İkizler arasında gerçekten bir bağ vardır.
Tek yumurta ikizleri hayata bir bütün olarak başlar.
Sonra ayrılırlar.
Ve iki ayrı kişi olurlar.
Kardeşimin başına bu geldiğinde diğer yarımı kaybetmiş gibi oldum.
Diğer yarım gitti.
AMERİKAN HAPİSHANELERİNDE HÜKÜM GİYMİŞ 135.000'DEN FAZLA KATİL VAR
HER DÖRT MAHKÛMDAN BİRİ ÇOCUKKEN DEVLET KORUMASINDAYDI
BU 1113010 NUMARALI MAHKÛMUN HİKÂYESİDİR
Yanında kimse yokmuş gibi hissetmek berbat bir deneyim.
Kimse seni almak istemiyor gibi.
ADI - A. STANDIFER 1113010
Benim için mükemmel ev ortamı
beni sevecek, bana bakacak…
…ve ailem olacak biri demektir.
BİR NETFLIX DİZİSİ
AİLE ÖNEMLİDİR
MISSOURI CEZA İNFAZ KURUMU
JEFFERSON CITY CEZA İNFAZ KURUMU MISSOURI
Her şey iyi mi? Tamam.
2010 YILINDA ANTHONY STANDIFER 69 YAŞINDAKİ BEVERLY CROWL'U ÖLDÜRDÜ
Adım Anthony Standifer.
2010 yılından beri
ikinci derece cinayetten ve birinci derece soygundan hapisteyim.
STANDIFER 1985'TE KANSAS CITY, MISSOURI'DE DOĞDU
Çocukluğum…
…pek normal bir çocukluktu diyemem.
Annem kendimi bildim bileli uyuşturucu bağımlısıydı.
Babamın kim olduğunu bilmeme rağmen beni asla oğlu olarak sahiplenmedi.
Onu zaman zaman görüyordum
ama her seferinde bana yabancı biriymişim gibi davranıyordu.
Annem uyuşturucu kullanıyor olsa da çok sevgi doluydu.
Hayatımın en güzel günlerini onun yanında geçirdim.
S. GLENWOOD CADDESİ
Beni farklı eyaletlere götürürdü, birlikte gezerdik,
gölde balık tutmaya falan giderdik.
Onunla güzel anılarım oldu diyebilirim.
Ama bir görünür, bir kaybolurdu.
Onu bir iki gün görürdüm, sonra birkaç hafta görüşmezdik.
STANDIFER, ERKEN ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE FARKLI AİLE ÜYELERİYLE YAŞADI
11 YAŞINDA İSE DEVLET KORUMASINA GİRDİ
Teyzemle yaşadığım için koruyucu aileye verildim.
Bana daha fazla bakamayacağını düşündü.
O yüzden tüm eşyalarımı bir çöp torbasına koyup
beni Sosyal Hizmetler'e götürdü ve devlete teslim etti.
Bir çocuk için
ailesinden bu şekilden uzağa atılmak
ve kimsenin onu sevmediğini hissetmek…
Evet, hayatımın en kötü dönemlerinden biriydi.
STANDIFER 13 YAŞINA GELİNCE ANNESİNİN YANINA GERİ DÖNDÜ
O zamanlar alkolü ve uyuşturucuyu bırakmıştı.
Tekrar evlenmişti
ve bunun birlikte olmamız için iyi bir fırsat olacağını düşündüm.
Nihayet bir aile olma şansımız için.
Ama Kansas City'ye geri döndüğümde, işte bütün sorunlar o zaman başladı.
O zamanki kocasının bir oğlu vardı.
On altı yaşındaydı ve çetelere bulaşmıştı.
Benim de anne bir baba ayrı bir ağabeyim vardı.
O da çeteye bulaşmıştı.
Benim için rol modeli olmuşlardı.
O zamanlar hiç rol modelim yoktu
ve onların yaptıkları pek çok şeyi kendime örnek aldım.
Uyuşturucu satıyorlarsa ben de satmak istedim.
