มันเป็นเรื่องยากเมื่อต้องนึกย้อนกลับไป
และพยายามคาดคะเนความรู้สึก หรือความคิดของผม
และพยายามนึกถึงตัวผม ขณะที่อยู่ในสถานการณ์นั้น
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
เหมือนกับผมกำลังมองมันจากข้างนอก
เหมือนกับการดูสิ่งที่อยู่ในจอ
ไม่ใช่สิ่งที่ผมเจอกับตัวจริงๆ
(กระทรวงยุติธรรมทางอาญาเทกซัส เรือนจำอัลเฟรด ดี ฮิวจ์ส ยูนิต)
(ตั้งแต่สหรัฐฯ นำโทษประหาร กลับมาใช้อีกครั้งในปี 1976)
(มีคนมากกว่า 8,000 คน ถูกตัดสินให้รับโทษประหาร)
(นี่คือเรื่องราวของนักโทษประหาร หมายเลข 01096142)
ผมชื่อ มิเกล แองเกิล มาร์ติเนซ
ผมมีความผิดฐานฆ่าด้วยเหตุอุกฉกรรจ์ และได้รับโทษประหาร
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ผมเดินเข้าไปและยิงหนึ่งนัด
เดินเข้าไปใกล้อีก แล้วยิงอีกหนึ่งนัด
เธอถูกยิงทะลุแก้ม กระสุนไปหยุดอยู่ที่ขากรรไกร
จากนั้นผมก็ผลักเขาไปหลังโต๊ะ แล้วแทงเขาประมาณ 25 ครั้ง
ผมไม่อยากเชื่อเลย
ผมแค่คิดว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมเพิ่งจะฆ่าคน"
ผมไม่รู้สึกผิดเลย
ผมเริ่มแทงเขา แทงคนที่นั่งอยู่บนโซฟา
(สงสารคนเลว)
(ในปี 1991 มิเกล แองเกิล มาร์ติเนซ ถูกตัดสินประหารชีวิต) (เนื่องจากเขามีส่วนร่วม ในการก่ออาชญากรรมสะเทือนขวัญ)
(แรงจูงใจเบื้องหลังเหตุการณ์นั้น ยังไม่ทราบแน่ชัด)
(ลาเรโด เทกซัส)
ผมมองย้อนกลับไปและไม่เห็น ว่าผมจะมีชีวิตหรือประสบการณ์
ที่แตกต่างจากวัยรุ่นทั่วไปสักเท่าไร
ผมไปโรงเรียน พบปะผู้คน รอเวลาออกไปสังสรรค์
ผมจำได้ว่ามันเป็น...
มันเป็นวันธรรมดาแต่ผมคิดว่า เราหยุดหรืออะไรสักอย่าง
เป็นเวลาบ่ายที่ผมเห็นเวเนกัส
คนที่ผมรู้จักที่โรงเรียน
ผมเรียนกับเขาวิชาหนึ่ง
และเขาบอกผมเรื่องปาร์ตี้
ที่จะจัดกันในคืนนั้น
และบอกว่าจะไปหาไมโล
ไมโล ฟลอเรส
เขาเป็นเพื่อนที่ผมอยู่ด้วยเป็นประจำ
ผมจะไปบ้านเขา แล้วเราจะไปปาร์ตี้ด้วยกัน
ตอนนั้น เวเนกัส อายุ 16
ฟลอเรส อายุ 17 และผม อายุ 17
ไมโลมีห้องพักของตัวเอง อยู่หลังบ้านพ่อแม่เขา
พ่อเขาเป็นคนมีเงิน อย่างน้อยก็ในสายตาผม
ไมโลมีเงินซื้อยาที่ผมซื้อไม่ได้
นั่นคือสิ่งที่ทำให้เรามาอยู่ด้วยกัน
เพราะผมสูบกัญชาและเล่นโคเคน
เวเนกัสมักจะเล่น...
หนักและออกอาการหนักมาก
เขาไม่ใช่คนที่ผม ชอบที่จะสุงสิงด้วยสักเท่าไร
มันน่าจะเป็นเวลาใกล้เที่ยงคืน
เขาตื่นมาก คึกสุดๆ
และเขาอยากไปทำอะไรสักอย่าง
ในตอนนั้นเลย ออกไปข้างนอก
แล้วขว้างหินใส่รถ ใส่บ้าน ทำอะไรสักอย่าง
และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น
ผมบอกไม่ได้ว่ามันมีเหตุผล
ว่ามันมีการไตร่ตรองหรือ มีความตั้งใจจริงๆ ในการไปที่บ้านหลังนั้น
ไมโลกับผมเคยไปที่นั่นมาก่อน สองสามครั้ง
และเราเคยใช้กุญแจไขเข้าบ้านแล้ว
และขโมยของซึ่งเราเอาไปแลกกับยา ผมรู้จักคนที่อยู่ที่นั่น ผมรู้ว่าเขาอยู่คนเดียว
อันที่จริง ผมเคยทำงานให้เขา
ผมรู้จักเขาตอนผมอายุ 15
เขาสนใจผม มัน...
ผมคิดว่ามันอาจจะเป็น การที่เขาเห็นใครสักคนที่ต้องการพ่อ
หรือเขาเห็นใครสักคน
ที่ด้อยโอกาสและพยายามช่วย
เขาให้กุญแจเข้าบ้านกับผม
ในหลายๆ ครั้ง ผมเคยค้างคืนที่บ้านเขา
แล้วไปทำงานในตอนเช้า
เขาเป็นคนไปส่งผม
ดังนั้น เราจึงตัดสินใจไปที่บ้านหลังนั้น
มันควรจะเหมือนที่เราเคยทำมาก่อน
ไม่มีใครอยู่บ้าน เข้าไปแล้วขโมยของ
แต่สิ่งที่เวเนกัส...
ยืนยันที่จะทำคือทำลายข้าวของ ถล่มอะไรสักอย่าง
และสิ่งที่เราเอาติดตัวไปด้วยคือไม้เบสบอล
และขวานและมีดจำนวนหนึ่ง
ไมโลส่งเราลงห่างจากบ้านไปสองช่วงตึก
เขาจะได้ขับวนช้าๆ
ให้เขามีเวลาพอที่จะขับวน แล้วกลับมารับเรา
มันไม่น่าจะใช้เวลานาน
พอเราไปถึงบ้าน
ผมคิดว่าผมรู้สึกแปลกๆ
เวเนกัสเดินไปที่บ้านหลังนั้นและ...
