- แม่ไปไหนครับ - อยู่ในสตูดิโอ
ทำงานอยู่
ทำไมแม่ยังไม่กลับอีก
"สองวันก่อนหน้านั้น"
"เลขที่แปด"
ห่วยแตกชะมัด เบาเครื่องหน่อยได้ไหม
- อะไรนะฮะ - พ่อต้องใช้สมาธิ
พ่อทำภารกิจละเอียดอ่อนอยู่
เครื่องปั่นมันลดเสียงไม่ได้
ฟังไม่ขึ้น เบาเครื่องหน่อยแล้วกัน
- พ่อ - ว่า
- เมื่อคืน ผมหาข้อมูล... - เรื่อง
หมาโกลเด้นผสมพูเดิล
- เอาแล้ว - ขนไม่ร่วง ไม่ทำให้แพ้
- ไม่เอาเลย ฟังนะ - น่ารักอีกต่างหาก
เราไม่เลี้ยง... บอกลูกที จะเอาหมาอีกแล้ว
- ทำไมล่ะพ่อ - เลี้ยงหมาไม่ได้ เคยบอกแล้ว
หมาทำให้พ่อหายใจไม่ออก พออากาศไม่ลงปอด
พ่อก็จะตาย เพราะงั้นก็ไม่ดีแน่
เลี้ยงอย่างอื่นสิ จะเลี้ยงแมว แฮมสเตอร์ก็ได้
เด็กสมัยนี้เลี้ยงอะไรกัน ค้างคาวดูดเลือดไหม
- สัญญาหรือเปล่า - ได้ สัญญาเลย
เหมือนที่สัญญา ว่าจะขับรถไปเที่ยวกันสองคน
- ชกใต้เข็มขัดนี่ เดี๋ยวพาไปน่า - แน่เหรอ
แย่แล้ว ไวโอลินผม
- ช่วยที ไม่รู้ยังไง - อะไรกันเนี่ย
จู่ ๆ ก็มือไม้อ่อน
พระเจ้าช่วย ผูกไททำไมเนี่ย
ไปงานศพอีกเหรอ
ไอเดียของไอ้งั่ง แล้วก็เปล่า
- คนไข้ผมไม่ตายทุกคนนะ - แหม
ทำไมแต่งสวย ไปหาหนุ่มที่ไหน
เลี้ยงน้ำชาสาว ๆ วางแผนงานการกุศลย่ะ
อ๋อ งานประมูลที่โรงเรียน ผมไม่ไปด้วยนะ
- ต้องไปสิ - บอกเลยว่าไม่ไป ที่รัก
เราบริจาคเงินให้เหลือแหล่แล้วนะ
เราเปล่าสักหน่อย
พ่อคุณให้ ใจบุญจริง ๆ
พฤหัสบดีหน้า เรามีกินข้าวกับเขานะ
อาทิตย์หน้า ผมเจอทั้งเรียร์ดัน กับพ่อคุณ
ตกถังข้าวสารจริง ๆ ผม
พ่อไม่ชอบเรียร์ดันเหรอ
ลูกชอบโรงเรียนตัวเองไหมล่ะ เรียร์ดันเนี่ย
- ชอบสิ - นี่
งั้นพ่อก็ชอบ ไปหอมแม่ ต้องไปแล้ว
ผมไม่หอมแม่หรอก ทำเองสิ
- เก็บด้วยสิ ฉันไม่ทำให้ทุกเช้านะ - รู้น่า ขอจูบที ชอบออก
โอเค เรียบร้อย
- เฮนรี่ ๆ - ฮะ
ห้ามทำน้ำปั่นอีกนะ ทำแล้วไม่เคยเก็บ
"ถามหน่อย ห้ามโกหก"
"อาทิตย์นี้ได้ซ้อมบ้างหรือเปล่า"
- พ่อไม่ได้ยินเสียงเลย - เปล่านะ ซ้อมสิ
- ถามจริง - สาบานเอ้า
ครูโรเซนบอม ไม่คิดว่าผมได้เรื่องด้วยซ้ำ
- ครูบอกเหรอ - เปล่าครับ ไม่ได้พูดออกมา
แต่ครูเคยพูดอะไรดีกว่านี้
แล้วบางทีครูมองผม เหมือนอยากให้ผมเลิก
ถ้าเป็นแม่คงบอกว่า ลูกใช้ความรู้สึกตัวเองด่วนสรุป
เพราะลึกลงไปในก้นบึ้งจิตใจ จริง ๆ แล้วลูกอยากเลิก
ผมไม่อยากเลิก ผมชอบเล่นไวโอลิน
งั้นก็ดีแล้ว ครูโรเซนบอม เขาเป็นคนหดหู่
อย่าให้คนบูดบึ้ง มาเป็นมาตรฐานตัดสินลูกเลย
บางทีพ่อก็บูดบึ้งอยู่นะ
ว่าไงนะ
จริง บางทีพ่อก็บูดบึ้ง เวลาเครียด ๆ
พ่อเครียดบ่อยเหรอ
มีบ้างช่วงหลังนี้
วิเศษ ตอนนี้เลยเครียดในเครียดเลย
- ขอบใจมาก - ยินดีฮะ
แต่ลูกไม่ได้เล่นไวโอลิน เพื่อโรเซนบอมนี่
ลูกต้องเคารพเขา ซ้อมหนัก ตามเขาสอน แต่ที่สุดแล้ว
มีแต่ลูกเท่านั้นที่จะเข้าถึง สายสัมพันธ์กับเสียงดนตรี
- รู้แล้วครับ - สุดยอด ลูกเก่งน่า
- ช่างหัวโรเซนบอม - ผมฟ้องแม่แน่
เอาไวโอลินลูกยัดก้นเขาเลย
พ่อ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
รีเบกก้า ฮาร์กเนสรีบมาแต่เช้าเลย
วิเศษไปเลย
ฉันไม่เข้าใจเลย
เดี๋ยวก็ใส่ใจ รักใคร่ เดี๋ยวก็แทบจะโหดร้ายทารุณ
ฉันเจอทั้งสองขั้ว ใส่เต็ม ๆ เลยเมื่อคืน
แล้วให้ตายเถอะ ฉันเลยบอกว่าเขาเป็นไบโพลาร์
หรือจะว่าไม่จริง
คุณเลยกลับมาคิดว่าเขา...
- เขาเป็นไบโพลาร์ - อารมณ์เหวี่ยงขึ้นลงขนาดนั้น
คุณว่ายังไง
ฉันไม่รู้จักเขาค่ะ
รู้จักแต่คุณ
แปลว่า...
