‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 6)
‎(โบนิตาโฮสเทล)
‎ตายจริง กลับมาแล้วเหรอ
‎ย่าว่าเก็บข้าวของเสร็จแล้ว ‎จะไปโรงพยาบาลอยู่พอดี
‎ได้ข่าวว่าเขาฟื้นแล้วเหรอ
‎- ค่ะ ‎- โธ่ถัง
‎ค่อยยังชั่วหน่อย โล่งอกไปที
‎นึกว่าจะนอนเป็นผักไปแล้ว
‎เป็นห่วงแทบแย่
‎ได้ข่าวว่าเจ็บแค่ขาเองนี่ ‎หัวไม่ได้เป็นอะไร
‎โล่งใจจริงๆ
‎กินข้าวสักหน่อยสิ กินตอนนี้เลยไหม
‎- ขออาบน้ำก่อนดีกว่าค่ะ ‎- อือ
‎ว่าแต่ทำไมตัวเปียกซ่กขนาดนั้น
‎ไม่ได้พกร่มไปเหรอ
‎นี่ แล้วทำไมกลับมาแล้วล่ะ ‎ไม่ต้องอยู่โรงพยาบาลเหรอ
‎ไหนบอกว่าเขาไม่มีคนดูแลไง
‎มีค่ะ ภรรยาเขามาแล้ว
‎ภรรยาเหรอ
‎ภรรยาอะไรที่ไหนกัน ‎ไหนบอกว่าเขาหย่าแล้ว
‎ตามกฎหมายแล้วถือว่ายังไม่ได้หย่าค่ะ
‎งั้นเหรอ
‎นึกว่าหย่าไปนานนมแล้ว
‎ก็ดีแล้วล่ะ ‎ครอบครัวมาอยู่ด้วยแล้วนี่
‎รีบอาบน้ำแล้วออกมานะ
‎ค่ะ
‎เป็นบ้าอะไรอีกเนี่ย
‎ถอยไปครับ
‎อะไรกันคะ
‎ท่านประธาน
‎ระวังนะครับ ท่านประธาน
‎ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ ‎ตั้งสติไว้นะครับท่าน
‎คุณต้องไม่เป็นไรครับ ท่านประธาน
‎เกิดอะไรขึ้นกับพี่คะ
‎ท่านประธาน
‎ท่าทางจะไม่ได้เจ็บแค่ขานะ
‎คงบาดเจ็บที่หัวด้วย
‎ก็เขาทำตัวแปลกๆ ‎พูดจาไร้สาระอยู่นั่นแหละ
‎ถ้าเขาเป็นบ้าไปจริงๆ ‎ฉันจะทำยังไงดีล่ะ
‎แบบนั้นไม่ต้องถอนฟ้องเหรอ
‎เรื่องมันวุ่นวายไปหมดแล้วเนี่ย
‎อยู่ข้างๆ เขาเหรอ ‎แล้วตารางงานฉันล่ะ
‎เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
‎ใครบอกให้คุณเข้าไปได้
‎คุณจองฮีจูใช่ไหม
‎เจอหน้ากันปุ๊บ ‎ก็โกหกฉันซึ่งๆ หน้าเลยนะ
‎รับเงินมาหรือไงคะ
‎ได้มาเท่าไรล่ะ
‎อ๋อ ซอจองฮุนสั่งมาเหรอ ‎อีตาเลขาเฮงซวยนั่นน่ะ
‎คุณจองฮีจูอย่าโลภกับเศษเงินเลย ‎จะเจ็บตัวเอานะ
‎เลิกแส่เรื่องชาวบ้าน ‎แล้วกลับไปเถอะค่ะ
‎ฉันไม่เข้าใจค่ะว่าคุณพูดอะไร
‎บอกให้ไสหัวไปให้พ้นไง
‎ฉันรู้จักหน้าตาเธอแล้วนะ ‎ลองมาวุ่นวายกับฉันอีกทีสิ
‎คุณผู้หญิง
‎รักษามารยาทหน่อยเถอะครับ
‎อย่าทำตัวหยาบคาย ‎กับคนที่ช่วยเหลือ...
‎นายนั่นแหละ ปัญหาใหญ่สุด
‎ไม่เป็นไรนะคะ
‎ครับ
‎คือ...
‎ไม่ต้องใส่ใจหรอกครับ ‎เธอเป็นแบบนี้แหละ
‎แต่จะให้...
‎กลับบ้านไปเถอะครับ
‎อยู่ที่นี่รังแต่จะมีปัญหากว่าเดิม
‎เอาไว้ผมจะโทรหานะครับ
‎พี่คะ
‎ฉันมาแล้วนะ
‎ไม่ได้เจอกันนานเลย
‎ว่าไหม
‎จองฮุน
‎นี่ฉันฝันอยู่ใช่ไหม
‎บอกฉันทีว่าเป็นความฝัน
‎ไม่ใช่ฝันครับ
‎ให้ตายสิ
‎พูดแบบนี้ได้คงไม่เป็นไรแล้วมั้ง
‎นึกว่าหัวกระทบกระเทือนหนักซะอีก
‎ไม่ต้องออกไปถ่ายแบบเหรอครับ
‎ไปได้แล้วมั้งครับ ทุกคนคงรอกันอยู่
‎เดี๋ยวนี้เป็นห่วงงานฉันแล้วเหรอ
‎ผมเป็นห่วงทีมงานทางนั้นครับ
‎ไปเถอะครับ ‎ผมอยู่ที่นี่แล้ว ไม่มีอะไรต้องห่วง
‎เพราะนายอยู่นี่แหละเลยต้องห่วง
‎มีนายอยู่ข้างๆ เขานี่แหละ ‎น่าเป็นห่วงที่สุดแล้ว
‎เลิกพูดจาบ้าบอคอแตกสักที
‎คิดดูดีๆ เถอะครับ ‎ว่าใครไม่ควรอยู่ข้างๆ ท่านประธาน
‎ต้องเถียงคำไม่ตกฟากแบบนี้เลยใช่ไหม
‎ช่วยอยู่แบบนี้ก่อนสักแป๊บนะ
‎แค่แป๊บเดียว
‎คุณคิดว่าผมบ้าหรือเปล่า
‎ผมคิดว่าตัวเองเป็นบ้าไปแล้ว
‎ใครคะ
‎ท่านประธาน
‎- ยังไม่นอนเหรอครับ ‎- มาได้ยังไงคะ
‎คุณขับมาเองเหรอ ขับมาคนเดียวเนี่ยนะ
‎ผมบอกให้คุณฮีจูรับผิดชอบไง
‎- คะ ‎- ที่ลากผู้หญิงคนนั้นเข้ามา
‎แล้วคุณทิ้งผมกลับบ้าน
‎แทนที่จะอยู่รับผิดชอบได้ยังไง
‎เปล่านะคะ...