แล้วพอเขากลับมา เขาบอกผมว่ามีคนอยู่ในบ้าน
ซึ่งผมรู้สึกแปลกใจ ช็อก
และ...
ผมคิดจะหนีไป
ผมคิดว่า "ฉันต้องไปจากที่นี่"
ทุกอย่างกลับตาลปัตร เขามีบางอย่างที่เปลี่ยนไป
เขากำลังทำภารกิจและ...
มันไม่ใช่การไปขโมยอะไร มันไม่ใช่การทำลายอะไร
สำหรับเขา เขากำลังทำภารกิจให้ซาตาน
ซาตานต้องการชีวิตพวกเขา
เหตุผลที่ผมไม่ออกมา...
คือตอนนั้นผมกลัวเขา
ในความทรงจำ สิ่งต่างๆ ดูช้าลง นับตั้งแต่ช่วงนั้นเป็นต้นไป
และผมอธิบายไม่ได้จริงๆ ว่าเหตุการณ์ต่อมาเกิดขึ้นได้ยังไง
หรือเป็นเวลานานเท่าไรระหว่าง ความทรงจำหนึ่งและความทรงจำชั่วขณะอื่นๆ
แต่ผมจำได้ว่ายืนอยู่เหนือผู้ชายคนหนึ่ง
ที่นอนอยู่บนโซฟา
ซึ่งห่างจากทางเข้าไม่กี่ฟุต
ผมบอกไม่ได้ว่าเขาอายุเท่าไร
แค่หน้าตาเขาเป็นยังไงผมก็ยังบอกไม่ได้
เวเนกัสมีขวาน
และ...
เขาฟันผู้ชายคนนั้น
เขาฟันไปครั้งหนึ่ง
และเขามีมีด และผมมีมีด
แล้วเขาก็เริ่มแทง แทงคนที่อยู่บนโซฟา
ผมไม่รู้ว่ามันใช้เวลาไปนานแค่ไหน ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วมันนานเท่าไร
ดูเหมือนมันเป็นอะไรที่เร็วมากและ...
ตอนที่ผมจำได้คือเวเนกัส เงยหน้าขึ้นมามองผมทั้งที่ถือมีด
แล้วบอกว่าถึงตาผมแล้ว
และ...
ผมมีมีดพับแล้วผมก็งัดมันออกมา
แล้วมองร่างที่นอนอยู่เบื้องล่าง
แล้วผมก็แทงเขา
แล้วเดินออกไป
เดินไปที่หลังบ้าน
ที่มีประตูบานเลื่อน
ซึ่งเปิดไปหลังบ้าน
และผมไม่รู้ว่าผมอยู่ข้างนอกนานแค่ไหน
มันต้องนานพอจนผมกลับเข้ามา
และเวเนกัสยืนอยู่ตรงนั้น
สิ่งที่ผมไม่รู้คือช่วงเวลาที่ผมอยู่ข้างนอก
เขาแทงคนอีกคนหนึ่ง...
ที่อยู่ในห้องๆ หนึ่ง
สิ่งที่ผมจำได้คือผม บอกว่าผมอยากกลับและ...
เขาบอกให้ส่งขวานให้เขา
และเขาเดินกลับมาที่โถงทางเดิน เข้าไปในห้องที่อยู่ด้านหลัง
ผมไม่เห็นสิ่งที่เขาทำ
พอเขากลับมา เขาบอกผมว่ามี
มีคนคนหนึ่งอยู่ข้างหลัง
และบอกว่าซาตานต้องการชีวิตพวกเขา
เราขโมยทีวีที่อยู่ในห้องนั่งเล่น...
และรถเขา
และเราขับไป เราขับไปที่บ้านไมโล
เราขับไปตามถนนที่เขาน่าจะรออยู่
แต่เขาไม่อยู่
เราก็เลยไปบ้านเขา
เขาบอกผมว่าอย่าเข้าไป เขาบอกว่าเขาจะคุยกับไมโล
แล้วเขาก็กลับมา ผมไม่รู้ว่ามันนานแค่ไหน
จากจุดนั้น ผมจำได้ว่าผมไปกับเวเนกัส และไปบ้านคนอื่น
พอผมกลับถึงบ้านก็เย็นแล้ว
แล้วผมก็ไม่เจอเวเนกัสอีกเลย
ผมจำได้ว่าไมโลบอกผม ว่าเขาอยากคุยกับผมในคืนนั้น
เขาไม่สบายใจเรื่องที่เวเนกัส พูดอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเขา
และ...
นั่นคือครั้งสุดท้ายที่ผมคุย กับไมโลก่อนที่จะถูกจับ
(เหยื่อถูกระบุว่าเป็น...)
(รูเบน มาร์ติเนซ อายุ 20 ปี)
(แดเนียล ดูเนซ อายุ 14 ปี)
(ทั้งสองคนมาจากนูโวลาเรโด เม็กซิโก)
(และ เจมส์ สไมลีย์ อายุ 33 ปี)
(ผู้จัดการร้านอาหาร)
(และบาทหลวงนิกายแบปทิสต์ จากลาเรโด เทกซัส)
บางที เราก็ไม่คิดถึงมัน
ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณสำหรับปาฏิหาริย์ในชีวิตเรา
และในหัวใจเรา
ขอพระองค์เติมเต็มเราด้วยพระวิญญาณ ของพระองค์ในวันนี้ แต่พระองค์ เมื่อมี...
