Gdy spróbowałam się od niego odsunąć,
chwycił mnie za gardło
i mocno ścisnął.
Byłam przerażona.
DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA MISSOURI
Wiedziałem, że jest tylko jeden sposób, żeby to skończyć.
Nie chciałam, żeby skończyło się moją śmiercią.
CO ROKU W STANACH ZJEDNOCZONYCH
PONAD 8000 OSÓB ZOSTAJE SKAZANYCH ZA MORDERSTWO.
KOBIETY STANOWIĄ MNIEJ NIŻ 12% Z NICH.
Wiedziałam, że muszę się postawić.
OTO HISTORIA OSADZONEJ NR 1335965.
SERIAL NETFLIX
MATCZYNA MIŁOŚĆ
TEREN WIĘZIENIA STANOWEGO WSTĘP WZBRONIONY
DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA MISSOURI ZAKŁAD KARNY CHILLICOTHE
W 2017 JEMA DONAHUE ZASTRZELIŁA SWOJEGO MĘŻA JAVONA DONAHUE.
PODCZAS PROCESU NIE PRZYZNAŁA SIĘ DO ZBRODNI W AFEKCIE.
Moi rodzice zawsze bardzo się kochali.
Tata całował mamę rano w kuchni.
Chciałam tego samego.
Nazywam się Jema Donahue.
Skazano mnie na dziesięć lat więzienia.
Urodziłam się w Berlinie.
Mój ojciec był wojskowym.
Byłam najmłodszym dzieckiem.
Mówi się, że najmłodsze są rozpuszczane, ale u nas tak nie było.
Nic nie uchodziło mi płazem.
Jakby karali mnie, zanim coś zrobiłam.
Nie mieliśmy przyjaciół, bo co pięć lat się przeprowadzaliśmy.
Byliśmy kochającą i zżytą rodziną.
W 1990 ROKU RODZINA JEMY WRÓCIŁA DO STANÓW ZJEDNOCZONYCH.
NAJPIERW ZAMIESZKALI W MISSISIPI, A DOCELOWO OSIEDLI W MISSOURI.
Uczyłam się w domu od drugiej do szóstej klasy.
Potem mama zapisała mnie i mojego brata do szkoły publicznej.
Inne dzieci były dużo dalej.
Więcej wiedziały o otaczającym je świecie.
Mam wrażenie, że my byliśmy trzymani w bańce.
Ostatni rok w gimnazjum był bardzo trudny.
GDY JEMA MIAŁA 13 LAT,
ZOSTAŁA WYKORZYSTANA PRZEZ 20-LETNIEGO MĘŻCZYZNĘ.
Błagałam mamę, żeby nie dzwoniła na policję.
Chciałam udawać,
że to się nie wydarzyło.
Obiecała, że tego nie zrobi, po czym zadzwoniła.
POLICJA
Pamiętam, że policja próbowała zniechęcić moją mamę
od wniesienia zarzutów,
ale mama była jak niedźwiedzica,
więc dalej robiła swoje.
NAPASTNIK JEMY ZOSTAŁ SKAZANY NA 120 DNI W WIĘZIENIU.
WKRÓTCE POTEM SZCZEGÓŁY ATAKU TRAFIŁY DO PUBLICZNEJ WIADOMOŚCI.
Byłam nękana.
Musiałam zmienić rejon szkolny.
Obwiniam matkę…
za wiele rzeczy, które spotkały mnie, gdy byłam nastolatką.
Stała się zbyt opiekuńcza.
Nie mogłam mieć przyjaciół.
Mama wszystkich prześwietlała.
Często zostawałam w domu.
W OSTATNIEJ KLASIE W WIEKU 16 LAT JEMA ZASZŁA W CIĄŻĘ.
Wszyscy powtarzali, że zepsułam sobie życie.
Gdy urodziłam syna
i spojrzałam mu w oczy,
wiedziałam,
że dla dzieci jestem gotowa zrobić wszystko.
GDY JEJ SYN BENJAMIN MIAŁ TRZY LATA, JEMA URODZIŁA CÓRKĘ CARMELLĘ.
Nie ma nic lepszego
od powrotu do domu po ciężkim dniu w pracy
i zobaczenia w drzwiach dzieci, które biegną się do ciebie przytulić.
Potrzebuję chwili.