‎ถึงอยู่ต่อ ‎ฉันว่าฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี
‎นี่คุณหนีออกมาเพราะภรรยาคุณเหรอคะ
‎ช่วยไปเอาของให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
‎- ของเหรอคะ ‎- ของของผมยังอยู่ข้างบนใช่ไหม
‎ตลับใส่เลนส์คงอยู่บนนั้น ‎ช่วยเอามาให้ผมหน่อยได้ไหม
‎พอดีผมขึ้นไปไม่ได้
‎ที่มาก็เพราะเรื่องนี้เหรอคะ
‎ช่วยรีบหน่อยได้ไหมครับ
‎สักครู่นะคะ เข้ามารอข้างในสิคะ
‎ผมรอในรถก็ได้
‎ทำไมล่ะคะ เข้ามาก่อนสิ
‎ในรถปลอดภัยกว่าครับ
‎ค่ะ คุณซอ ฉันเองนะคะ
‎ท่านประธานมาที่นี่ค่ะ
‎เขาไปที่นั่นเหรอครับ
‎ค่ะ มันเกิดอะไรขึ้นคะ
‎เขาหลับไป ผมเลยแวบลงมาข้างล่าง
‎แล้วเขาก็หายตัวไปอีกแล้ว
‎ผมกำลังตามหารอบๆ โรงพยาบาลอยู่
‎ไปที่นั่นได้ยังไงครับ
‎เขาขับรถมาเองค่ะ
‎เฮ้อ จริงๆ เลย
‎เขาอยากได้ของ ให้ฉันทำยังไงคะ
‎อ๋อ เดี๋ยวผมรีบไปครับ
‎แล้วถ้าท่านประธาน
‎พูดอะไรแปลกๆ ก็ตามน้ำไปก่อนนะครับ
‎คุณหมอบอกว่า
‎เขามีภาวะหวาดระแวง ‎จากความเครียดน่ะครับ
‎หวาดระแวงเหรอคะ
‎เขาเห็น แล้วก็ได้ยินอะไรไปเอง
‎แถมบอกว่ามีคนตายถือดาบ ‎โผล่มาตลอดเหมือนผีด้วย
‎หมายถึงคนที่ตายเมื่อวานน่ะเหรอคะ
‎ครับ
‎เมื่อกี้พอคุณฮีจูกลับไป ‎เขาชักด้วยครับ
‎เข้าไปกันเถอะครับ
‎คุณคะ
‎เป็นอะไรไป
‎คุณคะ เกิดอะไรขึ้น
‎- ท่านครับ เกิดอะไรขึ้น ‎- เขาล้มค่ะ
‎- อยู่ๆ ก็ล้มลงไปค่ะ ‎- ท่านประธาน
‎พูดอะไรหน่อยสิคะ เขาไม่ตอบสนอง...
‎ถึงกับต้องฉีดยาระงับประสาท ‎ให้สงบลงเลยนะครับ
‎เห็นดูง่วงๆ แล้ว ผมเลยไม่ได้ระวัง
‎งั้นต่อจากนี้เขาก็จะเห็นภาพหลอน ‎อยู่เรื่อยๆ เหรอคะ
‎ผมก็ไม่รู้ครับ ‎หมอบอกว่าพักสักสองสามวันคงหายเอง
‎ครับ ที่ผมจะบอกคือ ‎รบกวนตามน้ำกับท่านประธานไปก่อน
‎ต่อให้เขาพูดจาไม่เข้าท่าก็เถอะ
‎ได้ยินว่าถ้าไปกระตุ้น ‎อาการจะยิ่งแย่ลงครับ
‎ค่ะ ได้ค่ะ
‎ครับ ผมกำลังไปนะครับ
‎ค่ะ
‎(ศัตรูปรากฏตัว)
‎ท่านประธานคะ
‎ท่านประธาน
‎ท่านประธานคะ
‎(ซีนู เลเวลสี่ โจมตี 460 ‎ป้องกัน 470 ดาบมือสังหาร)
‎(หมดเวลา)
‎(การดวลของคุณถูกยกเลิก)
‎เจอเลนส์ไหมครับ
‎ค่ะ นี่ใช่ไหมคะ
‎ขอบคุณนะครับ
‎ใส่เสื้อคลุมหน่อยสิคะ มันหนาว...
‎(เข้าสู่ระบบครั้งที่ 59)
‎(ปัจจุบันอยู่เลเวลสี่)
‎(ดูพื้นที่รอบหมู่บ้าน)
‎(สถานที่ดวล จัตุรัส ‎อัลกาซาบาคาเฟ่ ร้านอาวุธ)
‎ท่านประธาน ‎ท่านประธานคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ
‎คุณจะไปไหนคะ เดี๋ยวฉันขับให้
‎ไม่เป็นไรครับ
‎เดี๋ยวก่อนค่ะ เดี๋ยวก่อน
‎ลงมาค่ะ ฉันจะขับให้เอง
‎สภาพแบบนี้ขับรถไม่ได้หรอก
‎เปิดประตูเถอะค่ะ คุณไม่รู้ทางด้วย
‎ผมรู้ครับ ไปนอนเถอะ
‎ฉันจะไปนอนได้ยังไง ล้อกันเล่นเหรอ
‎คุณน่ะเข้ามาวุ่นวายกับฉันชัดๆ
‎คุณไปแบบนี้แล้ว ‎ฉันจะหลับลงได้ยังไง ฉันเป็นห่วงนะ
‎ทำไมไม่ยอมฟังที่คนอื่นเขาพูดบ้างเลย
‎ฉันสงสารเลขาซอ ‎ที่ต้องคอยอยู่ข้างท่านประธานจริงๆ
‎งานเขายากที่สุดในโลกแล้ว
‎อย่างน้อยก็ขอให้เขาได้เงินดีแล้วกัน
‎ใครต้องทำงานกับคนอย่างคุณ ‎คงเป็นบ้ากันหมด
‎พูดมาได้ว่าจะขับรถทั้งที่ขาหักอยู่
‎รู้แบบนี้แล้วฉันจะนอนได้ยังไง
‎เห็นว่าได้ยาระงับประสาทมาด้วย
‎ถ้ายายังไม่หมดฤทธิ์ ‎จะเกิดอุบัติเหตุเอาได้นะคะ
‎ตั้งสติหน่อยไม่ได้เหรอ
‎ผมตั้งสติไม่ได้หรอก
‎บอกแล้วไงว่าผมเป็นบ้าไปแล้ว
‎คุณฮีจูก็ป่วยเหมือนกันเหรอ
‎คะ
‎โรคระเบิดสิ่งที่คิดออกมา ‎ได้แค่เวลาโกรธน่ะ เป็นอยู่เรื่อยเลย
‎โกรธทีไรไปเป็นแร็ปเปอร์ได้สบายเลยนะ
‎ตอนนี้ฉันจริงจังมากนะคะ
‎แล้วก็...