Onlar soygun yapıyorsa ben de soygun yapmak istedim.
STANDIFER 14 YAŞINDAN İTİBAREN
ÇETE BAĞLANTILI SUÇLARDAN DOLAYI ISLAHEVLERİNDE YATMAYA BAŞLADI
McEwan Erkek Okulu diye bir yerdeydim.
Çocuk cezaevi gibi bir yerdi.
Bir gün müdürün odasına çağrıldım,
bana telefon olduğunu söylediler ve arayan annemdi.
Bana ağabeyimin o gece öldürüldüğünü söyledi.
Evet.
Islahevinden çıktıktan sonra,
artık ağabeyim de olmadığı için ben artık aynı kişi değildim.
Hiçbir şeyi ve hiç kimseyi
umursamamaya başladığım bir havaya büründüm.
Bu havaya ve ruh hâline girdikten sonra da
sonuçlarını zerre kadar düşünmeden canım ne istiyorsa yapabilmeye başladım.
Hiçbir şey umurumda değildi.
2010'DA STANDIFER 25 YAŞINDAYDI VE KIZ ARKADAŞIYLA YAŞIYORDU
Bir işte çalışmıyordum.
Kız arkadaşım da çalışmıyordu, o yüzden paraya çok ihtiyacımız vardı.
Bir gece dışarıdayken
daha önce birlikte soygun yaptığımız bir adamdan
bir telefon geldi.
Adı Jay Nicks'ti.
Beni arayıp
"Bu uyuşturucu satıcısını soymak ister misin?" dedi.
"Kaç parası varmış?" dedim.
"Yaklaşık 80 bin dolar" dedi.
Ayrıca adamlarda 20 kilo kadar da esrar varmış.
"Olur" dedim.
Telefonu kapatıp tanıdığım başka bir adamı aradım, DJ'i.
DJ'le ben bir arabaya atlayıp Jay Nicks'le buluşmaya gittik.
Jay Nicks bana bir kâğıt verdi. "Burada üç adres var" dedi.
"Adamın evi böyle bir yer,
herifin altında da turuncu bir Dodge Magnum araba var,
yirmi dört inç jantlı" dedi.
"Görmemen mümkün değil" dedi.
"Tamam" dedim. Bana silahı verdi.
Mahallede dolaşmaya başladık.
Adresleri bir türlü bulamadık.
Bu turuncu Dodge Magnum'u da bulamadık.
Ben de arabadan inip mahalleyi yayan gezmeye başladım.
Sonunda evi buldum.
Jay Nicks'i aradım.
"Sonunda evi buldum ama dışarıda Dodge Magnum yok" dedim.
"Başka ne marka arabaları varmış?" diye sordum.
O da evin önünde park etmiş arabanın aynısını söyledi.
Biz DJ ile evin ön tarafına gidip kapıyı tekmeyle açtık.
Kapıyı açtığımızda karşımızdaki oda zifiri karanlıktı.
Ama birini görebiliyordum.
DJ o kişiyi tutup tek hamlede yere serdi.
Ben düğmeye uzanıp ışığı açtığımda bir kadın gördüm.
Bunun yaşlı bir kadın olduğunu görünce de buranın yanlış ev olduğunu hemen anladım.
Silahı alıp yerdeki kadının başında dikilmeye başladım.
DJ'e "Evi aramayı bitir, yanlış evde olabiliriz" dedim.
Odaya geri gelip "Burada bir şey yok" dedi.
Ben de
düşünmeye başladım.
Şartlı tahliyeyle çıkmıştım.
Hapse geri dönmek istemiyordum.
Kadın yüzümü görmüştü.
Ben de dedim ki…
…tamam, bu kadını öldüreceğim.
Kadının üzerine eğilip tetiği çektim.
Bir kez.
Ve…
Kendime soruyorum,
"Bunu neden yaptım?" diye.
Ve…
…her gün mantıklı bir cevap bulamıyorum.
