‫ترجمه اختصاصی فیلیمو ‫مترجم داود
‫سه مدل آدم وجود داره
‫اونایی که اون بالا هستن
‫اونایی که وسط هستن
‫اونای که اون پایین سقوط کردن
‫سطح 48
‫- گدال. ‫-آره.
‫گداله.
‫و این شروع ماه هست.
‫خب سوال اینجاست:
‫قراره چی بخوریم؟
‫مشخصاً، پس مونده آدم‌های بالایی.
‫- آدم های بالایی کی هستن؟ ‫- آدم های سطح 47 مشخصاً.
‫اسم من گرگ هست.
‫لطفاً سمت گدال خودت بمون.
‫گرگ.
‫بهت چه اسمی دادن؟
‫درسته.
‫ما باید اسم هم دیگه رو بدونیم.
‫برای مدت طولانی با هم هستیم.
‫یا شاید نباشیم.
‫خدا میدونه.
‫اسم من تریماگسی هست.
‫آقای تریماگسی، میدونید ‫هدف گدال چیه؟
‫مشخصه: خوردن.
‫گاهی اوقات، آسونه
‫بقیه اوقات، سخته...
‫بستگی داره کجا برات تعیین شده.
‫خوشبختانه، شماره 48 سطح خوبیه.
‫آدم های زیادی زیر ما هستن؟ ‫بهم نگو...
‫مشخصه.
‫به زودی، تعدادشون کم میشه.
‫- تو، پایین! صدام رو میشنوی؟ ‫- با آدم های پایین صحبت نکن.
‫- چرا؟ ‫- چون اونا پایین ما هستند.
‫آدم‌های بالایی جوابی بهت نمیدن.
‫- چرا؟ ‫- چون بالاتر از تو هستن، مشخصه.
‫تو فکر میکنی همه چی خیلی مشخصه ‫باید مدت زیادی اینجا بوده باشی.
‫ماه‌ها، ماه‌های خیلی خیلی خیلی زیادی.
‫تکرار میکنم، 48 سطح خوبیه.
‫و تو خیلی خوش شانسی.
‫و چه مدت توی این سطح عالی میمونیم؟
‫ما دقیقاً یک ماه اینجاییم.
‫بعدش، ببینیم چی میشه.
‫این آخرین سوالی هست که جواب میدم.
‫صحبت کردن جونم رو میگیره.
‫مخصوصاً وقتی که اطلاعات بیشتری ‫از چیزی که به دست میارم، میدم.
‫عادلانه نیست، مشخصه.
‫از الان به بعد،
‫من به بهت همون اندازه اطلاعات ‫میدم، که به دست میارم.
‫چراغ قرمز رفت و سبز شد.
‫من الان بهت اطلاعات دادم.
‫حالا، تنها اینطوری عادلانه هست ‫که تو هم بهم چیزی بدی، درسته؟
‫چرا چراغ قرمز رفت و سبز شد؟
‫غذا قبلاً خورده شده.
‫این دیگه اینقدر مشخصه ‫که من حتی نمیگم "مشخصه".
‫این حال بهم زنه.
‫بذار ببینم.
‫اگر 47 سطح بالاتر از ما باشه ‫و دو نفر توی هر سطح
‫ما پس مونده 94 نفر دیگه رو میخوریم؟
‫نگران نباش.
‫هر چی بگذره آدم های کمتری ‫بالا سرمون می‌مونند.
‫- تو نمیخوری؟ ‫- گشنه نیستم.
‫میشی.
‫چرا گفتی آدم‌های کمتری ‫ماه بعد هستن؟
‫نمیگم که مشخصه ‫چون که نیست.
‫من خودم تا وقتی که سطح 8 نبودم ‫اینو نفهمیدم.
‫نوشیدنی!
‫با یک چندتا مسلمون و این ‫آدم‌های ضد الکل اون بالا باشند
‫معمولاً، نوشیدنی ها تا الان تموم میشد.
‫واقعاً نمیخوری؟
‫برای بعد.
‫چرا اینکار رو کردی؟
‫برای اون آدم‌های پایین که چیزی بخورن.
‫اگر اون آدم‌های بالای اینکار رو بکنند چی؟
‫احتمالاً میکنند.
‫عوضی ها.
‫- خیلی گرم نیست؟ ‫- و گرم تر هم میشه.
‫گرم تر؟
‫ما تا حد جز غاله شدن میریم.
‫واقعاً؟ چرا؟
‫تقصیر توئه.
‫دما همینجور بالا میره مگر اینکه...
‫- مگر چی؟ ‫- مگر اینکه از شر اون سیب راحت بشی.
‫غذا تا وقتی که سکو توی سطح ‫ما هست، مال ماست.
‫اگر چیزی رو نگه داری ‫دما تا موقعی که پخته بشیم بالا میره.
‫یا تا وقتی که منجمد بشیم پایین میره.
‫بستگی داره.
‫لعنتی.
‫متوجه هستی؟
‫گفتم، متوجه هستی؟
‫چی؟
‫وقتی داخل بری، تا زمانی که ‫دوره ـت تموم نشده نمیتونی بیرون بیای.
‫خب، من پذیرفته شدم؟
‫هنوز نه.
‫میشه وسیله ـم کتاب باشه؟
‫میتونه هر چی که بخوای باشه.
‫دن کیشوت ‫سروانتس
‫دوست دارم بهت بگم برای چی اینجا هستم.
‫برای چی؟
‫خب بعدش تو بهم میگی چرا اینجایی.
‫مشخصه.
‫میخواستم سیگار رو ترک کنم ‫و دن کیشوت رو بخونم.
‫گفتن میتونم یک وسیله بیارم ‫خب، با خودم گفتم من هیچ وقت....
‫داوطلبانه اینجا اومدی؟
‫شش ماه در قبال یک دیپلم معتبر.
‫یک دیپلم معتبر؟
‫من باید دوتا میگرفتم.
‫برای یک سال اومدم.
‫تو چرا اینجایی؟
‫به این یارو یکی میدن و به من هچی نمیدن.
