Όποτε συμβεί κάτι σε ανθρώπους που αγαπάει κάποιος,
αυτός κάνει τα πάντα για να σε εμφανίσει σαν τέρας.
Για να βεβαιωθεί ότι θα πάθεις ό,τι πιστεύει πως σου αξίζει,
δηλαδή, τότε, πολλοί ήθελαν να πεθάνω.
Και είμαι εδώ, μετά από 18 χρόνια.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΤΟ 1976
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 8.000 ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΦΟΝΟ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΗ 1036512
Θεωρώ τον εαυτό μου... προσγειωμένο, φυσιολογικό άνθρωπο
που προσπαθεί να βοηθήσει τους άλλους βελτιώνοντας τον εαυτό του ταυτόχρονα.
Περισσότερο είμαι ανθρωπιστής.
ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ 1036512
Προσπαθώ να προσέχω τους άλλους. Τους νοιάζομαι.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Φτάνοντας εκεί, πυροβόλησα μία φορά κι όταν πλησίασα, έριξα άλλη μία.
Πυροβολήθηκε στο μάγουλο και η σφαίρα καρφώθηκε στο σαγόνι.
Τον οδήγησα πίσω από ένα γραφείο και τον μαχαίρωσα περίπου 25 φορές.
Δεν το πίστευα.
Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχα σκοτώσει κάποιον.
Δεν νιώθω άσχημα γι' αυτό.
Άρχισα να τον μαχαιρώνω, να μαχαιρώνω τον τύπο στον καναπέ.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΖΕΦΕΡΣΟΝ ΣΙΤΙ
ΣΤΙΣ 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2000, Ο ΝΤΙΑΝΤΡΑ ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ
ΕΝΕΠΛΑΚΗ ΣΕ ΘΑΝΑΣΙΜΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΩΝ ΣΤΟ ΜΙΖΟΥΡΙ
Γεννήθηκα στο Σέντερβιλ.
Είναι μέρος της πόλης στο Ιστ Σεντ Λούις.
Είχα νεαρούς γονείς,
οπότε οι παππούδες μου, και από τις δύο πλευρές,
έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην ανατροφή μου.
Μου έμαθαν το καλό...
Το καλό από το κακό. Με έβαλαν στον σωστό δρόμο.
Ο πατέρας μου με είχε κρατήσει στον δρόμο της αρετής,
με είχε εκθέσει στη θρησκεία, πήγαινα εκκλησία την Κυριακή.
Βεβαιωνόταν ότι έπαιρνα καλούς βαθμούς.
Μου έδειξε ένα σωρό πράγματα,
αθλήματα, επιστήμες, ό,τι θέλεις.
Κάναμε βόλτες με τη μοτοσικλέτα του.
Εκείνη τη μέρα δεν με πήρε μαζί του.
Και με τον δικό μου τρόπο,
του έδειξα την αγανάκτηση και τον θυμό μου.
Αλλά επειδή τον ήξερα,
προσπαθούσα να μην το παρατραβήξω, γιατί δεν ήθελα να φάω ξύλο.
Κι έφυγα θυμωμένος.
Έπαιζα στην αυλή, και ο πατέρας του ξαδέρφου μου
ήρθε με το φορτηγάκι του
και είπε: "Ο μπαμπάς σου έπαθε ατύχημα. Ανέβα".
Ανέβηκα στο φορτηγάκι και με πήγε στο σημείο.
Όταν φτάσαμε, είδαμε ένα σαράβαλο. Μια σαραβαλιασμένη μοτοσικλέτα.
Σήκωσαν το σεντόνι κι είδα το πτώμα του πατέρα μου.
Και ήταν αποτρόπαιο θέαμα. Ήταν μια καθοριστική στιγμή στη ζωή μου,
που με ώθησε να ξεφύγω από τον δρόμο μου.
Άρχισα να τσακώνομαι,
να μπλέκω σε καβγάδες στο σχολείο, να τσακώνομαι στη γειτονιά.
Κι αντί να σταματήσει αυτό, συνεχιζόταν.
Εκείνη την περίοδο, νομίζω ότι ήμουν 13 στα 14,
τότε ήρθαν τα ξαδέρφια μου από την Καλιφόρνια
και με έβαλαν στο εμπόριο ναρκωτικών
και τη δουλειά και τα λεφτά.
Αφού έβγαζα λεφτά χωρίς να ιδρώνω,
δεν το θεωρούσα δουλειά.
Έκανε θραύση στις κακόφημες περιοχές η κοκαΐνη.
Δεν ένιωθα ότι δούλευα.
Απλώς έπαιρνα τα ναρκωτικά και τα έδινα σε άλλον.
Κι έβγαζα περισσότερα λεφτά εκεί απ' όσα εδώ.
Είχα την εξυπνάδα να καταλάβω ότι έβγαζα περισσότερα,
αλλά όχι τόση εξυπνάδα ώστε να ξέρω πού ακριβώς πήγαινα.
Ήταν σαν να υπήρχε αρχή και όχι τέλος.
Τότε άρχισα να κουβαλάω πολλά όπλα.
Νομίζω ότι αυτό που το ενέτεινε ήταν όταν με λήστεψαν.
Δεν θα επέτρεπα να ξανασυμβεί,
οπότε κουβαλούσα πάντα όπλο πάνω μου.
Όταν ήμουν στην Κολούμπια,
έδινα 50 δολάρια τη μέρα να ανοίγουν την πόρτα.
Επειδή ένας φίλος μου είχε πυροβοληθεί ανοίγοντας την πόρτα.
Κάποιος με ειδοποίησε:
"Φίλε, πρόσεχε. Μην ανοίγεις πόρτες. Ο τάδε μόλις σκοτώθηκε".
Έτσι, προσέλαβα κάποιον.
Του έδινα 50 δολάρια,
είτε σε ναρκωτικά είτε μετρητά, ό,τι ήθελε.
