Πολλά συνέβησαν τη χρονιά γύρω από εκείνο το γεγονός.
Όλοι όσοι με γνώριζαν δεν το πίστευαν.
"Δεν μπορεί να είναι ο Ρόμπερτ που ξέρουμε".
Αλλά πολλοί δεν με ήξεραν τόσο καλά όσο νόμιζαν.
Δεν ήταν κάτι που ήθελα να κάνω,
αλλά όταν συμφωνήθηκε ότι θα το έκανα,
απλώς έγινε πραγματικά εντελώς ανεξέλεγκτο.
Πολύ γρήγορα.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΤΟ 1976
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 8.000 ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΦΟΝΟ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΗ 990101
Δεν προηγήθηκε καμιά συζήτηση για το τι θα γινόταν
όταν φτάναμε εκεί που πηγαίναμε.
Τα πράγματα είχαν πάρει απαίσια τροπή και έγιναν ακόμη χειρότερα.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Φτάνοντας εκεί, πυροβόλησα μία φορά κι όταν πλησίασα, έριξα άλλη μία.
Πυροβολήθηκε στο μάγουλο και η σφαίρα καρφώθηκε στο σαγόνι.
Τον οδήγησα πίσω από ένα γραφείο και τον μαχαίρωσα περίπου 25 φορές.
Δεν το πίστευα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχα σκοτώσει κάποιον.
Δεν νιώθω άσχημα γι' αυτό.
Άρχισα να τον μαχαιρώνω, να μαχαιρώνω τον τύπο στον καναπέ.
ΘΥΜΑ
ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΤΟΣΙ ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ, ΜΙΖΟΥΡΙ
ΤΟ 1990, Ο 19ΧΡΟΝΟΣ ΡΟΜΠΕΡΤ ΣΕΪΦΕΡ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ
ΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΩΝ ΤΖΕΡΙ ΠΑΡΚΕΡ ΚΑΙ ΝΤΕΝΙ ΓΙΑΝΓΚ
ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΜΙΞΗΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
-Μέτρα ένα, δύο, τρία. -Ένα, δύο, τρία.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Σαλάινα, στο Κάνσας, τον Αύγουστο του 1970.
Είμαι το ένατο από 11 παιδιά και το έκτο από τα έξι αγόρια.
Οικογένεια καθολικών με πατέρα στρατιωτικό.
Πριν γεννηθώ εγώ, η οικογένειά μου μετακόμιζε διαρκώς.
Ο πατέρας μου απεβίωσε τον Αύγουστο του 1977
και η δυναμική της οικογένειάς μου άλλαξε.
Ανύπαντρη μητέρα, αλλά έφερε άλλον άντρα στο προσκήνιο.
Ο θάνατος του πατέρα μου με άλλαξε.
H καθοδική μου πορεία μπορεί να εντοπιστεί από εκεί κι έπειτα.
Για 12 χρόνια, έκανα ό,τι ήθελα, όπως ήθελα, όταν το ήθελα.
Και εξελίχθηκε σε εγκληματική συμπεριφορά.
Μικροπράγματα, μικροκλοπές, βανδαλισμούς,
ήμουν αυτό που αποκαλούμε σε αυτή τη χώρα κακοποιός ή παραβάτης.
Τα ναρκωτικά και το αλκοόλ ήρθαν στα 9 μου χρόνια.
Έπαιρνα αλκοόλ στο σχολείο και στο διάλειμμα, ενώ οι άλλοι έπαιζαν,
εγώ προσπαθούσα να πιω αλκοόλ.
Είναι τρελό. Οι άλλοι δεν το ήξεραν, αλλά εγώ τη γλίτωνα,
επειδή δεν το περίμεναν από μένα.
Ήξεραν ότι ήμουν θλιμμένος για τον μπαμπά, οπότε με άφηναν ήσυχο.
Το πρώτο μου σοβαρό μπλέξιμο με τον νόμο...
Είχα αντιμετωπίσει κάποιες κατηγορίες πριν από την τωρινή μου υπόθεση,
αλλά τίποτα σοβαρό.
Είχα κλέψει ένα αυτοκίνητο. Ήμουν με ένα κορίτσι και τσακωθήκαμε,
οπότε δήλωσε την κλοπή.
Αυτό ήταν... Το φταίξιμο ήταν δικό μου.
Έκανε το μόνο πράγμα που μπορούσε και μου στοίχισε.
Αυτό παραλίγο να με στείλει στη φυλακή.
Και μετά το ξανάκανα δυο χρόνια αργότερα με άλλο κορίτσι,
και δεν πήρα το μάθημά μου την πρώτη φορά.
Καταδικάστηκα σε φυλάκιση στην Οκλαχόμα και βγήκα υπό επιτήρηση.
Και μετά από τρεις μήνες, κατάφερα να μπλέξω σε αυτή την υπόθεση.
ΦΟΝΟΣ ΕΚ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΣ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ
Δούλευα με τον Στάινμαϊερ, τον συγκατηγορούμενό μου,
και ίσως να ήμασταν κατά κάποιο τρόπο αδελφές ψυχές.
Ήταν λίγο μικρότερός μου, αλλά μοιάζαμε.
Ίσως ήταν περισσότερο επιθετικός.
Αλλά τον συμπαθούσα, επειδή ήμουν κι εγώ κάπως έτσι
όταν ήμουν λίγο νεότερος από αυτόν.
Δεν είχαμε γίνει φίλοι μέχρι περίπου έναν μήνα
πριν τις δολοφονίες.
Αλλά κάναμε πολλά μαζεμένα τότε.
Κορίτσια, γλέντια, πίναμε ως ανήλικοι,
παίρναμε μαριχουάνα, κοκαΐνη, μεθαμφεταμίνη.
Ο Στάινμαϊερ κοκορευόταν πολύ και είχε αναφερθεί πολλές φορές
σε κλοπές και διάφορες παραβάσεις.
Εγώ μιλούσα πολύ, αλλά δεν είχα μπλέξει με όλα αυτά.
Όταν το ανέφερε, η αρχική μου απάντηση ήταν αρνητική,
και αυτό ήταν.
Δεν γινόταν να με αναγκάσει.
Αλλά καθώς η μέρα περνούσε, εγώ τσίμπησα.
Είπα: "Εντάξει".
