‎ความสัมพันธ์ของแฝดมีอยู่จริง
‎แฝดเหมือนเริ่มต้นจากความเป็นหนึ่งเดียว
‎จากนั้นก็แยกตัว
‎กลายเป็นสองคน
‎เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นกับเธอ
‎เหมือนฉันสูญเสียตัวตนอีกครึ่งไป
‎ตัวตนอีกครึ่งของฉันจากไป
‎(มีฆาตกรกว่า 135,000 คน ‎ถูกตัดสินจำคุกในสหรัฐฯ)
‎(หนึ่งในสี่ของนักโทษเหล่านั้น ‎เคยเป็นเด็กในความดูแลของรัฐ)
‎(นี่คือเรื่องราวของนักโทษหมายเลข 1113010)
‎เป็นความรู้สึกที่แย่มากครับ
‎เมื่อคุณไม่มีคนเคียงข้าง
‎ไม่มีใครอยากต้อนรับ
‎(หรือ สแตนดิเฟอร์ นักโทษ 1113010)
‎สำหรับผม สภาพแวดล้อม ‎ในบ้านที่สมบูรณ์แบบคงเป็น
‎การมีใครสักคนที่รักผม ดูแลผม และ...
‎มีบรรยากาศของครอบครัว
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ครอบครัวสำคัญ)
‎(แผนกเรือนจำมิสซูรี)
‎(แผนกเรือนจำเจฟเฟอร์สันซิตี มิสซูรี)
‎เรียบร้อยนะ โอเค
‎(ปี 2010 แอนโทนี สแตนดิเฟอร์ ‎ยิงเบเวอร์ลี โครว์ล วัย 69 ปีเสียชีวิต)
‎ผมชื่อแอนโทนี สแตนดิเฟอร์
‎ผมติดคุกตั้งแต่ปี 2010
‎ข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
‎และปล้นชิงทรัพย์
‎(สแตนดิเฟอร์เกิดปี 1985 ที่แคนซัสซิตี มิสซูรี)
‎วัยเด็กของผม...
‎ผมคงไม่บอกว่าเหมือนเด็กทั่วไป
‎แม่ผมติดยา
‎มาตลอดเท่าที่ผมจำความได้
‎พ่อผม ถึงจะรู้ว่าเขาคือใคร
‎เขาไม่เคยเห็นผมเป็นลูก
‎ผมเลยได้เห็นหน้าเขานานๆ ที
‎แต่อย่างว่า เขาจะทำกับผมเหมือน...
‎ผมไร้ตัวตน
‎แม้ว่าแม่ผมจะติดยา
‎แม่ก็รักผมมาก
‎การที่ผมได้อยู่กับเธอคือเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตผม
‎(ถนนเอส เกลนวูด)
‎แม่พาผมเดินทางไปหลายรัฐ
‎ออกไปตกปลาริมทะเลสาบ
‎ผมบอกได้ว่าผมมีแต่ความทรงจำดีๆ เมื่ออยู่กับแม่
‎แต่ว่า...
‎แม่จะไปๆ มาๆ ผมจะเห็นแม่ ‎คราวละหนึ่งหรือสองวัน
‎จากนั้นผมจะไม่เห็นแม่นานเป็นอาทิตย์
‎(ช่วงที่เขายังเล็ก ‎สแตนดิเฟอร์เวียนไปอยู่กับญาติๆ)
‎(ในวัย 11 ขวบ เขาจึงอยู่ในความดูแลของรัฐ)
‎สุดท้ายผมต้องไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า
‎เพราะผมไปอยู่กับป้า
‎และป้าคิดว่าเธอเลี้ยงผมไม่ไหว
‎เธอเลยยัดข้าวของผมลงถุงขยะ
‎แล้วพาผมไปที่แผนกสวัสดิการครอบครัว
‎มอบสิทธิให้รัฐดูแลผม
‎สำหรับเด็กคนนึงที่ถูก...
‎ทิ้งขว้างแบบนั้น
‎จากครอบครัวตัวเอง
‎และ...
‎รู้สึกว่าไม่มีใครรัก
‎นี่คือช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตผม
‎(ในวัย 13 ปี สแตนดิเฟอร์กลับไปอยู่กับแม่)
‎ตอนนั้น แม่ตั้งสติได้และเลิกยา
‎แม่แต่งงานใหม่ ซึ่งผมคิดว่า
‎มันคงเป็นโอกาสดีที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
‎ในที่สุดเราก็จะมีโอกาสอยู่กันแบบครอบครัว
‎แต่เมื่อผมย้ายกลับมาที่แคนซัสซิตี
‎ปัญหาทุกอย่างเริ่มขึ้นตอนนั้นเอง
‎สามีของแม่ในตอนนั้นมีลูกชายหนึ่งคน
‎เขาอายุ 16
‎และเขาพัวพันกับแก๊ง
‎ผมเลยมีพี่ชายหนึ่งคน
‎พี่ชาย ลูกเลี้ยงของแม่ผม
‎เขาไปพัวพันกับแก๊ง
‎พวกเขาเป็นต้นแบบของผม
‎ตอนนั้นผมไม่มีต้นแบบอื่นเลย
‎และ...
‎ผมชื่นชมหลายอย่างที่พวกเขาทำจริงๆ
‎ถ้าพวกเขาขายยา ผมก็อยากขายด้วย
‎ถ้าพวกเขาปล้นจี้
‎ผมก็อยากทำด้วย
‎(ตั้งแต่อายุ 14 ปี สแตนดิเฟอร์เข้าออก)
‎(สถานพินิจเด็กและเยาวชน ‎หลายแห่งจากการร่วมแก๊งอันธพาล)
‎ผมไปอยู่ที่โรงเรียนแมคเคนสำหรับเด็กชายล้วน
‎มันเป็นสถานที่เหมือนเรือนจำเด็ก
‎และ...