‎ฉันอยากให้คุณยกเลิก ‎สัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์
‎ฉันไม่ต้องการเงินนั่น ‎เอาคืนไปเถอะค่ะ ขอร้องล่ะ
‎อยู่ๆ ก็เข้ามาในชีวิตฉัน ‎พาคนอื่นนั่งรถไฟเหาะแบบนี้ทำไมกัน
‎อยู่ๆ ก็คิดจะส่งเงินหมื่นล้านให้ฉัน
‎ตอนนั้นก็ดีใจค่ะ วันนั้นน่ะ
‎ฉันดีใจมากจริงๆ
‎แล้วตอนนี้ยังไงล่ะคะ
‎คุณตกลงมาจากบ้านฉันจนเจ็บตัว
‎ถ้าฉันปล่อยคุณขับรถ ‎แล้วคุณเกิดอุบัติเหตุตายล่ะ
‎ถ้าเป็นแบบนั้น ‎แล้วฉันจะอยู่ต่อยังไง
‎ทำไมถึงต้องทรมานกันแบบนี้ด้วย
‎ที่ผ่านมาไม่มีเงินฉันก็อยู่ได้
‎มีเงินน้อยกว่านั้นสิบเท่า ‎ครอบครัวเราก็ยังอยู่กันได้สบาย
‎เพราะงั้นคุณ...
‎ช่วยยกเลิกสัญญา ‎แล้วเลิกทำให้ฉันหนักใจทีเถอะค่ะ
‎จากนั้นอยากทำอะไรก็ตามใจเลย
‎นั่นมันธุระของบริษัท ‎ผมทำตามใจไม่ได้หรอก
‎งั้นก็เปิดประตูรถสิคะ
‎คุณมาด้วยก็น่าจะดีนะ
‎เพราะไปคนเดียวผมก็กลัวน่ะ
‎ฉันจะขับให้เองค่ะ
‎นั่งข้างๆ ก็พอครับ ‎แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ
‎เราจะไปไหนกันเหรอคะ
‎รู้ทางเหรอคะ
‎รู้ครับ
‎รู้ได้ยังไงคะ จีพีเอสก็ไม่มี
‎(ห่างออกไป 1.8 กม.)
‎ที่นี่เหรอคะ
‎ร้านปิดแล้วค่ะ ท่านประธาน
‎ปิดตอนหนึ่งทุ่มน่ะค่ะ
‎- คุณรู้จักที่นี่เหรอ ‎- แหงสิคะ
‎คนแถวนี้รู้จักกันหมด
‎งั้นโทรหาเจ้าของร้าน ‎ให้หน่อยได้ไหมครับ
‎อยากซื้อของเก่าเหรอคะ
‎ครับ เดี๋ยวนี้เลย
‎สักครู่นะคะ
‎ไม่รับเหรอครับ
‎คงไม่ได้ยินมั้งคะ ‎ป่านนี้คงอยู่ร้านเหล้าแล้วแน่เลย
‎ทำอะไรของคุณคะ
‎ทำอะไรคะ แบบนี้มันบุกรุกนะ
‎ช่วยอธิบายกับเจ้าของร้านให้ผมที
‎ผมไม่มีเวลาแล้ว
‎ว่าไง โดนใครไล่ตามมาใช่ไหม
‎ยินดีต้อนรับสู่อาร์มัส ‎สุดยอดร้านอาวุธในกรานาดา
‎ฉันน่าจะจัด ‎สิ่งที่นายต้องใช้ให้ได้นะ
‎อยากซื้ออาวุธเหรอ
‎(ซีนู เลเวลสี่ โจมตี 470 ‎ป้องกัน 480 ดาบมือสังหาร)
‎(หอกวนิพกพเนจร ‎โจมตี 3,600 ทนทาน 1,500)
‎(เลเวลของคุณต่ำเกินไป)
‎(เพิ่มเลเวลหรือพิชิตภารกิจ ‎เพื่อสะสมเหรียญทอง)
‎(หอกวีรบุรุษ โจมตี 3,300 ‎ทนทาน 2,500)
‎(เลเวลของคุณต่ำเกินไป)
‎นี่ สำเหนียกตัวเองบ้าง ‎เลือกของถูกๆ ลงมาหน่อย
‎ให้ตายเถอะ
‎สวัสดีครับ
‎สวัสดีค่ะ ฮีจูเองนะ
‎อยู่ไหนเหรอคะ พอดีมีเรื่องนิดหน่อย
‎แขกที่โฮสเทลฉัน ‎พลาดไปพังประตูร้านคุณเข้าค่ะ
‎(กริชแห่งน้ำแข็ง ‎โจมตี 720 ทนทาน 550)
‎(เลเวลของคุณต่ำเกินไป)
‎(กริชแห่งลม)
‎(กริชแห่งลม โจมตี 140 ทนทาน 150)
‎(ต้องการซื้ออาวุธชิ้นนี้หรือไม่)
‎(ซื้อกริชแห่งลมสำเร็จ)
‎เลือกได้ดี ต้องมีประโยชน์ ‎กับมือใหม่อย่างนายแน่
‎(ใส่กริชแห่งลมเรียบร้อย)
‎(ศรนักธนูวัยเยาว์ ‎โจมตี 550 ระยะโจมตี 150 ม.)
‎(เลเวลของคุณต่ำเกินไป)
‎(ดาวกระจายนางฟ้า สามชิ้น ‎โจมตี 50 ระยะโจมตี 50 ม.)