Του είχα πει: "Όπως τα θέλεις.
Αρκεί να ανοίγεις την πόρτα όταν είμαι εδώ".
Νόμιζα ότι ήταν υπό έλεγχο,
επειδή περιβαλλόμουν από τέτοιους τύπους.
Που πίστευαν στη βία, στο εμπόριο ναρκωτικών.
Είχα αφοσιωθεί κι εγώ εντελώς σε αυτά.
Νομίζω ότι με είχε θαμπώσει αυτή η ζωή.
Αλλά ό,τι είναι στο σκοτάδι βγαίνει στο φως.
Πρωτογνώρισα την Άντζελα μέσω της ξαδέρφης της.
Ερωτευτήκαμε με την πρώτη ματιά.
Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές. Ήμασταν...
Της άρεσα και μου άρεσε.
Αμέσως πιάσαμε κουβέντα και βγήκαμε ραντεβού
και δεν σταμάτησε ποτέ.
Ήταν πανέμορφη, πανέξυπνη κοπέλα.
Καταλήξαμε να συγκατοικούμε
και μετά αποκτήσαμε ένα κοριτσάκι.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μέρα που γέννησε. Ήμουν στο νοσοκομείο.
Ήμουν στην αίθουσα τοκετού μαζί της,
όταν βγήκε από την κοιλιά της μαμάς της.
Κι εγώ έκανα: "Θεέ μου!"
Είμαι υπερπροστατευτικός
με τις γυναίκες της οικογένειάς μου, την αδερφή μου.
Οπότε κοιτούσα την κόρη μου και σκεφτόμουν
ότι θα έκανα τα πάντα να φροντίσω ότι θα είναι καλά.
Και στην πορεία αποκτήσαμε και δεύτερο παιδί.
Θέλω να πω ότι είναι άνευ όρων.
Να ξέρεις ότι είναι η κόρη σου.
Φίλε, δεν σήκωσα ποτέ χέρι πάνω τους.
Σοβαρολογώ. Δεν θα το έκανα ποτέ.
Στην αρχή, δεν εξέθεσα πολύ την Άντζελα στις εγκληματικές μου δραστηριότητες.
Αλλά κάποια στιγμή, όταν διέρρηξαν ένα από τα σπίτια μας,
έπρεπε να της εξηγήσω τον τρόπο ζωής μου.
Καθίσαμε και είπα: "Δεν πρέπει να ξέρει κανείς πού μένουμε".
Μια μέρα, έφυγα να τακτοποιήσω κάτι δουλειές μου.
Είχαμε συναγερμό και τα πάντα.
Και όταν γύρισα, ο μικρός μου αδερφός είπε:
"Ξέρεις ότι μόλις έφυγε η ξαδέρφη της Άντζι;"
Εγώ είπα: "Όχι! Πώς ξέρει πού μένουμε;"
Μου λέει: "Δεν ξέρω".
Κι εγώ σκέφτηκα: "Τι στο...;"
Είχα ήδη σαλτάρει και μόνο που είχα ακούσει τα νέα.
Είχα αναστατωθεί, επειδή είχαμε μιλήσει πριν από λίγο καιρό
για τα μέτρα ασφάλειας που έπρεπε να ακολουθούμε.
Και μετά ανακαλύπτω ότι ήταν κάποιοι σε ένα αυτοκίνητο
στο δρομάκι, που την είχαν φέρει.
Όχι μόνο δεν ήξερα ποιοι ήταν αυτοί...
Οπότε, αυτό με τσίτωσε. Έτσι, το ίδιο βράδυ τσακωθήκαμε.
Υπήρξε ενδοοικογενειακή βία. Την ταρακούνησα λίγο.
Την έπιασα και την τράνταξα,
επειδή δεν μου έλεγε αυτό που πίστευα ότι έπρεπε να ακούσω.
Έλεγε: "Η ξαδέρφη μου ήταν μόνο".
Κι εγώ έλεγα: "Ποιος ήταν στο αμάξι;
Ποιοι ήταν αυτοί οι τύποι;"
"Δεν ξέρω". Κι εγώ της έλεγα: "Γιατί δεν ήξερες;" Θύμωσα.
Οπότε κάλεσε την αστυνομία.
Ήρθαν και με συνέλαβαν.
Την πήραν, εμένα με έκλεισαν μέσα.
Γύρισα και πήρα τα ρούχα μου,
γιατί δεν εμπιστευόμουν το σπίτι πια, αφού η ασφάλεια είχε παραβιαστεί.
Και αυτές οι εμπειρίες, με διάφορους συγγενείς,
με έκαναν να μην εμπιστεύομαι.
ΣΤΙΣ 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2000,
Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΟΥ ΤΟΥ
ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΑΛΕΣΜΕΝΩΝ ΗΤΑΝ Η ΑΝΤΖΕΛΑ ΜΠΡΑΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥΣ
Γιορτάζαμε της θείας μου... Είχε αγοράσει διαμέρισμα.
Διασκεδάζαμε, γλεντούσαμε και τέτοια.
Κοινωνική εκδήλωση.
Κι εγώ ήθελα να καπνίσω μαριχουάνα.
Τηλεφώνησα σε έναν φίλο μου και μου την έφερε.
Λέω στον δικό μου στην πόρτα:
"Δεν είπε ότι θα καθόταν να καπνίσει μαζί μας;"
"Έπρεπε να πάρει την κοπέλα του".
"Πού είναι το πράμα;"
Μου το έδωσε.
Η πόρτα του δωματίου ήταν ανοιχτή, το φως αναμμένο.
Πήγα πίσω,
έστριψα τσιγαριλίκι και άρχισα να το καπνίζω.
Και τότε άκουσα την πόρτα να ανοίγει.
Πήγα μέσα και ρώτησα: "Ποιος ήρθε μόλις τώρα;"
Και όλοι μαζί απάντησαν: "Κανείς".
