"ความเดิมตอนที่แล้ว"
เมื่อจะเลือกเดินทางด้วยวิถีแห่งแมนดาลอร์
นายก็ต้องเป็นทั้งผู้ล่าและเป็นเหยื่อ
มันยังมีอีกงานนึง
งานเถื่อนเหรอ
ก็ถือว่าน่าแปลกสำหรับผู้มีชื่อเสียงอย่างนาย
มันคือกฎของสมาพันธ์ไม่ใช่เหรอ ว่าจะไม่สนใจเรื่องพวกนี้
เจ้าแมนดาลอร์เล่นงานสมาพันธ์ที่เนอวาโร่ และเอาเป้าหมายที่มีค่ามากไปและหลักหลัง
เดินทางกับฉัน มันไม่ใช่ชีวิตสำหรับเด็ก
มันจะมากันไม่หยุด
จะไม่มีใครเป็นอิสระ จนกว่าระบอบเก่านั่นจะหายไปตลอดกาล
พวกแกมีสิ่งที่ฉันต้องการ
นี่ใช่ตัวที่นายตามล่าแล้วช่วยใช่มั้ย
สายพันธุ์ของมันใช้จิตย้ายสิ่งของได้
บทเพลงในอดีตที่เล่าขานการต่อสู้ ของแมนดาลอร์ผู้ยิ่งใหญ่
กับนิกายของพวกพ่อมดที่เรียกว่าเจได
ตามกฎลัทธิมันอยู่ในความดูแลของนาย
นายต้องพามันไปอยู่กับพวกเดียวกัน
ฉันเป็นเด็กกำพร้า
พวกเขาเลี้ยงฉันมาในหมู่นักรบ
ถูกเลี้ยงมาเหมือนเป็นพวกเขา
- นายทำใช่มั้ย - เปล่า
มีคนรอดรึเปล่า
เรารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากออกจากที่ซ่อน ความลับของเราคือทางรอดของเรา
ดูแลเจ้าหนูนี่ให้ดีล่ะ
นี่คือวิถีเรา
"สตาร์วอร์ส"
ฉันมาเพื่อพบกอร์ โคเรช
ขอให้สนุกกับการสู้
รู้ใช่มั้ยว่านี่ไม่ใช่ที่ของเด็ก
ไม่ว่าฉันไปไหน เขาไปด้วย
ได้ยินมาว่าอย่างงั้น
ฉันต้องพาเขาไปพบกับเผ่าเดียวกัน
ถ้าฉันหาชาวแมนดาลอร์คนอื่นพบ พวกเขาจะช่วยบอกทางได้แน่
ได้ยินว่านายรู้ว่าพวกนั้นอยู่ไหน
จะคุยเรื่องงานเลยก็กระไรอยู่นะ
สนุกกับเรื่องตรงหน้าก่อนเถอะ
กาโมเรี่ยนสู้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ฆ่ามัน ฆ่ามันไปเลย
เจ้าเล่นพนันมั้ย แมนโด
แค่ตอนที่เลี่ยงไม่ได้
งั้นข้าขอพนันข้อมูลที่เจ้ากำลังหา
กับเจ้ากาโมเรี่ยนนั่นจะตายในอีกนาทีครึ่งนี้
ส่วนที่เจ้าพนันในงานนี้ ก็คือเกราะเบสคาร์ที่เงาวับ
ฉันพร้อมจะจ่ายค่าข้อมูลของนาย แต่ฉันจะไม่หวังพึ่งดวงอะไรทั้งนั้น
เหมือนข้าเลย
ขอบใจที่มาหาข้านะ
ปกติแล้ว ข้าต้องคอยค้นหาซาก ของพวกชาวแมนดาลอร์
ตามรังที่พวกแกชอบไปซ่อน
เพื่อจะเอาเกราะแสนสวยที่มีค่านี่
ราคาเบสคาร์มันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ข้าเองก็ชอบมันไม่น้อย
ถอดให้ข้าหรือจะให้แกะจากศพของแก
บอกมาว่าชาวแมนดาลอร์อยู่ไหน และฉันจะไปจากนี่โดยที่ไม่ฆ่าแก
ไหนว่าเจ้าไม่ชอบพนันไง
ฉันไม่ชอบ
เอาล่ะ พอแล้ว พอ ข้าจะบอกว่าเขาอยู่ไหน
