To tutaj mieszkam.
Tu egzystuję.
Nic mnie nie obchodzi.
Nic nie ma dla mnie znaczenia.
Jestem, kim jestem.
Jestem zabójcą.
OD ROKU 1976, W KTÓRYM USA WRÓCIŁY DO KARY ŚMIERCI,
PONAD 8000 OSÓB ZOSTAŁO SKAZANYCH NA ŚMIERĆ ZA MORDERSTWO.
OTO HISTORIA OSADZONEGO NR 1018, CZEKAJĄCEGO NA WYKONANIE KARY ŚMIERCI.
Strażnicy powiedzą,
że żyję na osobnym oddziale administracyjnym.
Jeszcze pół roku temu siedziałem w izolatce.
Jednoosobowa cela przez prawie dwa lata.
Komu teraz zagrażam?
Jakie zagrożenie dla społeczeństwa
może sprawić 71-latek na wózku?
Nie wiedzą, co tu ze mną zrobić.
Właśnie tak.
Nie wiedzą, co ze mną zrobić.
A mnie to nie obchodzi.
SERIAL NETFLIX
BOGEYMAN
ZAKŁAD KARNY SOUTH CENTRAL, STAN MISSOURI
W GRUDNIU 1999 GARY’EGO BLACKA UZNANO ZA WINNEGO MORDERSTWA
PO ZASZTYLETOWANIU W JOPLIN W STANIE MISSOURI.
Stan widzi to tak: jeśli nie było gniewu,
jeśli miałeś ułamek sekundy, żeby się nad wszystkim zastanowić,
to jest morderstwo pierwszego stopnia.
ZOSTAŁ SKAZANY NA ŚMIERĆ.
- Mikrofony działają? - Wszystko brzmi dobrze.
Tak?
Gdyby to było morderstwo drugiego stopnia,
siedziałbym teraz w jakimś ośrodku, czekając na transfer do domu starców.
Urodziłem się w hrabstwie McDonald w Missouri.
Dorastałem na małej farmie w mieście Noel.
Z tych czasów pamiętam głównie
ciepłą kuchnię i zapach ciasteczek.
Czasem psa.
Miałem pięć i pół roku, gdy matka, ojciec i babcia
zginęli w wypadku samochodowym.
Tylko ja przeżyłem.
Nie mam pojęcia, jak wpłynęła na mnie utrata rodziców.
GARY ZOSTAŁ ADOPTOWANY PRZEZ RODZINĘ BLACKÓW.
PRZEPROWADZIŁ SIĘ DO ICH DOMU W JOPLIN.
Na początku była to bardzo troskliwa rodzina,
ale po pięciu albo sześciu latach
matka zaczęła pić.
Im więcej piła,
tym mniej zajmowała się rodziną.
Alkoholizm matki doszedł do takiego poziomu…
Pamiętam, że raz rzuciła we mnie butelką po wódce.
Opuściłem dom, gdy miałem jakieś…
To było przed moimi 17 urodzinami.
Zamieszkałem w zajeździe Redings Mill Inn.
Na dole Redings Mill Inn
znajdowała się legalna gospoda.
A z drugiej strony?
Bywało tam nawet osiem kobiet.
Prostytutek.
Często razem żartowaliśmy,
ale codziennie wieczorem
ta, która nie miała akurat klienta, brała mnie do pokoju.
Zacząłem czuć, że muszę je chronić. Musiałem się nimi opiekować.
To część mojej pracy.
Byliśmy rodziną.
Zanim skończyłem 17 lat,
byłem alfonsem
dla sześciu dziewczyn, które tam pracowały.
Żeby stać się alfonsem,
musisz zrozumieć, że przede wszystkim musisz dbać o tę kobietę.
Część z nich zgarnąłem z parkingu ciężarówek.
Wcześniej w ich życiach nikt się tak nimi nie opiekował.
Ja opiekowałem się nimi,
ale one troszczyły się też o mnie.
