Όταν ήμουν παιδί, ο παππούς μου έφερε ένα τουφέκι.
Και η πρώτη σκέψη που έκανα ήταν:
"Γαμώτο, θα ήταν πολύ πιο εύκολο στη ζωή
αν τη σκότωνα και να τελειώνουμε".
Αλλά ήταν μια σκέψη.
Ξέρετε, μια απλή σκέψη.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 160.000 ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΣΕ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ.
ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ, ΠΑΝΩ ΑΠΟ 20.000 ΗΤΑΝ ΕΦΗΒΟΙ ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΣΑΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.
Μακάρι να μου έλεγα τότε να μην το κάνω.
Να έκανα οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό.
ΝΕΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
Και το μισώ που εντέλει επηρέασε τόσο αρνητικά τόσο πολλούς ανθρώπους.
Ειδικά την Άσλεϊ.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ #02313973
ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗΣ #02097700
Η απώλεια της ζωής του θύματός μας βαραίνει τον νου μας.
Και δεν νομίζω ότι ξεπέρασα πλήρως ό,τι συνέβη μέχρι και σήμερα.
Αλλά δεν είμαι στ' αλήθεια δολοφόνος.
Είναι ένας τίτλος που πρέπει να κουβαλώ για την υπόλοιπη ζωή μου.
Δυνητικά είμαστε όλοι επικίνδυνοι.
Σε αποκαλούν τέρας.
Δεν κάθομαι και λέω ότι είμαι αθώος.
Μόλις δολοφόνησα κάποιον εν ψυχρώ.
ΕΙΜΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
ΧΑΜΕΝΗ ΑΘΩΟΤΗΤΑ
ΠΑΡΙΣΙ, ΤΕΞΑΣ
Όταν κάποιος σου χτυπήσει την πόρτα μετά τα μεσάνυχτα,
κάτι δεν πάει καλά.
Η γυναίκα μου ανησυχούσε.
Και όσο το σκέφτομαι, μάλλον είχε δίκιο.
ΡΕΪ ΝΑΛ ΚΑΤΟΙΚΟΣ
Όταν άνοιξα την πόρτα, είδα ένα νεαρό ζευγάρι.
Ήταν μούσκεμα και κρύωναν.
Μου είπαν ότι είχαν πρόβλημα με το αμάξι.
Προσφέρθηκα να τους πάω με το αμάξι μου λίγα χιλιόμετρα παρακάτω
στον προορισμό τους.
Αυτό που ακολούθησε ήταν εντελώς αδιανόητο.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΠΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ
Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι ήταν ικανοί για κάτι τέτοιο.
Με λένε Άσλεϊ Μόρισον και καταδικάστηκα σε 30 έτη.
Ήμουν 17 όταν με συνέλαβαν.
Με λένε Κρίστιαν Σιμς.
Έχω καταδίκη 35 ετών για φόνο πρώτου βαθμού.
Ήμουν 16 όταν με συνέλαβαν.
Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΣΙΜΣ ΚΑΙ Η ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΗΣ ΑΝΝΙ ΛΟΪΣ ΣΙΜΣ ΤΟ 2014.
Μου έπεσαν πολλά στη ζωή μου.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΛΟΥΘΕΡ, ΤΕΞΑΣ
Υπερβολικά πολλά.
Δεν άντεχα άλλο.
Όλοι έχουν τα όρια τους, και νομίζω ότι αυτό ήταν τα δικά μου.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΟΥΙΛΙΑΜ ΧΟΜΠΙ, ΤΕΞΑΣ
Όταν το θυμάμαι,
νιώθω μια μεγάλη αίσθηση απώλειας.
Και αιωρείται πάντα το ερώτημα:
"Κι αν, όμως;"
ΤΟ 2008 Η ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ, ΤΕΞΑΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΑΡΙΣΙ, ΤΕΞΑΣ. ΕΔΩ ΟΙ ΤΕΞΑΝΟΙ ΦΤΑΝΟΥΝ ΠΙΟ ΨΗΛΑ.
Μετακομίσαμε στο Τέξας όταν ήμουν 11.
ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΑΝΤΙΚΕΡΙ
Σε μια μικρή πόλη.
Γενιές και γενιές έχουν μεγαλώσει εκεί.
Στο σχολείο που πήγαινα,
ήμουν πάντα πολύ ήσυχη και ντροπαλή.
Ήμουν πολύ ανασφαλής.
Οπότε, ναι, ήμουν σπασικλάκι.
Μου έκαναν μπούλινγκ.
Αλλά η μπάντα έδωσε σκοπό στη ζωή μου.
Κατάφερα να γίνω επικεφαλής στο τμήμα μου.
Σχεδόν όλοι οι φίλοι μου ήταν στην μπάντα, ναι.
Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΣΙΜΣ ΜΠΗΚΕ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΜΠΑΝΤΑ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΣΛΕΪ.
Γνώρισα τον Κρίστιαν επειδή παίζαμε κι οι δυο κλαρίνο.
Στην αρχή, ήταν πολύ απόμακρος.
Δεν μιλούσε σε κανέναν ούτε είχε φίλους.
Και θυμάμαι ότι μου άρεσε αυτό το μυστήριο,
που έδινε την εντύπωση κάποιου που ήταν...
Που ήταν άθικτος, γιατί κανείς δεν ήξερε κάτι γι' αυτόν.
Αυτό με τράβηξε πολύ σ' αυτόν.
Ο. Λ. ΛΟΥΘΕΡ
Ως έφηβος, ήμουν αρκετά εσωστρεφής.
Έμενα με τους παππούδες μου,
και, ειλικρινά, το μισούσα.
Δεν ήταν ευχάριστο.
Η γιαγιά μου δεν ήταν πολύ...
Πώς να το θέσω;
Ήταν πολύ καταπιεστική.