STANDIFER'IN VURUP ÖLDÜRDÜĞÜ KADIN EMEKLİ POLİS MEMURU BEVERLY CROWL'DU
BEVERLY GERİDE ÜÇ KUŞAĞA YAYILAN BİR AİLE BIRAKTI
-Merhaba. -Merhaba.
-Nasılsın? -İyi. Sen nasılsın?
Kızarmış tavuk biftek için kullanabiliriz.
-Al. -Tamam.
Hâlâ sıcaklar mı Sharon?
Yemeği sen getirdin. Otur ve rahatla.
Oturuyoruz.
-Güzel görünüyor. -Kesinlikle.
Birbirine çok bağlı bir aileydik.
Her şeyi birlikte yapardık.
-Bir dilim… -Çok sulu…
Beni şişmanlatmaya çalışıyorlar.
Her şeye sahip değildik belki
ama ihtiyacımız olan her şey vardı.
Daha iyisini isteyemezdim.
Salata ister misin?
İster misin?
Adım Dana Crowl.
Beverly benim annemdi.
Ben çocukken ailem; ben, erkek kardeşlerim,
kız kardeşim ve annemden oluşurdu.
Annemle babam boşanmıştı, babamı istediğimiz kadar sık göremezdik.
Ama annem en büyük destekçimizdi. Bizim için her şeyi yapardı.
Annem çok anlayışlıydı.
Muhtemelen tanıdığım en kucaklayıcı insandı.
-Elini tutardı. -Hep dokunurdu.
Burada oturuyorsan böyleydi…
"Tatlım."
-Sen de aynı şeyi yapıyorsun. -Evet, aynı şeyi yapıyorsun. Aynısını.
Onu rahatsız ediyormuşuz gibi hissettirmezdi hiç.
Bence çocuklarınızı yanınızda istediğinizi onlara söylemeniz çok önemli.
1976'da polisliğe başladı
ve Independence Polis Teşkilatı'nda çalıştı.
Kayıt memuruydu.
Memurların raporlarını yazmasına yardım ederdi,
o yüzden olan biten her şeyi bilirdi.
Biz hiçbir şey yapmazdık
çünkü çocuklarının belaya bulaşmasına izin vermezdi.
Annemi öğrendiğim gün 19 Mart Cuma günüydü.
İşe gitmeye hazırlanıyordum. Yediyi 20 geçiyordu.
HOŞ GELDİNİZ
Telefon çaldı, kayınbiraderim Steve arıyordu,
"Barbara teyzeyle konuştum" dedi.
"Benden annenin evine uğramamı istedi. Bir terslik var gibi" dedi.
Sokağa çıktığımda kapısının açık olduğunu gördüm.
İçeriye kafamı soktum.
Oturma odasına girmedim bile.
Yerde yattığını gördüm.
Geri çekilip kapıyı kapattım.
Telefonum elimdeydi, hemen 911'i aradım.
Daha iki dakika geçmeden memurlar gelmişti.
KANSAS CITY CHIEFS 1960'DAN BERİ
Annemizi kaybetmenin ailem üzerindeki etkisi ölçülemez.
O kadar büyük ki açıklayamıyorum bile.
O, hayatımda yol gösteren bir ruh gibiydi.
Her gün mezarlıktan geçerken ona selam veriyorum.
Her sabah ona günaydın diyorum.
Canavar kelimesini kullanmayı sevmem ama öyle.
Bana göre o herif bir canavar.
Parmaklıklar ardında çürüyüp bir daha da gün yüzü görmemesi gerek.
Tetiği neden çekti bilmiyorum.
Keşke bilseydim, belki sebebini bilsem onu daha iyi anlayıp affedebilirdim.
Asla anlayamayacağım bir ruh hâli.
Benim büyüdüğüm dünya böyle değildi.
Sanırım o her şeyin böyle olduğu bir dünyada büyümüş.
Bir yanım onun böyle bir dünyada yaşamasına üzülüyor
ama seni yetiştiren şey gibi olmak zorunda değilsin.
Farklı bir seçim yapabilirsin ama farklı bir seçim yaptığını sanmıyorum.
Yaşadığı bu hayatı yaşamama seçeneği vardı.