Πρόσεξα ότι το φως του μπάνιου ήταν σβηστό και η πόρτα του υπνοδωματίου κλειστή.
Μου είπαν ότι δεν ήταν κανείς.
Πήγα στον δικό μου στην πόρτα.
Του είπα: "Αν δεν είναι κανείς μέσα, άνοιξε την πόρτα του υπνοδωματίου,
γιατί πριν ήταν ανοιχτή".
Μου είπε: "Φίλε, μαστούρωσες. Δεν είναι κανείς".
Αλλά δεν άνοιγε την πόρτα.
Οπότε, άρπαξα ένα όπλο.
Του είπα: "Άνοιξε την πόρτα, γαμώτο".
Και μέσα σε όλα αυτά, δεν ξέρω πώς
και τι συνέβαινε μέσα μου, ενώ μιλούσα για την πόρτα,
ξαφνικά άρχισα να νιώθω πάρα πολύ παράξενα.
Το μυαλό μου είχε φλιπάρει.
Ό,τι κι αν κάπνισα τότε ξεπερνούσε ό,τι άλλο είχα καπνίσει μέχρι τότε.
Άρχισε να επιδρά πραγματικά πάνω μου.
"Φίλε, δεν νιώθω καλά".
"Φίλε, φλιπάρεις".
"Σοβαρολογώ. Κάτι δεν πάει καλά".
"Φίλε, άνοιξε την πόρτα!"
Μόνο αυτό θυμάμαι.
Δεν ξέρω τι συνέβη μέχρι τις 00:50.
Δεν ξέρω τι διάολο συνέβη.
ΚΑΜΕΡΑ ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΟΥ ΑΜΕΣΗΣ ΔΡΑΣΗΣ
Όλη την ώρα, από τον ασύρματο...
ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΤΖΟΟΥΝΣ
ο χειριστής του κέντρου μετέδιδε πληροφορίες.
Κάποιοι είχαν πυροβοληθεί.
Προσπαθούσαν να δώσουν περιγραφή υπόπτου,
η μία πληροφορία μετά την άλλη.
Μπήκα στο περιπολικό και κατευθύνθηκα στη Σέξτον.
Ήταν ο πιο γρήγορος τρόπος να φτάσω στην οδό Μέρι.
Όταν έστριψα στην οδό Μέρι, είδα κάποιον να κείτεται στο έδαφος.
Όταν κατέβηκα, είδα μια γυναίκα να κείτεται εδώ
και κάποια παιδιά από πάνω της.
Το ένα προσπαθούσε να ξεφύγει από την αγκαλιά της.
Υπήρχε μια λίμνη αίματος γύρω από τον λαιμό της.
Δεν είχε ιδέα ότι ήμασταν εκεί. Ήταν λιπόθυμη.
Μόλις που ανέπνεε. Αιμορραγούσε μέχρι θανάτου.
Δεν ανταποκρίθηκε καθόλου.
Καταλαβαίναμε ότι την είχε άσχημα.
Εκείνη...
προφανώς κρατούσε τα παιδιά όταν την πυροβόλησαν και...
μου φάνηκε, από τη στάση της,
ότι είχε ανοίξει την αγκαλιά της για να αποφύγουν τα παιδιά της το χτύπημα.
Ελήφθη. Μέσα κι έξω.
Η ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ ΤΖΟΟΥΝΣ ΕΝΤΟΠΙΣΕ ΤΟΝ ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ
ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ
Άρχισα να του φωνάζω να μου δείξει τα χέρια του, να τα δω.
Έκανε αυτό που του ζητούσα να κάνει, αλλά φαινόταν τσιτωμένος.
Φώναζε πολύ γρήγορα,
σε σημείο που να μην τον καταλαβαίνω.
Βοήθεια! Αφήστε με!
Θυμάμαι ότι με εξέπληξε το γεγονός
ότι αν και έδειχνε σε σύγχυση,
έκανε τα πράγματα που του έλεγα να κάνει.
Ήξερα ότι καταλάβαινε τις εντολές μου.
Με συνέλαβαν. Με έβαλαν μέσα σε ένα περιπολικό.
Σύμφωνα με όσα διάβασα,
κοπανούσα το κεφάλι μου στην πόρτα και στα τζάμια του περιπολικού.
Εγώ δεν θυμάμαι τίποτα.
Και τους έλεγα πως κάποιος προσπαθούσε να με σκοτώσει.
Ή αυτοί ή εγώ.
Είπαν ότι ήμουν επιθετικός και ιδρωμένος,
ενώ μύξες έτρεχαν από τη μύτη μου και ίδρωνα τρελά.
Και κάποια στιγμή, νομίζω πως είπαν ότι τους έλεγα:
"Δεν μπορείτε να με προστατέψετε!"
Οπότε με έβαλαν σε κελί παρακολούθησης για πρόληψη αυτοκτονιών.
Νομίζω ότι κοιμήθηκα κάπου δύο μέρες.
Και όταν τελικά συνήλθα από ό,τι κι αν ήταν αυτό που περνούσα,
όποια επίδραση είχε το ναρκωτικό,
εκείνη με έβαλε να καθίσω και μου είπε: "Ξέρεις για ποιο λόγο είσαι εδώ;"
Όταν το είπε, ένα δάκρυ κύλησε από το μάτι μου.
Της είπα ότι με δούλευε κι απάντησε: "Όχι".
Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΤΡΙΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ
Μου είπαν ότι πυροβόλησα τη Χουανίτα Χόφμαν, τη θεία μου,
τον Γουίλιαμ Τζέφερσον, τον πατριό μου,
και πυροβόλησα την κοπέλα μου την Άντζελα.
Τα παράτησα.
Είπα: "Γάμα το. Αν με σκοτώσουν, με σκότωσαν".
Όταν κατάλαβα τι είχα κάνει,
είπα: "Θα με εκτελέσουν. Γάμα το. Ας το κάνουν".