‫اگر جای تو بودم، عقب وامیستادم.
‫- امروز هم قرار نیست چیزی بخوری؟ ‫- مشخصه که نه.
‫خدای فرصت سوزی.
‫تو لیاقت بودن توی این سطح رو نداری.
‫بهم نگفتی که چرا اینجایی.
‫بیخیال، بهم بگو.
‫تنها به شرطی که قول بدی دیگه ‫کلمه "مشخصه" رو استفاده نمیکنی.
‫تو خونه بودم و یک آگهی توی تلوزیون نشون دادن ‫یک آدم ریشو با یک چاقو تیز کن بود
‫میگفت: "سامورائی مکس تیزترین ‫تیغ دندانه ای و صاف"
‫"این چاقو رو ببینید
‫اینقدر کند هست که اسفنج رو هم نمی‌بره
‫ولی این سامورائی مکس ـه
‫و شما میتونید سخت ترین اجسام مثل آجر رو هم ‫باهاش ببرید.
‫و حرفش واقعی بود، بریدش
‫بعدش چندتا زن خانه دار اومدن
‫گفتن که چقدر سامورائی مکس ‫زندگی ـشون رو تغییر داره
‫"ما هیچ وقت نمیتونستیم ‫گوجه فرنگی رو برش بدیم
‫نون رو وقتی می‌بریدیم ‫کلی نرمه ازش می‌ریخیت
‫همشون گفتن: سامورائی ‫مکس زندگی ما رو تغییر داد."
‫راستش، من هیچ وقت گوجه رو پوست نکرده بودم
‫و همیشه نون تیکه شده میخریدم.
‫و هیچ وقت نمیدونم که چرا باید بخوای ‫یک آجر رو با چاقوی آشپزخونه ببری.
‫ولی با خودم گفتم...
‫چرا من چاقوی تیز ندارم؟
‫شاید زندگی من به این خاطر سگ دونی هست ‫که چاقوهای تیزی ندارم
‫دنبال چیزهای کوچک نباش.
‫- چیزهای کوچک، گرگ. ‫- خریدیش؟
‫- مشخصه. ‫- و چیکار کردی؟
‫چاقو هات رو تیز کردی و زدی ‫گلوی یک بنده خدایی رو پاره کردی، یا چیز دیگه؟
‫بعد از اینکه خریدمش ‫تبلیغ بعدی رو تماشا کردم.
‫همون یارو با ریش اومد ‫با همون زن های خانه دار
‫میدونی داشتن تبلیغ چی رو میکردن؟
‫چاقویی که حتی اگر باهاش آجر هم ‫می‌بریدی کُند نمیشد.
‫چاقویی که با هر برش خودش رو تیز میکرد.
‫میدونی اسم اون چاقو چی بود؟
‫- سامورائی پلاس. ‫- اونم خریدی؟
‫- نه، نه.... ‫- مشخصه، اونا اعصابم رو بدجور خورد کردن.
‫این چیزهای کوچک...
‫بخاطر این چیزها کوچک ‫دیگه نمیتونستم تحمل کنم.
‫تلوزیونم رو برداشتم...
‫و از پنجره پرتش کردم بیرون.
‫افتاد روی سر یک مهاجر غیر قانونی ‫که روی دوچرخه ش بود.
‫بهم بگو، مرگ این یارو تقصیر منه؟
‫اون حتی نباید اونجا می‌بود.
‫تو یک آدم رو کشتی و اونا اینجا آوردنت؟
‫اونا به من شانس انتخاب بین ‫تیمارستان و گدال رو دادن.
‫و من اینجا اومدم.
‫گرچه بهم هیچ وقت پیشنهاد یک ‫دیپلم معتبر رو ندادن.
‫چند تا سطح اینجا هست؟
‫نمیدونم، ولی میدونم بیشتر از 132تاس، ‫چون اونجا بودم.
‫صد و سی دوتا؟
‫و بازم بیشتر اون پایین هست.
‫- چقدر غذا به اون سطح میرسه؟ ‫- هیچی.
‫تو نمی‌تونی 30 روز بدون غذا دووم بیاری.
‫من نگفتم که هیچی نخوردم.
‫فقط غذایی اون پایین نبود.
‫و تو میتونی بدون غذا بیشتر از 30 روز دووم بیاری.
‫مشکل وقتی هست که دوبار پشت سر هم ‫توی سطح های پایین بیوفتی.
‫باید به آدم های اون بالا بگیم.
‫- برای چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫ما میتونیم بهشون بگیم که سهم غذای خودشون ‫رو داشته باشن اونا هم پیام رو به سطح 46 بدن
‫و از اونجا هم بره سطح 45...
‫تو کمونیستی؟
‫این عادلانه تره که سهم غذا باشه.
‫اون بالا، اعتنایی به کمونیست ها نمی‌کنند.
‫پس با سطح های پایین شروع میکنم.
‫هی! شمایی که شماره 49 هستین ‫صدام رو می‌شنوید؟
‫دفعه دیگه نوشیدنی بیشتری بذارید، عوضی ها!
‫اینم نوشیدنی‌تون، کثافت ها!
‫کسایی که پایین هستن، پایین هستن.
‫- ماه دیگه ممکنه بالای ما باشند. ‫- آره، و اونا هم همینکار رو میکنند.
‫عوضی ها.
‫من یک کتاب انتخاب کردم.
‫تو چی انتخاب کردی؟
‫مشخصه.
‫سامورائی پلاس.
‫هیچ وقت از این کار خسته نمیشی؟
‫باورنکردنیه.
‫هر چی بیشتر ازش استفاده میکنم ‫تیزتر میشه.
‫- یک آدم بود؟ ‫- البته که آدم بود.
‫امیدوارم از اون ضد الکل ها نبوده باشه
‫چون اینجوری نوشیدنی ـمون کم میشه.
‫توی سطح ها بالاتر ‫هر چی که بخوای میتونی بخوری.
‫ولی هیچی دیگه نیست منتظرش باشی.