แต่เจ้าต้องรับปากว่าจะไม่ฆ่าข้า
ฉันรับรองว่าแกจะไม่ตายด้วยมือฉัน ทีนี้ชาวแมนดาลอร์ที่แกรู้จักอยู่ที่ไหน
- ทาทูอิน - อะไรนะ
แมนโดที่ข้ารู้จักอยู่ที่ทาทูอิน
ฉันอยู่ที่ทาทูอินตั้งนาน ฉันไม่เคยเจอชาวแมนดาลอร์ที่นั่น
ที่ข้าบอกนี่เป็นเรื่องจริง
มันอยู่ที่เมืองมอสเพลโก้ ข้าสาบานกับโกทร้าเลย
งั้นก็ไปที่ทาทูอิน
เดี๋ยว
แมนโด อย่าทิ้งข้าแบบนี้สิ
ปล่อยข้าลงไป
เราไม่ได้ตกลงไว้แบบนั้น
เดี๋ยว ๆ นี่เจ้าทำอะไร
แมนโด ข้ามีเงินนะ
แมนโด แมนโด
"เดอะ แมนดาลอเรี่ยน"
"บทที่เก้า: นายอำเภอ"
ว่าไง นี่ ๆๆ โทษทีนะพวก
ไม่เอาน่า รู้นี่ว่าเขาไม่ชอบดรอยด์
ให้พวกนั้นมาจัดการก็ได้
ยานเครสต้องให้ดูแลสักหน่อย
เอ้า เขาชอบดรอยด์แล้วล่ะ ได้ยินแล้วนี่ ลงมือให้เต็มที่เลย
เหมือนอะไรเปลี่ยนไปเยอะตั้งแต่นายไปที่มอส
ขอบคุณพลัง
เจ้าตัวเปี๊ยกนี่ทำฉันเป็นห่วงแทบแย่เลย มานี่ซิ เจ้าหนูตัวแสบ
ดูเหมือนมันจะจำฉันได้นะ จะขายเท่าไหร่ดีล่ะ
อำเล่นนะ แต่ให้ก็เอา
แบบว่าถ้าเกิดเจ้านี่มันออกลูกหลานมาอีก ฉันยินดีจ่ายค่าลูกมันนะ
เฮ้ย ให้ตายสิ
ทำอะไรช่วยระวังด้วย เขาไม่ไว้ใจพวกแกนะ
อยากทำดรอยด์เสียชื่อกันรึไง
ขอบใจย่ะ
ผมมาทำธุระ อยากให้ช่วยหน่อย
เหรอ งั้นก็เชิญทำธุระเถอะ
จะให้ฉันดูเจ้าหนูเหี่ยวนี่ ตอนที่นายออกไปผจญภัยใช่มั้ยล่ะ
ผมต้องพามันไปส่งให้พวกเดียวกับมันน่ะ
เหรอ เรื่องนั้นช่วยไม่ได้หรอก
ฉันไม่เคยเห็นแบบนี้เลย
และเชื่อสิ ในเมื่องนี้ฉันเจอมาหมดแล้วจริง ๆ
ช่างตีเกราะแมนดาลอร์บอกให้ผมออกเดินทางมา
ถ้าผมเจอพวกผมคนอื่น ก็น่าจะหาทางเจอกับเครือข่ายของที่หลบซ่อนได้
เท่าที่รู้ นายเป็นแมนโดคนเดียว ที่ฉันเจอในรอบหลายปี
มอสเพลโก้อยู่ที่ไหน
เห็นว่าที่นั่นยังมีอีกคนนึง
ให้ตาย ไม่ได้ยินชื่อนี้มาพักใหญ่แล้ว
มันไม่มีในแผนที่ไหนด้วย
เพราะมันถูกพวกโจรถล่มเรียบไง พอจักรวรรดิพินาศ มันก็เตลิดกันหมด
ฉันยังไม่กล้าออกจากเมืองเลย จนถึงตอนนี้
- บอกได้มั้ย มันเคยอยู่ที่ไหน - ก็อยู่ที่ว่าไปถามใคร
อยากเห็นมั้ยล่ะ อาร์ไฟว์ เอาแผนที่ทาทูอินมาซิ
ไม่ต้องรีบ ฉันรออยู่ ผู้ช่วยดี ๆ มันหาไม่ได้แล้ว
แถมไม่รู้จะไปบ่นกับใครด้วย
เร็วเข้า ๆ
รออยู่เนี่ย โอเค
นี่คือแผนที่ของทาทูอินก่อนเกิดสงคราม
นี่ก็มอสไอส์ลี่ย์ มอสเอสปา และตรงภูมิภาคนี้ มอสเพลโก้
มันไม่เห็นมีอะไรเลย
มันอยู่นั่นแหละ หรืออย่างน้อยก็เคยอยู่ ไม่ค่อยมีอะไรนัก
มันเป็นที่ขุดเหมืองเก่า
พวกนั้นเห็นนายแต่ไกลก่อนจะลงจอดแน่ ๆ
- สปีดเดอร์ไบค์ยังอยู่รึเปล่า - อยู่สิ
มันเขรอะไปหน่อยแต่ยังใช้ได้แน่
ให้ช่วยอะไรมั้ย
ฉันมาตามหาชาวแมนดาลอร์
แถวนี้เราไม่ค่อยมีคนมาเที่ยวนักหรอก
อธิบายหน้าตาได้มั้ย
คนที่เขาดูเหมือนฉัน
หมายถึงนายอำเภอเหรอ
นายอำเภอสวมเกราะแมนดาลอร์เหรอ
ก็ไปดูเองสิ
มาทำอะไรถึงนี่ล่ะ คนแปลกถิ่น
ฉันตามหานายมาหลายพาเซคแล้ว
งั้นก็เจอแล้วไง วีเควย์ เอาชปาก้ามาสองแก้ว
ไม่มาดื่มกับฉันหน่อยล่ะ
ฉันไม่เคยเจอชาวแมนดาลอร์ตัวจริงเลย
แค่เคยได้ยิน
ฉันรู้นายเก่งเรื่องฆ่าแกง
และดูท่าคงไม่พอใจที่เห็นฉันสวมเกราะนี่
งั้น...
คงมีแค่คนเดียวที่จะรอดออกไป
แต่พอฉันเห็นเจ้าตัวเล็กนั่น
เลยคิดว่าฉันอาจมองนายผิด
นายเป็นใคร
ฉันคอบบ์ แวนท์ นายอำเภอของมอสเพลโก้
- ไปได้เกราะนี่จากไหน - ซื้อจากพวกจาว่า
ส่งเกราะคืนมา
ฟังนะพวก นายอาจจะยิ่งใหญ่ในที่ที่นายจากมา
แต่แถวนี้ ฉันเป็นคนที่ออกคำสั่งคนอื่น
จะถอดเอง
หรือให้ฉันถอด
จะตีกันต่อหน้าเด็กเลยเหรอ
นี่ถือว่าเบา
ที่นี่เลยนะ
ที่นี่แหละ
เราอาจจะหาวิธีอื่นได้
เจ้าตัวนั่นมันคุกคามดินแดนนี้ ตั้งแต่ก่อนจะมีมอสเพลโก้มาตั้งซะอีก
และเพราะเกราะนี่ฉันเลยปกป้องเมืองนี้ จากพวกโจรและพวกมนุษย์ทรายได้
พวกเขาต้องให้ฉันคุ้มครอง
แต่เจ้ามังกรครีจ ฉันสู้กับมันคนเดียวไม่ไหว
ช่วยฉันฆ่ามันแล้วจะยกเกราะนี่ให้
ตกลง
ฉันจะกลับไปเอายานแล้วส่องมันจากบนฟ้า
แล้วเอาตัวแบนท่าเป็นเหยื่อล่อ
ไม่ง่ายขนาดนั้น
ยานที่ผ่านมามันจะรับแรงสะเทือนได้และไม่ขึ้นมา
- แต่ฉันรู้ที่อยู่ของมัน - ไกลแค่ไหน
ไม่มาก
นายไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง
เมืองนั่นมันใกล้ล่มสลายแล้ว
มันเริ่มขึ้นหลังเราได้ข่าวว่าดาวมรณะพินาศแล้ว
หมายถึงดวงที่สองน่ะ
จักรวรรดิถอยออกจากทาทูอิน มีการสู้กันที่มอสไอส์ลี่ย์
การยึดครองก็จบลง
เราไม่ทันได้ฉลองกันด้วยซ้ำ
ในคืนนั้น พวกขุดเหมืองก็ย้ายเข้ามา
เมื่อไม่มีใครปกครอง มอสเพลโก้ก็กลายเป็มแคมป์คนงานในข้ามคืน
เป็นอะไรรึเปล่า
มาเร็ว รีบไปจากนี่ ไปเร็ว
ไป ๆๆ ไป
ฉันหนีมาได้ ฉวยของที่พอหยิบได้จากผู้รุกราน
ได้ถังแคมโทโน่มา
ฉันไม่รู้ว่ามีซิลิแค้กคริสตัลอยู่ในนั้น
แบบว่านาน ๆ ที คนที่ดวงซวยก็มีโชคกับเขาบ้างน่ะ
ฉันรอนแรมอยู่หลายวัน
ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ
แต่แล้ว...
ก็มีคนมาช่วย
พวกจาว่ามันอยากได้คริสตัล
เลยเสนอของดี ๆ เพื่อแลกเปลี่ยน
สมบัตินั่นให้อะไรฉันมากกว่าแค่น้ำดื่ม
มันให้อิสรภาพฉัน
ไป ๆๆๆ
นายทำบ้าอะไรเนี่ย
นี่พรรคพวก อยากบอกมั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
พวกเขาก็อยากฆ่ามังกรครีจด้วย
นี่ฉันต้องทำไงกับไอ้นี่
ดื่มมันซะ
อย่างเหม็นเลย
อยากให้เขาช่วยมั้ยล่ะ
ถ้าต้องดื่มนี่ไม่เอาดีกว่า
เขาว่าคนของนายขโมยน้ำพวกเขา และตอนนี้ก็ยังดูถูกด้วยการไม่ยอมดื่มมันอีก
พวกเขารู้เรื่องมอสเพลโก้ รู้ว่านายฆ่ามนุษย์ทรายไปเท่าไหร่
- ก็มันบุกหมู่บ้านมา ฉันก็ต้องปกป้องเมืองสิ - เบาเสียงลงหน่อย
นึกแล้วว่ามันไม่เข้าท่า
- นายยั่วโมโหพวกเขา - พวกประหลาดนี่คุยดี ๆ ไม่ได้หรอก
แกนั่งลงซะ ก่อนฉันจะเจาะรูที่ตัวแก
ฉันจะไม่พูดซ้ำ
นายบอกอะไรพวกมัน
เหมือนที่ฉันจะบอกนาย
ถ้าเราตีกันเอง ปิศาจนั่นจะฆ่าเราทั้งหมด
งั้นเราจะฆ่ามันยังไง
เขาว่ามันอยู่ในนั้น และกำลังหลับอยู่
มันจะอยู่ในบ่อร้างของตัวซาแลค
ฉันอยู่ทาทูอินมาตลอด
ไอ้บ่อตัวซาแลคร้างมันไม่มีจริงหรอกนะ
มีแน่ถ้ากินตัวซาแลคไป
พวกเขาให้ตัวแบนท่าเพื่อรักษาถิ่นที่อยู่
พวกเขาเรียนรู้เวลาย่อยของมันมานานแล้ว
เอาอาหารมาป้อนเพื่อให้มันนอนนานขึ้น
ดูนะ มังกรกำลังจะมา
พวกเขาอาจยอมฟังไอเดียอื่นแล้วล่ะ
กระดูกคืออะไร
มันแทนมังกรครีจ
- แล้วพวกก้อนหินล่ะ - นั่นแทนเรา
- ขนาดมันผิดแล้วนะ - ฉันว่าถูกแล้ว
ไม่น่าใช่ มันใหญ่ไป
ขนาดถูกแล้ว
ฉันเคยเห็นแค่หัวกับคอ มันใหญ่กว่าที่ฉันคิดอีกนะ
งั้นเราอาจต้องคิดแผนใหม่แล้ว
แบบนั้นค่อยดีหน่อย
- พวกนี้จะเอากำลังเสริมจากไหนล่ะ - อาสาสมัครจากคนเมืองนายไง
เกือบปีแล้วที่พวกนั้นโจมตีเรา
ฆ่าพวกเราไปหกที่ค่ายขุดเหมือง
และฉันฆ่าพวกมันคืนไปสักสองเท่าได้มั้ง
เมืองนี้เขาเชื่อนาย
เดาว่าเขาน่าจะยอมฟังเหตุผล
ฉันไม่มั่นใจเท่าไหร่
ชายคนนี้คือชาวแมนดาลอร์
คงเข้าใจใช่มั้ย
เราเคยได้ยินเรื่องเขามาบ้าง
งั้นก็รู้ว่าพวกเขาเก่งเรื่องการฆ่า
และ...
หมอนี่มีปัญหาอย่างนึง
ฉันได้ซากเกราะนี่มา และชาวลัทธิแมนดาลอร์บอกว่าเขาต้องเอามันไป
แต่ฉันเองก็มีปัญหา
เจ้ามังกรครีจมันคอยกินสัตว์เลี้ยงเรา
และบางครั้งก็เอาของที่ขุดได้ไปด้วย
และคงอีกไม่นานที่มันจะเบื่อรสแบนท่า
แวะมาไล่จับชาวเมืองกิน หรือว่าอาจจะบุกไปถึงโรงเรียน
ถึงฉันจะรักเกราะนี่แค่ไหน แต่ฉันก็รักเมืองนี้มากกว่า
ชาวแมนดาลอร์เขาตกลงจะช่วยเรา จัดการเจ้าสัตว์ยักษ์
เพื่อแลกกับการคืนเกราะนี่ให้กลับไปสู่บรรพบุรุษ
- งั้นก็ทำเลยสิ - ไม่ใช่แค่นั้น
เราจัดการเจ้าครีจเองไม่ไหว
และพวกมนุษย์ทรายก็ตกลงที่จะช่วย
มันปล้นเหมืองเรานะ
พวกมันเป็นปิศาจ
ฉันเห็นขนาดของมันแล้ว
มันกลืนเมืองนี้ได้ทั้งหมดถ้าเกิดมันหิวขึ้นมา
พวกนายยังโชคดีที่มอสเพลโก้ยังเหลือแค่ผืนทราย
ฉันรู้จักพวกนั้น พวกนั้นโหดร้าย
ไม่ต่างกับทะเลทรายนี่
แต่พวกเขาอยู่รอดในที่แห่งนี้ได้มาหลายพันปี
และพวกเขารู้จักมังกรครีจดีกว่าใคร ๆ ที่นี่
พวกนั้นเป็นโจร ซึ่งก็จริง
แต่พวกเขาก็มีสัจจะ
เราจะทำข้อตกลง
ถ้าเราตกลงจะยอมทิ้งซากกับเครื่องในของมัน
พวกเขาจะยอมสู้ร่วมกับเรา และสาบานว่าจะไม่โจมตีเมืองนี้
จนกว่าพวกนายจะเริ่มต้นก่อน
มันจะสำเร็จมั้ย
ยังดีกว่า
การร่วมมือคือความหวังเดียว
เฮ้ย ๆ ทำอะไรของแก นั่นระเบิดนะโว้ย
จะระเบิดที่นี่จนแหลกรึไง
ทำไม จะเอารึไง
ใจเย็นน่า มันเป็นอุบัติเหตุ โอเคมั้ย
- แล้วจะเอายังไงกัน - มันเป็นอุบัติเหตุ
งานนี้สนุกแน่
เขาว่ายังไง
บอกว่ามันกำลังนอน
ถ้าลองฟังให้ดีจะได้ยินเสียงมันหายใจ
มาเริ่มกันเลย
มนุษย์ทรายว่าท้องของมันเป็นจุดอ่อนจุดเดียว
เราต้องโจมตีมันจากด้านล่าง
ขั้นแรก เราจะฝังระเบิดเอาไว้ที่ตรงปากถ้ำ
แล้วก็ปลุกมันขึ้นมา
เราต้องยั่วให้มันโกรธจนบุกเข้ามา
พอมันออกมามากพอ และท้องมันอยู่เหนือระเบิด
เราก็จุดชนวนเลย
- ระวังด้วย นายอำเภอ - ขอบใจ โจ
หาที่หลบดี ๆ ล่ะ
บ้าชะมัด มันกำลังกลับเข้าไป
มันกำลังถอย
- ฉันจะจุดนะ - อย่าเพิ่ง
เรามีโอกาสหนเดียว
เราต้องเอามันออกมา
- เอารึยัง - ยังก่อน
มันต้องออกมามากกว่านี้
เกือบแล้ว เกือบแล้ว
เอาเลย
ฉันว่ามันยังไม่ตาย
ก็ว่างั้น
มันไล่จับเรากินยังกับเหมือนหนู
ไปตามล่ามันกัน
มันไม่สะเทือนเลย
ยิงต่อไปก่อน
มันอยู่นั่นไง
ฉันนึกอะไรได้แล้ว ล่อมันเอาไว้
มันสนใจเราแล้วนะ เอาไงต่อ
หนี ๆ ไป ๆๆๆๆ
ที่จุดระเบิดยังอยู่มั้ย
เอาไป มีแผนว่าไง
- ดูแลไอ้หนูนั่นให้ด้วย - นี่นายจะทำอะไร
ไม่รู้สิ แต่อวยพรด้วยล่ะ
ไม่ ๆๆๆๆๆ เดี๋ยวก่อน ๆ เดี๋ยว ๆๆ
เยี่ยม
โทษที ไม่มีเวลาอธิบายน่ะ
ไม่จำเป็น
แบบนี้มันคุ้มแล้ว
ด้วยความยินดี
หวังว่าคงได้พบกันอีก
เช่นเดียวกัน
อ้อ แล้วบอกพวกนายด้วยว่าฉันไม่ได้ทำมันพัง
"แปลโดย: SDI Media"