NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mogę się tylko domyślać, ile masz do mnie pytań.
Trochę ich jest.
Ja mam tylko jedno.
Zdajesz sobie sprawę, jaka jesteś wyjątkowa?
Nauczyć cię nowej sztuczki?
Właśnie…
Właśnie teraz?
Musisz wiedzieć, skąd pochodzisz,
a ja muszę się stąd wydostać.
A teraz sięgnij do płomienia, który masz w sobie.
Instynkt podpowiada ci, że ten płomień cię spali.
Twój instynkt się myli.
Chwyć go.
Długo jej nie ma. O czym mogą rozmawiać?
Kiedyś przez dwie godziny gadałaś o ziemi.
O ziemi.
Przez dwie godziny.
To była gleba.
Zostawiliśmy Beatrix w biurze pani Dowling.
A jeśli się ocknęła i ostrzy trzy noże?
Nie wygłupiaj się. Wystarczy jej jeden nóż i trzy dźgnięcia.
- Możemy sprawdzić? - Tak.
Ale przesadzasz.
No proszę. Nie ma jej.
Oczekuję przeprosin w odręcznym, perfumowanym liściku.
Zaraz będzie gorzej.
Nie macie pojęcia, co narobiłyście.
- Chciałyśmy tylko… - Ani słowa więcej!
Chodźcie ze mną.
Oby pochwały dotrzymały ci towarzystwa,
kiedy stracisz przyjaciół.
Dotknij bariery jeszcze raz.
Dasz radę.
Musi pani coś zjeść i odpocząć.
Nie.
Potrzebuję magii.
Sekretny cmentarny korytarz…
Niepokojące.
Poczekaj, aż zobaczysz ten, którym codziennie musi człapać kucharka.
W stołówce?
- Pani Dowling o nich nie wie? - Farah nie wie o wielu rzeczach.
Niesubordynacja,
włamanie,
narażanie życia koleżanek
i uwolnienie Rosalind?
Wiecie w ogóle, co narobiłyście?
Powiedzieć, że się rozczarowałem, to o wiele za mało.
Znowu skłamałeś.
- Słucham? - O Rosalind.
O Aster Dell. O wszystkim.
I to ty jesteś zły na mnie?
Nie możesz mnie karać, bo niczego mi nie powiedziałeś.
To nie ma żadnego sensu.
Sugeruję, żebyście wszystkie ochłonęły.
Użył magii, żeby zamknąć drzwi.
Udowodniłam mu brak logiki, a on nam dał magiczny szlaban.
Wygrałaś.
- Jest przytłoczony. - A ty dokąd?
Wiedziałam, że jesteś pupilką. Ale nie, że kapusiem.
Chciałam wygasić konflikt, nie biorąc w nim udziału.
- Ale jeśli chcesz go podgrzać… - Dacie mi pół minuty?
Założę chociaż słuchawki.
Zawsze musisz wiedzieć lepiej.
Musisz być widoczna, żeby mieć opinię.
Co się tam dzieje?
To długa historia.
Nie kabluje się. Wiedzą to już pięciolatki.
- Wie to nawet Terra. - Hej!
To znaczy…
Tak. Ale hej!
Spaleni są poza Barierą.
Bloom jest samolubna.
Pani Dowling naprawdę nie potrzebuje martwić się teraz o Rosalind.
ANI ŚLADU PO NIEJ. ROZGLĄDAJCIE…
ROZGLĄDAJCIE SIĘ.
Ponoć jest pani słaba i nie może używać magii.
- Ale zrobiła nas pani niewidzialnymi? - W Kamiennym Kręgu czerpię magię z ziemi.
Dlatego kazałam się tu przyprowadzić.
Żeby naładować stare baterie.
Co się stało w Aster Dell?
Wszystko, co mówiła Farah, jest prawdą.
Okłamałam ich.
Powiedziałam, że ewakuowano osadę, ale tak nie było.
- Zabiła pani niewinnych? - Tu sprawa się komplikuje.
Jedna z głównych zasad Innoświata głosi,
że tylko wróżki potrafią czarować.
