Er is van alles gebeurd in het jaar dat die gebeurtenis plaatsvond.
Iedereen in mijn leven... Ze konden het niet geloven.
'Toch niet Robert die wij kennen?'
Ze kenden me niet zo goed als ze dachten.
Ik had het niet gepland...
...maar zodra ik besloten had dat ik het zou doen...
...liep het een beetje uit de hand.
Al heel snel.
SINDS DE HERINVOERING VAN DE DOODSTRAF IN DE VS IN 1976...
...ZIJN MEER DAN 8000 MENSEN TER DOOD VEROORDEELD VOOR MOORD
DIT IS HET VERHAAL VAN GEDETINEERDE #990101
Er werd niet gepraat over wat we zouden doen als we er waren.
Het ging van kwaad naar erger.
EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Ik vuurde één schot af. Ik liep erheen en schoot nog een keer.
De kogel ging door haar wang haar kaak in.
Ik dreef hem achter een bureau en stak hem zo'n 25 keer.
Ik kon het niet geloven. Ik dacht: heb ik nou echt iemand vermoord?
Ik heb geen spijt.
Ik begon hem te steken, die man op de bank.
POTOSI-GEVANGENIS WASHINGTON COUNTY, MISSOURI
IN 1990 WERD DE 19-JARIGE ROBERT SHAFER GEARRESTEERD...
...VOOR HET DOODSCHIETEN VAN JERRY PARKER EN DENNY YOUNG
HET IS NOG STEEDS NIET DUIDELIJK WAAROM HIJ DIE MISDAAD BEGING
Zeg: 'Eén, twee, drie, vier, vijf.'
Eén, twee, drie, vier...
Ik ben geboren en getogen in Salina, Kansas, in augustus 1970.
Ik ben het negende van elf kinderen, en de zesde van zes zonen.
Een katholiek gezin. Mijn vader was militair.
Voordat ik geboren was, verhuisden ze vaak.
M'n vader overleed in augustus 1977...
...en daardoor veranderde de gezinsdynamiek.
Mijn moeder heeft een nieuwe man gevonden.
De dood van mijn vader was het begin van mijn neerwaartse spiraal.
Twaalf jaar lang deed ik wat ik wilde.
Dat leidde tot crimineel gedrag.
Eerst kleine vergrijpen, kleine diefstal en vandalisme.
ik was een zogenaamd boefje of een delinquent.
Ik begon met drugs en alcohol op mijn negende.
Ik nam alcohol mee naar school en dronk stiekem tijdens de speeltijd.
Niemand wist ervan, maar ik kwam ermee weg...
...omdat ik er braaf uitzag.
Door de dood van mijn vader lieten ze mij m'n gang gaan.
Mijn eerste echte aanraking met de wet...
Ik had al iets zwaardere vergrijpen gepleegd voor de zaak in kwestie...
...niks ernstigs.
Ik had een auto gestolen. Mijn vriendin en ik hadden ruzie...
...en ze gaf hem als gestolen op. Ik was in de fout gegaan.
Zij had geen andere optie. En daarvoor moest ik bijna de cel in.
Wat later deed ik het weer, bij een ander meisje.
Ik had mijn lesje nog niet geleerd.
Ik kreeg in Oklahoma een celstraf met een proeftijd.
Drie maanden later kwam ik dus in deze situatie terecht.
MOORD MET VOORBEDACHTEN RADE
Steinmeyer was een collega...
...en we waren in zekere zin zielsverwanten.
Hij was jonger, maar leek op mij, al was hij wat agressiever.
Maar ik mocht hem, want hij leek op mij...
...toen ik nog iets jonger was.
We kregen pas een band zo'n maand voordat de moorden plaatsvonden.
Maar er is veel gebeurd.
Meisjes, feesten, drinken en experimenteren met drugs.
Steinmeyer was een opschepper en vertelde vaak verhalen...
...over overvallen en zo.
Ik had wel een grote mond, maar verder sprak dat mij niet echt aan.