Επειδή ένιωθα ότι δεν έπρεπε να ζήσω μετά από ό,τι είχα κάνει.
Παρότι δεν το έκανα από πρόθεση, αλλά αφού ήμουν ο υπαίτιος,
δεν ήθελα να ζω πια.
ΣΤΙΣ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2002, Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ
ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ
ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΥΣ
ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ, ΜΙΖΟΥΡΙ
Μου αρέσει ο χειμώνας.
Ο χειμώνας και το φθινόπωρο.
Όλοι ανησυχούν για μένα τον Νοέμβριο. Είναι δύσκολο.
Είναι δύσκολη περίοδος,
εξαιτίας όσων έγιναν τον Νοέμβριο.
Είμαι η μαμά της Άντζελας, η Βάλερι.
Η Άντζελα ήταν ανάμεσα σε αυτούς που σκότωσε ο Ντιάντρα τότε.
Και αφαίρεσε επίσης τη ζωή άλλων δύο ανθρώπων.
Αλλά αφαίρεσε τη ζωή της μητέρας των παιδιών του.
Όσοι έρχονταν σε επαφή μαζί της
έλεγαν ότι ήταν ώριμη για την ηλικία της.
Δεν πήγαινε σε μπαρ. Τα απεχθανόταν.
Καθόταν μέσα και διάβαζε βιβλία. Ήταν βιβλιοφάγος.
Και όταν η Άντζι έκλεισε τα 16, ήρθε και μου είπε:
"Μαμά, θέλω να βγω ραντεβού με έναν τύπο".
Είπα: "Εντάξει. Να του μιλήσουμε".
Ήταν πολύ κύριος.
Ήταν καλός, ευγενικός, μιλούσε πολιτισμένα,
την έφερνε πίσω στην ώρα της.
Της τηλεφωνούσε όπως όλα τα φυσιολογικά ζευγάρια.
Δεν θα περίμενες ότι ήταν λύκος μεταμφιεσμένος σε πρόβατο.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΣΗΣ,
Η ΑΝΤΖΕΛΑ ΜΠΡΑΟΥΝ ΚΑΙ Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΑΠΕΚΤΗΣΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙ
Μου τηλεφώνησε γύρω στα Χριστούγεννα.
Είπε: "Μαμά..."
Είπε: "Ο Ντιάντρα έχει τρελαθεί. Λέει ότι το παιδί δεν είναι δικό του".
Οπότε της είπα: "Άντζι, μη μείνεις εκεί.
Ξέρεις ότι μπορείς να έρθεις εδώ".
Η πόρτα ήταν πάντα ανοιχτή γι' αυτήν.
Και μετά σταμάτησε να έρχεται στο σπίτι.
Δεν της επέτρεπε να έρχεται. Την έκρυβε.
Και μετά η Άντζι δολοφονήθηκε.
ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΡΟΑΝΟΚΙ 1854
-Είσαι καλά; -Θεέ μου.
Η Άντζι είχε δύο κόρες.
Και τις ανέλαβα εγώ, επειδή είναι εγγονές μου.
"Αν το αύριο ξεκινήσει χωρίς εμένα, μη σκεφτείς ότι είμαι μακριά.
Γιατί όταν με σκέφτεσαι, με έχεις μέσα στην καρδιά".
ΑΝΤΖΕΛΑ Ε. ΜΠΡΑΟΥΝ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 1980 - 10 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2000
Ένιωθα βαθύ μίσος.
Και ήθελα να πονέσει όσο πόνεσε τους άλλους.
Θέλω να τον εκτελέσουν,
επειδή του αξίζει.
Σκότωσε τους ανθρώπους που έλεγε ότι αγαπούσε.
Αφού τους σκότωσε, δεν τους αγαπούσε και τόσο.
Πρέπει να εξηγήσει τον λόγο, ξέρετε.
Γιατί σκότωσε αυτούς που τον αγαπούσαν;
-Θέλεις κι άλλο νερό; -Ναι.
Βέβαια.
-Ναι. -Είναι τρελό.
Ο Ντιάντρα μεγαλώνοντας ήταν κακομαθημένος.
Ήταν κακομαθημένο παιδί. Τα είχε όλα.
Θα φέρω κουτάλια για σερβίρισμα.
Τόνι, θέλεις ψωμί;
Εγώ και οι αδερφές μου, τα κορίτσια,
πηγαίναμε στης γιαγιάς να παίξουμε με τα παιχνίδια του, γιατί είχε τα πάντα.
Αλλά ήταν άνετος. Ήταν κάποιος που θαύμαζα.
Η οικογένειά μου ήταν δεμένη και πάντα ήμασταν κοντά.
Δεθήκαμε, και ήταν περισσότερο αδερφικός δεσμός με όλους μας.
Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ ΤΟΥ ΜΙΖΟΥΡΙ
ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ, ΣΟΝΤΕ, ΜΙΤΖΑ ΚΑΙ ΤΟΝΙ
Ποτέ δεν τον κακομεταχειρίστηκαν στο σπίτι. Όλοι ζούσαμε καλή ζωή.
Κάποιοι λίγο καλύτερη ζωή,
αλλά εγώ και τα ξαδέρφια μου είχαμε καλή ζωή.
Φώναζα τον μπαμπά του "θείο Τζουν Τζουν" και θυμάμαι την εποχή που πέθανε.
Ξέρω ότι αυτό επηρέασε τον Ντιάντρα.
Δεν νομίζω ότι έκλαψε όπως θα έκανε ένα φυσιολογικό παιδί
που έχασε τον πατέρα του.
Αλλά, ξέρετε...
Με τα χρόνια, βρήκε άλλους τρόπους να το αντιμετωπίσει. Όταν μεγάλωσε λίγο, άρχισε να καπνίζει μαριχουάνα.
Και νομίζω ότι αυτό ήταν που απάλυνε λίγο τον πόνο του.