Και, ειλικρινά,
έκανε τα πάντα για να διαλύσει αρκετές φιλίες που είχα κάνει.
Γι' αυτό, δεν μου επέτρεψα να δεθώ με ανθρώπους,
γιατί, σκόπιμα, πάντα απομονωνόμουν.
Αλλά η Άσλεϊ, επιτέλους, με έκανε να νιώσω αποδεκτός.
Πήγαινα έκτη δημοτικού όταν τη γνώρισα.
Εκείνη πήγαινε πρώτη γυμνασίου.
Ήταν μια όμορφη κοπέλα.
Δεν ξέρω αν θα το έλεγα χημεία.
Είναι αστείο. Είχαμε μια μικρή αντιπαλότητα.
Μου έστειλε μήνυμα, και από εκεί ξεκίνησαν όλα.
ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΕΞΑΣ ΟΥΙΛΙΑΜ ΧΟΜΠΙ
Όσο γνωριζόμασταν, ο Κρίστιαν μου είπε
ότι τον είχαν υιοθετήσει οι παππούδες του,
εξαιτίας κακής ενδοοικογενειακής ζωής, καθώς οι γονείς του δεν τον φρόντιζαν.
Γι' αυτό ποτέ δεν ένιωσε ότι ανήκει κάπου.
Μου είπε για τους παππούδες του και ότι δεν ήταν χαρούμενος.
Ούτε κι εγώ με τη μαμά μου είχαμε την καλύτερη σχέση.
Αυτός με έκανε να νιώσω ότι επιτέλους κάποιος με καταλάβαινε.
Ήταν τόσο ωραίο συναίσθημα, για μια φορά στη ζωή μου, να με καταλαβαίνουν.
Νομίζω ότι εκείνη ήταν η στιγμή
που τον ερωτεύτηκα.
Είχαμε εμμονή μεταξύ μας.
Δεν ένιωθα καν ο εαυτός μου.
Ήμουν σαν προέκτασή του.
Δεν είχε σημασία τι ήθελα ή τι σκεφτόμουν.
Θα έκανα τα πάντα για εκείνον. Και δεν με πείραζε.
Η σπίθα μεταξύ μας άναψε πολύ γρήγορα.
Βλεπόμασταν κάθε μέρα.
Υποθέτω επειδή ερωτεύτηκα,
ή ό,τι κι αν ήταν αυτό, την εμπιστεύτηκα,
ήρθαμε κοντά και της μιλούσα για διάφορα
που δεν είχα πει σε κανέναν άλλον.
Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό μας έφερνε πιο κοντά.
Βρίσκαμε παρηγοριά ο ένας στον άλλον.
Ένα βράδυ τσακώθηκα πολύ άσχημα με τη μαμά μου.
Και, ενστικτωδώς, σκέφτηκα να το πω στον Κρίστιαν.
Θα με προστάτευε. Θα ήταν δίπλα μου.
Έτσι, κατασκευάσαμε μια ιστορία
για να μπορέσει να μείνει μαζί μου,
επειδή πίστευα ότι θα με προστάτευε.
ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 2014 Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΕΜΕΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΛΕΪ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΤΗΣ.
ΗΤΑΝ 16 ΚΑΙ 17 ΕΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ.
Στην αρχή, ήταν τέλεια.
Έμαθα για την ψυχική του υγεία μόνο όταν ήρθε να μείνει με την οικογένειά μου.
Δεν νομίζω ότι το αντιλήφθηκα πλήρως.
Εξοργιζόταν με μικροπράγματα.
Θύμωνε με τις αδερφές μου,
ειδικά με τη μικρότερη που ήταν μόλις τριών τότε.
Είχε φέρει και όπλα στο σπίτι.
Αυτό ήταν τρομακτικό.
Στην αρχή, ήταν τέλεια.
Προφανώς δεν είχα τη γιαγιά μου να μου κάνει τη ζωή κόλαση.
Αλλά τελικά, όσο περνούσε ο καιρός,
τόσο δυσχέραινε η κατάσταση.
Φαινόταν ότι όλα κατέρρεαν και χειροτέρευαν με τον χρόνο.
Και ήθελα να ξεφύγω.
Ξαφνικά, σκέφτηκα "Γάμα το. Θα φύγω".
Είπα στην Άσλεϊ "Δεν ξέρω αν θες να έρθεις μαζί μου,
αλλά εγώ φεύγω".
Απάντησε "Θέλω να έρθω μαζί σου".
Της είπα...
Βασικά...
Τέλος πάντων, αποφάσισε να έρθει μαζί μου.
Ένα σχέδιο είχαμε μόνο, να το σκάσουμε μαζί.
Κλασική εφηβική συμπεριφορά.
Η οποία, όμως, μεταλλάχθηκε.
Ανέφερε ότι ήθελε να σκοτώσει τους παππούδες του,
να τους κλέψει τα πάντα,
ξεκινώντας τη δική μας ζωή. Δίχως κανόνες και αρχές.
Δεν συμφώνησα.
Τον πίστεψα; Όχι και τόσο.
Αλλά θυμάμαι πως τότε ήταν που έπαψα να είμαι χαρούμενη
που ήμουν μαζί του.
Όμως, έμπλεξε την οικογένειά μου στη συζήτηση, απειλώντας τους.
Είπε "Αν εξαλείψω τον λόγο που δεν έρχεσαι μαζί μου,
τότε, θες δεν θες, θα έρθεις μαζί μου". Με το ζόρι, δηλαδή.
Εκείνη τη στιγμή, δεν είχε σημασία αν το πίστευα ή όχι,
γιατί δεν θα έπαιρνα το ρίσκο
να μην πιστέψω ότι ήταν ικανός για κάτι τέτοιο και να κάνω λάθος.
Ειλικρινά, δεν θυμάμαι πώς ξεκίνησε εκείνη η μέρα.