ผมชื่อ เจย์ ดิกกี และนี่คือโบสถ์เฟิร์สแบปทิสต์
และเราจะรับฟังทุกสิ่งที่สาธุคุณเบนพูด
คงไม่มีใครคิดว่าคนอย่างเขา
จิม สไมลีย์ จะเป็นคนที่ถูกทำร้ายแบบนั้น
เราไม่เคยใช้เวลาแบ่งปันคำสอน กับผู้คนอย่างจริงจัง เราไม่เคยเลย
เจมส์มี หรือจิม อย่างที่เราเรียกเขา มีบุคลิกและลักษณะนิสัยที่ดีมาก
และมีพรสวรรค์ในการสร้างอารมณ์ขัน และอะไรทำนองนั้น
จิมทำพันธกิจอยู่ในนูโวลาเรโด
กับสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า ที่เขาช่วยมิชชันนารี
เขาเสียเวลาไม่น้อยกับการไปๆ มาๆ
และใช้ทรัพย์สินส่วนตัว มากมายในการทำงานพวกนั้น
เขารักผู้คนมากจนเขามักจะไป
ช่วยครอบครัวที่ต้องการ ความช่วยเหลือเท่าที่เขาจะทำได้
แล้วก็รวมถึงพวกเด็กๆ ด้วย
เรามีกลุ่มเด็กที่ค่อนข้างใหญ่
และจิมทุ่มเทกับมันมาก และยังมีเรื่องอื่นๆ ของโบสถ์
คงไม่มีใครเชื่อว่าเรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้น
โดยเฉพาะกับจิม สไมลีย์
เขาพร้อมที่จะเสียสละ เพื่อช่วยคุณถ้าคุณต้องการ
เราสูญเสียคนสามคน
ที่ไม่มีเหตุผลที่สมควรตาย ไม่ว่ายังไงก็ตาม
และขณะที่เรารับสิ่งที่ พระองค์ประทานให้...
ในฐานะคริสเตียน ผมต้องเชื่อว่า ทุกคนสามารถชำระบาปได้ แต่...
มีสิ่งที่ชี้ว่ามีการทำพิธีกรรมของซาตานก่อน
อภัยให้เราด้วย...
นั่นคือขวาน
ในนามของพระเยซู เราภาวนา อาเมน
นโหดร้ายไม่ใช่เล่น
ยอดภูเขาน้ำแข็ง ยอดพีระมิด
ในการสืบสวนของตำรวจคือคดีฆาตกรรม
เพราะคุณต้องสืบสวน เกี่ยวกับการฆ่ามนุษย์คนอื่นๆ
(จีซัส ทอร์เรส เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจ) (เทศบาลเมืองลาเรโดคนปัจจุบัน)
(ในปี 1991 เขานำการสืบสวน คดีฆาตกรรมสามราย)
ผมจะเลี้ยวขวาตรงนี้
แล้วเราจะเริ่มตรงไปที่บ้าน
ผมพยายามนึกถึงวันนั้น
ผมเป็นแค่สายสืบที่ทำงาน อยู่ในตอนนั้น เป็นเวลากลางคืน
แล้วก็มีวิทยุเข้ามา ผมโทรหาสถานีตำรวจ
และพวกเขาบอกให้ผม
ไปดูเจ้าหน้าที่ที่ไปที่บ้านหลังนี้
พวกเขาเจอศพที่นั่น
และเขาขอให้หน่วยสืบฆาตกรรมมาดู
ถึงแล้ว
ผมขับมาที่เกิดเหตุ ที่นี่
และแน่นอน มีรถตำรวจหลายคันเปิดไฟอยู่
ซึ่งมาถึงก่อนหน้านี้ แล้วเจ้าหน้าที่คนแรกที่มาถึง
ก็มาสรุปสิ่งที่เขาเห็นในบ้านให้ผมฟัง
(ห้าทุ่มสี่สิบ 18 ม.ค. 1991)
หลังจากนั้น ผมตัดสินใจเดินเข้าไปในบ้าน
สิ่งที่ติดตาตรึงใจผมคือระดับความรุนแรง
ที่ใช้ฆ่าคนสามคนที่นั่น
ร่างของพวกเขา ศีรษะของพวกเขา ถูกทุบแหลก พวกเขาถูกทุบ ถูกเชือด
ด้วยความโหดร้ายในระดับที่เหลือเชื่อ
และเห็นได้ชัดว่าตอนนั้น พวกเขากำลังนอน
เหยื่อที่อายุน้อยที่สุดคือ 14 ปี
ดูเหมือนเขาจะขัดขืน
มีร่องรอยในห้องนั้นที่บ่งบอก ว่าเขาขัดขืนเพื่อเอาชีวิตรอด
เหยื่ออีกสองคนถูกฆ่าขณะที่พวกเขาหลับ
อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ
ในห้องนอนใหญ่ของบ้านที่เจ้าของบ้านถูกฆ่า
มีไม้กางเขนที่ถูกกลับหัว
คนที่ทำสิ่งนั้น ทำเพื่อ...
เป็นสัญลักษณ์ของการบูชาปิศาจ หรือเป็นแค่การแกล้ง เราไม่รู้
(เจมส์ สไมลีย์)
(ไม้กางเขนกลับหัว)
เท่าที่ดู ไม่มีการใช้กำลังบุกรุกอะไรแบบนั้น
(ประตูหน้าไม่เสียหาย)
มันคือ...
การที่ผู้ก่อเหตุเข้าบ้านด้วยการใช้กุญแจ
คดีฆาตกรรมส่วนใหญ่
ผู้ก่อเหตุจะเป็นคนที่เหยื่อรู้จัก
และหนึ่งในจำเลย มิเกล มาร์ติเนซ
ปรากฏว่าเป็นลูกจ้างเก่าของคุณสไมลีย์
ที่เป็นเจ้าของบ้าน
อีกคนหนึ่งคือ เวเนกัส มิเกล เวเนกัส
พวกเขาเป็นคนที่ก่อเหตุ ก่อเหตุฆาตกรรมโดยตรง
แน่นอน พวกเขามีเพื่อนคนที่สามอีกคน
ผู้ให้ยืมและอำนวยความ สะดวกในสิ่งที่เราเรียกว่าอาวุธฆาตกรรม
มันกลายเป็นปัญหาใหญ่ เมื่อ...
เพื่อนคนนั้นเป็นลูกชายของผู้พิพากษาเขต
ผมชื่อมานูเอล ฟลอเรส เป็นคนลาเรโดโดยกำเนิด
(ห้ามบุกรุก)
ผมทำหน้าที่เป็นทนายมาตั้งแต่ปี 1975
เป็นผู้พิพากษาเขตอยู่ 20 ปี เป็นผู้พิพากษาศาลเคาน์ตีอยู่สี่ปี
ผมไม่เคยคิดเลยว่า คดีที่ผมต้องมาพิจารณา วันหนึ่ง...
