Co jakiś czas zastanawiam się,
jakie byłoby moje życie, gdyby nie to.
Czasem uważam, że zasługuję na przebaczenie.
Że mogę odkupić swoje winy.
W 1976 R. W USA PRZYWRÓCONO KARĘ ŚMIERCI.
OD TEGO CZASU PONAD 8000 OSÓB USŁYSZAŁO TAKI WYROK.
OTO HISTORIA SKAZANEGO NUMER 0-989102.
Bardzo, bardzo przepraszam za to, co się stało.
Chciałbym móc to cofnąć.
Mój czyn mnie nie definiuje.
Jak mogłem to zrobić?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Podszedłem i strzeliłem. Potem jeszcze raz z bliska.
Kula przebiła policzek i zatrzymała się w szczęce.
Zaciągnąłem go za biurko i dźgnąłem około 25 razy.
Nie mogłem uwierzyć. Że właśnie kogoś zabiłem.
Nie mam wyrzutów sumienia.
Zacząłem dźgać kolesia, który spał na kanapie.
ŻYCIE Z KONSEKWENCJAMI
W 1995 R. JOSH NELSON I KEITH BRENNAN
ZAMORDOWALI KOLEGĘ, TOMMY'EGO OWENSA.
ZAKŁAD KARNY UNION RAIFORD, FLORYDA
SKAZANY W 1996 ROKU JOSH NELSON
SPĘDZIŁ PONAD POŁOWĘ ŻYCIA W CELI ŚMIERCI.
Nazywam się Joshua David Nelson. Mam 40 lat i przebywam w celi śmierci.
Jestem tu od 20 lat.
Miałem 18 lat i jakieś dwa miesiące, kiedy trafiła się ta sprawa. Moje najwcześniejsze wspomnienie to ojciec alkoholik.
Miałem pewnie cztery czy pięć lat, może nawet mniej.
Jak tylko wchodził, mama czekała na niego i się zaczynało.
Kłócili się. Cała przyczepa się trzęsła.
Biegłem do swojego pokoju i się tam ukrywałem.
Płakałem, bo wiedziałem, co się działo. Bił ją.
Nie mogłem jej pomóc, ale też byłem przerażony, że będę następny.
Miałem chyba siedem lat, jak to się stało, jak wreszcie się rozwiedli.
Myślałem, że będzie dużo lepiej, bo będę sam z mamą.
Ale nie było lepiej.
CAPE CORAL, FLORYDA
Przyjechaliśmy na Florydę.
Nie minął rok, a już aresztowano mnie cztery czy pięć razy
za wielokrotne kradzieże samochodów, włamania.
Zażywałem narkotyki. Eksperymentowałem z marihuaną, alkoholem.
Mocnym alkoholem, piwem, dragami.
Parę razy wdychałem nawet benzynę.
Kiedy sąd o tym usłyszał, zasugerował, żebym poszedł na odwyk.
Pewnego dnia po prostu się tam pojawiłem. Odwożą cię tam.
Na miejscu jest dziesięciu chłopaków w twoim wieku.
Pewnie z tego samego powodu.
Od razu zakolegowaliśmy się z Keithem. Zaczęliśmy rozmawiać.
Szybko zostaliśmy dobrymi przyjaciółmi.
Im dłużej byliśmy na tym odwyku, tym mocniejsza stawała się nasza przyjaźń.
Potem na ulicy było tak samo.
Poszliśmy do jednego liceum. Praktycznie codziennie byliśmy razem.
Zaczęliśmy spotykać się z dwiema siostrami. Tina była młodsza.
Zaczęła chodzić z Keithem.
Tak powstała nasza paczka.
Tommy'ego do naszej grupy wprowadził znajomy.
Pewnego dnia zajechał do nas swoim samochodem.
Na początku za wiele z nim nie rozmawiałem.
Wydawał się być w porządku.