W 2007 JEMA BYŁA SINGIELKĄ
I PRZENIOSŁA SIĘ Z DWÓJKĄ DZIECI DO WARRENSBURGA W MISSOURI.
PODCZAS STUDIÓW POZNAŁA JAVONA DONAHUE.
Przedstawił nas sobie wspólny znajomy.
Javon był w więzieniu,
miał akurat wyjść.
Ten wspólny znajomy spytał,
czy może skorzystać z mojego adresu domowego.
Zgodziłam się.
Pamiętam, że ciekawiło mnie jego dzieciństwo,
bo było całkiem inne od mojego.
Często zmieniał lokum.
To było dla mnie coś nowego,
niemal tragicznego.
Wcześniej był już w więzieniu
za produkcję i dystrybucję narkotyków.
Uwierzyłam, że resocjalizacja się udała,
że odmienił swoje życie.
Od samego początku czułam,
że chcę go chronić.
Nigdy nie ustaliliśmy, że będziemy razem.
Tak wyszło.
Ja studiowałam na University of Central Missouri.
On zostawał w domu z dziećmi.
To było dla mnie dowodem,
że mogę mu zaufać z dziećmi.
PO CZTERECH MIESIĄCACH ZWIĄZKU
POLICJA POJAWIŁA SIĘ W ICH DOMU Z NAKAZEM PRZESZUKANIA.
Policjant powiedział,
że Javon był znanym dilerem kraku w hrabstwie.
Byłam w szoku.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Wtedy po raz pierwszy zrozumiałam,
że za moimi plecami może dziać się coś, czego nie byłam świadoma.
Byłam zła na Javona.
Powiedziałam mu: „Musisz iść. Zostaw nas w spokoju”.
Bardzo mocno chwycił mnie za gardło
i zaczął mnie dusić.
Nie mogłam oddychać, byłam przerażona.
Mówił: „Nigdy mnie nie zostawisz.
Rozstaniemy się dopiero wtedy, kiedy cię zabiję, suko”.
Pamiętam, że powiedziałam: „Kocham cię.
Czemu mi to robisz?”.
Odpowiedział: „Strach trwa dłużej niż miłość”.
Jakby nie chciał słyszeć,
że go kocham.
JEMA ZOSTAŁA Z JAVONEM.
W 2011 ROKU ZGODZIŁA SIĘ NA ŚLUB I PRZEPROWADZKĘ DO PENSYLWANII.
Wmawiałam sobie, że jeśli mu pomogę,
jeśli odciągnę go od narkotyków, nasze małżeństwo się umocni.
Javon znęcał się nade mną cały ten czas.
Bardzo wcześnie nauczyłam się,
że im mniej walczyłam z duszeniem, tym szybciej traciłam przytomność.
To wszystko ułatwiło.
Wierzę,
że Javon mnie kochał.
Umiał to okazywać tylko poprzez przemoc.
To był…
koszmar.
Myślę, że również dlatego, dobre chwile były tak dobre.
Było ich tak niewiele, że bardzo je ceniliśmy.
PO PIĘCIU LATACH MAŁŻEŃSTWA JEMA ZOSTAWIŁA JAVONA.
WRÓCIŁA Z DZIEĆMI DO DOMU RODZICÓW W MISSOURI.
JAVON POJECHAŁ ZA NIĄ
I PRZEKONAŁ JĄ, ŻEBY NIE ODCHODZIŁA.
Nie chciałam, żeby ktoś wiedział, jak bardzo było źle.
Próbowałam to ukrywać i go zadowalać.
Potem zbliżył się do starych znajomych i znowu zaczął brać.
Zrobiło się paskudnie.
Zamknął mnie w pokoju.
Pobił mnie pasem.
Przykładał mi do szyi noże i śrubokręty, gwałcąc mnie.
Ciągle mówił:
„Wszystkich zabiję. Nie mam nic do stracenia”.
A ja mu uwierzyłam.
Wtedy zrozumiałam,
że coś musi się zmienić.
Nie chodziło już o mnie.
Nie krzywdził tylko mnie, ale groził wszystkim innym.
W MARCU 2017 ROKU MATKA JEMY POMOGŁA JEJ
W ZAŁATWIENIU TYMCZASOWEGO ZAKAZU ZBLIŻANIA SIĘ.