‎(ต้องการซื้อด้วย ‎เหรียญทองสิบเหรียญหรือไม่)
‎(ซื้อดาวกระจายนางฟ้าสำเร็จ)
‎(โหมดฝึกฝน)
‎(เขวี้ยงไปที่เป้าหมาย)
‎ได้ค่ะ งั้นฉันจะรออยู่ที่นี่
‎ท่านประธานทำอะไรเหรอคะ
‎ซ้อมอยู่
‎ซ้อมอะไรเหรอคะ
‎ปาดาวกระจาย
‎แต่ผมทำไม่ได้เลย
‎ค่ะ คุณซอ ฉันเองนะคะ
‎(เข้าเป้า)
‎(ศัตรูปรากฏตัว)
‎(ออกจากโหมดฝึกฝน)
‎(เริ่มการต่อสู้)
‎(ซีนู เลเวลสี่ โจมตี 220 ‎ป้องกัน 200 ดาวกระจายนางฟ้า)
‎(เข้าเป้า)
‎(ดาวกระจายนางฟ้าหมด)
‎(ใช้ดาบมือสังหารต่อ)
‎รีบมานะคะ ฉันจะส่งที่อยู่ไปให้
‎ฮีจู
‎คุณลุง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎(การดวลล่าช้าเพราะสิ่งกีดขวาง)
‎(เริ่มดวลต่อได้)
‎(เปลี่ยนอาวุธ)
‎(โจมตีจุดสำคัญสำเร็จ ‎พลังชีวิตศัตรู -140)
‎(ใช้กริชแห่งลมแล้ว)
‎(เปลี่ยนอาวุธ)
‎(โจมตีจุดสำคัญสำเร็จ)
‎(คุณชนะ)
‎(คุณได้รับค่าประสบการณ์ของศัตรู)
‎(ประสบการณ์ +200 ‎โจมตี +30 ป้องกัน +30)
‎(ตอนนี้คุณเลเวลห้า)
‎(นี่คือศพของดร.ชา)
‎(คุณเอาชนะเขาได้เมื่อหนึ่งนาทีก่อน)
‎ฉันฆ่า...
‎ชาฮยองซอกตายอีกแล้ว
‎เป็นการฆ่าครั้งที่สอง
‎ท่านประธาน
‎(ซีนู เลเวลห้า โจมตี 525 ‎ป้องกัน 535 ดาบมือสังหาร)
‎ลุงเจ้าของร้านมาแล้วค่ะ ‎อยากซื้อของไม่ใช่เหรอคะ
‎คุณฮีจูเลือกให้ผมเลยแล้วกัน
‎ฉันเหรอคะ
‎เลือกอะไรก็ได้ครับ
‎ไม่เป็นไรๆ ไม่ต้องห่วงๆ
‎พี่ชายโอเคใช่ไหม
‎- ขอโทษนะคะ ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎รักษาตัวนะ ไปเถอะ
‎ฉันพาคุณไปโรงพยาบาลดีกว่า ‎สีหน้าคุณดูไม่ดีเลย
‎ผมไม่ไปโรงพยาบาล
‎งั้นจะไปไหนคะ
‎ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎ผมไม่อยากตาย
‎แต่ฆ่าคนแล้วรู้สึกแย่จริงๆ
‎(ซีนู เลเวลห้า ดาบมือสังหาร)
‎ฆ่าเขาไปก็ไม่มีประโยชน์
‎ให้ตายสิ ไม่มีทางออกเลย
‎คุณขับรถไปเรื่อยๆ ได้ไหม
‎อยู่ในรถแล้วผมสบายใจกว่า
‎เจอตัวเขาบนเก้าอี้ตัวนี้ครับ
‎กำลังนั่งอยู่
‎คุณชาก็เจอประธานยูจินอู ‎ตรงนี้เหมือนกัน
‎เราพบรอยนิ้วมือของประธานยูจินอู
‎บนคอและปกเสื้อของคุณชาครับ
‎ยิ่งไปกว่านั้น ‎ผลการสืบสวนเบื้องต้นบ่งชี้ว่า
‎ช่วงเวลาที่คุณชาเสียชีวิต
‎คือช่วงที่เขาแยกกับท่านประธาน
‎แล้วจู่ๆ มาเกิดอุบัติเหตุ ‎ตกจากชั้นหกมันแปลกนะครับ
‎คุณจะสื่ออะไร
‎- อะไรนะครับ ‎- คุณกำลังจะบอกผมว่า
‎ลูกชายผมอาจจะโดนเพื่อนตัวเอง
‎ฆ่าตายหรือยังไง
‎ผมขอโทษ
‎ขอโทษค่ะ คุณพ่อ
‎เรื่องอะไร
‎ฉันน่าจะดูแลเขาให้ดีกว่านี้
‎เวลาเจอฉันทีไร
‎เธอขอโทษทุกทีเลยนะ
‎ถ้ารู้สึกผิดชอบมากพอจะขอโทษ
‎ก็ไม่น่าทำอะไรแบบนั้นตั้งแต่แรกสิ
‎ทำตามใจตัวเองไปหมดทุกอย่าง
‎แล้วจะมาขอโทษทำไม
‎ตอนพวกเธอเข้ามาบอกฉัน ‎ว่าจะแต่งงานกัน
‎ก็พูดว่าจะใช้ชีวิต ‎เพื่อชดใช้ทุกสิ่งทุกอย่าง
‎แล้วตอนนี้มันเป็นยังไง
‎ดูซิว่ามันเป็นยังไง คนหนึ่งต้องตาย
‎อีกคนพิการตลอดชีวิต
‎ลูกชายฉัน
‎ลูกชายคนเดียวของฉัน
‎เพราะเธอ...
‎เขาถึงเสียเพื่อน เสียบริษัท
‎เสียพ่อ เสียเกียรติ
‎กลายเป็นคนติดเหล้า
‎แล้วสุดท้ายก็ต้องมาตาย ‎อย่างเป็นปริศนาในต่างประเทศ
‎ส่วนจินอูน่ะ...