- อย่ามองฉันแบบนั้น - สามีคนที่สามแล้วใช่ไหมคะ
เก็บสถิติด้วยเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันแค่... ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก
โอเค จะพูดอะไร ไม่เข้าหูฉันล่ะสิ ว่ามาเถอะ
ว่ามาเลย ฉันจ่ายเงินคุณนะ
รีเบกก้า...
ฉันแทบไม่เคยเจอใคร ที่ช่างเลือกเท่าคุณ
คุณอ่านรีวิวเป็นร้อย กว่าจะเลือกช่างมาปูพรมที่บ้าน
ถูกไหม คุณลองรองเท้า 20 คู่ กว่าจะเลือกได้
คุณสืบประวัติช่างทำสีผม และคงสืบประวัติฉันมาด้วย
คุณกรองทุกอย่างจนละเอียด
- ซึ่งก็ไม่เป็นไร ก็สมควรดี - แต่อะไร
แต่พอมีชายหน้าตาดีเข้าหา...
แสดงออกว่าสนใจคุณ วิจารณญาณคุณก็หายไป
ไม่ใช่อย่างนั้นเลย
วันที่คุณเจอเควิน คุณเหม่อลอยเข้ามาในออฟฟิศนี้
วันนั้นนัดคุยถึง ความทุกข์เรื่องสามีคนที่สอง
แต่คุณก็มาประกาศว่า เจอสามีคนที่สามแล้ว
ฉันเลยจะบอกว่า อาจจะเป็นไปได้ว่า...
คุณเป็นเหยื่ออารมณ์ของตัวเอง มากกว่าอารมณ์ของเควิน
ขอโทษนะ จะว่าฉันผิดเหรอ
- เปล่า - ใช่ คุณโทษฉัน
ฉันไม่ได้โทษคุณ
ฉันบอกแค่ว่า คุณมีประเภทคนที่อยากคบด้วย
และคุณด่วนตัดสินว่า ผู้ชายทุกคนที่เจอเป็นแบบนั้น
โดยไม่เห็นตัวตนที่แท้จริง
"ฉันคงไม่ได้เจอเธอ อีกแล้วล่ะ เพราะ..."
"คนจ้างเรา เพื่อให้มาบอกความจริงตรง ๆ"
- "แต่พอพูดตรง ๆ ก็โดนไล่ออก" - งั้นก็ขึ้นราคาสิ
ยิ่งเข้าถึงยาก เธอจะยิ่งซมซานกลับมา
แล้วก็ ฉันมีข่าวร้าย คือ...
งานการกุศลมีกฎว่า ต้องแต่งตัวหรูหราฉูดฉาด
ผมไม่ใส่ทักซิโด้นะ
"นี่งานโรงเรียนเฮนรี่นะ ถ้าฉันทน..."
งานเลี้ยงน้ำชาได้ คุณต้องทนงานเดียวได้ เพื่อเฮนรี่
ผมจะไป แต่ไม่ใช่เพื่อโรงเรียนลูก
แต่ทำเพื่อคุณ เพราะคุณเซ็กซี่
ฉันถึงแล้วล่ะ ไว้คุยกันนะ อีตาปากหวาน
ไว้คุยกัน บาย
- เชิญค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ขอเสื้อนอกด้วยนะคะ - ค่ะ
พวกเขารออยู่ข้างบนค่ะ
สวัสดีจ้ะ
- ขอโทษที่มาสาย - ไม่เป็นไร
มีแม่มาใหม่ด้วย
ลูกได้ทุน
เอาลูกอ่อนมาด้วย เปลี่ยนผ้าอ้อมอยู่
- คุณสวยมากเลย - ไงจ๊ะ เกรซ
- ไงคะ เธอเป็นกรรมการด้วยไหม - ไงคะ
อยากมีส่วนร่วมด้วยน่ะ
สวัสดีค่ะ ขอโทษที
- ไงจ๊ะ - ขอบคุณนะ
พวกคุณรู้ไหมว่าเธอจะมา
ปกติฉันต้องรู้คนแรกสิ มีอะไรใครก็บอกฉันหมด
- เพราะคุณชอบไม่สบอารมณ์น่ะสิ - ก็ใช่ไง
- เราควรเริ่มกันได้แล้ว - ขอโทษที
มีคนประหม่านะ
ได้เป็นคนเคาะประมูลอีกแล้ว
- นึกว่ามีคนมาจากซอธบี้ส์ - ไม่ เขายกเลิก
ไม่เป็นไรหรอก ฉันเคยทำ
- ไงคะ - สวัสดีค่ะ
- ไงคะ - ฉันเกรซ เฟรเซอร์ค่ะ
- เอเลน่า อัลเบสค่ะ ยินดีที่เจอ - ค่ะ
เอเลน่ามีลูกชายอยู่เกรดสี่ ชื่ออะไรนะ มิเกลเหรอ
- ใช่ค่ะ - ลูกน่ารักมากเลย
สวัสดีจ้ะ ลูกสาวหรือลูกชาย
- ลูกสาวค่ะ เทเรซ่า - เทเรซ่า
- ขนตายาวเชียว - เริ่มเลยเถอะ
- งานพรุ่งนี้แล้ว - ขอบคุณที่ให้ฉันช่วยค่ะ
ล้อเล่นหรือเปล่า เราดีใจนะที่มีคนช่วยเพิ่ม
เลี้ยงลูกสอง ยังอุตส่าห์มาช่วย
ฉันมีลูกแฝด เสียดายเวลาชีวิต
โจลีน
เลี้ยงลูกเหนื่อยจะตาย เนอะ
โอเค เรามา...
จัดอันดับของประมูล
เริ่มจากของถูกสุดก่อน แล้วไล่ขึ้นไปถึง...