DOKUMENT ZABRANIAŁ JAVONOWI KONTAKTOWAĆ SIĘ Z JEMĄ I JEJ RODZINĄ.
I tak dochodzimy do Wielkiego Piątku, do 14 kwietnia 2017.
Pamiętam, że się stresowałam,
bo po raz pierwszy od wystawienia nakazu ochrony
miałam być sama w domu.
Zeszłam na dół.
Gdy otworzyłam drzwi do salonu…
zobaczyłam Javona.
Rzucił się na mnie i chwycił mnie za gardło.
Zaczął wyciągać mnie po schodach…
za szyję.
Najbardziej przerażająca jest świadomość, że twoje życie jest w czyichś rękach.
Zaczął sprawdzać okna i drzwi, upewniał się,
że wszystkie są zamknięte.
Wrócił na dół.
A potem zaczął mnie wołać.
Zeszłam na dół.
Weszłam do sypialni,
a on trzymał broń.
Pociągnął za spust.
Pistolet się zaciął.
Zdenerwował się,
więc zaczął mnie nim bić.
Właśnie wtedy
pistolet upadł na ziemię.
Podniosłam go
i wycelowałam w niego.
Powiedziałam mu: „Wynoś się”.
Ale nie chciał wyjść.
Zrobił krok do przodu,
a gdy to zrobił, ja pociągnęłam za spust.
Trafiłam go w lewe ramię, o tu.
Krzyknął:
„Postrzeliłaś mnie!”.
Znowu rzucił się na mnie i złapał mnie za nadgarstki.
Ręce miałam o tak,
bo trzymał moje nadgarstki,
a ja znów pociągnęłam za spust.
Miotał mną, rzucił mnie na ziemię.
Wtedy znowu pociągnęłam za spust.
Kiedy na mnie wylądował,
gdy zbliżaliśmy się do ziemi,
powiedział: „Jebać to. Umrzemy razem, suko”.
Położył głowę tuż obok mojej,
po czym chwycił tylną część pistoletu
i wycelował w swoje lewe ucho.
Zawinęłam palec, żeby kontrolować chwyt,
i pociągnęłam za spust.
Pamiętam ten ostatni strzał.
Czułam na sobie jego ciężar.
Wszystko stało się czarne.
Nie wiedziałam, że mam zamknięte oczy.
Myślałam, że nie żyję.
Myślałam, że…
A potem
wypełzłam spod niego i pomyślałam:
„To koniec. Nie umarłam”.
Mama wróciła z pracy…
a telefon dzwonił.
Na ekranie wyświetlało się hrabstwo Johnson.
Nie pamiętam telefonu na policję, ale wiem, że to zrobiłam.
Oddałam jej słuchawkę.
Kręciłam głową.
Mówiłam: „Proszę”.
Poczułam wtedy,
że jeśli chcę chronić rodzinę i dzieci,
to nikt…
nie może o tym wiedzieć.
Mama odebrała telefon.
Powiedziała, że to pomyłka. „Nie chciałyśmy dzwonić”.
Dyspozytor powiedział:
„I tak kogoś wyślemy”.
Usiadłam na zewnątrz
i tam czekałam na policję.
Pamiętam, jak mama wyszła przed dom,
poklepała mnie po ramieniu i powiedziała:
„Wejdź, Jem. Nikt nie przyjdzie”.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ JEMA ZOSTAŁA ARESZTOWANA
ZA MORDERSTWO JAVONA.
Nazywam się Margaret Heffernan,
jestem matką Jemy Donahue.
Jema jest najmłodszym z trójki moich dzieci.
Gdy była niemowlęciem, trzymałam ją na kolanach,
mówiąc: „Nigdy nie będziesz za duża”.
W szkole była najlepsza.
Wszystko szło w dobrym kierunku,
aż do 13 roku życia, kiedy została napadnięta seksualnie.
TYDZIEŃ PO NAPADZIE NA JEMĘ W 1998 ROKU NAPASTNIK CIĄGLE NIE USŁYSZAŁ ZARZUTÓW.
Usłyszałam, że nie mogli go znaleźć.
Byłam bardzo zaskoczona.
MARGARET POSTANOWIŁA WZIĄĆ SPRAWY W SWOJE RĘCE.
Powiedziałam synowi, żeby poszedł do szkoły.
Na osobę, która wskazałaby lokalizację sprawcy,
czekało sto dolarów.