Toen hij erover begon, zei ik aanvankelijk: 'Nee'.
Ik wilde niet.
Je kunt me niet dwingen.
Maar naarmate de dag vorderde, hapte ik toe.
Ik zei: 'Oké.'
Nog geen uur later waren we op weg.
Het plan was om iemand te overvallen...
...en niet om te moorden.
Dat was aanvankelijk niet de bedoeling.
Het is gewoon uit de hand gelopen.
OP 29 APRIL 1990 WAREN JERRY EN DENNY...
...BIJ BLANCHETTE LANDING IN ST. CHARLES, MISSOURI
We zagen ze bij Blanchette Landing.
En ik vind het moeilijk om dit woord te gebruiken...
...maar we leken net roofdieren en prooien.
We volgden de slachtoffers.
Het was donker en zij waren ver weg...
...maar we zagen dat het twee mannen waren.
Op een gegeven moment kusten ze elkaar.
We wisten dat homoseksuelen wellicht makkelijkere doelwitten waren.
Als slachtoffer kies je geen beer van 2 meter en 130 kilo.
Je kiest een makkelijk slachtoffer uit.
Ze vonden het raar dat we nog op stap waren.
We leken jong. Op de arrestatiefoto lijk ik wel 12, geen 19.
'Wat doe je hier zo laat?' We bedachten een excuus...
...over een meisje dat 16 kilometer verderop woonde.
'Kun je ons afzetten?'
We stapten dus in hun auto.
Ze hadden gedronken en waren aangeschoten.
We lieten ze wat rondrijden. We wisten niet eens waar we waren.
Ik had een wapen.
Het was niet geladen, maar ik had kogels bij me.
Plots stopten ze: 'Zo is het genoeg.
Jullie laten ons in rondjes rijden.'
We wilden hen beroven bij het uitstappen.
We raakten slaags.
Terwijl ik met Mr Young vocht aan de bestuurderskant...
...vocht Steinmeyer met Mr Parker aan de passagierskant.
Mr Parker had Steinmeyer overmeesterd.
Ik hield hem onder schot.
Toen beval ik ze weer in te stappen.
Toen werd het plots een ontvoering.
Ik zei: 'Rijden.'
De spanning was om te snijden.
Ik laadde het wapen.
We kwamen op Silver's Road.
Ik zei dat ze daar de auto aan de kant moesten zetten.
'Open de deur. Laat ons eruit.'
Dat zei ik toen. Mr Parker liet Steinmeyer uitstappen...
...en ze gingen op de vuist...
...en toen ik uitstapte, raakte ik slaags met Mr Young.
Er werd niets gezegd, het ging heel snel.
Terwijl ik met Mr Young vocht, vluchtte Mr Parker weg.
Ik volgde hem.
Hij had zo'n 15 meter voorsprong.
Hij liep niet snel.
Hij liep zelfs niet recht.
De weg was oneffen en hij struikelde.
Toen hij struikelde, schoot ik.
Nu weet ik dat het schot mis was.
Maar hij lag toen in de sloot...
...en ik haalde hem in.
Ik ging op hem af en schoot nogmaals.
Toen schoot ik nog een keer.
Ik raakte hem boven zijn oog en eronder.
Steinmeyer stond achter de auto...
...en Mr Young lag voor de auto in de sloot.
Hij probeerde eruit te krabbelen... ...het was modderig, en toen schoot ik.
Hij viel achterover en ik sprong in de sloot.
Ik schoot en raakte hem in z'n onderarm.
De kogel ging er dwars doorheen.
Op de een of andere manier draaide hij zich om en toen schoot ik nogmaals.
Dat was het.
Het schieten gebeurde allemaal in een tijdspanne van zo'n 30 seconden.
Toen was het gedaan.
Toen was alles stil.
ENKELE UREN NA DE MOORDEN...
...GAVEN DAVID STEINMEYER EN ROBERT SHAFER ZICH AAN
Dit hebben we wel besproken. Niet de moorden, maar wel ons verhaal.
'Jij bekent een moord, en ik ook.' Dat doe je als partners.