‫و کلی فکر و خیال میاد.
‫هیچکی کاری نمیخواد بکنه؟
‫اگر من جای تو بودم ‫دعا میکردم توی سطح میانی بمونی.
‫تو به اون آدم‌های میخوری که ‫وقتی بالاتر میرن، می‌پرند
‫و پایین که میرسند، دل و روده ای براشون نمونده
‫دل و روده شون چی میشه؟
‫امشب برام کتاب میخونی؟
‫این روزها، خوابم نمیبره.
‫دلم برای تلوزیون تنگ شده.
‫چه سطح هایی بودی؟
‫اول که بیدار شدم توی سطح 72 بودم.
‫بعدش 26 بودم،
‫78، 43،
‫11، 79،
‫32،8...
‫ماه پیش توی سطح 132 بودم
‫- و حالا، اینجام. ‫- باشه، و با کی بودی؟
‫چون به این نتیجه رسیدم که همیشه با یک ‫آدم بیدار میشی.
‫- با کی بودی؟ ‫- چرا به این نتیجه رسیدی؟
‫چون گفتی که ما ماه بعدی ‫باهم هستیم، با کی بودی؟
‫کلیت ـش مهم نیست، مهمیش اینه که ‫تو یک چاقوی تیز شونده داری
‫و هم سلولی ـت غیبش زده
‫بعد از اینکه توی یک سطحی بودی ‫که به سختی غذایی بوده.
‫و تو اینطوری به نظر نمیای که ‫یک ماه رو بدون غذا گذرونده باشی.
‫نتیجه گیریش مشخصه، مگه نه؟
‫تو قول دادی که دیگه از این کلمه استفاده نکنی.
‫مشخصه که تو متمم پنجم قانون رو فراموش کردی.
‫مشخصه که تو هم سلولی ـت رو خوردی.
‫جوش اونو نزن، بخور.
‫- مجروح شده؟ ‫- چیز جدی نیست.
‫درسته، می‌هارو؟
‫میشناسیش؟
‫هر ماه پایین میاد.
‫- چرا اونوقت؟ ‫- دنبال پسر کوچیکش میگرده.
‫بچه‌ها هم توی گدال هستند؟
‫خب، خب...دوست داری یک چند روزی نگه ـش دار؟
‫فکر میکردم یک خط قرمزهایی داشته باشی.
‫میخوام بهش کمک کنم.
‫من دارم بهش کمک میکنم.
‫توی گدال همه آزاد هستند که ‫تصمیم بگیرند چی میخوان.
‫اون میخواد پایین بره.
‫میدونی هر ماه اون چیکار می‌کنه؟
‫قبل از اینکه روی سکو بشینه، ‫هم سلولی ـش رو میکشه.
‫اینجوری، شانس اینکه ماه بعدی ‫با پسرش باشه رو داره.
‫تعجب نمیکنم که اگر اون جسدی که ‫دیدی مال هم سلولی ـش باشه.
‫من کسی رو توی سطح 132 نکشتم.
‫سادس، هم سلولی ـم دورانش توی گدال تموم شد.
‫اون الان بیرونه ‫داره با دیپلم معبترش خودنمای میکنه.
‫بعد از هشت روز ‫یک جسد درست روی سکو وقتی تو سطح ـمون بود افتاد.
‫ما گوشت انسان خوردیم.
‫ولی کسی رو نکشتیم.
‫هی!
‫هی! هی!
‫ولش کنید، عوضی ها!
‫یک چند روزی نگه ـش میدارن ‫فضولی نکن.
‫- برام شب کتاب رو می خونی... ‫- هی!
‫یالا! بپر!
‫تنها 6 یا 7 متره.
‫چه فصلی رو میخوای بخونم؟
‫فصل اول، مشخصه.
‫خدایا!
‫یک جایی توی لامانچه، جایی که اسمش ‫اینقدر مهم نیست یادم باشه
‫یک آقایی یکم پیش زندگی میکرد ‫کسی که یک نیزه
‫و یک زره قدیمی و یک سگ مسابقه داشت."
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫چرا میپرسی؟
‫اگر داری، میخوام برامون دعا کنی.
‫بوش رو حس میکنی؟
‫گازه.
‫توی این لحظه ما رو می‌خوابونند.
‫فردا، توی یک سطح دیگه بیدار میشیم.
‫من تو رو پیدا کردم، گرگ.
‫فکر نمیکنم تو مدت زیادی دووم بیاری.
‫ولی پیدات کردم.
‫تو قلب مهربونی داری.
‫ماه دیگه، برام دوماه بیشتر نمی‌مونه.
‫وقتی که بیرون رفتم ‫باید یک دیپلم معتبر بگیرم.
‫و چیز دیگه ای مهم نیست.
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫این ماه، آره.
‫خیلی بی صدا خوابیدی، گرگ.
‫نگران نباش، نگران نباش.
‫آروم باش.
‫اینجا، جای خوبی نیست ‫الان میفهمی؟
‫تو از من جوون تر و قوی تری.
‫ممکنه فورا بهم حمله نکنی
‫ولی زمان بگذره ‫بهم یک طور دیگه ای نگاه میکنی.
‫گرسنگی خوی دیوانگی ما رو آزاد میکنه.
‫بهتره بخوری تا اینکه خورده بشی.
‫مشخصه که من نمیخوام بکشمت.
‫گوشتت به زودی فاسد میشه.
‫و هیچی نداریم که بخوریم.
‫به این معنی نیست همین الان ‫بزنم ناقصت کنم.
‫برای هفته ی اول، گرسنگی کشیدن قابل تحمله
‫تاحالا حلزون خوردی؟
‫به آدم‌های متمدن میگن حلزون.
‫بعضی جاها خیلی با ارزش هستند.
‫قبل از اینکه بخوریشون، باید ‫7تا 10 روز پاکشون کن.
‫خب، نیازی نیست بترسی، هنوز.
‫صداشون رو می‌شنوی؟
‫جیغ و فریاد کسایی که راه میرن
‫میفهمند توی چه سطحی هستند.