Θυμάμαι να ετοιμάζω βαλίτσες...
και να μπαίνει η μαμά μου στο δωμάτιο ρωτώντας τι συνέβαινε.
Θυμάμαι να κλαίω και να της λέω
"Πρέπει να φύγω από το σπίτι. Μετακομίζουμε. Φεύγουμε".
Και στην εξώπορτα, η μαμά μου με έσπρωξε.
Μου πήρε κλειδιά και κινητό.
Δεν θα επέστρεφα. Πλέον, ήμουν παρελθόν από την οικογένεια.
ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΤΙΣ 17ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014,
Η ΑΣΛΕΪ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣΤΙΑΝ.
Αρχίσαμε να περπατάμε.
Ήταν νύχτα.
Περπατήσαμε για πολλή ώρα.
Στο τέλος, φτάσαμε σε ένα σπίτι...
όπου χτυπήσαμε την πόρτα και ζητήσαμε μεταφορά με αμάξι.
Εκείνος ο άντρας μάς πήγε
κάπου κοντά στο σπίτι των παππούδων του Κρίστιαν.
ΑΦΟΥ ΞΗΜΕΡΩΣΕ, ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑΝ,
ΠΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΕΜΕΝΕ ΚΟΝΤΑ,
ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΗΚΑΝ ΑΔΕΙΟ.
Πήγαμε στης θείας μου.
Ήταν κλειδωμένα.
Έβγαλα τη σίτα, άνοιξα το παράθυρο και μπήκαμε μέσα.
Έψαξα όλο το σπίτι και βρήκα το όπλο.
Έλεγξα τα φυσίγγια και τα ξανάβαλα μέσα.
Είπα στην Άσλεϊ "Θα γυρίσω σε 15 λεπτά. Περίμενε εδώ".
Και έφυγα.
Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΠΗΡΕ ΤΟ ΤΟΥΦΕΚΙ
ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΠΕΖΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ.
Η ΑΣΛΕΪ ΕΜΕΙΝΕ ΠΙΣΩ.
Πήγα στο σπίτι των παππούδων μου.
Είδα τη γιαγιά μου μέσα.
Πήρα κάτι πέτρες από το δρομάκι
και τις πέταξα στη σκάφη στο πίσω μέρος, ώστε να την αναγκάσω να βγει έξω.
Δεν ξέρω, φίλε. Αυτό είναι...
Οπότε,
βγήκε έξω. Μόλις με κοίταξε, πυροβόλησα.
Την πλησίασα.
Έτρεμε ακόμα.
Σκέφτηκα "Μπορεί να είναι ακόμα ζωντανή".
Της έριξα άλλη μία πίσω στο κεφάλι.
"Τα σκάτωσα".
Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου.
"Τι έκανα;"
ΑΦΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΤΟΥ, Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΑΣΛΕΪ.
Γύρισε και ήταν μανιακός.
Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, ακριβώς εκείνη τη στιγμή.
Κουνούσε το όπλο,
έλεγε "Γρήγορα, τα πράγματα στο αμάξι".
Μου φώναζε γιατί αργοπορούσα.
Τα είχα χαμένα.
Μου είπε ότι σκότωσε τη γιαγιά του.
Δεν νομίζω ότι κατάλαβα τι συνέβη από την πρώτη στιγμή
ή και λίγο αργότερα.
Μου το είπε, αλλά όπως ανέφερα, δεν τον πίστεψα.
Δεν ξέρω πότε ακριβώς ο εγκέφαλός μου έπαψε να λειτουργεί
στην αλληλουχία των πραγμάτων.
Ήταν σαν μια πραγματικότητα που δεν θα αντιμετώπιζα.
Ό,τι έλεγε να κάνω, το έκανα χωρίς δισταγμό.
Ποτέ δεν σκέφτηκα να σώσω τον εαυτό μου.
Και δεν ξέρω γιατί δεν σκέφτηκα να το κάνω.
ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΕΚΛΕΨΕ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΣΚΑΣΕ.
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ, Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΚΡΗ.
ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
Η ΑΣΛΕΪ ΚΙ Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ.
ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΝΥΣΕΙ ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 300 ΧΛΜ. ΜΕΧΡΙ ΕΝΑ ΜΟΤΕΛ ΣΤΗΝ ΟΚΛΑΧΟΜΑ.
Είπα στον αστυνομικό ότι το έκανα εγώ. Εκείνη δεν είχε ανάμιξη.
Για να είμαι ειλικρινής, είναι μια αθώα παρατηρητής σε όλο αυτό.
Δεν...
Σίγουρα δεν της αξίζει να είναι φυλακή για δικό μου σφάλμα.
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις πώς είναι να ξυπνάς ένα πρωί,
ξέροντας ότι κάθισες δίπλα σε έναν δολοφόνο σε σχολικό λεωφορείο.
Ακόμα και σήμερα, δεν το συνειδητοποίησα.
Αλλά νομίζω ότι
αν δεν είχε γνωρίσει την Άσλεϊ, δεν θα είχε συμβεί τίποτα.
Με λένε Έρικ Σέλτον
και ήμουν συμμαθητής της Άσλεϊ Μόρισον και του Κρίστιαν Σιμς.
ΜΠΑΝΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΕΡΙΚ ΣΕΛΤΟΝ
Ξέρω τον Κρίστιαν 12 ή 13 χρόνια.
Θα τον περιέγραφα ως κλειστό χαρακτήρα.
Το καταλάβαινες ήταν πολύ έξυπνο παιδί.
Ευφυής, επιμελής.
Απλώς δεν ήταν και ο πιο εξωστρεφής.
Αναμφίβολα, πολεμούσε κάποιους δαίμονες από το παρελθόν του.
Αλλά έπαιρνε καλούς βαθμούς στο σχολείο.
Και συζητώντας μαζί του, καταλάβαινες ότι είχε μέλλον,
σχέδιο, θα τα κατάφερνε στη ζωή.