Hij wilde eerst niet.
Ik heb hem niet gedwongen, maar...
Toch deed hij het. Ik wilde ermee wegkomen...
...en als je vlucht, lijk je schuldig. Toch?
We gaven ons dus aan.
'Jij schoot er een neer, en ik ook.
En ze hadden avances op ons gemaakt.'
Zo dikten we het verhaal aan.
POLITIE VAN ST. CHARLES VERKLARING
DAVE RIEP: 'HET ZIJN HOMO'S.'
HIJ ZAG DAT DAVE PARKER TWEE OF DRIE KEER NEERSCHOOT
SHAFER SCHOOT TWEE OF DRIE KEER OP YOUNG
DAVE ZEI TEGEN HEM...
...DAT PARKER SEKSUELE AVANCES GEMAAKT HAD
EERST WERDEN ZOWEL SHAFER ALS STEINMEYER BESCHULDIGD...
...VAN DE MOORD OP JERRY PARKER EN DENNY YOUNG
ZE KONDEN DAARVOOR ALLEBEI LEVENSLANG KRIJGEN
Oom Jerry was een topper.
Hij hielp iedereen en was een allemansvriend.
Hij zag overal de humor van in.
Hij genoot van het leven.
Hij was voor alles te vinden. Hij deelde alles. Zo was hij.
NEEF VAN JERRY PARKER
Hij stond altijd paraat om te helpen.
Hij trok vaak op met Denny.
Het enige wat ik over Denny wist...
...was dat een vrouw z'n hart brak en dat hij nooit meer een vrouw wilde.
Toen we het nieuws kregen, konden we onze oren niet geloven.
Niemand geloofde het.
Hij was niet het type dat iets uitlokte...
...of aanleiding zou geven om hem te doden.
Hij was een veertiger, had een slechte knie, een zwak hart.
Iemand van 19 kon hem zo overmannen of van zich af duwen, moeiteloos.
Zijn dood was een klap.
Ik heb mijn moeder maar twee keer zien huilen.
Dat was een ervan.
Mijn moeder woonde het proces niet bij.
Mijn oma en mijn zus wel...
...en ze brachten verslag uit.
RECHTBANK
Mijn zus zei dat hij een jonge, knappe jongen was...
...tot hij sprak. Dan was hij een verwaande hufter.
Ik weet niet waarom, maar zodra hij sprak, verfoeide ze hem.
Ik ben Phil Groenweghe, substituut-procureur...
...van St. Charles County.
Doorgaans zijn er twee of drie moordzaken per jaar.
PROCUREUR
Het komt hier niet vaak voor...
...ik treed in zulke zaken op als procureur.
Het eerste wat ik dacht toen Shafer en Steinmeyer zich aangaven...
De verklaring van Shafer klonk voor mij niet als de waarheid.
Het was niet aannemelijk.
Ze waren aan het liften...
...werden opgepikt door twee homo's die hen probeerden aan te randen...
...en Shafer en Steinmeyer wisten hun een wapen afhandig te maken...
...en schoten ze neer.
Maar de ene was tweemaal in het hoofd geschoten...
...de andere eenmaal in het hoofd. Dat zijn geen typische verwondingen...
...wanneer iemand een aanvaller wil afweren.
Ik geloofde de eerste versie niet.
Dat is niet ongewoon. Wie een bekentenis aflegt...
...vertelt vaak een versie...
...die hem er beter doet uitkomen dan de waarheid.
Ik kreeg de indruk dat Shafer manipulatief en hardvochtig was.
Ik denk ook dat hij zijn intelligentie danig overschat had.
Hij is niet zo slim als hij dacht.
Dat de slachtoffers homo waren, zag hij als een verzachtende factor...
...dat iedereen zou begrijpen dat hij twee homo's wilde ombrengen.
Hij had het daar echt moeilijk mee.
Ik weet niet waarom.
WELKOM IN SALINA
SNELHEIDSLIMIET 50 KM/U
Toen wij jong waren, was dit een heel rustige wijk.