‎ผมถูกเรียกตัวเข้าไปที่สำนักงาน
‎เธอยื่นโทรศัพท์ให้ผม
‎แม่ผมโทรมาหา
‎แม่บอกผมว่า...
‎พี่ชายของผมถูกฆ่า
‎ในคืนนั้น
‎ใช่
‎ตอนที่ผมออกจากที่นั่น
‎รู้ไหมว่า
‎พอไม่มีพี่ผมแล้ว
‎มันก็
‎ผมไม่ใช่คนเดิม
‎ผมหันมาคิดว่า
‎ผมไม่สนเรื่องอะไรหรือใครทั้งนั้น
‎และ...
‎เมื่อผมหันมามีทัศนคติแบบนี้
‎มีแนวคิดอย่างนี้
‎มันเลยทำให้ผม
‎ทำทุกอย่างที่อยากทำ
‎ดดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา
‎ผมไม่สนอะไรอีกเลย
‎(ปี 2010 สแตนดิเฟอร์ ‎อายุ 25 ปีและอยู่กับแฟนสาว)
‎ผมไม่ทำงาน
‎เธอไม่ทำงาน
‎เราต้องการเงินอย่างมาก
‎คืนหนึ่งผมออกไปข้างนอก
‎และมีชายคนนึงโทรหาผม
‎ซึ่งเคยเป็นคู่หูปล้นด้วยกันมาก่อน
‎เขาชื่อเจย์ นิคส์
‎เขาโทรหาผมและบอกว่า
‎"เฮ้ย อยากปล้นพ่อค้ายาไหม"
‎ผมบอก "ได้เท่าไหร่"
‎เขาบอก "ประมาณแปดหมื่นดอลลาร์"
‎แล้วพวกนั้นยังมี
‎กัญชาอีกสัก 22 กิโลกรัม
‎ผมบอก "เอาสิ"
‎ผมเลยวางโทรศัพท์
‎โทรหาชายอีกคนที่ผมรู้จัก ดีเจ
‎ผมกับดีเจ
‎เราขึ้นรถแล้วตรงไป
‎พบกับเจย์ นิคส์
‎เจย์ นิคส์ยื่นกระดาษชิ้นนึงให้ผม ‎บอกว่า "มีสามที่อยู่ในนี้"
‎เขาบอกว่า "บ้านหน้าตาลักษณะนี้
‎และชายคนนั้นขับรถด็อดจ์ แม็กนั่มสีส้ม
‎ล้อแต่ง 24 นิ้ว"
‎เขาบอกว่า "นายต้องเห็นแน่"
‎ผมบอก "ตกลง" เขาให้ปืนผม
‎เราก็เลยขับวนรอบๆ แถวนั้น
‎เราหาที่อยู่ตามนั้นไม่เจอ
‎เราไม่เจอรถด็อดจ์แม็กนั่มสีส้ม
‎ผมเลยลงจากรถ
‎และเริ่มเดินไล่ดูตามบ้าน
‎สุดท้ายผมเจอบ้านหลังนั้น
‎ผมโทรหาเจย์ นิคส์
‎ผมบอก "เฮ่ เจอบ้านแล้ว
‎แต่ไม่มีรถด็อดจ์ แม็กนั่มจอดหน้าบ้าน"
‎ผมบอก "พวกนั้นมีรถอะไรอีกไหม"
‎เขาก็บอกชื่อรถ
‎ซึ่งมันตรงกับคันที่จอดหน้าบ้านนั้นพอดี
‎ผมกับดีเจก็เลยไปที่ประตูหน้า
‎และพังประตูเข้าไป
‎เมื่อเราพังประตูเข้าไปได้
‎ห้องด้านหน้ามืดสนิท
‎แต่ผมเห็นใครบางคน
‎ดีเจคว้าตัวคนนั้นและกระแทกเขาลงกับพื้น
‎เมื่อผมหาโคมไฟเจอและเปิดไฟ
‎ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง
‎เมื่อผมเห็นว่าเป็นหญิงชรา
‎ผมรู้ทันทีว่าผิดบ้าน
‎ผมหยิบปืน และยืนค้ำเธอที่นอนบนพื้น
‎ผมบอกดีเจ "ไม่ต้องค้นหาแล้ว
‎เราคงมาผิดบ้าน"
‎เขากลับมาบอกว่า "ข้างหลังไม่มีอะไร"
‎ดังนั้น...
‎ผมก็คิดละว่า
‎ผมเพิ่งได้ทัณฑ์บน
‎ผมไม่อยากกลับเข้าคุก
‎เธอเห็นหน้าผมแล้ว
‎ผมเลยคิดว่า...
‎เอาละ ฉันต้องฆ่าเธอ
‎ผมยืนค้ำร่างเธอ
‎แล้วเหนี่ยวไก
‎หนึ่งนัด
‎และ...
‎ผมถามตัวเอง
‎"ฉันทำแบบนี้ทำไม"
‎และ...
‎ทุกวัน ไม่มีคำตอบที่สมเหตุผลเลย
‎(ผู้หญิงที่สแตนดิเฟอร์ยิงเสียชีวิตคือ ‎เสมียนตำรวจที่เพิ่งเกษียณ เบเวอร์ลี โครว์ล)
‎(เบเวอร์ลีจากไปท่ามกลาง ‎ความเสียใจของครอบครัวที่มีกันสามรุ่น)
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎- สบายดีไหม ‎- ดี สบายดีไหม
‎เราใช้นี่ทำสเต๊กไก่ทอดได้
‎- นี่ ‎- โอเค
‎ยังร้อนอยู่ไหม ชารอน
‎เธอเอาอาหารมาแล้ว
‎นั่งลงพักผ่อนได้
‎- น่าอร่อย ‎- ที่สุด
‎เราเป็นครอบครัวที่สนิทกันมาก
‎เราทำทุกอย่างด้วยกัน
‎พวกคนที่ทำงานพยายามทำให้ฉันอ้วน
‎เราไม่ได้มีพร้อมทุกอย่าง
‎แต่เรามีทุกอย่างที่จำเป็นต้องมี
‎และฉันคิดว่าดีที่สุดแล้ว
‎อยากได้สลัดไหมคะ
‎อยากได้ไหม
‎ฉันชื่อ แดน่า โครว์ล
‎เบเวอร์ลีคือแม่ของฉัน
‎ฉันโตมากับครอบครัว
‎ที่มีฉัน
‎พี่ชายน้องชาย น้องสาว และแม่ของฉัน
‎พ่อแม่เราหย่ากัน เราเลยไม่ค่อยเจอพ่อบ่อยนัก
‎เท่าที่เราอยากจะเจอ
‎แต่แม่เป็นเสาหลักของเรา ‎แม่ทำทุกอย่างเพื่อเรา
‎แม่ฉันเอาใจใส่ลูกๆ มาก เธอจะ...