ปัญหาพวกนั้นจะเข้าตัวผม
(มานูเอล "ไมโล" ฟลอเรส)
(ปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์ในสารคดีชุดนี้)
(พ่อของเขา มานูเอล ฟลอเรส ซีเนียร์ ยินดีที่จะให้สัมภาษณ์ในมุมของเขา)
เป็นเวลาเช้าและผมกำลังเตรียมตัวไปทำงาน
และเจ้าหน้าที่ตำรวจสองคน มาเคาะประตูบ้านผม
เท่าที่จำได้ พวกเขาบอกผม
ว่าคดีฆาตกรรมด้วยขวานที่เป็นข่าว
เราคิดว่าขวานนั่นอยู่ที่นี่ ที่บ้านคุณ
และแน่นอน ผมช็อก
ผมก็เลยถามลูกชายผม และ...
"ลูก มีคนยืมขวานไปหรือเปล่า" และเขาตอบว่ามี
แล้ว "มันอยู่ไหน" และเขาตอบว่า "อยู่ที่นี่ ข้างๆ กองไม้"
ผมบอก "ไปเอามา"
ผมได้มันมาแล้วส่งให้พวกเขา ไม่ได้ถามอะไร
มาเร็ว คริสตัล เด็กดี
จากนั้น น่าจะเป็นนักสืบทอร์เรส
ถามว่าเขาสอบปากคำลูกชายผมได้ไหม
ผมกลัวจริงๆ ว่า เขาอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง
ว่าเขาอาจจะทำอะไรสักอย่าง
แต่เขาอธิบายว่า
เขาอาจจะอยู่กับมาร์ติเนซที่บ้านหลังนั้น
แล้วเวเนกัสก็มา หรือว่าเวเนกัสกับมาร์ติเนซมา
ผมจำไม่ค่อยได้ว่ามันเกิดขึ้นยังไง แต่ในเหตุการณ์ใดก็ตาม เขาอธิบายว่า
พวกเขาคุยกันเรื่องที่จะไปทำลายบ้านคนอื่น
หรือทำอะไรไม่ดีกับใครสักคน
ที่ดูเหมือนเป็นคนดีแต่เลวมาก
และพวกเขาถามเขาว่า
"เขาเอามีดเธอไปทำไม
และพวกเขาเอาขวาน ที่อยู่ในโรงรถนอกบ้านไปทำไม"
แล้วเขาตอบว่า "พวกเขาอยากได้ปืน แต่ผมบอกว่าไม่ได้"
"และในเมื่อพวกเขา แค่อยากทำลายข้าวของ
ผมก็เลยไม่ได้คิดอะไร"
"และสิ่งที่ผมต้องการคือให้พวกเขาไปพ้นๆ
เพราะพวกเขาทำตัวแปลกมาก"
ลูกชายผมสามารถไปเอาปืนของเราได้
และต่อมา ผมรู้ว่าลูกผมโกหกเขา
เพื่อหาข้ออ้างที่จะไม่ให้ปืนเขา
เขาเป็นคนอ่อนโยนมาก และคงไม่มีทางทำร้ายใคร
นักสืบทอร์เรสบอกว่า "ฟังนะครับ เรารู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
เด็กสองคนที่ก่อเหตุฆาตกรรม
สารภาพและอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว
และจากสถานการณ์แล้ว
ลูกชายคุณคงไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น"
ความจริงคือเขาหนีออกมา
และพวกเขาพูดเองว่า พวกเขายังไม่ได้มีความคิด
ที่จะฆ่าใคร
มันเป็นสิ่งที่เวเนกัสคิดได้ หลังจากพวกเขาเข้าไป
และเห็นว่ามีคนกำลังนอนอยู่ในนั้น
และเมื่อพวกเขากำลังกลับ เวเนกัสคนนั้นพูดทำนองว่า
"กลับไปฆ่าพวกเขากันดีกว่า"
แต่นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่อง
เพราะลูกชายผม ให้การว่าพวกเขามาที่บ้านผม
และลูกชายผมไปส่งพวกเขาแถวนั้น
ที่ที่พวกเขากระทำผิด
เมื่อเรื่องนั้นลงหนังสือพิมพ์ มันทำให้เกิดปัญหามากมาย
และผู้คนพูดคุยกัน
และสันนิษฐานว่า ผมใช้อิทธิพลอะไรบางอย่าง
เพื่อช่วยให้ลูกชายผมไม่ถูกดำเนินคดี
และไม่มีอะไรที่เป็นความจริงเลย
ผมคงอยากให้เขาถูกตั้งข้อหา แล้วเผชิญหน้ากับคณะลูกขุนที่เท่าเทียมมากกว่า
และหวังว่าเขาจะได้รับ การตัดสินว่าไม่มีความผิด
เพราะไม่มีข้อเท็จจริง ที่แสดงให้เห็นความผิดใดๆ
นั่นคือเหตุผลที่ผมไม่อยาก ให้เขาเข้าไปเกี่ยวข้อง
ผมไม่อยากให้เรื่องบ้าๆ พวกนั้น
ทำให้เขาต้องเจอกับความ ทุกข์ทรมานที่เจอมาตั้งแต่ปี 1991
และผมอยากใช้ชีวิตปกติและพอกับเรื่องนี้
และแค่อยากให้มันหายไป
(สำนักงานศาลสหรัฐอเมริกา)
เราได้รับสายแรก
เราไปที่นั่นและเก็บหลักฐาน
คุมพื้นที่และเริ่มสืบสวนตั้งแต่ศูนย์
(โอเจ เฮล เป็นพนักงานสืบสวน ให้สำนักงานอัยการเขต)
(ในลาเรโดมาเกือบ 50 ปี)
(เขาเป็นพนักงานสืบสวนนำฝ่ายอัยการ)
(ในคดีมาร์ติเนซ)
พวกนี้คืออาวุธที่พวกเขาใช้
(ซองบรรจุหลักฐาน)
ทางนี้ ขวานมาแล้ว
นี่คือสิ่งที่ผมเรียกว่า อาวุธประชิด
เมื่อคุณทุบกะโหลกคนด้วยสิ่งนั้น และเลือดสาดไปทั่ว
ทุบกระดูก นี่คืออาวุธประชิด
มันต้องใช้อะไรหลายอย่าง คุณต้องตั้งใจกับสิ่งที่คุณทำจริงๆ
มันไม่ใช่การที่จะบอกว่า ผมทำแต่ผมไม่รู้ตัวว่าทำอะไร
หรือมันเป็นสิ่งที่คุณทำ และเข้าไปในอีกห้องหนึ่ง
แลัวทำเหมือนเดิม
แล้วก็ไปอีกห้องหนึ่งแล้วทำเหมือนเดิม
มันเป็นความคิดที่ต่อเนื่อง
ที่จะทำเรื่องชั่วร้ายแบบนี้
ผู้ต้องหาคนหนึ่งบอกว่า ปิศาจบอกให้เขากลับไป เอาชีวิตคนพวกนั้น
และคุณอาจจะถามว่า ปิศาจเข้ามาเกี่ยวได้ยังไง
ผมคิดว่ากรณีนี้อาจเกิดจากฤทธิ์ของยา
เพราะเห็นได้ชัดว่า พวกเขาใช้ยาอะไรสักอย่าง
และมันสามารถทำให้เมา
อาจทำให้เกิดภาพหลอน หรือทำให้เกิดเสียง
ในกรณีนี้ ผมไม่รู้
ผมคิดว่าคุณต้องถามคนที่ใช้มัน
ถ้าคุณเชื่อว่าพระเจ้ามีจริง และพระเจ้าเชื่อว่าปิศาจมีจริง
คุณก็เชื่อว่าปิศาจมีจริง
(ในวัย 16 ปี มิเกล เวเนกัส ยังอายุน้อยเกินว่าจะได้รับโทษประหาร)
(แต่ท้ายที่สุด เขาก็ได้รับ การลดหย่อนโทษเป็นจำคุก 41 ปีแทน)
(ดังนั้น เขาไม่จำเป็นต้องเบิกความในชั้นศาล) (และไม่เคยเปิดเผยถึงการฆาตกรรมครั้งนั้น)
(กระทรวงยุติธรรมทางอาญาเทกซัส)
(เรือนจำไมเคิลยูนิต)
เอาละ สิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณ...