ของใหญ่
รายการยาวเหยียดเลย
คนยืนยันจะมาเกินสองร้อย ทำลายสถิติแล้ว
เพราะพวกสเปนเซอร์ ยอมให้เรายืมบ้าน
- ฉันไปสำรวจมาเมื่อวาน คุณพระ - เห็นรูปเดวิด ฮอกนีย์ไหม
สองรูปบนผนังสองฝั่งห้องกินข้าว
- แล้วตู้เสื้อผ้าซุกี้ล่ะ - เดี๋ยวเมาท์
- ถ้าโชคดีก็คืนวันจันทร์ - โอ๊ย
โอเค ทำงานเถอะ
มีแพ็กเกจพักที่แฮมป์ตันส์สี่ชุด
สองที่เวลกับแอสเพน
คอร์สเรียนทำอาหารที่ไทรเบกา สำหรับแปดคน
ประเมินไม่ถูกเลย
ดึงหน้าสเต็มเซลล์ มีคนเชื่อด้วยเหรอเนี่ย
แคธี่ เซนเน็ตทำมา ไม่ได้ผลสักนิด
บริการที่ปรึกษาเพียบ
ปรึกษาเข้ามหาวิทยาลัย เด็กก่อนวัยเรียน
บริการลำดับเครือญาติถึงบ้าน อันนี้น่าจะขายได้
ไม่เห็นมีงานศิลป์ ศิลปินไปไหนหมด
ทั้งนิวยอร์ก หานักเขียนบทละครเวที ห่วย ๆ ไม่ได้สักคนเลยเหรอ
เกรซ คุณบริจาค บริการบำบัดได้ไหม
ไม่เอาด้วย ไม่ทำเด็ดขาด
ทำไมล่ะ ไหนใครยอมจ่าย 500 ให้ชีวิตคู่ไม่ล่มบ้าง
ยอมจ่าย 500 แถมสามีให้ด้วย
เกรซ รู้ไหมอะไรน่าจะเลิศ
โจนาธาน คนแย่งกันแน่นอน
อยากประมูลโจนาธานเหรอ
- ก็... - เอาสิ ฉันจัดให้เลย
สามีของเกรซ เป็นหมอ ลงนิวยอร์กแมกกาซีนด้วย
เขาเป็นหมอเนื้องอก แซลลี่ ใครจะประมูลหมอมะเร็ง
ทัวร์ส่วนตัวหลังเวลาทำการ ที่กุกเกนไฮม์
กำลังจัดแสดง "ซาลงเดอลาโรสครัวซ์"
ฉันเพิ่งไปดูนิทรรศการชากาลมา เมื่อวันอังคาร
สาบานได้ ฉันหน้ามืดเลยล่ะ
ฉันเข้าไม่ถึงงานชากาล
ใครจะเข้าไม่ถึงงานชากาล
ฉันไง เดี๋ยวก็งานสมัยใหม่
เดี๋ยวก็งานกระจกสี
จับมั่วไปหมด
ถ้ายังอยู่ โดนจับกรอกยากล่อมประสาทไปแล้ว
"เลขที่แปด"
ไง แป๊บนะ
เมื่อกี้อย่างพิลึกเลย ให้ตาย
เธอแค่ให้นมลูกเอง
ไม่ใช่ ไม่ ๆ
มีอะไรมากกว่านั้นแน่
แป๊บนะ
- "ยังไง" - เหมือนเธอแบบ...
ปลายเท้าชี้สิ
เหมือนจะประชดอะไรสักอย่าง ไม่รู้สึกเหรอ
ไม่นี่
ฉันเคยเห็นเธอที่โรงเรียนนะ
"ที่ม้านั่งฝั่งตรงข้ามโรงเรียน"
"พอส่งลูกเสร็จเธอนั่งเฉย ๆ เลย"
"นั่งอุ้มลูกเหรอ"
"ตอนนี้อุ้มลูก ตอนนั้นท้อง"
เธอไม่นั่งอ่านหนังสือด้วยซ้ำ
อยากบอกชะมัดว่าถ้าคุณอยู่นิวยอร์ก
การไม่วิ่งวุ่นหัวหมุน เป็นเรื่องผิดกฎหมาย
"ใครเขานั่งเงียบ ๆ เฉย ๆ กัน"
ทำยังไงก็ไม่เข้าใจจริง ๆ
ถึงจะ...
หน้าอกสวยมากเลยก็เถอะ
- นิสัย - "คุณพระ สวยจัดเลย"
ยืดอีก ๆ สูงเหมือนต้นไม้ ๆ
อย่ายกไหล่ ๆ หยุดยิ้มเลย
อย่ายิ้มสิ
เอเลน่า เป็นอะไร
"มันก็ไม่เป็นมิตรกับเธอจริง ๆ"
ฉันไม่โทษเธอหรอก เราคุยเรื่องศิลปะ
คุยเรื่องเงิน คุยกันหยาบโลนเลยล่ะ
เธอแค่จะบอกว่า "เห็นหัวบ้าง ฉันเป็นผู้หญิงธรรมดา"
"ฉันเป็นแม่คน ชีวิตไม่สบาย"
ไม่รู้สิ บางทีฉันก็ว่า เราน่าย้ายไปที่อื่น
คุณน่ะเป็นคนนิวยอร์กที่สุด ที่ผมรู้จักในชีวิต
ไม่ แต่ไม่กังวลบ้างเหรอ ว่าลูกจะเป็นไข่ในหิน
การเลี้ยงลูกสมัยนี้ ก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ประคบประหงมลูก ไม่ให้เจอความเป็นจริงให้นานที่สุด
พอลูกออกจากรัง ลูกเลยรับไม่ไหว ทำร้ายตัวเอง
นึกว่าเรามาถูกทางเป๊ะ ๆ
แล้วสเกเนคเทอดีล่ะ
ได้ข่าวว่าสเกเนคเทอดีน่าอยู่นะ
ฟังแล้วแหยง แค่ชื่อก็ระคายหู
นี่คุยจริงจังหรือเปล่า
จริงจังสิ จริงจังมาก
แมนแฮตตันอยู่แล้วเหงานะ ลองคิดดู
เรามีเพื่อนสนิทไม่เยอะ
เพราะเราเกลียดทุกคนต่างหาก
คุณเกลียดทุกคน ฉันเปล่า
ผมว่ามันก็ไม่โดดเดี่ยวนะ
วัน ๆ เราเจอแต่คนมีปัญหา
เราดูแลคนตอนกำลังย่ำแย่เลย
ไม่ใช่ชีวิตสังคมแบบปกติ
แต่ในแง่ของปฏิสัมพันธ์ ระหว่างมนุษย์ที่มีความหมาย
ผมว่าเราทำได้ดีอยู่นะ
ผมไม่อยากให้คุณเหงา
อาบน้ำเหงาไหม
อยากมีเพื่อนอาบไหม
อยากให้คนถูหลังให้ไหม เกรซ
มือวิเศษของหมอเฟรเซอร์เลยนะ
ให้ตาย
- ให้ผมหยิบถุงมือยางไหม - ก็ได้ เข้ามา
ผมเข้าไปล่ะนะ เกรซ
- เกรซ - ไงคะ
เอเลน่าไง
- เราเจอกันที่ประชุมงานกุศล - ใช่ ๆ จำได้
เป็นยังไงบ้าง
- ฉันสบายดี - ดีแล้วล่ะ
ขอบคุณที่ต้อนรับขับสู้ฉันนะ
คนอื่น ๆ เขา...
ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกเหมือนคนนอกเลย
แต่คุณทำให้ฉันรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง ขอบคุณนะ
แหม ฉันรู้ว่า...
ทุกคนดีใจที่คุณมา
เราต้องการคนมาช่วยอยู่แล้ว
ฉันช่วยอะไรได้บ้าง
เพราะไม่มีใครให้ฉันทำอะไรเลย
ฉันว่า...
เพราะงานส่วนใหญ่ก็เสร็จไปแล้ว
- และคุณก็ยุ่งกับการเลี้ยงลูก - ใช่
แต่ฉันอยากมีส่วนร่วมด้วย
กับที่โรงเรียนน่ะ
อยากช่วยจริง ๆ
ฉันรู้ค่ะ
จริง ๆ นะ
เธอยืนเปลือยโทง ๆ กลางห้อง
- เหรอ - ฉันสนับสนุนให้ผู้หญิงมั่นใจ...
ในร่างกายตัวเอง แต่มัน...
- ประหลาดน่ะ - ดีหรือไม่ดี
- คุณแอบมีอารมณ์... - หยุดเลย
- นิดหนึ่งหรือเปล่า - เปล่า
พระเจ้า จะถึงแล้ว
ยิ่งรีบกลับก็ยิ่งดี พรุ่งนี้ผมต้องรีบบินไปคลีฟแลนด์
กลับเมื่อไหร่คะ
น่าจะคืนพรุ่งนี้ ถ้าปลีกตัวมาได้
แต่ก็นะ ผมไม่อยากเสียแต้มไฮแอตต์
ต้องเก็บเยอะ ๆ ถึงจะได้อาหารเช้าฟรี
โอเค ถึงแล้ว ห่อไหล่
ตีหน้าเศร้า ซึมกะทือไว้
ขอดูหน้าหน่อย
ภูมิใจในตัวเมียจัง
พระเจ้า มากันแล้ว
- รอด้วยค่ะ - ขอโทษที ๆ มัน...
- ผมรับไม่ไหว - นิสัยไม่ดี
ความน่าสะพรึงที่ลึกซึ้ง และหลีกไม่พ้นในชีวิต
"โรงเรียนเรียร์ดัน"
- สวัสดีค่ะ ฉันเก็บเสื้อนอกให้นะคะ - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
- แชมเปญไหมครับ - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณ ผมรักคุณเลยล่ะ
นึกว่าจะหรูนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่ถึงขั้นนี้
เราไปแอบได้ไหม แกล้งไปทำเป็นดูรูปฮอกนีย์กัน
ไม่ได้ ต้องอยู่สักพัก
ต้องดื่มค็อกเทลกับครูใหญ่ก่อน
- พระเจ้า - มาเถอะ
- โรเบิร์ต - เกรซ
ไงคะ
- โจนาธาน - ไงครับ
ขอบคุณทั้งสองคนที่มา
- ไม่เป็น... - อยู่นี่เอง
- อ้าว - พ่อคะ
แฟรงคลิน
เป็นเกียรติที่ได้พบครับ
- อย่าลืมตื่นเต้นด้วยล่ะ - นั่นสินะ
ขอบคุณที่มานะคะ
พ่อไม่ได้มา จะไปแล้ว
- จะไปแล้วเหรอ - พ่อไปประมูลเงียบมา
พ่อน่าจะชนะได้ก้านวัดน้ำมัน ของเฮนรี่ ฟอร์ด
ก่อนจะชนะ พ่ออยากรีบ ๆ ไป
- โจนาธาน - แฟรงคลิน
- ดูดีนี่ - เหรอครับ
ไม่ยักนึก ขอบคุณครับ
มื้อค่ำวันพฤหัสบดีนะ
- แน่นอนค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ไงจ๊ะ - ไงจ๊ะ
- ไงแม่หนู - สวัสดีค่ะ
- โจนาธาน - แฟรงคลิน
คุณต้องไม่เชื่อแน่
- อะไรเหรอ - พวกนั้นไม่มาด้วยซ้ำ
- ใคร - บ้านสเปนเซอร์
อ้าว
เสียมารยาทออก
จะคิดงั้นก็ได้ หรือจะคิดว่า..
"เราจะไปเที่ยวกัน"
"เชิญใช้วังเราได้เต็มที่"
- คุณต้องโลกสวยตลอดไหมเนี่ย - ไม่ตลอด ผมบอกได้เลย
พวกบ้านั่นไม่มาด้วย
แค่นี้ก็สุดยอดแล้ว ทีแรกฉันกลัวจะไม่มีใครมา
แต่มากันพร้อมหน้าเลย เราสบายใจได้น่า
เธออยู่นั่น
ยัยแม่วัวนี่เอง
เธอดูอึดอัดนะ
แม่คนที่ฉันเล่าให้ฟังไง
- คนนั้นเหรอ - อือ
- ชีเปลือยน่ะเหรอ - อิจฉาหน้าอกจัง
เราไปคุยกับเธอไหม เธอน่าจะทำตัวไม่ถูก
เธอก็ดูโอเคอยู่นะ
น่าจะดีกว่าแค่โอเคด้วย
- ผมพลาดอะไรไปเหรอ - ดูพวกผู้ชายสิ
น้ำลายยืดกันหมด
เกรซ ฉันว่าเธอมองคุณนะ
จริงเหรอ ใช่เหรอ
ผมว่าใช่นะ
พวกคุณอยู่นี่เอง
เราน่าจะเริ่มเปิดประมูลกันเลย
- ไปต้อนคนกัน - ได้เวลาแล้ว
มาเถอะ
พอหรือยัง มาให้เห็นหน้าแล้ว
- กลับได้ไหม - เลิกเล่นได้ไหม
นี่ ฉันจะชดเชยให้ทีหลัง
ชดเชยตอนนี้เลยสิ หาห้องกัน ต้องมีบ้างแหละ
- นิสัยไม่ดี - มาเถอะ ตู้เสื้อผ้าซุกี้ไง
- ใส่เสื้อผ้าซุกี้ด้วย ทั้งคู่เลย - พอเลย
เอาใจคนอังกฤษหน่อยน่า
- ผมชอบตรงไหนรู้ไหม - ตรงไหน
บอกไม่ได้เลยว่าบ้านรวย มีระดับ เรียบง่ายมาก
"เราจะเริ่มแล้วค่ะ ยินดีต้อนรับ"
"ฉันแซลลี่ เมย์เบอรี่"
"หัวหน้ากรรมการงานประมูล ของโรงเรียนเรียร์ดันของเรา"
"บ่ายวันนี้จะเป็น งานที่วิเศษมากแน่นอน"
"คุณบางคนอาจจะคิดว่า..."