Osadnicy z Aster Dell byli wyjątkiem.
Byli ludźmi, którzy posilali się ofiarami i śmiercią.
Wiedźmami.
Chwila.
Kiedy więc Spaleni ich zaatakowali,
zobaczyłam w tym szansę, żeby zniszczyć jednych i drugich.
Chwila.
Jeśli osadnicy z Aster Dell byli Wiedźmami, a moi rodzice wróżkami…
Masz rację. Twoi rodzice nie są z Aster Dell.
Porwały cię Wiedźmy.
Nie mogliśmy znaleźć twoich rodziców.
Czyli wciąż mogą gdzieś być?
- Czemu ich nie szukaliście? - Nie byłaś bezpieczna w Innoświecie.
Masz w sobie zbyt wielką moc. Dlatego szukały cię Wiedźmy.
Żeby użyć twojej mocy.
Dlatego Spaleni poza Barierą też cię szukają.
Żeby cię zabić, zanim jej na nich użyjesz.
To mnie cały czas ścigali?
Czasem masz przechlapane, kiedy jesteś wyjątkowa.
Ale teraz masz mnie
i Spaleni będą mieć przechlapane jeszcze bardziej.
Gotowa na drugą sztuczkę?
Mam się martwić, że dowiedziałem się od Aishy, że Bloom cię odurzyła?
Nie wiem. Mam się martwić,
że dowiedziałem się od Bloom o Aster Dell?
Później o tym pogadamy.
Jak sytuacja?
Myślę, że Spaleni przeszli tędy. Pokaż to jeszcze raz.
Kat.
Znam jamę, obok której biegła.
- Dobra, idziemy. - Chwila. Bez wróżek?
Na co najmniej sześciu Spalonych? To porąbane.
To rozkaz. Weź się w garść.
Idziemy.
Ten odgłos nie pochodzi z lasu, tylko ze szkoły.
Zbierzcie wszystkich uczniów na dziedzińcu. Ruchy!
Przerwa w dostawie prądu?
- Jak to możliwe? - Nie powinno tak być.
Alfea to posterunek. Elektryczność jest magiczna.
- Pod szkołą są źródła energii… - Pominę lekcję historii i to sprawdzę.
Halo.
…naładowane magią działają jak baterie.
Sam!
W szkole jest Spalony!
Sięgnij głębiej niż kiedykolwiek wcześniej.
Uwolniłaś mnie tylko cząstką magii, której potrzebujesz.
Więcej.
Pozwól, żeby ogień cię pochłonął.
Dalej.
A jeśli stracę kontrolę?
Kontrola cię ogranicza.
Boję się.
To dobrze!
Kiedy to uczucie zacznie ci się podobać, świat stanie przed tobą otworem.
Płonie w tobie niekontrolowany ogień
i przy właściwych osobach…
Ma pani na myśli siebie.
Przy pani.
Mam pani słuchać, zaufać, pozwolić się prowadzić?
Dopiero się poznałyśmy.
Ukryła mnie pani przed panią Dowling,
nikomu nie mówiąc, że istnieję.
Prawie zabiłam rodzinę, bo zostałam w Pierwszym Świecie bez pomocy.
W ramach pomocy potrzebowałaś miłości.
Farah nie mogła ci jej dać. Vanessa i Michael mogli.
- Zna pani ich imiona? - Wiedziałam, że mają stracić córkę.
Dałam im drugą szansę.
A tobie dałam schronienie przed potworami, które chciały cię zabić.
Zawsze będę o ciebie dbała, Bloom.
A kiedy to się skończy, razem znajdziemy twoich rodziców.
SPALENI W SZKOLE. UTKNĘŁYŚMY W POKOJU.
Są w szkole.
Muszę iść.
- Może mi pani pomóc? - Nie.
Ale wcale nie muszę.
Infekcja zaraz się rozwinie.
Muso? Wszystko gra?
- Niech ktoś coś zrobi. - Straciłam sygnał.
Tu jesteś.
Sky.
Nic ci nie jest.
Cokolwiek mi dałaś, przestało już działać. Chodź.
Musimy znaleźć innych.