‎คงเป็นคนที่ชอบกอดที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ
‎- จับมือเรา ‎- ชอบจับเนื้อตัว
‎ถ้าเรานั่งอยู่ตรงหน้า เธอก็จะทำแบบนี้
‎"ที่รัก"
‎แต่ป้าก็ทำเหมือนกัน
‎ใช่แล้ว ใช่ ป้าทำเหมือนกัน
‎แม่ไม่เคยทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นภาระ
‎ฉันว่ามันสำคัญนะที่ ‎ลูกๆ ได้รู้ว่าคุณต้องการพวกเขา
‎และอยากให้พวกเขาอยู่ใกล้ๆ
‎แม่เป็นตำรวจในปี 1976
‎และทำงานที่กรมตำรวจอินดีเพนเดนซ์
‎เป็นเสมียนลงบันทึกประจำวัน
‎ช่วยเจ้าหน้าที่ตำรวจเขียนรายงาน
‎แม่เลยได้ยินเรื่องร้ายๆ ทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น
‎และเราไม่ได้ทำอะไรเลย
‎เพราะแม่ไม่ยอมให้ลูกๆ ออกไปสร้างปัญหา
‎วันที่ฉันรู้ข่าวแม่คือวันที่ 19 มีนาคม วันศุกร์
‎ฉันกำลังเตรียมตัวไปทำงาน ‎ตอนนั้นประมาณเจ็ดโมงยี่สิบ
‎(ยินดีต้อนรับ)
‎โทรศัพท์ดังขึ้น น้องเขยของฉัน สตีฟโทรมา
‎เขาบอกว่า "ผมเพิ่งคุยกับป้าบาร์บาร่า"
‎"เธอขอให้ผมแวะไปที่บ้านแม่คุณ"
‎"ที่นั่นมีบางอย่างแปลกๆ"
‎ฉันก็ไปที่บ้านแม่
‎และเห็นประตูหน้าเปิดกว้าง
‎ฉันยื่นหน้าเข้าไปดู
‎ฉันไม่ทันเดินเข้าห้องนั่งเล่นด้วยซ้ำ
‎ฉันเห็นแม่นอนอยู่ที่พื้น
‎ฉันถอยออกมาและปิดประตู
‎ฉันมีโทรศัพท์ในมือก็เลยกดเรียก 911
‎ไม่ถึงสองนาทีหลังจากนั้น
‎เจ้าหน้าที่ก็มาถึง
‎(หัวหน้าแคนซัสซิตี)
‎ผลกระทบที่ครอบครัวเราได้รับ ‎จากการเสียแม่ของเรามันเกินจะประมาณได้
‎มันร้ายแรงมากจนฉันอธิบายไม่ได้จริงๆ
‎แม่เป็นเหมือนผู้นำทางจิตวิญญาณของฉัน
‎ทุกวันที่ขับรถผ่านสุสาน ฉันทักแม่เสมอ
‎ทุกเช้าฉันจะไปทักทายแม่
‎ฉันไม่อยากใช้คำว่าปีศาจ แต่มันมีอยู่จริง
‎ในใจฉัน เขาคือปีศาจ
‎โลกในอุดมคติเขาคงต้องติดคุก ‎ไม่เห็นแสงอาทิตย์ไปตลอดชีวิต
‎ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้เขาเหนี่ยวไก
‎ฉันอยากรู้ ฉันอาจจะเข้าใจมากกว่านี้
‎และให้อภัยเขาได้ถ้าฉันรู้เหตุผล
‎มันเป็นทัศนะที่ฉันจะไม่มีวันเข้าใจ
‎มันไม่ใช่โลกที่ฉันเติบโตมา
‎ฉันคิดว่าเขาถูกเลี้ยงมา ‎ในโลกที่รอบตัวเขาเป็นอย่างนั้น
‎และส่วนหนึ่งในใจฉันก็สงสารเขานะ ‎ที่มีชีวิตในโลกแบบนั้น แต่ว่า
‎คุณไม่ต้องเป็นผลผลิตของสิ่งที่คุณโตมาก็ได้
‎คุณเลือกชีวิตที่แตกต่างได้
‎ฉันไม่คิดว่าเขาเลือกชีวิตที่แตกต่าง
‎เขาเลือกได้
‎ที่จะไม่ใช้ชีวิตแบบที่เขาโตมา
‎(สิบสองวันหลังก่อเหตุ สแตนดิเฟอร์ก็ถูกจับ)
‎(เดือนพฤษภาคม ปี 2011 ศาลตัดสินว่าเขาผิด ‎ข้อหาฆาตกรรมและรับโทษจำคุก 60 ปี)
‎ไปกันเถอะ
‎ฝากทักทายทุกคนด้วย
‎ฉันซูซาน ทอมป์สัน เป็นป้าของ ‎แอนโทนี่ สแตนดิเฟอร์
‎มานี่ ไดอะมอนด์ มานี่จ้ะ
‎ทักทายหน่อย
‎แอนโทนี่โตมาใจกลางเมือง
‎กลางสลัม
‎มันเป็นย่านเสื่อมโทรม
‎พ่อของแอนโทนี่คือจอมบงการ
‎เขาเป็นพวกชอบใช้กำลัง
‎ด่าว่าแม่เขา ด่าว่าเขา
‎"แกมันไร้ค่า แม่แกมันไร้ค่า"
‎เขาใช้คำพูดหยาบคายต่างๆ นานา
‎ฉันคิดว่ามันเลยส่งผลต่อแอนโทนี่มากน่ะ
‎เขาเจอความรุนแรงในบ้าน
‎เขาใกล้ชิดกับยาเสพติด
‎พ่อของแอนโทนีออกจากบ้าน
‎ตั้งแต่แอนโทนี่ยังเล็ก สักสามหรือสี่ขวบ
‎หลังจากนั้น ทุกอย่างก็ดิ่งลงเหว
‎แม่ของแอนโทนี่ยอมให้พ่อค้ายายึดครองบ้านเธอ
‎บ้านเธอกลายเป็นแหล่งนัดพบของแก๊ง