Η ΧΟΥΑΝΙΤΑ ΧΟΦΜΑΝ ΗΤΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΤΟΜΩΝ
ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ
Η μαμά μου, η Χουανίτα Χόφμαν, ήταν υπέροχη.
Κανείς δεν είναι τέλειος, αλλά όταν μιλάς για τη Χουανίτα Χόφμαν,
ήταν ό,τι πιο κοντινό υπήρχε στην τελειότητα.
Χτύπησε το τηλέφωνο στο σπίτι.
Το σήκωσα και ήταν η μεγάλη μου αδερφή, η Σοντέ.
Ήταν πολύ αναστατωμένη.
Και μάλλον ούρλιαζε στο τηλέφωνο:
"Τόνι, πρέπει να έρθεις στην πόλη, γιατί ο Ντιάντρα την πυροβόλησε".
Είπα: "Τι;" Και τότε άρχισα να ουρλιάζω.
Στο νοσοκομείο, κοίταξα τον γιατρό,
τον άρπαξα και του είπα:
"Σε παρακαλώ, γιατρέ, μη μου πεις ότι έχασα τη μαμά μου".
Και τότε με χτύπησε η πραγματικότητα.
Είχε χαθεί για πάντα.
Αμάν...
Αμάν... Θεέ μου.
Ξέρεις, και μετά, κάθεσαι εκεί και...
Και ένιωθα... Ξέρεις, ένιωθα τον πόνο της.
Τον πυροβολισμό...
Κάθομαι εδώ και αναρωτιέμαι: "Γιατί;"
Όταν έστρεψε το πιστόλι πάνω της, τι σκεφτόταν εκείνη;
Ήταν τρομαγμένη;
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΜΠΟΥΝ Δεν ανακάλυψα τίποτε.
Θέλω να το επανεξετάσω και να της μιλήσω για αυτό.
0102, Πολιτεία κατά Σον... Έχω επίσης καθήκον να ζητήσω την αρωγή του δικηγόρου σας...
Είμαι ο Κέβιν Κρέιν, προεδρεύων δικαστής της 13ης Δικαστικής Περιφέρειας,
δηλαδή των κομητειών Μπουν και Κάλογουεϊ.
ΤΟ 2001, Ο ΚΕΒΙΝ ΚΡΕΪΝ ΗΤΑΝ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ
ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ
Εγώ άσκησα δίωξη στον Μπιουκάναν για τριπλή δολοφονία από πρόθεση.
Η κατηγορία δολοφονίας από πρόθεση είναι η μόνη, στο Μιζούρι,
που ενδέχεται να οδηγήσει σε ισόβια ποινή χωρίς δικαίωμα αιτήματος για αναστολή.
Είναι επίσης το μοναδικό έγκλημα όπου μπορεί να επιβληθεί θανατική ποινή.
Εντάξει.
Οι φίλοι και συγγενείς που βρίσκονταν στο σπίτι
το βράδυ των δολοφονιών ήταν...
Είχαν διασκεδάσει μαζί. Ξέρετε, είχαν...
Ο Γουίλιαμ Τζέφερσον ήταν ο πατριάρχης, κατά μία έννοια.
Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού.
Καλωσόριζε τους πάντες σε αυτό.
Όλοι ένιωθαν άνετα εκεί.
Αλλά νομίζω ότι η ατμόσφαιρα βάρυνε μέσα στο σπίτι,
γιατί καθώς η ώρα περνούσε,
ο κατηγορούμενος γινόταν όλο και πιο χειριστικός.
Περιόρισε δραστικά τη δυνατότητα της Άντζι να μετακινηθεί.
Να βγει από το δωμάτιο, να κάνει οτιδήποτε.
Οπότε, ήταν δύο κόσμοι κάτω από την ίδια στέγη.
ΣΤΗ ΔΙΚΗ, Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΥΜΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΥΣ
Ό,τι πεις θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου.
Θα σου αναθέσουμε δικηγόρο, αν δεν μπορείς να προσλάβεις.
Αν θέλεις να δηλώσεις κάτι, μπορείς να...
Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΚΑΤΑΘΕΣΗ
ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΚΕ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ
Ποιοι ήταν εκεί;
Εγώ, το κορίτσι μου...
Εσύ, η μάνα των παιδιών σου, δύο παιδιά.
Η μάνα των παιδιών και τα παιδιά ήταν πίσω.
Εντάξει.
Η θεία μου, η Τίτι μου... Ο Γουίλιαμ Τζέφερσον, ο πατριός μου
καθόταν στον καναπέ με την πλάτη στον τοίχο.
Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ
ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ
"Γιατί με περικυκλώνετε;"
Όταν νιώθεις παράξενα στην ψυχή σου
ότι πρόκειται να σου συμβεί κάτι,
τότε πήρα την καραμπίνα.
Σημάδεψα και αναρωτιόμουν γιατί με περικύκλωναν.
Είπα: "Γιατί με περικυκλώνετε;"
Δεν έκαναν πίσω.
Και τότε είπαν: "Μη, τα παιδιά!"
Εσύ κρατούσες όπλο κι αυτοί έβαλαν τα παιδιά μπροστά;
Ναι, τι διάολο ήταν αυτό αν δεν σκαρώνεις κάτι;
-Τα παιδιά σου; -Τα παιδιά μου!
Ικετεύω τη θεία μου να μου εξηγήσει τι συμβαίνει.
Μου όρμησε να μου πάρει το όπλο.
Γιατί πας να μου πάρεις το όπλο;
Το τράβηξα πίσω και μου είπε: "Είμαι η θεία Τίτι".
Και τότε, φίλε, μου έστριψε.
Και τότε τράβηξες τη σκανδάλη; Πού της έριξες;
Ούτε που ξέρω.
Δεν της έριξα στο πρόσωπο. Νομίζω ότι απλώς πυροβόλησα.
Αν φάω ισόβια γι' αυτό, δεν έπρεπε να τραβήξω τη σκανδάλη,
αλλά εκείνη την ώρα, φίλε, κανείς δεν με νοιάστηκε.
