ΔΙΑΝΟΜΗ: TULIP ENTERTAINMENT
Σταμάτα.
Θα σταματήσω αν μου το εξηγήσεις, γιατί δεν...
Το κόβεις, σε παρακαλώ;
Καλά, καλά, εντάξει. Πες ότι το έκοψα.
Κόπηκε. Ξέχνα το. Τέλος.
Ωραία.
Μα έλα τώρα, σ’ όλους αρέσουν τα γενέθλια.
Τα στολίδια, τα μπαλόνια, το πάρτι, η τούρτα…
Άκου. Δεν χρειάζομαι δώρα, δεν είμαι του στολισμού και...
δεν μ’ αρέσουν οι τούρτες.
Σοβαρά τώρα, δεν σου αρέσουν οι τούρτες;
Πες ένα φαΐ καλύτερο απ' την τούρτα.
Χοιρίδιο.
Κόλλημα με τα χοιρίδια.
Πάω στοίχημα, αν σου έδενα τα μάτια δεν θα 'έπαιρνες χαμπάρι...
αν τρως ασβό ή ινδικό χοιρίδιο.
Λάθος!
Τα φίδια έχουν αλάνθαστους γευστικούς κάλυκες. Γεύομαι τον αέρα.
-Τον αέρα; -Ναι, τον αέρα.
Ωραίος.
Δεν ξέρω. Είναι κάπως...
Κάπως γλυκούλια για τα γούστα μου.
Γι' αυτόν τον λόγο είναι και τόσο νόστιμα.
Δεν τρως ένα καλό φαγητό, τρως το καλό το ίδιο.
Δεν έχει να κάνει με το χοιρίδιο.
Αλλά με αυτό που συμβολίζει σε βαθύτερο επίπεδο.
Εσύ, τώρα...γεύεσαι τον αέρα;
-Τι άλλο κάνεις; -Ξέχνα το.
Περίμενε, μισό λεπτό. Μήπως ακούς και χρώματα;
Καλά, εντάξει.
-Μήπως βλέπεις και ήχους; -Εντάξει.
Γιατί αν είναι έτσι, πρέπει να εκμεταλλευτούμε τα ταλέντα σου.
Εντάξει, ωραία.
Βγάλ' τα από μέσα σου. Βγάλ' τα να ξελαφρώσεις.
Εντάξει, εντάξει.
Δες εδώ. Τέσσερις λέει.
Τώρα ξέρω ακριβώς τι ώρα πέθανε η φιλία μας.
-Την κάνουμε. -Ναι.
Ψυλλιάζομαι ότι θα μου φορτώσεις τον λογαριασμό. Ξανά.
Λόγω γενεθλίων.
Α, τώρα παίζεις την κάρτα γενεθλίων; Ενδιαφέρον.
Τον λογαριασμό, παρακαλώ, μόλις μπορέσετε;
Παρακαλώ; Τη λυπητερή;
Ξέρεις κάτι;
Λέω να αφήσουμε τα χρήματα εδώ. Ωραία;
Ξέρεις ποιο είναι το μόνο καλό εδώ μέσα;
-Ποιο; -Δεν περιμένουμε ποτέ για τραπέζι.
Γιατί περιμένουμε αλλού;
Γεια, παιδιά. Πώς πάει; Έχω να σας δω...
Φίδουλας!
Μέντες.
Συγγνώμη, παιδιά. Θα τον ποτίζω ντεκαφεϊνέ.
-Ωραία. -Πάμε.
Ώστε χοιρίδια, έτσι;
Είναι η Ρολς Ρόυς των τρωκτικών.
Ναι, αλλά και πάλι είναι τρωκτικά.
Με πιάνεις;
ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ
Μην ενοχλείστε, μια ληστεία κάνουμε.
-Ναι! Ο κακός... -Είναι αλλιώς.
Εσύ. Για έλα εδώ.
Λίγο πιο κοντά.
Κατάλαβα.
Φοβάσαι. Επειδή είμαι ο μεγάλος, κακός λύκος.
Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ
Ο ΨΕΥΤΗΣ ΒΟΣΚΟΣ
Δεν με εκπλήσσει. Είμαι ο κακός σε κάθε ιστορία.
-Σωστά, κύριε Φίδη; -Ναι.
Από 'δω ο κύριος Φίδης.
Η φιδομηχανή των διαρρήξεων, λέμε.
Φανταστείτε τον Χουντίνι, χωρίς χέρια.
Ο τύπος που θα σας πει...
ότι το ποτήρι είναι μισοάδειο, για να σας το κλέψει.
Το φιλαράκι μου, και σήμερα είναι τα γενέθλιά του!
Άσχετο.
Είναι σκέτη γλύκα. Είσαι σκέτη γλύκα.
Καλώς τα μας.
Κι ας άργησαν.
Δείτε τώρα.
Τρία... Δύο...
Ένα.
Κι από 'δω η κυρία Ταραντούλα.
ΤΑΡΑΝΤΟΥΛΑ
Η προσωπική μας χάκερ, η μηχανή αναζήτησης-τσέπης, το σαΐνι.
ΜΟΛΙΣ ΣΕ ΧΑΚΑΡΑΝ!
Τη φωνάζουμε "Γουέμπς".
Κέντησες, Γουέμπς.
Επίσης, χακάρισα το περιπολικό...
μπέρδεψα το σύστημα δορυφόρου τους, προσγείωσα το ελικόπτερο...
και κάτι ακόμα...
Μην μου το πεις...
Μια ειδική παραγγελία για...
Μην με φας! Σε παρακαλώ, μην με φας!
Χρόνια πολλά, κύριε στριμμένο άντερο.
Να ξέρεις ότι σε μισώ.
Παιδιά! Εγώ είμαι!
Μεταμφιέστηκα σε οικοδόμο!
ΚΑΡΧΑΡΙΑΣ
Κι αυτός είναι ο κύριος Καρχαρίας. Ο μετρ της μεταμφίεσης.
Το αρπαχτικό με τα χίλια πρόσωπα.
Κορυφαία του δουλειά;
Έκλεψε τη Μόνα Λίζα μεταμφιεσμένος σε Μόνα Λίζα.
Τι να λέμε.
Σιγά, μπακαλιάρε. Κάνουμε δουλειά εδώ.
Κούλαρε, μωρό μου. Τα γενέθλια θέλουν καλοπέραση.
Και για να συμπληρωθεί η παρέα...
Έκπληξη!
...ο κύριος Πιράνχα.
Απρόβλεπτος κι οξύθυμος...
δείχνει τα δόντια του σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε.
Είναι γενναίος.
Είναι ατρόμητος.
Ποιον πάω να κοροϊδέψω; Είναι θεότρελος.
Πιράνχα, μήπως ξέχασες κάτι;
-Τι; -Το δώρο. Ξέρεις τώρα.
Σιγά μην το ξεχνούσα.
Ξέρεις πως τις αμολάς όταν λες ψέματα, έτσι;
Τι; Όχι, τις αμολάω όταν έχω άγχος.
Ναι. Άγχος που λες ψέματα.
Συγγνώμη.
Πιράνχα!
-Μην το εισπνεύσετε. -Το εισέπνευσα.
Ναι, είναι λίγο εκκεντρικοί, αλλά αν έχεις γεννηθεί σαν εμάς...
δεν είσαι και το πιο δημοφιλές άτομο του κόσμου.
Καρχαρία!
Αν εύχομαι να μην μας έβλεπαν σαν τέρατα;
Οκτώ πόδια, οκταπλές θερμίδες!
-Τέρας! -Ναι, φυσικά.
Τι χαμπάρια;
Αυτό το χαρτί μάς μοίρασε η ζωή κι αυτό παίζουμε.
Τζάκποτ!
Ναι!
-Τι στον ιστό; -Τρελάθηκες;
Γιατί; Λίγη καταδίωξη παραπάνω ήθελα.
Είναι το καλύτερό μου.
ΛΥΚΟΣ
Αρχηγέ! Είναι...
Αυτοί.
Γουέμπς, ρίχ΄ το.
Επάνω τους!
ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
Θα σας χώσω φυλακή για τόσο καιρό που οι ψείρες σας θα πιάσουν ψείρες!
Αρχηγέ! Τουρτίτσα;
Σαν να ‘έχεις νευράκια.
Πάρ’ το αυτό από μπροστά μου πριν...
-Συγγνώμη, Αρχηγέ. -Τι;
Σας τσάκωσα.
Hermano!
Μπορεί να είμαστε κακοί, μα είμαστε πολύ καλοί κακοί.
Όχι, όχι, όχι!
Τρέξε, Λύκε.
Μια απ’ αυτές τις μέρες, θα ξεμείνετε από τύχη.
Εντάξει, Πιράνχα. Δικό σου.
Να ζήσεις...
-Σοβαρά τώρα; -Έλα τώρα, Φίδη.
Μια πρόποση, τουλάχιστον.
-Πρόποση. -Έλα.
-Εντάξει. Κάνω πρόποση! -Ναι!
Ωραία.
Έκανα πολλούς εχθρούς στα νιάτα μου.
Και εννοώ πολλούς!
Αλλά από όλο τον κόσμο, εσάς...
σας μισώ λιγότερο.
Αυτό ήταν, συγκινητικό.
Είσαι ποιητής, φίλε.
Στον κ. Φίδη και την παράξενη απέχθειά του στα γενέθλια.
Πείτε όλοι τώρα «σούφρωμα!».
Σούφρωμα!
Δες κάτι λακκάκια.
Χρόνια πολλά, φιλαράκι.
Άντε, ορμάτε τώρα.
Ναι!
-Όχι, όχι! -Πιράνχα!
-Μην το κάνεις αυτό. -Αηδία.
Ήταν το φαγητό μου.
Είστε τα ζώα μου αργά.
Σου άρεσε, ε;
Τέλεια.
Είχα ξεχάσει ότι είχαμε παγωτάκι.
Η κοιλίτσα μου γουργουρίζει σαν όρκα.
Ναι. Το θέλεις;
Αφού ξέρεις ότι δεν θα σου το δώσει.
Όχι. Πιστεύω ότι βαθιά μέσα του ο Φίδης είναι καλός και γενναιόδωρος.
Γιατί;
Ορίστε. Πάρ' το.
Ναι! Δώσε και σώσε.
-Κορόιδο. -Έλα, φίλε!
Έτσι μου βγαίνει η επιθετικότητα.
-Ζώα. -Φτύστο! Φτύστο!
Ποτέ!
Για να δούμε σήμερα τι λένε για ‘μας.
Γεια χαρά. Είμαι η Τίφανι Φλάφιτ και βλέπετε τις ειδήσεις των οκτώ.
Τα Κακά Παιδιά ξαναχτύπησαν...
-Παιδιά, σταματήστε. Είμαστε στην TV. -με μια ξεδιάντροπη ληστεία...
αποδεικνύοντας ότι είναι οι πιο διαβολικοί εγκληματίες της εποχής μας...
"Διαβολικοί". Καινούργιο αυτό.
Ξέρετε πώς τ' ακούω; Σαν κολόνια. «Διαβολική»!
«Διαβολική».
Το ειδεχθές όργιο εγκληματικότητας θα σχολιάσει...
η νεοεκλεγείσα Κυβερνήτης, Νταϊάν Φόξινγκτον.