‎ใช่ ฉันรู้ว่าที่ลูกฉันตาย ‎ไม่ใช่ความผิดเธอ
‎แล้วก็รู้ว่าเธอไม่ผิด ‎ที่จินอูกลายเป็นแบบนี้
‎แต่ฉันปลอบใจเธอไม่ลงหรอก
‎ฉันไม่สงสารเธอเลย
‎ไม่เลยสักนิด
‎แล้วก็เรื่องจินอูน่ะ
‎ครอบครัวฮยองซอกควรตัดสินใจ ‎ว่าจะทำการชันสูตรอย่างละเอียดไหม
‎และครอบครัวเขา ‎มีแค่เธอกับฉันเท่านั้น
‎แต่มันก็มีความเป็นไปได้
‎ที่ผลจะชี้ไปหาจินอู
‎เธออยากให้ทำยังไง
‎อยากให้ชันสูตรหรือเปล่า
‎อาจารย์ครับ
‎มาตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ชั่วโมงก่อนครับ
‎ไปเจอฮยองซอก
‎แล้วก็จินอู จากนั้นก็มาเลยครับ
‎จินอูเป็นไงบ้าง
‎ได้เจอแค่ตอนหลับครับ
‎ตอนได้สติ เขามีอาการวิตกกังวล
‎เลยให้ยาระงับประสาทอยู่เรื่อยๆ
‎- ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม ‎- ครับ
‎เขาเจอฮยองซอกตรงนี้
‎เรามาสรุปให้มันจบๆ ไปดีกว่า
‎ไม่มีเวลาแล้ว
‎ถ้ามัวลังเล ‎พวกนักข่าวจะเริ่มเขียนข่าวกัน
‎ประเด็นยิ่งน่าซุบซิบด้วย
‎ความจริงไม่สำคัญกับคนพวกนั้นหรอก ‎แค่อยากปลุกเร้าคนเท่านั้นแหละ
‎แล้วประเด็นไหน ‎จะเร้าได้ดีกว่านี้อีกล่ะ
‎ก็จริงครับ
‎ฉันคุยกับซูจินมาแล้ว
‎ชันสูตรไปฮยองซอกก็ไม่ฟื้นขึ้นมา
‎เห็นทางนั้นบอกว่า ‎คงหาสาเหตุการตายได้ยากด้วย
‎ถ้าเราตัดสินใจจะให้ชันสูตร
‎นักข่าวก็จะเริ่มเต้าข่าว ‎ว่าเขาโดนฆาตกรรม
‎และฉันมั่นใจอย่างหนึ่งเลย
‎สองสามปีมานี้ ‎ฉันต้องฟังข่าวลือเรื่องเธอสามคน
‎มามากมายเหลือเกิน
‎แต่ครั้งนี้ฉันการันตีได้ ‎ว่ามันจะหนักหนากว่านั้นมาก
‎แล้วยังอยากให้ชันสูตรอีกเหรอ
‎ไม่ค่ะ
‎เราตัดสินใจกันมาแล้ว
‎ฉันไม่อยากให้มาวุ่นวาย ‎กับร่างลูกชายฉัน
‎แล้วฉันก็...
‎ไม่สงสัยในตัวจินอูด้วย
‎ดังนั้นก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องชันสูตร
‎เธอล่ะ
‎คิดว่ายังไง
‎ท่านประธานบอกผมว่า ‎เขาปราบคุณชาราบคาบแล้ว
‎เขาโทรหาผมตอนเช้ามืด
‎แล้วบอกว่าปราบประธานชาสำเร็จแล้ว
‎ดูตื่นเต้นมากด้วยนะ
‎หรือว่าจะใช้กำลังกับเขา ‎ตอนเล่นเกมอยู่จริงๆ
‎อาจโดนฟ้องข้อหา ‎ทำร้ายร่างกายหรือพลั้งมือฆ่าได้นะ
‎หัวหน้าทีมชเว
‎พูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง
‎ผมแค่ไม่สบายใจที่เขาบอกผมว่า
‎ปราบประธานชาได้น่ะครับ
‎ฉันคงทำอะไรบ้าๆ ลงไปแล้ว
‎ถ้านายไม่เรียกฉันก่อน
‎ถ้าเกิดมีมีดอยู่ในมือ
‎ฉันอาจจะแทงหมอนั่นไปแล้วก็ได้
‎เธอคิดว่ายังไง
‎ผมว่าเรื่องนี้...
‎ไม่มีทางเป็นเขาหรอกครับ
‎งั้นก็มาจบเรื่องกัน
‎เราจะจัดการทุกอย่างแล้วกลับไปก่อน
‎ส่วนเธอก็ประเมินอาการจินอูดู
‎แต่อันดับแรก กำจัดโกยูราทิ้งซะ
‎เธอก่อเรื่องเยอะไปแล้ว
‎ครับ
‎พออาการเขาดีขึ้น ‎ก็ส่งเขาไปอเมริกาเลยนะ
‎ถึงหมอจะบอกว่าไม่มีหวังมากนัก
‎แต่ก็น่าจะลอง ‎ทำกายภาพบำบัดให้ถึงที่สุด
‎ครับ ผมจะเตรียมการทุกอย่างเอง
‎กินเถอะ
‎แล้วการตายของฮยองซอกก็เลือนหายไป
‎ง่ายๆ แบบนั้น
‎และตอนที่ผมหลับใหลใต้ฤทธิ์ยานอนหลับ
‎ทุกคนก็ไปจากกรานาดา
‎ทั้งซูจิน
‎มาแล้ว
‎- ศาสตราจารย์ครับ ‎- พูดอะไรหน่อยสิครับ
‎พูดอะไรหน่อยค่ะ
‎ทั้งอาจารย์
‎ไอ้เลวพวกนั้นหลอกฉัน ‎แล้วพาเขาไปที่อื่น
‎ฉันไม่รู้ว่าเขาโดนพาไปไหน
‎จะฆ่ามันให้หมดเลย โธ่เว้ย
‎ชาบยองจุน ฉันไม่ปล่อยไว้แน่
‎ตาเฒ่านั่นเสียสติไปแล้ว
‎กล้าดียังไงมาเอาตัวสามีฉันไป
‎- แม้แต่ยูรา ‎- พวกนั้นใหญ่โตมาจากไหน
‎คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
‎รวมถึงฮยองซอกด้วย
‎ระหว่างนั้นผมก็ใช้ยานอนหลับ ‎ด้วยความสมัครใจ
‎หลังจากพบว่า ‎ชาฮยองซอกจะไม่มาปรากฏตัว
‎ตอนผมหลับ
‎ห้วงนิทราเลยเป็นที่หลบภัยของผม
‎ผมนอนหลับไปเรื่อยๆ ‎เพื่อหลบหนีจากความกลัว
‎จินอู
‎งานรอเป็นกองแล้ว ‎ฉันต้องกลับโซลแล้วนะ
‎มีอะไร...