Λοιπόν, μετά συνάντησες τον κύριο Τζέφερσον
στην κουζίνα, μπροστά στο ψυγείο.
Και τι έγινε; Του είπες τίποτα;
Τον κοίταξα, με κοίταξε.
"Φίλε, γιατί θέλετε να με σκοτώσετε;" Είπε: "Είμαι ο πατριός σου".
-Και τι έγινε; -Πυροβόλησα.
-Κι έτρεξα έξω από το σπίτι. -Πού του έριξες;
Δεν ξέρω, φίλε. Κάπου πρέπει να του έριξα.
-Στο στήθος; -Δεν ξέρω.
-Και βγήκες έξω; -Ναι.
Ξαφνικά, βλέπω κάποιον να κινείται στα δεξιά.
Είναι η μάνα των παιδιών μου.
-Το όπλο είχε ξεμείνει από σφαίρες. -Και μετά;
Έψαξα την κωλότσεπη και ξαναγέμισα το όπλο.
-Με ποιους ήταν; -Τα παιδιά.
-Τα παιδιά σου; -Ναι.
-Είχε βάλει τρεχάλα. -Έτρεξες να την προφτάσεις;
Ναι, σταμάτησε. "Έλα εδώ, Άντζι!"
Είπα: "Άντζι!"
Και σταμάτησε. Την πλησιάζω.
Τη ρώτησα: "Γιατί έτσι ξαφνικά...
Γιατί έτσι ξαφνικά...
Γιατί προσπαθείτε όλοι σας να με σκοτώσετε;"
Κρατούσε τα παιδιά. "Μη με σημαδεύεις".
Ήταν οι κόρες μου.
Αλλά ξαφνικά, τρελάθηκα και μαζί της,
από το γεγονός και μόνο ότι πήγε να με παγιδέψει πολλές φορές.
Της έριξες στο πρόσωπο; Πού...;
Κάπου θα ήταν, φίλε. Δεν... Φίλε, με όσα πέρασα...
-Ψηλά ή χαμηλά; -Δεν ξέρω. Ψηλά.
Πάντως μακριά από την κόρη μου, μόνο αυτό ξέρω.
-Πώς κρατούσε το μωρό; -Το κρατούσε έτσι όταν έριξα.
-Από εδώ; -Ναι.
Δεν αμφισβητώ ότι βρισκόταν υπό την επήρεια ελεγχόμενης ουσίας.
Αλλά αυτό δεν αποτελεί υπεράσπιση.
Δεν μπορείς να πεις: "Κατέβασα ένα μπουκάλι ουίσκι
και δεν θυμάμαι να σκοτώνω κάποιον".
Αυτό δεν είναι υπεράσπιση. Οπότε, αυτό ήταν εκτός.
Προσπαθώ να αποδώσω κατηγορία και κοιτάζω
αν υπήρχε σκοπιμότητα πριν προβεί στις δολοφονίες.
Ψυχρός υπολογισμός για να σκοτώσεις, όσο σύντομος κι αν είναι αυτός,
αποτελεί σκοπιμότητα.
Στην περίπτωση αυτή είχαμε τρία θύματα, εντάξει;
Εδώ, κάθε ένα από τα θύματα πυροβολήθηκε με επαναληπτική καραμπίνα.
Να δούμε δυο πραγματάκια.
Πρώτον, αφότου πυροβόλησες τη θεία σου,
όπλισες αμέσως την καραμπίνα;
Ναι, γιατί δεν ήξερα τι βρισκόταν μπροστά μου.
Όχι μόνο πρέπει να ξαναγεμίσεις το όπλο
για να καταφέρεις τρεις δολοφονίες εκ προμελέτης,
έπρεπε να κάνει αυτή την κίνηση κάθε φορά που πυροβολούσε.
Όταν πυροβόλησες τον κύριο Τζέφερσον, όπλισες πάλι την καραμπίνα;
Όχι. Έτρεξα έξω. Αλλά το έκανα όταν έφτασα πίσω.
-Τι διάολο ήταν αυτό; -Και έβγαλες τις σφαίρες σου
-και το ξαναγέμισες. -Ακριβώς.
Έκανες την κίνηση
-για να μπει στη θαλάμη; -Ναι. Έτσι πρέπει να κάνεις.
Ήταν ένα από τα στοιχεία με τα οποία επέδειξα στους ενόρκους
τη σκοπιμότητά του στο καθένα από τα τρία θύματά του.
Ειλικρινά, φίλε, ήταν σαν όλοι σ' εκείνο το σπίτι...
Αν μπορούσα, θα τους έπιανα όλους.
Και δεν αστειεύομαι, φίλε.
Σοβαρολογώ, επειδή ήρθαν όλοι μαζί.
Πιστεύετε ακόμη ότι δεν εκπροσωπήσατε...
Κάποια ευθύνη θα φέρει αυτός ο άνθρωπος.
Θέλω να πω ότι ξεκινάει από τον ίδιο.
Δεν κατηγορείς το ναρκωτικό.
Δεν κατηγορείς το όπλο, κατηγορείς το άτομο.
ΤΟ 2001, Ο ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΚΡΙΘΗΚΕ ΕΝΟΧΟΣ
ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΜΕ ΨΗΦΟΥΣ 10-2
ΤΟ 2003, ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΚΡΙΝΕ
ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ
Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗ
ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ
Τον περασμένο Νοέμβριο έκλεισαν 17 χρόνια και είναι ακόμα νωπό,
σαν να συνέβη μόλις χθες, για κάποιους από εμάς.
Αυτή εδώ η φωτογραφία,
ο Ντιάντρα, η μαμά του και η Χουανίτα στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον,
μιλάνε μεταξύ τους.
Εδώ είναι στις 3 Ιουνίου 1992,
τη μέρα που ο παππούς μου, Γουίλιαμ Τζέφερσον,
παντρεύτηκε τη μητέρα του Ντιάντρα, Λίντια Τζέφερσον.