Zbieramy wszystkich uczniów na dziedzińcu.
- Halo. - Co ty wyprawiasz?
A jeśli to jeden z nich?
Tędy.
- Trochę uczniów jeszcze zostało. - Przyprowadzę ich.
Poszukaj spóźnialskich.
Czekaj.
Dane?
Co jest?
Uruchomiła pułapkę w biurze Dowling. Jest sparaliżowana.
Przyniosłem ją tutaj, ale nie wiem, co robić.
No to ma pecha. Chodź.
- Nie zostawię jej. - Dane.
Nie jest tego warta.
Zależy jej na tobie. Tobie na niej też.
Nie udawaj, że nie.
Proszę.
Musisz pomóc.
No dobra.
- Powiesz coś, proszę? - Co mam powiedzieć?
- Pocałowałaś mnie, a potem odurzyłaś. - Najpierw odurzyłam.
Wtedy nie wiedziałam, że się pocałujemy.
- To było pod wpływem chwili. - Odwróciłaś moją uwagę.
- Dzięki za streszczenie. - Powstrzymałbyś mnie.
Otworzyłem się przed tobą.
Wyznałem ci swoje sekrety.
Zaufałem ci.
I tak byś mnie powstrzymał.
Niby mi ufasz, a potraktowałbyś mnie jak pannę,
którą trzeba uratować przed nią samą.
To nie zaufanie.
Uwolniłaś morderczynię, a potem szaloną dyrektorkę.
A jeśli Rosalind miała powód, żeby kłamać?
Zaczynam widzieć, że wszyscy robią to, co uważają za słuszne.
To jeszcze nie znaczy, że to naprawdę jest słuszne.
Bez Zanbaqa będzie źle. Musimy wyjść.
- Cześć. - Hej.
Potrzebujemy pomocy.
- Cholera. - Mówił, że jest tu Spalony.
Musimy zabrać Sama na dziedziniec. Barykadują go.
Będziemy tam bezpieczni.
Trzeba zabezpieczyć każde wejście.
Zamknęłam bramę, ale to chwilowe.
Niech wróżki ognia ją zespawają. Weź też materiały.
Przynieśliśmy tyle zbroi, ile się dało.
Pamiętajcie o swobodzie ruchów, żeby mieć dostęp do magii.
Szybko. Idźcie tędy. Ruchy!
Dobrze.
Nie ruszaj się.
Wolałbym, żebyś się nie ruszał.
Pójdę na kompromis. Przestanę po śmierci.
Tato!
Sam!
Zanbaq, już!
Ile krwi. Czemu nie przyniosłyście go od razu?
Bo nas zamknąłeś. Pamiętasz?
Jak zapewne wiecie,
Spaleni przeniknęli przez Barierę i dostali się do Alfei.
Z jakiegoś powodu źródła energii zasilające szkołę zawiodły.
Zdążyłam jednak porozmawiać z królową Luną.
Rozumie powagę sytuacji.
Solaryjskie oddziały są w drodze.
Zabarykadujemy wszystkie wejścia na dziedziniec.
Jesteśmy na razie bezpieczni.
Ale musimy przygotować się na ewentualność,
że Spaleni mogą się tu przedostać, zanim dotrze pomoc.
Po to właśnie trenowaliśmy.
Bądźcie ostrożni,
ale odważni.
Niech magia was prowadzi.
Pokażmy im, na co stać uczniów Alfei.
Przygotujcie barykadę.
- Ponoć uciekłaś z domu. - Dom tu jedzie, więc jest super.
Mogę pomóc ci się ukryć.
Wiem, że możesz.
Część mnie bardzo tego chce, ale…
Dobrze, że zerwaliśmy. Nie powinniśmy byli się schodzić.
Jesteśmy współuzależnieni w najlepszym wypadku,
a w najgorszym toksyczni.
Tym razem muszę poradzić sobie sama.
Mówisz jak Bloom.
To źle? Ostatnio chyba ci się to podoba.
Żartuję sobie.
Trochę.
- Jest pani zła. - Mało powiedziane.
Rosalind wcale nie jest potworem.
Miała powód, żeby kłamać.