Niektórzy nie nazwaliby tego miłością.
Niektórzy powiedzieliby,
że to zauroczenie,
ale wspierały mnie tak, jak ja wspierałem je.
W 1998 ROKU 43-LETNI GARY BLACK DALEJ PRACOWAŁ W JOPLIN JAKO ALFONS.
DRUGIEGO PAŹDZIERNIKA POJECHAŁ DO CENTRUM Z KOBIETĄ O IMIENIU TAMMY.
Tammy miała zostać prostytutką.
Około 19.30
chciała mi pokazać, na co ją stać w dobry sobotni wieczór.
Wsiedliśmy do auta.
Wtedy Tammy powiedziała: „Oj, nie mam papierosów.
Zatrzymaj się przy tym sklepie,
podbiegnę je kupić”.
Tam się wszystko zaczęło.
Wróciła bardzo szybko.
Gdy wyszła zza rogu, zauważyłem,
że coś ją bardzo zdenerwowało.
Zacząłem otwierać szybę,
ale zanim opuściłem ją do końca, powiedziała:
„Gary, ten facet się o mnie ocierał.
Przycisnął krocze do mojego tyłka.
Gdy kazałam mu spieprzać,
złapał mnie za rękę i przycisnął do blatu”.
Przez słowa Tammy uznałem,
że wiedział, że jest prostytutką.
Chciał ją wziąć dla siebie.
To nie do przyjęcia w moim świecie.
Bardzo się wkurzyłem.
Gdy zobaczyłem go przed sklepem,
powiedziałem: „Musimy pogadać”, a on odwrócił się i uciekł.
Wsiadł do nowiutkiego forda rangera.
Spojrzałem na Tammy i powiedziałem: „Wsiadaj”.
Dogonienie go nie zajęło mi nawet pięciu sekund.
Stanęliśmy na rogu Piątej i Joplin.
Zatrzymałem się tuż obok niego.
Pamiętam, jak Tammy mówiła: „O mój Boże, nie rób tego”.
Odpowiedziałem: „Nie martw się, skarbie. Skopię mu tę czarną dupę”.
Ten czarny gość zauważył, że wychodzę z auta
i sam wysiadł ze swojego.
W ręce trzymał butelkę
zawiniętą w papierową torbę.
Spytał: „Chcesz czegoś, staruszku?”
Odpowiedziałem: „Chcę ci skopać dupę, chłopcze”.
Uderzył mnie butelką,
aż padłem na prawe kolano.
Wstając, wyciągnąłem nóż.
Dźgnąłem go w szyję nad ramieniem.
NÓŻ BLACKA PRZECIĄŁ TĘTNICĘ.
Krew z tętnicy
trysnęła na prawie dwa metry.
Jak woda ze szlaucha.
Powiedział tylko „O Boże”.
Zrobiłem krok w tył
i patrzyłem, jak kuśtyka do auta.
Ja wróciłem do siebie,
a wsiadając, rzuciłem nóż na deskę rozdzielczą.
Zatrzasnąłem drzwi,
a Tammy spytała: „Boże, co się stało?”.
Powiedziałem: „Nic, skarbie. Kolejny martwy czarny”.
NATYCHMIAST PO DŹGNIĘCIU
BLACK UCIEKŁ Z MIEJSCA ZBRODNI.
Wróciliśmy do domu, spakowaliśmy trochę ubrań
i klucz do przyczepy,
którą trzymałem jakieś 70 km dalej.
Pojechaliśmy tam na weekend,
chciałem przeczekać sytuację.
OFIARĄ BLACKA BYŁ 28-LETNI JASON JOHNSON.
PO DŹGNIĘCIU ZAWIEZIONO GO DO SZPITALA.
Moje ulubione.
- Właśnie to. - Dobre.
Wygląda na szczęśliwego.
Pomiędzy dwoma starszymi braćmi.