Telefon zadzwonił po 15 minutach.
Powiedziano mi, gdzie go szukać.
Wyszłam z domu,
wsiadłam do auta,
poczekałam, aż wyjdzie, a potem zaczęłam go śledzić.
Ruszył w moją stronę, przeklinając.
Nagle coś się we mnie zmieniło.
Zaczęłam na niego jechać.
Potrąciłabym go.
Przeskoczył przez krzaki.
Można powiedzieć, że mi odbiło.
Szeryf przyszedł do mojego domu.
SZERYF
Powiedzieli,
że jeśli ja nie wniosę oskarżenia przeciw niemu,
to oni odstąpią od oskarżenia mnie.
Nie zgodziłam się.
Jema była na mnie bardzo zła,
bo skontaktowałam się z policją.
Mówiła, że ją zdradziłam.
Moim zdaniem nasza relacja
bardzo przez to ucierpiała.
Chcesz chronić swoje dziecko.
Chcesz być w stanie poradzić sobie z dowolną sytuacją.
A tego nie mogłam kontrolować.
PRZEZ CAŁE MAŁŻEŃSTWO Z JAVONEM JEMA UKRYWAŁA ZNĘCANIE PRZED MATKĄ.
W 2014 ROKU MARGARET SKONFRONTOWAŁA SIĘ Z JAVONEM
W KWESTII ZNĘCANIA SIĘ NAD JEMĄ.
Rozmawiałam z nim
i spytałam: „Biłeś moją córkę?”.
Nie odpowiedział.
Powiedziałam mu: „Milczenie to też odpowiedź.
Obiecaj, że już nigdy jej nie tkniesz”.
Nie wypowiedział tych słów.
Jestem zła, że krzywdził moją córkę.
Zwłaszcza że prosiłam go, żeby tego nie robił.
Przeżyła przemoc domową.
To była samoobrona.
Nikt nie wie, co zrobi, dopóki nie znajdzie się w takiej sytuacji.
A wtedy
jest po wszystkim.
ANI JEMA, ANI MARGARET NIE ZGŁOSIŁY ŚMIERCI JAVONA.
POLICJA ZACZĘŁA SZUKAĆ JAVONA DOPIERO SZEŚĆ DNI PÓŹNIEJ
PO OTRZYMANIU ANONIMOWEGO DONOSU.
BIURO SZERYFA HRABSTWA JOHNSON
Aaron Brown, major w biurze szeryfa w hrabstwie Johnson.
Dostałem telefon od źródła.
Usłyszałem, że Javon Donahue
został zastrzelony przez żonę Jemę.
Podczas tej sytuacji
ciało zostało zakopane na farmie.
„FARMA” TO MIEJSCE ZNANE W NARKOTYKOWYCH KRĘGACH.
LEŻY OKOŁO 30 KILOMETRÓW OD DOMU MARGARET I JEMY.
Pojechaliśmy na tzw. farmę,
ale hrabstwo Johnson to teren wiejski.
Wypasa się tu bydło.
Jadąc ulicą,
wypatrzy się niewiele więcej poza domem.
Potrzebowaliśmy helikoptera albo samolotu, by spojrzeć z góry.
LOT NAD FARMĄ WSKAZAŁ WIELE ŚWIEŻO WYKOPANYCH DOŁÓW.
Teren stał się miejscem zbrodni.
Odgrodziliśmy go
i zaczęliśmy przesłuchiwać wszystkich znajdujących się tam ludzi.
Podczas przesłuchania jedna z osób
powiedziała, że wie, gdzie zakopano Javona.
Zaprowadziła nas tam.
Wykopaliśmy ciało
zawinięte w biały brezent i przewiązane sznurem.
BIURO SZERYFA HRABSTWA JOHNSON
PODCZAS PRZESŁUCHAŃ MAJOR BROWN
DOSTAŁ NAZWISKA LUDZI, KTÓRZY ZAKOPALI JAVONA.
Musieliśmy ich zlokalizować
i przesłuchać na osobności.
Jedną z tych osób była mama Jemy.
22 KWIETNIA 2017 ROKU POLICJA PRZESŁUCHAŁA MARGARET.
Proszę to wyłączyć.
Wyłączmy to, a będę mówić.