-Κυβερνήτης; -Εντάξει.
Σας ακούω.
Ακούστε, ακούστε.
Όλοι ξέρουμε πόσο κακεντρεχή είναι τα κακά παιδιά.
Αυτό ξαναπές το.
Μα, όπως και να το κάνουμε...
τους λυπάμαι.
Τι;
Τα υποτιθέμενα «κακά παιδιά» δεν είναι παρά ξοφλημένοι δευτεροκλασάτοι.
Πίσω από ερασιτεχνικά καραγκιοζιλίκια και τετριμμένα κόλπα..
Δηλαδή, αλήθεια, κι άλλη τράπεζα;
δεν κρύβεται παρά ένας μεγάλος θυμός.
Ποιος θυμός! Εσύ έχεις θυμό!
-Άρνηση. -Λάθος!
Και αυτολύπηση.
Η μόνη που αυτολυπάμαι είναι η πάρτη σου!
Κι αυτά τα κενά, κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να τα γεμίσει.
Τι έχει στο κανάλι μαγειρικής;
-Να ξεχάσουμε τα Κακά Παιδιά... -Ποια είναι αυτή που θα μας κρίνει;
και να επικεντρωθούμε σε κάτι πιο θετικό;
Και τι πιο θετικό από τα Ετήσια Βραβεία του Καλού Σαμαρείτη...
όπου αύριο το βράδυ θα απονείμω...
το Χρυσό Δελφίνι στον καλύτερο πολίτη της χρονιάς;
Δεν το πιστεύω ότι την ψήφισα.
Αυτήν ψήφισες;
Για την κλιματική αλλαγή τα λέει ωραία.
Τι συμβαίνει; Γυάλισε το ματάκι μας μήπως;
Παιδιά, είστε για μια καινούρια δουλειά;
Μια μεγάλη.
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΊΤΗ
Το χρυσο δελφινι
Σοβαρά τώρα;
Νόμιζα ότι εγώ είμαι ο τρελός.
Αυτή η δουλειά κατέστρεψε όσους τη δοκίμασαν.
Τη Συμμορία του Βουκουρεστίου. Τον Τυχερό Τζιμ.
Το Πορφυρό Πέλμα.
Βασικά, το Πορφυρό Πέλμα δεν το έπιασαν ποτέ.
Ναι, αλλά δεν έχει ξανακλέψει τίποτα.
Φίδη, φαντάσου πώς θα κοπεί το χαμογελάκι...
της χνουδωτής Φόξινκτον...
αν βουτήξουμε το Χρυσό Δελφίνι κάτω από τα μουστάκια της!
Είναι το άγιο δισκοπότηρο των κλοπών.
Αν τα καταφέρουμε...
θα εδραιώσουμε το όνομά μας ως οι σπουδαιότεροι εγκληματίες.
Όπα, φιλαράκι.
Πάντα λέμε ότι δεν πρέπει να το παίρνουμε προσωπικά.
Εξάλλου, έχουμε σενιαριστεί μια χαρά.
Φίλοι, ελευθερία, και μια χαρά μπάζα!
Εντάξει, καλά λες. Ξέχνα το.
Το αφήνουμε το Δελφίνι.
Ωραία.
Ας το πάρει το γουρούνι το βραβείο.
Ναι, μάλλον...
Τι εννοείς, "γουρούνι";
Ναι, δεν το ανέφερα; Περίεργο. Νόμιζα ότι σας το είπα...
Ο Καλός Σαμαρείτης είναι...
Ινδικό χοιρίδιο;
Τι λες, λοιπόν, Φιδάκη;
Καλύτερο από τούρτα.
Σωστά.
Το καλό που σου θέλω να είναι νόστιμο.
Είμαστε όλοι μέσα λοιπόν;
Ακούστε το σχέδιο.
Όπως κάθε χρόνο, η τελετή θα γίνει στο Μουσείο Καλών Τεχνών...
όπου το Χρυσό Δελφίνι θα έχει τοποθετηθεί...
πίσω από την κουρτίνα των παρασκηνίων.
Ακούγεται εύκολο.
Ακούγεται εύκολο, hermano.
Για να φτάσουμε, πρέπει να περάσουμε τρία επίπεδα ασφαλείας.
Μέρος πρώτο.
Περνάμε απαρατήρητοι.
Ο καθηγητής Μαρμελάδας, ο φετινός νικητής του Χρυσού Δελφινιού...
το πιο ενοχλητικά καλό πλάσμα στον πλανήτη.
Καθηγητά, το τελευταίο έτος σταματήσατε πολέμους...
ταΐσατε φτωχούς και σώσατε αμέτρητα πάντα.
Λένε ότι η καλοσύνη σας συγκρίνεται μόνο με της μητέρας Τερέζας.
Τίφανι, δεν πρόκειται για διαγωνισμό.
Αλλά αν ήταν, θα είχαμε έρθει ισοπαλία.
Νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε...
πως ένα μπουμπούκι καλοσύνης μέσα σε όλους μας...
περιμένει να ανθίσει.
Μέσα υπάρχουν δύο θωρακισμένες πόρτες.
Η πρώτη ανοίγει μόνο με μια ειδική κάρτα...
που κρατάει η καλή μας αρχηγός της Αστυνομίας.
Η δεύτερη, εξοπλισμένη με σάρωση αμφιβληστροειδούς...
φυλάσσεται από ειδικές δυνάμεις...
εκπαιδευμένες πρώτα να χτυπούν και μετά να ρωτούν.
Η Κυβερνήτης Φόξινγκτον είναι η μόνη που έχει πρόσβαση στη δεύτερη.
Οπότε, μέρος δεύτερο, εγώ κι εκείνη θα πρέπει να έρθουμε πιο κοντά.
Εύχομαι ένα όμορφο βράδυ, κύριε Πρεσβευτά.
Ενδιαφέρον κομμάτι.
Ανούσιο, φτηνιάρικο και επιτηδευμένο.
Λένε πως η τέχνη αποκαλύπτει τον θεατή κι όχι τον καλλιτέχνη.
Κύριε...
-Πούντλτον. Όλιβερ Πούντλτον. -Ωραία.
Είναι καιρός κάποιος να τα βάλει με τα… διαβολικά Κακά Παιδιά.
Αν και, μεταξύ μας, κανείς δεν τα κατάφερε έως τώρα.
Δεν νομίζω ότι θα είναι και πολύ δύσκολο.
Πιο δύσκολο απ’ όσο νομίζετε.
Θα έλεγα ότι, με μια ακόμα κλοπή θα εδραιώσουν την υστεροφημία τους.
Κύριε Πούντλτον. Έχετε πολλή πλάκα.
Βρίσκετε;
Το μόνο που θα εδραιώσουν είναι μια ζωή στην φυλακή.
Είδατε την τελευταία τους δουλειά;
Ακάλυπτες έξοδοι, πρόχειρες μεταμφιέσεις, άσκοπες επιδείξεις.
Μαύρα χάλια.
Κλασσικά σημάδια συμμορίας σε παρακμή.
Μετά, θα τα παίρνουν όλα προσωπικά.
Κι εκεί είναι που θα ξοφλήσουν.
Εντάξει, άποψή σας.
Ναι. Και είμαι η κυβερνήτης.
Όσο για το γλυπτό, είναι θέμα προοπτικής.
Αν το δείτε αλλιώς...
ακόμα κι ένα σκουπίδι ανακυκλώνεται σε κάτι όμορφο.
Για φαντάσου.
Υποθέτω κάποιες φορές τα φαινόμενα απατούν.
Επί τη ευκαιρία, μπορώ;
Θα ήθελα φωτογραφία με την κυβερνήτη και τα σκουπίδια.
Είστε σκληρός με τον εαυτό σας.
Ορίστε...
Εντάξει, φίλοι μου.
It's showtime.
Μόλις μπούμε, περνάμε στο τρίτο μέρος.
Χωριζόμαστε και παίρνουμε θέσεις.
Όργανα, αν τα Κακά Παιδιά χαλάσουν το αποψινό...
θα χάσω τη δουλειά μου.
Και δεν θα διστάσω να σας πάρω όλους μαζί μου.
Στις θέσεις σας!
Μάλιστα!
Ενδοεπικοινωνία. Λαμβάνετε;
-Λαμβάνω. -Λαμβάνω.
Ένα ποτό για την ωραία κυρία;
Όχι, ευχαριστώ. Η ζωή μου είναι πολύ περίπλοκη αυτή τη στιγμή.
Αγόρια, δελφινο-ψάρεμα.
Σήμα ελήφθη. Πάω στον στόχο.
Μονάδα δύο, παρασκήνια ασφαλή;
Μονάδα δύο. Όλα εντάξει.
Ακριβώς για τέτοια έχουμε εκπαιδευτεί.
Με συγχωρείτε. Χίλια συγγνώμη.
Κανένα πρόβλημα, κύριε.
Τα μάτια σας ανοιχτά, παιδιά.
Μπορεί να είναι οπουδήποτε, έτοιμοι να μας κάνουν ρεζίλι.
Ο Λύκος στη θέση του.
Πιράνχα, έχεις βάλει την στολή σου;
Θετικό. Είμαι ένας φονικός πιγκουίνος.
Πώς πάει, παιδιά;
Ελάτε, να σας βοηθήσω.
Είστε καλά, κυρία μου;
Θεούλη μου, ναι.
Ζαλίζομαι λίγο, αλλά είμαι ζωντανή! Χάρη σε εσένα.
Τι κάνετε...
Ευχαριστώ, χρυσό μου.
Είσαι τόσο καλό αγόρι.
Όλα καλά, μεγάλε;
Ναι, καλά. Ναι, ναι.
Γουέμπς, τι λες; Περνάμε στο τέταρτο μέρος;
Ελήφθη.
Καρχαρία, η σειρά σου.
Δικό σου το παιχνίδι.
-Να αυτοσχεδιάσω; -Ναι, εντάξει.
Αυτοσχεδίασε. Αλλά διακριτικά.
Έσπασαν τα νερά μου!
Κάποιος γιατρός;
Ή ίσως κάμποσοι φρουροί, να αφήσουν τα πόστα τους;
Ψάρι-Έκπληξη
«Ψάρι-έκπληξη»;
Έκπληξη!
-Γουέμπς, ενισχύεις την αν... -Έγινε.
Σου ρίχνω οχτώ βήματα, Λυκούλη.
Κυρίες και κύριοι...
η οικοδέσποινα των Βραβείων του Καλού Σαμαρείτη…
Εντάξει, Καρχαρία, μπήκαμε.
Ξέχασα, δεν είμαι έγκυος.
Η Πρόεδρος της Επιτροπής, Κυβερνήτης Νταϊάν Φόξινγκτον.
Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Πέρυσι, αντιμετωπίσαμε μια τεράστια δοκιμασία...
με τον μετεωρίτη που έπεσε στην αγαπημένη μας πόλη.
Δεν δημιούργησε κενό μόνο στην πόλη μας...
αλλά και στις καρδιές μας.
Όμως, και εν μέσω τραγωδίας, ο Καθηγητής Μαρμελάδας...
έκανε αυτό που έπρεπε.
Μας έκανε να δούμε τα πράγματα διαφορετικά.