Był od nas troszkę starszy. Zaczęliśmy spędzać razem czas.
Kiedy razem z Keithem byliśmy na odwyku,
uciekaliśmy od rzeczywistości, fantazjując:
„Kiedy wyjdziemy, popełnimy takie i takie przestępstwa.
Nasze życie będzie lepsze. Uciekniemy od tego wszystkiego”.
Kiedy wracam do tamtego dnia,
nie pamiętam dokładnie, jak pojawił się ten temat, ale się pojawił.
Że możemy zabić Tommy'ego.
Zabrać jego samochód, pieniądze.
I zrobić, co tylko chcemy, być niezależni.
Na początku myślałem, że tylko tak gadamy.
W ogóle o tym nie myślałem.
Nie sądziłem, że naprawdę do tego dojdzie.
Zasadniczo nie planowałem tego tak, jak...
Tak skrupulatnie.
Nie robiłem tego.
Keith też nie.
Zadzwoniliśmy do niego. Przyjechał po nas. Pojeździliśmy sobie.
Keith powiedział: „Musimy jechać po pieniądze”.
On na to: „Dobra”.
Keith dodał: „A jeśli damy ci trochę z tych pieniędzy,
zabierzesz nas na miejsce spotkania, żebyśmy je odebrali?”.
On na to: „Jasne, zawiozę was, pomogę”.
Dalej nie czułem:
„Tak, to postanowione, tak będzie.
Zabijemy go”.
Dojechaliśmy na taki opuszczony teren.
Niezagospodarowany teren w Cape Coral.
Powiedzieliśmy mu: „Poczekamy na gościa.
Aż przyjedzie z pieniędzmi”.
Wysiedliśmy.
Kij baseballowy był od Tommy'ego.
Woził go na tylnym siedzeniu.
Mówił, że do samoobrony.
Więc kiedy wyszedłem, oparłem się na tym.
Stoimy tu sobie po ciemku na pustkowiu.
Wezmę więc ten kij, w razie gdyby ktoś wyszedł z lasu.
Staliśmy z Keithem na zewnątrz i gadaliśmy o tym, co się zaraz stanie.
Mówię: „Uderzę go, ale jak odleci, musisz go wykończyć”.
Czyli musisz go zabić.
Rozważaliśmy, jak go wyciągnąć z samochodu.
Wiedzieliśmy, jak dużo dla niego znaczył. Uwielbiał ten samochód.
Keith miał wysuwany nożyk.
Nacięliśmy nim zderzak i powiedzieliśmy: „Kiedy tu jechaliśmy,
musiałeś w coś uderzyć, bo jest nacięcie na zderzaku”.
Wysiadł.
Spojrzał na zderzak.
Poczułem przypływ adrenaliny, próbowałem się do tego zmobilizować.
Ale nie potrafiłem tego zrobić.
Jednak potem ominąłem to...
tę część mnie, która nie pozwalała mi tego zrobić.
I uderzyłem go kijem baseballowym.
Upadł.
Potem spróbowałem uderzyć go jeszcze raz.
I...
potem uderzyłem. Na pewno go uderzyłem, a on...
po prostu płakał i krzyczał...
Nie krzyczał, ale tak zawodził i mówił:
„Przestań. Proszę, przestań”.
Błagał.
A potem...
Wtedy powiedział: „Weźcie samochód i pieniądze”.
Odeszliśmy na bok i zastanowiliśmy się,
czy jest taka możliwość.
Pogadaliśmy i uznaliśmy:
„Nie. Będziemy mieć przez to kłopoty”.
Keith przypomniał, że umówiliśmy się.
Jeśli pozbawię go przytomności, on go wykończy.
Uderzyłem go kijem.
Jeszcze raz.
I przestał wydawać odgłosy, błagać, mówić.
Keith wyciągnął sznurówkę z buta
i go związał.
Mówię: „Keith, teraz należy to do ciebie. Jest nieprzytomny”.