‎อยากจะบอกฉันไหม
‎เรื่องอะไร
‎เปล่า ถามเฉยๆ น่ะ
‎ไม่มีใครถาม
‎ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ระหว่างผมกับชาฮยองซอก
‎ในวันนั้น
‎ถ้ามีคนถาม
‎ผมก็คงตอบไปแล้ว
‎ว่าผมฆ่าฮยองซอกตาย
‎แต่ไม่มีใครกล้า
‎ถามคำถามนั้นกับผม
‎พวกเขาคงกลัวความจริง
‎ผอ. ได้เวลาไปขึ้นเครื่องแล้วครับ
‎อดทนไว้นะ แล้วฉันจะโทรมา
‎(สนามบินเฟเดริโก การ์เซีย ‎ลอร์กา กรานาดา)
‎พี่ซอนโฮก็ไปจากที่นี่เช่นกัน
‎เมื่อผมได้สติขึ้นมาอีกที
‎ก็เหลือแค่เราสองคนอีกครั้ง
‎คุณลุง
‎ไม่ได้เห็นลุงตื่นมาสักพักเลย
‎นอนไม่หลับแล้วน่ะ
‎คงเพราะเลิกใช้ยานอนหลับแล้วมั้งคะ
‎คุณหมอไม่ให้ยาแล้วค่ะ
‎กินไปเรื่อยๆ ไม่ดี
‎ตอนนี้ไม่เห็นผีแล้วเหรอคะ
‎เวลานี้ไม่ต้องไปเรียนหรือไง
‎วันนี้ไม่ได้ไปค่ะ
‎บอกว่ามีคนต้องคอยดูแล
‎"คอยดูแล" เหรอ
‎- ดูแลฉันเหรอ ‎- ค่ะ
‎แต่ลุงคะ หนูชอบที่นี่มากเลย
‎สระน้ำนี่แบบว่า
‎สุดยอดเลยค่ะ
‎พรุ่งนี้หนูพาเพื่อนมาได้ไหมคะ
‎พวกนั้นต้องชอบแน่เลย
‎ไม่เห็นเหมือนมาดูแล ‎ดูแล้วน่าจะมาพักผ่อนมากกว่านะ
‎หนูก็อยากดูแลนะคะ
‎หนูมาผลัดเวรเฝ้าคุณลุงกับพี่จริงๆ
‎แต่หนูก็ทำอะไรไม่ได้นี่นา
‎เพราะลุงต้องการแค่พี่คนเดียว
‎ฉันพูดตอนไหน
‎ก็ลุงไม่ยอมปล่อยพี่เลยนี่คะ
‎ขอให้พี่อยู่ข้างๆ
‎ฉันเนี่ยนะ
‎เฝ้าไว้ให้หน่อยนะ ‎พี่จะไปเอาผ้าขนหนูผืนใหม่
‎จะไปไหนครับ
‎เดี๋ยวฉันมาค่ะ
‎อยู่ข้างๆ ผมนะ
‎ผมไม่กล้าอยู่คนเดียว
‎ค่ะ ไม่ไปแล้วค่ะ
‎ฉันอยู่ตรงนี้นะคะ
‎เอาไปซักให้หน่อยได้ไหม
‎ตอนนั้นเอาแต่พูดแบบนี้
‎ลุงบอกให้อยู่ข้างๆ ‎พี่เลยไม่ได้ขยับไปไหนเลย
‎พี่นอนที่นี่ตลอดแหละค่ะ ‎ไม่ได้กลับบ้านด้วย
‎ทำไมถึงเรียกหาแต่พี่ล่ะคะ
‎ไม่รู้สิ
‎ว่าไงนะ
‎ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎ว่าทำไมถึงทำแบบนั้น
‎พูดแบบนี้เข้าท่าที่ไหน
‎จริงๆ นะ
‎ต้องลองคิดดูแล้วมั้ง
‎ว่าทำไมถึงพูดแบบนั้น
‎จริงๆ เลย
‎มาหว่านเสน่ห์ใส่พี่ทำไมคะ
‎- หว่านเสน่ห์เหรอ ‎- ก็หว่านเสน่ห์อยู่เห็นๆ
‎เก่งไม่ใช่เล่นๆ ด้วย
‎พูดทีผู้หญิงก็ใจอ่อนยวบ
‎อย่างที่บอก คุณลุงเก่งนะคะ
‎เป็นเจ้าพ่อแห่งการหว่านเสน่ห์เลย
‎ถูกใจฉายาที่หนูตั้งให้ไหม
‎- เป็นเธอจะถูกใจไหมล่ะ ‎- แต่หนูว่าเหมาะมากนะคะ
‎จริงด้วย ลุงคะ โกยูราน่ะ
‎ตอนแรกอุตส่าห์ชอบเพราะสวย ‎แต่ไม่ชอบแล้ว
‎ไม่เหมือนในทีวีสักนิด
‎เจอเธอด้วยเหรอ
‎- เจอที่ไหน ‎- เธอมาที่บ้านเราค่ะ
‎- ใครคะ ‎- แก
‎คุณคะ พูดให้มัน...
‎แกนี่มัน
‎นังบ้าเอ๊ย
‎เตือนแล้วใช่ไหม ‎ว่าให้อยู่ห่างๆ เขาไว้
‎เมาเละเลยค่ะ ‎มาตะโกนแหกปากถามว่าลุงอยู่ไหน
‎แล้วยังไง พี่เธอโดนทำร้ายด้วยเหรอ
‎โดนผลักค่ะ
‎หล่อนพยายามจะตีพี่แบบนี้
‎แต่แขกคนอื่นมาห้ามไว้ค่ะ
‎จะใช้เท้าเตะพี่ด้วยนะคะ
‎นิสัยไม่ดีสุดๆ ตอนนี้เกลียดมากเลย
‎ทำไมถึงแต่งงานกับเธอเหรอคะ
‎เธอไม่เข้ากับลุงเลยสักนิด
‎ทำไมถึงแต่งงานกันล่ะคะ
‎- จำไม่ได้หรอก ‎- จะจำไม่ได้ได้ยังไงคะ
‎นั่นน่ะสิ ตอนนั้นคงหน้ามืดมั้ง
‎ตื่นแล้วเหรอครับ
‎จำผมได้ไหมครับ ผมอยู่ตอนคุณซื้อ...
‎ได้สิครับ ‎คนที่เป็นเหมือนครอบครัวคุณฮีจู
‎คุณย่าห่อโน่นห่อนี่ ‎มาให้เยอะแยะเลยครับ
‎ฮีจูล่ะครับ
‎หลับอยู่ครับ
‎นั่นสิ คงเหนื่อยน่าดู
‎มาอยู่ตั้งหลายวันแล้วนี่
‎รู้สึกยังไงบ้างครับ
‎ไม่คิดว่าคุณจะตื่นอยู่
‎ก็ดูสบายดีนี่ครับ
‎ครับ ก็ไม่แย่นะ
‎หมายถึงสบายดีแล้วใช่ไหม
‎ถ้างั้น...