‫تو لازم نیست اینکار رو بکنی، تریماگسی.
‫هر چی زمان بگذره ‫دوستی ما خراب تر میشه.
‫و به سمت یک سو ضن دو طرفه پیش میره
‫در نهایت به دعوا و جنایت ختم میشه.
‫میدونم، چون تجربه ـش کردم.
‫تو یک قاتلی.
‫نه، من کسی هستم که وحشت کرده.
‫من از این لذت نمیبرم، حلزون کوچولوم.
‫من حلزون نیستم.
‫متاسفم، برای من آسون تره که فکر کنم تو حلزونی
‫داری ناخالصی ها رو پاک میکنی.
‫میبینی، من واقعاً احساساتی هستم.
‫دیدی؟
‫حتی برای ما استخونی هم نذاشتند.
‫بذار ببینیم، حلزون کوچولوم
‫تو بسته شدی، من نشدم
‫تو کتاب داری، من سامورائی پلاس.
‫مشخصه، تو در موقعیتی نیستی ‫که تقاضایی بکنی.
‫ولی اگر همکاری بکنی،
‫میتونم بهت شانس زنده موندن بدم.
‫تو نمیتونی کسی رو بدون اینکه ‫بکشیش، ناقصش کنی
‫بهت قول میدم هر کاری در توانم هست بکنم.
‫بعد از هشت روز من شروع ‫به بریدن گوشتت میکنم.
‫هر بار سعی میکنم ‫با زخمت درست رفتار کنم.
‫و به تو هم سهمت رو بدم.
‫سهمی از خودم؟
‫به بقای خودت فکر کن ‫و بهم کمک کن.
‫امیدوارم تو دلیلش ‫رو فهمیده باشی
‫و ما بتونیم بریم دن کیشوت بخونیم.
‫بذار ببینم، مرگ یک آدم ممکنه تصادفی باشه
‫ولی این نیست.
‫تو به تنهایی مسئول مرگ من خواهی بود ‫عوضی.
‫نه، آدم‌های بالای ما باعث شدن اینکار رو بکنم.
‫340 نفر قبل از من مقصر هستند.
‫ما میتونیم با تنها خوردن آب ‫دووم بیاریم، تریماگسی.
‫تو ممکنه کاری از پیش ببری
‫ولی من پیرم.
‫من لازمه یادم باشه ماه بعدی ‫ماه آخری هست که اینجام.
‫و اگر دووم هم بیارم....چی میشه که توی یک ‫سطح بد دیگه بی‌اُفتم؟
‫- حالا میفهمی، مگه نه؟ ‫- مشخصه نه.
‫برام امشب دن کیشوت میخونی؟ ‫- مشخصه نه.
‫پس در این صورت، ختم کلام.
‫صحبت کردن جونم رو میگیره.
‫ساکت موندن جونت رو میگیره.
‫زمانش رسیده، حلزون کوچولم.
‫من سعی کردم بخونم...
‫ولی نتونستم.
‫کلمات رو قاطی می‌کردم.
‫ذهنم جوابگو نیست.
‫برای تو بهتره از امروز شروع کنیم.
‫به هر حال، من نمیتونم تضمین کنم ‫کار تمیزی رو انجام بدم.
‫میخوام که بدونی من تو رو مسئول میدونم.
‫نه اون آدم های بالا رو.
‫نه شرایط رو.
‫نه حتی اداره کل رو.
‫تو رو.
‫تو پاک شدی، حلزون کوچولوم.
‫از درون و بیرون.
‫حتی هیچ حس خشمی هم نداری.
‫نگران نباش، فقط چند لقمه از گوشتت هست.
‫به جای حساست دست نمیزنم.
‫آماده ای؟
‫ممنون.
‫اسم پسرت چیه؟
‫بخوری...
‫یا خورده بشی؟
‫تو منو ساختی.
‫نه
‫من بی دفاع بودم و تو هیچ رحمی نکردی.
‫تو با همون احترامی که من در حقت داشتم ‫باهام رفتار نکردی.
‫مشخصه.
‫با اینکه مردی بازم از این کلمه استفاده میکنی.
‫بوی گاز میاد.
‫و تو یک توهمی.
‫شاید.
‫چی مهمه؟ ما الان مثل هم هستیم.
‫هر جفتمون قاتلیم.
‫تفاوتش اینه الان من متمدن ترم.
‫- برو. ‫- نه من هیچ وقت نمیرم.
‫من الان جزوی از تو هستم، من توی بدنت هستم.
‫ولی تو هم جزوی از من هستی
‫حلزونم.
‫صحبت کردن جونم رو میگیره.
‫دیدی؟ درست میگفتم.
‫رامسس دوم! بیا اینجا عزیزم.
‫حیوونه! تنها میخواد دوست باشه.
‫من ایموگیری هستم، اینم رامسس دومه.
‫میتونی حیوون هم توی گدال بیاری؟
‫هیچ راهی نبود من بدون اون بیام.
‫فکر خوبی نیست، یک سگ ‫سوسیسی رو اینجا بیاری.
‫اینجا، اون بیشتر از یک سگ سوسیسی هست.
‫من فکر میکردم کسی که کتاب انتخابش بوده ‫بیشتر برای حیوانات حساس باشه.
‫هیچکی تاحالا کتاب نیاورده بوده.
‫مردم درخواست همه چی میکردن ‫اسلحه، تیرکمون
‫چاقو، مشعل
‫دسته گلف، چوب بیسبال...
‫- حتی دوچرخه ثابت. ‫- از کجا اسمم رو میدونی؟
‫اگر بخوای میتونی سیگار بکشی.
‫- میتونیم ادامه بدیم؟ ‫- آره.
‫به گلوتن یا لاکتوز حساسیت نداری؟
‫نه.
‫هیچ آلرژی به نرم تنان، بادم زمینی یا ‫میوه ای نداری؟
‫نه تا جایی که میدونم.
‫میدونی به محض اینکه داخل ‫بشی نمیتونی سیگار بکشی؟
‫آره، میدونم.