Wtedy Tommy powiedział: „Nie jestem!”. Podszedłem do niego.
I uderzyłem go kijem jeszcze kilka razy.
Bardzo mocno.
Wyszło ze mnie wszystko, z czym zmagałem się całe życie. Wszystkie te uczucia, złość i...
Po prostu...
wszystko to zdarzyło się w tamtej chwili...
Nie wydawał... Nie... Był już nieprzytomny, bo nie...
Nic już więcej nie powiedział...
Nie stawiał oporu.
Wtedy Keith podszedł do niego i zaczął podrzynać mu gardło nożykiem.
Zaciągnęliśmy go w miejsce, gdzie było więcej krzaków
czy runa leśnego, a nie na przykład na pobocze.
Wzięliśmy duży kawał drewna i położyliśmy go na nim.
Kiedy odjeżdżaliśmy, wyrzuciliśmy kij i ostrze do wody.
Pozbyliśmy się ubrań, bo były całe we... krwi.
BEZPOŚREDNIO PO ZAMORDOWANIU TOMMY'EGO
JOSH I KEITH POJECHALI NA SPOTKANIE ZE SWOIMI DZIEWCZYNAMI.
KIEDY DOSZŁO DO MORDERSTWA, TINA BYŁA DZIEWCZYNĄ KEITHA.
ZGODZIŁA SIĘ NA WYWIAD
POD WARUNKIEM ZACHOWANIA ANONIMOWOŚCI.
Moja siostra poznała Josha w McDonaldzie, bo tam pracował.
BYŁA DZIEWCZYNA KEITHA
Ja poznałam Keitha przez Josha
i niedługo później zaczęliśmy się spotykać.
Wszyscy mieliśmy problemy w rodzinach.
I wszyscy od dość dawna rozmawialiśmy o tym,
że chcielibyśmy razem uciec.
Naszą największą trudnością było to, jak się dokądkolwiek dostać.
Keith i Josh uspokoili nas, że zdobędą samochód.
Tamtego dnia zadzwonili i powiedzieli: „Wieczorem wyjeżdżamy”.
My na to: „Dobra”. Czekałyśmy na telefon.
Miałyśmy wyjść z domu i iść ulicą, aż po nas przyjadą.
Jak tylko zobaczyłyśmy samochód Tommy'ego, wiedziałyśmy, że coś jest nie tak.
Nie wiedziałyśmy, czy jakoś przekonali go, żeby oddał im samochód.
Nie wiedziałyśmy, co się dzieje.
Nie odzywali się. Zapytałyśmy: „Gdzie Tommy?”.
Keith odpowiedział: „Zabiliśmy go”.
JOSH I KEITH WIEŹLI SWOJE DZIEWCZYNY
DO NEW JERSEY W SAMOCHODZIE TOMMY'EGO PRZEZ 1900 KM.
ARESZTOWANO ICH TYDZIEŃ PÓŹNIEJ,
KIEDY TINA I JEJ SIOSTRA POWIADOMIŁY WŁADZE.
ZARZUTY
BIAŁY MĘŻCZYZNA URODZONY 16.01.1977 R.
BIAŁY MĘŻCZYZNA URODZONY 18.03.1978 R.
MORDERSTWO Z PREMEDYTACJĄ PIERWSZEGO STOPNIA
NAPAD Z BRONIĄ W RĘKU
JOSHA I KEITHA SKAZANO NA ŚMIERĆ W 1996 ROKU.
KEITH MIAŁ 16 LAT W CHWILI MORDERSTWA.
JEGO WYROK ZŁAGODZONO
DO DOŻYWOTNIEGO POZBAWIENIA WOLNOŚCI.
STONY POINT, NOWY JORK
To zdjęcie Tommy'ego, kiedy miał jakieś 18 lat.
A to Tommy, kiedy pracował w Winn-Dixie. Miał wtedy jakieś 16 lat.