CİNAYETTEN 12 GÜN SONRA STANDIFER TUTUKLANDI
MAYIS 2011'DE CİNAYETTEN SUÇLU BULUNDU VE 60 YIL HAPİS CEZASINA ÇARPTIRILDI
Gidelim.
Çocuklara merhaba de.
Ben Susan Thompson, Anthony Standifer'ın teyzesiyim.
Gel buraya Diamond. Gel kızım.
Merhaba de.
Anthony şehir merkezinde, mahallenin ortasında büyüdü.
Belalı bir muhitti.
Anthony'nin babası çok kontrolcüydü.
Çok ağzı bozuk bir adamdı, annesini aşağılardı, onu aşağılardı.
"Sen bir hiçsin. Annen de bir hiç."
Çok fazla sözlü tacize uğradı.
Bence bu Anthony'yi çok fazla etkiledi.
Kendi evinde şiddeti yaşamıştı. Uyuşturucuyu deneyimlemişti.
Küçük Anthony üç dört yaşlarındayken babası evi terk etti.
O andan sonra her şey tepetaklak oldu.
Anthony'nin annesi, torbacıların eve doluşmasına ses etmezdi.
Evi piyasa olurdu.
Sokaklarda uyuşturucu kullanırdı, bir orada, bir buradaydı.
Her yerdeydi. Onu kontrol etmek mümkün değildi.
Sağlıklı bir durum değildi.
Annem, küçük Anthony'yi yanına aldı.
Bir iki ay falan dayandı,
sonra annem şehir dışına taşındı ve küçük Anthony de benim başıma kaldı.
Benim de altı çocuğum vardı.
Bir oğlumun serebral palsi'si vardı. Yürüyemez, konuşamazdı.
Bu nedenle ilgimi küçük Anthony'ye yöneltecek durumda değildim.
Onun da ilgiye ihtiyacı vardı.
Bu çocuk birçok şeye maruz kalmıştı.
Ve bu pisliğin benim çocuklarıma bulaşmasını istemedim.
ONUNKİ
Bir gün, "Yok, ben bununla baş edemeyeceğim" dedim.
"O yüzden onu devlete, ıslahevine götüreceğim."
Onlara "Size bu çocuğu getirdim" dedim.
"Kız kardeşim uyuşturucu kullanıyor, ona mahkeme emri çıkartmalısınız."
Aklımdaki şey buydu, mahkeme emri çıkaracaklar,
onu zorla evine getirip uyuşturucudan arındıracaklar,
sonra kardeşimle oğlunu bir araya getireceğim.
Ama böyle olmadı. Mahkemenin çağrısına cevap vermedi.
Sonra da küçük Anthony koruyucu aileye gitti.
Koruyucu ailede de tacize uğramış.
Onun başına gelenlerle
bir ilgim olduğunu bilmek bile beni üzüyor.
Onu devlet korumasına vermemiş olsaydım bugün çok farklı bir adam olmuş olurdu
çünkü orada yaşananlar kafasını daha da berbat hâle getirdi.
Sokaktaki kendinden yaşça büyük adamlarla takılmaya başladı.
Onun için adrenalin patlaması gibiydi.
Kolayca etkileniyordu. Çok saftı.
Bir yere ait olmak istiyordu.
Bizim hiç sevmediğimiz bir şekilde sevildiğini hissettirdiler.
Onların lafına nasıl uyduğunu kolayca görebiliyordum.
Biz ona bunu hissettiremedik!
Çocuk sokağa düştüğü andan itibaren kötü olarak bellemişlerdi.
Babasını öğrendiklerinde kötü olarak bellemişlerdi.
Annesinin bağımlı olduğunu öğrendikleri anda da boku yemişti.
Falan filan işte.
Bir de merak ediyoruz.
"İnsanlar büyüyünce nasıl böyle bir şey yapabiliyorlar?"
Kalk da duruma bir bak.
Sonra sor kendine, ona yardım için ne yaptın?
Ne yaptın?
Hiçbir şey.