‫این مکث ها جزو مصاحبه هست؟
‫تو رو ناراحت میکنه؟
‫نه.
‫غذای مورد علاقه؟
‫نمیدونم.
‫لطفاً زیاد فکر کن.
‫چرا میخوای بدونی؟
‫ما توی منو میاریم.
‫خب، قبول شدم؟
‫هنوز نه.
‫حلزون های سبک بورگوندی.
‫حلزون؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- میتونی منو از اینجا بیرون ببری؟ ‫- میدونی که نمیتونم.
‫چند نفر قبل از اینکه تو رو اینجا بفرستن ‫به این آغل خوک فرستادی؟
‫اگر درست یادم باشه ‫تو داوطلبانه اینجا اومدی.
‫هیچکی منو نفرستاد، ‫منم خواستم که فرستاده بشم.
‫خب، تو نمیدونی اون آدم‌ها تو گدال می‌میرند؟
‫ما ترجیح میدیم بهش بگیم مرکز خود مدیریتی عمودی.
‫چندتا سطح هستش؟
‫200 تا
‫دویست تا؟
‫برای 200 سطح غذای کافی وجود نداره.
‫اگر همه به اندازه ی لازم غذا بخورند
‫غذا به پایین ترین سطوح میرسه.
‫- نه، اینجا گفتنش هم آسون نیست. ‫- نه، نیست.
‫یا حتی بیرون از اینجا.
‫ولی در نهایت باید توی مرکز ‫یک اتفاقی بیوفته.
‫چیزی که پرورش پیدا میکنه یک حس ‫همبستگی خودجوش هست.
‫مرکز؟ همبستگی خودجوش؟
‫به این دلیل این گدال رو ساختن؟
‫تغییرات هیچ وقت خودجوش اتفاق نمی‌افتن.
‫شاید، برای همین تو اینجایی.
‫من فقط وقتی خوشحال میشم که زنده بیرون برم.
‫همینه. خوشمزه نیست؟
‫میدونی که با کارت میتونی باعث مرگ یک انسان بشی؟
‫همینه.
‫یک روز من میخورم و روز بعد اون ‫این سهم منه.
‫شاید باعث مرگ یک بچه.
‫زیر 16 سال، اجازه ندارن که تو گدال باشند.
‫حداقل یک بچه هست.
‫زیر 16 سال، اجازه ندارن که تو گدال باشند.
‫اداره کل مرکز خیلی در این مورد سخت گیر هست.
‫صبح بخیر.
‫لطفاً دقیق گوش کنید.
‫براتون دوتا بشقاب اون سمت گذاشتم
‫می‌تونید سهمتون رو بخورید.
‫لطفاً دوتا سهم مشابه برای ‫سطح بعدی درست کنید.
‫چی؟ ما سطح 88 بودیم ‫معجزه هست که زنده موندیم.
‫متوجه ـم ولی ما در قبال کسانی که این
‫ماه از ما شانس کمتری داشتند مسولیت داریم.
‫سهم شما به اندازه اینکه بتونید ‫زنده بمونید کالری کافی داره.
‫لطفاً آقایان.
‫همبستگی خودجوش.
‫شاید اینجا دقیقا به دلیل مخالف چیزی ‫که فکر میکنی به وجود اومده.
‫اگر اتحاد به وجود بیاد، اونا می‌فهمند ‫جلوی این اتفاق رو بیرون از اینجا بگیرند.
‫- "اونا" کی هستن؟ ‫- خودت چی فکر میکنی؟
‫اداره کل.
‫تو از اون دسته افرادی هست که فکر میکنن ‫همه بدی ها زیر سر اداره کله.
‫من 25 سال براشون کار کردم.
‫و از امتیازات ویژه ـت لذت میبری.
‫- چی داری میگی؟ ‫- تو هم سلولی ـت رو انتخاب کردی.
‫من نکردم.
‫اقایان، متوجه م که دیروز گرسنه بودین.
‫و بهم توجه نکردین.
‫ولی این مهمه که تنها به اندازه ای ‫که براتون آماده کردم غذا بخورید.
‫و دوتا دیگه برای سطح 35 درست کنید.
‫تنهامون بذار!
‫هر جوری عشقمون بکشه میخوریم.
‫دیر یا زود، تو دلیلش رو متوجه میشی.
‫تو واقعی هستی؟
‫اقایان، لطفاً به اندازه سهمتون بخورین ‫و دوتا سهم مشابه برای ....
‫اقایان، لطفاً
‫به اندازه سهمتون بخورین ‫و دوتا سهم مشابه برای ....
‫اقایان، لطفاً
‫به اندازه سهمتون بخورین ‫و دوتا سهم مشابه برای ....
‫اقایان، لطفاً به اندازه سهمتون بخورین ‫و دوتا سهم مشابه برای ....
‫اقایان، من سهم ـتون رو آماده کردم
‫و همینطور سهم سطح 35 ‫که کارتون راحت تر بشه.
‫لطفاً دوتا...
‫لطفاً، دو هفته شده.
‫لطفاً اینبار طبق حرف من عمل کنید
‫جون آدم ها داره زیر پای شما تلف می‌شه.
‫می‌فهمید چی میگم؟ آدم‌ها دارن می‌میرند.
‫خیلی خب، کفتارها!
‫دقیقا کاری که خانم گفت رو انجام میدین
‫یا من هر روز قضای حاجتم رو ‫روی غذا شما میکنم.
‫اینقدر هم مخلوطش میکنم ‫که یک دونه برنج هم دست نخورده نمونه.
‫می‌شنوید؟
‫هر روز دیگه از من تغذیه میکنید.
‫و حالا، همین رو به اون کفتارهای زیر خودتون بگین.
‫شیرفهم شدین؟
‫باشه.
‫به نظر کار کرد.
‫مشخصه.
‫ولی چیزی نبود که فکر میکردم.
‫فکر میکردم بتونم متقاعدشون کنم.
‫اونا متقاعد شدن.
‫با قضای حاجت تو؟
‫این بیشتر از همبستگی خودجوش تو اثر گذار بود.
