราถูกจับอยู่หรือเปล่า
‪คงจะถึงเวลาที่ฉันต้องลืมอดีตได้แล้ว
‪ไป รีบไปซะ เอารถบักกี้ของเราไปด้วย
‪ขอบใจ
‪เราต้องไปไหนเหรอ
‪ไม่รู้สิ ทางน้ำหายไปแล้ว
‪ถ้าเธอกำลังหาคนที่ราฟาเอลารับใช้ ‪ฐานลับเขาอยู่ที่ดวงตาแห่งซาฮารา
‪มุ่งไปทางนั้น
‪มันไกลมากเลยนะ แถมไม่มีเสบียง
‪มองหาหินสามเหลี่ยม ‪มันชื่อว่าโล่เบดูอิน
‪เป็นร้านค้าเก่าๆ ในที่กันดาร
‪พวกเบดูอิน ‪จะช่วยให้นายข้ามทะเลทรายนี้ได้
‪- แล้วนายจะทำอะไรต่อ ‪- ยังไม่แน่ใจ
‪แต่จะเริ่มจาก ‪ทิ้งเจ้าหุ่นยนต์กับยายบ้านั่น
‪นางคลั่งเกินไป
‪ขอบใจ ซานโดคัล ไว้เจอกันใหม่
‪ไม่ดีกว่า
‪คำบรรยายโดย ‪สาลินี เชี่ยวไพบูลย์สกุล