Και χάρη σε εσένα, Μαρμελάδα...
ο Κρατήρας του Μετεωρίτη της Αγάπης πάντα θα συμβολίζει...
πως το καλό υπάρχει...
ακόμα και στα χειρότερα μέρη.
Γρήγορα.
Και να αναστρέψει την κλιματική αλλαγή, προς όφελος όλων μας.
Όλα πηγαίνουν αναπάντεχα ομαλά.
Μα τις φολίδες μου...
Σύστημα συναγερμού ειδικά φτιαγμένο για τα Κακά Παιδιά.
Το ΦΤΟΥΚΑΚΑ;
Αυτό δεν ήταν στο σχέδιο.
-Τι; -Παιδιά, χαλαρώστε. Το έχω.
Τρέχω το πρωτόκολλο παράκαμψης.
Έλα, αστέρι μου!
Έπιασε;
Δώσε μου πέντε λεπτά.
Και τώρα...
ας υποδεχθούμε στη σκηνή…
Δεν έχουμε πέντε λεπτά.
Τον καθηγητή Μαρμελάδα!
Σ' αγαπάμε, Καθηγητή Μαρμελάδα!
Το γουρούνι είναι καθοδόν.
Επαναλαμβάνω, γουρούνι καθοδόν.
Γουέμπς, Γουέμπς!
Η κουρτίνα σηκώνεται!
Δεν με αφήνει να μπω.
-Έλεγξε τις ρυθμίσεις. -Ίσως να κατεβάσεις driver.
Κάνε επανεκκίνηση.
Θεέ μου, το έφτιαξες.
-Αλήθεια; -Όχι!
Λάρι.
Έλα, άνοιξε.
Δεν είπαμε ότι δεν κλειδώνουμε;
Όχι, όχι, όχι.
Καρχαρία, έχω πρόβλημα εδώ.
Ελήφθη. Έρχομαι.
Γρήγορα, παιδιά.
Ώρα να ξυπνήσει το κτήνος μέσα σου.
Τρεχάτε ποδαράκια μου.
ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ
Σε παρακαλώ, όχι τώρα.
-Λύκε! -Περίμενε. Όχι, Πιράνχα!
Αυτό το βραβείο είναι το...
΄Όπως έλεγα...
Όχι, όχι.
Πιράνχα! Πλάκα μου κάνεις;
Συγγνώμη!
Γι' αυτόν τον λόγο, το Γκαλά της Καλοσύνης μου...
έχει στόχο να συγκεντρωθούν χρήματα για τους μη έχοντες.
Έλα!
Μην με εκνευρίζεις, Λάρι.
Γουέμπς! Γουέμπς!
Και τώρα, η στιγμή που όλοι περιμέναμε.
Συγγνώμη. Εδώ είναι οι γυναικείες τουαλέτες;
Πρέπει να κάνετε δεξιά στο τέλος του διαδρόμου.
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Ναι! Τα κατάφερα!
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΑΡΑΝΤΟΥΛΑ ΣΤΗ ΦΕΡΑΜΕ
Έλα τώρα!
Και τώρα, είναι τιμή μου να απονείμω στον Καθηγητή Μαρμελάδα...
το Χρυσό Δελφίνι!
-Όχι! -Όχι!
Ναι!
Θέλω να πω, ναι!
Τι;
Παρακαλώ, μην πανικοβάλλεστε.
Ψυχραιμία.
Είμαι σίγουρη ότι υπάρχει λογική εξήγηση.
Επαναλαμβάνω, μην πανικοβάλλεστε.
Συγχαρητήρια, μάγκες.
Και τώρα σαν κακά παιδιά την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια.
Αστειάκια.
Δεν τα πιάνω.
Νταϊάν, Νταϊάν. Επίτρεψέ μου.
Πρέπει να καταλάβεις...
Δεν έφερα πίσω στην πόλη την ελπίδα για κάποιο βραβείο.
Ό,τι καλό έκανα το έκανα μόνο για να νιώσω αυτό το συναίσθημα.
Το γλυκό μυρμήγκιασμα, την ανατριχίλα.
Το κούνημα της μικρής μου ουράς.
Επειδή...
το να είσαι καλός σε κάνει να νιώθεις τόσο ωραία.
Κι όταν είσαι καλός, σ' αγαπούν όλοι.
Λύκε;
-Τι κάνεις; -Τι κάνεις;
-Πάμε! -Προχώρα!
Τα Κακά Παιδιά!
Συλλάβετέ τους!
Έκλεψαν το Χρυσό Δελφίνι!
Έλα τώρα! Έτσι, χωρίς στοιχεία;
Το παιδί μου!
Στα γόνατα, Κακά Παιδιά, με τα χέρια ψηλά!
Ποτέ! Την κάνουμε.
Τα λέμε, κορόιδα!
Αυτό είναι λίγο άβολο.
ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ
Πιάστηκαν στα πράσα!
Η διαβόητη πεντάδα επιτέλους πιάστηκε.
Κι εγώ, η Τίφανι Φλάφιτ, έβγαλα την είδηση.
Λοιπόν, μόλις συνειδητοποίησα...
ότι αφιέρωσα την ενήλικη ζωή μου στο να σας βάλω φυλακή.
Είστε ο σκοπός μου.
Ποια θα είμαι χωρίς εσάς;
Πλάκα κάνω!
Είναι η καλύτερη στιγμή της ζωής μου!
Είναι το τέλος των Κακών Παιδιών.
Όχι!
Κάτω τα χέρια σου.
Πας γυρεύοντας να σε δαγκώσω.
Λύκε!
Καθηγητή Μαρμελάδα! Κυρία Κυβερνήτη!
Καθηγητή Μαρμελάδα!
-Κυρία Κυβερνήτη! -Ένας-ένας.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη που διακόπτω...
ήθελα απλώς να συγχαρώ την Κυβερνήτη μας.
Το ομολογώ ότι μας ψυχολογήσατε σωστά.
Είμαστε βουτηγμένοι σε ατέλειωτο θυμό...και αυτολύπηση.
-Άρνηση. -Βέβαια. Κι αυτό.
-Ναρκισσισμό. -Ναι. Ναι.
Συναισθηματικό κενό.
Συμφωνούμε απολύτως.
Τι κάνει τώρα;
Δυστυχώς, δεν μας δόθηκε ποτέ η ευκαιρία...
να γίνουμε κάτι άλλο από δευτεροκλασάτοι εγκληματίες.
Μακάρι να υπήρχε κάποιος...
να βοηθήσει το μπουμπούκι της καλοσύνης μέσα μας να ανθίσει.
Ένα ίνδαλμα αγάπης και συγχώρεσης, όπως...
ας πούμε, η Μητέρα Τερέζα.
Καλύτερα να μας ρίξετε στα σίδερα για την υπόλοιπη άχρηστη ζωή μας.
Ναι, ακριβώς!
Σταθείτε! Όχι, όχι!
Μπες μέσα.
Σταθείτε!
Παρακαλώ;
Ο κύριος Λύκος ίσως είναι ένα άγριο κτήνος.
Βασικά, σκουπίδι με πόδια.
Συγγνώμη, κάπου το πάω.
Κάνε δουλειά σου, φίλε μου.
Πώς, όμως, λέμε ότι είναι άχρηστοι αν δεν του δόθηκε ποτέ μια ευκαιρία;
Κι αν...
Αν δοκιμάζαμε ένα πειραματάκι, Νταϊάν;
Όπως γνωρίζεις, το Γκαλά της Καλοσύνης...
η χάσταγκ φιλανθρωπική εκδήλωση της χρονιάς, πλησιάζει.
Εάν αποδείξω σε όλους στο Γκαλά πως οι Κακοί άλλαξαν...
θα τους ελευθερώσεις για να κάνουν μια νέα αρχή;
Τι; Καθηγητή Μαρμελάδα!
Όχι, όχι.
Δεν βλέπετε τι κάνει; Σας δουλεύει!
Μα ήταν δική μου ιδέα.
Δική του ιδέα ήταν.
Επειδή εσύ του τη φύτεψες!
Κυρία Κυβερνήτη, αυτό δεν είναι σωστό.
Καθηγητά, δεν θα θέσω σε κίνδυνο την ασφάλεια της πόλης...
για ένα πείραμα.
Με συγχωρείτε, κυρία Κυβερνήτη.
Αν θυμάμαι καλά, ένα σοφό άτομο μού είπε κάποτε...
«Ακόμα κι ένα σκουπίδι ανακυκλώνεται σε κάτι όμορφο».
Εντάξει. Το ρισκάρω.
Μα μόνο για εσάς, κύριε Καθηγητά.
Όχι!
Θα κρατήσουμε το δελφίνι μέχρι το γκαλά...
για να απομακρύνουμε αχρείαστους πειρασμούς.
Βεβαίως, καλή σκέψη.
Γι΄αυτό είστε η Κυβερνήτης.
Τώρα που όλοι είναι ευχαριστημένοι...
Εγώ όχι.
Εγώ, ο Ρούπερτ Μαρμελάδας ο 4ος, θα κάνω τα Κακά Παιδιά...
Καλά Παιδιά!
Αυτές είναι δικές σας, νομίζω!
Έι!
Δεν δίνεται σε όλους δεύτερη ευκαιρία.
Εκμεταλλεύσου την, κύριε Πούντλτον.
Λύκε.
Τι κάνεις;
-Τι; -Ναι.
Α, αυτό!
Συγγνώμη, νόμιζα ότι ήταν προφανές.
Θα γίνουμε καλοί.
Δεν το 'πιασα.
Του είπα, σταμάτα να πίνεις απ’ την τουαλέτα.
Χτύπησες στο κεφάλι;
Τι; Όχι, δεν χτύπησα...
Ο ξάδελφός μου χτύπησε σε άγκυρα το κεφάλι του...
κι από τότε, κολυμπάει μόνο σε κύκλους.
Όχι, όχι, παιδιά! Δεν καταλάβατε.
Θα προσποιηθούμε τους καλούς.
Λίγες μέρες μόνο για τον Μαρμελάδα.
Και μετά, αριβάρουμε μέσα στο γκαλά σαν καλά παιδιά...
και αναχωρούμε, σαν κύριοι, με...
το Χρυσό Δελφίνι!
Μπράβο!
Από πότε αφήνουμε μισοτελειωμένες δουλειές;
Τα Κακά Παιδιά θα γίνουμε Καλά Παιδιά...
ώστε να παραμείνουμε κακά παιδιά.
Καταλάβατε;
Κακά παιδιά που το παίζουν καλά;
Η απόλυτη κακο-παιδίαση Φανταστικό.
Λύκε, είσαι ιδιοφυΐα!
Θα είναι το πιο χαλαρό μας κόλπο...
κάτι σαν διακοπές.
Δια-κλοπές!
Οι γονείς μου γνωρίστηκαν σε δια-κλοπές!
Τέλεια!
Ουάου!
Κυριλίκια!
Το τρωκτικό είναι στιλάτο.
Σχεδόν με κάνει να θέλω να γίνω γλυκούλης.
Λένε ότι ο καλύτερος δάσκαλος είναι η εμπειρία.
Και κάνουν λάθος.
Εγώ είμαι.
Καλή σας μέρα, μαθητές της καλοσύνης.