Osadnicy z Aster Dell nie byli niewinni.
Byli Wiedźmami.
Moich rodziców nawet tam nie było.
Potrafi zjednywać sobie ludzi, nie ma co.
Nie potrafi pani przyznać, że być może się pani myliła?
Rosalind powiedziała ci akurat tyle, żeby móc cię zwodzić. Manipuluje tobą.
A pani to niby co? To nie ona ukrywała przede mną prawdę.
Czemu sama mi tego nie mówi? Czemu z nami nie walczy? Gdzie jest?
Wciąż jest słaba.
- Nie naładowała się… - Czyli byłyście w Kamiennym Kręgu.
Kamienny Krąg
jest łącznikiem z magią ziemi.
Ta magia zasila w Alfei wszystko,
w tym elektryczność.
Oraz Barierę.
Twierdzi pani, że to Rosalind osłabiła Barierę i wpuściła Spalonych?
To nie przypadek, Bloom.
Rosalind zawsze ma plan.
To mnie szukają.
Tak.
Dopiero teraz zdałam sobie z tego sprawę.
To znaczy, że muszę cię chronić.
Będziemy z nimi walczyć, prawda?
Wiem od niej, jak…
To ty naraziłaś szkołę. Zrobiłaś już dość.
Jeśli chcesz pomóc, razem z wróżkami ognia
zespawaj bramę.
Pokieruj wróżkami wody, Aisho.
No już!
Chcesz różowy tłuczek? Rozgniatasz jak dziewczyna.
Nie mam czasu analizować genderowej problematyki tego stwierdzenia.
Skąd umiesz to robić?
Wierz lub nie, ale Terra i ja spędziliśmy tu sporo czasu.
Wyprę się, że to powiedziałem, ale nie jest taka zła.
Sprowadziłem cię na złą drogę.
Wcale nie.
Beatrix jest wyjątkowa.
Jesteś gejem, prawda?
Przecież nie jestem ślepy.
Wiem, kiedy ktoś na mnie leci.
Podobasz mi się.
Ona też, w inny sposób.
O kim myślisz, kiedy walisz konia?
Pierdol się.
To brzmi jak odpowiedź.
Nie musicie nic mówić. Słyszałam wszystko.
Podjęliście dobrą decyzję. Rosalind będzie zadowolona.
Po tym wszystkim lepiej wam będzie po naszej stronie.
- Czemu Zanbaq nie działa? - To bardzo głęboka rana.
Znalazłem odłamek Spalonego przy jego sercu.
- Cierpi. Proszę mu pomóc. - Robię, co mogę!
Ty też możesz coś zrobić.
Odczuwanie emocji to tylko część twojej magii.
Możesz też zabrać trochę jego bólu.
- Jak? - Zamiast go odpychać, przyjmij go.
Spróbuj.
- Nie mogę! - Nie spróbowałaś.
- Mówię, że nie mogę! - Muso!
Zostaw ją, kochanie.
Chodź tu i pomóż.
Jak to wyciągnąć?
Nie mogę się do tego dostać.
- Nie mogę tego zrobić. - Możesz.
Możesz, tato. Wiem, że tak.
Nie ruszaj się.
To spowolni infekcję. Ale i tak będzie się rozwijać.
Sam musi na razie wytrzymać.
Nie wyliże się, póki nie zabijemy Spalonego.
Ponoć Solarianie dotrą tu dopiero jutro.
Nie wytrzyma tak długo.
Jeśli te drzwi puszczą,
wszystkich nas to czeka.
Nie masz nic do roboty?
Powinnam była ci powiedzieć, co tam robię, i być z tobą szczera. Przepraszam.
- Dziękuję. - A tamten pocałunek…
- Jeśli myślisz, że był… - W porządku. Czymkolwiek był…
Jeśli dalej nie będę ci wierzył,
powtórzymy to?
O co chodzi?
Cokolwiek chcesz zrobić,
jestem tu.
Znam Bloom. Nie będzie bezczynnie siedzieć.
Zwłaszcza jeśli myśli, że to jej wina.
- Wbiłaś jej nóż w plecy. - Serio?