‎เธอเตร็ดเตร่ไปตามที่ต่างๆ เสพยา อยู่ไม่เป็นที่
‎อยู่ไปทั่ว จับไม่ได้ไล่ไม่ทันเธอเลย
‎สภาพแบบนั้นไม่ดีเลย
‎แม่ฉันรับแอนโทนี่มาเลี้ยง
‎นานสักเดือนหรือสองเดือนมั้ง
‎แล้วแม่ฉัน
‎ก็ย้ายไปอยู่ที่อื่น เหลือแค่ฉันอยู่กับแอนโทนี่
‎ฉันเองก็มีลูกหกคน
‎ลูกชายคนหนึ่งพิการทางสมอง ‎เขาพูดไม่ได้ เดินไม่ได้
‎ฉันเลยไม่อยู่ในสภาพที่จะใส่ใจ
‎ดูแลแอนโทนี่ได้เท่าที่เขาต้องการ
‎เพราะเขาต้องการคนดูแลใกล้ชิด
‎เด็กคนนี้เจออะไรมามาก
‎และฉันไม่อยากให้ ‎เรื่องแย่ๆ พวกนั้นกระทบลูกๆ ของฉัน
‎(ของเธอ)
‎วันหนึ่งฉันก็คิด "ไม่ ฉันเลี้ยงเขาไม่ไหว"
‎ฉันเลยไปที่สำนักงานสถานพินิจ
‎บอกพวกเขาว่า "นี่ ฉันพาเด็กคนนี้มาส่ง"
‎"น้องสาวของฉันติดยา ‎พวกคุณต้องขอคำสั่งศาลห้ามเธอ"
‎ฉันคิดอย่างนั้น พวกเขาต้องขอคำสั่งศาลห้ามเธอ
‎ลากตัวเธอมาเพื่อให้เธอเลิกยา
‎ฉันจะได้ให้เธอกับลูกมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง
‎แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น เธอไม่เคยทำตามคำสั่งศาล
‎แอนโทนี่เลยถูกส่งเข้าบ้านเด็กกำพร้า
‎และ...
‎ที่นั่นเขาถูกลวนลาม
‎ฉันเสียใจเมื่อได้รู้
‎ว่าฉันเองก็มีส่วนทำให้เขาเป็นแบบนี้
‎ถ้าฉันไม่ส่งเขาให้รัฐดูแล
‎วันนี้เราคงมีชายหนุ่มอีกคน
‎เพราะทั้งหมดนั้นยิ่งทำให้ ‎เขาสับสนและไม่มีความสุข
‎เขาเริ่มเกาะกลุ่มกับแก๊งอันธพาลซึ่งเป็นรุ่นพี่เขา
‎เหมือนเขาคึกมาก
‎เขาถูกชักจูงง่าย เป็นคนซื่อ
‎เขาอยากมีพรรคพวก
‎มันทำให้เขารู้สึกว่าเป็นที่รัก ‎ในแบบที่เราไม่เคยมอบให้เขา
‎ฉันเลยเข้าใจได้ง่ายๆ ว่า ‎เขาคิดยังไงถึงทำแบบนั้น
‎เราไม่เคยทำให้เขารู้สึกแบบนั้น
‎ตั้งแต่เด็กคนนั้นออกไปใช้ชีวิตข้างถนน
‎เขาก็ถูกตีตราเป็นคนเลว
‎ตั้งแต่ที่ทุกคนรู้ว่าพ่อของเขา ‎คือใคร เขาก็ถูกตีตราเป็นคนเลว
‎ตั้งแต่ทุกคนรู้ว่าแม่เขาติดยา
‎เขาก็ถูกตีตราว่าชีวิตจบเห่
‎คุณก็รู้นี่ เป็นอย่างนี้มาตลอด
‎จากนั้นเราก็สงสัยว่าทำไม
‎คนเหล่านี้โตมายังไงถึงทำแบบนี้แบบนั้น
‎ให้ตายสิ
‎ดูภาพรวมหน่อย
‎แล้วถามตัวเอง คุณทำอะไรเพื่อช่วยเขาบ้าง
‎คุณทำอะไรบ้าง
‎ไม่มีเลย
‎ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขาเพราะฉันโกรธเขา
‎เพราะฉันไม่เข้าใจ
‎แต่ตอนนี้ที่ฉันอยู่ต่อหน้าพวกคุณ
‎มันเหมือนกับว่า ใช่
‎เราทุกคนน่ะ
‎เราทำเขาผิดหวัง
‎ทุกคน ไม่ใช่ใครคนใดคนหนึ่ง คนนั้น หรือคนนี้
‎พ่อเขา แม่เขา
‎เราทั้งหมดเลย ในฐานะ ‎ครอบครัวหนึ่ง ทำเขาผิดหวัง
‎เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม
‎(ในวัย 13 ปี สแตนดิเฟอร์ ‎เข้าร่วมแก๊งคริปในแคนซัสซิตี)
‎อยู่ในแก๊งแล้วสบายใจ
‎มันมีบรรยากาศของครอบครัวที่เราไม่มี
‎หลายคนกลายเป็นพี่น้องเรา
‎บางคนกลายเป็นเหมือนพ่อเรา
‎พวกเขาพยายามสอนเราให้ทำสิ่งต่างๆ ที่ควรทำ
‎แต่อย่างที่รู้ เราเป็นพวกโง่เง่า ‎ถึงได้เข้าร่วมแก๊งแต่แรก
‎ผมชื่อวาเลนติโน่ บาร์ราซา
‎ผมรู้จักแอนโทนี่ สแตนดิเฟอร์
‎ตั้งแต่เราอายุ 14 หรือ 15
‎และมาถึงทุกวันนี้
‎เรายังเป็นเพื่อนกัน
‎และเราคงจะเป็นเพื่อนกันไปจนตาย
‎(เพื่อนในแก๊งคริป ‎ วาเลนติโน่ บาร์ราซา ต้องโทษจำคุก 50 ปี)
‎(ข้อหาฆาตกรรมอีกคดี)
‎แอนโทนี่ ในฐานะสมาชิกแก๊ง
‎นิสัยของเขาออกจะ...