Και καλωσορίσατε στην πρώτη ημέρα του υπόλοιπου καλύτερου βίου σας.
Πω πω ποπός!
Δεν είναι ποπός.
Είναι φωτιστικό στο σχήμα του Μετεωρίτη της Αγάπης...
είναι το πιο καλό μου...
Ποιανού ποπός να είναι;
Επαναλαμβάνω, δεν είναι ποπός. Ευχαριστώ.
Είναι καρδιά.
-Όπως έλεγα... -Τότε, γιατί έχει μάγουλα;
-Σιωπή! -Τι;
Δεν έχω δει καρδιά με μάγουλα.
-Δεν είναι... -Ποπάρα!
Δεν είναι ποπός! Ούτε ποπάρα!
Έχει δει ποτέ ποπό;
Όπως έλεγα...
εξωτερικά, είστε κακοποιοί...
αρπακτικά, αμετανόητοι ψυχοπαθείς.
Σταμάτα, θα κοκκινίσω.
Μα, μέσα σας υπάρχει ένα μπουμπούκι.
Ένα μπουμπούκι καλοσύνης.
Κι όταν ανθίσει...
θα νιώσετε το μυρμήγκιασμά της να διαπερνά το σώμα σας...
και θα θέλετε να το νιώθετε όλη την ώρα.
Άρα, θα βγάλουμε μυρμηγκιές;
Όχι μυρμηγκιές.
Το μυρμήγκιασμα της καλοσύνης...
που θα νιώσετε, στο υπερσύγχρονο εργαστήριο μοιράσματος!
Κύριε Φίδη, θα σου δώσω ένα σπρώξε γλύψε.
Τέλεια! Σπρώξε γλύψε, για πάρτη μου!
Όχι, για να το μοιραστείς.
Γιατί;
Αρχικά, επειδή...
βάζεις τις ανάγκες των άλλων, πάνω από τις δικές σου.
Με τίποτα. Δεν παίζει.
Φίδη...
Καλά, καλά.
Θα μου φανεί πιο γλυκό...
γιατί το ξένο είναι πιο γλυκό.
Παρακαλώ.
Όχι!
-Κορόιδο! -Αυτό ήταν! Θα σε μάθω να μοιράζεσαι!
Μ' αρέσει το μοίρασμα. Είναι γιάμι.
Άξιζε τον κόπο!
Αυτό είναι τρομακτικό.
Ας δοκιμάσουμε κάτι πιο απλό.
Ένα καλό άτομο φροντίζει πάντοτε τις ανάγκες των άλλων.
Να μια καλοσυνάτη και αδύναμη γιαγιά.
Κύριε Πιράνχα, βοήθησε τη γιαγιά να διασχίσει τον δρόμο.
Ωραία, ωραία. Αυτά τα κάνω όλη την ώρα.
Παρακαλώ, κυρία μου.
Θα τα κάνει θάλασσα.
Δεν άκουσα; Τι είπες; Νομίζεις ότι δεν μπορώ;
Όχι, όχι, Πιράνχα!
Κάτι πιο απλό;
Δείτε! Ένα γατάκι που κόλλησε στο δέντρο.
Πιο απλό δεν γίνεται.
Λοιπόν, σε αυτό το σενάριο, πώς θα νιώσουμε το μυρμήγκιασμα;
Αν τη φάμε; Γι’ αυτό έχω πάντα δυο φέτες ψωμί.
Όχι αυτό. Κάτι από "σ"...
-Σκίσουμε; -Σφίξουμε;
Σφάξουμε;
-Σοτάρουμε. -Σουτάρουμε;
Σώσετε. Θέλω να τη σώσετε.
Μα ήταν απλό... Θέλω να τη σώσετε.
Σωστά, σωστά.
Έλα, γατούλα!
Το γατί είναι ελαττωματικό.
Μα είσαστε καλά; Το γατί τρόμαξε.
Αφήστε το σε μένα.
Κάτω, γάτα!
Πάρτε τη γάτα απ' τη μούρη μου.
Όχι, όχι, όχι!
Άκου. Τι κάνεις;
Εντάξει. Μπορώ να ρωτήσω τι κάνετε καλά;
Κλοπές;
Ναι, αυτό το κάνουμε καλά.
-Μπούκες. -Σουφρώματα.
-Απάτες. -Εκβιασμούς.
-Φοροαπαλλαγές. -Ληστείες.
-Πλαστογραφίες. -Σταθείτε. Είπατε "ληστείες";
Ναι, αυτή είναι η ειδικότητά μας.
Νομίζω πως έχω μια ιδέα.
Σώστε τα χοιρίδια! Σώστε τα χοιρίδια!
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ "Η ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ"
Αυτό είναι ένα εργαστήριο πειραμάτων.
Εκεί μέσα, 200.000 ανυπεράσπιστα χοιρίδια...
βασανίζονται και υποφέρουν από σαδιστές επιστήμονες.
Ινδικά χοιρίδια, είπες;
Φίδη...
Θέλω να τα σώσετε.
Αυτή, όμως, είναι μια ληστεία για καλό...
οπότε σας έφερα κάπως πιο φιλικές ενδυμασίες.
Γεια.
Ρόμπα θα γίνουμε στην πιάτσα.
Τουλάχιστον είναι άνετα.
Χρειαζόμαστε αντιπερισπασμό.
-Καρχαρία, δουλειά σου. -Ελήφθη.
Θα χρειαστούμε σχοινί και άγκιστρο.
Το 'χω.
-Τι; -Προσφέρεσαι;
Δεν προσφέρεσαι ποτέ για τίποτα.
Φυσικά. Μόλις το έκανα.
-Πέταξέ με! Δώσ' του! -Αλήθεια;
Ναι. Είμαι 99% σίγουρος.
-Εντάξει. -Πάμε!
-Γεια σου, γιε μου. -Μπαμπά;
Ξέρω ότι κάνεις σημαντική δουλειά...
αλλά ελπίζω να βρεις χρόνο για λίγη μπαλίτσα με τον γέρο σου.
-Γεια, μικρέ. -96% σίγουρος.
Για μένα θα είσαι πάντα το αγοράκι μου.
90%.
Μια ζωή περίμενα αυτή τη στιγμή, μπαμπάκα.
-Ωραία. Κυνήγα. -Δεν ξέρω.
Τι καλά, τι καλά! Ευχαριστώ, μπαμπά!
Πενήντα; Τι μέρα είναι;
Ποιος είμαι;
Τα ινδικά χοιρίδια είναι κλειδωμένα με πόρτα πάχους ενός μέτρου.
Πρέπει να μπείτε από τον εξαερισμό.
Το ΄χω.
Όπα-λάκια!
-Πάνω απ’ τα φίλτρα και μέσα γλιστρώ. -Δεν τον έχω ξαναδεί τόσο χαρωπό.
Κάνει διαλογισμό;
χοιρίδια για να βρω...
Φιδο-επίθεση.
Δείτε! Ο Καθηγητής Μαρμελάδας.
Ναι, σωστά.
Εγώ είμαι. Έφτασε η βοήθεια.
Μην ξεκολλήσετε τα μάτια σας από την πόρτα.
Φίδη; Έλα, Φίδη, άνοιξέ μου.
Χαλάρωσε. Αυτές οι πόρτες είναι περίπλοκες.
Πλάκα μου κάνεις;
Τι κάνεις;
Ήρθαμε να τα σώσουμε, όχι να τα φάμε.
Εγώ θα έλεγα ότι πήγαν σε ένα καλύτερο μέρος.
Αυτό ήταν.
Φτύσε τα τώρα!
Θα σας σώσουμε είτε το θέλετε είτε όχι.
Σε σώζω, χαζή χνουδόμπαλα.
Όχι από ΄δω. Απ' την άλλη πόρτα
Έι!
Υπομονή.
Δεν είναι αυτό που φαίνεται.
"Καταπάτηση, ληστεία, πανικός...
επίθεση με φονικό ερπετό";
Λες και τα καημένα τα τρωκτικά δεν είχαν υποφέρει αρκετά!
Όχι, Νταϊάν, σε παρακαλώ.
Λυπάμαι, Καθηγητά, αλλά θα καλέσω την Αρχηγό.
-Σε παρακαλώ... -Αυτό το πείραμα τελείωσε.
-Τα πειράματα θέλουν χρόνο. -Δεν μπορούσες να κρατηθείς;
Είχα μια στιγμή αδυναμίας, μήνυσέ με.
Θα είναι δύσκολο απ’ τη φυλακή!
Παιδιά! Τι κάνουμε τώρα;
Επιστρατεύουμε την επιθετική γοητεία.
Ω, ναι. Κλούνεϊ στο φουλ.
Κυρία Κυβερνήτη. Νταϊάν.
Μην μου το παίζεις Κλούνεϊ εμένα, Λύκε.
Κατάλαβα. Νομίζεις ότι είμαι ακόμη κακός...
ότι πάω να κερδίσω την ελευθερία μου με απατεωνιές.
Όμως, έχουμε αλλάξει.
Τα μπουμπούκια της καλοσύνης μας γέμισαν τα λιβάδια.
Δεν κουράζεσαι ποτέ να λες ψέματα;
Όχι.
Δηλαδή...
Μπερδεύτηκα. Ήταν ερώτηση παγίδα έτσι;
Σου έδωσα μια ευκαιρία.
Να δείξεις σε όλο τον κόσμο...
ότι δεν είσαι ένα τρομακτικό στερεότυπο, αλλά...
είσαι πολύ περήφανος ή πολύ δειλός για να την εκμεταλλευτείς.
Δειλός; Εγώ είμαι δειλός;
Συγγνώμη, κάτι ξεχνάς;
Εγώ είμαι το κάθαρμα σε κάθε ιστορία.
Ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου.
Ακόμη κι αν από θαύμα, αλλάζαμε...
ποιος θα μας πίστευε;
Εσύ βέβαια δεν καταλαβαίνεις από αυτά...
με τα καθώς πρέπει ταγεράκια σου.
Αλήθεια;
Μισό λεπτό, τι έκανες...πώς;
Ο λύκος και η αλεπού δεν διαφέρουν και τόσο.
Μπορεί να σε πιστέψουν, μπορεί και όχι.
Αλλά δεν έχει σημασία.
Μην το κάνεις γι’ αυτούς. Για σένα κάντο.
Ευκαιρία να γράψεις τη δική σου ιστορία...
Να ζήσεις μια καλύτερη ζωή εσύ και οι φίλοι σου.
Έλα, τι έχεις να χάσεις;
Δεν ξέρω. Την αξιοπρέπειά μου;
Αυτό το πλοίο το έχεις χάσει ήδη.
Είτε το πιστεύεις είτε όχι σε στηρίζω, Λύκε.
Δεν θα φωνάξεις την Αρχηγό;
Τα λέμε στο γκαλά.
Νομίζω πως κάναμε κακή αρχή.
Με λένε Λύκο.
Ναι.
Συνηθισμένα τα βουνά, η πρώτη εντύπωση όπως λένε.
Όχι, όχι, όχι!
Ησύχασε. Δεν θα σου κάνω κακό.
Ξέρω ότι φοβάσαι. Κι εγώ θα φοβόμουν.
Δώσε μου μια ευκαιρία.
Η αλήθεια είναι ότι έχουμε πολλά κοινά.
Μην το πεις πουθενά...
αλλά μου αρέσει να με χαϊδεύουν πίσω από τα αυτιά.
Να, εδώ ακριβώς.
Τρελαίνομαι.
Πάμε, γατούλα.
Ναι. Τι καλό γατάκι είσαι;
-Πού είναι το καλό γατάκι; -Λύκε;
Την έσωσες;
Ναι!
Ναι, έπιασε!
Το τράβηξες;
Ναι, και έχεις πολλά like.
-Ναι. -Εντάξει!
Ίσως τελικά να πείσουμε τους προσκεκλημένους του γκαλά.
-Αυτά είναι τα ωραία! -Πάμε!
Ναι, τα καταφέραμε! Μπράβο!
Λύκε;
Ομολογώ ότι έκανες την υπέρβαση.
-Τα πας καλά. -Αλήθεια;
Ευχαριστώ.
Το εννοώ. Φαίνεται απ’ την κορυφή ως τα νύχια.
Κρίμα μόνο που κουβαλάς τέτοιο…φορτίο.
Τι λες...τα παιδιά εννοείς;
Τι εννοείς;
Έχεις δυνατότητες, Λύκε.
Αλλά κάποια στιγμή, θα πρέπει να διαλέξεις...
ανάμεσα στους φίλους σου...
και την καλή ζωή.
Είσαι ξύπνιος;
Μου κουβάλησες τη γάτα;
Ναι. Ναι.
Τη φυλάω για αργότερα.
Γιατί, τι έγινε;
Έχω ανησυχήσει κάπως...
μιας και μας προέκυψες λίγο…
Λίγο τι;
Ξέρεις, σπασικλάκι.
Έγινες κολλητός με τον Μαρμελάδα...
κουνάς την ουρά σου και τα σχετικά.
Έ, ναι, πρέπει να είμαι πιστευτός.
Ναι, μάλλον.
Φτάνει να είναι μέρος του σχεδίου.
Είναι όλα μέρος του σχεδίου, σωστά;
Φίδη, φιλαράκι, ποιος είχε την ιδέα εξ αρχής;
Εσύ.
Άρα έχω σοβαρούς λόγους να ακολουθώ το σχέδιο, σωστά;
Ναι, σωστά. Εντάξει.
Λογικό ακούγεται.
Αλλά αν άλλαζε ποτέ το σχέδιο, θα μου το έλεγες, σωστά;
Έχεις τον λόγο μου.
Ο κακός...
είναι αλλιώς.
Φίδη.
Ναι;
Σκέφτηκες ποτέ πώς θα ήταν;
Αν ο κόσμος μάς αγαπούσε αντί να μας φοβάται.
Το σκέφτηκες ποτέ;
Μας αγαπούσε;
Ναι, σιγά.
Δεν χάνω χρόνο να σκέφτομαι πράγματα που δεν θα γίνουν ποτέ.
Ανυπομονώ να γυρίσουμε στην παλιά μας ζωή.
Ναι. Στην παλιά μας ζωή.
ΤΑ ΝΕΑ ΕΙΔΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΦΑΝΙ ΦΛΑΦΙΤ
Γεια σας!
Το Γκαλά Καλοσύνης του Καθηγητή Μαρμελάδα ξεκινάει...
κι ο θρυλικός Μετεωρίτης της Αγάπης...
θα εκτεθεί σε κοινή θέα για πρώτη φορά.
Αυτό όμως που συζητιέται περισσότερο είναι τα Κακά Παιδιά...
που με τη συγκινητική τους διάσωση...
κατάφεραν να γίνουν viral μέσα ένα βράδυ.
Εντάξει, παιδιά, ήρθε η ώρα.
Το Χρυσό Δελφίνι είναι μέσα σε θήκη από τιτάνιο...
που ελέγχεται από έναν πενταψήφιο κωδικό που παράγεται τυχαία...
ο οποίος φυλάσσεται σε μια βαλίτσα...
δεμένη στο χέρι της Αρχηγού.
Κι αυτή δεν μασάει.
Ο κωδικός ανακτάται μόνο με τα δακτυλικά της αποτυπώματα.
Αυτό άσε’ το σε ‘μένα.
Ο Φίδης παίρνει τον κωδικό, ο Καρχαρίας ένα ψεύτικο Δελφίνι.
Ωραίο το ακούω.
Στο μεταξύ, οι υπόλοιποι μπλοκάρουμε το κύκλωμα.
Έτσι εγώ χακάρω το δίκτυο ηλεκτροδότησης.
Στο τέλος της βραδιάς, κάνουμε πρόποση στον Καθηγητή...
μπλα-μπλα-μπλα...
κι όταν πω «Μαρμελάδα», τα φώτα σβήνουν...
κι έχουμε ακριβώς τέσσερα δευτερόλεπτα για να τελειώσουμε.
Τρελή τράμπα.
Η Αρχηγός δίνει στον Μαρμελάδα το ψεύτικο Δελφίνι.
Εμείς παίρνουμε χάρη.
χειροκροτήματα, την κάνουμε απ την σκηνή...
και μέχρι να καταλάβουν τι έχει γίνει...
Αντίο, κορόϊδα!
Φεύγουμε στο ηλιοβασίλεμα, με δόξα και τιμή.
Ωραία.
Σε παραδέχομαι, φιλαράκι. Είσαι καλλιτέχνης.
Καλά Παιδιά, ήρθε η στιγμή σας.
Καλή σας τύχη.
Μην ξεχνάτε, όλα τα μάτια θα κοιτούν εσάς απόψε, όχι εμένα.
Φίλοι μου, από 'δω τα Καλά Παιδιά!
Κάτι πάει λάθος.
Φάρσα μας κάνουν;
Τι ήχος είναι αυτός;
Σαν ουρλιαχτό, αλλά χωρίς τρόμο.
Εντάξει, παιδιά. Ας κυκλοφορήσουμε.
Παρανομία ώρα μηδέν.
Ωραία, ψεύτικο Δελφίνι, ψεύτικο Δελφίνι, ψεύτικο Δελφίνι.
Μπίνγκο.
Κύριε Καρχαρία! Κύριε Καρχαρία!
Είναι αλήθεια ότι οι καρχαρίες μυρίζουν το αίμα από μίλια;
Τι; Όχι, αηδία!
-Κύριε Λύκε! -Κύριε Λύκε!
Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω.
Δική μου η ευχαρίστηση.
Υπέροχο το βιντεάκι σας. Μια φωτογραφία για τα παιδιά;
Μισό λεπτό, αφήστε με...
Πρέπει να...επιστρέφω αμέσως.
Λύκε, τι σκαρώνεις;
Με τέτοιους εγκληματίες...
πρέπει να είσαι πανούργος, αθόρυβος, αόρατος.
Και τη στιγμή που χαλαρώνουν την άμυνά τους...
Καμπούμ!
Κλείνεις τη φάκα!
Πάντα ένα βήμα μπροστά.
Νομίζω ότι μου αξίζει ένα τόνικ.
Σε φαντεζί ποτήρι, έτσι;
Ωραία.
Όχι.
Έτσι μπράβο, τον φόβο μου να έχετε!
Όχι, όχι, όχι!
ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ 12345
Κύριε Λύκε.
Νταϊάν...τι έκπληξη.
Ίσως βέβαια είναι η ιδέα μου αλλά νομίζω πως με αποφεύγεις.
Σε αποφεύγω; Και γιατί να το κάνω αυτό;
Εντάξει.
Πάντως ομολογώ ότι λιγάκι με απογοήτευσες.
Ήλπιζα πως θα μου ζητήσεις να χορέψουμε.
Βλέπω ότι έχασες την περιβολή προβάτου.
Καιρός να αρχίσω να νιώθω άνετα με τη δική μου γούνα.
Μου αρέσει ο καινούργιος σου εαυτός.
Δεν θα διαφωνήσω.
Πετάξτε τις ομπρέλες, γιατί βρέχει λεφτά!
Όλα χάρη στα... δεν το πιστεύω ότι το λέω...
Όλα χάρη στα Κακά Παιδιά!
Λοιπόν, πώς νιώθεις...
που για μια φορά δεν σε φοβούνται όλοι;
Νιώθω...ωραία.
Πολύ ωραία.
Νταϊάν...
Αυτό είναι δικό σου.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ, κύριε Λύκε.
Όπως γνωρίζετε, τα χρήματα που θα συγκεντρώσουμε θα σταλούν αύριο...
σε σχολεία, νοσοκομεία και άλλες σημαντικές δομές σε όλη την πόλη!
Θα ήθελα σε αυτό το σημείο, να ευχαριστήσω...
το άτομο που ευθύνεται για τη μεταμόρφωσή μας.
Τον πανέξυπνο μέντορα...
-Πες το. -Άντε.
τον ένα και μοναδικό, Καθηγητή…
-Λύκε! Πες το. -Καθηγητή...
Καθηγητή Μαρμελάδα!
Αρχηγέ, να το παραδώσω;
Δεν ήταν αυτό το σχέδιο.
Τι συμβαίνει;
Κάνει του κεφαλιού του.
Η συμφωνία ισχύει.
Από τη θέση μου ως Κυβερνήτης...
είναι χαρά μου, να παραχωρήσω στα Κακά Παιδιά πλήρη απαλ...
Περίεργο αυτό.
Ο μετεωρίτης λείπει!
Κάποιος τον έκλεψε!
Αρχηγέ.
Λύκε.
Δεν μπορεί να πιστεύεις ότι το κάναμε εμείς.
Τα λέμε, κορόιδα!
Τρέξτε!
Πιάστε τους!
Εδώ.
-Τι κάνεις; -Τα δίνω όλα πίσω.
Συγγνώμη.
Τι έγινε εκεί πάνω;
-Δεν μπορούσα. -Τι εννοείς δεν μπορούσες;
-Απλώς... -Όχι!
Εγώ δεν τρέχω.
Δεν είναι το DNA μου.
Πιράνχα, μην κάνεις καμιά τρέλα.
Η "τρέλα" είναι το στοιχείο μου, μικρέ.
Κάνετε λάθος. Δεν το κάναμε εμείς.
Ξέρω ότι πάντα αυτό λέμε, αυτή τη φορά ισχύει όμως.
ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ: Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑΙΝΙΑ
Δεν ακούω. Ένοχος-ένοχος-ένοχος!
Ρωτήστε τον Μαρμελάδα.
Γίναμε στ' αλήθεια καλοί. Θα το επιβεβαιώσει.
Καθηγητή...
Ο τίτλος της ημέρας: κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.
Πρέπει να κρίνεις το βιβλίο από το εξώφυλλο...
και όλα τα στερεότυπα επιβεβαιώνονται.
Σταματήστε!
Αφήστε με να τους μιλήσω.
Σίγουρα πρόκειται για παρεξήγηση.
Καθηγητή Μαρμελάδα.
Έχεις πέντε λεπτά. Και τέρμα οι συμφωνίες.
Πρέπει να μας βοηθήσεις.
Πες τους ότι δεν το κάναμε.
Και βέβαια δεν το έκανες. Πώς θα μπορούσες;
Εξάλλου, εσύ είσαι τόσο καλό αγόρι.
Είσαι τόσο καλό αγόρι.
Αυτή την ανατριχίλα. Το κούνημα της μικρής μου ουράς.
Πιάστε τους!
Κι αν δοκιμάσουμε ένα πειραματάκι, Νταϊάν;
Όπως ξέρεις, το Γκαλά Καλοσύνης...
όπου ο θρυλικός Μετεωρίτης της Αγάπης...
θα εκτεθεί σε κοινή θέα για πρώτη φορά.
Όλα τα μάτια θα κοιτούν εσάς απόψε, όχι εμένα.
Είσαι πολύ...
Καλό αγόρι.
Εσύ.
Εσύ τα έκανες όλα.
Τι λες, Λύκε;
Η γριούλα, το Χρυσό Δελφίνι, η εκπαίδευση...
όλα για να μας φέρει εδώ...
για να κλέψει τον Μετεωρίτη και να την πληρώσουμε εμείς.
Ποια γριούλα;
Και τι να τον κάνει τον μετεωρίτη το ινδικό χοιρίδιο;
Παιδιά; Με φρικάρει.
Μισό λεπτό.
Τι συμβαίνει; Γυρίστε με απ’ την άλλη.
Μπράβο, τα καταλάβατε όλα.
Τι;
Έκλεψες τον μετεωρίτη;
Δεν είναι απλός μετεωρίτης.
Σας το είπα ότι ήταν ποπός.
Δεν είναι ποπός!
Είναι η απόλυτη πηγή ενέργειας.
Βλέπετε, όταν έπεσε...
οι επιστήμονες είδαν ότι εκπέμπει μια ηλεκτρομαγνητική συχνότητα...
που παρόμοια δεν υπάρχει στη Γη.
Θα τιθασεύσω την ενέργειά του...
για να κάνω την μεγαλύτερη ληστεία που έγινε ποτέ.
Έπρεπε να τον φας όταν μπορούσες.
-Ναι. -Γιατί εμάς;
Επειδή είστε τα τέλεια θύματα.
Όταν ψάχνεις τη λέξη «Κακός» στο λεξικό...
έχει δίπλα ένα γλυκούλι ινδικό χοιρίδιο;
Όχι. Εσάς μόνο.
Και πάντα θα έχει εσάς.
Εντάξει. Καλά.
Όμως εσύ μας την έστησες.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Η ιστορία σάς την είχε στημένη.
Και ο Λυκούλης από δω τσίμπησε.
Έφαγες αμάσητο κάθε μου δόλωμα...
ακόμα και το να σώσεις μια «αβοήθητη Γριούλα»;
Λύκε. Τι είναι αυτά που λέει;
Ουπς.
Είπα κάτι που δεν έπρεπε;
Τέλος πάντων, φαίνεται πως...
ο μεγάλος κακός λύκος πάλι την πάτησε από το γουρουνάκι.
Βρε φουσκωμένε παλιοπόντικα!
Θα σε σκοτώσω, μ’ ακούς;
-Βοήθεια! Βοήθεια! -Είσαι νεκρός!
-Είσαι νεκρός... -Βοήθεια! Ο κακός λύκος επιτίθεται.
Τώρα δεν γλιτώνεις τα ισόβια, Λύκε!
Καθηγητά, κάποιες σκέψεις για το πώς έκλεψαν τον μετεωρίτη...
ενώ βρισκόταν σε κοινή θέα;
Μια πρώτη σκέψη είναι...
ότι ίσως μπήκαν στο κτίριο νωρίτερα...
κι ετοίμασαν ένα σύστημα από τούνελ και καταπακτές...
που θα ενεργοποιούνταν εξ αποστάσεως για να ρίξουν τον μετεωρίτη εκεί που ήθελαν.
-Αλλά πού να ξέρω εγώ; -Φυσικά.
Στο κάτω-κάτω, αυτοί είναι οι διεστραμμένοι εγκέφαλοι. Όχι εγώ.
Τα δίνω όλα πίσω.
Δεν το πιστεύω ότι μας πρόδωσε ένα τόσο δα τρωκτικό.
Όντως μας πρόδωσε ένα τρωκτικό.
Αλλά όχι και τόσο δα.
Τι;
Υποτίθεται ότι εμείς δουλεύαμε τον Μαρμελάδα.
Και τελικά, ο Λύκος δούλευε εμάς.
Ε, Λύκε, καλά δεν τα λέω;
Πώς σου ήρθε αυτό πάλι;
Μήπως επειδή σαμποτάρισες...
τη μεγαλύτερη ληστεία της ζωής μας;
Μας οφείλεις μια εξήγηση, φιλαράκι.
Καλά. Έχεις δίκιο.
Ακούστε τι έγινε.
Στο μουσείο πήγα να αρπάξω την τσάντα μιας γριούλας.
Κλασική τσαντιά.
"Πήγες";
Από πότε «πας» να κλέψεις κάτι και δεν το κλέβεις;
Προσπαθούσα να την κλέψω, όταν η γριούλα έπεσε και...
τη βοήθησα.
Τι;
Τη βοήθησα.
Και μετά το έκανες;
Όχι. Δεν το έκανα.
Την έσωσα, με αγκάλιασε, και κουνήθηκε η ουρά μου...
και δεν ήξερα τι γινόταν, αλλά ένιωσα...
καλά.
Και μετά την σούφρωσες;
Όχι!
Άκουσα το γουρούνι που σου είπε ότι πρέπει να μας ξεφορτωθείς.
Μισό λεπτό. Εμάς;
Όμως, δεν περίμενα ότι θα το κάνεις, μεγάλε.
Έι, έι.
Ποτέ δεν θα...ήθελα μόνο...
Ήθελα να έχουμε μια καλύτερη ζωή.
Ήταν τέλεια μέχρι που αποφάσισες να τη διαλύσεις.
Όχι.
Κι εσείς το νιώσατε στο γκαλά.
Το χειροκρότημα, τις επευφημίες.
Δεν ήμασταν πια τρομακτικοί κακούργοι.
Αν μας αγάπησαν τόσο πολύ γιατί μας έριξαν σ' ένα κελί...
για ένα έγκλημα που δεν κάναμε;
Ξέρεις κάτι;
Τον παραδέχομαι τον Μαρμελάδα. Βλέπει τον κόσμο όπως είναι.
Ένα μέρος που κάποιοι είναι τρομακτικοί και κάποιοι τρομαγμένοι.
Λοιπόν, βαρέθηκα να είμαι ο τρομακτικός.
Βαρέθηκα να είμαι ο απόκληρος.
-Μπορεί να μην θέλω να είμαι... -Ένα Κακό Παιδί;
Δεν θες να είσαι κακός πια;
Πες το, Λύκε!
Το φαντάστηκα αυτό.
Κι εμείς; Οι παλιοί σου φίλοι;
Σου είμαστε εμπόδιο;
Ναι, μπορεί και να είσαστε!
-Πάρ’ το πίσω. -Φίδη!
Πάρ’ το πίσω! Ζήτα συγγνώμη!
Η φυλακή δεν είναι μέρος για καυγάδες.
Σ' αυτόν να τα πεις!
Τι;
Περιμένετε! Μισό λεπτό...
Νταϊάν;
Πού τα 'μαθες αυτά τα κλωτσο-σφαλιαρο-μπουνίδια;
Για στάσου, είσαι το Πορφυρό Πέλμα;
ΤΟ ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΕΛΜΑ
Η Βασίλισσα της Απάτης Η ακροβάτις-Ελβετικός Σουγιάς...
που έκλεψε δύο φορές το διαμάντι Ζουμπάνγκο, για λεφτά...
και τη δεύτερη για πλάκα...
που δεν αποκαλύφθηκε και δεν πιάστηκε ποτέ.
Υποθέτω είμαι το καλύτερο κακό παιδί που έχει υπάρξει.
Τουλάχιστον ήμουν κάποτε.
Όχι, ακόμη είμαι.
Είναι σαν να καβαλάς κλεμμένο ποδήλατο.
Έχεις μια...
Γιατί μας έσωσες όμως;
Μετά το γκαλά, κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά.
Το ερεύνησα, κι αυτός ο μετεωρίτης...
Ξέρω.
Είναι κάτι σαν κοσμική μέγα-σούπερ-ντούπερ κεραία.
Ακριβώς. Αν μεταφερθεί μέσω ιονισμένων κρυστάλλων...
θα παράξει τεράστιο ψυχοκινητικό πεδίο...
στο μέγεθος μιας πόλης.
Σε διέκοψα; Αυτό θα έλεγες;
Θα ήμουν λίγο πιο επιστημονικός, αλλά, το έχεις το νόημα.
Πρέπει να σταματήσουμε τον Μαρμελάδα, αλλά δεν μπορώ μόνη.
Ξέρετε τις εγκαταστάσεις του.
Εμείς είμαστε εδώ.
Σωστά, παιδιά;
Ξέχνα το "εμείς".
Τελειώσαμε, Λύκε.
Τέρμα. Φινίτο.
Για το καβγαδάκι μιλάς;
Έλα, φίλε, αυτό κάνουμε.
Σερβίρεις, καρφώνω. Είναι το παιχνίδι μας.
Όχι αυτή τη φορά.
Πιράνχα;
Γουέμπς;
Λυπάμαι, Λυκούλι.
Καρχαρία...
Παιδιά;
Να σου πω γιατί μισώ τα γενέθλια, Λύκε;
Θέλεις;
Όταν γεννιέσαι φίδι, κανένας δεν έρχεται στα πάρτι σου.
Τα γενέθλια είναι μόνιμη υπενθύμιση ότι εκεί έξω...
είμαι ένα τρομακτικό κι ανεπρόκοπο τέρας.
Ναι.
Το χειρότερο είναι πως ο ένας φίλος...
ο ένας λέω...
που μπόρεσα να εμπιστευτώ...
με μαχαίρωσε πισώπλατα.
Πάμε, παιδιά. Φεύγουμε.
Να πώς μοιάζει ένας αληθινά κακός τύπος.
Τι λέτε να σπάσουμε πλάκα;
ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ
Έι.
Είσαι καλά;
Όχι, δεν είμαι.
Καθόλου, μα καθόλου καλά.
Μόλις παράτησα τους μόνους φίλους που είχα ποτέ...
οπότε, τι κάνω τώρα;
Ξέρω ότι είναι δύσκολο...
να τα αφήνεις όλα πίσω σου.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ήμουν η καλύτερη κλέφτρα στον κόσμο.
Γρήγορη, ατρόμητη, εφευρετική.
Ένα μόνο πράγμα έμενε να κλέψω.
Το Χρυσό Δελφίνι.
Και το δοκίμασες.
Δεν το δοκίμασα απλώς.
Το πήρα.
Και είχα και τρόπο να φύγω.
Αλλά...
πριν φύγω αντίκρισα την πονηρή αλεπού που μου έλεγαν πάντα ότι είμαι.
Αυτό άλλαξε τα πάντα.
Έτσι, τώρα, αντί να πληγώνω τους άλλους, τους βοηθάω.
Πάλι εγώ είμαι.
Απλώς, εγώ στη σωστή πλευρά.
Σου λέω πως κάνεις το σωστό.
Και μια μέρα οι φίλοι σου, αν είναι αληθινοί...
θα καταλάβουν.
Έλα τώρα άστα, πάμε μέσα.
Μοιάζεις σαν να το έσκασες από τη φυλακή.
Χοιρίδια;
Ο Μαρμελάδας!
Την κάνουμε.
Ώστε αυτό είναι το κρησφύγετο του Πορφυρού Πέλματος.
Θα κολατσίσεις;
Ωραία αφού πείνασες κάνε τη φασούλα σου.
- Επιβεβαίωση ταυτότητας. -Τι;
Καλωσόρισες, Νταϊάν.
Ωωω!
Τι λες τώρα!
Σπίτι μου, σπιτάκι μου.
Πλάκα κάνεις;
Εξοπλισμός τροχαλίας με λέιζερ;
Παρεμβολέας συχνοτήτων ΧΜ 2400! Δεν υπάρχει!
Προτιμώ το προηγούμενο μοντέλο.
Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε.
Κι αυτό είναι όμορφο.
Ναι, αυτό είναι φλόγιστρο.
Όμως...δεν είναι το χρώμα σου.
Εντάξει.
Μαρμελάδα, τι σκαρώνεις, μικρό, χνουδωτό φρικιό;
Πρέπει να βλέπουμε την πόλη.
Ας δοκιμάσουμε να χακάρουμε τον κυβερνητικό δορυφόρο.
Μα είσαι η κυβερνήτης. Δεν θα το ζητήσεις;
Μπορώ, αλλά...πολλή χαρτούρα.
Πιάνω σίγουρα ύποπτη δραστηριότητα εδώ.
Θερμικά αποτυπώματα από ινδικά χοιρίδια.
Ο Μαρμελάδας μάλλον τα έχει όλα υπό τον έλεγχό του.
Για να κάνουν τι, όμως;
Δεν υπάρχουν εμφανείς στόχοι.
ΧΑΡΤΗΣ ΕΡΑΝΟΥ ΓΚΑΛΑ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ
Ναι, γιατί είναι κινούμενοι στόχοι.
Ο φιλανθρωπικός του έρανος.
Θα κλέψει τα λεφτά που θα συγκεντρωθούν στο όνομά του;
Η μεγαλύτερη ληστεία που θα έχει γίνει ποτέ.
Ένα δισεκατομμύριο μέσα σε φορτηγά...
προς τις φιλανθρωπικές όλης της πόλης.
Πρέπει να διακόψουμε την επικοινωνία του...
με τον στρατό χοιριδίων.
Αν δεν έχει σήμα…
Δεν έχει ληστεία.
Πρέπει να κλέψουμε τον μετεωρίτη.
Ήταν πολύ χαριτωμένο...
-Εντάξει. -...αυτό που κάναμε.
Ντύσου στολίσου, και εξοπλίσου.
Δεν το αφήνεις αυτό; Σκίζει εύκολα παντελόνια.
Φόρεσε καθαρό εσώρουχο. Για παν ενδεχόμενο.
Τι...
Έκλεψες το αμάξι μου;
Respect.
Πάμε να το κάνουμε.
-Όχι! -Τι;
Τα πράγματά μας;
-Όχι. -Πού πήγαν όλα;
-Όχι, όχι! -Τα πάντα.
-Εξαφανίστηκαν! -Οι μεταμφιέσεις μου!
Πού είναι τα πράγματά μου;
Ο Λύκος χάρισε όλες τις μπάζες μας!
Πράγματα που κλέψαμε με το σπαθί μας!
Πρώτη φορά καταλαβαίνω πώς είναι να σε κλέβουν.
Δεν μου αρέσει.
Δεν μου αρέσει καθόλου!
Δεν έχουμε φαγητό.
Δεν έχουμε λεφτά. Λεφτά για φαγητό.
Ούτε φαγητό να πουλήσουμε για λεφτά.
Δεν...
Εντάξει! Ωραία.
Εδώ, ορίστε. Πάρε.
Σταμάτα να κλαις τώρα, φίλε.
Φίδη, τι έκανες μόλις τώρα;
Τι; Ο φίλος μου ήταν λυπημένος.
Τον ανέβασα.
Εσύ...
Έκανες κάτι καλό. Για μένα.
Μην γίνεσαι γελοίος.
Απλώς έβαλα τις ανάγκες σου πάνω από τις δικές μου.
-Ναι. Είσαι καλός. -Δεν είμαι.
Έκανα απλώς μια μικρούλα θυσία για να χαρεί ο Καρχαρίας.
Αυτός είναι ο ορισμός του να είσαι καλός!
Φίδη!
Εσύ! Ο χειρότερος από όλους μας!
-Ο πιο εγωιστής. -Μοχθηρός.
-Απαίσιος. -Ύπουλος.
-Άτιμος. -Αναίσθητος.
-Εκμεταλλευτής. -Φίδι-κολοβός.
-Σιχαμένος. -Πού θέλετε να καταλήξετε;
Νομίζω ότι ο Λύκος είχε δίκιο.
Μπορούμε να ΄μαστε κάτι παραπάνω από κακούργοι.
Ουάου!
Αυτό είναι...κούνημα ουράς;
Κουνάμε τις ουρές μας!
Όχι! Όχι!
Θα είμαστε πάντα κακά παιδιά!
Γρήγορα, γρήγορα γουρουνάκια μου.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ
ΣΧΟΛΕΙΟ
Μόλις κλέψουμε τον μετεωρίτη, τον πάμε στην αστυνομία.
Και θα μου τα συγχωρήσουν όλα.
Δεν ξέρω αν θα είναι όλα, αλλά, θα είναι μια αρχή.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Περίεργο.
Γιατί να αφήσει ο Μαρμελάδας το Χρυσό Δελφίνι αφύλαχτο;
Γιατί μάλλον είναι παγίδα.
-Ή ίσως... -Περίμενε!
Ναι, ήταν παγίδα.
Καλώς τους.
Να και ο πιο καλός μου μαθητής.
Έφερες και την κυβερνήτη μαζί.
Ή μήπως να πω, το Πορφυρό Πέλμα;
Τι ευρηματικός τρόπος να κρύψεις ένα διαμάντι Ζουμπάνγκο.
Το κρύβεις σε κοινή θέα.
Πλάκα μου κάνεις.
Γιατί; Είμαι συναισθηματική!
Ήσουν πάντα στιλάτη.
Κι όμως, έπεσες κατευθείαν στην παγίδα μου.
Μα πώς ήξερες ότι θα έρθουμε εδώ;
Μου το σφύριξε...
ένα φιλαράκι.
Γεια σου, φίλε. Τι χαμπάρια;
Φίδη.
Τι μπορώ να πω; Κάναμε κλικ.
Πώς νιώθεις που δουλεύεις για το αγαπημένο σου φαγητό;
Απλώς ζηλεύεις που δεν θα συμμετέχεις στη ληστεία του αιώνα.
Έχω απ' όλα.
Προδοσία, μετεωρίτη, αυθυποβολή.
Να το δοκιμάσω;
-Φυσικά, συνέταιρε. -Ωραία.
Στα μεγάλα κόλπα και χωρίς να προπονηθώ.
Και όλα τα περί καλοσύνης και μπουμπουκιών;
Ήταν όλα ψέματα;
Βασικά, ναι.
Βλέπεις, δεν με ενδιέφερε το καλό.
Μόνο το καλό για μένα.
Σαν να λέμε, ένα δισεκατομμύριο δολάρια.
Μόλις μυρμήγκιασα!
Ο κακός...
είναι αλλιώς.
Αγκαλίτσα! Καθάρισέ τους.
Τοξικό αέριο; Μην το αναπνεύσεις.
Περίμενε.
Αυτό δεν είναι τοξικό αέριο.
Συγγνώμη!
Έκπληξη!
Τι;
-Παιδιά, δεν το πιστεύω ότι είστε εδώ. -Είχες δίκιο, Λυκούλι.
-Νιώσαμε το ίδιο κούνημα, φίλε. -Και το μυρμήγκιασμα.
-Καλό δεν είναι; -Ναι!
Συγκινητικά όλα αυτά, δεν τα λέτε μετά;
Νιώθω σαν να κατάπιε ρυθμό το πτερύγιό μου.
Ελάτε!
Λεπίδες!
Ναι. Σωστά.
Συγγνώμη. Το 'πιασα.
Παιδιά...
πόσο χαίρομαι που σας βλέπω!
Ώρα να ξεφυσήξουμε και τα όνειρα του γουρουνιού να γκρεμίσουμε.
Τέρμα γύρου, ινδικό χοιρίδιο!
Με αυτόν τον μετεωρίτη, θα διαπράττουμε εγκλήματα...
που έως τώρα ήταν άπιαστα όνειρα.
Δεν είναι κακός για μετεω-ποπός.
Σου ξαναλέω, δεν είναι...
Μην ενοχλείστε, μια ληστεία κάνουμε.
Όχι, όχι!
Ψι-ψι, ψιψίνα.
-Ναι! -Εντάξει!
Τα καταφέραμε!
Τώρα, τον πάμε στην Αρχηγό και καθαρίζουμε τα ονόματά σας.
Παράξενο. Συνήθως αποφεύγουμε την αστυνομία.
Μικρέ, σίγουρα σταματήσαμε τη ληστεία;
-Ναι. -Χαλάρωσε.
Ο Μαρμελάδας δεν έχει τον έλεγχο χωρίς τον μετεωρίτη.
Τότε… ποιος οδηγεί τα φορτηγά;
Ο μετεωρίτης!
Μεταδίδει ακόμα.
Τα λεφτά του εράνου.
Αλλαγή σχεδίου, παιδιά.
Γουέμπς, μπορούμε να παρακάμψουμε το σύστημα πλοήγησης του φορτηγού;
Χρειάζομαι έναν μαγνήτη αναχαίτισης εσωτερικού κυκλώματος.
Εννοείς αυτό;
Τη συμπαθώ όλο και πιο πολύ!
Ναι!
Όχι.
Πρέπει να χωριστούμε.
Γουέμπς, πάμε μια βόλτα;
Ναι.
Τα λέμε, αγόρια.
Θέλω κι εγώ βόλτα με τα κορίτσια.
-Έχεις ασφάλεια; -Γιατί;
Το...
Το αμάξι μου!
Σας σερβίρω το σεβίτσε!
Γεια χαρά, κορόιδα.
ΜΟΛΙΣ ΣΕ ΧΑΚΑΡΑΝ
Ναι!
Πού έμαθες να το κάνεις αυτό;
Ταλέντο από κούνια.
Κυρίως από το YouTube.
-Ωραία δουλειά. -Τα λέμε στο τμήμα.
Μην αργήσεις.
Πάμε να παραδώσουμε έναν πέτρινο ποπό στην αρχηγό;
Όχι, όχι!
Είναι τα δικά μου κλεμμένα λεφτά!
Τι να σε κάνω αν δεν μπορείς να προβλέψεις την επόμενη κίνηση;
-Δηλαδή εγώ φταίω; -Ναι.
-Αρχηγέ. -Φρόντισε να 'ναι για καλό.
Πίστεψέ με. Δεν θέλεις να το χάσεις.
Κοιτάξτε!
Αυτό είναι απίστευτο!
Είναι δυνατόν;
Τα Κακά Παιδιά επιστρέφουν τον μετεωρίτη;
Ίσως αυτό να είναι το καλό τέλος που όλοι χρειαζόμαστε.
-Ναι! -Ωραία!
Παιδιά, λέτε να μας κάνουν και πάρτι;
Ναι. Με βεγγαλικά, πινιάτες, τούρτες...
Δεν μπορούμε χωρίς αυτόν.
Μπορεί να είναι γεροπαράξενος.
Αλλά είναι ο δικός μας γεροπαράξενος.
Ναι.
Λύκε!
Τώρα κατάλαβα γιατί σε παράτησαν οι φίλοι σου.
Δεν έχω φίλους εγώ!
Φίδη! Φίδη!
Λύκε;
Φίδη, έλα πίσω!
Σε χρειαζόμαστε, μωρό μου.
Κι εσύ εμάς!
Πάλι τα ίδια, το παίρνετε προσωπικά.
Σας δίνω μια τελευταία ευκαιρία. Δώστε μου τον μετεωρίτη.
Γιατί, τι θα κάνεις, Μουστάκια;
Αυτό.
Τι στο...
-Έχουμε αξιολάτρευτη παρέα. -Σανίδωσέ το.
΄Ίσως δεν έπρεπε να τον πω "Μουστάκια".
Όταν ξύπνησα το πρωί δεν φαντάστηκα ότι θα πάει έτσι η μέρα μου.
Έλα!
Ας χαλαρώσουμε λιγάκι.
Εξάλλου, δεν τον φτάνεις με τίποτα, είναι φοβερός οδηγός.
Έχεις δίκιο.
Τώρα που το καλοσκέφτομαι...
ίσως πρέπει να εκμεταλλευτώ τη μεγάλη του αδυναμία.
Ακριβώς.
Μισό λεπτό.
Όχι!
Σταμάτα.
Εντάξει, εντάξει. Νίκησες.
Πάρε τον διαστημικό βράχο.
Καλό παιδί, Λύκε.
Πιάσε το τιμόνι.
Μην βιάζεσαι. Πρώτα τράβηξέ τον.
Αλλιώς χρησιμοποιώ αυτό.
Έλα, τώρα.
Κάν’ το, αλλιώς χαιρέτα τον βράχο.
Αφού επιμένεις. Αγκαλίτσα!
Τον θέλεις;
Δικός σου.
Φίδη!
-Όχι, όχι! -Φίδη!
Όχι!
Παιδιά, είναι τρέλα, αλλά πάμε για άλμα.
Τώρα μιλάς τη γλώσσα μου, μικρέ!
Θα τα καταφέρουμε!
Δεν με άφησες.
Φίδη...
Έπρεπε να σου πω την αλήθεια.
Φοβόμουν ότι αν μάθαινες ότι θέλω να γίνω καλός εσύ...
Θα φερόμουν σαν βλάκας και δεν θα σου ξαναμιλούσα;
Ναι.
Ναι, το θέμα είναι ότι...
Ναι. Κι εγώ σ' αγαπώ, φιλαράκι.
Είναι πανέμορφο.
Ξέρετε πόσο όμορφο είναι, παιδιά;
Τώρα...θα με κάνεις κι εμένα να κλάψω.
Το ξέρω.
Για κλάματα είμαστε.
Ελάτε, παιδιά.
Ποιος είπε ότι ήρθε το τέλος;
Όχι, όχι. Αγκαλίτσα! Χάνουμε ύψος!
Χάνουμε ύψος, πέφτουμε!
Τι έγινε; Ανατιναχτήκαμε;
Είναι ο Παράδεισος;
Αυτό ήταν.
Αυτή τη φορά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μου ξεφύγετε.
Περίμενε, Αρχηγέ.
Κυβερνήτη Φόξινγκτον;
Μην το κάνεις αυτό.
Δεν έκλεψαν τον μετεωρίτη. Τον επιστρέφουν.
Πώς το ξέρετε εσείς;
Εκτός...
Εκτός αν τα έχετε κάνει πλακάκια με κοινούς εγκληματίες.
Λοιπόν...
εδώ που τα λέμε...
είναι καιρός να ομολογήσω κάτι.
Η αλήθεια είναι ότι είμαι...
πραγματικά...
θερμή οπαδός της δεύτερης ευκαιρίας.
Ναι, το ξέρουμε.
-Αρκετά με το κυνηγητό. -Ναι.
-Όντως.
Αρχηγέ, μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου.
Τι;
Παραδίνεστε δηλαδή;
Μπορεί να μην κλέψαμε τον μετεωρίτη, αλλά κλέψαμε πολλά άλλα πράγματα.
Ώρα να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
Να κάνουμε μια νέα αρχή.
Εμπρός, Αρχηγέ.
Σοβαρά τώρα;
Τα κατάφερες.
Είναι η στιγμή σου, Αρχηγέ. Απόλαυσέ την.
Νομίζω πως πρέπει να βγάλω λόγο.
Αυτό είναι το πρέπον, τι λέτε;
Όταν ήμουν μόλις έξι ετών...
αποφάσισα να μάθω φλάουτο...
αλλά τα δάχτυλά μου όπως είδα ήταν πολύ δυνατά...
για ένα τόσο ντελικάτο όργανο.
Και τότε, ανακάλυψα το αστυνομικό σώμα.
Είμαι περήφανη για σένα.
Ξέρεις, ο λύκος και η αλεπού δεν διαφέρουν και τόσο.
Έχεις στρωμένη κατάσταση, Κυβερνήτη.
Μία ακόμη ανατροπή στην υπόθεση των Κακών Παιδιών φτάνει σε...
ένα απλό και απολύτως απολαυστικό φινάλε.
Μα αναρωτιέμαι, τι απέγινε ο μετεωρίτης;
Αγκαλίτσα! Πιο γρήγορα!
Ο Καθηγητής Μαρμελάδας!
Επιστρέφει τον μετεωρίτη!
ΤΑ ΟΧΙ ΚΑΛΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΞΑΝΑ
Ναι. Ναι.
Ναι. Τον επιστρέφω.
Αυτό ακριβώς κάνω.
Μην ψάχνετε άλλο.
Ο ήρωάς σας κατέφθασε.
Καθηγητά, κάποια δήλωση;
Ήθελα να τους βοηθήσω, Τίφανι.
Αλλά τελικά, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.
Τα κακά παιδιά είναι κακά, και τα καλά, καλά.
Πόσο αληθινό. Πόσο σοφό!
Επιπλέον, για το καλό της πόλης...
γενναιόδωρα προσφέρομαι να μεταφέρω τον μετεωρίτη...
στις εγκαταστάσεις μου, για ασφαλή φύλαξη.
Είμαστε σοβαροί; Θα την γλυτώσει έτσι;
Ευχαριστώ. Καλοσύνη σας.
Εμπρός!
Μια στιγμή.
Δεν είναι ο μετεωρίτης!
Είναι φωτιστικό!
Τι;
Φίδη, τι έκανες τώρα;
Τι έκανα; Ο φίλος μου ήταν λυπημένος κι εγώ τον ανέβασα.
Ίσως ο Λύκος είχε δίκιο.
Μπορούμε να΄μαστε κάτι παραπάνω από τρομακτικοί κακούργοι.
Εγώ κακός, εσύ κακός.
Ας ενωθούμε στο κακό.
Η συμφωνία έκλεισε.
Να το δοκιμάσω;
Βεβαίως, συνέταιρε.
ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ
Όχι, όχι!
ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ
ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ
Αν είναι φωτιστικό, πού είναι...
Η παλιά καλή τράμπα.
Είναι ποπός.
Για στάσου.
Αυτό είναι το διαμάντι Ζουμπάνγκο!
Μα, αυτό το είχε κλέψει...
το Πορφυρό Πέλμα!
Εγώ; Όχι, όχι.
Θεέ μου.
-Συγκλονιστική ανατροπή. -Κάνετε τεράστιο λάθος.
Ο διαβόητος ληστής, γνωστός ως Πορφυρό Πέλμα...
αποκαλύφθηκε, και δεν είναι άλλος από τον Καθηγητή Μαρμελάδα.
Δεν είμαι το Πορφυρό Πέλμα.
Αυτή είναι το Πορφυρό Πέλμα!
Αυτή είναι!
Εγώ είμαι μπουμπουκάκι καλοσύνης.
Το ερπετό μου δεν παίζεται!
-Αυτό είναι, παιδιά. -Ναι!
Κάποιος έπρεπε να καταστρέψει τον μετεωρίτη.
Ήταν επικίνδυνος.
Πολύ καλό κόλπο, Φιδάκη.
Καλό; Ήταν ιδιοφυές.
Όχι μόνο τύλιξα το γουρούνι...
σε έκανα να παραδεχτείς πόσο πολύ νοιάζεσαι για μένα.
Μα φυσικά.
Έχω, όμως, μια μικρή απορία.
Μπα; Για πες, για πες;
Ποιος λες ότι έβαλε εκείνο το σπρώξε-γλύψε στο ψυγείο;
Περίμενε.
Εσύ...
-Όχι. -Είσαι καλός, το ήξερα.
Όχι!
Είμαστε καλοί, μάγκες.
-Είμαστε καλοί. -Ναι!
ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
Εντάξει.
Λοιπόν, φαντάσου ότι έχεις γενέθλια.
-Έχω γενέθλια. -Ναι, το ξέρω.
ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΜΕΙΩΣΗ ΠΟΙΝΗΣ ΛΟΓΩ ΚΑΛΗΣ ΔΙΑΓΩΓΗΣ
Πες ότι προχωράς και συναντάς ένα τζίνι.
-Πώς το λένε; -Πώς λένε το τζίνι;
Θέλω να ξέρω σε ποιον μιλάω.
Δεν ξέρω. Τζίνι ή Τζιν για συντομία...
και σου δίνει τρεις ευχές.
Γιατί τρεις;
Γιατί βγαίνουν σε τριάδες. Λοιπόν, τι θα ευχηθείς;
Καλή κοινωνία, παιδιά.
Δεν θα ευχηθώ τίποτα.
Τίποτα;
Έλα τώρα, γενέθλια έχεις.
Μα τι να τις κάνω τις ευχές;
Έχω την ελευθερία μου.
-Γεια. -Παιδιά!
Πώς πάει, hermanos!
Έχω τους φίλους μου.
Έχω δέρμα φιδιού με τα μισά μου χρόνια.
Δεν ξέρω για τα μισά σου χρόνια, αλλά μια χαρά κρατιέσαι.
Είναι που μόλις άλλαξες δέρμα.
Ισχύει!
Και μυρίζεις και ωραία.
Κούκλος είμαι. Φτύστε με.
Λοιπόν, τώρα τι κάνουμε;
-Κλέβουμε αμάξι; -Πιράνχα!
Αστειεύτηκα.
Αστείο ήταν.
Τώρα που το σκέφτομαι, Λύκε, θα ευχόμουν να 'χα καμιά ρόδα.
Α, ναι; Αμπρακατάμπρα!
Ωραία!
Γεια, παιδιά. Έτοιμοι για δουλειά;
Έι, εσύ.
Μπράβο, έλα πιο κοντά. Λίγο πιο κοντά.
Είπα, "κοντά".
Τώρα που είχαμε χρόνο και γνωριστήκαμε...
δεν μας φοβάσαι τόσο, έτσι;
Γουέμπς, ρίξ' το.