MARGARET OPOWIEDZIAŁA POLICJI, CO SIĘ STAŁO,
GDY POJAWIŁA SIĘ W DOMU W DNIU STRZELANINY.
Powiedziałam im, że zobaczyłam oszołomioną Jemę.
Mówiła: „Javon jest w domu”.
A ja na to: „Musimy wezwać policję”.
„Nie, on nie żyje”.
„Jesteś pewna, że nie żyje?”
Na co ona: „Nie żyje”.
Zadzwoniła pod numer alarmowy i rozłączyła się.
Policja oddzwoniła.
Rzuciła we mnie telefonem, kręcąc głową.
Kręciła głową i milczała.
Powiedziałam im: „Przepraszam za zamieszanie.
To pomyłka”.
Odpowiedzieli: „Niestety, musimy kogoś wysłać”.
Na co ja: „Rozumiem”.
Pamiętam, że powiedziałam:
„Jema, gdy przyjedzie policja,
pozwól mi wziąć to na siebie.
Ja swoje przeżyłam.
Ty musisz wychowywać dzieci”.
Nie zgodziła się.
Ale chciałam to dla niej zrobić.
Zawiodłam Jemę, gdy miała 13 lat.
Poczułam,
że nie mogę tego powtórzyć.
Pamiętam, że nasza relacja
praktycznie rozpadła się z dnia na dzień.
Nie chciałam tego powtarzać.
MARGARET I JEMA CZEKAŁY NA POLICJĘ PRZED DOMEM.
Siedziałyśmy jakieś 45 minut. Nikt nie przyjechał.
Wmawiałam sobie, że tak powinno być.
Policja nie przyjechała, więc uznałyśmy,
że weźmiemy sprawy w swoje ręce.
Stwierdziłam, że damy radę
i ujdzie nam to na sucho.
PRZYJACIEL JEMY ZGODZIŁ SIĘ POMÓC MARGARET POCHOWAĆ CIAŁO NA FARMIE.
Położyłyśmy ciało Javona na przekopanym terenie.
On rzucił: „Nie powiem wam, gdzie go pochowam.
Mam tu jeszcze dwa doły”.
Uznałam, że to dobrze.
JEMA NIE BYŁA OBECNA PRZY POCHÓWKU.
Modliłam się, by Jema była dość silna,
żeby milczeć
i nikomu o tym nie mówić.
Miałam nadzieję, że z tą informacją pójdziemy do grobu.
MARGARET PRZYZNAŁA SIĘ DO WINY I OSKARŻONO JĄ O PORZUCENIE CIAŁA.
OTRZYMAŁA WYROK PIĘCIU LAT W ZAWIESZENIU.
ODSIEDZIAŁA 30 DNI W ARESZCIE.
TEGO SAMEGO DNIA JEMA PRZYZNAŁA SIĘ
I ZOSTAŁA OSKARŻONA O MORDERSTWO.
JEMA NIE PRZYZNAŁA SIĘ DO ZBRODNI W AFEKCIE.
OBRONA POWOŁAŁA SIĘ NA ZESPÓŁ MALTRETOWANEJ ŻONY.
Nazywam się dr Lisa Witcher.
Byłam biegłą sądową w sprawie Jemy.
DR WITCHER MIAŁA OCENIĆ JEMĘ
I HISTORIĘ ZNĘCANIA SIĘ JAVONA.
Mówiąc o zespole maltretowanej żony,
szukamy cyklu przemocy.
NAKAZ SĄDOWY
Część pierwsza to faza budowania napięcia.
Mówimy o momencie, w którym sprawca
jest prowokowany przez ciebie albo przez środowisko.
Drugi etap to faza ostra lub kryzysowa.
Wtedy pojawia się przemoc.
Potem przychodzi faza miesiąca miodowego.
Sprawca obiecuje,
że to się nie powtórzy.
A potem cykl zaczyna się od nowa.
Doszło do incydentu.
Byliśmy w motelu.
Javon mnie zgwałcił. Zgwałcił mnie analnie.
Potem zadzwonił do przyjaciela,
śmiał się i żartował.
Pytał go: „Jak szybko przestanie krwawić?”.
Chodziło o mój odbyt.
Wszystko, byle mnie upokorzyć.
Dzwonienie i chwalenie się pobiciem kobiety…
Albo na jakiś chory sposób pragnął czyjejś interwencji,
albo to naprawdę nikczemny akt.