‎(วาเลนติโน่ เพื่อนของแอนโทนี่)
‎เพี้ยนสุดๆ
‎มันเหมือน
‎เขาพร้อมเสมอ
‎ไม่ว่าจะปล้นใคร หรือขโมยรถ
‎ผมไม่เคยเห็นเขากลัวอะไรเลย
‎ผมไม่สนว่ามันคืออะไร
‎ถ้าเราจะต้องเข้าบ้านสักหลัง ‎ที่มีคนเต็มบ้านพร้อมอาวุธครบมือ
‎เขาคงเป็นคนแรกที่บุกเข้าไป
‎เขาเป็นคนบ้าแบบนี้แหละ
‎บ้ามาก
‎เหมือนไม่มั่นคง
‎ใช่ ผมรู้สึกแย่กับสิ่งที่เกิดขึ้น ทุกอย่างเลย
‎ผมเสียใจกับครอบครัวพวกเขา
‎แต่เวลาเราก่อเหตุบุกเข้าบ้านคนอื่น ‎หรืออาชญากรรมอะไรสักอย่าง
‎บางคนหลายคนก็ไม่อยาก
‎ทิ้งหลักฐานไว้
‎ไม่อยากทิ้งพยานไว้
‎เวลาเราทำสงครามน่ะ
‎ยังไงก็ต้องมีคนบาดเจ็บล้มตาย
‎ไม่ว่าจะเป็นศัตรู
‎หรือแค่คนผ่านมา
‎อาชญากรรมครั้งนี้ติดอันดับต้นๆ ‎ของอาชญากรรมที่เลวร้ายมาก
‎สุภาพสตรีคนนี้ถูกสังหารในบ้านของตนเอง
‎ผมชื่อไมเคิล โจแฮนน์
‎ผมเป็นนักสืบเกษียณแล้ว ‎ของกรมตำรวจอินดีเพนเดนซ์ มิสซูรี
‎และผมเป็นหัวหน้าทีมสืบสวน ‎คดีฆาตกรรมเบเวอร์ลี โครว์ล
‎การกลับมาที่นี่หลังผ่านไป 11 ปี ‎กระตุ้นความรู้สึกบางอย่าง
‎ไม่มีเหตุผลให้ต้องฆ่าเธอเลย
‎ผมรู้สึกว่าเราต้องจัดการคนพวกนี้
‎เพราะถ้าคุณพังประตูเข้าไปในบ้านยามวิกาล
‎และฆ่าผู้หญิงตัวเล็กๆ ไร้ทางสู้ได้
‎มีเหยื่อรายต่อไปแน่
‎(สแตนดิเฟอร์ถูกจับ ‎หลังถูกเพื่อนร่วมแก๊งอีกรายซัดทอด)
‎โอเค
‎แอนโทนี่ ผมคิดว่าคุณจำผม ‎และนักสืบเคน ฟอร์เรสเตอร์ได้
‎ผมชื่อไมค์ แค่จะทวน...
‎(วันที่ 1 เมษายน ปี 2010)
‎วันนี้ผมแจ้งสิทธิให้คุณแล้ว
‎คุณเซ็นรับรู้ คุณยังจำสิทธิพวกนั้นได้นะ
‎คุณยังมีสิทธิ ทุกอย่างนั้นยังมีผลบังคับ
‎ฟังนะ สรุปแล้ว
‎สรุปแล้วคุณจบเห่จริงๆ
‎ผมไม่รู้ยังไงนะ คนพวกนี้กล่าวหาผมในสิ่งที่...
‎จะบอกให้นะ คุณ...
‎ชัดเจนว่าแอนโทนี่โกหกและปฏิเสธทุกข้อหา
‎- หลักฐานที่ว่านี้อยู่ไหน ‎- บางอย่างอยู่ในบ้านคุณ
‎เราจะไม่ทวนเรื่องหลักฐานทั้งหมดนี้
‎ที่ใช้ฆ่าคนน่ะ
‎ที่ใช้ฆ่าคนน่ะ ไม่มี ผมว่าไม่มี
‎ผมไม่ได้ฆ่าใคร
‎คุณฆ่าคน
‎- คุณทำ ‎- ยังไงผมก็ผิดในสายตาคุณ...
‎เขาเป็นคนที่สอบสวนยากมาก
‎อย่างแรกเลย ผมจะฆ่าผู้หญิงคนนี้ทำไม
‎บอกมาสิว่าคุณไม่ได้อยู่ที่นั่นในคืนนั้น
‎ที่นั่นที่ไหนล่ะ
‎- ที่คุณผู้หญิงคนนี้ถูกฆ่า ‎- ฟังนะ...