Nazywam się Charley Kibby Johnson i jestem matką Jasona Oscara Johnsona.
Oscar B., ojciec Jasona Oscara.
- O tam. - Kto to?
Wszyscy go znali.
Gdy dorastał, każdy znał jego uśmiech,
bo był szczęśliwym człowiekiem.
Zawsze był świetny w sportach.
Wildcats z uniwersytetu w Cincinnati.
Oj tak.
Dalej, Jason.
Porównywali go do zawodowych sportowców.
- Był dobry. - Był świetny. Był lepszy niż dobry.
To dziewczyna Jasona.
Miłość jego życia.
Jestem pewna, że gdyby nic się nie zmieniło,
byliby dziś małżeństwem.
Pojechaliśmy do Joplin.
Dojechaliśmy tam około 5.00.
Powiedzieli nam,
że stracił dużo krwi,
co spowodowało liczne udary.
JASON DOZNAŁ POWAŻNEGO USZKODZENIA MÓZGU.
PODŁĄCZONO GO DO APARATURY PODTRZYMUJĄCEJ ŻYCIE.
Musieliśmy się zebrać
i zdecydować, co robimy.
Razem z Oscarem stwierdziliśmy:
„Na co komu warzywo?”.
Jeśli nie wiesz, kim jesteś, jeśli nie wiesz, gdzie jesteś.
To nie był nasz syn.
Nasz syn był żywym, inteligentnym, kochającym i troskliwym człowiekiem.
Podjęliśmy decyzję, by odłączyć go od aparatury.
Powiedzieliśmy:
„Jezus na ciebie czeka.
Czeka na ciebie i wszystko będzie dobrze”.
I wziął ostatni oddech.
Byłam przy pierwszym oddechu mojego dziecka.
Niestety, byłam też przy ostatnim.
5 PAŹDZIERNIKA 1998 ROKU STWIERDZONO ZGON JASONA JOHNSONA.
TEGO SAMEGO DNIA ARESZTOWANO GARY’EGO BLACKA.
Od ręki widać, że to sprawa „dobro kontra zło”.
Jason Johnson wydawał się ideałem.
Gary Black wydawał się czystym złem.
Nazywam się Darren Gallup.
W 1998 byłem śledczym przydzielonym do tej sprawy.
Wiele osób nazywa to sprawą Gary’ego Blacka,
ale tak naprawdę chodzi o Jasona Johnsona.
Był ofiarą.
Tu chodzi o niego.
A to komenda policji w Joplin.
W TRAKCIE PRZESŁUCHANIA BLACK PRZYZNAŁ SIĘ DO DŹGNIĘCIA JASONA,
ALE TWIERDZIŁ, ŻE BYŁA TO SAMOOBRONA.
Gary chciał się usprawiedliwić, mówiąc, że to bójka uliczna.
To wspierałoby teorię o samoobronie,
bo mówilibyśmy o braku zamiaru,
ale dowody na to nie wskazują.
Z żadnej strony nie była to bójka,
która mogłaby sprowokować wyciągnięcie noża w samoobronie.
Nie było na to żadnych dowodów.
ŚWIADKOWIE ZEZNALI, ŻE JASON BYŁ W AUCIE, GDY BLACK PCHNĄŁ GO NOŻEM.
Dowody mówiły, że Gary Black
zatrzymał się obok Jasona Johnsona,
gdy ten siedział w swoim pojeździe.
Potem wyszedł i dźgnął Jasona Johnsona w gardło.
Tutaj widać, że siedział w aucie,
gdy go dźgnięto.
Krew nie dostałaby się do środka,
gdyby do zdarzenia doszło na zewnątrz.
To nóż wykorzystany jako narzędzie zbrodni.
Gdy ktoś wyciąga nóż, zwłaszcza taki nóż,
i pcha go w kierunku gardła osoby siedzącej w pojeździe,
może oczekiwać tylko tego, że zabije tę osobę.