To ktoś,
kto naprawdę wierzy,
że postąpił słusznie,
że wziął to, co należało do niego.
Dziwię się, że Jema przetrwała tak długo.
Jestem też zdziwiona, że ciągle żyje.
Gdyby nie przyszedł wtedy do domu,
nie przestałby jej nagabywać.
Spełnia wszystkie warunki,
które według badań
charakteryzują maltretowane żony.
PROCES JEMY ROZPOCZĄŁ SIĘ 13 LISTOPADA 2018 ROKU.
O ile mi wiadomo,
powołanie się przez obronę na zespół maltretowanej żony
nie odniosło jeszcze sukcesu w Missouri.
Wiemy o nim od jakiegoś czasu, ale nie użyto go w skutecznej obronie.
No chodź.
Rzecz w tym, że nie pytaliśmy,
czy cierpiała na ten syndrom.
Pytaliśmy, czy użycie takiej siły
było uzasadnione.
SĄD HRABSTWA JOHNSON
Jeśli ktoś został spoliczkowany, nie ma od razu prawa zastrzelić sprawcy.
Nazywam się Rob Russell.
Byłem prokuratorem, który oskarżył Jemę Donahue
za zabójstwo Javona Donahue.
Gdy zbliżaliśmy się do ziemi, powiedział:
„Jebać to. Umrzemy razem, suko”.
Położył głowę tuż obok mojej, po czym chwycił tylną część pistoletu
i wycelował w swoje lewe ucho.
Zawinęłam palec, żeby kontrolować chwyt,
i pociągnęłam za spust.
Pamiętam ten ostatni strzał.
Czułam na sobie jego ciężar.
No cóż…
Jej wersja nie pokrywa się z obrażeniami na ciele pana Donahue.
W jego ciele są cztery kule.
Jedna w ramieniu.
Jedna przeszła przez szczękę.
Jedna z tyłu głowy.
I jedna pionowo pod brodą.
WIDOK Z PRZODU
Strzał w tył głowy byłby śmiertelny.
Strzał pod brodą był śmiertelny.
Szczęka byłaby tak połamana,
że nie byłby w stanie z nią rozmawiać, nie powiedziałby jej, że ją kocha.
Nie powiedziałby, że zginą razem jak Romeo i Julia.
To nie miało miejsca, bo nie był w stanie mówić.
Sądzę, że przysięgli
nie uwierzyli, że działała w obronie własnej.
Gdy ktoś próbuje
ukryć dowody zabójstwa,
a zwłaszcza ukryć ciało,
można odnieść wrażenie,
że ten ktoś ma coś na sumieniu.
PO TRZECH DNIACH OCENY DOWODÓW ŁAWA PRZYSIĘGŁYCH POSZŁA PODJĄĆ DECYZJĘ.
Gdyby przyjęli wersję pani Donahue o samoobronie,
zostałaby uznana za niewinną.
Zamiast tego uznali ją za winną morderstwa w afekcie.
29 STYCZNIA 2019 ROKU JEMĘ DONAHUE SKAZANO NA 10 LAT WIĘZIENIA.
Sądzę, że to decyzje podjęte po śmierci Javona
wsadziły ją do więzienia.
Decyzja o zakopaniu ciała
utkwiła w sercach wielu członków ławy przysięgłych.
Jej mama mogła postąpić inaczej.
Nie wiem, czy sądziła,
że ma jakikolwiek wybór…
ale ukrycie ciała Javona
pogorszyło sytuację Jemy.
Obwiniam matkę
za wiele rzeczy, które spotkały mnie, gdy byłam nastolatką.
Nie mogłam mieć przyjaciół.
Mama wszystkich prześwietlała.
Często zostawałam w domu.
W bardzo młodym wieku stała się pariasem
za napaść seksualną, której nie zawiniła.
Potem był brak dostępu
do relacji społecznych.
Jej mama zrobiła z niej zakładniczkę.
Trzymała ją w tak bezpiecznym miejscu,
że przesadziła.
Wszystko zmieniło się
w nękanie emocjonalne.
Nie wypuszczasz dziecka z domu.
Nie pozwalasz jej budować normalnych relacji.
To na pewno utwierdziło w niej przekonanie o bezradności.
Nie sądzę, żeby robiła to celowo,
ale ich relacja nie była raczej nigdy zdrowa.