‎- บอกมาว่าคุณไม่ได้อยู่ที่นั่น ‎- ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น
‎เหลวไหล
‎เขาเข้าออกคุกบ่อย เขาคุ้นเคยกับการสอบสวน
‎เราจะใช้กลยุทธ์ยั่วยุอารมณ์กับเขาไม่ได้
‎เราทำให้เขารู้สึกผิดกับเหยื่อ ‎หรืออะไรแบบนั้นไม่ได้เลย
‎เราเลยทำให้เขาเห็น ‎ข้อเท็จจริงต่างๆ อย่างต่อเนื่องว่า
‎เราพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็น ‎คนร้ายที่ฆ่าเบเวอร์ลี โครว์ล
‎เราไม่ยุ่งกับ...
‎- โอเค... ‎- เราไม่ยุ่ง...
‎ให้ผมทำยังไงเพื่อพิสูจน์ว่าผมพูดความจริง
‎ให้ทำยังไง บอกให้รู้นะ ‎ผมไม่ยอมรับผิดเรื่องที่ผมไม่ได้ทำ
‎แอนโทนี่ คุณกำลังตั้งคำถาม
‎ต่อมาระหว่างการสอบสวน เขาขอพบแฟนเขา
‎เราบอกว่าเราจัดการให้ได้
‎เธอรับสารภาพหมดเปลือกแล้ว ‎และชี้ตัวว่าแอนโทนี่คือฆาตกร
‎จากนั้นมันก็กลายเป็นเครื่องมือต่อรองที่เราใช้
‎เราบอกว่า "เจอเธอไม่ได้ ‎จนกว่าคุณให้ข้อมูลเราสักอย่าง"
‎"คุณจะต้องบอกเราเรื่องฆ่าเบเวอร์ลี โครว์ล
‎เราถึงจะยอมให้คุณพบเธอ"
‎ตอนนั้นเองที่ดูเหมือนเขาลดการป้องกันตัวลง
‎และเราให้รายละเอียด ‎เกี่ยวกับฆาตกรรมที่เขาก่อ
‎ใครค้นบ้าน
‎ผม
‎โอเค แล้วไงต่อ
‎ผมรู้ว่ามาผิดบ้าน รู้แล้ว
‎แน่ใจเลย
‎แล้วคุณก็ยิงเธอเหรอ
‎ใช่หรือเปล่า
‎- ใช่หรือเปล่า ‎- ใช่
‎สิ่งที่ผมคิดเกี่ยวกับ ‎แอนโทนี่ สแตนดิเฟอร์ในฐานะบุคคลหนึ่ง
‎คือเขาเป็นฆาตกรเลือดเย็นที่ไร้ความเห็นใจ
‎เขาสังหารเบเวอร์ลี
‎หลังจากเขาฆ่าเธอแล้ว
‎เขากลับขึ้นรถกับผู้สมรู้ร่วมคิดและบอกว่า...
‎สะสมได้อีกหนึ่งแต้ม
‎จึงเป็นไปได้อย่างยิ่งที่เขาเคยฆ่าคนมาก่อน
‎เมื่อเราอายุมากขึ้น
‎เรารู้ว่าอะไรทำให้เรามีความสุข
‎การได้เห็นหลาน เห็นลูกของลูก เห็นลูกของเรา
‎หัวเราะกับลูกๆ ของพวกเขาเอง
‎และหลานๆ ของพวกเขา
‎นี่แหละความสุขที่สุดในโลกแล้ว
‎และตอนที่หลานชายผม แอนโทนี่ฆ่าผู้หญิงคนนั้น
‎เขาปล้นสิ่งนั้นจากเธอ
‎แอนโทนี่เคยอยากลองใช้ชีวิต
‎ที่แปลกแหวกแนว
‎ถ้าคุณใช้ชีวิตที่แปลกแหวกแนวอย่างนั้น
‎นี่แหละผลของวิถีชีวิตแบบแหวกแนว
‎ความรุนแรงนำมาซึ่งความรุนแรง ‎ง่ายๆ อย่างนั้นแหละ
‎ไม่ซับซ้อนเลย
‎หลายปีหลังจากพี่ชายเขาถูกฆ่า
‎ฝีมือเพื่อนคนหนึ่งของเขาเองที่เมายา
‎แอนโทนี่เดินเข้าบ้านหลังหนึ่ง ไม่เจอตัวพ่อค้ายา
‎เจอแต่หญิงชราที่ไหนไม่รู้และฆ่าเธอ
‎การฆ่าก็จะได้การฆ่าตอบแทน
‎วิถีชีวิตแบบนั้นก็จะได้วิถีชีวิตแบบนี้ตอบแทน
‎(แซนด์วิชสเต๊ก ฮอทด็อก ชีสด็อก ชิลีด็อก)
‎ความสิ้นหวัง อับจนหนทาง
‎ไม่มีพรรคพวกหรือกลุ่มก้อน
‎ที่จะบอกคุณว่า
‎"เรามีสถานที่ให้นายจับจองในถิ่นเรา"
‎"และนายไต่อันดับขึ้นไปอยู่ที่สูงได้"
‎ยิ่งคุณใช้ความรุนแรง
‎คุณจะยิ่งไต่อันดับเร็วขึ้น
‎แต่มันไม่เท่เลยที่ยิงคนและฆ่าคน
‎ทำให้เด็กๆ กลัว
‎การเป็นสมาชิกในแก๊ง ‎ไม่เหมือนการเป็นคนขับรถบัส
‎ไม่ใช่อาชีพที่ปลอดภัย
‎ผมดูหนังหลายเรื่องที่พวกเขาสร้างภาพสุดเท่
‎"ฉันมีรถขับ และฉันจะเป็นพ่อค้ายา
‎ฉันมีคุณตัวทำงานให้"
‎"ฉันจัดปาร์ตี้และฉันจะ..."