Onunla hiçbir şey yapmak istememiştim çünkü onu anlamadığım için kızgındım.
Ama şimdi karşınızda oturunca
evet, her şeyi kabul ediyorum.
Onu yüzüstü bıraktık.
Hepimiz onu yüzüstü bıraktık.
Bu kişi, şu kişi ya da o kişi değil.
Annesi, babası, şu, bu…
Ailesi olarak onu yüzüstü bıraktık, anlıyor musunuz?
STANDIFER 13 YAŞINDAYKEN KANSAS CITY CRIP ÇETESİNE KATILDI
Çeteler rahatlık sağlar.
Hiç sahip olmadığın ailenin yerine geçer.
İnsanlar kardeşin olur.
Bazılarını baban yerine koyarsın.
Sana işleri doğru şekilde yapmayı öğretirler.
Ama biz aptalız. Çeteye de aptallığımızdan katıldık.
Adım Valentino Barraza.
Anthony Standifer'ı 14, 15 yaşlarından beri tanırım.
Bugün bile hâlâ arkadaşız.
Muhtemelen ölene kadar da arkadaş kalacağız.
CRIP ÇETESİNDEN ARKADAŞI VALENTINO BARRAZA
CİNAYETTEN 50 YIL HÜKÜM GİYDİ
Anthony'nin bir çete üyesi olarak karakteri
çok çılgındı.
Sanki her zaman her şeye hazır gibiydi.
İster birini soymak için olsun, ister araba çalmak için olsun.
Onun hiçbir şeyden korktuğunu görmedim.
Ne olursa olsun.
Silahlı insanlarla dolu bir eve dalacak olsak
o eve ilk giren kişi o olurdu.
Gerçekten çılgın biriydi.
Çok çılgın.
Dengesiz biriydi.
Evet, yaşananlar için üzülüyorum tabii ki.
Ailelerine başsağlığı diliyorum.
Ama haneye tecavüz falan gibi bir suç işlediğinizde
bazen insanlar arkalarında hiçbir iz bırakmak istemiyor.
Herhangi bir kanıt ya da görgü tanığı bırakmak…
…istemiyorlar.
Savaşa girince her koşulda bir şekilde zayiat verilir.
Ya düşmanınız ölür ya da olayı izleyenler.
Bu suç, çok iğrenç bir suç olarak listenin üst sıralarında yer aldı.
Bu kadın resmen kendi evinde infaz edilmişti.
Adım Michael Johann.
Independence, Missouri Emniyeti'nden emekli bir polisim
ve Beverly Crowl cinayetinin baş dedektifiydim.
On bir yıl sonra buraya dönmek bazı duyguları tetikliyor.
Onu öldürmek için bir sebep yoktu.
Bu insanları yakalamamız gerek çünkü gecenin bir yarısı bir eve girip
savunmasız bir kadını öldürüyorsanız yarın sıra kime gelecek?
STANDIFER, BİR ÇETE ÜYESİNİN ONU İSPİYONLAMASI SONUCU TUTUKLANDI
Pekâlâ.
Anthony, beni ve Dedektif Ken Forrester'ı hatırlıyorsundur.
Adım Mike. Tekrar belirtmiş olayım…
1 NİSAN 2010
…bugün sana haklarını verdim.
Sen de imzaladın. O hakları hatırlıyor musun?
Hâlâ hakkın var… Tüm hakların hâlâ geçerli.
Bakın, sonuç olarak…
Sonuç olarak başın fena hâlde belada!
Nasıl bilmiyorum. Bu insanlar beni töhmet altında…
Biliyor musun, sen…
Anthony yalan söyleyip her şeyi inkâr ediyordu.
-Bu deliller nerede? -Bir kısmı senin evinde.
Delillerin üstünden tekrar geçmeyeceğiz.
Cinayet delili mi?
Cinayet mi? Hayır. Hiç sanmıyorum.
Ben cinayet falan işlemedim.
Evet, işledin.
-İşledin. -Size göre zaten suçluyum…
Sorgulaması çok zor biriydi.