Ty wciąż o tym?
Źle się z tym czuję.
To chcesz usłyszeć?
Zwróciłam się właśnie do ciebie,
a to znaczy, że mi przykro.
Czego jeszcze chcesz?
Co według ciebie zrobi?
Pewnie coś lekkomyślnego i szalonego, ale tym razem nie sama.
Chodźcie.
Barykada wytrzyma?
Przez jakiś czas.
Nie wiem, jak skończy się ta noc,
więc musisz znać prawdę o Aster Dell.
Wiem wszystko od Bloom.
To w Aster Dell zginął Andreas.
Co takiego?
Jak to możliwe?
Mówił pan, że mój tata zginął w walce.
Bo tak było.
Saulu!
Tam wciąż są ludzie.
Nie ewakuowali się. Musimy powiedzieć Rosalind.
Ona wie.
Farah i Ben myślą, że zginą tylko Spaleni.
- Zabiją setki ludzi. - Dostaliśmy rozkaz.
Rozkazy Rosalind są złe!
Wiem, że dała ci poczucie celu.
Wiem, że masz u niej dług.
Ale to za wiele.
Nie dam ci im powiedzieć.
Andreasie, masz wybór.
Rozkazy albo zasady.
Nie rób tego.
- Andreasie. - Przepraszam.
Andreasie, proszę!
Musiałem wrócić do Farah i Bena.
Myślałem, że zdążę ich powstrzymać, ale…
było za późno.
Powiedział mi pan,
że był bohaterem.
Wcześniej Andreas uratował życie wielu ludzi.
Zabił więcej Spalonych niż ktokolwiek z nas, ale miał wady.
Jak my wszyscy.
Wady?
Zabił setki ludzi.
A pan zabił jego.
A pan mi mówi, że obaj macie wady?
Co ja mam z tym, kurwa, zrobić?
Są tutaj.
Pamiętajcie, by panować nad emocjami.
Kontrolujcie swoją magię.
Zachowajcie gotowość.
Bądźcie odważni.
Trzymaj się blisko.
Spróbuj to ignorować. Skup się na zadaniu.
- Strasznie boli! - Zostań z nami, Sam.
Dobrze. Pójdę po pomoc.
Co jest?
Nie możesz uciec.
On cierpi.
- Tata próbuje… - Proszę, zostaw mnie.
Wiem, że ci na nim zależy.
W tym problem.
Nie mogę poczuć, jak bliska mi osoba umiera.
Nie kolejny raz.
Słucham?
Muso.
Moja mama zmarła w zeszłym roku.
Byłam z nią i czułam, kiedy to się stało.
Czułam wszystko to, co ona.
Dlatego nie mogę mówić o mojej rodzinie i dlatego nie mogę być teraz z Samem.
Nie zmuszaj mnie, żebym znowu to czuła.
Już dobrze.
Nie pozwolę mu umrzeć.
Długo już nie wytrzyma.
- Co robisz? - Ukrywamy się zamiast walczyć.
Na razie musimy. Nie możemy narażać życia.
Powstrzymamy ich tylko, jeśli ich zabijemy.
To nie takie proste.
Co się stało?
Odchodzą.
Wszyscy razem, jakby za czymś podążali.
Gdzie Bloom?
Musimy sprawić, żeby za mną poszli.
Terro!
Nie idź tam.
Masz mnie za dziecko, ale nim nie jestem.
- Muszę coś zrobić. - Masz rację.
Musisz mi pomóc.
Infekcja jest szybsza, niż myślałem.
Jeśli się podda, umrze.
Pomóż mu zachować siłę, póki nie zabiją Spalonego.
Musisz z tym walczyć.
- Nie mogę. - Zostań z nami.
- Nie mogę. - Proszę.
Ma to w oczach.
Stracimy go.
Teraz twoja kolej wziąć ode mnie trochę spokoju.
Powstrzymam to tyle, ile zdołam.
Moja mama wkrótce przyjedzie tu z armią.
Nie zdążą. To mnie szukają Spaleni.
Wiem od Rosalind, jak ich powstrzymać, ale muszę przywołać więcej magii.