‫بذار ببینم حالا ما میتونیم ‫آدم‌های بالایی ـمون هم متقاعد کنیم.
‫آدم ها بالایی به من گوش نمی‌کنند.
‫چرا که نه؟
‫این قضا که گفتم به سمت بالا نمیره.
‫کمکم کن! کمکم کن!
‫خیلی خب، آروم باش، آروم باش.
‫این مادر اون پسره هست.
‫بالشت، بالشت.
‫نگران نباش.
‫نگران نباش، درست میشه.
‫- چیه؟ ‫- سرده.
‫سرده.
‫همینه.
‫منم سردمه.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫سگ لعنتی، بیا اینجا!.
‫عوضی، بیا اینجا ببینم!
‫ازت متنفرم.
‫بیشعور کثافت!
‫- ازت متنفرم! ‫- هی!
‫چیه؟ چیه؟
‫بخاطر پسرش هست.
‫واقعاً؟ درک نمیکنم.
‫من هیچ وقت مادر نبودم.
‫هی! این کمک امروزمون هست؟
‫خلی معرکه س، مرد.
‫من ده ماه پیش اون زن رو ‫انتخاب کردم و اون تنها اومد.
‫اون نه پدری داشت و بچه ای.
‫غذای مورد علاقه ش کاسه سنتی کُره‌ای بود.
‫اون بازیگر فیلم بود ‫با خودش گیتار آورده بود.
‫می‌خواست توی فیلم شبیه مرلین مونرو باشه.
‫خودش با پای خودش توی گدال اومد.
‫می‌شنوی، گرگ؟
‫کاملاً تنها.
‫اون کثافت میخواست که ‫مرلین مونروی آسیایی باشه.
‫با اون چشمای تنگش، گیتار میزد...
‫و حالا یک قاتل دیوانه هست که ‫دنبال بچه نداشته ـش میگرده.
‫یک عمل خودجوش برای همبستگی.
‫همبستگی که توش قضای حاجته.
‫اینجا مکانی برای کسی که کتاب دوست داره نیست.
‫من 25 سال براشون کار کردم.
‫8 سالش، من ملت رو به این جهنم فرستادم.
‫نمیدونستم دارم چیکار میکنم ‫چون نمیدونستم.
‫قسم میخورم که نمی‌دونستم.
‫حرفم رو باور میکنی، گرگ؟
‫باور نمی‌کنی، مگه نه؟
‫الان، میخوام که باورم داشته باشی.
‫نگام کن، گرگ ‫من سه سال با سرطان جنگیدم.
‫و یک روز فهمیدم که جنگ رو باختم...
‫من درخواست کردم اینجا بیام که کمک کنم.
‫ولی تو یک چیزی رو میدونی؟
‫دیگه مهم نیست.
‫دیگه اهمیت نمیدم.
‫دیگه در مورد هیچی اهمیت نمیدم.
‫کدوم خری آخه کتاب اینجا میاره؟
‫ببین، این معجزه هست، ‫هیچکی به حلزون ها دست نزده.
‫نمیخوای چیزی بخوری؟
‫یک جفت برای کمک براشون گذاشتم، باشه؟
‫ایموگیری، چرا یک ذره نمیخوری؟
‫امروز نوبت رامسس دوم بود.
‫این آخرین روزه، باید غذا بخوری.
‫ما نمی‌دونیم فردا کجا هستیم.
‫قراره بیاریش پایین؟
‫تو دوستش بودی.
‫قراره بخوریش؟
‫البته که می‌خوری، گرگ ‫چرا فکر میکنی خودمو حلق آویز کردم؟
‫مثل بقیه آدم‌ها آسون تر بود که بپرم.
‫ولی میخواستم برات یک هدیه بذارم.
‫بدنم.
‫میخوام که از بدنم تعذیه کنی، گرگ.
‫میخوام که هضمش کنی و بعدش ‫از خودت خارجش کنی.
‫یادته: همبستگی یا قضای حاجت.
‫فکر میکنی پوشوندن گوش‌هات اوضاع رو بهتر میکنه؟
‫ما توی سرت هستیم، احمق جان!
‫تو اونو احمق صدا زدی، احمق؟
‫تو داری با مسیح موعود حرف میزنی.
‫مسیح قضای حاجته ‫ول هنوزم مسیحه.
‫- منو بخور، گرگ. ‫- حق با زن دیوانه هست.
‫این تنها شانس زنده موندنه.
‫درسته، بدنم رو ببر و گوشتم رو بخور.
‫اون، ناجی!
‫" همانا من به تو می‌گویم: ‫
‫جسد پسر انسان را نخورید و خون او را ننوشید
‫در خود حیات ندارید
‫هرکه جسد مرا خورد و خون مرا نوشید،
‫حیات جاودانی دارد
‫و من در روزآخر او را خواهم برخیزانید.
‫زیرا که جسد من، خوردنی حقیقی
‫و خون من، آشامیدنی حقیقی است.
‫پس هرکه جسد مرا میخورد و خون مرا مینوشد،
‫در من میماند
‫و من در او"
‫آمین.
‫اینجا، گرگ.
‫با سامورائی پلاس مثل بریدن یک کره می‌مونه.
‫انجامش بده.
‫گوش‌ها، گونه، فک...
‫سینه، دنده، شکم...
‫زیر سینه، قوزک، پا...
‫شونه، رون...
‫کمر، آرواره.
‫تو، اون بالا، عوضی.
‫بیخیال، میدونم اونجایی!
‫من بهارت هستم، الان کیفم کوکه ‫تو اینجایی!
‫دیدی که توی چه سطحی هستیم؟
‫سطح شش، رفیق!
‫کیفم کوکه، بدجوری هم کوکه!
‫میتونم از اینجا برم بالا! هی!
‫تو، شماره 5، جوابم رو بده ‫یالا جوابم رو بده.
‫- چه خبره؟ میخوای بیای بالا؟ ‫- آره، میخوام بالا.
‫- برای چی میخوای بیای بالا؟ ‫- برای چی؟
‫تا از این جهنم بیام بیرون!
‫- به خدا اعتقاد داری؟ ‫- آره.
‫بله که به خدا اعتقاد دارم.
‫ولی به کدوم خدا اعتقاد داری؟
‫فقط یک خدا هست.
‫فقط یک خدای حقیقی هست.
‫اون گفت به همون خدای ما اعتقاد داره، عزیزم.
‫یالا! من فقط رد میشم، قول میدم.
‫خدا بهم گفته که از این گدال بیرون بیام!
‫میگه که خدا باهاش صحبت میکنه.
‫و دقیقاً چی میگه؟
‫که دو پرهیزگار بهم کمک میکنند ‫که از این گدال بیرون بیام.
‫شنیدی، عزیزم؟ ‫فکر کنم خدا با ما صحبت میکرده.
‫و اون برای این کار به شما پاداش میده!
‫خدا چجوری بهمون پاداش میده؟
‫با زندگی ابدی!
‫زندگی ابدی، نه کمتر از اون!
‫معاوضه بدی برای کمک به ‫سیاه پوست نیست.
‫الان، بذار بیام بالا!
‫طناب رو بنداز، ما کمکت میکنیم.
‫ممنون برادرهایم! درود بر خدا!
‫تو رو بیرون می‌بینم.، فهمیدی؟
‫کمکم کن!
‫عوضی ها!
‫خوک‌ها!
‫زن کثافتش روم کثیف کاری کرد!
‫برای طنابت پیش خدات دعا کن!
‫طناب! طنابم!
‫تو خوبی! مثبت فکر کن.
‫به فنا رفتی.
‫به فنا رفتی!
‫5، 5...
‫هیچ وقت اینقدر نزدیک نبودی.
‫5 سطح مسخره!
‫خیلی خوب خودتو وفق دادی، حلزونم.
‫من بهت حمله کردم.
‫جادوگر دیوانه خودکشی کرد.
‫حالا تو میتونی، توی این سطح بهتر بشی
‫همه چی بخوری.
‫تا اینکه با دیپلم ـت بیرون بری
‫یک ماه مونده.
‫دیدی؟ سخت نبود.
‫فقط حالا به تو بستگی داره...
‫فقط تو.
‫تغییرات هیچ وقت خودجوش اتفاق نمی‌افتن، خانم.
‫شاید به همین دلیل تو اینجایی.
‫کمکم کن پایین برم.
‫ما از هر وسیله ای به عنوان سلاح استفاده میکنیم.
‫روی سکو سوار میشیم و هر سطحی غذا میدیم ‫اینقدری که زنده بمونند.
‫چی؟
‫خودم از پسش برنمیام...
‫ولی دونفره میتونیم.
‫با هم دیگه، شانسش رو داریم، بهارت.
‫ماه دیگه سعی میکنم بالا برم.
‫همیشه عوضی هایی هستن که بهت اجازه نمیدن.
‫پایین رفتن خودکشیه.
‫اگر بتونیم به آخرین سطح غذا برسونیم ‫تشکیلات ـشون رو از خراب کردیم.
‫گدال تشکیلاتی نداره.
‫گدال فقط گداله.
‫گدال یک زندانه.
‫ما نمیدونیم چندتا سطح اینجا هست.
‫وقتی که سطح 202 بودم ‫ثانیه به ثانیه شمردم
‫زمانی که سکو طول میکشه بالا برگرده.
‫دقیق نیست
‫ولی من زمانی که سکو توی هر سطح توقف داره ‫رو حساب کردم
‫چیزی که شمردم حدود 250تاس.
‫- 250تا؟ ‫- 250 تا.
‫اگر اشتباه کنی چی؟
‫اگر هنوز به میانه نرسیده غذا رو تموم کنیم چی؟
‫بعدش رو سکو می‌مونیم ‫و به بالا برمیگردیم.
‫همونطوری که تو میخواستی.
‫- بریم پایین... ‫- تا بالا بریم.
‫تنها دیوانه ها سطح 6 رو ترک میکنن.
‫یا دوتا دیوانه که کیف ـشون کوکه.
‫شماها اون بالا خیلی مسخره هستین
‫امیدوارم جفت ـتون رو بکشن، عوضی ها.
‫تو! گمشو اونور!
‫از سکو دور شو!
‫بهارت! داری چکار میکنی؟
‫آروم باش، فقط داریم رد میشیم.
‫- ما سهم ـتون رو میدیم و میرم. ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫50 سطح اول هر روز غذا می‌خورند.
‫از سطح 51 شروع به غذا دادن میکنیم.
‫این دوتا دوست من هستند. ‫دوماه پیش کمکم کردن بالا برم.
‫این دوتا دیروز غذا خوردن ‫و فردا هم غذا میخورند.
‫یک روز بدون غذا اونا رو نمی‌کشه.
‫محاله! من سطح 7 هستم ‫و حق دارم تا خرخره بخورم.
‫نزدیک بود ماه پیش توی سطح 114 بمیرم.
‫اون موقع کجا بودین، آشغال‌ها؟
‫پس باید درک کنی.
‫تو چی هستی؟ یک جور مسیح هستی؟
‫یک مسیح که اومده نجات ـمون بده؟
‫یک مسیح نون و ماهی ها رو چند برابر میکنه ‫نه اینکه از حلق ما همونا رو در بیاره.
‫این مسخرس بهارت.
‫از تو انتظار این کار رو نداشتم.
‫کی هستی؟ ‫خدمتکار سیاه یک سفید پوست؟
‫تو! گمشو اون گوشه!
‫هی! میزنم میکشمت!
‫برو گوشه، حرکت نکن!
‫برو گوشه! با من در نیوفت!
‫تو، بندازش، بندازش!
‫روی زمین! تکون نخور!
‫گمشو یا میزنم لهت میکنم!
‫تو! نزدیک تر بشی، مردی!
‫بهارت!
‫ببخشید، قربان.
‫همین الان از اونجا بیا پایین.