MATKA TOMMY'EGO
A to ostatnie zdjęcie.
To Tommy z moją siostrą w czwartek wieczorem przed jego śmiercią.
To ten samochód. Ford probe, którego chcieli.
To ja zrobiłam im zdjęcie.
Łaskotał ją w żebra.
A następnego wieczoru go zabili.
Więc wiem, że to jego ostatnie zdjęcie.
Tommy był bardzo wesoły i energiczny.
Lubił samochody, montować radia.
Zawsze w ruchu, lubił poznawać nowych ludzi.
Nie sądzę, żeby miał jakichś wrogów.
Nigdy nie pił, nie palił. Lepszej osoby ze świecą szukać.
Studiował na lokalnej uczelni.
Dopiero co zaczął zajęcia z prawa karnego, chciał był gliną.
Powiedział: „Kupię bliźniaka”.
On będzie mieszkał w jednej części z rodziną, a ja w drugiej.
Na podjeździe miało stać jego lamborghini.
Ja na to: „OK”. Brzmiało to wtedy dobrze.
Na początku nie wiedzieliśmy, co się stało.
Czegoś takiego się nie spodziewaliśmy.
Poszliśmy do domu Josha, porozmawialiśmy z jego ojczymem.
Potem do szkoły, rozmawialiśmy ze znajomymi.
Uznali, że pojechali razem do Fort Lauderdale.
Myśleliśmy, że najgorsze, co mogło się stać, to, jako że nie brał narkotyków, oni podali mu jakiś narkotyk i po prostu zapomniał zadzwonić do domu.
To było najgorsze, o czym pomyśleliśmy.
STAN PRZECIWKO NELSONOWI
OGLĘDZINY ZEWNĘTRZNE
Ale minęło 11 dni, nim dowiedzieliśmy się, co się stało. Zidentyfikowali go przez dane dentystyczne.
Bo zwłoki już się rozłożyły.
Leżały jedenaście dni w terenie, na Florydzie, w upale.
Powinien móc zrobić wszystko to, co chciał zrobić.
BRAT TOMMY'EGO
Ale nie mógł.
A wszystko przez głupi samochód.
Wystarczy, że o tym pomyślę, zaczynam płakać jak dziecko.
Uwierzcie mi, jestem wściekły.
On żyje przez te wszystkie lata, a mój brat nie.
Wiele to znaczy w ustach pokojowego hipisa,
ale aż tak pokojowy nie jestem.
Pokój, miłość i szczęście, chyba że brutalnie zamordujesz mi brata.
Poświęcę swoje życie!
Będą marzyć, żeby nigdy...
Lepiej niech siedzą tam, gdzie siedzą, bo nie chcą mnie poznać, kiedy wyjdą.
To tata Tommy'ego. Zmarł 4 grudnia 2004 roku.
Na raka.
I tak...
Miał nadzieję, że będzie na egzekucji.
Zamierzał jeść popcorn w pierwszym rzędzie.
Jak to powiedział wtedy dziennikarzom.
Ale był coraz bardziej chory.
Wiedzieliśmy, że go tam nie będzie.
Dwadzieścia dwa lata to długie oczekiwanie.
Zdecydowanie już dawno temu powinni go uśmiercić.
Ich zdaniem mieli powód, plan.
Ale myślę, że nie, nie było absolutnie żadnego powodu.
Tommy próbował im powiedzieć: „Weźcie samochód”.
Wiedział, że go zabijają.
Ale oni kontynuowali. Podjęli decyzję, że go zabiją.
Mogli po prostu zabrać samochód i odjechać.
Ale dokonali złego wyboru. I teraz za niego płacą.
Jeden z nich przypłaci to życiem.
THREE RIVERS, MICHIGAN
MATKĄ JOSHA BYŁA PEGGY.
JEGO OJCIEC, ALAN, BYŁ JEJ DRUGIM MĘŻEM.