ผมเลิกบอกใครต่อใครแล้ว
เพราะเรื่องทัณฑ์บนและเรื่องที่ว่า พวกเขาจะมองผมยังไง
อาการผิดปกติทางจิตของผมเกิดขึ้น ตอนที่ผมอายุแปดขวบ
เจ็ดหรือแปดขวบ
(มิเกล เวเนกัส)
ตอนแปดขวบ ผมถูก...
ทำให้เชื่อว่าผมเป็นบุตรของปิศาจ
ในฮัวเรซ ที่นั่นเคยมีแม่ม่ายดำเต็มไปหมด
นึกออกไหม แมงมุมพวกนั้น
และผมจะบอกตัวเองว่า "ถ้าผมเป็นบุตรของปิศาจ
แมงมุมพวกนี้จะไม่กัดผม"
และผมจะใส่แมงมุมแม่ม่ายดำ ลงไปในขวดโหล แล้วก็ไปจับมัน
และถอดเสื้อตัวเอง
นอนบนพื้นแล้วบอกเพื่อนๆ ว่า "ฉันเป็นบุตรของปิศาจ"
ผมจะเปิดฝาแล้ว เทแม่ม่ายดำพวกนั้นลงบนอก
ไม่มีตัวไหนกัดผมเลย
ผมก็เลยคิดว่า
ผมทำให้ตัวเองเชื่อได้ว่า ผมเป็นบุตรของปิศาจด้วยเรื่องนี้
นั่นคืออาการที่ผมมีในระยะสั้นๆ
มันมาแล้วก็หายไป
(เมื่ออายุ 13 ปี เวเนกัสย้ายจากฮัวเรซ เม็กซิโก)
(มาที่ลาเรโด เทกซัส)
ผมรู้จักมาร์ติเนซตอนเกรดสิบ ในคาบพื้นฐานพีชคณิต
ผมไม่รู้จักมานูเอล ฟลอเรส ผมไม่รู้ว่าพ่อเขาเป็นผู้พิพากษา
ปรากฏว่าคืนหนึ่ง
เรากำลังสูดโคเคน
และมานูเอล ฟลอเรส เขาแบบว่า มาสะกิด
"นี่ เพื่อน ฉันเล่นโคเคนประจำ"
ซึ่งเป็นเรื่องจริง
เขาเป็นคนมีตังค์ เราไม่มีตังค์
ผมไม่ชอบให้ใครมาพูดแบบนั้นกับผม
ผมไม่ชอบแบมือขอใคร นึกออกไหม ผมไม่ชอบเอาของๆ ใคร
ผมก็เลยบอกว่า "นี่...
จะให้เราทำยังไง เราไม่มีเงิน"
และบังเอิญว่ามาร์ติเนซ มีกุญแจเข้าบ้านหลังนั้น
และพวกเขาก็มีความคิดที่จะขโมย
เพราะหมอนี่น่าจะซุกเงินไว้เยอะ
เพราะมาร์ติเนซรู้จักเขา
ผมแบบว่า "น่าสนใจๆ เป็นความคิดที่ดี"
ผมถามว่า "เราจะขู่หมอนี่ยังไง ให้เขายอมให้เงินเรา"
มานูเอล ฟลอเรส บอกว่า "เอาอย่างนี้ ฉันมีปืน'
ผมแบบว่า "โอเค" ผมพร้อมลุย
ผมก็แบบ "ไปลุยกัน" เพราะผมอยากเล่นโคเคนอีก
และมานูเอลบอกว่า "เดี๋ยวก่อน" แล้วเขาก็จากไปแล้วกลับมา
แล้วบอกว่า "ไม่ได้ พ่อฉันเก็บปืน ไว้ในล็อกเกอร์แล้วล็อกไว้"
และผมบอกว่า "ให้ฉันยืมมีดสิ"
เขามักจะลับมีดของเขาเป็นประจำ
โอเค
ผมบอก "พาไปโรงเก็บของที"
แล้วเราก็ไปโรงเก็บของนั่น
ผมก็มอง แล้วก็เจอขวาน
และมีไม้เบสบอลอยู่ด้วย
ผมบอกว่า "เอาละ เราจะเอาไอ้นั่นไป แล้วก็ไม้เบสบอล"
แล้วผมบอกว่า "แล้ว...