‫شما احمق ها رو غذامون وایستادن.
‫این کدوم خریه؟
‫یک مرد خردمند.
‫هیچی بهت یاد ندادم؟
‫قربان، ما میخوایم مطمئن بشیم که غذا به هر ‫سطحی میرسه.
‫خوبه.
‫خیلی خوبه، ولی اول ادب داشته باشین.
‫قبل از اینکه بزنی ـشون بهشون نوشیدنی بده.
‫البته، ولی اگر نتونستیم چی؟
‫بعدش، خیلی بدتر بزن ـشون ‫ولی همیشه گفت و گو کن.
‫گرچه...
‫چجوری اونی که اون بالاس میفمه، موفق شدین؟
‫اداره کل؟
‫اداره کل هیچ وجدانی نداره.
‫گرچه که یک شانس کوچک هست
‫آدم‌هایی که سطح 0 کار میکنند داشته باشند.
‫این جایی هست که باید پیام رو بفرستی.
‫و ما چطور اینو می‌دونیم؟
‫با یک نماد.
‫ما یک غذای کاملاً
‫خوشمزه لازم داریم.
‫یک ظرف غذای دست نخورده برگرده به سطح صفر.
‫صورت هاشون رو تصور کن
‫وقتی که ظرفی مثل اون رو میبینند برگشته.
‫بعدش اونا پیام رو متوجه می‌شوند.
‫پاناکوتا.
‫ما باید از پاناکوتا طوری محافظت کنیم ‫که انگار زندگیمون بهش وابسته هست.
‫پاناکوتا پیامه.
‫دوستان.
‫ازتون خواهش میکنم که به سکو نزدیک نشین.
‫ما از شما میخوایم که به
‫یک جنبش اعتراضی مسالمت آمیز بپیوندین.
‫که این واقعه باعث یک
‫عمل مهم غیر قابل تغییر....
‫چی؟ مثل آدم حرف بزن، اُسکل.
‫- ما میخوایم یک روز غذا نخورید. ‫- یک روز بدون غذا؟
‫آره.
‫گور بابات!
‫پیام مهم ترین چیزه!
‫بیرون.
‫یک چندتا سطح دیگه و بعدش غذا میدیم.
‫عقب بمون!
‫ما دنبال دردسر دوستان نیستیم ‫فقط داریم رد میشم.
‫بهتون سهم ـتون رو میدیم و میریم.
‫- اون داره میمیره. ‫- نه اگر تو مواظبش باشی.
‫اون به هر حال میمیره.
‫با بالشت خفه ش میکنم.
‫بخور و چرت و پرت نگو.
‫شکمش رو پاره میکنم و هر چی ‫که بهش دادین رو میخورم.
‫خدایا!
‫این باید جایی باشه که میهارو بیدار شده.
‫- مادر اون بچه؟ ‫- بچه وجود نداره.
‫لعنتی.
‫لعنتی! لعنتی!
‫سکو واینستاد.
‫باید سطوح دیگه ای هم باشن که تو حساب نکردی.
‫لعنتی...
‫اگر کسی زنده نباشه، سکو نمی ایسته.
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫میهارو! میهارو!
‫اون مرده.
‫نه! نه!
‫اون مرده!
‫سکو! بریم!
‫بریم!
‫سکو!
‫برو عقب!
‫قوی باش.
‫هیچی نمونده.
‫فقط پاناکوتا.
‫هنوز پاناکوتا رو داریم.
‫پاناکوتا پیامه.
‫هیچکی اینجا نیست.
‫سکو وایستاد.
‫باید آخرین سطح باشه.
‫آماده شو، الان میریم بالا.
‫بچه...
‫نه.
‫اینکار رو نکن. اینکار رو نکن.
‫نه، نه، نه، لعنتی! لعنتی!
‫پاناکوتا رو پرتش کن.
‫- پاناکوتا رو پرتش کن. ‫- نه.
‫پاناکوتا کوفتی رو پرتش کن.
‫نه، نه، نه، نه!
‫صبرکن.
‫گرم نشد.
‫یا سرد.
‫یک دختره.
‫گرسنه ـس.
‫یکم بهش بده.
‫نه.
‫پاناکوتا پیامه.
‫" یک مرد بزرگ که گناهکار است ‫تنها یک گناهکار بزرگ می تواند باشد
‫ثروتمندی که سخاوتمند نیست ...
‫یک گدای بدبخت خواهد شد. ‫صاحب ثروت با داشتن آن خوشحال نمی شود
‫بلکه با خرج کردن آن خوشحال میشود ‫نه خرج کردن آن از روی هوا و هوس
‫بلکه با دانستن چگونگی خرج کردن آن است."
‫چی میخوای؟
‫دوست دارم خوندت رو گوش کنم.
‫"دانستن چگونگی خرج کردن آن است."
‫خیلی جرات داشتی نعمت های ‫سطح 6 رو اسراف کنی، حلزون کوچولم.
‫- من اسرافشون نکردم. ‫- حالا چی؟
‫سیاه پوسته رو میخوری؟
‫چرا دختره نباشه؟
‫دختره یک پیشکش هست، متوجه نشدی؟
‫رامسس پیام هست.
‫رامسس دوم پیام هست.
‫رامسس...رامسس..
‫رامسس...رامسس...
‫هی! بیدار شو!
‫دختره پیام هست.
‫اون پیامه.
‫بهارت...
‫" با هم دیگر، شرحه شرحه شدم ‫با هم دیگر، سرگردان شدیم.
‫ما باید یک شانس و یک ثروت رو سهیم بشیم.
‫سفر ما به پایان رسیده، حلزون کوچولوم.
‫هنوز نه.
‫- من باید با دختره برگردم. ‫- ولی تو که پیام نیستی.
‫من پیام رسونش هستم.
‫پیام نیازی به پیام رسون نداره
‫دوباره بهم نگو حلزون کوچولو.
‫دوباره از این کلمه استفاده نکن.
‫اون موفق میشه.
‫اون پیامه.
‫ارائه ای از فیلیمو ‫مترجم: داود