PIERWSZYM MĘŻEM PEGGY BYŁ JERRY STEWART.
Gdy miałem 19 lat, byłem mężem Peggy.
Jest matką Heather, naszej córki.
Peggy jest również matką Josha Nelsona.
Rozwiodłem się chyba w wieku 21 lat.
I...
Josh pojawił się jakieś trzy lata później.
Pamiętam, że jak Heather miała sześć miesięcy,
poważnie martwiłem się o opiekę macierzyńską,
jaką była w stanie zapewnić jej Peggy.
Pamiętam, płacz Heather na tyłach domu.
Czasem chodziłem sprawdzić, co z nią. Uspokajała się.
Kiedyś wstała Peggy. Słyszałem, jak idzie na tyły przyczepy.
I płacz ustał dość nagle.
Zdałem sobie z tego sprawę. Wydawało się to po prostu dziwne.
Wstałem, żeby pójść i zobaczyć, co się stało.
Kiedy wszedłem do pokoju,
Peggy odsunęła się od Heather, dziecka. Trzymała poduszkę w ręku.
Wyglądało to tak, jakby Peggy trzymała poduszkę na twarzy Heather.
Kiedy się odsunęła, Heather znów zaczęła płakać.
Bezpośrednio tego nie widziałem,
ale czułem, że właśnie to się działo.
Zapytałem o to Peggy.
Zaprzeczyła. Powiedziała, że próbowała po prostu utulić Heather.
Było jeszcze kilka podobnych sytuacji.
Kiedy dostałem prawo opieki nad Heather, pamiętam, jak ją spytałem:
„Czy na pewno tego chcesz?”.
Bo tak na sto procent nigdy się nie wie, jak dziecko się z tym czuje.
Pamiętam, że odpowiedziała,
że chce pojechać do Michigan i zamieszkać ze mną,
ale bardzo martwi się o Josha. Powiedziała: „Nie chcę zostawiać go tam samego”.
Moja mama nie była opiekuńcza.
Powiedziałabym, że nie miała zdolności macierzyńskich.
PRZYRODNIA SIOSTRA JOSHA
Myślę, że miała w środku taką pustkę,
że nie potrafiła być matką,
której ja i Josh potrzebowaliśmy,
którą powinny mieć dzieci.
Jeśli chodzi o Alana, tatę Josha, myślę, że jego alkoholizm go definiował.
Wiem, że stosował wobec Josha przemoc fizyczną.
Często spuszczał mu lanie, często na niego krzyczał.
Ale w sumie nie wiem, na ile gorzej było pod moją nieobecność,
niż wtedy, kiedy przyjeżdżałam.
Czy jest to jedna z tych rzeczy, które ludzie za zamkniętymi drzwiami...
JOSHUA BYŁ ŚWIADKIEM PRZEMOCY.
Nie wiem.
JOSH WSPOMINAŁ, ŻE OJCIEC BIŁ MATKĘ, NA PRZYKŁAD PATELNIĄ.
Ciężko o tym myśleć.
Myślę, że to środowisko zniszczyło Josha.
Nikt go nie nauczył wartości, moralności.
Nie sądzę, żeby ktoś nauczył go kochać.
A kiedy tego nie masz, nie możesz tego dać.
I nie możesz...
Nie ma niczego...
Jak mówiłam, on po prostu nie miał szans.
Kiedy Josh miał siedem lat jego rodzice rozstali się.
Kilka lat później matka ponownie wyszła za mąż.
Kiedy przeprowadzili się na Florydę, jakoś w 1991 roku,
urwał się jakikolwiek kontakt, zerwali więzi rodzinne.
O tym, że ojczym Greg molestuje seksualnie Josha, dowiedziałam się...
na procesie.
Nie miałam o tym pojęcia.
TO BYŁ SEKS ORALNY.
P: CZĘSTO? O: DWA, TRZY RAZY W TYGODNIU.