Η Άσλεϊ ήταν έναν χρόνο μεγαλύτερη από μας.
Στο λύκειο, η διαφορά ηλικίας ενός έτους είναι τεράστια.
Η δυναμική μεταξύ τους ήταν η εξής:
αυτός φιλούσε το έδαφος που περπατούσε εκείνη.
Αν του έλεγε να πηδήξει από γκρεμό,
αυτός όχι μόνο θα το έκανε αλλά θα τη ρωτούσε τι να φορέσει κιόλας.
Δύσκολο να πω τι γινόταν ιδιωτικά,
γιατί προφανώς δεν ξέρω 100%,
αλλά είδα πώς ήταν η σχέση τους.
Γινόταν πάντα το δικό της.
Μα ξαφνικά, όταν συμβαίνει κάτι κακό,
τέτοιας φύσης,
που είναι αξιόποινο,
λέει ότι δεν έχει καμία ανάμιξη.
Αυτό μου κάνει εντύπωση.
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΛΑΜΑΡ
Από την πρώτη στιγμή, ερευνήσαμε την υπόθεση
για δύο εμπλεκόμενα άτομα.
Αλλά μία δυσκολία που βρήκα είναι το γιατί συνέβη.
Για μένα, δεν υπήρχε ξεκάθαρο κίνητρο.
Με λένε Τζιλ Ντρέικ
κι ήμουν βοηθός εισαγγελέα εδώ, στην κομητεία Λαμάρ του Τέξας,
όταν διαπράχθηκε ο φόνος.
Ασχολήθηκα εξαρχής με την υπόθεση.
Όταν δεχτήκαμε την κλήση και μάθαμε ότι ήταν η οικογένεια Σιμς,
είπαμε "Θεέ μου, ο Κρίστιαν Σιμς
υπήρξε θύμα σε υπόθεση στο παρελθόν".
Και κατά κάποιο τρόπο, οι αναμνήσεις άρχισαν να επιστρέφουν.
Ο Κρίστιαν είχε πέσει θύμα σωματικής κακοποίησης ως παιδί το 2006.
Ήταν μια φρικτή υπόθεση.
Ο φίλος της μητέρας του είχε κακοποιήσει σωματικά και σεξουαλικά τον Κρίστιαν Σιμς,
όταν εκείνος ήταν οκτώ ετών.
Η μητέρα μου έκανε σχέση με κάποιον.
Τον έλεγαν Άντονι Τρέντον Μπάρμπουρ.
Δεν ξέρω. Είναι δύσκολο να το συζητήσω.
Ήταν αυτό που λέμε παράφρων.
Συνέβησαν πολλά, διαφορετικά περιστατικά.
Εννοώ, ξυλοδαρμοί και άλλα τέτοια.
Φοβόμουν, έβρεχα το κρεβάτι μου,
κι εκείνος το αντιμετώπιζε με το να παίρνει ένα μανταλάκι
και να το βάζει, ξέρετε, στα ιδιαίτερά μου.
Το λες και σεξουαλικής φύσης.
Ως εισαγγελέας κακοποίησης παιδιών, μου είναι πολύ δύσκολο να ακούω
τα περιστατικά που αναφέρει ο Κρίστιαν, που κάποια ξέρω ότι είναι πραγματικά.
Και με πονάει που τα ακούω.
ΑΡΓΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ
Αυτό το παιδί βίωσε μια φρικτή κατάσταση.
ΤΟ 2007 Η ΤΖΙΛ ΝΤΡΕΪΚ ΑΣΚΗΣΕ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΟΝΙ ΜΠΑΡΜΠΟΥΡ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ.
ΑΥΤΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΘΕΙΡΞΗ
ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΤΟΥ.
Οι παππούδες του ήταν πολύ γνωστή και σεβαστή οικογένεια.
Έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν, του πρόσφεραν ένα σπιτικό.
Όμως, αυτό το παιδί ήταν επόμενο να βιώσει μετατραυματικό στρες.
Έπρεπε να διαχειριστεί τα θέματά του
σε όλη την υπόλοιπη εφηβεία του.
Ευελπιστούσαμε ότι στο στοργικό σπιτικό των Σιμς
θα είχε βοήθεια.
Πήγα να μείνω στους παππούδες μου.
Με το συμπάθιο κιόλας, αλλά γάμα το.
Θα πω τι συνέβη.
Λάθος να κακολογείς τους νεκρούς,
αλλά η γιαγιά μου ήταν το χειρότερο,
το πιο τοξικό άτομο που γνώρισα.
Με κακοποίησε διανοητικά, σωματικά και σεξουαλικά.
Με επισκεπτόταν αργά τα βράδια,
κάνοντας, ουσιαστικά, ό,τι κι ο Τρεντ. Όμως,
αντί να με δείρει, μου προκαλούσε πόνο με άλλους τρόπους.
Έπιανε τα ιδιαίτερά μου και τα στριφογυρνούσε.
Δεν ξέρω, έκανε πολλά σαδιστικά πράγματα.
Χειρότερα από τον Τρεντ.
Πολύ ενδιαφέρον.
Πρώτη φορά ακούω τέτοιου είδους ισχυρισμούς.
Δεν μου αρέσει να προδικάζω την κακοποίηση που ισχυρίζεται ένα άτομο.
Αλλά μπορώ να πω ότι δεν ξέρω αν τον πιστεύω.
Αν είχε κάνει κάτι η γιαγιά του ώστε να θέλει να τη σκοτώσει,
τότε, θα ήταν σημαντικό να το πει στον δικηγόρο του σε δίκη.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΣΙΜΣ ΔΕΝ ΔΙΚΑΣΤΗΚΕ.
ΑΝΤ' ΑΥΤΟΥ, ΔΗΛΩΣΕ ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ ΚΑΘΕΙΡΞΗ 35 ΕΤΩΝ.