-Ben bu kadını neden öldüreyim ki hem? -Bana o gece orada olmadığını söyle.
-Nerede? -Kadının öldürüldüğü yerde.
-Bak… -Orada değildim de.
-Orada değildim. -Hadi oradan!
Hapse girip çıkmışlığı vardı. Yol yordam biliyordu.
Ona duygusal taktikler uygulayıp
maktul için üzülmesini falan sağlamak mümkün değildi.
Biz de ona Beverly Crowl cinayetinin faili olduğunu
kanıtlayabileceğimizi gösteren gerçekleri sunduk.
Biz bunlarla…
-Tamam. -Biz bunlarla…
Size söylediklerimin doğru olduğunu kanıtlamak için ne yapabilirim?
Ne yapayım? Söylüyorum ya, size yalan borcum yok…
Anthony, soruları sen soruyorsun.
Daha sonra sorgu sırasında kız arkadaşını görmek istedi.
Bunun ayarlanabileceğini söyledik.
Kız her şeyi itiraf edip cinayeti Anthony'nin işlediğini belirtti.
Biz de bunu bir pazarlık aracı olarak kullandık.
"Bize bir şey vermeden onu göremezsin" dedik.
"Onu görmene izin vermemiz için Beverly Crowl cinayetiyle ilgili
bir şeyler söylemen gerekiyor."
İşte o zaman gardını biraz indirip
işlediği cinayetle ilgili detayları anlatmaya başladı.
-Evi kim aradı? -Ben aradım.
Tamam. Sonra ne oldu?
Yanlış ev olduğunu biliyordum. Anlamıştım.
Hiç şüphesiz.
Sonra onu vurdun mu?
Evet mi, hayır mı?
-Evet mi, hayır mı? -Evet.
Anthony Standifer hakkındaki düşüncelerim
soğukkanlı, psikopat bir katil olduğu yönünde.
Beverly'yi infaz etti.
Onu infaz ettikten sonra
suç ortaklarıyla arabaya bindiğinde kemerine bir çentik daha attığını söyledi.
Yani daha önce de birini öldürmüş olması çok muhtemel.
Yaşlanınca insana ne keyif veriyor, biliyor musunuz?
HAYES HAMBURGER ACI BİBER
Yeğenlerimizin, torunlarımızın ve çocuklarımızın
çocuklarıyla ve çocuklarının çocuklarıyla güldüğünü görmek.
Dünyada bundan büyük bir mutluluk yok.
Benim yeğenim Anthony o kadını öldürdüğünde
bunu ondan çalmış oldu.
Anthony o tarz bir hayat yaşamayı denemeyi istedi.
Bu tarz bir hayat yaşarsanız bu tarz bir hayatın sonuçları böyle olur.
Şiddet, şiddeti doğurur. Bu kadar basit.
Karışık bir şey değil.
Ağabeyi, keş bir arkadaşı tarafından öldürüldükten birkaç yıl sonra
Anthony bir eve giriyor, içeride uyuşturucu satıcısını bulamıyor,
yaşlı bir kadın görüyor ve onu öldürüyor.
Cinayet, cinayeti doğurur. Bu tarz bir hayat, bu tarz hayatı doğurur.
BİFTEKLİ SANDVİÇ - SOSİSLİ PEYNİRLİ - ACILI
Umutsuzluk, çaresizlik,
üstüne bir de "Aramızda sana da yer var" diyen
bir grup ya da örgütün peyda olması.
Örgütte yükselebilirsin de.
Ne kadar saldırgan olursan o kadar hızlı yükselirsin.
İnsanları vurmanın, öldürmenin ve çocukları korkutmanın
havalı bir tarafı yok.
Çete üyesi olmak otobüs şoförü olmaya benzemez.
Güvenli bir meslek değil.
Artistlik yaptıkları şu videoları görüyorum.
"Altımda arabam, torbacı olacağım ben, yanımda kevaşeler, fahişeler dolu.
Gece gündüz parti, ben sonunda…"
Peki.
Aynen.
Hepsini yapacaksın.
Aynen.