P: PRZEZ ILE LAT? O: DWA CZY TRZY.
Z tego, co czytałam w sprawozdaniach,
Greg wykorzystywał seksualnie Josha cały czas, parę razy w tygodniu.
Nie było to czymś zdarzającym się sporadycznie.
Z tych sprawozdań wynika,
że tak wyglądało całe jego życie.
Zaczęło się to tak, że byłem pod prysznicem,
a on wchodził do łazienki i siadał na toalecie.
I oczywiście wiedziałem, że coś było nie tak.
Aż pewnej nocy wszedł do mojego pokoju i zaczął dotykać moich miejsc intymnych.
Penisa. Próbowałem się odwrócić.
Ale on nie przestawał.
Chciałem się odwrócić... Udawałem, że śpię.
Udawałem, że to się tak naprawdę nie dzieje.
Nie mogło się dziać.
I jeszcze bardziej zapadłem się w siebie. W końcu dostałem erekcji.
Byłem młody i moje ciało odpowiedziało.
I wtedy wykonał na mnie seks oralny.
Kiedy to robił...
nie potrafię opisać, co czułem.
Nie czułem nic. Absolutnie nic.
Jak mówiłem, zapadałem się coraz bardziej w siebie, uciekałem od siebie.
Wreszcie zebrałem się na odwagę, żeby powiedzieć mamie.
To już się działo przez sześć miesięcy, może rok.
Usiadłem z nią, spojrzałem na nią i powiedziałem:
„Mamo, on robi mi to”.
Zawołała go.
I... przyznał się.
Powiedział, że myślał, że to lubię, że dlatego to robił.
Ona na to, że jeśli jeszcze kiedyś to zrobi, zabije go.
A ja przez cały czas myślałem: „Jeśli jeszcze kiedyś to zrobi?
A co z dniami, kiedy to robił?”.
Co z tymi wszystkimi dniami, kiedy to robił?
Ciężko mi uwierzyć...
że to niewinne dziecko...
siedzi w celi śmierci.
A żadnych konsekwencji...
nie ponieśli ludzie, którzy doprowadzili go tam, gdzie jest.
Chciałabym móc go wtedy uratować.
Chciałabym, żeby ktoś go wtedy uratował.
Bo nikt na to nie zasługuje.
Tak wiele osób mogło go uratować.
Dorośli, którzy powinni zainterweniować.
Czy miał dwa lata, czy dwanaście,
nikt go nie wspierał.
I przykro mi, że ja też nie.
Po tym przestał na trochę, na jakiś miesiąc lub dwa, może trzy.
Ale to się nie skończyło.
Znów do mnie przyszedł.
Wtedy miałem już 18 lat.
Zdecydowałem, że już na to nie pozwolę.
Ale...
nie zareagował,
tylko powiedział: „Chodź ze mną.
Musimy porozmawiać z twoją mamą”. Ja na to: „Jasne! Porozmawiajmy”.
Ale zmanipulował całą sytuację.
Chciał, żebym poczekał w samochodzie,
a on miał wejść do domu i porozmawiać z mamą.
Patrząc na to teraz, to kto wie.
Z jakiegoś powodu ufałem mu, sam nie wiem dlaczego.
Ufałem tym...
którzy byli na tej pozycji, pozycji władzy.
Uwierzyłem mu.
Wszedł do środka i porozmawiał z mamą. Zaraz wyszła sina ze złości. Wkurzona.
Powiedziała, żebym oddał jej klucz.
I wyrzuciła mnie. Musiałem się wynosić.
Nie miałem pracy ani pieniędzy.
Musiałem zabrać ubrania i się wynosić.
Myślę: „No dobra, co zrobić?”.
TEGO SAMEGO DNIA JOSH I KEITH ZABILI TOMMY'EGO.
TYDZIEŃ PRZED MORDERSTWEM
TINA, DZIEWCZYNA KEITHA,
ZGODZIŁA SIĘ, ŻEBY TOMMY JĄ PODWIÓZŁ.
Pewnego wieczoru razem z siostrą poszłyśmy do Josha spotkać się z Keithem i Joshem.
Keitha nie było.
Miałam pójść do budki, żeby zadzwonić do Keitha.
Był tam też Tommy.
Powiedział, że mogę użyć telefonu w jego samochodzie.
Kiedy wsiedliśmy,
powiedział, że musimy podjechać kawałek, żeby złapać zasięg,
żebym mogła zadzwonić.
Zgodziłam się.
Jednak wywiózł mnie w oddalone, odludne miejsce.
Zaczął mnie napastować seksualnie.
Nie chciałam nikomu o tym mówić,
ale moja siostra zauważyła, że coś jest nie tak.
Jak tylko jej powiedziałam, ona opowiedziała o wszystkim Joshowi.
Oczywiście Josh się wściekł.
Na początku Tommy wyparł się wszystkiego,
ale później przyznał się do tego, co zrobił.
Tina i jej siostra dowiedziały się o śmierci Tommy'ego,
Kiedy Josh i Keith przyjechali po nie po zabójstwie.
Kiedy dowiedziałam się, co się stało, cieszyłam się, że Tommy'ego już nie ma.
To była moja pierwsza myśl.
Że już go nie spotkam.
Poczucie winy pojawiło się później.
Nie sądziłam, że zrobili to, co zrobili,
z powodu tego, że Tommy mnie zaatakował.
Wiedziałam, że mieli problemy.
Miałam wrażenie, że kiedy opowiedziałam im o tym wydarzeniu,
to przelało czarę goryczy.
Tamtej nocy życie straciło wiele osób.
Nie tylko Tommy.
Wiele osób zostało zranionych, życie wielu osób zostało zniszczone.
Josh, Keith, cała rodzina Owensów...
Po tamtej nocy nikt już nie był taki sam.
Josh zawsze będzie zajmował wyjątkowe miejsce w moim sercu.
Ma dobre serce.
Był wystraszonym dzieciakiem.
W życiu spotkało go tyle zła.
I miało to straszny skutek.
Nigdy nie udowodniono zarzutów Tiny wobec Tommy'ego.
STONY POINT, NOWY JORK
To się mogło zdarzyć. Nie wiemy.
Nie sądzę, żeby to miało związek. Mówili o tym na procesie.
Wszyscy się przyjaźnili.
Nie było żadnego zmuszania ani gwałtu.
Nie mówili o tym.
Poza tym jednym razem i tyle.
Zaplanowali to, przemyśleli. Chcieli przejąć jego samochód. Zabili go.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, TOMMY
Zwabić kogoś do lasu, wywabić z własnego samochodu,
pobić kijem baseballowym, poderżnąć mu gardło...
A on błaga o darowanie życia. Prosi, żeby zabrali samochód.
A oni na to: „Nie, zabijemy cię”. I tak zrobili.
I co na tym zyskali?
Są w więzieniu, a mojego syna nie ma.
Więc nie, nie wybaczyłabym im.
Oby smażyli się w piekle.
W dalszym ciągu nie potrafię w pełni odczuć,
zrozumieć i pojąć, co zrobiłem tamtej nocy.
Jak mogłem zrobić coś takiego?
Jak mogłem... Tym bardziej, że byłem ofiarą przez całe życie,
ofiarą innych ludzi, a jednak sam brutalnie zrobiłem ofiarę z kogoś innego.
Jestem za to całkowicie odpowiedzialny. Nikt inny. Ja to zrobiłem.
I tak bardzo chciałbym to cofnąć.
Chcę zabrać wszystkim ten ból, który im sprawiłem.
Chcę przywrócić mu życie, ale nie mogę.
Nie wiem...
jak to naprawić.
Nie wiem, jak przeprosić.
Nie wiem po prostu, co... Nie wiem, co powiedzieć.
Czyli...
bierze na siebie odpowiedzialność.
Ale to tylko tyle. Powiedział, że...
miał tyle lat, żeby to przemyśleć.
Że jest odpowiedzialny za to, co się stało.
Ale to nie zmienia mojego stosunku do niego.
To stwierdzenie nie znaczy, że powinnam mu wybaczyć.
Nie.
Myślę, że są to słowa, które musi teraz wypowiedzieć,
bo wie, że zbliża się data jego egzekucji.
Powie wszystko, żeby zyskać trochę współczucia.
Ale wtedy nie powiedział nic.
Skrzywił się, patrząc na nas, kiedy wychodził z sali sądowej.
Mówili o tym na procesie, że uśmiechnął się do nas pogardliwie.
Żałował tylko tego, że go złapano.
Nie przypominam sobie tego. Nigdy bym pogardliwie na nich nie patrzył.
Może uśmiechnąłem się pogardliwie, gdy ktoś fałszywie zeznawał,
albo gdy z czymś się nie zgadzałem.
Ale nawet wtedy nie zrobiłbym tego... w ich kierunku.
DWA MIESIĄCE PO PIERWSZYM WYWIADZIE
JOSH ZGODZIŁ SIĘ ODPOWIEDZIEĆ NA WIĘCEJ PYTAŃ
DOTYCZĄCYCH MORDERSTWA TOMMY'EGO.
NIGDY NIE STWIERDZIŁ, ŻE RZEKOMA NAPAŚĆ NA TINĘ
MIAŁA WPŁYW NA DECYZJĘ O ZABÓJSTWIE TOMMY'EGO OWENSA.
Nie sądziłam, że zrobili to, co zrobili,
z powodu tego, że Tommy mnie zaatakował.
Miałam wrażenie, że opowiedzenie im, co mi się przydarzyło,
przelało czarę goryczy.
Trudno odpowiedzieć na to pytanie,
bo... myślę, że rzeczy dzieją się...
Ciąg wydarzeń, które się dzieją, prowadzi do czegoś.
Nie sądzę, żeby to był decydujący czynnik...
w decyzji... żeby go zabić. Nie.
Ale zdecydowanie miało to znaczenie.
To...
sprawiło, że stracił niewinność w moich oczach.
Nie można się przed sobą ukryć,
kiedy tkwisz samotnie w celi.
To mi pomogło zmienić się,
przeanalizować, kim naprawdę jestem. Nie kim jestem przez to, co przeszedłem.
Lepiej rozumiem swoje uczucia, tę stronę samego siebie...
Nie jestem zły, nie cierpię, tylko...
Może te rzeczy nie dominują w moim życiu.
Czasem myślę, że zasługuję na śmierć, bo w to wierzy nasze społeczeństwo.
Taką cenę płaci się...
czasem za popełnienie morderstwa.
Ale czasami myślę, że jednak nie zasłużyłem na śmierć.
Mówią, że karę śmierci zarezerwowano dla najgorszych z najgorszych.
Czy ja taki jestem?
Wiem, że nie możecie na mnie patrzeć, nie widząc tego, co zrobiłem.
Ale mam taką nadzieję, że ludzie spojrzą na mnie i zobaczą,
nie zapominając o tym, ale zobaczą mnie jako kogoś więcej.
Ale wiem, że to strasznie trudne.
Rozumiem to i...
Chcę po prostu, żeby widziano mnie całego,
nie tylko tę chwilę.
Tę jedną...
niewiarygodną, okropną, straszliwą decyzję.
Jestem kimś więcej i...
To przekonało mnie do tej rozmowy. Chcę...
Pewnie nie będzie to miało znaczenia,
ale chcę, żeby ludzie wiedzieli, że to nie takie proste.
Nie takie jednoznaczne.
Nie jestem zwierzęciem, które trzeba uśpić.