Είναι σοκαριστικό να ακούω τον Κρίστιαν να λέει ότι η γιαγιά του τον κακοποίησε.
Αν είχαμε γνώση επ' αυτού,
σίγουρα θα το λαμβάναμε υπόψη, ερευνώντας το περαιτέρω.
Αυτό κάνουμε. Οι εισαγγελείς ζητούν δικαιοσύνη.
Όμως, τη σημάδεψε με όπλο και της έριξε στο μάγουλο,
κατευθείαν στο πρόσωπο.
Και για μένα,
αυτός είναι ο τρόπος του για να νιώσει καλύτερα
που μπήκε φυλακή επειδή τη σκότωσε.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΗΣ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗΣ ΑΝΝΙ ΛΟΪΣ ΣΙΜΣ
Η μαμά μου ήταν η καλύτερη μαμά που υπάρχει.
Πλήρως δοτική και στοργική.
Και μόνο που ο Κρίστιαν είπε ότι η μαμά μου τον κακομεταχειριζόταν
είναι εντελώς εξοργιστικό.
ΛΟΡΙ ΓΚΙΡ ΚΟΡΗ
Είναι ακόμα μια μαχαιριά στην καρδιά,
μια πισώπλατη μαχαιριά.
Τόσο καλά σου φέρθηκαν οι γονείς μου, κι εσύ το ανταπέδωσες έτσι;
Είμαι η Λόρι Γκιρ
και η μαμά μου ήταν η Άννι Λόις Σιμς.
Να μια φωτογραφία της μαμάς και του μπαμπά μου.
Πρέπει να την έβγαλαν μετά την εκκλησία.
Εδώ είναι η μαμά μου στην κουζίνα.
Ναι.
Μακάρι να μου έλυνε τώρα κάποιες απορίες στη μαγειρική.
Όταν οι γονείς μου πρωτοπήραν τον Κρίστιαν,
ήταν απόλυτα σίγουροι. "Αυτό πρέπει να κάνουμε".
Και είναι αδύνατο να τον κακομεταχειριζόταν η μαμά μου.
Δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος και ποτέ δεν θα φερόταν έτσι.
Τον μεγάλωσαν όπως εμένα και τον αδερφό μου.
Όμως, ο Κρίστιαν είχε βιώσει κάτι φρικτό.
Προσπάθησαν να του παρέχουν την αναγκαία βοήθεια και την ψυχοθεραπεία,
καθώς κι ένα σταθερό, στοργικό σπιτικό
ως στήριξη από την πλευρά τους.
Οπότε, δεν υπήρχε τίποτα που να χρειαζόταν και να μην το είχε.
Πρώτη φορά έμαθα για την Άσλεϊ, όταν πήγαν μαζί στον χορό
και είδα τις φωτογραφίες.
Φαινόταν από τη φωτογραφία ότι του άρεσε πολύ.
Αλλά μόλις ήρθε η Άσλεϊ, ο Κρίστιαν άλλαξε τελείως.
Έγινε αντιδραστικός και εριστικός
και όλα αυτά τα συναφή.
Δεν το πιστεύω ότι ο Κρίστιαν θα έκανε ό,τι έκανε,
αν δεν γνώριζε την Άσλεϊ και έκαναν σχέση.
Μισώ την Άσλεϊ Μόρισον.
Κι ας μην κάνει να μισείς τον άλλον.
Πιστεύω ότι η Άσλεϊ είναι εξίσου ένοχη με τον Κρίστιαν, απολύτως.
Νόμιζε ότι μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει
και ότι δεν θα χρειαζόταν να υποστεί τις συνέπειες.
Ήξερα ότι η Άσλεϊ άλλαξε την εκδοχή της.
Είναι πολύ χειριστική.
ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ
ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ, Η ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΑΝΑΚΡΙΘΗΚΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ.
Σε μια ανάκριση, ελπίζεις πάντα για το καλύτερο αποτέλεσμα.
Και ανακρίνοντας την Άσλεϊ, ήλπιζα να μου πει
την πλήρη αλήθεια για όλα όσα έγιναν,
απαντώντας σε κάθε ερώτησή μου.
Όμως, παίρνω πάντα αυτό που θέλω; Όχι.
Με λένε Στέισι ΜακΝίλ.
Είμαι αστυνομικός στο Παρίσι του Τέξας.
ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Όταν πρωτογνώρισα την Άσλεϊ,
η αρχική εντύπωση που αποκόμισα
ήταν ότι έμοιαζε με κλασική 17χρονη μαθήτρια λυκείου,
αλλά ίσως λίγο πιο ανώριμη.
Συζητούσε ελεύθερα και ανοιχτά
και επέλεξε να μου μιλήσει
χωρίς την παρουσία του δικηγόρου της.
Αρνήθηκε ότι γνώριζε εκείνη τη χρονική περίοδο
πως η γιαγιά του Κρίστιαν ήταν νεκρή.
Και έδωσε κατάθεση
πως ο Κρίστιαν δεν είχε τουφέκι όταν έφυγε από το σπίτι.
Η Άσλεϊ έλεγε
"Είμαι μια καημένη, φοβισμένη κοπέλα
που φοβήθηκε ότι ο Κρίστιαν θα έκανε κακό στην οικογένειά μου,
αν δεν συμφωνούσα μαζί του".
ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ, Ο ΣΤΕΪΣΙ ΜΑΚΝΙΛ ΑΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗΝ ΑΣΛΕΪ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ.
Στη δεύτερη ανάκριση,
επιχείρησε να μην εμπλέξει τον εαυτό της σε ποινικό αδίκημα.
Αλλά, εντέλει, αυτό που κατάφερε
ήταν να τον εμπλέξει πλήρως.
Στη δεύτερη ανάκριση, άλλαξε πολλές πληροφορίες ύψιστης σημασίας.