Και μέσα σε μία ώρα μετά από αυτό, ήμασταν καθοδόν.
Ο σχεδιασμός της υποτιθέμενης ληστείας
δεν είχε σχέση με φόνους.
Αυτό δεν ήταν ποτέ στο πρόγραμμα, αρχικά.
Απλώς έγινε πραγματικά εντελώς ανεξέλεγκτο. ΣΤΙΣ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1990, Ο ΤΖΕΡΙ ΠΑΡΚΕΡ ΚΑΙ Ο ΝΤΕΝΙ ΓΙΑΝΓΚ
ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΝ ΣΤΟ ΜΠΛΑΝΤΣΕΤ ΛΑΝΤΙΝΓΚ, ΣΕΝΤ ΤΣΑΡΛΣ, ΜΙΖΟΥΡΙ
Συναντήσαμε τα θύματα στο Μπλάντσετ Λάντινγκ,
και θα πω μια λέξη που δύσκολα χρησιμοποιείς,
αλλά ένιωθα σαν θηρευτής και θήραμα, και στην ουσία αυτό ήταν.
Παρακολουθούσαμε τα θύματα.
Ήταν σκοτεινά και ήταν αρκετά μακριά,
μακριά από μας, αλλά καθώς πλησιάζαμε, διέκρινα δύο άντρες,
και σε κάποια φάση φιλήθηκαν.
Γνωρίζαμε ότι οι ομοφυλόφιλοι ίσως να ήταν ευκολότεροι στόχοι.
Όταν θέλεις να ληστέψεις,
δεν θέλεις να διαλέξεις ένα δίμετρο θηρίο των 150 κιλών.
Διαλέγεις κάποιον που είναι εύκολο θύμα.
Τους φάνηκε περίεργο που ήμασταν έξω τόσο αργά.
Δείχναμε πολύ μικροί. Στη φωτογραφία της σύλληψής μου
μοιάζω πιο πολύ με 12χρονο παρά με 19χρονο.
"Τι κάνετε τέτοια ώρα;"
Σκαρφιστήκαμε στα γρήγορα μια ιστορία
ότι έπρεπε να πάμε στο σπίτι μιας κοπέλας 16 χλμ. πιο κάτω.
"Θα μας πετάξετε;" "Φυσικά".
Κι έτσι καταλήξαμε στο αυτοκίνητό τους.
Είχαν πιει και ήταν και οι δύο πολύ μεθυσμένοι.
Τους βάλαμε να μας πάνε σε κάτι σπίτια,
ούτε που ξέραμε πού ήμασταν.
Ήξερα ότι είχα όπλο,
μέχρι εκείνη την ώρα άδειο, οι σφαίρες ήταν στην τσέπη μου.
Κάποια στιγμή σταμάτησαν και είπαν: "Αρκετά.
Μας έχετε και κάνουμε κύκλους, οπότε..."
Τότε θα τους ληστεύαμε. Όταν θα κατεβαίναμε από το αμάξι.
Προηγήθηκε πάλη και...
την ώρα που πάλευα με τον κύριο Γιανγκ, στην πλευρά του οδηγού,
ο Στάινμαϊερ πάλευε με τον επιβάτη, τον κύριο Πάρκερ, δίπλα του.
Ο Πάρκερ είχε ρίξει κάτω τον Στάινμαϊερ
κι εγώ τον απείλησα με το όπλο
και τους είπα να μπουν στο αυτοκίνητο.
Και εκεί μετατράπηκε σε απαγωγή.
Του είπα να οδηγήσει.
Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη.
Γέμισα το πιστόλι.
Καταλήξαμε στο Σίλβερς Ρόουντ
και σταματήσαμε εκεί το αυτοκίνητο.
Τους είπα να σταματήσουν.
"Άνοιξε την πόρτα να βγούμε".
Αυτό είπα και ο κύριος Πάρκερ άφησε τον Στάινμαϊερ να βγει.
Αμέσως κατέληξαν σε συμπλοκή
και καθώς κατέβαινα από το αμάξι,
πιάστηκα με τον Γιανγκ.
Δεν ειπώθηκε τίποτα, όλα έγιναν πολύ γρήγορα.
Ενώ πάλευα με τον Γιανγκ, ο Πάρκερ άρχισε να τρέχει στον δρόμο.
Τον κυνήγησα.
Ήταν κάπου 15 μέτρα μπροστά μου εκείνη τη στιγμή.
Δεν έτρεχε γρήγορα,
δεν έτρεχε καν σε ευθεία,
ο δρόμος ήταν ανώμαλος και σκόνταψε,
και καθώς σκόνταψε, πυροβόλησα μία φορά.
Τώρα ξέρω ότι εκείνη η βολή αστόχησε.
Αλλά τότε σκόνταψε σε ένα χαντάκι
κι εγώ κάλυψα την απόσταση.
Και φτάνοντας εκεί, πυροβόλησα άλλη μία φορά
κι όταν πλησίασα, έριξα άλλη μία.
Η μία τον βρήκε πάνω από το μάτι, η άλλη τον βρήκε από κάτω.
Ο Στάινμαϊερ ήταν πίσω από το όχημα
και ο Γιανγκ ήταν μπροστά από το όχημα, στο χαντάκι.
Προσπαθούσε να σκαρφαλώσει έξω απ' το χαντάκι, ήταν βρεγμένα και λασπωμένα και έριξα μία φορά.
Έπεσε προς τα πίσω, εγώ πήδηξα μέσα στο χαντάκι
και ταυτόχρονα πυροβόλησα, και η σφαίρα τον βρήκε στον πήχη.
Το τραύμα ήταν διαμπερές.
Και σε κάποια φάση, γύρισε κι εγώ πυροβόλησα άλλη μία φορά.
Αυτό ήταν.
Έπεσαν οι πυροβολισμοί
και όλα είχαν τελειώσει μέσα... σε 30 δεύτερα ίσως.
Είχε τελειώσει.
Και επικρατούσε ησυχία.
ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΦΟΝΟΥΣ, Ο ΣΤΑΪΝΜΑΪΕΡ ΚΑΙ Ο ΣΕΪΦΕΡ
ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Με τον Στάινμαϊερ τα συζητήσαμε.
Όχι για τους φόνους, αλλά πώς θα λέγαμε την ιστορία.