‎โอเค
‎ใช่
‎คุณจะทำทั้งหมดนั่น
‎ใช่
‎โอเค ขอให้โชคดี
‎ผมรักหลานนะ
‎ทุกวันนี้ก็รัก
‎ไม่มีอะไรจะห้ามผมรักเขาได้
‎ผมไม่สนพ่อที่บ้าบอของเขาหรอก
‎ผมไม่สนแม่ที่บ้าบอของเขาด้วย
‎ไม่สนเรื่องบ้าบอต่างๆ ในชีวิตเขา
‎ผมรักเขา
‎ผมจะรักเขาตลอดไป
‎แต่สิ่งที่เขาเป็นเรื่องเลวร้ายและให้อภัยไม่ได้
‎จบนะ
‎(ขอต้อนรับสู่อินดีเพนเดนซ์)
‎เมื่อเขาตัดสินใจแบบนั้น
‎มันไม่ได้ส่งผลแค่กับเบเวอร์ลี
‎แต่ส่งผลสะเทือนครอบครัวเธอ
‎ส่งผลต่อตัวเขาเอง
‎ส่งผลกระทบครอบครัวเขา
‎เพื่อนฝูง
‎ผลสะเทือนที่กระเพื่อมต่อเนื่องไม่รู้จบ
‎ฉันชื่อบาร์บาร่า ลู เดรเปอร์
‎เบเวอร์ลี ซู โครว์ลคือน้องสาวฝาแฝดของฉัน
‎ฉันแก่กว่าเธอ 10 นาที
‎สมัยเราโตมาด้วยกัน
‎เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
‎เมื่อเห็นคนหนึ่ง ก็เห็นอีกคน
‎หลายคนสับสน ‎พวกเขาแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร
‎มีบางครั้งเมื่อเราโตขึ้นและออกเดต
‎เราสลับตัวกัน
‎เธอเอ๋ย
‎สนุกจริงๆ
‎เป็นเด็กธรรมดาทั่วไป
‎เราสนิทกันมาก
‎เราอยู่ในเมืองนี้มาตลอด
‎ฉันก็อยู่ที่นี่
‎หลายปี
‎จนกระทั่งบ้านตรงข้ามประกาศขาย
‎เธอก็ไปซื้อไว้
‎และย้ายเข้าไป
‎ฉันมองออกนอกหน้าต่าง
‎ก็จะเห็นเธออยู่ในลานบ้าน ‎ ง่วนอยู่กับอะไรสักอย่าง
‎ฉันคุยกับเธอทุกวัน
‎เธอจะโทรมาหาฉัน ชวนฉันไปกินมื้อค่ำ
‎"มาเร็วๆ" เธอจะพูดอย่างนี้
‎คืนนั้นก็เหมือนกัน
‎ฉันก็ไปที่นั่น เธอชวนฉันไปกินมื้อค่ำ ฉันก็ไป
‎เรากินมื้อค่ำกัน ดูทีวีต่อ
‎เธอมีกล้วยสองผลอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว
‎ฉันจะไม่มีวันลืมเลย เปลือกกล้วยดำแล้ว
‎เธอบอกว่าพรุ่งนี้เช้าจะทำขนมปังกล้วย
‎แล้วเธอก็มองฉันเดินกลับบ้าน
‎เราโบกไม้โบกมือกันที่ประตู
‎นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเธอ
‎สิ่งที่ฉันคิดเกี่ยวกับคนที่ทำเรื่องนี้
‎ฉันไม่ได้คิดอะไรมาก
‎ฉันไม่ได้คิดถึงเขานักหรอก
‎แต่ฉันรู้ว่าเขาคือมนุษย์เหมือนเราๆ
‎แต่นี่ไม่ใช่ข้ออ้างให้เขาทำแบบนี้ได้
‎เขามีทางเลือก เขาไม่ต้องเลือกทำแบบนี้ก็ได้
‎คุณค่าและศีลธรรมที่เราถูกอบรมสั่งสอนมา
‎ฉันคิดว่าคำสอนนั้นส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
‎หรือควรเป็นอย่างนั้น
‎เพราะอย่างที่รู้
‎พ่อแม่แก่เฒ่าลง
‎สุขุมขึ้น
‎ใช้ชีวิตผ่านประสบการณ์มากกว่า
‎เด็กๆ จำเป็น คนรุ่นใหม่จำเป็นต้องฟังพวกเขา
‎เพราะฉันคิดว่ามันเป็นผลดีต่อเด็กๆ เท่านั้นเอง
‎ทุกอย่างอยู่ที่การเลี้ยงดู
‎ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดู
‎ยาเสพติดทำลายชีวิตฉัน
‎มันเป็นแค่อีกทางให้หลบหนี
‎แค่นั้นเลย
‎หลบหนีจากความเป็นจริง ‎ความวุ่นวายหรือแรงกดดันในชีวิต
‎ไม่ใช่ความผิดใครนอกจากตัวเอง
‎ฉันชื่อแคสแซนดรา เจนนี่ รี้ด ‎เป็นแม่ของแอนโทนี่
‎ฉันกับแอนโทนี่ เราสนิทกันมาก
‎ทำให้อีกฝ่ายหัวเราะได้เสมอ
‎เวลาที่ฉันลุกจากเตียงไม่ไหว ‎แอนโทนี่ซึ่งตอนนั้นห้าขวบ
‎จะเอาอาหารเช้ามาให้ฉันกินบนเตียง
‎เขาใช้เก้าอี้ต่อตัวขึ้นไปที่เตา
‎และทำไข่คนให้ฉัน
‎เขาออกไปนอกบ้านเก็บดอกเดซี่สีเหลืองเล็กๆ
‎ใส่ในถาด
‎และใส่มาด้วย
‎เขาเอาใจใส่ฉันขนาดนั้นเลย
‎"แม่ฮะ แม่จะหายดี" เขาบอก
‎"แม่ต้องกินนะ"
‎ฉันบอกเลยว่าเขาเป็นเด็กดีของฉันมาตลอด
‎ฉันไม่ค่อยได้อยู่กับแอนโทนี่
‎เพราะฉัน...
‎ฉันต้องไปให้พ้นจากที่นี่
‎ดังนั้น...