Παραδέχτηκε ότι βοήθησε τον Κρίστιαν να γεμίσει ένα τουφέκι.
Ήταν η πρώτη φορά που παραδέχτηκε ότι ο Κρίστιαν είχε όπλο όταν έφυγε.
Έπειτα, η Άσλεϊ παραδέχτηκε πως ο Κρίστιαν της είπε
ότι σκόπευε να σκοτώσει και τον Μάικ και την Άννι Λόις Σιμς.
Δεν μίλησε κάπου, δεν έκανε καμία ενέργεια.
Δεν έκανε τίποτα για να το αποτρέψει.
Συνεργάστηκαν συντονισμένα, για να διαπράξουν αυτό το αδίκημα.
Αναμφίβολα, είχε ανάμιξη. Είναι κατηγορούμενη και δολοφόνος.
ΣΤΙΣ 12 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015, ΣΤΗΝ ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΑΣΚΗΘΗΚΕ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ
ΣΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΗΣ ΑΝΝΙ ΛΟΪΣ ΣΙΜΣ, ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΕΞΑΣ.
Ίσως σκεφτείς "Εντάξει. Δεν μπορώ να κατηγορηθώ για φόνο,
εκτός αν πυροβόλησα εγώ".
Στο Τέξας, αν με οποιονδήποτε τρόπο συνεργήσεις στη διάπραξη ενός εγκλήματος,
θεωρείσαι δράστης.
Εσύ το έκανες, είτε πάτησες τη σκανδάλη είτε όχι.
Και πιστεύαμε ότι η Άσλεϊ Μόρισον βοήθησε τον Κρίστιαν
πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το έγκλημα.
Η ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟ.
ΣΤΙΣ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017 ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ ΣΕ ΔΙΚΗ.
Ένα από τα βασικά αποδεικτικά στοιχεία της δίκης
ήταν τα γραπτά μηνύματα μεταξύ Άσλεϊ Μόρισον και Κρίστιαν Σιμς.
Εδώ έχω αυτά που αντάλλαξαν στις 16 Δεκεμβρίου 2014,
δηλαδή, δύο μέρες πριν τον φόνο.
Κρίστιαν: "Θα πάω να ληστέψω τους παππούδες μου.
Θα πρέπει να ξεκινήσουμε νωρίς".
Άσλεϊ: "Ναι, χωρίς αμάξι ή λεφτά".
Κρίστιαν: "Ή όλα αυτά με τους παππούδες μου".
Άσλεϊ: "Ναι, υποθέτω".
Κρίστιαν: "Ας το κάνουμε απόψε".
Άσλεϊ: "Δεν ξέρω αν θα με αφήσει εκείνη.
Ειδικά αν μπλεχτεί κι ο μπαμπάς".
Κρίστιαν: "Γάμα τους. Θα σκοτώσω τον μπαμπά σου".
Άσλεϊ: "Οκέι".
Το περιεχόμενο αυτών των μηνυμάτων
μας αποδείκνυε ξεκάθαρα ότι σχεδίαζαν να το σκάσουν,
να ληστέψουν τους παππούδες του
και να σκοτώσουν τον οποιονδήποτε.
Είναι όλα εδώ.
"Θα σκοτώσω τον μπαμπά σου". "Οκέι".
Απάντηση είν' αυτή;
Είναι συνεργός.
Δήλωσα αθώα, γιατί αυτό πίστευα ότι ήμουν.
Νόμιζα ότι θα φανερωνόταν η αλήθεια
και θα έβλεπαν... Θα έβλεπαν εμένα.
Και πως όλα θα ήταν εντάξει και θα μπορούσα να γυρίσω σπίτι.
Αλλά είπαν πως επειδή δεν τον κατήγγειλα πριν το συμβάν,
ενώ μου είπε τι ήθελε να κάνει,
ήμουν εξίσου ένοχη, σαν να είχα πυροβολήσει,
παρόλο που εγώ ποτέ δεν πυροβόλησα.
Δεν ήξερα ότι ήταν ικανός να σκοτώσει τη γιαγιά του.
Βασικά, μου το είχε πει,
αλλά, όπως προείπα, δεν τον πίστεψα.
Αντιλαμβάνομαι όλα αυτά που είχαμε συζητήσει και λοιπά,
όμως, ήταν απλώς ένα παραλήρημα ενός ατόμου θυμωμένου και πληγωμένου.
Δηλαδή, ποια 17χρονη κοπέλα θα σκεφτόταν
ότι ο 16χρονος φίλος της θα το έκανε στ' αλήθεια;
Λογικά, ποιος θα το περίμενε;
ΣΤΗ ΔΙΚΗ, ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ ΒΡΗΚΑΝ ΤΗΝ ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΕΝΟΧΗ ΓΙΑ ΦΟΝΟ
ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ 30 ΕΤΗ ΚΑΘΕΙΡΞΗ.
ΜΟΛΙΣ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΣΙΜΣ.
Ειλικρινά, νιώθω ότι αδικήθηκα.
Γιατί, κατά τη γνώμη μου, όταν σκέφτομαι το παρελθόν,
δεν νομίζω ότι μπορούσα να κάνω κάτι για να τη σώσω.
Ακούω την Άσλεϊ να λέει ότι νιώθει πως αδικήθηκε.
Αλλά της ασκήσαμε δίωξη και καταδικάστηκε.
Αυτό είναι όλο.
H Άσλεϊ Μόρισον απλώς αναθεωρεί ό,τι συνέβη μέσα στο μυαλό της,
για να έχει καθαρή συνείδηση.
Είναι δικαιολογία.
Είναι κάτι που λέει τώρα,
για να νιώσει καλύτερα που τον ακολούθησε προθύμως.
Στη δίκη, οι εισαγγελείς είπαν
ότι η Άσλεϊ Μόρισον ήταν συνεργός στο έγκλημα πέραν πάσης αμφιβολίας.