To morderstwo pierwszego stopnia.
To morderstwo z premedytacją.
MIASTO JOPLIN SŁUŻYMY Z DUMĄ
Nie żałuję śmierci Jasona Oscara Johnsona.
Był oszustem.
Wszedł w grę, o której nic nie wiedział.
Jason Oscar Johnson wiedział, że Tammy była prostytutką.
Wiedział, że była wolna.
Chciał ją sobie wziąć.
Widziałam nagranie.
Nagranie ze sklepu.
Widziałem, jak ocierał się o nią od tyłu,
stojąc przy ladzie.
Odwróciła się do niego,
a on złapał ją za rękę, popchnął na ladę
i coś jej powiedział.
Chciał zagrać: „Zaopiekuję się tobą lepiej niż ktokolwiek inny”.
Chciał zagrać w „Jestem alfonsem”.
A zagrał w śmierć.
To po prostu kłamstwa.
Widać, jakim człowiekiem jest Gary.
On…
zmyśla, żeby lepiej wypaść.
Do tego dalej robi krzywdę Jasonowi.
Jason Johnson nie był alfonsem.
Nie ma na to dowodów.
Wystarczy spojrzeć w serce, by zrozumieć, że to nieprawda.
Mamy tu pojedyncze klatki.
Jason stoi przy ladzie, robi zakupy.
To jest Tammy.
Tu doszło do rzekomego szturchnięcia.
To jest Tammy, a to jest Jason.
I tyle.
Dosłownie półtorej sekundy.
Tyle trwała ta interakcja.
Jeśli ktoś zarzuca napaść seksualną
lub niestosowne zachowanie względem Tammy, to z filmu dowie się, że tak nie było.
Nawet gdyby Jason coś powiedział,
to czemu miałoby być akceptowalnym
dźgnięcie w gardło
za wpadnięcie na czyjąś dziewczynę, żonę
albo, jak to ująłby Gary, czyjąś prostytutkę.
To tatuaże Gary’ego Blacka.
Miał je, gdy z nim rozmawiałem.
SS, tatuaż niemieckich nazistów.
Naprawdę wierzę, że Gary dźgnął Jasona i zabił go,
bo chciał zachować twarz.
Jason był czarny,
a Tammy zeznała,
że gdy Gary dźgnął Jasona,
to po powrocie do auta
powiedział jej:
„Kolejny »słowo na c« zdechł”.
To wskazuje na przestępstwo na tle rasowym.
DOWODY
W trakcie śledztwa uznaliśmy,
że to morderstwo pierwszego stopnia, które zasługuje na karę śmierci.
Nie wiedzieliśmy tylko, czy przysięgli się z nami zgodzą.
W Missouri kara śmierci wymaga pewnych czynników.
Jednym z nich jest przeszłość.
To nie było pierwsze brutalne przestępstwo Gary’ego.
GARY BLACK MIAŁ DŁUGĄ HISTORIĘ AGRESYWNYCH ZACHOWAŃ.
W 1976 SKAZANO GO ZA ATAK, KTÓRY PRAWIE SKOŃCZYŁ SIĘ ŚMIERCIĄ
NA PRZEDMIEŚCIACH JOPLIN.
Śnił wam się kiedyś zły duch?
Gary Black to mój zły duch.
Tu miałem umrzeć.
Nie byłem tu od jakichś 35 lat.
Na pewno będę miał dziś koszmary.
Piątek wieczór w marcu 1976.
STRAŻ POŻARNA WEBB CITY
Przyjechałem po dziewczynę,
żeby wziąć ją na randkę.
Przywiozłem ją tutaj.
Zobaczyliśmy samochód
jadący na wzgórze.
Zatrzymał się za mną i mnie zablokował.
W tym oknie pojawił się Gary Black.
Stał od strony kierowcy ze skróconą strzelbą.
Mówił, że jest z policji.
Kazał mi wysiąść, więc go posłuchałem.