Al onze vrienden woonden in Custer St...
ZUS VAN ROBERT SHAFER
...in Sheridan St, Merrill St.
Dat zijn allemaal generaals. We noemen het de generaalwijk.
Mijn moeder was opgegroeid in een katholiek weeshuis.
Heel streng.
Ze wist niet hoe ze moeder moest zijn, ook al had ze zo veel kinderen.
Ze knuffelde niet, zei geen lieve dingen en moedigde ons niet aan.
Mijn moeder ruziede vaak met mijn stiefvader en stuurde hem dan weg...
...maar dan wilde ze dat hij bleef.
Er was altijd wat gaande.
En daar zijn wij dus opgegroeid.
We woonden met elf kinderen en twee volwassenen in dat huis.
In dat kleine huis.
Er waren geen leuke reisjes.
Er waren geen leuke momenten in dat huis.
De leuke tijden waren toen we op de treinsporen speelden.
Daar rechts was een plek waar we forten bouwden.
We gingen allemaal graag naar school, want dan waren we niet thuis.
Hij was een vrolijke jongen.
Hij was heel sociaal. Iedereen was dol op hem.
Hij kende iedereen. We noemden hem 'nieuwsgierige nieuwtjesman'.
Hij was altijd op de hoogte, hij wist altijd wat er aan de hand was.
En toch...
...kreeg hij altijd de schuld. Hij kon niets goed doen.
Hij kreeg vaak billenkoek of een pak slaag, zeg maar.
Toch bleef hij vrolijk.
Hij lachte altijd, bloosde...
...en hij was nooit boos en huilde zelfs nooit.
Hij had misschien hier en daar wat gestolen...
...maar hij werd altijd gepakt. We snapten niet dat hij ermee doorging.
Ik ben weggelopen van die ontwrichte situatie.
Ik was 15, maar vond het zwaar...
...omdat ik dan vier andere kinderen achterliet.
De enige over wie ik me zorgen maakte, was Robert.
Ik ben lang weggebleven.
Robert zat een tijdje bij de marine.
Daarna wilde hij niet terug naar Salina.
Toen zei ik: 'Kom bij ons wonen in St. Charles.'
Toen ging het goed.
Hij paste op mijn zoon die drie jaar oud was.
Maar zo'n zes à negen maanden later is...
Toen is het gebeurd.
OVERWEG
TOEN ROBERT SALINA VERLIET, VERLIET HIJ OOK Z'N BESTE VRIEND
Ik ken hem van het tweede jaar.
Robert riep plots uit: 'Elvis Presley is mijn broer.'
Ik wist dat dat niet waar was...
JEUGDVRIEND
...maar onze gezinssituaties en ons karakter brachten ons samen.
De juf zei dat er een duistere energie rondom ons hing, die haar bang maakte.
Niemand kon onze band breken.
Robert was een stuntman, een wildebras.
Hij wilde iedereen altijd overtreffen, zo was hij...
...en hoe gevaarlijker, hoe liever.
We speelden vaak bij stilstaande treinen.
Maar Robert ging verder en sprong of klom op rijdende treinen...
...en sprong van de ene wagon op de andere.
Ik dacht: nu gaat hij dood. Dit is de laatste keer dat ik hem zie.
Ik riep: 'Kom eraf. Niet doen. Nee, nu ga je te ver.'
Ik kreeg het er benauwd van.
Later reden we met vrienden rond in de stad...
...en gingen we naar het park, waar we soms homo's zagen.
Soms gingen we een praatje maken...
...terwijl een van ons hun spullen pikte en...
Ik weet niet waarom we dat deden.
Misschien deden we het voor de kick.
We wisten niet dat de oudste...
...wegglipte om met een van de homo's te vrijen. Dat wisten we niet.
Ik had nooit gedacht...
...dat Robert zou doen wat hij gedaan heeft...
...maar er zijn veel mensen die dachten dat hij in de cel zou eindigen.
Door een autodiefstal, vechten met een agent of zo.