‎วันนี้ผมพาฮีจูกลับบ้านได้ไหมครับ
‎- อะไรนะ ‎- วันนี้
‎วันเกิดฮีจูครับ
‎กลัวว่าวันเกิดแล้ว ‎เธอยังต้องติดอยู่ที่นี่
‎ผมพาเธอไปข้างนอกได้ไหมครับ
‎เพื่อนๆ วางแผนจัดงานวันเกิดให้อยู่
‎ผมไม่รู้ว่าเป็นวันเกิดเธอ
‎ตอนแรกเราเลื่อนไป ‎เพราะฮีจูบอกว่าไปไม่ได้
‎แต่ยังไง ‎วันนี้ก็วันเกิดเธออยู่ดีนี่ครับ
‎งั้นก็ต้องฉลองวันเกิดสิครับ
‎พูดตามตรง ฮีจูก็ไม่ใช่พยาบาลส่วนตัว ‎แต่เธอตั้งใจดูแลคุณมากเลย
‎เพราะคุณเจ็บตัวที่โฮสเทล
‎เธอเลยโทษตัวเอง
‎ฮีจูเป็นคนจิตใจอ่อนโยนน่ะครับ
‎ไม่เห็นต้องคิดแบบนั้นเลย
‎ใช่ไหมล่ะ
‎แต่คุณก็รั้งให้เธออยู่นี่ครับ
‎เอาแต่เรียกหาฮีจูคนเดียว
‎คงเพราะฤทธิ์ยามั้งครับ
‎- ผมคงนึกว่าเธอเป็นเลขาผม ‎- คงงั้นมั้งครับ
‎เธอเป็นห่วงจนกลับบ้านไม่ได้
‎แทบไม่ได้นอนด้วย
‎ผมเป็นภาระมากเลยใช่ไหม
‎ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ
‎ก็ท่านประธานอาการไม่ดี
‎- มันก็เข้าใจได้... ‎- ตอนนี้ผมดีขึ้นแล้วครับ
‎พาเธอกลับไปเถอะ
‎ได้เหรอครับ
‎ค่อยยังชั่ว
‎ท่านประธาน
‎ท่านประธานคะ
‎นึกว่าคุณออกไปคนเดียวอีกแล้ว ‎ตกใจหมดเลย
‎สุขสันต์วันเกิดนะครับ
‎- คะ ‎- วันนี้วันเกิดคุณนี่
‎รู้ได้ยังไงเหรอคะ
‎ผู้ชายที่เป็นเหมือน ‎ครอบครัวคุณฮีจูบอกผมมา
‎คะ
‎อ้าว ฮีจู
‎อ้าว พี่มาตอนไหนเหรอ
‎เมื่อกี้นี่เอง
‎ฉันมารับมินจู แต่เธอก็ไปด้วยกันเถอะ
‎- ทำไมล่ะ ‎- เราต้องไปฉลองกันไง
‎วันนี้วันเกิดเธอนะ
‎ฉันโทรบอกทุกคนแล้ว ทุกคนบอกจะมากัน
‎ฉันบอกแล้วไงว่าไปไม่ได้
‎ท่านประธานไม่เป็นไรแล้ว ‎เขาบอกว่าเธอไปได้แล้วล่ะ
‎ฉลองให้สนุกนะครับ
‎ถ้าผมรู้ก็คงเตรียมของขวัญไว้
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎ฉันไม่ไปหรอก ค่อยฉลองทีหลังก็ได้
‎คุณไม่ต้องมาอยู่ที่นี่หรอก ‎ผมไม่เป็นไรแล้ว
‎ไปพักผ่อนที่บ้านเถอะครับ
‎ไปใส่เสื้อคลุมไป เราจะไปกันแล้ว
‎- แต่ว่าฉัน... ‎- ฉันบอกว่าโทรหาคนอื่นแล้วไง
‎จะยกเลิกอีกแล้วเหรอ
‎ขอรอคุณซอมาก่อนนะ
‎ต้องมีคนคอยดูแลเขาสิ
‎ไม่เป็นไรหรอกครับ
‎ไม่เป็นไรจริงๆ
‎จะทิ้งเขาไว้คนเดียวไม่ได้นะ
‎เดี๋ยวเลขาเขาก็มาแล้วนี่
‎แต่ก็ยังไม่มานี่นา
‎จริงๆ เลย
‎เขาเป็นเด็กเล็กๆ หรือไง ‎ก็ดูไม่เห็นจะเป็นอะไร
‎ไม่เห็นจะดูเป็นบ้าตรงไหน
‎แล้วใครบอกเขาบ้า
‎หมอบอกไม่ใช่หรือไง ‎ว่าเป็นโรคจิตหวาดระแวงน่ะ
‎ฉันเอง
‎ตอนนี้อยู่ในเมืองใช่ไหม
‎ส่งของให้ฉันหน่อยสิ
‎พอยาหมดฤทธิ์
‎ก็เริ่มหวาดระแวงขึ้นมาอีก
‎นอนหลับไปน่าจะดีกว่า
‎แต่ยาหมดแล้ว
‎เหล้าก็โดนเก็บทิ้งไปหมด
‎เป็นอาการป่วยทางจิตหรือเปล่านะ
‎ถึงจะไม่มีสัญญาณอะไร แต่ก็สัมผัสได้
‎ว่าใกล้ถึงเวลา
‎ที่เขาจะปรากฏตัวแล้ว
‎(ประธานยูจินอู)
‎สวัสดีครับ
‎ฉันเองค่ะ ท่านประธาน ‎โทรมาเช็กเฉยๆ น่ะค่ะ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ
‎ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
‎ไม่เป็นไรอยู่แล้วครับ
‎คุณซออยู่ด้วยหรือเปล่าคะ
‎ยังครับ
‎ยังอีกเหรอคะ น่าจะถึงนานแล้วนี่นา
‎ผมขอให้เขาไปทำธุระให้
‎อีกเดี๋ยวคงถึงแล้วล่ะ
‎ค่ะ
‎ทำอะไรอยู่เหรอคะ
‎ดูทีวีอยู่เฉยๆ น่ะ
‎ไม่เบื่อแย่เหรอคะ
‎ก็ไม่นะครับ
‎ตอนนี้ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
‎ถ้าเป็น คุณจะกลับมาเหรอ
‎เจ็บตรงไหนเหรอคะ
‎ผมล้อเล่น ฉลองให้สนุกนะครับ
‎เอาไว้ฉันจะเอาของกินไป ‎ถ้าอยากกินอะไร...
‎ไม่ต้องมาแล้วครับ
‎- แต่มัน... ‎- ไม่เป็นไร ไม่ต้องมาหรอกครับ
‎- ทำไมล่ะคะ ฉัน... ‎- แค่นี้นะครับ
‎ฮัลโหล...