Kazał mi położyć ręce na aucie.
Zabrał mi portfel i klucze,
a potem strzelił.
GARY BLACK I JEGO WSPÓLNIK UKRADLI PORTFEL Z SIEDMIOMA DOLARAMI.
JACKIEGO ZOSTAWILI NA ŚMIERĆ.
Czułem płynącą po boku krew.
Czułem otaczający mnie chłód.
Było mi zimno, kończyny drętwiały, a ja wykrwawiałem się na śmierć.
RATOWNIKOM UDAŁO SIĘ URATOWAĆ JACKIEGO.
Mam w sobie ciągle ponad 40 kulek.
Dwie w sercu.
Musieli usunąć mi połowę płuca i śledzionę.
BLACK ZOSTAŁ ARESZTOWANY I SKAZANY NA 25 LAT ZA STRZELANINĘ.
PO ZALEDWIE 12 LATACH ZWOLNIONO GO WARUNKOWO.
Gdyby Gary Black nie został wypuszczony tak wcześnie,
gdyby nie wrócił na ulice,
nie dostałby szansy,
żeby zamordować tamtego gościa.
Byłem w szoku.
Powinien był siedzieć.
Współczuję rodzinie tej drugiej osoby.
To takie smutne, bo można było temu zapobiec.
SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE POPRZEDNICH ZBRODNI BLACKA
ZAPREZENTOWANO PODCZAS PROCESU.
9 GRUDNIA 1999 BLACK ZOSTAŁ UZNANY ZA WINNEGO
I SKAZANY NA ŚMIERĆ.
NATYCHMIAST ROZPOCZĄŁ PROCES APELACJI.
Jaki jest pożytek z zabicia kogoś, kto zabił kogoś innego?
PO DZIESIĘCIU LATACH PONOWNYCH PROCESÓW I ODWOŁAŃ
BLACK W KOŃCU PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY.
Jeśli zabijesz drugą osobę,
to śmierć jednej osoby przestaje mieć znaczenie.
JEGO WYROK ZMIENIONO NA DOŻYWOCIE BEZ MOŻLIWOŚCI ZWOLNIENIA WARUNKOWEGO.
WILLIAM FLEISCHAKER REPREZENTOWAŁ BLACKA PODCZAS OSTATNICH ETAPÓW PROCESU.
Gary zasługuje na współczucie. Każdy człowiek zasługuje na współczucie.
Jeśli zakładasz, że są ludzie tak okropni,
że nie możesz im współczuć,
to twój problem, ale to ciągle są ludzie.
Czego by nie zrobili,
zasługują na system karny, który będzie dla nich sprawiedliwy.
Spójrzmy na wyrok Gary’ego z 1976 roku,
myśląc o tym, czy Gary
zasłużył wtedy na drugą szansę.
Moim zdaniem tak.
Nie mamy magicznego kompasu,
który powie nam, czy dana osoba znowu popełni przestępstwo.
Należało sprawdzić, czy się zmienił, a nie mamy innego sposobu.
Można myśleć: „A gdyby…
Gdyby został za kratkami, być może nie zabiłby pana Johnsona”.
To tylko gdybanie.
GARY BLACK ODSIEDZIAŁ 23 LATA ZA ZABÓJSTWO JASONA JOHNSONA.
Myślę, że duża część złości,
która czyniła go niebezpiecznym za młodu, już zniknęła.
Nie sądzę, by Gary w więzieniu był teraz dobry dla społeczeństwa.
Więzienie ma teraz na celu
trzymanie ich z dala od społeczeństwa,
w którym mogliby skrzywdzić ludzi albo odebrać im ich własność.
Niewiele z niego wynika.
Nie sądzę, by było uzasadnienie
dla trzymania go w więzieniu.
Gary jest teraz nieszkodliwy.
NA SKUTEK LICZNYCH PRZESTĘPSTW
BLACK SPĘDZIŁ W WIĘZIENIU PONAD 80% DOROSŁEGO ŻYCIA.