Αλλά με απασχολεί ένα βασικό αποδεικτικό στοιχείο,
η κατάθεση του Κρίστιαν Σιμς.
"Εγώ το έκανα. Εκείνη δεν είχε καμία ανάμιξη".
ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ, Η ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΑΣΚΗΣΕ ΕΦΕΣΗ.
Με λένε Ρόλαντ Μόσερ
και είμαι δικηγόρος στην πολιτεία του Τέξας.
Εξασκώ την ποινική υπεράσπιση, κατέθεσα την έφεση της Άσλεϊ ως εντολοδόχος της.
Νομίζω ότι κατά μία αίσθηση
η Άσλεϊ συνδέεται με τις πράξεις του Κρίστιαν Σιμς.
Δεν κάλεσε την αστυνομία.
Δεν αρνήθηκε να μπει στο αμάξι μαζί του.
Τον ακολούθησε.
Ωστόσο, υπάρχουν σοβαρά επιχειρήματα πως η Άσλεϊ εξαναγκάστηκε.
Το βασικό στον νόμο συμμετοχικής δράσης
είναι το αν συμμετέχεις πρόθυμα.
Κι αν σε εξαναγκάζουν, δεν συμμετέχεις πρόθυμα.
Η θέση της πολιτείας, ουσιαστικά, είναι πως η Άσλεϊ, μια 17χρονη κοπέλα,
δεν προσπάθησε σθεναρά να διαφωνήσει ή να έρθει σε αντίθεση
με τον εμφανώς συναισθηματικά ασταθή και κακούργο φίλο της.
Όταν, όμως, το τρελό αγόρι σου έρχεται στην πόρτα σου και λέει
"Φεύγω, θα έρθεις μαζί μου και θα σκοτώσω ανθρώπους σήμερα",
εύλογα βγαίνει το συμπέρασμα πως αν κάνεις κάτι που θα τον προσβάλει,
ή τον αναστατώσει η οικογένειά σου,
τότε, θα έρθει η σειρά τους.
ΠΛΑΖΑ
ΑΠΟ ΤΟ 1844 ΠΑΡΙΣΙ, ΤΕΞΑΣ
ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2019 ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ ΤΗΣ ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ
ΜΕ ΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΝΕΑΣ ΔΙΚΗΣ.
Ο ένοχος της υπόθεσης είναι ο Κρις,
όχι η Άσλεϊ.
Θεωρώ πως όταν ο κόσμος συκοφαντεί την Άσλεϊ,
είναι, εν μέρει, επειδή της αποδίδεται πρόθεση,
κάτι που πιστεύω ότι δεν ισχύει καθόλου.
Με λένε Ρίκι Μάρσαλ. Είμαι κλινική ψυχολόγος.
Πραγματοποίησα ψυχολογική αξιολόγηση στην Άσλεϊ Μόρισον.
Και έχω την πλήρη άδειά της, για να μιλήσω για την υπόθεση.
Έκανα τέσσερις διαφορετικές συναντήσεις με την Άσλεϊ, σε σύνολο 12 ωρών.
Ήταν φιλική, αλλά όλο αυτό της άφησε τραύμα.
Σχεδόν παιδικό, από κάποια άποψη.
Και είναι κάποια που εύκολα θα μπορούσε να χειραγωγηθεί.
Για μια έφηβη, το να ανακρίνεται από την αστυνομία χωρίς δικηγόρο
θα ήταν τρομακτικό.
Δεν έγινε επί ίσοις όροις.
ΔΩΜΑΤΙΟ ΑΝΑΚΡΙΣΗΣ
Και δεν εκπλήσσομαι καθόλου που άλλαξε την εκδοχή της.
Ο Κρις είπε
"Μπορώ να σκοτώσω τους γονείς σου
και να φανεί σαν δολοφονία-αυτοκτονία".
Της φάνηκε πολύ σοβαρή απειλή,
άρα, η μόνη επιλογή ήταν να πάει μαζί του.
Ήταν το σχέδιο του Κρις,
οι ενέργειές του, οι σκέψεις του.
Όχι αυτό που ήθελε αυτή.
Το μισώ όταν φέρονται άδικα σε κάποιον.
Νομίζω ότι θα είχε καλές πιθανότητες για διαφορετικό αποτέλεσμα,
αν δικαζόταν εκ νέου.
Αλλά, δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη.
ΕΠΤΑ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΗ ΕΦΕΣΗ, Η ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ
ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΔΙΚΗ, ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΕΝΟΧΗ.
ΣΤΙΣ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020 ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΘΕΙΡΞΗ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ.
Στη δεύτερη δίκη, άλλαξα την ομολογία μου δηλώνοντας ένοχη,
επειδή ήμουν ένοχη.
Και είμαι ένοχη.
Ανεξάρτητα από την ψυχική μου διάθεση,
ανεξάρτητα από το γεγονός ότι απειλήθηκε η οικογένειά μου,
ανεξάρτητα από όλα αυτά, είχα επιλογή:
να προσπαθήσω να τον σταματήσω
και να ζητήσω βοήθεια.
Αναλαμβάνω την ευθύνη των επιλογών μου.
Δεν ξέρω αν θα κατάφερνα να το αποτρέψω.
Αλλά ένα μεγάλο μέρος μου εύχεται να είχα προσπαθήσει.
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ,
Η ΑΣΛΕΪ ΜΟΡΙΣΟΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.
Μου έριξαν πάλι 30 χρόνια.
Ειλικρινά, το θεωρώ αδικία, διότι δεν διέπραξα τον φόνο.
Μιλάω από τη δική μου οπτική γωνία.
Μιλάω βλέποντας τη ζωή μου να ξεγλιστράει μέσα από τα δάχτυλά μου.
Αλλά τώρα είναι η ευκαιρία μου να πω την αλήθεια.