ทำไมเราไม่ฆ่าหมอนั่นไปเลยล่ะ"
และ "แกคงไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า"
ผมโตมากับวัฒนธรรมที่ นิยมความเป็นลูกผู้ชาย
ท้ามาก็ต้องกล้าชน
ผมเล่นยาหลอนประสาทในวันนั้น
แล้วก็... อัดโคเคนเข้าไปอีก
แต่ผมยัง
ผมยังรู้ตัวนะว่า ผมทำอะไรอยู่ นึกออกไหม
เขาขับรถไปส่งเรา แล้วออกไป
แล้วเราก็ไปที่นั่น
แล้วมองเข้าไปทางหน้าต่าง
และผมเห็นคนสามคนอยู่ในนั้น
แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
"นี่ เพื่อน เราควรไปได้แล้ว"
แล้วผมก็บอกว่า "เราไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น"
แล้วมันก็ซึมเข้ามาในความคิดผม ผมต้องฆ่าสามคนนี้
แล้วผมก็นึกขึ้นได้ ตอนผมเด็กๆ เรื่องแมงมุม
ผมคิดว่ามันเป็นสัญญาณ
และผมบอกว่า "ต้องหาวิญญาณให้ปิศาจอีก"
แล้วเราก็ไปหาคนที่นอนอยู่บนโซฟา และเขากำลังหลับ
และผมมีขวาน
แล้วก็แบบว่า...
คิดเรื่องนั้นและผมบอกตัวเองว่า "แต่ฉันกำลังเมาด้วยนี่หว่า"
แต่ขณะเดียวกันผมก็ อยากจะท้าทายตัวเองให้ทำ
แล้วเขาก็ตื่น
เขาตื่นขึ้นมามองหน้าผม
แล้วเขาก็นอนต่อ
และผมบอกกับตัวเองว่า "ปิศาจช่วยฉันไว้"
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมเชื่อ
ผมจามเขาด้วยขวานนั่น
จากนั้น...
ผมไม่รู้ว่าผมทิ้งขวานให้คาอยู่ที่หัวเขา
หรือผมดึงออกแล้ววางไว้ข้างๆ แล้วผมก็เริ่มแทงเขาที่อก
มาร์ติเนซบอกว่าเขาแทง ผู้ชายคนนั้นแค่ครั้งเดียว
ผมไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า
ผมไม่รู้ว่าครั้งเดียว สองครั้ง หรือสาม
ผมสนใจเรื่องอื่นอยู่
ผมคิดว่า "ผมต้องไปจากที่นี่
ผมต้องฆ่าคนพวกนี้แล้วไปจากที่นี่"
นั่นคือสิ่งที่ผมคิด
ไม่นาน ผมก็เห็นว่า มาร์ติเนซไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว
และหลังจากนั้นผมก็ไปดู และเห็นว่าเขาออกมาอ้วก
เขากลับเข้ามาแล้วบอกว่า "ฉันไม่อยากทำแบบนี้เลย เพื่อน"
ผมบอกว่า
"นี่ อย่าออกจาก บ้านหลังนี้จนกว่าเราจะทำสิ่งนี้
ไม่งั้นปิศาจจะฆ่าเรา"
นั่นคือสิ่งที่อยู่ในหัวผม
นั่นคือสิ่งที่ผมเชื่อ นั่นคือสิ่งที่ผมคิด
ผมบอกว่า...
ผมบอกว่า "ฟังนะ
นายหลบไป ฉันจะจัดการที่เหลือเอง"
ผมไปที่ห้องเด็กคนนั้น ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นเด็ก
จนกระทั่งผมเข้าไปเริ่มแทงเขาเข้าที่ท้อง
และผมได้ยินเสียงเขา
"นี่ คุณ" เขาบอกผม "นี่ๆ" แล้วผมก็...
แล้วผมก็เห็นเขา และเขาเป็นเด็ก
ผมไปห้องถัดไปที่สไมลีย์นอนอยู่
ผมใช้ขวานนั่นจามเขาที่หัวและ...
แค่นั้นแหละ
เราไม่เจอเงินสักแดง เราขโมยทีวี เครื่องอัดวิดีโอ
แหวนวงเล็กๆ หรืออะไรก็แล้วแต่
ผมกลับหัวไม้กางเขน
เราขโมยรถไป
และผมมีความสุขเพราะผมไม่ต้องตาย
นั่นคือ...
เหตุผลหลักๆ ที่ผมทำแบบนั้น
มันสมเหตุสมผลสำหรับใครหรือเปล่าไม่รู้
มันสมเหตุสมผลสำหรับผม
ผมฆ่าคนสามคน ผมทำแบบนั้น
ผมไม่โกหก
ผมจะไม่บอกว่าผม ไม่ได้ทำสิ่งที่เลวทรามต่ำช้า
และโทษจำคุก 41 ปีที่ผมได้รับ มันเป็นแค่การตีมือผมเบาๆ
ผมบอกว่า "ต่อให้ผมติดคุกตลอดชีวิต
ซึ่งก็มีโอกาสที่จะเกิดขึ้นได้
ต่อให้ผมติดคุกตลอดชีวิต มันก็คงไม่พอที่จะชดใช้ชีวิตหนึ่ง
ผมบอกไม่ได้ว่า มันมีเหตุผลหรือการไตร่ตรอง หรือความตั้งใจจริงในการไปบ้านหลังนั้น
ผมรู้ว่าคนคนนั้นอยู่ที่นั่น ผมรู้ว่าเขาอยู่คนเดียว
อันที่จริง ผมเคยทำงานให้เขา
มันควรจะเหมือนที่เราเคยทำมาก่อน
ไม่มีใครอยู่บ้าน เข้าไปแล้วขโมยของ
แต่สิ่งที่เวเนกัสยืนยันที่จะทำ...
คือทำลายข้าวของ ถล่มอะไรสักอย่าง
ผมจำไม่ได้ ผมจำไม่ได้ว่ามันเป็นแบบนั้น
ดูเหมือนเขาจะมีอาการเลือกจำ เฉพาะเหตุการณ์ เราทุกคนเป็น
ผมไม่ได้พยายามจะโทษเขา เพราะเราทำมันด้วยกัน
เขาเป็นคนต้นคิดที่จะไปบ้านนั้น
เขารู้ว่าเราจะทำ
เรามีความผิดร่วมกัน
ไม่ว่าเขาจะยอมรับความจริง
หรือไม่ว่าเขาจะบอกว่า "ผมคิดว่าเขาพูดเล่นหรือ..."