SZERYF
CENTRUM SŁUŻB PORZĄDKOWYCH HRABSTWA JASPER
DO TEGO WLICZA SIĘ SZEŚĆ LAT W WIĘZIENIU W HRABSTWIE JASPER.
Gary Black zawsze będzie groźny dla społeczeństwa
i trzymającej go instytucji.
Mieliśmy tu już manipulantów, ale żaden nie był tak zły, jak Gary.
Nazywam się Becky Stevens.
W biurze szeryfa hrabstwa Jasper jestem nadkomisarzem.
Wiedziałam o nim, zanim zaczęłam tę pracę.
Dowiedziałem się o nim w akademii policyjnej.
Prowadzili zajęcia,
na których był przykładem.
PRZESTĘPCZE POSTAWY I ZACHOWANIA
Był dobrze znany.
Nie wiem, jak to ująć,
ale wiadomo było, że jest niebezpieczny.
Mamy kilka technik modyfikacji zachowania.
Opieramy się na utracie przywilejów i odebraniu możliwości wyjścia z celi.
Gary’emu to nie przeszkadzało. Nic go nie obchodziło.
Nikt go nie odwiedzał.
Nie miał po co się zachowywać.
Był agresywny wobec policjantów.
Potrafił ludzi dopaść nawet z zamkniętej celi.
Krzyczał ze środka,
a inni więźniowie robili to, co chciał.
Tak już było.
Dręczenie innych go napędza.
Nie potrafię opisać, jakim wielkim rasistą jest Gary Black.
Gdybyśmy umieścili niebiałego więźnia tam, gdzie przetrzymywaliśmy Gary’ego,
zamieniłby mu życie w piekło.
Niekończące się dręczenie
i wojna psychologiczna.
Wierzę, że Gary Black jest niebezpieczny nawet w więzieniu.
Taka osoba, która nie szanuje ludzkiego życia,
zawsze i wszędzie pozostanie niebezpieczna.
Co zrobić z kimś takim jak Gary Black?
To najgroźniejsza osoba, jaką kiedykolwiek oskarżyłem.
Nazywam się Norman Rouse, byłem prokuratorem w procesie Blacka.
Dostał dożywocie bez opcji warunku.
Czasami tak już bywa, ale ciężko mi było się z tym pogodzić.
Dożywocie bez warunkowego mnie denerwuje.
Gdyby nie ten wyrok,
byłbym już po 22 latach wyroku,
zbliżałbym się do warunkowego przy normalnym dożywociu,
które w Missouri wynosi 30 lat na potrzeby zwolnienia warunkowego.
Nie mam po co się zachowywać.
Nic na tym nie zyskam.
Nie ma zachęty
dla człowieka skazanego na dożywocie bez warunkowego.
Gary Black zarzuca nam,
że gdyby nie ten wyrok, nie byłby agresywny.
Możemy przeczytać jego akta
z okresu przed otrzymanym dożywociem.
Mam tu raport z 1993, kiedy dźgnął innego więźnia.
W 1999 roku zaatakował funkcjonariusza,
doprowadzając do uszkodzenia lewego oka.
To oczywiste przypadki nieustannej przemocy,
gdy dożywocie nie stanowiło problemu.
Mówimy tu tylko o przemocy w więzieniu.
Nie patrzymy na wiele innych przypadków.
To tylko wierzchołek góry lodowej
z samych więzień.
Nie może zostać zwolniony warunkowo,
co według wielu osób jest lepsze od kary śmierci,
ale jego kartoteka udowadnia,
że i tak pozostaje agresywny.
Myślę, że ma szczęście, że żyje.
Wszystkie te dokumenty potwierdzają,
że zasługuje na karę śmierci.