"ฉันจ่ายค่าเทอมไป ยังไม่พออีกเหรอ"
"ถูกสุด"
"ใช่ แน่นอนว่าต้องคิด ฉันก็รู้สึกอย่างนั้น"
"แต่มันเป็นหน้าที่ของเรา ที่ต้องแน่ใจว่า"
"เรียร์ดันจะได้ รับนักเรียนที่มีความสามารถ"
"ให้เข้าเรียนได้ โดยไม่เกี่ยงเรื่องฐานะการเงิน"
"เพื่อให้เรียร์ดันยังขึ้นชื่อเรื่อง..."
"ความหลากหลาย"
"และเราต้องจ่ายค่าจ้างครูอย่างดี"
"จะได้ไม่หนีไปสอนที่อื่น"
"เรียร์ดันของเรารักคุณครู"
แต่รักไม่มากพอจะเชิญมางาน
"ต่อไป ไดแอน พอร์เตอร์ จะมาเปิดก่อนเลยค่ะ เริ่มกันเลย"
"ก่อนจะนำสินค้า มาประมูลตามตาราง"
"ดูนี่ก่อนค่ะ"
"นี่อาจดูเหมือน แก้วน้ำเปล่าธรรมดา"
"แต่มันเป็นมากกว่านั้น"
"นี่เป็นน้ำสุดพิเศษ"
"ที่จะประเดิมเส้นทาง..."
"ไปสู่กระเป๋าหนา ๆ ของพวกคุณ"
"คุณอาจสงสัยว่า น้ำเปล่าแก้วเดียวมีค่าเท่าไร"
"ก็ขึ้นอยู่กับ..."
"คุณให้ค่าการศึกษา ของลูกคุณแค่ไหน"
"ค่าของคุณครูของลูก ๆ"
"ค่าของโอกาส ของเด็กฐานะด้อยกว่า"
"ที่จะได้มีสิทธิพิเศษ เช่นเดียวกับลูกคุณ"
"มีใครจะเสนอราคา 1,000 ดอลลาร์"
"ให้น้ำแก้วนี้คะ"
"ใครจะลุกขึ้นเคาะระฆังคะ"
- หนึ่งพันค่ะ - "หนึ่งพันแล้วค่ะ ขอบคุณ"
"เงินนี้เพื่อลูก ๆ เรา"
- สองพัน - "สองพัน"
"สามพันค่ะ ขอบคุณข้างหน้า 5,000 แล้วค่ะ"
"ทางนี้ให้ 8,000 ค่ะ"
"หนึ่งหมื่นเหรียญ ให้ผู้มีจิตกุศลท่านนี้เลยค่ะ"
อ้าว เอเลน่า ขอโทษทีนะ
ขอโทษที
เป็นอะไรหรือเปล่า
ขอโทษจริง ๆ
บางทีมันก็ เกินจะรับไหว
ไม่รู้จะไปทางไหน
คุณเคยรู้สึกแบบนั้นไหม
ถ้าคุณอยากปรึกษา...
ไม่มีค่าใช้จ่าย
- ขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจดูถูก - ไม่เป็นไร
แต่ถ้าคุณอยากปรึกษา...
คุณใจดีมากเลย ขอบคุณค่ะ
แล้วก็ไม่ต้องกลัวไปหรอก
พ่อแม่ที่เรียร์ดันบางทีก็...
- เนอะ - นั่นสิ
แต่...
ส่วนใหญ่แล้วเป็นคนมีน้ำใจ
พวกเขาเป็นคนดีมีน้ำใจ และ...
แต่คุณจิตใจดีที่สุด
จริง ๆ นะ
ฉันสัมผัสได้
"เอาล่ะค่ะ ชิ้นต่อไป..."
"ตั๋วทีมนิกส์"
"คุณอาจจะได้กระทบไหล่สไปก์ ลี เสนอไอเดียหนังให้เขาฟัง"
"แล้วใครจะไปรู้ ทีมอาจจะชนะด้วยก็ได้"
"ใครจะได้ตั๋วไปคะ"
"เริ่มประมูลที่ 1,500 ค่ะ"
"ทางนี้ 1,500 ค่ะ"
"ด้านหน้าให้ 2,000 ค่ะ"
"ทางนี้ 2,500 และมี 3,000 แล้วค่ะ"
- "ทางนี้ 3,000 มี 3,500 ไหม" - ครับ
"ข้างเปียโน 4,000 ค่ะ 6,000 เหรียญค่ะ"
"นับหนึ่ง นับสอง"
- เอเลน่า - "รับตั๋วไปเลยค่ะ"
ไงคะ
ฉันจะกลับบ้านน่ะ ลืมปั๊มนมไว้ เริ่มเจ็บแล้ว
ฉันเอารถมา ให้คนขับรถฉันไปส่งได้นะ
- อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ - เถอะน่า
ฉันอยู่ฮาร์เลม นั่งรถไฟใต้ดินไปเร็วกว่า
- แน่ใจเหรอ - ค่ะ แน่ใจ
แต่ขอบคุณนะ
ไม่เป็นไรนะ
ขอบคุณนะคะที่ใจดีกับฉัน
"มี 80,000 ทางด้านหน้าค่ะ มี 90,000 ไหมคะ"
"90,000 ค่ะ"
"ถ้าได้ถึงแสน เราจะ บริจาครถเบนซ์ให้เด็กยากไร้"
อะไรกันน่ะ
คุณกับสาวชีเปลือยมีอะไรกัน
เธออารมณ์ไม่ค่อยดี แล้วก็เลย...
ฉันบอกให้นั่งรถเรากลับ แต่เธอไม่อยาก เลย...
คุณนี่ใจบุญดีนะ
มานี่เลย
ผมรักคุณนะ
- ฉันก็รักคุณ - "ขอบคุณมาก"
"สำหรับงานยามค่ำแสนวิเศษค่ะ"
"เราระดมเงินเพื่อการกุศล ได้เยอะเลย ขอบคุณค่ะ"
"โรงเรียนเรียร์ดัน"
โจแอน
- คุณต้องไม่ชอบใจแน่ - ทำไมเหรอ
- ที่ทำงานเพจมา - อือ
เชลบี้ แมคกิบบอนส์น้ำท่วมปอด
ไปเถอะ
ไปไหม ข้ออ้างปลีกตัวชั้นดีเลยนะ ให้คนขับแวะส่งผมที่โรงพยาบาลก่อน
ไปไม่ได้ ฉันเป็นกรรมการ ไปเลย
- ถามจริง - ไปเลย ให้คนขับไปส่ง
- ฉันนั่งอูเบอร์ได้ - ขอโทษนะ ๆ เดี๋ยวโทรหา
- เขาไปไหนเหรอ - คนไข้วิกฤตน่ะ
พูดจริง ๆ นะ ต้องดูคนไข้มะเร็งทุกวัน มีลูกด้วย
แล้วยังอุตส่าห์มีอารมณ์ขันอีก ทำได้ไงเนี่ย
ฉันก็สงสัยเหมือนกัน
"สิบเหรียญนะ"
"สาบานเลย เชื่อใจฉันได้ ฉันเป็นหมอ"
"ถ้าหนูหายจากลูคีเมีย ต้องให้หนูสิบเหรียญนะ"
ได้เลย
แต่ถ้าอยากฟัง ฉันจะพล่ามเรื่อง...
กล้าหาญเข้าไว้ สู้ต่อไป ให้ฟังแทนก็ได้
แต่ฉันว่าส่วนใหญ่แล้ว เงินจูงใจกว่าเยอะ
เอาเป็นสิบเหรียญ แล้วก็ตอนหนูสมัครเรียนหมอ...
หมอต้องเขียนจดหมายแนะนำให้หนู
ไม่รู้นะ ไม่รู้สิ เชลบี้ ต้องขอดูเกรดเธอก่อน
ฉันแนะนำมั่ว ๆ ไม่ได้หรอก
เธออาจเรียนแย่ก็ได้
หนูจะตายไหมคะ
เธอไม่ตายหรอก
ถ้าเธอตาย ฉันจะฆ่าเธอ
ไงคะ
ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
โธ่ ไม่นะ
ฉันเสียใจจริง ๆ
- โธ่ ที่รักคะ - คือ...
พับผ่าเอ๊ย
โธ่
นี่
แม่ไปไหนครับ
อยู่ในสตูดิโอ
ทำไมแม่ยังไม่กลับอีก
แม่ทำงานอยู่
วันนี้ไปโรงเรียนเองได้ไหม
- ขึ้นรถโรงเรียนข้างนอก - ได้ฮะ
ไปเอากระเป๋าได้แล้ว เดี๋ยวสาย
"รถโรงเรียน"
- เฮนรี่ - ฮะ
เร็วเลย กินข้าวหรือยัง
- กินแล้ว - รีบไปเร็ว แม่...
แม่สายแล้ว มีงานแต่เช้า
- เร็ว เก็บหนังสือเร็ว ๆ - ฮะ
โอเค
แม่
ผมว่าพ่อไม่แพ้ขนหมาหรอก พ่อก็พูดไปงั้น
ลูกพูดถูก ไม่ใช่เรื่องภูมิแพ้หรอก
พ่อไม่อยากให้แม่บอก
- เพราะงั้นอย่าบอกพ่อนะ - โอเค
ตอนพ่ออายุเท่า ๆ ลูก
พ่ออยู่บ้านดูแลหมาคนเดียว มันวิ่งออกไปนอกบ้าน
แล้วก็โดนรถชนตาย
- จริงเหรอ - อือ
กลายเป็นแผลในใจพ่อเลย
แล้วก็ยิ่งแย่ไปใหญ่เพราะปู่กับย่า...
- โทษว่าพ่อทำ - ว่าไงนะ
ใช่ พ่อถึงไม่อยากพูดถึง
หมาพันธุ์อะไร
พันธุ์อะไร แม่ว่าน่าจะ...
หมาตัวเล็ก รู้แค่นั้น
แต่ว่านะ แม่ว่า พ่อเขายังทำใจไม่ได้หรอก
มาเร็ว เก็บของด้วย ไปกัน
- ใส่เสื้อคลุมด้วย ข้างนอกหนาว - ครับแม่
"ยังไงคุณก็ต้องพูดถึงมัน"
เหตุผลต้นตอ
มันไม่ใช่เพราะเราเลย
- หรือเพราะคุณ - โกหก
- เอาแล้ว - แล้วเพราะอะไรล่ะคะ
แค่เซ็กส์เหรอ
ถ้าผมรู้ ผมคงไม่ยอม จ่ายแพงหูฉี่ขนาดนี้หรอก
- จริงไหม - เราจ่ายแพงทั้งคู่
บ่ายเบี่ยงนะคะ โจเซฟ
เป็นไปได้ไหมว่า มันดึงดูดเพราะได้เก็บความลับ
มากกว่าดึงดูดหาเดนนิส ชู้คุณเสียอีก
มีชู้แล้วได้เก็บความลับคนเดียว
ไมเคิลรู้ไม่ได้ เลยจะมาก้าวก่ายไม่ได้
ผมว่าไม่ใช่
"จากโรงเรียนเรียร์ดัน ข้อความสำคัญ"
- โทษทีนะ เรารบกวนคุณหรือเปล่า - ขอโทษด้วยค่ะ
ส่งมาจากโรงเรียนลูกชายฉัน
จะได้รับเฉพาะเวลาฉุกเฉิน ฉันเลยต้องอ่าน
คุณบอกว่ารู้จักเดนนิสตอนยังโสด แต่ไม่เคยมีเซ็กส์กับเขา
- ตอนนั้นผมไม่ชอบเขา - ไม่มีใครชอบเขา ไม่ได้มีเสน่ห์
- โธ่ - ค่ะ แล้วอะไรเปลี่ยนไปล่ะคะ
ความตื่นเต้นของการมีชู้คือ
มันอยู่ใต้เงาของความสัมพันธ์หลัก
การทำลับ ๆ ล่อ ๆ นี่แหละที่กระตุ้นอารมณ์
อาจใช่ตรงนั้นไหม
การโกหก
ความกลัวจะถูกจับได้ล่ะ
หรือคุณอาจจะอยากโดนจับได้
ทำไมจะอยากโดน
ให้ไมเคิลรู้ว่าเขาคุมชีวิตคุณไม่ได้
เรื่องนี้เกิดจาก ไมเคิลกับชีวิตคู่ของคุณ
มากกว่าเพราะชู้ของคุณ...
เขาไม่ค่อยชอบเวลาคนอื่นคิดถูก
คุณอยากโดนจับได้
ผมไปดูเขาหน่อยดีกว่า
เราจะจัดระเบียบการ การว่าความคดีขอแรงให้เร็วที่สุด
"ซิลเวีย"
ซิลเวีย
โรงเรียนลูกโทรมาน่ะค่ะ ขอตัวสักครู่
- รอไม่ได้เหรอ ซิลเวีย - สองนาทีค่ะ
- นี่จะส่งผลถึง... - ได้ข่าวไหม
อะไร
เรื่องโรงเรียนน่ะเหรอ ข่าวร้ายในครอบครัว...
- "นักเรียนเกรดสี่น่ะนะ" - เกรซ
ในข่าวคือเอเลน่า
"อะไรนะ"
มีคนพบศพเธอ
อะไรนะ
"ไม่ได้ข้อความจากโรงเรียนเหรอ"
ได้สิ เกิดอะไรขึ้น
ยังไม่มีข่าวทางการ
ทีแรกได้ยินว่าเส้นเลือดในสมองแตก
"แต่ที่โรงเรียนได้รับแจ้งว่า..."
"เธอถูกฆาตกรรม"
อะไรกัน
- "นั่นน่ะสิ" - พระเจ้า
แล้วลูกชายเธอเป็นคนเจอศพ น่าสงสารมาก
พระเจ้า เลวร้ายมากเลย
รู้อะไรแล้วบ้าง รู้ไหมใครทำ
ไม่ ไม่มีใครรู้อะไรเลย
- "ฉันรับไม่ไหวเลย น่าสงสาร" - ใช่ไหมล่ะ
สงสารลูกชายเธอจริง ๆ แล้วก็ตำรวจมุ่งเป้าสามีอยู่
เห็นว่าระหองระแหงกัน ฝีมือสามีตลอดแหละ
"เชื่อเขาเลย ปล่อยให้ลูกชายเจอศพแม่"
แต่ฉันประชุมอยู่
- ถ้ารู้อะไรจะโทรกลับไปนะ - "ได้"
ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า
- ไม่เลย - คุณดูหวาด ๆ
- จริงเหรอ - ฉันทำคุณใจไม่ดีเหรอ
เปล่า
คุณบอกฉันได้นะ
- ถ้าฉันทำอะไรผิด - คุณไม่ได้ทำอะไรผิด
- โอเคนะ - โอเคค่ะ
"คุณรู้จักเอเลน่า อัลเบสดีแค่ไหน"
ไม่ค่อยดีค่ะ เธอเพิ่งเริ่ม...
เป็นกรรมการงานประมูล ฉันเชิญเธอมาร่วม ลูกเธอได้ทุน
ฉันเจอเธอแค่สองสามหน ที่สนามโรงเรียน
คุณออกจากงานกี่โมงเหรอ
กี่โมงเหรอ ฉันน่าจะถึงบ้านสักห้าทุ่ม
- คุณรู้ว่าเกิดเรื่องตอนไหน - โรงเรียนส่งข้อความมา
มีข้อความส่งมาจากโรงเรียน
- คุณรู้จักเอเลน่า อัลเบสไหม - ไม่ค่ะ คือเคยเจอ แต่ไม่รู้จัก
อยู่ด้วยกันเยอะที่สุด ก็ตอนประชุมบ้านแซลลี่
รู้ไหมว่ามิเกลขึ้นรถโรงเรียน หรือว่ามีคนมารับ
ปกติแม่เขามารับค่ะ
- เธอรู้จักมิเกลไหม - เราเรียนคณิตศาสตร์ด้วยกัน
เธอก็รู้จักมิเกลใช่ไหม
ค่ะ บางทีเราก็เล่นกันหลังเลิกเรียน
ทุกอย่างดูปกติไหม ช่วงนี้เขาโอเคไหม
"สวัสดีครับ ผมโจนาธาน เฟรเซอร์ ตอนนี้ไม่ว่างรับสาย"
"แต่จะรีบติดต่อกลับไปให้เร็วที่สุด"
"ถ้าเป็นเหตุฉุกเฉินทางการแพทย์ โทร 911"
"หรือไปห้องฉุกเฉิน"
ไงคะ ที่รัก ฉันเองนะ
คุณโทรมาได้ไหม ที่โรงเรียนมีเรื่อง
ทุกอย่างเรียบร้อย เฮนรี่สบายดี แต่...
แต่ฉันอยากให้คุณรับรู้ไว้
หวังว่าธุระที่คลีฟแลนด์จะเรียบร้อย
- ฉันรักคุณ... - คุณนายเฟรเซอร์
- ผมนักสืบพอล โอรอร์ค สถานี 23 - ตายแล้ว
เกิดอะไรขึ้น ลูกฉันเหรอ
เปล่าครับ ไม่ใช่เรื่องลูกชายคุณ ขอโทษที่ทำให้ตกใจ
- บางทีก็เป็นอย่างนี้ - อ๋อ ค่ะ
ผมนักสืบโจเซฟ เมนโดซา กรมตำรวจนิวยอร์ก
- ขอคุยด้วยหน่อยครับ - บอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
แม่ของนักเรียน ที่โรงเรียนลูกคุณถูกฆ่า
- คุณคงได้ข่าวแล้ว โรงเรียน... - ค่ะ
- ส่งข้อความมา - ขอโทษด้วยนะ ฉัน...
- ไม่เป็นไรครับ ผมก็ลูกสอง - ค่ะ
เราอยากถามอะไรหน่อย ได้ไหมครับ
ได้สิคะ
ฉันไม่รู้ว่าเป็นคุณนายอัลเบส จนได้คุยกับเพื่อน
- เพื่อนคนไหนครับ - ซิลเวีย สไตเนตซ์ค่ะ
เราเป็นคณะกรรมการ ที่โรงเรียนด้วยกัน
- กรรมการงานประมูล - ค่ะ
เธอเพิ่งเข้ามา
คุณรู้ว่าเธอตายเมื่อไหร่ครับ
ขอดูโทรศัพท์หน่อยนะ
ตอน 14:46 น. ค่ะ
- จากซิลเวีย สไตเนตซ์เหรอ - ค่ะ
ฉันรับโทรศัพท์กี่โมงสำคัญด้วยเหรอ
คุณเป็นจิตแพทย์นี่
คุณถามแต่เรื่องสำคัญไหม
คุณนายอัลเบสไม่ใช่คนไข้น่ะค่ะ เธอเป็น...
คือฉันไม่ได้รักษาเธอ
รู้จักเธอแค่ไหนครับ
ไม่ค่อยค่ะ อย่างที่บอก เธอเพิ่งเข้ามาเป็นกรรมการ
เจอเธอเมื่อไหร่ครับ
เมื่อคืนที่งานกุศลค่ะ
- ไม่ได้คุยกับเธอหลังจากนั้นเหรอ - ไม่ค่ะ
คุณสังเกตเห็นว่าคุณนายอัลเบส ได้พูดกับใครไหม
มีผู้ชายสองสามคน ที่สนใจเธอเป็นพิเศษ
- สนใจเป็นพิเศษยังไง - ไม่ ฉันหมายถึง...
สนใจเป็นพิเศษแบบที่ผู้ชาย แสดงออกกับผู้หญิง
แล้วสามีของคุณนายอัลเบสล่ะครับ เขาไปงานด้วยไหม
เท่าที่รู้ก็ไม่ค่ะ แต่ฉันไม่เคยเจอเขาเลย
สงสัยว่าเป็นฝีมือสามีเหรอคะ
ตอนนี้เราแค่รวบรวมข้อมูลอยู่
ถ้าเราขอคุยกับสามีคุณ จะได้ไหมครับ
คือว่า ทำไมเหรอคะ
เขาอาจจะเห็นอะไร
อ๋อ ไม่ ไม่เห็นหรอกค่ะ
งั้นหลังได้ข่าว คุณได้คุยกับเขาแล้วสิ
ไม่ค่ะ แต่ถ้าเขาเห็นอะไร ฉันก็ต้องเห็นด้วย
ตอนนี้สามีคุณอยู่ไหนครับ
อยู่งานสัมมนาวิทยามะเร็ง ที่คลีฟแลนด์ค่ะ
จัดที่ไหนครับ
- น่าจะโรงแรมไฮแอตต์ค่ะ - เขาไปเมื่อไหร่ครับ
แต่เช้าเลยค่ะ
แม่ฮะ
เฮนรี่
ออร์เคสตราซ้อมนานไปหน่อย
มีอะไรกันเหรอ
แม่ขอคุยตรงนี้หน่อย ลูกขึ้นห้องไปก่อน แม่...
จะตามไป
เดี๋ยวทำของว่างไปให้
- ทุกอย่างเรียบร้อยไหม - ดี ๆ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี ลูกขึ้นไปข้างบนก่อนนะ
เดี๋ยวแม่ตามไป
ไปเลย แม่จะตามไป
- โอเคฮะ - ดีลูก
ไปสิ
ลูกคุณรู้จักลูกชายบ้านอัลเบสไหมครับ
ไม่ค่ะ ไม่ อยู่คนละชั้นเรียนกัน
ครับ แต่เห็นว่าโรงเรียนนี้ เด็กไม่เยอะนี่ ผมอ่านมาจากเว็บ
โรงเรียนขนาดเล็ก ดูแลนักเรียนทั่วถึง
ถึงได้แพงหูฉี่ ใช่ไหม
ค่าเทอมเท่าไรครับ
คุณจ่ายเท่าไร
- ปีละ 50,000 เหรียญค่ะ - โอ้โฮ
ห้าหมื่นเลย บ้านอัลเบสจ่ายยังไงครับนั่น
ฉันว่าน่าจะได้ทุนนะคะ
แต่...
ฉันไม่รู้สภาวะทางการเงิน ของครอบครัวนั้น
เราทำคุณใจเสียหรือเปล่า คุณหมอ
ถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยได้บ้าง...
ได้สิ
นี่นามบัตรผม เบอร์มือถือ
- ถ้านึกอะไรออก - ฉันจะ...
จะโทรไปค่ะ
โอเคค่ะ
ขอบคุณครับ
มีเรื่องอะไรกันน่ะ
- อะไร - ตำรวจน่ะ
- เฮนรี่ - มาเรื่องฆาตกรรมเหรอ
- ใช่ - ผมเห็นข่าวในมือถือแล้ว
จริงเหรอ
จริง
พูดถึงเรียร์ดันด้วย
แล้วลูกรู้จักลูกบ้านนั้นไหม
เขาน่าจะชื่อมิเกล
ผมว่าไม่นะ
- ขอบคุณครับ - น่ากลัวเนอะ
เกิดกับเด็กที่โรงเรียนเลย ลูกรู้สึกยังไง
ฝีมือคนพ่อหรือเปล่า
ยังเร็วเกิน บอกไม่ได้
แม่รู้จักเธอไหม
แม่คนที่โดนฆ่าน่ะ แม่รู้จักไหม
ไม่เชิง แต่เป็นกรรมการงานประมูล
เธอนิสัยดีไหม
ดีสิ นิสัยดีมากเลย เธอ...
แต่เธอดูเศร้า ๆ
"กรมตำรวจนิวยอร์ก สถานีเขต 23"
เธอเรียนโรงเรียนอะไร เรียร์ดันเหรอ
เธอเรียนชั้นไหน
- เกรดสี่ฮะ - โอเค
แล้วชอบไหม
ก็ดีครับ
เธอกะจะไปโรงเรียน แต่ไปไหนแทนนะ
- ไปสตูดิโอแม่ครับ - แม่เธอเป็นศิลปินเหรอ
ฉันรู้ว่าลำบากใจ เราจะสืบให้ได้ว่าใครทำ
- ไง - ครับ
ไง ที่รัก คุณคงกินข้าวครึกครื้นอยู่
แต่ฉันอยากคุยกับคุณ เรื่องที่โรงเรียนจริง ๆ
ไม่ได้เกิดอะไรกับเฮนรี่หรอก แต่โทรกลับมาที
"สายที่ไม่ได้รับ 14 สาย 18 ข้อความใหม่"
"ไฮแอตต์รีเจนซี่อาร์เคดครับ"
ต่อสายโจนาธาน เฟรเซอร์ค่ะ
- "แขกเข้าพักเหรอครับ" - ค่ะ
"ขอโทษครับ ไม่มีชื่อโจนาธาน เฟรเซอร์"
"มีชื่ออื่นไหมครับ"
"ไฮแอตต์เพลซอินดีเพนเดนซ์"
"ไฮแอตต์เพลซอินดีเพนเดนซ์ค่ะ เจสสิก้าพูดสาย"
ต่อห้องโจนาธาน เฟรเซอร์ค่ะ
"ขอโทษค่ะ ไม่มีชื่อนี้เข้าพักนะคะ"
- "ไฮแอตต์คลีฟแลนด์เลกาซี่ค่ะ" - ต่อห้องโจนาธาน เฟรเซอร์ค่ะ
- "สะกดยังไงนะคะ" - เฟรเซอร์
เอฟ อาร์ เอ เอส อี อาร์ ค่ะ
ได้ค่ะ กำลังโอนสาย
"สวัสดีค่ะ"
- เอ่อ... - "นี่ใครคะ"
คุณเป็นใครคะ
"อะไรนะคะ"
เอ่อ...
ขอฉันคุยกับ โจนาธาน เฟรเซอร์ได้ไหมคะ
"สักครู่นะคะ... โจนาธาน"
"โจนาธานพูดครับ"
เอ่อ... โจนาธาน เฟรเซอร์เหรอคะ
"ครับ นั่นใครพูด"
ขอโทษด้วยค่ะ ขอโทษที