ไม่ นายมีส่วนร่วม
และเขาไม่ได้พูดถึงอะไร
หรือเขาไม่ได้ลงรายละเอียด ในเรื่องความสัมพันธ์ของเขากับคุณสไมลีย์
มาร์ติเนซไม่อยากพูดชื่อเขาด้วยซ้ำ
แล้วพอเราเข้าไปในบ้าน และผมถามเขาว่า "หมอนี่เป็นใคร"
"เขาก็บอกว่า ก็แค่ตุ๊ดคนหนึ่ง"
เขาพูดอย่างนั้น เขาเป็นตุ๊ด
สไมลีย์เป็นพวกเฒ่าหัวงู
อย่างน้อยนั่นก็คือสิ่งที่ทนายของผมบอก ทนายคนแรกของผม
และผมยังเด็กมาก ผมถามว่า "เฒ่าหัวงูคืออะไร"
เขาบอกว่ามีหลายครอบครัว ที่ยินดีจะเบิกความในศาล
ว่าคุณสไมลีย์ยุ่งกับลูกๆ พวกเขา
ผมไม่รู้ว่ามาร์ติเนซเล่าอะไรให้พวกคุณฟัง
แต่เขาอยู่กับผู้ชายคนนี้
ผมชื่อ โจ รูบิโอ
ผมเป็นอัยการเขตอยู่ที่นี่ เว็บบ์เคาน์ตีมา 20 ปี
ผมเป็นอัยการที่สั่งฟ้อง
มิเกล แองเกิล มาร์ติเนซ ในคดีฆาตกรรมด้วยเหตุอุกฉกรรจ์
มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเจมส์ สไมลีย์
และไม่มีหลักฐานอะไรที่จะ พิสูจน์เรื่องนั้นได้เลย
ในทางตรงกันข้าม ทุกคนที่เราสัมภาษณ์...
(โจ รูบิโอ อดีตอัยการเขต เทกซัส)
คิด... ไม่ใช่แค่คิด แต่เชื่อว่าจิม สไมลีย์
เป็นพลเมืองดี
ผมไม่รู้ว่ามีผู้ไม่หวังดีปล่อยข่าวร้าย
พวกเขาแค่อยากมีเรื่องซุบซิบ
และพวกเขาเน้นย้ำข่าวลือพวกนั้น
สำหรับผม การที่ต้องไป ออกความเห็นแล้วบอกว่า
เขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับ การกระทำที่ไม่เหมาะสม
ยังไม่ช่วยให้เขาพ้นข้อครหา
และเรายังไม่เคยพบหลักฐาน อะไรก็ตามในเรื่องนั้น
นอกจากว่าเขาเป็นคนรักครอบครัว โบสถ์และงานของเขา
หลังจากมิเกล แองเกิล มาร์ติเนซ ได้รับโทษประหาร
เขาเป็นหนึ่งในจำเลยโทษประหาร ที่อายุน้อยที่สุด
เราเสนอเรื่องการลดหย่อนโทษกับมาร์ติเนซ
เป็นจำคุกตลอดชีวิต
เขาไม่อยากรับการลดหย่อนโทษ เขายืนกรานให้เราไปพิจารณาคดี
เมื่อเราไปพิจารณาคดี เขาได้รับโทษประหารชีวิต
(ในปี 2002 หลังจาก การรณรงค์ในระดับนานาชาติ) (โทษประหารของมิเกล แองเกิล มาร์ติเนซ เปลี่ยนเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิต)
เราได้รับการติดต่อจากคนมากมาย
และเราคุยกันและผมตัดสินใจว่า
แม้ว่าเราตัดสินความผิด
ฐานฆ่าด้วยเหตุอุกฉกรรจ์ไปแล้ว
ผมคิดว่ามันไม่ยุติธรรมสำหรับเขา ที่จะได้รับโทษประหาร
และผู้ร่วมก่อเหตุ
ที่เรารู้สึกว่าน่าตำหนิมากกว่า เพราะเหมือนจะเป็นฝ่ายยั่วยุมากกว่า
ตามกฎหมาย เขาจะรับโทษประหารไม่ได้
เราจึงตกลงกันว่าจะเปลี่ยนโทษของเขา
พวกเขามีความคิดที่จะขโมย
และผมถามว่า "แล้วทำไมเราไม่ฆ่าเขาไปเลย"
"นายคงไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า"
ผมโตมากับวัฒนธรรม ที่นิยมความเป็นลูกผู้ชาย
ท้ามาก็ต้องกล้าชน
(ห้องเขต 406)
ผมไม่อยากคิดในเรื่องที่ว่า
มันเกิดขึ้นจริงๆ หรือเปล่า
คุณคงต้องคิด มันคือสถานการณ์ที่เป็นข้อเท็จจริง
ในเรื่องที่ว่าเขามีชื่อเสียงในทางไหน
คุณรู้จักเขามานานแค่ไหน
คุณอยู่กับเขามานานแค่ไหน
หลักฐานชี้ให้เห็นว่ามีการใช้ยา ในวันนั้น ใช้ยาในปริมาณมาก
ดื่มแอลกอฮอล์ปริมาณมาก
และหลายๆ ครั้ง คนเราก็พูดอะไรต่างๆ
โดยที่ไม่ได้คิดจะทำจริงๆ พวกเขาแค่อยากโอ้อวด
ผมเชื่อว่าพวกเขาเกิดเจตนา เมื่อพวกเขาไปถึงที่นั่น
เมื่อเวเนกัสบอกว่า "ปิศาจต้องการชีวิตพวกเขา"
นั่นคือตอนที่พวกเขา กลับเข้าไปในบ้านหลังนั้น
และก่อเหตุฆาตกรรม
พวกเราคิดว่านั่นคือจุดที่เกิดเจตนา
เด็กบ้านฟลอเรสไม่ได้อยู่ที่นั่น กับพวกเขา
เขาไม่เคยไปที่นั่น
คดีถูกยื่นต่อคณะลูกขุนใหญ่
และพิจารณาหลักฐานทั้งหมด
และตัดสินใจว่าพวกเขารู้สึกว่ามีหลักฐาน
ในการฟ้องเวเนกัสและมาร์ติเนซ แต่ไม่มีสำหรับไมโล ฟลอเรส
ต่อมา มันได้รับการพิจารณา จากเทกซัสเรนเจอร์ส
แล้วก็ไปถึงเอฟบีไอ
และไม่มีการตั้งข้อหาอื่นๆ
ไม่มีใครตัดสินต่างออกไป
ผมว่าผมไม่เคยบอกว่า
ไมโลต้องมา...