WSCHÓD 29.09.1970 ZACHÓD 5.10.1998
TWOJE SKRZYDŁA BYŁY GOTOWE, ALE MOJE SERCE NIE
PO ŚMIERCI SYNA
CHARLEY JOHNSON ZAJĘŁA SIĘ PRACĄ DUSZPASTERSKĄ.
Dzień dobry wszystkim.
Dziękujmy Bogu za kolejny dzień,
w którym postanowił nas obudzić.
Od poniedziałku do piątku prowadzę telefon modlitewny.
Obecnie dołącza do nas około 67 osób.
Moim obowiązkiem po śmierci syna
jest pomoc innym,
którzy doświadczyli podobnych rzeczy.
Chcę im pomóc zrozumieć,
że życie toczy się dalej.
Bóg zawsze daje nam schronienie.
Zawsze daje nam siłę.
Czułam gniew, ale to się zmieniło.
Tak, dziękujmy Bogu…
Jako chrześcijanka muszę wybaczać.
Trochę to trwało,
ale mogę szczerze powiedzieć,
że mu wybaczyłam.
Wybaczyłam mu.
Nie popieram kary śmierci.
Kara śmierci nie ma prawdziwego celu, nic na niej nie można zyskać.
Gdyby został stracony, nie miałby czasu na wyrzuty sumienia.
Chcę, żeby o tym myślał.
Chcę, żeby Gary Black do końca życia
widział twarz Jasona Johnsona.
CZTERY MIESIĄCE PO PIERWSZYM WYWIADZIE
GARY BLACK ZGODZIŁ SIĘ ODPOWIEDZIEĆ NA KOLEJNE PYTANIA.
Miałem mały zawał, pojechałem do Jeff City z powodu udaru.
Jakoś leci.
Dostałam leki rozrzedzające krew,
żebym nie miał już udaru.
To przez nie mam wokół oczu sińce.
Mówią, że monitorują sprawę i wszystko kontrolują.
WIĘZIENIE POTWIERDZIŁO,
ŻE BLACK WDAŁ SIĘ W BÓJKĘ Z INNYM OSADZONYM.
To morderstwo drugiego stopnia.
Jason Johnson wysiadł z auta.
Uderzył mnie butelką, a ja dźgnąłem go w szyję.
Szybka sprawa.
On mnie uderzył, ja go dźgnąłem.
Z żadnej strony nie była to bójka.
Zeznania świadków i zebrane dowody mówią, że Gary Black
zatrzymał się obok Jasona, gdy ten siedział w swoim pojeździe.
Potem wyszedł i dźgnął Jasona Johnsona w gardło.
To morderstwo pierwszego stopnia. To morderstwo z premedytacją.
Mam gdzieś jego słowa.
Wierzę, że słusznie postąpiłem.
Na monitoringu widać, jak czarny mężczyzna
nawiązuje kroczem kontakt seksualny z pupą białej kobiety.
Wszystko, co stało się później, było uzasadnione.
Chciałem go zabić, gdy stanął na rogu Piątej i Joplin.
Wiedziałem, że nie ucieknie, bo był zbyt duży ruch.
„Ja i ty.
Chcesz sprawdzić, czy jesteś twardzielem?
Zobaczymy, czy naprawdę chcesz w to grać”.
Już wtedy wiedziałem, że nie żyje.
I zginął.
Jest pan rasistą?
Zdecydowanie.
Na pewno jestem rasistą.
Dorastałem w otoczeniu Klanu.
Gary Black traktuje innych ludzi z niesamowitą pogardą.
Nie może zostać zwolniony warunkowo,
co według wielu osób jest lepsze od kary śmierci,
ale on i tak pozostaje agresywny.
Często zastanawiam się, co zrobić z kimś takim jak Gary Black.
Wyciągam pieniądze stanu Missouri. Tym się teraz zajmuję.
Siedzę tu, a stan za mnie płaci.
Tak będzie do mojej śmierci.
Nawet gdy będę umierał, to wy za mnie zapłacicie.
Napisy: Jędrzej Kogut