Ότι κάναμε ο καθένας από έναν φόνο.
Αυτό κάνουν οι συνεργοί.
Δεν ήθελε να παραδοθεί.
Και δεν τον ανάγκασα, αλλά στο τέλος...
Δεν ξέρω γιατί το έκανε.
Εγώ προσπαθούσα να τη σκαπουλάρω,
και αν το σκάσεις, δείχνεις ένοχος.
Όλοι το ξέρουν αυτό.
Παραδοθήκαμε και αυτό είπαμε.
Ότι πυροβολήσαμε από έναν.
Ότι μας την έπεσαν οι ομοφυλόφιλοι
και τα υπόλοιπα ακολούθησαν.
ΤΜΗΜΑ ΣΕΡΙΦΗ ΣΕΝΤ ΤΣΑΡΛΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΥΠΟΠΤΟΥ
ΤΟΤΕ Ο ΝΤΕΪΒ ΦΩΝΑΞΕ: "ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ!"
ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΝΤΕΪΒ ΝΑ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙ ΤΟΝ ΠΑΡΚΕΡ ΔΥΟ ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ
Ο ΣΕΪΦΕΡ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΓΚ ΔΥΟ ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ
Ο ΝΤΕΪΒ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΡΚΕΡ
ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΑΡΧΙΚΑ, Ο ΣΕΪΦΕΡ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΪΝΜΑΪΕΡ ΔΙΩΧΘΗΚΑΝ ΜΑΖΙ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΤΖΕΡΙ ΠΑΡΚΕΡ ΚΑΙ ΝΤΕΝΙ ΓΙΑΝΓΚ
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΗΣ ΙΣΟΒΙΑΣ ΚΑΘΕΙΡΞΗΣ
Ο θείος Τζέρι ήταν πολύ καλός.
Θα έκανε τα πάντα.
Ήταν φιλικός με όλους.
Όλα τα έβλεπε σαν αστεία, δεν έπαιρνε τίποτα σοβαρά.
Ήταν γλεντζές.
Ήταν δίπλα σου αν τον ήθελες.
Σου έδινε ό,τι είχε. Τέτοιος τύπος.
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΚΙΕΛ ΑΝΙΨΙΟΣ
Πάντα βοηθούσε, τα έκανε όλα για σένα.
Έκανε παρέα με τον Ντένι.
Το μόνο που ήξερα για τον Ντένι ήταν
ότι ήταν γκέι και ότι μια γυναίκα τον είχε πληγώσει
και δεν επρόκειτο να ξαναπάει με γυναίκα.
Όταν μάθαμε για τον Τζέρι...
νομίζω ότι ήμασταν δύσπιστοι.
Κανείς μας δεν το πίστευε.
Δεν ήταν από αυτούς που θα ξεκινούσαν κάτι,
ή θα είχε λόγο να σκοτωθεί, δεν υπήρχε τέτοιος λόγος.
Ήταν 40 και κάτι ετών, το γόνατό του,
δεν περπατούσε καλά, είχε καρδιά.
Ένας 19χρονος θα μπορούσε να τον ρίξει κάτω
και να τον πετάξει από πάνω του χωρίς μεγάλη προσπάθεια.
Όταν πέθανε ο Τζέρι, θρηνήσαμε.
Είχα δει τη μητέρα μου να κλαίει δύο φορές όσο ζω...
και αυτή ήταν η μία.
ΕΜΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΣΕΝΤ ΤΣΑΡΛΣ ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΣΕΝΤ ΤΣΑΡΛΣ
Η μητέρα μου δεν εμφανιζόταν στη δίκη.
Μόνο η γιαγιά και η αδερφή μου.
Γύριζαν και μας έδιναν πληροφορίες.
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Η αδερφή μου έλεγε ότι ήταν ένα νεαρό, ωραίο παιδί,
μέχρι να ανοίξει το στόμα.
Τότε γινόταν ξιπασμένο κάθαρμα.
Δεν ξέρω γιατί το έλεγε,
αλλά μόλις άνοιξε το στόμα του, τον μίσησε.
Λέγομαι Φιλ Γκρίνγουεϊ. Είμαι αρχιδικαστής και βοηθός εισαγγελέα
εδώ στην Κομητεία Σεντ Τσαρλς, Μιζούρι.
Συνήθως έχουμε δύο ή τρεις υποθέσεις φόνου τον χρόνο.
Όχι συχνά, αλλά συμβαίνουν,
και ένα από τα καθήκοντά μου είναι να ασκώ δίωξη για τις υποθέσεις.
Η πρώτη εντύπωση, όταν ο Σέιφερ και ο Στάινμαϊερ παραδόθηκαν...
Ο Σέιφερ έδωσε κατάθεση στην οποία κάτι δεν μου κολλούσε.
Δεν μου φάνηκε αληθοφανής.
Ισχυρίστηκαν ότι έκαναν οτοστόπ
και τους μάζεψαν δύο άντρες που είπαν ότι ήταν γκέι.
Ότι εκείνοι προσπάθησαν να τους βιάσουν
και ότι ο Σέιφερ και ο Στάινμαϊερ
κατάφεραν να αποσπάσουν ένα πιστόλι από τον έναν τους.
Και τους πυροβόλησαν σε αυτοάμυνα.
Το ένα θύμα, όμως, είχε πυροβοληθεί δύο φορές στο κεφάλι
και το άλλο μία φορά.
Δεν ήταν από τα τραύματα που προκαλούνται από κάποιον
που προσπαθεί να αποκρούσει μια επίθεση.
Δεν πίστεψα την αρχική τους εκδοχή.
Αλλά δεν είναι ασυνήθιστο, όταν κάποιος έρχεται να ομολογήσει.
Συνήθως έχουν μια εκδοχή να πλασάρουν
που τους εμφανίζει καλύτερους από όσο αν έλεγαν αλήθεια.
Ο Σέιφερ μού φάνηκε πολύ χειριστικός.
Μου φάνηκε πολύ σκληρός.
Επίσης πιστεύω ότι υπερεκτίμησε σημαντικά τη νοημοσύνη του,
δεν είναι τόσο έξυπνος όσο νόμιζε.
Για τον ίδιο, το γεγονός ότι τα θύματα ήταν ομοφυλόφιλοι,
το θεωρούσε σχεδόν ελαφρυντικό παράγοντα,
ότι όλοι θα καταλάβαιναν τον λόγο που ήθελε να σκοτώσει δύο γκέι άντρες.
Και είχε μερικά σοβαρά προβλήματα με αυτό.
Και δεν γνωρίζω τον λόγο.
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΗ ΣΑΛΑΪΝΑ ΟΡΙΑ ΠΟΛΗΣ
Όταν ήμασταν παιδιά, αυτή η γειτονιά ήταν πολύ ήσυχη.
Οι φίλοι μας ζούσαν στην Κάστερ...
ΤΖΟΥΛΙΕΤ ΣΕΪΦΕΡ
ή στη Σέρινταν ή στη Μέριλ.
Είναι όλοι Αμερικανοί στρατηγοί.
Γι' αυτό τις λέμε οδούς Στρατηγών.
Η μητέρα μου ανατράφηκε σε ορφανοτροφείο από καθολικές μοναχές.
Με αυστηρή πειθαρχία.
Δεν ήξερε πώς να είναι μάνα.
Αν και είχε αποκτήσει ένα σωρό παιδιά, δεν ήξερε πώς να είναι μητέρα.
Δεν μας αγκάλιαζε, δεν μας έλεγε ότι μας αγαπά
και δεν επιβεβαίωνε τα παιδιά της.
Η μαμά και ο πατριός μου καβγάδιζαν
και τον έδιωχνε.
Έφερνε την αστυνομία και μετά τον κρατούσε.
Πάντα κάτι γινόταν.
Και εκεί είναι που μεγαλώσαμε.
Υπήρχαν 11 παιδιά και δύο ενήλικες σε εκείνο το σπίτι.
Όσο μικρό κι αν είναι.
Δεν θυμάμαι ευτυχισμένες διακοπές.
Δεν θυμάμαι καμιά ευτυχισμένη στιγμή μέσα σε εκείνο το σπίτι.
Οι ευτυχισμένες στιγμές ήταν όταν παίζαμε στις γραμμές του τρένου.
Υπήρχε ένα σημείο δεξιά όπου στήναμε κάστρα.
Και νομίζω ότι απολαμβάναμε το σχολείο. Γιατί το σχολείο δεν ήταν το σπίτι μας.
Ήταν ένα πολύ χαρούμενο παιδί.
Και ήταν φιλικός, τον αγαπούσαν όλοι.
Τους ήξερε όλους.
Τον αποκαλούσαμε "ο αδιάκριτος ρεπόρτερ".
Επειδή γνώριζε όλα τα γεγονότα, όλα όσα συνέβαιναν.
Αλλά για κάποιο λόγο...
τον κατηγορούσαν για όλα.
Δεν έκανε τίποτα σωστά.
Του τις έβρεχαν όλη την ώρα ή τον ξυλοφόρτωναν, βασικά.
Αλλά αυτό δεν τον επηρέαζε. Ήταν χαρούμενος.
Με το χαμόγελο στα χείλη και ροζ μαγουλάκια,
και ούτε αναστατωνόταν ποτέ ούτε έκλαιγε.
Του άρεσε, ξέρετε, να κλέβει ένα δυο πραγματάκια.
Πάντα τον έπιαναν, οπότε γιατί συνέχιζε να το κάνει
ήταν κάτι που μας παραξένευε.
Έπρεπε να σηκωθώ να φύγω για να ξεφύγω από τη δυσλειτουργία.
Στα 15 μου, με ζόρισε αυτό,
γιατί ήξερα ότι άφηνα πίσω μου άλλους τέσσερις.
Αλλά ο μόνος για τον οποίο ανησυχούσα πραγματικά ήταν ο Ρόμπερτ.
Έκανα πολύ καιρό να επιστρέψω.
Ο Ρόμπερτ είχε καταταγεί στο Ναυτικό για ένα μικρό διάστημα.
Και δεν ήθελε να επιστρέψει στη Σαλάινα.
Οπότε του είπα να έρθει να μείνει μαζί μας στο Σεντ Τσαρλς.
Και πήγαινε καλά.
Θέλω να πω ότι ντάντευε τον γιο μου, που ήταν δύο, τριών ετών τότε.
Και τότε, βέβαια, μετά από περίπου έξι με εννιά μήνες...
ήταν που συνέβη εκείνο.
ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΔΙΑΒΑΣΗ
ΟΤΑΝ Ο ΡΟΜΠΕΡΤ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΛΑΪΝΑ,
ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΠΙΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟ
Γνώρισα τον Ρόμπερτ στη Β' δημοτικού.
Και ο Ρόμπερτ ξεφούρνισε,
ούρλιαξε: "Ο Έλβις Πρίσλεϊ είναι αδερφός μου!"
Προφανώς και ήξερα ότι ήταν ψέμα...
ΟΜΠΡΕΪ ΜΑΡΤΙΝ
αλλά οι οικογενειακές μας ζωές, οι ενέργειές μας, αυτές μας έφεραν κοντά.
Η δασκάλα είχε πει ότι ήταν ένα σκοτεινό σύννεφο ενέργειας,
και την κατατρόμαζε.
Αλλά αυτός ο δεσμός δεν έσπαγε.
Ο Ρόμπερτ ήταν κασκαντέρ, ένα άγριο παιδί,
προσπαθούσε να ξεπεράσει τους πάντες. Αυτό ήταν το στυλ του.
Όσο πιο επικίνδυνο τόσο το καλύτερο.
Παίζαμε γύρω από τα τρένα όταν σταματούσαν, όλη την ώρα.
Του Ρόμπερτ δεν του αρκούσε,
οπότε πηδούσε ή σκαρφάλωνε σε κινούμενο τρένο,
ανέβαινε και πηδούσε από βαγόνι σε βαγόνι.
Και εγώ σκεφτόμουν ότι θα σκοτωνόταν,
ότι ήταν η τελευταία φορά που τον έβλεπα.
Έλεγα: "Κατέβα! Μην το κάνεις!
Όχι, το παραξηλώνεις!"
Με άγχωνε σε υπερβολικό βαθμό.
Καθώς μεγαλώναμε,
οδηγούσαμε στην πόλη με φίλους,
πηγαίναμε στο πάρκο και πετυχαίναμε τίποτα ομοφυλόφιλους.
Μερικές φορές, τους πλευρίζαμε,
ενώ ο άλλος τούς ξάφριζε και...
Δεν ξέρω γιατί το ξεκινήσαμε αυτό.
Ίσως επειδή μας διασκέδαζε, δεν ξέρω.
Δεν ξέραμε ότι ο μεγαλύτερος της ομάδας
έφευγε με έναν από τους γκέι, έκαναν σεξ και μετά επέστρεφαν.
Αυτό δεν το ξέραμε.
Δεν νομίζω ότι μου πέρασε ποτέ απ' το μυαλό
ότι ο Ρόμπερτ θα έκανε το έγκλημα που τον έστειλε φυλακή.
Ωστόσο, πολλοί πίστευαν εξαρχής ότι έτσι θα κατέληγε.
Πίστευαν ότι θα έκλεβε αυτοκίνητο, θα έκανε κακό σε μπάτσο ή κάτι τέτοιο.
Κανείς δεν περίμενε ότι θα σκότωνε δύο ομοφυλόφιλους.
Τέτοιου είδους βία δεν είναι στη φύση του.
Άλλου είδους βία, να δείρει κάποια κοπέλα, την κοπέλα του ή κάτι τέτοιο. Ξέρετε, εντάξει, αυτό το έχει κάνει μερικές φορές.
Και ο Ρόμπερτ μπορούσε να βρει εκατοντάδες γυναίκες.
Είχε υπέροχη επιδερμίδα,
έλεγε ωραία λόγια στις κυρίες, από το δημοτικό ακόμα.
Ήθελαν το κακό αγόρι που ήταν ο Ρόμπερτ.
Όταν το έκανε μαζί τους, αυτός σάστιζε ή μπερδευόταν,
και τότε έκανε πράγματα όπως
να δείρει το κορίτσι του ή κάτι παρόμοιο.
Έσπαγε το σπίτι της κοπέλας.
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ,
Ο ΡΟΜΠΕΡΤ ΣΕΪΦΕΡ ΚΡΙΘΗΚΕ ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΦΟΝΟΥΣ
ΩΣΤΟΣΟ, ΠΟΛΛΟΙ ΣΥΝΕΧΙΖΑΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ
ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ
ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΣΕΪΦΕΡ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2014
Επικοινώνησα μαζί του
όταν έψαχνα κάτι φωτογραφίες του θείου Τζέρι,
το 2014, και ξανάφεραν στην επιφάνεια όλα όσα είχαν συμβεί τότε.
Ήταν 24 χρόνια μετά, δεν ήταν πια το 19χρονο αγόρι.
Ήθελα να δω τι άνθρωπος είχε γίνει.
Και εκείνη την εποχή ισχυριζόταν ακόμα ότι ο Ντέιβιντ είχε σκοτώσει τον έναν
και ότι εκείνος κατέληξε να φορτωθεί δύο φόνους.
Και έτσι όπως ακουγόταν...
ήταν σαν ο Ντέιβιντ να ήταν ο πιο θερμοκέφαλος.
Ο Ντέιβιντ ήταν πιο τσιτωμένος από τον Ρόμπερτ.
Ήρθα σε επαφή μαζί του και...
"Ρόμπερτ, έχεις μείνει καιρό μέσα.
Διάβασα πολλά και φαίνεται ότι εσύ ήσουν ο άτυχος.
Αν καταφέρεις να βγεις, εμείς είμαστε εντάξει με αυτό".
Σχεδόν τον λυπήθηκα τον άνθρωπο.
Να κάνεις κάτι στα 19 σου,
και να είσαι γνωστός για τη χειρότερη πράξη σου,
μόνο γι' αυτό είναι γνωστός.
Του έλεγα ότι τον συγχωρούμε.
ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ, Ο ΣΕΪΦΕΡ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΡΙΤΣΑΡΝΤ
Ο Ρόμπερτ με προειδοποιεί ότι οι λεπτομέρειες των όσων συνέβησαν
στις 29 Απριλίου 1990,
ότι είναι πολύ ωμές και να προετοιμαστώ
και να τις διαβάσω μόνος μου.
Νόμιζα ότι ο Ρόμπερτ θα μου έλεγε όσα υπήρχαν στο ίντερνετ.
Νόμιζα ότι είχε σκοτώσει τον έναν και ο Στάινμαϊερ είχε σκοτώσει τον άλλο.
Αλλά σε αυτό το γράμμα, αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη.
Ότι σκότωσε και τους δύο.
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΡΙΣΗΣ ΜΟΥ ΕΙΠΑ ΣΤΟΥΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ
ΟΤΙ Ο ΓΙΑΝΓΚ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΚΕΡ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΩΝ ΨΕΜΑΤΩΝ
ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΝΟΥΣ
ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ
Είπε: "Εγώ το έκανα.
Δεν μπορώ να πω γιατί,
αλλά το έκανα και δεν έχω καμιά δικαιολογία γι' αυτό".
Ανέλαβε την ευθύνη του.
Απάντησα στον Ρόμπερτ.
Ουσιαστικά του είπα ότι τα πράγματα δεν είχαν αλλάξει
για την οικογένειά μου.
Τον συγχωρούμε, θέλω να πω, εμείς...
Ό,τι αποφασίσει η επιτροπή,
ό,τι αποφασιστεί, εμείς θα συμφωνήσουμε.
Γιατί συγχώρεσα τον Ρόμπερτ Σέιφερ;
Ίσως ο πραγματικός λόγος να είναι
ότι αν δεν συγχωρέσω κάποιον,
πώς θα μου συγχωρέσουν οτιδήποτε έκανα;
Θέλω να πω ότι είναι φυλακή 28 χρόνια,
για κάτι που έκανε ένα βράδυ και το οποίο δεν σκέφτηκε καθόλου.
Κι ο θείος μου θα τον συγχωρούσε.
Έτσι ήταν ο θείος μου.
ΜΟΛΟΝΟΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ,
Ο ΣΕΪΦΕΡ ΕΙΧΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΠΑΝΩ ΑΠΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΚΙΕΛ,
Ο ΣΕΪΦΕΡ ΕΙΧΕ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΦΟΝΟΥΣ ΤΟ 1992
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΣΕΝΤ ΤΣΑΡΛΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
Δεν θυμάμαι για πόσο καιρό επέμενε ο Σέιφερ στην αρχική του κατάθεση,
αλλά άρχισε να αλλάζει την ιστορία του καθώς η υπόθεση πέρασε στα δικαστήρια.
Το πρωί είχες μια συζήτηση με τη Σούζαν Μαγκράθ.
Σε συμβούλευσε να δώσεις κατάθεση ή να μη δώσεις κατάθεση;
-Με συμβούλευσε να μη δώσω. -Όχι. Εντάξει.
-Επιμένεις να καταθέσεις; -Ναι.
Εντάξει.
Αφότου ασκήθηκε η δίωξη,
ο Σέιφερ ξαναμίλησε στην αστυνομία και έδωσε μια διαφορετική εκδοχή.
Μια εκδοχή όπου δεν ήταν αυτοάμυνα,
η οποία αποτελούσε ομολογία για φόνο εκ προμελέτης.
Καθώς φτάσαμε στο "στοπ" στο Ολντ Σεντ Πίτερς,
ο Γιανγκ έπιασε το πόμολο για να κατέβει.
Τότε κατάλαβα ότι θα συνέβαινε κάτι παραπάνω από ληστεία.
Ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι θα τη φάνε.
Ο Στάινμαϊερ με είχε ρωτήσει
αν θα τους έριχνα και είπα: "Ναι".
Ο πρώτος πυροβολισμός δεν ξέρω αν βρήκε στόχο.
Ο δεύτερος σίγουρα,
επειδή ήμουν αρκετά κοντά και είχα αίμα στο δεξί μου χέρι.
Για τι ώρα μιλάμε;
Δείχνει σχεδόν αλαζονικός,
σίγουρα όχι μετανιωμένος.
Πολλές φορές, αυτές οι καταθέσεις είναι σαν εξαγωγή δοντιών.
Όχι η δική του.
Έδειχνε σχεδόν περήφανος για ό,τι είχε κάνει.
Από τον Πάρκερ, έτρεξα στον Γιανγκ και τον Στάινμαϊερ.
Στο χαντάκι.
Καθώς πλησίαζα τον Γιανγκ, με ικέτευε να μην τον πυροβολήσω
και έλεγε ότι δεν είχε δει καλά το πρόσωπό μου
και δεν θα πήγαινε στην αστυνομία.
Ήδη ήξερα μέσα μου ότι θα τον πυροβολούσα.
Γιατί είχες αποφασίσει να τον πυροβολήσεις;
Γιατί είχα ήδη πυροβολήσει τον Πάρκερ
και δεν πίστευα ότι θα με ωφελούσε
να αφήσω τον Γιανγκ για να πάει να με καταδώσει.
Ήξερα ότι θα...
Όταν το βλέπω, είναι πολύ ψυχρός,
δεν δείχνει συναισθηματικά επηρεασμένος από αυτό.
Πλήρης απουσία συναισθήματος.
Απλώς περιγράφει και εξηγεί
πώς ένας από τους άντρες έφευγε κι αυτός τον πυροβόλησε πισώπλατα.
Ο ΣΕΪΦΕΡ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ ΤΟΥ,
ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΕ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ
ΕΤΣΙ ΑΠΕΦΥΓΕ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΩΝ ΦΟΝΩΝ ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΟΛΙΣ ΔΥΟ ΩΡΕΣ
Έβαλα τρεις σφαίρες στο πιστόλι.
Ο Σέιφερ αποφάσισε ότι ήθελε τη θανατική ποινή.
Αυτό ήθελε να πετύχει.
Ομολόγησε την ενοχή του και ζήτησε τη θανατική ποινή.
Και ο δικαστής έκανε ακριβώς αυτό.
Έχω την αίσθηση ότι ήθελε να ελέγχει τα πράγματα.
Ήθελε να ελέγξει την έκβαση της δίκης
και έτσι θα το πετύχαινε.
Δεν ξέρω αν είχε σκεφτεί ξεκάθαρα το τέλος του παιχνιδιού.
Είχα την αίσθηση ότι ο Σέιφερ γινόταν χειριστικός
επειδή του άρεσε και μόνο.
Ότι το να είναι χειριστικός ήταν αυτοσκοπός.
Αργότερα ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που στοχοποιούσε ομοφυλόφιλους
ήταν επειδή δεν θα αντιστέκονταν το ίδιο με κάποιον που δεν ήταν ομοφυλόφιλος.
Αλλά δεν πιστεύω ότι αυτός ήταν ο λόγος.
Υπάρχουν πανύψηλοι γκέι άντρες που είναι πολύ δυνατοί
και πολύ δειλοί στρέιτ άντρες.
Νομίζω ότι τους στοχοποιούσε από μίσος.
Πίστευε ότι ήταν ομοφυλόφιλοι και γι' αυτόν αποτελούσε κάτι που...
για κάποιο λόγο δεν μπορούσε να ανεχτεί.
Θυμάμαι εκείνη τη μέρα.
Μας πήραν. Ήρθε η γυναίκα μου,
νομίζω ότι έκανα μπάνιο τη μικρή μου κόρη.
Είπε: "Ο Ρόμπερτ σκότωσε κάποιον".
Είπα: "Με τίποτα". Δεν το πίστευα.
ΦΙΛΙΠ ΣΕΪΦΕΡ
Δεν το πίστευα.
Αλλά σχεδόν καταλαβαίνω την οργή του.
Δεν το εγκρίνω,
δεν συμφωνώ με αυτό, αλλά μπορώ να το δω να συμβαίνει.
Αν μεγάλωνε διαφορετικά, ίσως να ήταν αλλιώς.
Ο Ρόμπερτ με είχε ρωτήσει: "Γιατί δεν μας αγαπά η μαμά;"
Και του είχα πει: "Δεν ξέρω".
Γιατί έτσι φαινόταν,
επειδή τα άλλα παιδιά την είχαν γλιτώσει,
δεν είχε χρειαστεί να υποφέρουν.
Κατάλαβες;
Ήταν σαν να ήμασταν θύματα.
Νομίζω ότι είναι η κατάλληλη λέξη.
Θυμάμαι να ξυπνάω κάποια βράδια
κι εκείνη να χαστουκίζει τον Ρόμπερτ, στο κρεβάτι, στον ύπνο του.