รับผิดในเรื่องอะไร
และไม่ได้จะบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไร
ว่ามันไม่มีอะไร
(90 วันหลังจากการสัมภาษณ์ครั้งแรก) (มิเกล มาร์ติเนซยินดีให้สัมภาษณ์อีกครั้ง)
ผมได้รับโทษจำคุกตลอดชีวิต
ไมโลไม่ได้รับโทษอะไร
มุมมองของผม...
พยายามแสดงให้เห็นว่า
สิ่งที่เขาทำ
ก็พอๆ กับสิ่งที่ผมทำ
พยายามทำให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน
ในสิ่งที่เขาได้รับและสิ่งที่ผมได้รับ
พยายามเรียกร้อง...
ความเท่าเทียม
ดูเหมือนเขาจะมีอาการ เลือกจำเฉพาะเหตุการณ์ เราทุกคนเป็น
ผมเล่นยาหลอนประสาทในวันนั้น
แต่ผมยัง ผมยังรู้ตัวนะว่า ผมทำอะไรอยู่ นึกออกไหม
ผมฆ่าคนสามคน
ผมทำแบบนั้น ผมไม่โกหก
ผมจะไม่บอกว่าผม ไม่ได้ทำสิ่งที่เลวทรามต่ำช้า และโทษจำคุก 41 ปีที่ผมได้รับ มันเป็นแค่การตีมือผมเบาๆ
ผมรู้สึกแปลกใจนิดหนึ่งนะ มัน...
ผมไม่อยากบอกว่าผมตกใจและงงมาก
ที่คุณสามารถคุยกับเขาได้
คุณบอกว่าเวเนกัสทำใจ
ยอมรับและสารภาพได้
ในตอนนี้ หลังจากได้รับโทษ 41 ปี
ในความผิดที่เขาคงไม่ยอมรับ
หรือพูดถึงก่อนหน้านั้น
โทษ 41 ปี ผมก็พูดได้ ผมไม่ได้อะไรแบบนั้น
ผมได้รับโทษจำคุกตลอดชีวิต
ผมคิดว่า ไม่ว่าผมจะพูดอะไร
ไม่ว่าผมจะจัดการกับมันยังไง มันก็คือความจริง
และต่อให้คุณสัมภาษณ์นั่นนี่กับผม
มันก็ไม่ได้เปลี่ยนความจริงเรื่องนั้น
มันเป็นไปไม่ได้ที่จะ...
ตอบคำถามของคุณ และทำให้ผมสงบใจได้
เพราะมันมีความจริง
ที่เมื่อผมเดินไปจากตรงนี้ ผมก็ยังต้องเผชิญกับมัน
พวกเขามีความคิดที่จะขโมย
เพราะหมอนี่น่าจะซุกเงินไว้เยอะ
เพราะมาร์ติเนซรู้จักเขา
ไม่จริง เขาโกหก
เขาไม่รู้อะไรเลย
หรือไม่เขาก็โกหกหน้าตาย
แล้วผมถามว่า "แล้วทำไม เราไม่ฆ่าหมอนั่นไปเลยล่ะ"
"แกคงไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า"
ผมโตมากับวัฒนธรรม ที่นิยมความเป็นลูกผู้ชาย
ท้ามาก็ต้องกล้าชน
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเริ่มจากตรงไหน ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะ...
ผมไม่ได้มีคำตอบให้กับทุกอย่าง
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาพูดอะไร ตอนนั้นผมไม่เป็นตัวเอง
นั่นเป็นเหตุผลที่หลายๆ อย่าง
ไม่สมเหตุสมผลสำหรับผม และมันยากที่ต้องพยายาม...
นึกย้อนกลับไป...
หาเหตุผลและแรงจูงใจให้กับสิ่งที่...
มีแต่เวเนกัสกับไมโลที่จะหาเหตุผลได้
สิ่งที่คุณได้จากการสืบสวน
จากบทสนทนาของคุณเอง 25 หรือ 27 ปีหลังจากนั้น
มันอาจเข้าใกล้ความจริง แต่มันก็ยังไม่ใช่ความจริงทั้งหมด
เพราะบางคนก็ยังไม่ยอมรับ
ในสิ่งที่เจ็บปวดที่ต้องยอมรับ
และนั่นคือความจริง นั่นคือชีวิต
พวกเขาคุยกันเรื่องที่จะไปทำลายบ้านคนอื่น
หรือทำอะไรไม่ดีกับใครสักคน
ที่ดูเหมือนเป็นคนดีแต่เลวมาก
มันหมายความว่าไง
ผมคิดว่ามันก็ชัดเจนอยู่แล้วนะ
ผมคิดว่าคำถามคือ "ความเลวที่ว่าคืออะไร"
ยังมีบางสิ่งที่ผม...
ยังไม่ได้จัดการกับมันเอง
ผมจัดการกับมัน
เพื่อให้ผมก้าวต่อไปได้
เพื่อไม่ให้มันเป็น...
สมอที่รั้งผมไว้
แต่มันมี
โซ่ที่ยาวกว่า และสมอก็ยังอยู่ตรงนั้น
เป็นเวลาหลายปีที่ผ่านมา ดูเหมือนว่า
วิธีที่ผมจะจัดการกับมันได้คือ
ปล่อยวางเรื่องของตัวเอง
และคิดถึงเรื่อง...
คนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องโดยที่...
ยอมรับว่าอะไรก็ตาม
ที่เกิดขึ้นกับผม
เป็นแค่เรื่องเล็กๆ
และผมรับมือกับมันได้ ผมจัดการกับมันได้
(หลังจากการเดินเรื่องโทษประหารของเขา) (มิเกล มาร์ติเนซ มีสิทธิ์ที่จะได้รับ การปล่อยตัวโดยมีทัณฑ์บนตั้งแต่ปี 2006)
(จนถึงตอนนี้ ทุกครั้งที่เขาเข้ารับการพิจารณา จากคณะกรรมการทัณฑ์บน)
(เขาถูกปฏิเสธมาตลอด เนื่องจากความผิดที่ร้ายแรง)