Στις ανακρίσεις της αστυνομίας ήμουν τρομοκρατημένη.
Αλλά θυμάμαι πολύ καθαρά να σκέφτομαι
"Δεν θα με πιστέψουν αν τους πω την αλήθεια για το τι συνέβη".
Ήθελα να εξωραΐσω την κατάσταση.
Εύχομαι να είχα πει την αλήθεια από την αρχή,
γιατί πάντα θα παραμένει το ερώτημα: "Ποια ήταν η αλήθεια;"
Στις ανακρίσεις μου με την Άσλεϊ,
μεταξύ πρώτης και δεύτερης ανάκρισης,
άλλαξε πολλές πληροφορίες ύψιστης σημασίας.
Παραδέχτηκε ότι βοήθησε τον Κρίστιαν να γεμίσει ένα τουφέκι.
Έπειτα, η Άσλεϊ παραδέχτηκε πως ο Κρίστιαν της είπε
ότι σκόπευε να σκοτώσει και τον Μάικ και την Άννι Λόις Σιμς.
Δεν πήγα στο σπίτι των παππούδων του.
Δεν διέπραξα τον φόνο.
Και ποτέ δεν τον βοήθησα να γεμίσει το τουφέκι.
Υπήρχαν πολλές σφαίρες χάμω
και μου ζήτησε να τις μαζέψω και να τις μετρήσω.
Μόνο αυτό έκανα.
Προφανώς, όσο το ξανασκέφτομαι,
αποκλείεται να μην περίμενα ότι θα βλάψει κάποιον, σωστά;
Αυτό πιστεύουν όλοι. Αλλά ταυτόχρονα,
δεν θεωρείς κάποιον ικανό για κάτι τέτοιο,
ειδικά το άτομο που αγαπάς, που έχεις ερωτευτεί.
Ήταν ξεκάθαρο πως η Άσλεϊ Μόρισον βοήθησε τον Κρίστιαν
πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το έγκλημα.
Θα σκότωναν τον οποιονδήποτε.
Κρίστιαν: "Θα σκοτώσω τον μπαμπά σου".
Άσλεϊ: "Οκέι".
"Θα σκοτώσω τον μπαμπά σου". "Οκέι".
Απάντηση είν' αυτή;
Είναι συνεργός.
Τα μηνύματα δείχνουν άσχημη εικόνα. Το καταλαβαίνω.
Ειδικά σε έναν τρίτο παρατηρητή,
φαίνεται πολύ άσχημο.
Εγώ, όμως, δεν τον λογάριαζα τον Κρίστιαν.
Με τις απαντήσεις μου "εντάξει" ή "οκέι",
ήταν σαν να έλεγα "καλά, ό,τι πεις".
Δεν τον πήρα στα σοβαρά.
Αλλά έγινε σοβαρό.
Σίγουρα το μετανιώνω
που δεν προσπάθησα να το αποτρέψω.
Κι αν μπορούσα, θα ήθελα να πω κάτι στην οικογένεια Σιμς.
Αν και δεν επανορθώνει τίποτα, λυπάμαι ειλικρινά.
Συγχρόνως, όμως, δεν μπορώ να αναλάβω την ευθύνη για αυτό που έκανε εκείνος.
Πιστεύω ότι μου αξίζει να είμαι στη φυλακή για τη συμμετοχή μου.
Ναι.
Πιστεύω, όμως, ότι μου αξίζει και καταδίκη 30 ετών γι' αυτό;
Όχι.
Διότι αυτός που τράβηξε τη σκανδάλη
και επινόησε το σχέδιο καταδικάστηκε μόνο σε 35.
ΚΑΙ Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΣΙΜΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.
Πυροβόλησα τη γιαγιά μου, γιατί με χτυπούσε και με κακοποιούσε ως παιδί.
Δεν θα το έκανα για κανένα άλλο λόγο.
Από την αρχή, δεν είχα κανένα σχέδιο.
Ειλικρινά μιλώντας, είμαι ένας απίστευτα έξυπνος άνθρωπος.
Και δεν το λέω για να ακουστώ ξιπασμένος ή κάτι τέτοιο,
αλλά αν το είχα σχεδιάσει, θα το έκανα εντελώς διαφορετικά.
Δεν ανέφερα την κακοποίηση προηγουμένως,
γιατί σκέφτηκα ότι δεν θα με πιστέψουν.
Και μόνο που ο Κρίστιαν είπε ότι η μαμά μου τον κακομεταχειριζόταν
είναι εντελώς εξοργιστικό.
Εκείνη ποτέ δεν θα φερόταν έτσι.
Είναι ακόμα μια μαχαιριά στην καρδιά, μια πισώπλατη μαχαιριά.
Τόσο καλά σου φέρθηκαν οι γονείς μου,
κι εσύ το ανταπέδωσες έτσι;
Οτιδήποτε πω ή κάνω, δεν μπορώ να πείσω τον κόσμο.
Δεν ήταν μπροστά. Δεν το βίωσαν εκείνοι.
Και ειλικρινά,
δεν έχω τύψεις που εκείνη είναι νεκρή.
Νομίζω ότι της άξιζαν πολύ χειρότερα απ' ό,τι έπαθε.
Απλώς το μισώ που τη σκότωσα εγώ ο χαζός.
Ειλικρινά, δεν ξέρω τι σκεφτόταν η Άσλεϊ.
Θεωρώ πως όσα σας είπε
είναι μια μίξη δόσης αλήθειας και πολλών ανοησιών.
Όπως που είπε ότι με φοβόταν και άλλα τέτοια.
Εγώ της φερόμουν σαν πριγκίπισσα.
Ποτέ δεν έκανα κάτι για να την πληγώσω.
Δεν την εξανάγκασα σε τίποτα.
Υποτιτλισμός: Δημήτριος Θωμαΐδης