Tamam. Sana iyi şanslar.
BURADA GİZLİ SİLAH TAŞIMAK YASAKTIR
Yeğenimi severim.
Onu bugün de seviyorum.
Onu sevmeme hiçbir şey engel olamaz.
Manyak babası umurumda bile değil.
Manyak annesi de umurumda değil, hayatındaki diğer manyaklıklar da öyle.
Onu seviyorum.
Her zaman da seveceğim.
Ama yaptığı şey iğrenç ve affedilemez bir şeydi.
Bu kadar.
INDEPENDENCE'A HOŞ GELDİNİZ
O seçimi yaptığında sadece Beverly'yi etkilemekle kalmadı,
onun ailesini de etkiledi,
kendini etkiledi,
kendi ailesini ve arkadaşlarını da etkiledi.
Sürekli devam eden bir dalga etkisi.
Adım Barbara Lou Draper.
Beverly Sue Crowl benim ikiz kardeşimdi.
Ondan on dakika büyüktüm.
Çocukken neredeyse her an birlikteydik.
Birimiz hep diğerinin yanındaydı.
İnsanlar hangimizin hangimiz olduğunu karıştırırdı.
Bazen sevgililerimizle buluşmaya giderken yer değiştirirdik.
Erkekler.
Çok eğlenceliydi.
Sıradan çocuklardık işte.
Çok yakındık.
Hep bu kasabada yaşadık.
Ben birkaç yıldır burada oturuyordum,
sonra sokağın karşısındaki ev satılığa çıkınca kardeşim satın aldı
ve buraya taşındı.
Pencereden dışarı bakınca
onun dışarıda, bahçede oyalandığını görürdüm.
Onunla her gün konuşurdum.
Beni arar, evine akşam yemeğine davet ederdi.
"Çabuk ol" derdi.
O gece de böyle olmuştu.
Oradaydım. Beni yemeğe çağırmıştı, ben de gittim.
Birlikte yemek yiyip televizyon izledik.
Mutfak tezgâhında iki kararmış muz olduğunu söylemişti,
hiç unutmayacağım.
Sabah muzlu ekmek yapacağını söylemişti.
Neyse, sonra beni eve kadar izledi.
Ön kapıda birbirimize el salladık.
Onu en son o zaman gördüm.
Bunu yapan kişi hakkındaki düşüncelerim pek iyi değil.
Onu pek iyi anmıyorum.
Onun da bizim gibi bir insan olduğunun farkındayım
ama bu yaptığını mazur göstermez.
Bir seçeneği vardı ve bunu yapmak zorunda değildi.
Bize öğretilen değerler ve ahlak bence nesilden nesle geçiyor.
Ya da geçmeli.
Çünkü anne ve babalar daha yaşlı, daha bilgedir
ve daha fazla şey yaşamıştır.
Çocukların da onları dinlemesi lazım.
Çünkü bu bence çocukların yararına olur.
Her şey yetiştirmede. Her şey yetiştirmede bitiyor.
Uyuşturucu benim hayatımı mahvetti.
Benim için bir kaçıştı.
Hepsi bu.
Hayatındaki kaostan ya da baskıdan kaçmanın bir yolu.
Kimsenin değil, kendi suçun.
Adım Cassandra Jenny Reed, Anthony'nin annesiyim.
Anthony'yle ilişkimiz harikaydı.
Hep birbirimizi güldürürdük.
Anthony beş yaşındayken, yataktan kalkamadığımda
kahvaltımı yatağıma getirirdi.
Ocağın önüne bir sandalye çeker, sandalyenin üstüne çıkar
ve bana yumurta pişirirdi.
Dışarı çıkıp o küçük sarı papatyalardan toplardı
ve onları tepsinin kenarına koyup bana getirirdi…
Bana karşı çok düşünceliydi.
"Anne, iyi olacaksın" derdi.
"Al, bir şeyler yemen gerek."
Diyorum ya, bana karşı hep inanılmazdı.
Çoğu zaman Anthony'nin yanında olamadım.