Ο Ντιάντρα ήταν κουμπάρος στον γάμο.
Ο παππούς μου, Γουίλιαμ Τζέφερσον,
πατριός του Ντιάντρα
κι ένας από εκείνους που δολοφόνησε εκείνο το βράδυ.
Ο παππούς μου έφυγε σαν ήρωας.
Δεν θα επέτρεπε στον Ντρε να βλάψει κανέναν άλλο μέσα στο σπίτι.
Επειδή ήταν το σπίτι σου, ήταν η επικράτειά του.
Ο παππούς μου απλώς...
του φερόταν σαν να ήταν γιος του.
Και ο Ντρε ανταπέδωσε τη χάρη φυτεύοντάς του μια σφαίρα στην καρδιά.
Η Άντζι με τους δύο γιους του Ντιάντρα.
Από άλλες γυναίκες, οπότε...
Ξέρετε, ήταν αρκετά ανεκτική προς τον Ντιάντρα.
Όταν άρχισα να μιλάω στην Άντζι,
τότε κατάλαβα τι πραγματικά συνέβαινε ανάμεσά τους.
Ότι την κακοποιούσε.
Υπήρξε ενδοοικογενειακή βία. Την ταρακούνησα λίγο,
επειδή δεν μου έλεγε αυτό που πίστευα ότι έπρεπε να ακούσω.
Όχι, δεν ήταν ένα απλό τράνταγμα.
Νομίζω ότι αυτός το περιγράφει έτσι επειδή δεν θέλει να φαίνεται ο κακός,
ενώ είναι ξεκάθαρα ο κακός.
Ο Ντρε είχε συλληφθεί για ενδοοικογενειακή βία κατά της Άντζι.
Το συμβάν ήταν ότι η Άντζελα ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί
κι εκείνος βγήκε στον δρόμο και την κυνηγούσε
και τη χτυπούσε με ένα ρόπαλο.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ
ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ
Της επιτέθηκε με ένα όπλο.
Ο ΝΤΙΑΝΤΡΑ ΕΞΟΡΓΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΗ ΓΡΟΝΘΟΚΟΠΟΥΣΕ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
Ήταν τόσο βίαιος μαζί της στο παρελθόν,
που στο δικαστήριο ήταν σε διαφορετικά σημεία...
Είχε δοθεί εντολή να μην κάθονται κοντά
εξαιτίας του πόσο άσχημα είχε δείρει την Άντζελα.
Όταν δολοφονήθηκε,
ο Ντρε δεν έπρεπε καν να επικοινωνεί μαζί της.
Αυτό δείχνει το μέγεθος του ελέγχου που ασκούσε στην Άντζι
και πώς έπραττε εκείνη.
Νομικά, τους είχε απαγορευτεί να επικοινωνούν μεταξύ τους.
Κι εκείνη τον φοβόταν τόσο πολύ,
που παρότι της έκανε όλα αυτά και τους είχε χωρίσει η αστυνομία,
εκείνη είχε επιστρέψει πάλι.
Και πάλι επέστρεψε σε αυτόν, μετά από όσα της είχε κάνει.
Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω γιατί έγινε αυτό.
Πώς επέτρεψα στον εαυτό μου να το κάνει αυτό;
Δολοφόνησε την Άντζι εν ψυχρώ. Τελεία και παύλα.
Ήταν σίγουρα προμελετημένο.
Μπορεί να μην πήγε όπως το είχε σχεδιάσει,
αλλά σκόπευε να σκοτώσει την Άντζι. Τέλος.
Η Άντζι μπορούσε να είχε γλιτώσει εκείνο το βράδυ.
Αλλά της φώναξε ο Ντρε να γυρίσει.
Εκείνη πάγωσε και τον πλησίασε και τότε την πυροβόλησε στον λαιμό,
ενώ κρατούσε τα παιδιά στην αγκαλιά της.
Κρατάει ένα μωρό 5 μηνών
και την πυροβολείς σαν να 'ναι σκουπίδι.
Ο Ντιάντρα ακολούθησε τον δρόμο κάθε βασανιστή.
Ξεκίνησε με τα δώρα και να την κακομαθαίνει,
να την πηγαίνει ταξίδια.
Πέρασε από το "Πρέπει να μείνεις μαζί μου"
στο "Δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι αν δεν πάρεις την άδειά μου"
στο "Δεν θα βλέπεις τους δικούς σου,
ούτε τους φίλους σου", στο να τη σκοτώσει.
Δεν ήταν τα ναρκωτικά.
Ό,τι και να λέει, ότι ήταν μαστουρωμένος εκείνο το βράδυ,
εγώ είδα τον Ντρε με τα μάτια μου δέκα λεπτά πριν συμβεί αυτό.
Ξέρω ότι δεν ήταν μαστουρωμένος.
Ξέρω ότι δεν είχε πάθει κάποια ψύχωση
εξαιτίας της χρήσης ναρκωτικών.
Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα που του αρέσει να λέει.
Οι άλλοι που ήταν εκεί εκείνο το βράδυ ήταν παράπλευρη απώλεια
σε ό,τι σκόπευε να κάνει στην Άντζι, όπως και να 'χε.
Δεν είχε κανένα λόγο να σκοτώσει τη Χουανίτα.
Σίγουρα δεν είχε λόγο να σκοτώσει τον παππού μου.
Το πιο σημαντικό που μπορώ να τους πω είναι συγγνώμη.
Σοβαρά, συγγνώμη.
Και...
Συνεχίζω να βεβαιώνομαι πως κάνω ό,τι πρέπει να κάνω για να βελτιωθώ.
Να μην ξαναγίνω εκείνος ο άνθρωπος.
Άσχετα αν το μάθουν, άσχετα από το ποιος θα το μάθει.
Εγώ ξέρω ότι δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος και το ξέρω καλά αυτό.
Ο ΝΤΙΑΝΤΡΑ ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Ακόμα παλεύω να καταλάβω για ποιο λόγο συνέβη αυτό.
Όλα αυτά τα χρόνια, πασχίζω να καταλάβω, πώς διάολο το επέτρεψα αυτό;
Πώς μου επέτρεψα να ρίξω στη θεία μου, στο κορίτσι μου και στον πατριό μου;
Να της ρίξω ενώ κρατούσε την κόρη μου;
Πιστεύω ότι ο Ντιάντρα σκόπευε να δολοφονήσει την Άντζι, ναι.
Οι άλλοι που ήταν εκεί εκείνο το βράδυ ήταν παράπλευρη απώλεια
σε ό,τι σκόπευε να κάνει στην Άντζι, όπως και να 'χε.
Δεν... Όχι.
Γιατί αν ίσχυε αυτό, θα μπορούσα να το είχα κάνει ήδη.
Αν ήθελα να τη σκοτώσω, μπορούσα να το κάνω.
Εκεί που καταλήγω είναι ότι η ουσία που είχα στα χέρια μου
και που δεν γνώριζα, με οδήγησε σε αυτή την αντίδραση.
Όταν προσθέσεις αυτό στον τρόπο ζωής μου,
πολύ πριν γνωρίσω την Άντζελα...
Όπως είπα, ήμουν βίαιος πριν τη γνωρίσω.
Είχα μπλέξει με κάθε είδους βία, όπου είχα δει κόσμο να σκοτώνεται.
Δεν είναι κάτι που περηφανεύομαι.
Αλλά τότε, ήταν το κάτι άλλο.
Αντιδρούσα με συγκεκριμένο τρόπο, με βάση το πώς ζούσα και είχα συνηθίσει.
Ψυχρός υπολογισμός για να σκοτώσεις,
όσο σύντομος κι αν είναι αυτός, αποτελεί σκοπιμότητα.
Επέδειξα στους ενόρκους τη σκοπιμότητά του
στο καθένα από τα τρία θύματά του.
Δεν το είχα προσχεδιάσει.
Δεν κάθισα να υπολογίσω και να πω: "Εντάξει, αυτό θα κάνω".
Δεν πήγα να σκοτώσω την κοπέλα μου.
Ούτε τη θεία μου.
Ούτε τον πατριό μου.
Ούτε μία φορά δεν είπα: "Εντάξει, αυτό θα κάνω σήμερα".
Όχι! Με τίποτα!
Σύμφωνα με όλους, σύμφωνα μ' εμένα και όλους που ήταν εκεί τότε,
απλώς φλίπαρα.
Αυτό δεν ήταν προσχεδιασμένο.
Ειλικρινά πιστεύω ότι σημαντικός παράγοντας ήταν η πόρτα
και κάποιος που μπήκε στο σπίτι.
Που δεν άνοιγαν την πόρτα του υπνοδωματίου για να δω ποιος ήταν μέσα.
Ειλικρινά, αυτό πιστεύω ότι συνέβαλε στο να αντιδράσω όπως αντέδρασα.
Όχι, δεν ήταν ένα απλό τράνταγμα.
Ο Ντρε την κυνηγούσε
και τη χτυπούσε με ένα ρόπαλο.
Η Άντζελα μού έδειξε πού την είχε χτυπήσει ο Ντιάντρα με μια κρεμάστρα.
Και μου έδειξε μώλωπες από τη βάση του λαιμού της
μέχρι τα γόνατά της, όπου τη χτυπούσε και την ξαναχτυπούσε.
Σταματήστε μια στιγμή.
Αυτό είναι...
Θα σου πω κάτι, φίλε.
Ποτέ δεν την έδειρα με κρεμάστρα.
Αυτό με εκνευρίζει
σε βαθμό ώστε να πω: "Γάμα τους όλους".
Κάτι τέτοια πράγματα
είναι από αυτά που με νευριάζουν,
γιατί ακόμα και σήμερα ισχυρίζονται κάτι τέτοιο,
ότι την έδερνα με κρεμάστρα.
Σαν να είμαι κανένας νταβατζής.
Βλέπεις, είναι από αυτά που λίγο με...
Δεν θα έλεγα με ταράζουν, γιατί κατανοώ τι έκανα.
Αλλά με...
Σοβαρολογώ, με ζορίζει πολύ, επειδή συνήθως είμαι...
Επί 18 χρόνια προσπαθώ να κάνω ό,τι μπορώ για να επανορθώσω,
και όταν ακούς κάτι τέτοιο,
αυτό με ενοχλεί πολύ,
όταν προσθέτεις ψεύδη για να πεις τη δική σου άποψη,
προσπαθώντας να με παρουσιάσεις αρνητικά.
Είμαι ειλικρινής μαζί σου.
Θα με τσαντίσει πραγματικά,
επειδή ό,τι και να λένε ή όπως και να το λένε,
ή τι πιστεύουν ή νιώθουν,
εγώ θα επιτεθώ στην υπόθεση και σε πολλούς δεν θα αρέσει αυτό.
Μπορούν να βομβαρδίσουν το δικαστήριο, να μιλήσουν στον κατήγορο.
Σκοτίστηκα.
Γιατί με όλα αυτά που λένε,
μετά από 18 χρόνια, πώς μπορώ να τους εμπιστευτώ;
Σοβαρολογώ. Έτσι πρέπει να σκεφτώ.
Με βάση τα όσα άκουσα, ποιος μου λέει ότι όταν βγω,
μπορώ να είμαι ασφαλής στο ίδιο περιβάλλον με αυτούς;
Όχι, αυτό δεν γίνεται.
Γιατί θα βγω από εδώ.
ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2018, O ΜΠΙΟΥΚΑΝΑΝ ΑΣΚΗΣΕ ΕΦΕΣΗ
Η ΕΦΕΣΗ ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