‎ฉันเลยพาเขาไปไม่ได้
‎ฉันบอกได้จริงๆ ว่า
‎ถ้าเพียงแต่ฉันไม่ทิ้งเขาไว้อย่างที่ทำลงไป
‎ตอนที่ฉันทิ้งเขาไว้กับญาติ...
‎เพราะพวกเขาด่าว่าเขาเลว
‎เขารู้ว่าฉันไม่เคยด่าว่าเขาเลว
‎นั่นแหละ
‎ฉันคิดว่าลึกๆ แล้วเรื่องนี้ส่งผลกับเขามาก
‎โอเค พอแล้ว ฉันพูดต่อไม่ไหวแล้ว
‎ผมไม่ได้โกรธเคืองครอบครัวผมเลย
‎ที่พวกเขาทำผิดพลาดในการเลี้ยงดูผม
‎รู้ไหม ผม...
‎ผมเดาว่าพวกเขาก็ทำเท่าที่ทำได้
‎(สามเดือนหลังการให้สัมภาษณ์ครั้งแรก)
‎(แอนโทนี่ สแตนดิเฟอร์ ‎ยินยอมตอบคำถามมากขึ้น)
‎ผมไม่อยากโทษการเลี้ยงดูอย่างเดียว
‎มันเป็นปัจจัยสำคัญมากก็จริง แต่ว่า
‎ผมต้องรับผิดชอบด้วย
‎เพราะในตอนที่ทำผิดนั้น ผมอายุ 25 ปี
‎ผมรู้ว่าอะไรผิดและถูก ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมทำมันผิด
‎ผมเลือกที่จะทำเอง
‎และเลือกที่จะไม่ทำสิ่งถูกต้อง
‎(หรือสแตนดิเฟอร์ นักโทษ 1113010)
‎ผมเอาชีวิตคนอื่นได้ยังไง ‎มันไม่เป็นธรรมสำหรับ...
‎มันไร้เหตุผล ไม่มีเหตุผลเลย
‎แถมไม่สำนึกเสียใจ
‎พอคิดว่าผมฆ่าคนได้
‎แค่เพราะเขาเห็นหน้าผม มันไร้สาระมาก
‎และผม...
‎ไม่สามารถเข้าใจได้เลย
‎ขอโทษที ผมพูดไม่สุภาพ ผมเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‎และการตัดสินใจแบบนั้น มันช่าง...
‎น่ารังเกียจจริงๆ
‎ผมสำนึกผิดจากใจจริง
‎ผมอธิษฐานอยู่ทุกวันว่า ‎สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องนี้
‎(สแตนดิเฟอร์จะได้รับสิทธิ ‎ยื่นขอทัณฑ์บนในปี 2055)
‎(เมื่อเขามีอายุครบ 70 ปี)
‎สิ่งที่ผมคิดเกี่ยวกับ ‎แอนโทนี่ สแตนดิเฟอร์ในฐานะบุคคลหนึ่ง
‎คือเขาเป็นฆาตกรเลือดเย็นไร้หัวใจ
‎เขาสังหารเบเวอร์ลี
‎หลังจากเขาฆ่าเธอ
‎เขากลับขึ้นรถพร้อมผู้สมรู้ร่วมคิดและพูดว่า
‎ได้อีกแต้มแล้ว
‎ดังนั้นเป็นไปได้ว่าเขาเคยฆ่าคนมาก่อน
‎ผมไม่เคยฆ่าใครมาก่อน
‎ผมคิดว่าถ้าเป็นจริง ‎ผมคงโดนข้อหาฆาตกรรมอีกคดี
‎ผมคิดว่านี่เป็นแค่วิธีใส่สีตีไข่
‎พยายามตีตราผม
‎ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับกรมตำรวจนั้นที่ทำคดีนี้
‎ทุกคนรู้จักเธอเพราะเคยทำงานร่วมกัน
‎พวกเขาบอกว่าเธอเหมือนแม่ของทุกคน
‎ผมถึงเชื่อว่านั่นทำให้ ‎นักสืบคนนั้นมีความรู้สึกแรงกล้าขนาดนี้
‎ผมเปลี่ยนความคิดใครไม่ได้
‎ที่ผมเปลี่ยนได้คือพฤติกรรมตัวเอง
‎โดยการเป็น...
‎คนดี จะพูดอย่างนั้นก็ได้
‎แต่การอยู่ในนี้ จะรู้ได้ไงว่า...
‎จะรู้ได้ไงว่าผมกลายเป็นคนดีแล้ว
‎จะรู้ได้ไงว่าผมเปลี่ยนไปแล้ว
‎ผมนั่งตรงนี้บอกคุณอย่างนี้ได้ แต่ว่า...
‎คุณจะไม่มีวันรู้จนกว่าผมจะถูกปล่อยตัว ใช่ไหมล่ะ
‎ตอนนั้นผมจะเป็นสมาชิกคุณภาพของสังคม
‎ผมต้องทำเรื่องดีๆ ทุกวัน และนั่นก็...
‎และรู้ว่ามันดีพอแล้ว
‎ผมกินนอนที่นี่ มีชีวิตอยู่ที่นี่
‎ผมสะบัดมีดเล่มนั้นตรงเหนือไหล่เขา ‎เฉือนเข้าไปในคอเขา
‎ผมกลัวมาก ผมเพิ่งพรากชีวิตคนคนหนึ่งไป
‎ในโลกนี้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการรู้ว่ามีใครสักคน
‎กุมชีวิตเราไว้ในมือ
‎สิ่งเดียวที่ประคองใบหน้าผมไว้ด้วยกัน ‎คือแผ่นโลหะ
‎ผมเป็นคนที่อันตรายมากๆ
‎ผมไม่ได้พูดว่าผมฆ่าคนพวกนั้น ‎ที่ผมพูดคือ พวกเขาเป็นศพก็เพราะผม
‎นี่แหละตัวผม…
‎แค่ฆาตกรคนนึง
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย