Sevdikleri insanlara kötü şeyler olunca
sizi canavar gibi göstermek için ellerinden geleni yaparlar.
Hak ettiğine inandıkları şeyi alman için ellerinden geleni yaparlar.
Ve zamanında çoğu ölmemi istiyordu.
Ve 18 yıl sonra burada oturuyorum.
1976'DA ABD'DE İDAM CEZASININ GERİ GETİRİLMESİNDEN BERİ
8000'DEN FAZLA İNSAN CİNAYETTEN İDAMA MAHKÛM EDİLDİ
BU 1036512 NUMARALI İDAM MAHKÛMUNUN HİKÂYESİDİR
Ben kendimi...
...insanlara yardım edip
kendimi geliştirmeye çalışan gerçekçi ve normal bir insan olarak görüyorum.
Sosyal bir insanım.
NAMIDİĞER BUCHANAN 1036512
İnsanlara göz kulak oluyorum. Şefkatli bir kalbim var.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Gidip bir el ateş ettim.
Yaklaştığımda da bir el daha ateş ettim.
Yanağından vuruldu ve mermi çenesinde durdu.
Onu bir masanın arkasında sıkıştırdım ve yaklaşık 25 kere bıçakladım.
İnanamadım.
Birini öldürdüğüme inanamadım.
Kendimi kötü hissetmiyorum.
Onu bıçaklamaya başladım. Kanepedeki adamı bıçaklamaya başladım.
JEFFERSON CITY ISLAH MERKEZİ
7 KASIM 2000'DA DEANDRA BUCHANAN
COLOMBIA, MISSOURI'DE ÖLÜMCÜL BİR ATEŞ AÇMA OLAYINA KARIŞTI
Centreville, Illinois'de doğdum.
East St. Louis şehrinin bir parçasıdır.
Anne ve babam gençti.
Anne ve baba tarafınlarından büyükanne ve büyükbabalarım
beni yetiştirmede önemli bir rol oynadılar.
Bana doğruyu...
Doğru ve yanlışı öğrettiler. Doğru yola koymaya çalıştılar.
Babam gerçekten beni sıkı bir şekilde yönlendirdi.
Bana dini tanıttı.
Her pazar kiliseye gitmem gerekiyordu.
Eve iyi notlar getirmemi sağladı.
Ve beni her türlü müzik aleti,
spor ve bilim gibi şeylerle tanıştırdı.
Onunla motosikleti ile dolaşırdık.
Ama o gün yanında gitmeme izin vermedi.
Ben... Kendimce
hayal kırıklığımı ve öfkemi belli ettim.
Ama babamı iyi tanıdığım için çok abartmamam gerektiğini biliyordum.
Çünkü dayak yemek istemiyordum.
Ben de basıp gittim.
Bahçede oyun oynuyordum.
Ve kuzenimin babası
kamyoneti ile geldi.
"Galiba baban kaza yaptı. Kamyonete bin." dedi.
Kamyonete bindim. Beni o bölgeye götürdü.
Ve oraya vardığımızda bir kaza olmuştu. Mahvolmuş bir motosiklete benziyordu.
Çarşafı kaldırdılar ve babamın cesedini gördüm. Korkunç bir görüntüydü.
Bunun başka bir yola yönelmeme sebep olan
kilit an olduğuna inanıyorum.
Kavga etmeye başladım.
Başımı belaya soktum. Okulda ve mahallede kavga ettim.
Durmak yerine devam etti.
Ama o zamanlarda... Sanırım 13, 14 yaşındaydım.
California'dan kuzenlerim geldi.
Ve uyuşturucu satma işini bana gösterdiler.
Çalışmayı ve parayı gösterdiler.
"Vay canına, bir şey yapmadan para kazandım." dedim.
Bunun iş olmadığını düşündüm.
Bu kokain işi iç şehirlerde ciddi bir salgın hastalıktı.
Bana göre iş değildi.
Biraz uyuşturucu alıp başkasına vermekti.
Ve burada diğer taraftan çok para kazanıyordum.
Bu tarafta daha çok para olduğunu görebilecek kadar zekiydim.
Ama nereye gittiğimi görecek kadar zeki değildim.
Başı olup sonu olmayan bir şey gibiydi.
O zaman çok fazla silah taşımaya başladım.
Sanırım bir kere soyulmam bunu arttırdı.
Bunun bir daha olmayacağını söyledim.
O yüzden hep yanımda bir silah bulundurdum.
Ne zaman Columbia'da olsam
bir adama kapı çalınca açması için günde 50 dolar verdim.
Güvensizdim.
Çünkü bir arkadaşım kapının içinden vurulup öldürüldü.
Biri beni aradı
ve "Dostum, dikkatli ol. Kapıları açma. Şu kişi öldürüldü." dedi.
Ben de bir adam tuttum.
Ona 50 dolar verirdim.
Uyuşturucu ya da para olarak. O nasıl isterse.
"Nasıl istersen öyle veririm." dedim.
"Sadece ben buradayken kapı çalınca açman gerek." dedim.
Her şey kontrol altında sandım.
Çünkü bu tür insanları etrafıma toplamıştım.
Şiddet ve uyuşturucu satmaya inanan insanları.
Buna kendimi tamamen adamıştım.
Sanırım o hayat tarzının büyüsü beni cezbetmişti.
Ve maalesef gizlenen şey ortaya çıkıyor.
Angela ile kuzeni aracılığı ile tanıştım.
İkimiz de birbirimizi gördüğümüz anda...
Öyle anlardan biriydi. Biz...
Birbirimizin görünüşünü sevdik.
Konuşmaya başladık ve çıktık.
Ve hiç durmadı.
Çok güzel ve zeki bir kızdı.
Sonunda birlikte yaşamaya başladık.
Ondan sonra da küçük bir kızımız oldu.
Hastanede onu doğurduğu günü asla unutmam. Ben hastanedeydim.
Onunla doğum odasındaydım.
Ve annesinin rahminden çıktı.
"Tanrım." dedim.
Ailemdeki kadınları
ve küçük kız kardeşimi ne kadar fazla koruduğumu biliyordum.
Kızıma bakıyordum...
Onun iyi olması için her şeyi yapacaktım.
Ve sonra da ikinci çocuğumuz oldu.
Bu koşulsuz sevgidir.
Onun benim kızım olduğunu bilmek... Dostum bu...
Ona asla vurmadım.
Ciddiyim. Kızlarımı asla dövmedim.
Angela'ya başta
suç faaliyetlerimi fazla yansıtmadım.
Ama sonunda evlerimizden birine zorla girildiği zaman
ona hayat tarzımı açıklamak zorunda kaldım.
Oturduk ve "Kimsenin burada oturduğumuzu bilmesine izin veremeyiz." dedim.
Bir gün işimi halletmek için dışarı çıktım.
Güvenlik sistemi ve her türlü araç vardı.
Geri geldiğimde küçük kardeşim
"Angie'nin kuzeninin yeni ayrıldığını biliyor muydun?" dedi.
"Hayır. Nerede yaşadığımızı nereden biliyor?" diye sordum.
"Bilmiyorum." dedi.
Ve ben böyle bir adam olduğum için şaşırdım.
Bu haberi duyduğum anda mahvolmuştum. Gerçekten.
Çok şaşırmıştım. Çünkü bir süre önce onunda
uygulamamız gereken güvenlik önlemleri hakkında onunla konuşmuştum.
Sonra da özel araba yolundaki arabada olan birkaç adamın
onu getirdiklerini öğrendim.
Bu adamların kim olduklarını da bilmiyordum.
Bu beni çok sinirlendirdi.
O gece tartıştık.
Aile içi şiddet vakası oldu. Onu biraz tartakladım.
Onu yakaladım ve sarstım.
Çünkü bana duymak istediğim şeyi söylemiyordu.
"O sadece kuzenim." dedi.
"Arabada kim vardı?" diye sordum.
"O gelen adamlar kimdi?"
"Bilmiyorum." dedi. "Neden bilmiyorsun?" dedim. Çok sinirliydim.
Ve o polisi aradı.
Gelip beni tutukladılar.
Onu götürüp beni hapsettiler.
Geri gelip giysilerimi aldım.
Artık o evde güvende olduğunu düşünmedim.
Güvenliğimi aşmışlardı.
Bazı akrabalarım ile böyle deneyimlerimin olması
belli insanlara güvenmememi sağladı.
7 KASIM 2000'DE
BUCHANAN ÜVEY BABASININ EVİNDE BİR AİLE BULUŞMASINA GİTTİ
MİSAFİRLER ARASINDA ANGELA BROWN VE İKİ KÜÇÜK KIZLARI VARDI
Sanırım kutlanan şey teyzemin... Yeni bir daireye taşınmıştı.
Parti yapıp içiyorduk.
Sohbet ediyorduk.
Ve ben marihuana içmek istedim.
Bir arkadaşımı aradım ve o da bana getirdi.
Kapıcıma "Durup bizimle ot içmeyecek miydi?" diye sordum.
"İşten sevgilisini alması gerekiyormuş."
"Mal nerede?" diye sordum. Bana uzattı.
Yatak odası kapısının ve ışığın açık olduğunu gördüm.
Arka tarafa gittim.
Parçaladım, kağıda sardım ve içmeye başladım.
Ve kapının açıldığını duydum.
Oraya gidip "Burada kim girdi?" diye sordum.
Herkes "Kimse girmedi." dedi.
Ama tuvaletin ışığının ve yatak odası kapısının kapalı olduğunu gördüm.
Kimsenin gelmediğini söylediler.
Gidip kapıcımı çağırdım.
"İçeride kimse yoksa gidip yatak odası kapısını aç." dedim.
Çünkü kapı az önce açıktı.
"Senin kafan gitmiş. İçeride kimse yok." dedi.
Ama kapıyı açmıyordu.
Gidip bir silah aldım.
"Siktiğimin kapısını aç." dedim.
Ve bu sırada kapı hakkında konuşurken
içimde ne olduğunu bilmiyorum.
Bir anda kendimi çok tuhaf hissettim.
Aklım yerinde değildi.
Ne içmişsem, o güne kadar içtiğim her şeyin ötesinde olan bir şeydi.
Beni gerçekten etkilemeye başladı.
"Kendimi iyi hissetmiyorum." dedim.
"Kafan çok güzel." dedi.
"Ciddiyim. Bir sorun var." dedim.
"Dostum, kapıyı aç." dedim. Ve o kadarını hatırlıyorum.
00.50'ye kadar olan hiçbir şeyi hatırlamıyorum.
Ne olduğunu bilmiyorum.
POLIS MÜDAHALE EKİBİ ÖN PANEL KAMERASI
O süre boyunca radyo...
telsizcinin bilgi vermesi ile susmuyordu.
İnsanlar vurulmuştu.
Şüphelinin tarifini vermeye çalışıyorlardı.
Arka arkaya bilgi veriyorlardı.
Arabama binip Sexton Sokağı'na doğru yola çıktım.
Bunun Mary Sokağı'na giden en kısa yol olduğunu biliyordum.
Köşeyi dönüp Mary Sokağı'na girince yerde yatan birisini gördüm.
Arabadan indiğimde burada bir kadının yattığını gördüm.
Ve üzerinde çocuklar vardı.
Birisi kolunun altından çıkmaya çalışıyordu.
Ve boynunun yanında kan toplanıyordu.
Orada olduğumuzu bilmiyordu. Bilinci kapalıydı.
Zar zor nefes alıyordu. Kanamadan ölüyordu.
Bize hiç tepki vermedi.
Durumunun kötü olduğunu biliyorduk.
O...
...belli ki vurulduğunda o çocukları taşıyordu. Ve...
Oradaki yatış pozisyonundan,
merminin çocuklarına gelmemesi için
kollarını açtığını düşündüm.
Anlaşıldı. Tamam.
POLİS MEMURU KRISTA JONES OLAY YERİNİN YAKININDA
BUCHANAN'I BULDU
Bana ellerini göstermesi için bağırdım. "Ellerini görebildiğim yerde tut."
Ve söylediğim şeyleri yapıyordu. Ama telaşlı gibiydi.
Çok hızlı konuşup bağırıyordu.
Hatta söylediklerinin çoğunu anlamadım.
Yardım edin! Bırakın beni!
Telaşlı hareketlerine rağmen
ona söylediklerimi yaptığına
şaşırdığımı hatırlıyorum.
En azından talimatlarımı anladığını biliyordum.
Tutuklandım ve polis arabasına kondum.
Belgelerden gördüğüm kadarıyla
arabanın kapısına ve pencerelere kafamı vuruyormuşum.
Bunları hiç hatırlamıyorum.
Ve birinin beni öldürmeye çalışıyor olması hakkında konuşuyormuşum.
Ya ondalar ya benmişim.
Kavgacıymışım ve terliyormuşum.
Burnumdan sümük akıyormuş. Çok terliyormuşum.
Ve bir ara da sanırım onlara
"Beni koruyamazsınız!" diye bağırmışım.
Beni intihar meyillilerinin gözlem hücresine koydular.
Sanırım iki gün kadar uyudum.
Ve sıkıntı çektiğim şeyin etkisini atlatınca...
Uyuşturucunun etkisinden çıktığımda
beni oturtup "Neden burada olduğunu biliyor musun?" diye sordu.
Ve bana söylediğinde gözümden yaş aktı.
"Yalan söylüyorsun." dedim. "Hayır." dedi.
BUCHANAN GENİŞ AİLESİNDEN ÜÇ KİŞİYİ
VURUP ÖLDÜRMEKLE SUÇLANDI
O gece teyzem Juanita Hoffman'ı...
...üvey babam William Jefferson'ı...
...ve kız arkadaşım Angela'yı vurduğum söylendi.
O zaman pes ettim.
"Sikerim. Beni öldüreceklerse öldürsünler." dedim.
Yaptığım şeyi fark ettikten sonra...
"Beni idam edeceklerse bırakın idam etsinler." dedim.
Öyle şeyler yaptıktan sonra nasıl bir yaşama hakkım vardı?
Kasıtlı olarak yapmasam da sorumlu olduğumu bildiğim için
artık yaşamak istemiyordum.
22 NİSAN 2002'DE BUCHANAN İDAMA MAHKÛM EDİLDİ
BUGÜN HÂLÂ ATEŞ ETMEYİ HATIRLAMADIĞI KONUSUNDA ISRARCI
Kışı seviyorum.
Kış ve sonbaharı seviyorum.
Zor olduğunu bildikleri için herkes Kasım'da benim için endişelenir.
Bu benim için zor bir zaman.
Kasım'da olan şeyden dolayı.
Ben Angela'nın annesi Valeria'yım.
Angela o gece Deandra'nın öldürdüğü kişilerden biriydi.
İki kişi daha öldürdü.
Ama çocuklarının annesinin canını aldı.
Onunla konuşan herkes...
...yaşına göre olgun olduğunu söylerdi. Çok iyi konuşurdu.
Barlara gitmezdi. Onlardan nefret ederdi.
Evde kalıp kitap okurdu. O bir kitap kurduydu.
Angie 16 yaşına geldiğinde bana geldi
ve "Anne bir adamla çıkmak istiyorum." dedi.
"Tamam, onunla konuşmamız gerek." dedim.
Son derece centilmendi.
İyi ve kibardı. Kibar konuşurdu.
Onu zamanında geri getirirdi.
Ve normal kız ve erkek arkadaşlar gibi onu telefonda arardı.
Koyun postuna bürünmüş bir kurt olduğunu düşünmezdiniz.
BİRLİKTE ÜÇ YIL GEÇİRDİKTEN SONRA
ANGELA BROWN VE BUCHANAN'IN İLK ÇOCUKLARI DOĞDU
Noel vakti beni aradı.
"Anne." dedi.
"Deandra kafayı yedi. Bebeğin onun olmadığını söyledi." dedi.
"Angie, orada kalma. Her zaman eve dönebileceğini biliyorsun." dedim.
Kapı ona her zaman açıktı.
Ve eve gelmeyi kesti.
Gelmesine izin vermiyordu. Onu sakladı.
Sonra da vurulup öldürüldü.
ROANOKE MEZARLIĞI 1854
-İyi misin? -Tanrım.
Angie'nin iki kızı vardı.
Ve torunlarım oldukları için onları ben aldım.
"Yarın bensiz başlarsa uzak olduğumuzu düşünme."
"Beni her düşündüğünde tam burada, kalbinde olacağım."
ANGELA E. BROWN 5 TEMMUZ 1980 - 10 KASIM 2000
Çok nefret ediyordum.
Herkesin canını yaktığı gibi onun canının yanmasını istiyordum.
Onu idam etmelerini istiyorum.
O bunu hak ediyor.
Sevdiğini söylediği insanları öldürdü.
Onları öldürebiliyorsan onları o kadar sevmemişsin.
Bunun sebebini açıklamalı. Anladınız mı?
Onu gerçekten seven insanları neden öldürdü?
-Bir bardak daha su ister misin? -Evet.
Tamam.
-Evet. -Bu çok saçma.
Deandra ile büyürken o çok şımarıktı.
Şımarık bir çocuktu. İstediği her şey vardı.
Servis kaşıkları getireyim.
Toni, ekmek ister misin?
Kız kardeşlerimle ben kızız.
Ama büyükannemin evine onun oyuncakları ile oynamaya giderdik.
Çünkü o her şeye sahipti.
Ama o çok havalıydı. Saygı duyduğum biriydi.
Ailem çok sıkı bir ailedir. Ondan hep çok yakın olduk.
Bir bağ kurduk. Hepimizin arasında bir kız kardeş ve erkek kardeş bağı vardı.
BUCHANAN GENÇLİĞİNİN BÜYÜK BİR KISMINI KUZENLERİ SHONTAI,
MIJA VE TONI İLE
COLUMBIA, MISSOURI'DE GEÇİRDİ
Evde hiçbir zaman kötü muamele görmedi. Hepimizin iyi bir hayatı vardı.
Kimilerininki diğerlerinden iyiydi.
Ama benim ve kuzenlerimin iyi hayatlarımız vardı.
Onun babasına "Joon-Joon amca" derdim.
Joon-Joon amcanın öldüğü zamanı hatırlıyorum.
Ve bunun Deandra'yı etkilediğini biliyorum.
Normal bir çocuğun ebeveynini kaybettiğinde ağlayacağı gibi
ağladığını bile sanmıyorum.
Ama işte...
Yıllar geçtikçe bununla başa çıkmanın farklı yollarını buldu.
Biraz daha yaşlanınca marihuana içmeye başladı.
Ve sanırım bu kendini biraz daha iyi hissetmesini sağladı.
JUANITA HOFFMAN BUCHANAN TARAFINDAN ÖLDÜRÜLEN
ÜÇ KİŞİDEN BİRİYDİ
Annem Juanita Hoffman...
...muhteşemdi.
Kimse mükemmel değildir ama Juanita Hoffman hakkında konuşuyorsak
o mükemmele olabilecek en yakın şeydi.
Ev telefonum çaldı.
Telefonu açtım ve ablam Shontai arıyordu.
Çok üzgündü.
Telefonda resmen çığlık atıyordu.
"Toni, kasabaya gelmen gerek çünkü Deandra onu vurdu."
"Ne?" dedim ve çığlık atmaya başladım.
Hastanede doktora baktım.
Onu yakaladım ve ona
"Lütfen doktor bey, bana annemin öldüğünü söyleme." dedim.
O zaman gerçekliğin farkına vardım.
Sonsuza kadar gitmişti.
Tanrım.
Sonra orada oturuyorsun ve...
Hissedebiliyordum. Acısını hissedebiliyordum.
Ateş edildiğinde...
Orada oturup düşünüyordum.
Ona silahı doğrulttuğunda ne düşünüyordu?
Korkuyor muydu?
BOONE İLÇE MAHKEMESİ COLUMBIA, MO
Bana belge teslim edilmedi.
En azından bunu gözden geçirip onunla bunu konuşmak istiyorum.
0102, Eyalete karşı Sean.
Ayrıca avukatınızın yardım etmesini istemek de benim görevim.
Adım Kevin Crane.
Şu anda 13. Bölge Mahkemesinin,
yani Boone ve Calooway İlçeleri'nin yargıcıyım.
2001'DE KEVIN CRANE, BUCHANAN DAVASINDA YETKİLİ SAVCI İDİ
Buchanan'ı ben üç birinci dereceden cinayetle suçladım.
Missouri'de şartlı tahliye ihtimali olmadan müebbet hapis cezasını
gerektirebilecek tek suçtur.
Ayrıca idam cezasının verilebileceği tek suçtur.
Tamam.
Cinayetin işlendiği gece evde olan
akrabaları ve arkadaşları...
Birlikte eğlendiler. Onlar...
William Jefferson oradaki en yaşlı adamdı.
Oranın sahibiydi.
Ve herkesi orada memnuniyetle ağırladı.
Herkes orada çok rahattı.
Ama sanırım orada kasvetli bir hava vardı.
Çünkü zaman geçtikçe
davalı daha çok kontrolü ele almaya başladı.
Angie'nin hareketlerini son derece kısıtladı.
Odadan ayrılmak ve herhangi bir şey yapmak konusunda kısıtladı.
Yani hatırlayabildiğim kadarıyla bir çatı altında iki dünya vardı.
DURUŞMADA BUCHANAN ATEŞ ETTİĞİNİ HATIRLAMADIĞINI İDDİA ETTİ
Sessiz kalma hakkın var. Söylediklerin
sana karşı kullanılabilir. Avukat tutma hakkın var.
Avukat tutacak durumun yoksa sana bir avukat tutulacak.
İfade verip sorulara cevap vermeyi seçersen...
Avukatın gelene kadar istediğin zaman durabilirsin.
-Söylediklerimi anladın mı? -Evet, biliyorum.
-Sana söylediğinin aynısı. -Evet.
-Evde olan kişileri söyle. -Ben, kız arkadaşım...
Sen, çocuklarının annesi,
-iki çocuk... -Çocuklarım ve anneleri arkadaydı.
Tamam.
Teyzem, Titi'm, üvey babam William Jefferson...
O kanepede sırtı duvara dönük oturuyordu.
BUCHANAN PARTİDEKİ İNSANLARIN ONU ÖLDÜRMEYE ÇALIŞTIKLARINI İDDİA ETTİ
"Neden beni sardınız?" dedim.
Bana bir şey olacağına dair
sikik ruhunda bir his olunca
pompalı tüfeğimi kaptım.
Silahı doğrulttum ve beni neden sardıklarını düşündüm.
"Neden etrafı sarmaya çalışıyorsunuz?" dedim.
Geri çekilmediler.
Sonra "Çocuklar var." dediler.
Sen pompalı tüfeği sallarken çocukları mı kaldırıyorlardı? Evet! Bir planları yoksa o neydi?
-Senin çocukların mı? -Benim çocuklarım.
Teyzeme bana olanları anlatması için yalvarıyordum.
Sikik silahı benden almak için üstüme geldi.
"Neden silahı almaya çalışıyorsun?"
Geri çektim. "Ben senin Titi'nim." dedi.
Orada kafayı sıyırdım.
-O zaman tetiği mi çektin? -Evet.
-Onu nereden vurdun? -Bilmiyorum, dostum.
Yüzünden falan vurmadım.
Sadece ateş ettim. Yalan söylemeyeceğim.
Bu saçmalıklar için müebbet hapis alırsam...
Belki tetiği çekmemeliydim ama zamanında kimse beni umursamıyordu.
Her neyse, Bay Jefferson'la mutfakta
buzdolabının önünde karşılaştın. O zaman ne oldu? Ona bir şey dedin mi?
Hayır, ona baktım. O da bana baktı.
"Neden beni öldürmeye çalışıyorsunuz?" diye sordum. "Ben senin üvey babanım." dedi.
-Sonra ne oldu? -Tetiği çekip kaçtım.
-Evden çıktım. -Onu nereden vurdun?
Bilmiyorum dostum. Herhâlde burada bir yerden vurdum.
-Göğsünden mi? -Bilmiyorum.
-Evden koşarak çıktın. -Evet.
Birden sağ tarafta hareket eden birini gördüm.
Çocuklarımın annesi olduğunu gördüm.
-Silahta mermi kalmamıştı. -Sonra ne oldu?
Arka cebime uzandım ve silahı doldurdum.
-Yanında kim vardı? -Çocuklarım.
-Tamam. Çocukların... -Evet.
-Hızla kaçıyordu. -Ona yetiştin mi?
Evet, o durdu. "Buraya gel Angie!" dedim.
"Angie!" dedim.
Durdu. Ona yetiştim.
Ona şunu sordum. "Neden bir anda..."
"Neden bir anda..."
"Neden beni öldürmeye çalışıyordunuz?
Çocukları tutuyordu. "Onlara silah doğrultma." dedi.
Onlar kızlarım. Ben...
Bir anda ona çok kızdım.
Beni defalarca tuzağa düşürmeye çalıştığı için.
Yüzünden mi vurdun? Nereden...
Bir yerden vurmuşumdur işte. Ben... Benim başıma gelenler...
-Üst tarafı mı? Alt tarafı mı? -Bilmiyorum. Üst.
Kızıma gelmeyecek şekildeydi. Başka bir şey bilmiyorum.
-Bebeği nasıl tutuyordu? -Ateş ettiğimde bebeği böyle tutuyordu.
-O tarafta mı? -Evet.
Yasak bir maddenin etkisi altında olduğunu sorgulamıyorum.
Ama bu bir savunma değildir.
"750 ml viski içtiğim için onları öldürdüğümü hatırlamıyorum." diyemezsin.
Bu bir savunma değil. O ihtimal masadan kalkmıştı.
O davanın suçlamasını belirlemeye çalışıyordum
ve "Birini öldürmeden önce taammüt var mıydı?" diye düşünüyordum?
Ne kadar kısa olursa olsun bir insanı öldürmek konusunda sakin ve derin düşünce
taammüttür.
Bu vakada üç maktulümüz vardı. Tamam mı?
Maktullerden her biri davalı tarafından
pompalı tüfekli vurulmuştu.
Birkaç şeyi tekrar sorayım.
Birincisi teyzeni vurduktan sonra
pompalı tüfeğin pompasını hemen kullandın mı?
Evet, çünkü ne çıkacağını bilmiyordum.
Bu üç birinci dereceden cinayeti işlemek için
sadece silahı doldurup tekrar doldurmak zorunda kalmadı...
...ayrıca her ateş ettiğinde o hareketi yapmak zorundaydı.
Bay Jefferson'ı vurduğunda pompalı tüfeğin pompasını kullandın mı?
Hayır, dışarı kaçtım. Ama arka tarafa vardığımda kullandım.
-Tamam. -Onu neden sordun?
Sonra cebinden cephaneni çıkarttın.
-Ve tüfeğini doldurdun. -Aynen öyle.
Mermiyi hazneye koymak için
-pompalaman gerekti mi? -Evet, onu yapman gerek.
Bu jüriye öldürdüğü üç kişi üzerine taammüt ettiğini
göstermek için sunduklarımın bir parçasıydı.
Gerçekten dostum. O evde ki herkes...
Hepsini yakalayabilseydim sanırım hepsini vururdum.
Şaka yapmıyorum dostum.
Ciddiyim. Hepsi birlikte hareket ettiler.
Hâlâ etkili bir şekilde temsil etmediğinizi...
Suçu işleyen kişinin sorumluluğu olmalı.
Her şey o kişiden başlıyor.
Uyuşturucuyu suçlamazsın.
Silahı suçlamazsın. Kişiyi suçlarsın.
2001'DE BUCHANAN SUÇLU BULUNDU
VE JÜRİNİN LEHİNE 10 OYU
VE ALEYHİNE 2 OYU İLE İDAMA MAHKÛM EDİLDİ
AMA 2003'TE YÜKSEK MAHKEME İDAM CEZASININ
YALNIZCA OY BİRLİĞİ İLE VERİLEBİLECEĞİNİ HÜKMETTİ
BUCHANAN'IN CEZASI ŞARTLI TAHLİYE İHTİMALİ
OLMADAN MÜEBBET HAPSE ÇEVRİLDİ
Geçen Kasım ayında o olaydan beri 17 yıl oldu.
Bazılarımız için daha dün olmuş gibi.
Bu fotoğraf...
Deandra, annesi ve Juanita yan yana duruyorlar.
Ve konuşuyorlar.
Bu 3 Haziran 1992'de çekildi.
Büyükbabam William Jefferson'ın
Deandra'nın annesi, Lydia Jefferson ile evlendiği gün.
Deandra düğünde sağdıçtı.
Bu dedim William Jefferson.
Deandra'nın üvey babası.
Ve o gece öldürdüğü insanlardan biri.
Büyükbabam o gece kahraman olarak öldü.
Dre'nin evde başkasına hiçbir şey yapmasına izin vermeyecekti.
O onun eviydi. O onun alanıydı.
Büyükbabam...
...ona oğlu gibi davranırdı.
Ve Dre karşılığını kafasına mermi sıkarak verdi.
Bu Angie'nin Deandra'nın iki oğlu ile fotoğrafı.
Başka kadınlardan. Ondan...
Deandra'yı anlayışla karşılardı.
Angie ile konuşmaya başladığımda
aralarında aslında olanı öğrendim.
Ve suistimali öğrendim.
Aile içi şiddet vakası oldu.
Onu biraz tartakladım.
Çünkü bana duymak istediğim şeyi söylemiyordu.
Hayır, sadece tartaklamadı.
Kötü adam gibi görünmek istemediği için
öyle tarif etmeyi seçmiştir.
Ama tabii ki kötü adam o.
Dre, Angie'ye aile içi şiddet uyguladığı için tutuklanmıştı.
Ve olay aslında
Angela ilk çocukları ile hamileyken
onun peşinden sokağa çıkması
ve ona beyzbol sopası ile vurmasıydı.
COLUMBIA POLIS DEPARTMANI SUÇ RAPORU
RAPOR BAŞLIĞI: YETİŞKİN TACİZ
Ona bir silahla saldırdı.
DEANDRE SİNİRLENDİ VE SURATINA VURMAYA BAŞLADI
Geçmişte ona karşı o kadar fiziksel şiddet uygulamıştı ki
mahkeme onları ayırdı. Yani...
Angela'ya o kadar kötü davrandığı için mahkeme
birbirlerine yakın olmamalarını emretti.
Angie'nin öldüğü zamanda
Dre'nin Angie ile iletişimde bile olmaması gerekiyordu.
Ama Angie'nin ruh hâli ve hareketleri üzerine
o kadar kontrolü vardı.
Yasal olarak birbirleri ile iletişimde olmamaları gerekiyordu.
Ve ondan o kadar korkuyordu ki
ona bunları yapmış olsa da ve polis onları ayırmış olsa da
geri gelmeye devam etti.
Ona bunları yaptıktan sonra geri döndü.
Hâlâ bunun neden olduğunu anlamaya çalışıyorum.
Bunu yapmama nasıl müsaade ettim?
Angie'yi soğukkanlılıkla öldürdü. O kadar.
Kesinlikle planlanmıştı.
Planladığı gibi olmamış olabilir.
Ama kesinlikle Angie'yi öldürmeyi planlamıştı. O kadar.
Angie o gece kaçabilirdi.
Ama Dre onu geri çağırdı.
Dondu ve ona geri döndü. Ve işte o zaman çocukları tutarken
onu boynundan vurdu. Anladınız mı?
Beş aylık bir bebeği tutuyor.
Ve bir parça çöp gibi boynundan vurdu.
Suistimal edenlerin normal hareketlerini sergiledi. Deandra bunu yaptı.
Ona hediye vererek ve onu şımartarak başladı.
Ve onu gezilere götürürdü.
Ondan sonra "Benimle yaşaman gerek." demeye geçti. Sonra "Benden izin almadan evden çıkamazsın." demeye geçti.
"Ailenle zaman geçiremezsin." demeye geçti.
Sonra "Arkadaşlarınla buluşmazsın." demekten onu öldürmeye geçti.
O gece sorun uyuşturucu değildi.
O gece bir uyuşturucu yüzünden kafasının güzel olduğunu söylemesi umurumda değil.
O olay olmadan on dakika önce Dre'yi gördüm.
Kafasının güzel olmadığını biliyorum.
Uyuşturucu kullandığı için bir tür ruh hastalığına
yakalanmadığını biliyorum.
Bu yanlış ve hep söylemekten hoşlandığı bir yalan.
O gece orada olan diğer insanlar Angie'ye yapmayı...
...planladığı şeyin yanında aslında ikincil zarardı.
Ve Juanita'yı öldürmek için hiçbir sebebi yoktu.
Dedemi öldürmek için kesinlikle bir sebebi yoktu.
Onlara söyleyebileceğim en önemli şey çok üzgün olduğumdur.
Gerçekten. Özür dilerim.
Ve...
Bir daha o kişi olmamam için kendimi geliştirmek için
yapmam gerekeni yapmaya devam ediyorum.
Onlar veya başkaları bunu bilip bilmeseler de
o kişi olmadığımı biliyorum. Bundan eminim.
DEANDRA BUCHANAN DAHA FAZLA SORU YANITLAMAYI KABUL ETTİ
Hâlâ bunun neden olduğunu anlamaya çalışıyorum.
Yıllardır düşünüyorum.
Bunu yapmama nasıl müsaade ettim?
Teyzemi, sevgilimi ve üvey babamı vurmama nasıl müsaade ettim?
Kızımı taşırken sevgilimi nasıl vurdum?
Deandra'nın Angie'yi öldürmeyi planladığına inanıyorum. Evet.
O gece orada olan diğer insanlar Angie'ye yapmayı...
...planladığı şeyin yanında aslında ikincil zarardı.
Ben... Hayır.
Durum öyle olsaydı bunu yapabilirdim.
Siktir. Onu öldürmek isteseydim onu öldürebilirdim.
Ve sürekli vardığım tek sonuç elime geçen, ne olduğunu bilmediğim
o kimyasalın böyle hareket etmeme sebep olduğudur.
Ve bunu hayat tarzımla birleştirirseniz...
Angela ile tanışmadan uzun zaman önce.
Onunla tanışmadan uzun zaman önce şiddetli biriydim.
Her türlü şiddete dâhil oldum. İnsanların öldüğünü gördüm.
Geriye dönük düşününce bu gurur duyulacak bir şey değil.
Zamanında bunun doğru olduğunu sandık.
Hayatım ve şartlandırılma şeklime göre belli bir şekilde hareket edeceğim.
Ne kadar kısa olursa olsun bir insanı öldürmek konusunda
sakin ve derin düşünce taammüttür.
Öldürdüğü üç kişi için de
taammüt ettiğini jüriye kanıtladım.
Bu planlı bir durum değildi.
Arkama yaslanıp düşünüp "Tamam. Bunu yapacağım." demedim.
Kız arkadaşımı öldürmeyi planlamadım.
Teyzemi öldürmeyi planlamadım.
Üvey babamı öldürmeyi planlamadım.
Bir kere bire arkama yaslanıp "Bugün bunu yapacağım." demedim.
Hayır. Yok artık!
Her şeye ve ben dâhil oradaki herkese göre
sadece kafayı yedim.
Bu önceden düşünülmüş planlı bir durum değildi.
O gece olayın olmasına katkıdan bulunan faktör olduğuna inandığım şeyler
o kapı, birinin eve girmesi
ve kimin geldiğini görebilmem için kapıyı açmamalarıdır.
O geceki tepkime katkıda bulunan şeylerin bunlar olduğunu inanıyorum.
Hayır, sadece tartaklamadı.
Dre onun peşinden sokağa koşarak çıktı
ve beyzbol sopasıyla ona vurmaya başladı.
Angela, Deandra'nın onu tel askı ile dövdüğü yeri gösterdi.
Ve boyunun başladığı yerden...
...dizlerine kadar vurduğu yerlerdeki izleri gösterdi.
Bir dakika. Şunu durdurun.
Bu... Dostum...
Sana bir şey söyleyeyim dostum.
Onu hiç askı ile dövmedim.
Beni üzen şeyler bunlar.
"Hepsinin amına koyayım." dememeye çalışıyorum.
Ve ben... Bu tür şeyler
beni üzen şeylerdir.
Çünkü bugün bile hâlâ onu bir askı ile dövdüğümü
ortaya salabiliyorsunuz.
Orospuları döven bir pezevenkmişim gibi.
Bu tür şeyler beni biraz...
Üzer demeyeceğim. Çünkü yaptığım şeyi anlıyorum.
Ama beni...
Ama cidden çok zorluyor. Çünkü ben genelde...
18 yıldır özür dilemek için elimden geleni yapıyorum.
Ve böyle şeyler duyunca
beni rahatsız ediyor.
Beni kötü göstermeye devam etmek için ve kendi hikâyelerini anlatmak için
yalan ekliyorlar.
Size karşı dürüst oluyorum.
Gerçekten sinirimi bozdu.
Onlar neyi ne şekilde söyleseler de,
neye inanıp ne hissetseler de
bu davaya saldıracağım ve birçoğu üzülecek.
Mahkemeyi bombardımana tutabilirler, davacılarla iletişime geçebilirler.
Umurumda olmaz.
O tür şeyler bana şunu gösteriyor.
18 yıldan sonra onlara nasıl güvenebilirim?
Ciddiyim. Bu şekilde düşünmem gerek.
Duyduğum şeye dayanarak, ben buradan çıktığımda
onların oldukları bir ortamda güvenli olacağımı kim söyleyebilir?
Hayır, bunu yapamam.
Buradan çıkacağım.
2018'DE BUCHANAN CEZASINA KARŞI TEMYİZE BAŞVURDU
BAŞVURUSU REDDEDİLDİ