Niemand dacht dat hij twee homo's zou vermoorden.
Zulk geweld is atypisch voor hem.
Ander geweld niet, zoals een meisje in elkaar slaan.
Weet je, dat heeft hij wel een paar keer gedaan.
En Robert kon meisjes bij de vleet krijgen.
Hij had een mooie huid...
...hij was een vlotte flirter, zelfs al op de lagere school.
Ze wilden een kwajongen als hij.
Als hij met ze sliep, raakte hij in de war...
...en dan deed hij zulke dingen, zoals z'n meisje in elkaar slaan.
Of haar huis overhoopgooien.
DRIE JAAR NA DE ARRESTATIE...
...WERD ROBERT SHAFER SCHULDIG BEVONDEN VOOR BEIDE MOORDEN
VEEL MENSEN GELOOFDEN DAT HIJ MAAR EEN VAN HEN VERMOORD HAD
SHAFER VOEDDE DIE OVERTUIGING TOT 2014
Ik schreef Shafer toen ik spullen van oom Jerry bekeek.
In 2014. Het deed me denken aan wat er indertijd gebeurd was.
Het was 24 jaar later. Hij was geen knul van 19 meer.
Ik wilde weten wie hij was.
Destijds beweerde hij nog dat David een van hen vermoord had...
...en hij de andere.
Hij deed voorkomen...
...alsof David het grote heethoofd was...
...dat hij onrustiger was dan Robert.
Ik zocht contact met hem en...
'Je zit al lang in de cel. Ik heb veel gelezen...
...en je lijkt benadeeld te zijn.
Als je de kans krijgt om vrij te komen, gaan we akkoord.'
Ik had bijna medelijden met hem.
Je doet wat als tiener...
...en voortaan kent iedereen je vanwege je grootste misdaad.
Maar we vergeven het hem.
ENKELE DAGEN LATER STUURDE ROBERT SHAFER EEN ANTWOORD
Robert waarschuwt me voor de details van wat er gebeurd is...
...op 29 april 1990.
Ik moest me schrap zetten en ik kon de brief best alleen lezen.
Ik verwachtte hetzelfde als wat er online stond.
Ik dacht dat hij de ene gedood had en David Steinmeyer de andere.
In de brief neemt hij alle schuld op zich.
Hij heeft geschoten.
TIJDENS MIJN VERHOOR ZEI IK...
...DAT MR YOUNG EN MR PARKER AVANCES HADDEN GEMAAKT
DAT WAS DUS HET BEGIN VAN DE LEUGENS
IK BEN ZELF VERANTWOORDELIJK VOOR DE MOORDEN
HET IS TIJD DAT IK EERLIJK BEN, VOOR HET EERST IN MIJN LEVEN
Hij zei: 'Ik heb het gedaan. Ik weet niet waarom...
...maar het is zo en het is niet goed te praten.'
Hij gaf het toe.
Ik heb teruggeschreven.
Ik zei dat dat niets veranderde voor ons, voor mij en mijn familie.
Wij vergeven hem. Ik bedoel...
Wat de paroolcommissie ook beslist, wij gaan akkoord.
Waarom ik het hem vergeef?
De echte reden...
Als ik hem niet vergeef, hoe kan ik dan nog vergeven worden?
Hij zit al 28 jaar achter de tralies...
...voor iets wat hij één keer onnadenkend deed.
Mijn oom zou hem vergeven.
Zo was hij nu eenmaal.
SHAFER LEEK HET NU PAS TOE TE GEVEN... ...MAAR DE POLITIE WAS AL OP DE HOOGTE...
...MEER DAN 20 JAAR
WAT RICHARD KIEL NIET WIST...
...WAS DAT SHAFER BEIDE MOORDEN HAD BEKEND IN 1992
KANTOOR PROCUREUR
Ik weet niet hoelang Shafer die eerste versie volhield...
...maar tijdens het proces begon hij zijn verhaal aan te passen.
Vanmorgen sprak je met Susan McGrath.
Gaf ze jou het advies om een verklaring af te leggen, of niet?
Om geen verklaring af te leggen. -Wil je toch een verklaring afleggen?
Nadat hij aangeklaagd was...
...wilde hij de politie spreken. Hij gaf een andere versie van de feiten.
Een versie zonder zelfverdediging.
Hij bekende een moord met voorbedachten rade.
Bij het stopbord van St. Peters...
...wilde Young het portier openen.
Toen wist ik dat dit niet bij een beroving zou blijven.
Ik wist dat ik zou schieten.
Steinmeyer vroeg of ik zou schieten en ik zei: 'Ja.'
Ik weet niet of het eerste schot raak was.
Het tweede wel...
...want ik kreeg bloed op mijn hand.
Hoe laat was het toen?
Hij komt bijna arrogant over...
...zeker niet berouwvol.
Zulke verhoren zijn vaak heel moeizaam.
Dit niet.
Hij leek haast trots op wat hij gedaan had.
Ik liep van Parker naar Young en Steinmeyer toe. Young zat in de sloot.
Terwijl ik naderde, smeekte hij me niet op hem te schieten.
Hij zei dat hij me niet goed gezien had...
...en ons niet zou aangeven.
Ik wist toen al dat ik hem zou neerschieten.
Waarom had je toen besloten om hem neer te schieten?
Ik had Parker al neergeschoten...
...en ik dacht dat het niet in mijn voordeel was...
...om Young daar te laten zodat hij me kon verklikken.
Ik wist dat...
Hij lijkt hier heel nuchter.
Hij lijkt helemaal niet aangedaan.
Hij toont geen emoties.
Hij legt gewoon rustig uit...
...dat een van hen wegliep en hij hem in de rug schoot.
SHAFER DEED AFSTAND VAN RECHTSBIJSTAND...
...PLEITTE SCHULDIG EN VROEG OM DE DOODSTRAF
ZO VERMEED HIJ EEN LANG PROCES...
...EN WERDEN DE DETAILS NIET BEKEND
HIJ WERD BINNEN TWEE UUR TER DOOD VEROORDEELD
Ik stopte kogels in het wapen.
Shafer besloot dat hij de doodstraf wilde. Dat is de straf die hij wilde.
Hij pleitte schuldig en vroeg om de doodstraf.
De rechter kende hem die ook toe.
Ik heb de indruk dat hij de controle wilde hebben.
Hij wilde de controle over het proces en zo kreeg hij die.
Ik weet niet of hij echt een doel in gedachten had.
Ik kreeg de indruk dat Shafer wilde manipuleren...
...gewoon om te kunnen manipuleren. Manipuleren was een doel op zich.
Hij beweerde achteraf dat hij homoseksuele doelwitten koos...
...omdat ze zich niet zo fel zouden verweren als niet-homo's.
Maar ik denk niet dat dat de echte reden is.
Er zijn homo's die beresterk zijn en er zijn verlegen hetero's.
Hij koos hen als doelwit uit haat.
Hij dacht dat ze homo waren en voor hem was dat iets...
...wat hij niet tolereerde.
Ik herinner me die dag.
Mijn vrouw kwam de badkamer binnen. Ik gaf mijn jongste dochter net een bad.
'Robert heeft iemand gedood.'
Ik zei: 'Dat kan niet.'
BROER VAN ROBERT SHAFER
Niet te geloven.
Maar ik kon zijn woede begrijpen.
Ik wil het niet goedpraten, maar ik snap hoe het zover gekomen is.
Het komt door zijn kindertijd.
Hij vroeg: 'Waarom houdt mama niet van ons?'
Ik zei: 'Ik weet het niet.'
Het leek wel zo, want de anderen bleven gespaard.
Zij hebben niet geleden zoals wij. Snap je?
Het leek wel of we opgejaagd werden.
Dat lijkt me wel een geschikt woord.
Ik weet nog dat ik 's nachts wakker werd...
...en ik zag dat ze Robert sloeg, terwijl hij sliep.
Ik weet nog dat mama hem een 'flikker' noemde, en mij ook.
Ik wist niet wat dat was. Toen ik het wist, was ik onthutst.
Ik dacht: waarom noemt ze mij zo?
Tot vandaag de dag, en dit geldt ook voor Robert...
...kijk ik in de spiegel: 'Ben ik zo vrouwelijk?'
Waarom zou je moeder je zo noemen?
Het moet hem ook parten gespeeld hebben.
We waren twee doorsneejongens.
En hij werd als kind ook nog misbruikt.
Mij is nooit iets overkomen.
Robert wel. Dat zal het verschil maken.
Ik ken de straat nog.
Een man nodigde de buurtjongens uit voor videospelletjes.
Nu weten we wat dat betekent.
Alle jongens in de wijk...
Dat had zeker impact op Robert.
Het begon in het vierde leerjaar.
Twaalf of dertien jaar oud, zoiets.
Die zomer stelde Robert me voor aan die kindermisbruiker.
Die kindermisbruiker deed alsof hij de baas was van een...
...bordeel voor kindermisbruik. Hij had voor iedereen een andere prijs.
Wij waren jong en we konden nog niet gaan werken.
We wilden heel graag geld.
Geld was de enige drijfveer.
En het was leuk.
We konden pizza gaan eten en feestjes geven.
We konden een pizzafeestje geven en gewoon uit onze bol gaan.
En we konden vergeten wat ons overkomen was dankzij het geld.
Ik vond het schokkend...
...toen ik ontdekte hoe ver het bij Robert ging.
Ik deed alleen aan orale seks met een condoom.
En...
...hij deed aan orale seks bij mij.
Meer dan dat liet ik niet toe.
Bij Robert ging het veel verder.
Het was veel erger, schokkender.
We gingen naar een bepaalde plek voor zo'n sekssessie.
Eerst was ik aan de beurt.
Daarna verliet ik het busje en was Robert aan de beurt.
Robert kreeg altijd 150, 200 dollar...
...terwijl ik maar 50 of 75 kreeg.
Ik dacht dat hij beter was in orale seks dan ik.
Of hij het nu met condoom deed, of niet. Ik dacht er niet verder over na.
We spraken nooit over dat aspect van de transacties.
Ik denk dat dat Robert aanzette tot gewelddadig gedrag.
Hij heeft nooit de link gelegd dat het doodschieten van die twee mannen...
...voor hem een afhandeling was...
...of een vereffening van wat hem allemaal is aangedaan.
Robert beseft het niet...
...maar hij koos die twee homo's uit vanwege dat misbruik.
Zo denk ik erover, en zo denken veel andere mensen erover.
ENKELE WEKEN NA HET DOODSTRAFVONNIS...
...GING ROBERT SHAFER IN BEROEP
IN 2004 WERD BESLIST DAT HIJ NIET WIST...
...WAT AFWIJZEN VAN RECHTSBIJSTAND INHIELD
ZIJN DOODSTRAF WERD OMGEZET TOT LEVENSLANG
Ik wist dat ik anders was...
...en dat ik niet zoals mijn leeftijdsgenoten was. Omdat het mij overkomen is, heb ik veel tijd besteed...
...om meisjes te versieren om aan mezelf en anderen te bewijzen...
...dat het mijn schuld niet was, dat ik niet homo was, maar hij.
Zij waren dat.
Ik wist dat dat deel...
Het valt me zwaar om hem over het misbruik te horen praten.
Hij klinkt afstandelijk...
...alsof hij het over iemand anders heeft.
Ik denk dat hij echt wilde bewijzen...
...dat hij op vrouwen viel, en niet...
Door wat er gebeurd is, twijfelde hij misschien aan zichzelf.
Je mocht er geen grapjes over maken en je mocht hem geen 'flikker' noemen.
Dat woord werd vaak gebruikt. Het maakte hem altijd van streek.
Iedereen in mijn leven... Ze konden het niet geloven.
'Toch niet de Robert die wij kennen?'
Ze kenden mij niet zo goed als ze dachten.
Ik was niet stiekem of geheimzinnig.
Alles wat ik deed, deed ik openlijk.
Zijn maskers waren zo... Het waren er meerdere.
Als hij het ene afzette, zat er nog een ander onder.
En daaronder ook.
Hij trok muren op en zette maskers op...
...zodat niemand erdoorheen kwam.
Had ik een masker op? Ja. Ik wilde niet dat ze wisten wie ik was.
Was ik het misbruikte kind?
Dat liet ik ook niet aan iedereen zien.
Door de manier waarop ik leefde, klink ik als een sociopaat.
Ik denk dat dat de definitie is van mijn leven.
Ik deed abnormale dingen en leidde een normaal leven.
NEGENENDERTIG DAGEN NA ZIJN EERSTE INTERVIEW...
...STEMDE ROBERT SHAFER IN MET VERDERE VRAGEN
Ik heb nooit een manier gevonden om om te gaan met het kindermisbruik.
Was het wraak? Nee, misschien reageerde ik me af.
De moorden maakten het niet beter.
Nee, ik hoorde het pas achteraf. Ik wist het niet.
We vermoedden het wel, maar wisten het niet zeker.
Ik had een geladen wapen.
Het is funest als een boefje...
...iemand met een geladen wapen wil beroven.
Dat kan snel omslaan in moord. Kennelijk.
Ik heb in een opwelling geschoten. Ik had niet hoeven te schieten.
Shafer besloot dat hij de doodstraf wilde. Dat is wat hij wilde.
Hij pleitte schuldig en vroeg om de doodstraf.
De rechter kende hem die ook toe.
Ik heb de indruk dat hij de controle in handen wilde.
Hij wilde de controle over het proces en zo kreeg hij die.
De zaak werd buitengewoon frustrerend.
Ik dacht dat als ik schuldig pleitte en om de doodstraf vroeg...
...dat het sympathie zou opwekken en mij gunstiger zou voorstellen.
Zoals het gezegde luidt: 'Wees voorzichtig met wat je wenst.'
De rechter gaf me mijn zin.
Ik heb spijt van de gevolgen.
De nabestaanden waren niet op de hoogte.
Ze kwamen er pas achteraf achter.
Ze kwamen niet aan het woord.
Als je in de VS een vonnis krijgt...
...krijgen de nabestaanden spreekrecht.
Ze krijgen de kans om je toe te spreken.
Daar was ik niet klaar voor.
Maar ik was wel schuldig aan de moorden.
Ik kon ze niet onder ogen komen. Ik wilde niet. Ik schaamde me.
Ik heb de slachtoffers beroofd, maar dat zag ik pas later in.
Als ik met iemand zou mogen praten...
...dan zou ik met hem willen praten.
Ik heb vele levens verpest, en ook dat van hem.
MOORD MET VOORBEDACHTEN RADE
DAVID STEINMEYER ZAT EEN STRAF VAN 11 JAAR UIT
HIJ WIL NIET GEÏNTERVIEWD WORDEN
Had ik meteen bekend, dan had hij niet gezeten.
Door mij had hij ter dood veroordeeld kunnen worden.
Dan had ik nog een moord op mijn geweten.
Ik wil sorry zeggen.
Ik heb geantwoord.
Ik zei dat dat niets veranderde voor ons, voor mij en mijn familie.
Wij vergeven hem. Ik bedoel...
Wat de paroolcommissie ook beslist, wij gaan akkoord.
Hij wist vast niet welke impact die brief zou hebben.
Het was een keerpunt.
Ik herinner me de dag dat ik de brief kreeg.
Het zette een proces in gang waar ik naar streefde...
...maar ik had een duw in de rug nodig.
En dat was zijn brief.
De vriendelijkheid die hij mij toonde...
...zette me aan iets goeds te doen.
De waarheid zeggen is nooit makkelijk als je gelogen hebt.
De waarheid zeggen over een dubbele moord is nog erger.
Ik ben blij dat hij het gedaan heeft.