Θυμάμαι τη μαμά μου να τον λέει "πούστη" κι εμένα το ίδιο.
Δεν ήξερα τι σήμαινε.
Μια μέρα το ανακάλυψα και στενοχωρήθηκα πολύ.
Σκέφτηκα: "Γιατί με αποκαλεί έτσι;"
Οπότε, μέχρι και σήμερα, για εμένα και τον Ρόμπερτ, του μίλησα,
κοιτάζομαι στον καθρέφτη και σκέφτομαι: "Είμαι γυναικωτός;"
Γιατί να με αποκαλεί έτσι η μητέρα μου;
Τον πείραζε με τον ίδιο τρόπο επειδή μοιάζουμε.
Αμερικανάκια μέσα έξω, σωστά;
Ιδίως αν τον είχαν παρενοχλήσει μικρό.
Εμένα δεν μου είχε συμβεί κάτι.
Στον Ρόμπερτ είχε συμβεί, οπότε αυτή ήταν η διαφορά.
Θυμάμαι τον δρόμο.
Ένας άντρας μάζευε τα γειτονόπουλα
να παίξουν βιντεοπαιχνίδια.
Ξέρουμε τι σημαίνει αυτό σήμερα.
Όλα τα νεαρά αγόρια της γειτονιάς.
Πιστεύω ότι επηρέασε τον Ρόμπερτ.
Μάλλον άρχισε το καλοκαίρι της πέμπτης δημοτικού.
Δωδεκάχρονα, δεκατριάχρονα, δεκατρία και κάτι.
Το καλοκαίρι της πέμπτης δημοτικού, ο Ρόμπερτ με γνώρισε στον παιδόφιλο.
Ο παιδόφιλος λειτουργούσε λες και ήταν τσατσά σε...
οίκο ανοχής για παιδόφιλους.
Είχε δικές του τιμές για τον καθένα.
Ήμασταν δύο παιδιά που δεν είχαν δουλειά, πολύ μικροί για να δουλέψουμε.
Θα κάναμε τα πάντα για το χρήμα.
Εντάξει; Το κίνητρο σε όλα ήταν το χρήμα.
Και ήταν ωραία.
Μπορούσαμε να πάμε στην πιτσαρία και να κάνουμε πάρτι.
Πίτσα πάρτι.
Να περάσουμε εκεί όλη τη μέρα και να διασκεδάσουμε.
Και να ξεχάσουμε ό,τι μας είχε συμβεί. Τα λεφτά βοηθούσαν να ξεχαστούν όλα.
Προφανώς και με αναστάτωσε
όταν έμαθα την έκταση της σεξουαλικής παρενόχλησης του Ρόμπερτ.
Εγώ είχα κάνει μόνο στοματικό έρωτα με προφυλακτικό.
Και...
τον άφησα να μου κάνει στοματικό έρωτα.
Δεν του επέτρεψα να προχωρήσει.
Για τον Ρόμπερτ, η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη,
πολύ πιο σοβαρή, πολύ πιο ενοχλητική.
Πηγαίναμε σε διάφορα μέρη για αυτές τις σεξουαλικές πράξεις.
Ερχόταν η σειρά μου,
έβγαινα από το φορτηγάκι την ώρα που έμπαινε ο Ρόμπερτ.
Και ο Ρόμπερτ πάντα έπαιρνε 150, 200 δολάρια,
ενώ εγώ έπαιρνα 50 ή 75.
Μάλλον πίστευα ότι ο Ρόμπερτ ήταν καλύτερος στον στοματικό έρωτα!
Είτε το έκανε με προφυλακτικό είτε όχι.
Φαίνεται ότι μόνο αυτό σκεφτόμουν.
Δεν μιλούσαμε ποτέ γι' αυτή την πλευρά των συναλλαγών.
Πιστεύω ότι αυτό ώθησε τον Ρόμπερτ να κάνει βίαιες, επιβλαβείς πράξεις.
Δεν του πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι η δολοφονία των δύο αντρών
ήταν σαν να ξεφορτωνόταν...
ή να εξιλεωνόταν για τη ζημιά που του είχαν κάνει στη ζωή του.
Είτε το βλέπει είτε όχι,
στοχοποίησε τους δύο ομοφυλόφιλους επειδή είχε κακοποιηθεί ο ίδιος.
Αυτό ακριβώς πιστεύω εγώ, όπως και πολλοί άλλοι.
ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΦΟΤΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ,
Ο ΡΟΜΠΕΡΤ ΣΕΪΦΕΡ ΑΣΚΗΣΕ ΕΦΕΣΗ
ΤΟ 2004, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΚΡΙΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ
ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΙΝΗ ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ
Ήξερα ότι ήμουν διαφορετικός,
και δεν ήμουν σαν τα άλλα αγόρια της ηλικίας μου. Επειδή είχε συμβεί σ' εμένα, περνούσα πάρα πολύ χρόνο
πηγαίνοντας με κορίτσια
για να αποδείξω στον εαυτό μου... Δεν το ήξεραν!
Δεν έφταιγα εγώ. Δεν ήμουν εγώ αυτός. Δεν ήμουν γκέι. Εκείνος ήταν.
Εκείνοι!
Οπότε, ήξερα ότι αυτό το κομμάτι...
Είναι δύσκολο να τον ακούς να μιλάει για τη σεξουαλική κακοποίηση.
Είναι κάπως αποστασιοποιημένος,
σαν να μιλάει για μια ιστορία της ζωής κάποιου άλλου.
Πιστεύω ότι προσπαθούσε να αποδείξει στον εαυτό του
ότι τον τραβούσαν οι γυναίκες, όχι...
Εξαιτίας αυτού που είχε συμβεί, μπορεί να το αμφισβητούσε πολύ.
Δεν μπορούσες να αστειευτείς,
να τον αποκαλέσεις "πούστη", όπως έλεγαν τότε.
Τη λέγαμε πολύ αυτή τη λέξη.
Αν του το έλεγες, ταραζόταν πολύ.
Όλοι όσοι με γνώριζαν δεν το πίστευαν.
"Δεν μπορεί να είναι ο Ρόμπερτ που ξέρουμε".
Αλλά πολλοί δεν με ήξεραν τόσο καλά όσο νόμιζαν.
Δεν έκανα κάτι στα μουλωχτά, στα κρυφά.
Οτιδήποτε έκανα ήταν στο φως.
Ήταν στο φως.
Τα προσωπεία του ήταν τόσο... Δεν φορούσε μόνο ένα.
Ένα μπορεί να έβγαινε, αλλά υπήρχε άλλο από κάτω.
Και ίσως άλλο ένα πιο κάτω.
Είχε υψώσει τείχη και είχε φορέσει προσωπεία
που δεν νομίζω ότι μπορούσε κανείς να διαπεράσει.
Φορούσα προσωπείο; Φυσικά.
Δεν ήθελα να ξέρουν ποιος είμαι.
Ήμουν αυτός που είχε κακοποιηθεί;
Ούτε εγώ το επιδείκνυα σε όλους.
Ο τρόπος που ζούσα με κάνει να ακούγομαι κοινωνιοπαθής.
Και φαίνεται ότι εξ ορισμού αυτός ήταν ο τρόπος που ζούσα.
Έκανα αφύσικα πράγματα και ζούσα μια πολύ φυσιολογική ζωή.
39 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Ο ΣΕΪΦΕΡ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Ποτέ δεν είχα καταφέρει να ξεπεράσω την παιδική μου κακοποίηση.
Εκδίκηση; Όχι, απλώς ίσως όλα να προέκυψαν.
Και οι δολοφονίες δεν ωφέλησαν σε κάτι.
Όχι. Δεν έμαθα για το παρελθόν τους παρά μόνο αργότερα. Δεν ήξερα.
Νομίζαμε ότι ξέραμε;
Φυσικά. Αλλά δεν ήμασταν βέβαιοι.
Είχα πιστόλι. Κρατούσα γεμάτο πιστόλι.
Το κακό θα συμβεί όταν ζεις σαν εγκληματίας
και κουβαλάς γεμάτο πιστόλι με σκοπό να ληστέψεις κάποιον.
Μπορεί να οδηγήσει σε δολοφονία.
Κι έτσι έγινε!
Πυροβόλησα από παρόρμηση. Δεν χρειαζόταν να πυροβολήσω.
Ο Σέιφερ αποφάσισε ότι ήθελε τη θανατική ποινή.
Αυτό ήθελε να πετύχει.
Ομολόγησε την ενοχή του και ζήτησε τη θανατική ποινή.
Και ο δικαστής έκανε ακριβώς αυτό.
Έχω την αίσθηση ότι ήθελε να ελέγχει τα πράγματα.
Ήθελε να ελέγξει την έκβαση της δίκης
και έτσι θα το πετύχαινε.
Η υπόθεση γινόταν απογοητευτική πέρα από κάθε φαντασία.
Νόμιζα ότι αν δήλωνα ένοχος και ζητούσα τη θανατική ποινή,
θα έριχνε φως στην υπόθεσή μου, ο κόσμος θα έδειχνε κατανόηση
και η δημοσιότητα θα ήταν υπέρ μου.
Το παλιό ρητό λέει: "Πρόσεχε τι ζητάς".
Το ζήτησα και ο δικαστής το έκανε.
Μετανιώνω εξαιτίας του αντίκτυπου που είχε.
Η οικογένεια του θύματός μου δεν το περίμενε.
Αργότερα έμαθαν για τη θανατική ποινή.
Δεν τους κάλεσαν στο δικαστήριο. Δεν μίλησαν.
Στις ΗΠΑ, όταν καταδικαστείς,
η οικογένεια του θύματος μιλάει.
Κατάθεση Επιπτώσεων.
Έχουν την ευκαιρία να ανέβουν να σου πουν ό,τι θέλουν. Και δεν ήμουν προετοιμασμένος γι' αυτό.
Ήξερα ότι ήμουν ένοχος για τους φόνους. Δεν μπορούσα να τους αντιμετωπίσω.
Και δεν ήθελα.
Ντρεπόμουν για τον εαυτό μου.
Λήστεψα τα θύματα, αλλά αυτό το κατάλαβα αργότερα.
Αν είχα την ευκαιρία να μιλήσω σε κάποιον,
πιστεύω ότι θα ήθελα να μιλήσω σε αυτόν.
Δεν διέλυσα μόνο τις ζωές των οικογενειών των θυμάτων
και της οικογένειάς μου. Διέλυσα τη δική του ζωή.
ΟΝΟΜΑ: ΣΤΑΪΝΜΑΪΕΡ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΤΖΟΥΝΙΟΡ
Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΤΑΪΝΜΑΪΕΡ ΕΞΕΤΙΣΕ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ 11 ΕΤΩΝ
ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΕ ΣΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ
Αν είχα πει αμέσως την αλήθεια, μπορεί να μην είχε πάει φυλακή.
Θα μπορούσα να καταφέρω να καταδικαστεί σε θάνατο για το δικό μου έγκλημα.
Δεν ήθελα κι άλλη δολοφονία.
Αυτό ακριβώς θα ήταν,
αλλά απλώς θα του ζητούσα συγγνώμη.
Απάντησα στον Ρόμπερτ.
Ουσιαστικά του είπα ότι τα πράγματα δεν είχαν αλλάξει
για την οικογένειά μου.
Τον συγχωρούμε, θέλω να πω, εμείς...
Ό,τι αποφασίσει η επιτροπή,
ό,τι αποφασιστεί, εμείς θα συμφωνήσουμε.
Δεν νομίζω ότι ήξερε τι επιπτώσεις θα είχε το γράμμα του.
Μου άλλαξε τη ζωή.
Θυμάμαι τη μέρα που έλαβα το γράμμα.
Και ξεκίνησε μια διαδικασία την οποία ετοιμαζόμουν να περάσω,
αλλά χρειαζόμουν κάποιον να μου δώσει... όχι μια σκουντιά, ένα σπρώξιμο.
Και αυτό το πέτυχε το γράμμα του.
Οπότε, η καλοσύνη που μου έδειξε
με οδήγησε στο να κάνω κάτι καλό.
Δεν είναι ποτέ εύκολο να πεις την αλήθεια όταν έχεις πει ψέματα.
Και όταν έχεις σκοτώσει δύο άτομα, είναι ακόμη χειρότερο.
Και είμαι ευγνώμων που το έκανε αυτό.
Ευγνώμων.