Nie wiem, co się stanie.
Dobrze. Zadbam o nasze bezpieczeństwo. O twoje też.
Jeśli płomienie zbyt wzrosną, otoczę cię wodą.
Nie zobaczysz nas, ale tu będziemy.
Rosalind uważa, że to jej do tego potrzebuję.
Myli się.
Kim jesteście?
Dobra robota, Bloom.
- Co jej jest? - Jest tylko słaba.
Może zabierzecie ją do pokoju?
Udało się nam.
Tak. Udało się.
Infekcja się cofa.
Chyba go dopadli.
Dziękuję.
Dziękuję wam obu.
Nie. Musisz poczuć też dobre emocje.
Powinniśmy wracać.
- Tak. - Rosalind tu przyjdzie. Wysłuchajcie jej.
Ona i mój tata mają plan.
Możecie się przyłączyć.
- To nie musi być koniec. - Chwila.
Przysłał cię tu twój tata?
Właściwie to nie mój ojciec, ale wie, co robić.
Beatrix.
Rosalind.
Minęło sporo czasu.
To przyjaciele.
Obaj.
Miło mieć przyjaciół.
Pewnie chcą wiedzieć, co teraz.
No już.
Nie potrzebuję pomocy.
- Z Samem wszystko dobrze? - Tak. Dzięki tobie i Musie.
A Terra zoperuje nas wszystkie do końca tygodnia.
Nawet bez potrzeby.
Trochę żałuję, że nie widziałam skrzydeł.
Wyglądały jak u Dzwoneczka?
Dużo fajniej.
- Fajniej? Kocham Dzwoneczek. - No jasne.
MAMA I TATA
Odpoczywaj. Zajmę się tym.
Wykorzystam swoje jedno kłamstwo na miesiąc.
Państwo Peters.
Dzień dobry.
U Bloom wszystko gra.
To był ciężki tydzień. Egzaminy są zabójcze.
Tak.
Ani śladu Rosalind.
Ale na pewno jeszcze ją zobaczymy.
Co się stało?
Bloom się przemieniła.
Po jednej nocy z Rosalind odblokowała starożytną magię.
Magię, która ponoć przepadła.
Powiedziała Bloom, że osadnicy z Aster Dell byli Wiedźmami.
- Wtedy o tym nie wspomniała. - Byli Wiedźmami.
Wszystkie nasze starania, by to powstrzymać…
Wszystko, co zrobiłem…
Tu jesteś.
Słyszałem plotkę,
że wczoraj zaszalałaś z magią.
To była…
dobra czy zła plotka?
W sumie wszystko jedno.
Nieważne, co myślą. Pierwszy raz…
poczułam się sobą.
W pełni sobą.
To moje miejsce.
Tak.
To twoje ubranie z wczoraj?
Co się stało?
Wszystko gra.
Obiecuję.
Chyba ktoś chce pogadać.
Jak się czujesz?
Trochę kiepsko, ale przeżyję.
Przywołałaś wczoraj mnóstwo magii.
- Będziesz wycieńczona… - Byłam smarkata.
Nie mogę przestać myśleć o tym, co wczoraj powiedziałam.
Była pani dla mnie wspaniała.
Znalazła mnie pani, zapewniła mi ochronę i poradę.
Otoczyła mnie pani świetnymi ludźmi.
A ja byłam…
Wybaczam ci.
Czy pani…
Czy możemy
się przytulić?
Kiedy zostałam dyrektorką, podjęłam decyzję.
By stać się symbolem.
Okazywać siłę.
Tego potrzebują uczniowie.
Jeśli przyznam się do błędu, okażę kruchość.
Ale jeśli tego nie zrobię, bliscy będą pytać, czy mogą się przytulić.
Powinnam była być bardziej szczera.
W sumie…
może i tak, ale…
może potrzebowałam czasu.
Nie mogę ignorować dawnego życia i okłamywać rodziców.
Zasługują, żeby wiedzieć, kim jestem, i co się stało z ich prawdziwą córką.
- Bloom. - Cześć.
Jak ty tutaj… Chodź!
Masz rację. Zasługują.
Vanesso!
- Bloom? - Cześć.
Ale ostrzegam cię.
To nie będzie łatwe.
Wiem, że od kilku dni się nie odzywałam, ale wszystko wam wyjaśnię.
Mam jedno pytanie.
Dziewczyny!
Miło poznać!
Dzień dobry.
Cześć.
Mogą zostać u nas na weekend?
Jasne.
Super. Posiedzą trochę w moim pokoju, bo…
musimy pogadać.
Dobrze.
NIE ŚCIĄGAĆ JESTEM DZIEWCZYNKĄ
BOCIANKOWE
Gdzie jest Riven?
Pewnie jara gdzieś z Danem.
Wiedział przede mną, że to miejsce jest zryte.
Nie potrzebował zmarłego taty.
Obyś pewnego dnia zrozumiał, że robiłem to wszystko dla ciebie.
Po co przyjechali? Wiedzą, że już po ataku.
- Co się dzieje? - Spokojnie.
- Królowa Luna. - Wasza Wysokość.
Saulu Silvo.
Z ciężkim sercem muszę cię aresztować.
Za co?
Usiłowanie zabójstwa…
Andreasa z Heraklionu.
„Usiłowanie”?
Cześć, Sky.
Tato.
Pochowałaś ich.
Szlachetny gest.
Wydawało się to stosowne, skoro byli kiedyś ludźmi.
- Ale ty to wiedziałaś, prawda? - Wiedziałam.
Jest ich więcej?
Cała kupa.
O Boże. Nie dąsaj się, Farah.
No dobrze.
Zdradzę ci jeden sekret, w ramach wyjątku.
Istnieje legenda.
Ma tysiąc lat. Tyle, ile Spaleni, swoją drogą.
Byli żołnierzami na starożytnej wojnie.
Legenda mówi o użytej przeciw nim magii.
Stworzyła ich. Jest potężna.
Jest pierwotna.
Smoczy Płomień.
Płonie w naszym małym Odmieńcu.
Dlatego Bloom tak łatwo się przemieniła.
Pod moim przewodnictwem.
Spaleni nie mieli żadnych szans.
Wpuściłaś Spalonych do szkoły, żeby ją przetestować?
Ryzykując życie tylu uczniów?
Na horyzoncie jest wojna.
Spaleni to nic w porównaniu z tym, co nadchodzi.
Obawiam się, że brakuje ci opanowania, żeby ich na nią poprowadzić.
No i proszę.
Gdy wyszłam z twojego cienia,
zobaczyłam świat pełen światła.
To miejsce wcale nie jest ponure.
Tylko ty taka jesteś.
Szkoda, że królowa Luna ma inne zdanie.
Chciałam zagrozić, że ujawnię jej rolę w tuszowaniu sprawy Aster Dell,
ale najwyraźniej od jakiegoś czasu była na ciebie zła.
Z powodu swojej córki i jakiejś Ricki.
Okropne imię.
W każdym razie zgodziła się, że szkole przyda się zmiana.
Mam przeczucie, że większość kadry się dostosuje,
kiedy się tam pojawię.
Ben na pewno będzie milczał dla dobra swoich dzieci.
Saul stanowiłby problem,
ale będzie sądzony za zabójstwo Andreasa.
Przepraszam, usiłowanie zabójstwa.
Biedny Andreas.
Na pewno nie było mu łatwo tak długo się ukrywać,
ale ktoś musiał wychować Beatrix,
gdybyś się zastanawiała, kto mi pomagał.
No to…
musimy jeszcze porozmawiać
o tobie.
Myślę, że powinnaś wziąć urlop.
Pojechać w góry.
Zrobić sobie przerwę.
Tak ciężko pracowałaś, Farah.
To ja jestem dyrektorką Alfei.
Za żadne skarby nie zostawię szkoły w twoich rękach.
Wiem o tym.
Reszta świata może w to uwierzyć.
A jeśli nie,
to co z tym, do kurwy nędzy, zrobią?
Witajcie, drogie panie.
Zaszło parę zmian.
Napisy: Marzena Falkowska