‎ใครคะ
‎ไง ฮีจู
‎ว่าไง ราอุล
‎นี่อะไรเหรอ
‎มีคนส่งดอกไม้มาให้
‎ให้ฉันเหรอ ใครส่งมา
‎มีการ์ดอยู่ตรงนี้ไง
‎ขอบคุณนะ
‎- ไปนะ ‎- จ้ะ
‎สุขสันต์วันเกิดครับ
‎ขอบคุณจากใจจริง
‎ยูจินอู
‎อะไรกัน ‎ตัดสายใส่แล้วส่งดอกไม้มาเนี่ยนะ
‎จริงๆ เลย
‎(โบนิตาโฮสเทล)
‎มาแล้ว
‎ฮยองซอก
‎จะตามฉันไปถึงเมื่อไหร่
‎ให้มันจบตรงนี้ไม่ได้เหรอ
‎ฉัน...
‎ฉันอยากพอแล้วจริงๆ นะ
‎ต้องฆ่าฉันให้ตายเหรอถึงจะพอใจ
‎เราต้องสู้กันไปอีกนานแค่ไหน
‎ท่านประธาน
‎ท่านประธาน ผมมาแล้วครับ
‎ท่านประธาน
‎มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ
‎ไปกันได้แล้วล่ะ
‎อะไรนะครับ
‎ตอนนี้ฉันเดินไหวแล้ว กลับกันเถอะ
‎ไม่อยากรบกวนใครแล้ว
‎ทำไมล่ะครับ ทำไมไม่พักอีกสักหน่อย
‎น่าจะรักษาตัวให้ดีขึ้นก่อนนะครับ
‎ผอ.ก็บอกให้กลับไปสัปดาห์หน้า ‎ตั๋วเครื่องบิน...
‎ไม่เอาตั๋วเครื่องบิน ‎จองตั๋วรถไฟให้หน่อย
‎ก่อนอื่น ไปบาร์เซโลนากัน
‎รถไฟเหรอครับ
‎ถ้าอยู่บนเครื่องบิน ‎ไม่รู้ว่าฉันจะทำบ้าอะไรบ้าง
‎ขึ้นรถไฟดีกว่า อยากลงก็ลงได้
‎จะไปตอนไหนครับ
‎วันนี้เลย
‎- สุขสันต์วันเกิด ‎- สุขสันต์วันเกิด
‎- แด่ฮีจูที่รัก ‎- แด่ฮีจูที่รัก
‎- สุขสันต์วันเกิด ‎- สุขสันต์วันเกิด
‎ขอบคุณมากนะ
‎- สุขสันต์วันเกิด ‎- ขอบคุณนะ
‎- สุขสันต์วันเกิดนะ ‎- ขอบคุณนะพี่
‎จริงๆ นะ ขอบคุณมากเลย ‎น่าจะงานยุ่งกันแท้ๆ
‎มา ชนแก้ว
‎- ชนแก้ว ‎- ชนแก้ว
‎- ยอมแพ้แล้วเหรอ ‎- นั่นสิ
‎- ฉันเป็นยาจกสเปนนะ ‎- จ่ายมา
‎- ฉันขายนาฬิกากินไปแล้ว ‎- โกหกหรือไง
‎- ฉันขายไปแล้ว ‎- โทรตอนนี้เลย
‎- ฉันเอาเงินให้เขาหมดแล้ว ‎- ไม่จริง
‎- จริงๆ นะ ‎- ไม่เชื่อ
‎- เป็นเพื่อนหรือนักต้มตุ๋น ‎- ฟังนะ
‎- ไปเลยไป ‎- เราก็รู้จักกันมานาน
‎- นี่ฟังนะ ฉันจะบอกว่า... ‎- นี่ ไม่ๆ
‎- เอาจริงเหรอ ‎- ลุกขึ้นเลย
‎- ฉันให้ไปแล้วไง ‎- นี่
‎- ฉันให้เงินไปหมดแล้ว ‎- จ่ายมาเลย
‎- จ่ายมา ‎- เงินออกอาทิตย์หน้านู่น
‎(จองฮีจู)
‎คุณฮีจูน่ะครับ
‎ให้ผมทำยังไงดี
‎ผมอธิบายสั้นๆ ไปดีไหม
‎ไว้ถึงแล้วค่อยโทรหา
‎บอกเธอว่าเรามีธุระด่วน ‎เลยต้องรีบกลับ
‎เอางั้นเหรอครับ เธอคงผิดหวังน่าดู
‎ครับ สวัสดีครับ
‎คุณซอ ฉันเองนะคะ ‎อยากโทรมาเช็กเฉยๆ ค่ะ
‎ครับ เรียบร้อยดีครับ
‎ไม่มีฉันคงเหนื่อยแย่เลย
‎เดี๋ยวฉันเอาของอร่อยๆ แวะไปหานะคะ
‎อ๋อครับ สักครู่นะครับ
‎เดี๋ยวเธอจะแวะไปที่บ้านครับ
‎ผมว่าเราควรบอกนะครับ
‎เธอคงผิดหวังมากแน่
‎ฮัลโหล
‎ครับ คุณฮีจู
‎ค่ะ
‎คะ
‎กลับไปแล้วเหรอคะ
‎อ๋อค่ะ
‎จะไปตอนไหนเหรอคะ
‎ไปไหนของเธอน่ะ
‎แท็กซี่
‎(กรานาดา)
‎ท่านประธาน
‎รับกาแฟสักแก้วไหมครับ
‎ผมหนีจากกรานาดามา
‎ด้วยความกลัว
‎ตอนนั้นไม่เสียเวลา ‎คิดถึงความรู้สึกใครเลยด้วยซ้ำ
‎แต่ว่า...
‎พ่อหนุ่มยูจินอูนั่น ‎คิดจะไปก็ไปหรือไงกันนะ
‎การดวลแรกจะเริ่มที่สถานที่สำคัญ ‎พวกจัตุรัสของแต่ละเมือง
‎ที่โซลก็เป็นจัตุรัสควังฮวามุน
‎ไม่คิดว่าเธอจะมาด้วย
‎- ยังเห็นภาพหลอนอยู่ไหม ‎- ไม่ครับ
‎ถ้ายังเห็นอยู่ ‎ไม่มีใครทนใช้ชีวิตไหวหรอก
‎ทำไมถึงปิดเป็นความลับ ‎ทำอะไรที่โซลกันแน่
‎ฉันเล่าเรื่องแปลกกว่านี้ให้ฟังไหม
‎ช่วงนี้คุณจองฮีจูเป็นยังไงบ้าง
‎ไม่ได้ข่าวจากเธอมาสักพักแล้ว
‎ครอบครัวคุณฮีจู ‎ย้ายกลับมาเกาหลีสักพักแล้วครับ
‎ขอโทษนะคะ
‎มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
‎สบายดีไหมครับ
‎คำบรรยายโดย: ดนิตา สัตนาโค