W OCZEKIWANIU NA PROCES
JEMA ZŁOŻYŁA WNIOSEK O ZAKAZ ZBLIŻANIA SIĘ DLA MATKI.
Jema mówi o matce:
„Jest złą i mściwą kobietą, która musi wszystko kontrolować.
Zabije mnie przy pierwszej okazji, jestem tego pewna.
Zakopie mnie tak, jak zakopała mojego męża”.
Wypowiadając słowa
„Zakopie mnie tak jak mojego męża”,
Jema mogła przyznać,
że przez zaangażowanie matki wpadła znacznie głębiej.
Podczas procesu
miałam napięte relacje z rodzicami.
Piłam.
Nadużywałam narkotyków.
Czy dziś myślę, że matka mogła mnie zabić
i zakopać gdzieś na polu?
Nie.
Zaszłyśmy tak daleko.
To zupełnie inna relacja.
Nie jesteśmy tymi samymi ludźmi.
Obie poczyniłyśmy wielkie postępy.
Zmieniłam się jako rodzic.
Zrozumiałam,
że bycie nadopiekuńczą mamą dla dorosłej osoby było błędem.
To jej życie, jej wybór, jej decyzje.
I jej konsekwencje.
Byłam po części osobą, która musiała wszystko kontrolować.
Po co sprawiać sobie więcej problemów?
Po prostu…
Nie muszę naprawiać nie swoich problemów.
Oczywiście, że zachowałabym się inaczej.
Winię policję, bo nie przyjechali,
ale to ja im powiedziałam:
„Nie musicie przyjeżdżać.
To pomyłka”.
Ja to zaczęłam.
Zaczęłam od kłamstwa.
W końcu musiałam to przyznać.
Dużo się nauczyłam
o odpowiedzialności
i jej znaczeniu
w procesie uczenia się na błędach.
Jema bardzo się rozwinęła
od początku pobytu w więzieniu.
Rozpromienia się na mój widok.
Zawsze mnie przytula i całuje w policzek.
To moja córka. To moje dziecko.
CZTERY MIESIĄCE PO PIERWSZYM WYWIADZIE
JEMA ZGODZIŁA SIĘ ODPOWIEDZIEĆ NA KOLEJNE PYTANIA.
TEREN WIĘZIENIA WSTĘP WZBRONIONY
Gdy trafiłam do więzienia,
w moim życiu panował chaos.
To tu zaczęłam korzystać z programów takich jak „Usamodzielnienie kobiet”
i dostrzegłam życie w więzieniu w innym świetle.
To nie było potępienie,
to okazja do rehabilitacji.
Poza tym to tutaj
nauczyłam się odpowiedzialności,
bo to ja podjęłam takie, a nie inne decyzje.
Strzał w tył głowy byłby śmiertelny.
Strzał pod brodą był śmiertelny.
Nie byłby w stanie z nią rozmawiać, nie powiedziałby jej, że ją kocha.
Nie powiedziałby, że zginą razem jak Romeo i Julia.
To nie miało miejsca.
Nie było „Kochasz mnie?” w stylu Romea i Julii.
Powiedział: „Umrzemy razem, suko. Póki śmierć nas nie rozłączy”.
Powiedział to, rzucając mnie na ziemię.
Trudno zdecydować,
czyje życie jest ważniejsze.
Zaryzykujesz walkę o siebie?
Nienawidzę tego,
że codziennie budzę się
ze świadomością, że kogoś zabiłam.
A na dodatek był to ktoś, kogo kochałam.
Pamiętam, że powiedziałam:
„Jema, gdy przyjedzie policja,
pozwól mi wziąć to na siebie”.
Nie zgodziła się.
Powiedziała nie.
Podziwiam…
moją matkę za ryzyko,
na które się naraziła, ratując mnie.
Odrzuciła wszystko.
Szczerze mówiąc,
dla swoich dzieci zrobiłabym pewnie to samo.
Może nie w ten sposób,
ale by chronić nasze dzieci, zrobimy to, co musimy.
W 2024 JEMA DONAHUE BĘDZIE MOGŁA UBIEGAĆ SIĘ O ZWOLNIENIE WARUNKOWE.
Ten okres już prawie dobiegł końca.
Widzę przed nami dobre czasy.
Napisy: Jędrzej Kogut