Çünkü buradan uzaklaşmam gerekiyordu.
Ve onu…
…yanımda götüremedim.
Dürüstçe söyleyebilirim ki
eğer onu aileme bırakıp, terk edip gitmeseydim…
Çünkü ona hep kötü diyorlardı.
Benim ona hiç kötü demediğimi biliyor.
İşte.
Bence bunun her şeyin üstünde çok önemli bir etkisi var.
Tamam, bu kadar yeter, artık devam edemem.
Beni yetiştirirken yaptıkları hatalar yüzünden
aileme karşı bir kırgınlığım yok.
Ben…
Sanırım bunun doğru olduğunu düşünüyorlardı.
İLK RÖPORTAJINDAN ÜÇ AY SONRA
ANTHONY STANDIFER DAHA FAZLA SORU CEVAPLAMAYI KABUL ETTİ
Her şeyi yetiştirilme tarzına bağlamak istemiyorum.
Bu da önemli bir neden tabii ama benim de sorumluluğu almam gerek
çünkü ben bu suçu işlediğimde 25 yaşındaydım.
Doğruyu yanlışı biliyordum, yaptığımın yanlış olduğunun farkındaydım,
seçme şansım vardı ve ben doğru şeyi yapmamayı seçtim.
ADI - A. STANDIFER 1113010
Bir başkasının canını haksız yere, sebepsiz yere alıp da
bundan nasıl pişmanlık duymayabilirim?
Sırf benim yüzümü gördü diye
birini öldürmüş olmamı düşününce çok aptalca buluyorum.
Ve ben…
…bunu kafamda bir türlü oturtamıyorum.
Affedersiniz ama, ne bok yediğimi sanıyormuşum ben?
Bu tarz kararlar vermek…
…resmen iğrenç.
İçtenlikle özür diliyorum…
…ve o güne geri dönüp
bir şeyleri değiştirmeyi dilemediğim tek bir gün bile yok.
STANDIFER 2055'TE 70 YAŞINA GİRDİĞİNDE
ŞARTLI TAHLİYE İÇİN UYGUN OLMUŞ OLACAK
Anthony Standifer hakkındaki düşüncelerim
soğukkanlı, psikopat bir katil olduğu yönünde.
Beverly'yi infaz etti.
Onu infaz ettikten sonra
suç ortaklarıyla arabaya bindiğinde kemerine bir çentik daha attığını söyledi.
Yani daha önce de birini öldürmüş olması çok muhtemel.
Daha önce kimseyi öldürmemiştim.
Bu doğru olsaydı bir cinayetten daha hüküm giyerdim.
Bence bu beni karalayıp
bir kalıba sokmak için söyledikleri bir şey.
Polis departmanında bu davaya dâhil olan herkes
o kadını tanıyordu çünkü birlikte çalışmışlardı.
Onu anneleri gibi gördüklerini söylüyorlardı.
Dedektifin bu yüzden böyle düşündüğünü sanıyorum.
İnsanların fikirlerini değiştiremem.
Tek değiştirebileceğim kendi davranışlarım,
tabiri caizse iyi bir insan olarak mesela.
Ama buradayken
iyi bir insan olup olmadığımı nasıl bilebileceksiniz?
Değiştiğimi nereden bileceksiniz?
Karşınıza geçip bunu söyleyebilirim
ama ben tahliye olana kadar bundan emin olamazsınız, değil mi?
O zaman topluma faydalı bir insan olurum.
O zamana kadar da her gün doğru olanı yapmalıyım,
elimden gelen bu.
Burası yaşadığım, var olduğum yer.
Bıçağı omzunun üstünden, boynunun yanına doğru savurdum.
Çok korkmuştum. Birinin hayatına son vermiştim.
Hayatının birinin elinde olduğunu bilmek dünyanın en korkutucu şeyi.
Yüzümü platinler bir arada tutuyor.
Çok tehlikeli bir adamım.
O insanları benim öldürdüğümü söylemedim, benim yüzümden öldüklerini söyledim.
Neysem oyum.
Katilin tekiyim.
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir