Da się oddychać.
Bo-Katan miała rację. Mandalore nie jest przeklęta.
POPRZEDNIO
Bo-Katan wyrusza, żeby sprowadzić tu innych Mandalorian na wygnaniu,
żebyśmy mogli znowu połączyć siły.
Najwyższy czas, żeby odzyskać Mandalore.
Wróciłaś, żeby dołączyć do najemników?
Wróciłam odzyskać moją flotę.
Przelaliśmy już za dużo mandaloriańskiej krwi.
Każdy władca Mandalore musi posiadać Mroczny Miecz.
Kiedy byłem na Mandalore, zostałem schwytany.
Przeciwnik odebrał mi miecz.
Bo-Katan mnie ocaliła.
Zwracam ten miecz prawowitej właścicielce.
Znalazłem wrak promu Nowej Republiki.
Został zaatakowany.
To statek transportujący Moffa Gideona.
Wiedziałem. Nie dotarł na proces.
Chyba coś się wtopiło w ścianę kabiny.
To chyba kawałek beskaru.
Proszę. Wrobiłaś mnie.
Kod T-K-2-7-5-5.
Raportuj. Tylko się streszczaj, nie mam za dużo czasu.
Obawiam się, że piraci napotkali problemy na Nevarro.
Ostatnio twierdziłaś,
że Nowa Republika na pewno nie wyśle tam wsparcia.
To nie była Nowa Republika.
Greefowi Kardze pomogli Mandalorianie.
Którzy Mandalorianie?
Według raportów Nowej Republiki
Bo-Katan Kryze poprowadziła oddział,
do którego należy Din Djarin i inni ze zgromadzenia.
Niemożliwe. Przecież to dwie zwalczające się frakcje.
Dlatego niezwłocznie z tym przychodzę.
Działaj bez zmian.
Zajmę się tymi Mandalorianami.
Nowa Republika ma słabe punkty,
ale musimy być bardzo ostrożni. Nie możemy okazywać prawdziwej siły.
Fortuna sprzyja zuchwałym, kapitanie.
A na trasach nadprzestrzennych można rabować i bogacić się do woli.
Komandorze, te pańskie ciągłe ataki zwracają na nas zbyt dużo uwagi.
Powinniśmy być postrzegani jako grupa zwykłych, niezorganizowanych watażków.
Inaczej Nowa Republika szybko nas zlikwiduje.
Na każdej planecie w galaktyce są mieszkańcy lojalni wobec Imperium.
I mają już serdecznie dosyć tej Nowej Republiki,
setek zbędnych przepisów i regulacji.
Jeśli damy pokaz naszej prawdziwej siły, zachęcimy ich do powstania.
Właśnie.
Lepiej nie zmarnujmy tej szansy.
Powrót Wielkiego Admirała Thrawna
zwiększy morale oddziałów i da sygnał do walki,
a komendant Hux dopracuje swój projekt Nekromanta.
Kapitanie Pellaeonie, zawsze przemawia pan rozsądnie,
ale, jak widać, po raz kolejny
Wielki Admirał Thrawn nie zaszczycił nas swoją obecnością.
Może oświeci nas pan, kiedy wreszcie weźmie udział w spotkaniu Rady Cieni?
Nasz sukces zależy od tego, czy uda się utrzymać w tajemnicy powrót admirała.
Akurat tajemnice są moją specjalnością.
Mam oczy i uszy w każdym sektorze galaktyki.
Nikt nie widział Thrawna.
A pan ciągle o jego bliskim powrocie.
Może czas wyłonić nowego przywódcę.
Zgadzam się.
Nekromanta byłby okazją, żeby go sprawdzić.
Tak, komendancie.
A co się stało z doktorem Pershingiem i badaniami, które nam obiecałeś?
Pershing został pojmany przez Nową Republikę.
Musiał porzucić badania.
Na jakiś czas.
Również mam swoje oczy i uszy.
Przetrzymywałeś Pershinga, żeby prowadzić własne eksperymenty na Nevarro.
Tworzenie klonów to raczej twoja obsesja, nie moja.
Odpowiadam tylko za to, co dzieje się w moim sektorze.
To samo dotyczy każdego spośród członków tej Rady.
- Tak. - Oczywiście.
- Zgadza się. - Tak.
A jednak każdy z nas musi walczyć o zasoby na własną rękę,
czekając, aż nasz wielki plan wejdzie w życie.
Podczas gdy ty i Pellaeon macie dostęp do nieograniczonych zasobów
i sprzętu, którymi nie chcecie się dzielić.
Dotarła już do nas twoja prośba.
„Pretoriańska straż”.
Ktoś tu chyba bardzo się obawia zamachu na swoje życie.
A mnie wytyka, że szastam zasobami.
I to, że wzmocniłeś eskadrę interceptorów TIE.
I... bombowce.
Rozumiem.
Czego ty się właściwie boisz?
Mandalorian.
Co?
- Nadal stanowią problem? - Nadal.
Jestem już prawie pewien,
że wkrótce mają zamiar odzyskać rodzimą planetę, Mandalore.
Zbuntowani Mandalorianie mogą pomieszać nam szyki.
Dlatego musimy ich zawczasu bezlitośnie zmiażdżyć.
Zgadza się.
Wzmocnimy twoją eskadrę.
I damy ci straż.
Czas rozwiązać ten problem i pozbyć się Mandalorian.
Ku chwale Imperium!
Rozdział 23 SZPIEDZY
Szacowny Rządco!
Imperialny prom pędzi w stronę miasta.
Po pierwsze, to lekki krążownik, po drugie, wcale nie imperialny.
Z moich danych wynika co innego.
Tak, bo kiedyś to był imperialny statek. Spójrz na oznaczenia.
Teraz należy do mandaloriańskich najemników.
Połowę floty zdobyli w walce z Imperium.
Są po naszej stronie?
Mam nadzieję.
Przywitamy ich z szacunkiem.
Oby te dwie grupy się dogadały.
Nie znali się wcześniej.
A to, co o sobie słyszeli, nie jest zachęcające.
Nie mają wielkiego wyboru.
Zabierz dzieci do środka.
Witajcie, bracia Mandalorianie.
Możecie rozbić tu obóz.
Przygotujemy ucztę dla naszych gości.
Mando.
Witaj w domu, przyjacielu.
Zgromadziliście całkiem pokaźną flotę.
Taki drobny podarek, na powitanie nowych sąsiadów.
Sprowadzony aż z Coruscant.
Może lepiej wypij go sobie w jakimś mniejszym gronie.
- Dziękuję. - To nie koniec prezentów.
Co zrobiliście IG-11?
Teraz to IG-12. Podoba ci się?
Czy mi się podoba?
Spokojnie, jest niegroźny.
Na pewno?
Anzellanie zredukowali go do podstawowych funkcji motorycznych.
Usunęli mu cały obwód pamięci.
Pilot odwala większość roboty.
Tak.
Pomyśl sobie, że teraz to taki bardziej pojazd.
Tak będzie bezpieczniej.
Zła dzidzia. Nie ściskać.
On jest za mały, żeby nim sterować.
Niech się chociaż przymierzy.
I co ty na to?
Muszę przyznać, że się postarali.
Ale nie mogę pozwolić Grogu sterować ciężkim sprzętem.
Może jak podrośnie.
Nie.
- Jak to„nie”? - Nie.
Chce chyba powiedzieć, że Grogu jest już dostatecznie duży.
Tak.
- Wyciągnij go stamtąd. - Nie.
Niech go chociaż wypróbuje w moim gabinecie.
Tak.
Nie, to nie jest dobry pomysł. Idziemy.
Hej.
No proszę.
Tak.
Co „tak”?
Tak, tak.
Co ty wyprawiasz?
Przestań, Grogu, one nie są za darmo.
- Nie, Grogu. - Tak, nie.
- Dawaj. - Nie.
Grogu, oddaj...
Masz.
Tak się nie będziemy bawić.
Mandalorianie.
Już czas odzyskać naszą planetę.
Mimo że nie została przeklęta, wcale nie jest tam bezpiecznie.
Bombardowania obudziły uśpione od wieków bestie.
Z powodu zakłóceń magnetycznych
zdalne badanie powierzchni spoza atmosfery nie jest możliwe.
Dlatego proponuję opuścić Nevarro
i przenieść flotę na orbitę nad Mandalore.
Wyślemy na planetę małą grupę zwiadowczą.
Zbadamy powierzchnię,
zobaczymy, co zostało z Wielkiej Kuźni, i wytyczymy bezpieczną strefę.
Dopiero wtedy sprowadzimy tam resztę.
Potrzebuję ochotników z obydwu klanów.
Zgłaszam się.
Grogu ze mną.
Zgłaszam się.
Też się zgłaszam.
Grupa wyrusza na powierzchnię.
Zaraz stracimy łączność.
Jest gorzej, niż myślałem.
Byłem tu wtedy.
Są gotowi.
Sprawdź strefę lądowania.
Szpada, strefa lądowania bezpieczna.
Tam w dole była nasza pradawna stolica.
Mamy zbadać powierzchnię, znaleźć Kuźnię i wytyczyć bezpieczną strefę.
Dopiero wtedy sprowadzimy tu resztę osadników.
Idziemy w tym kierunku.
Formuj szyk.
Tam, na horyzoncie.
Nocne Sowy.
Osłaniam.
Macie jedzenie?
Mamy.
Nosisz emblemat Nocnych Sów?
Odkąd pamiętam.
To Mandalorianie.
Czy ja słyszę lady Bo-Katan Kryze?
To ja.
Wiedziałem, że nas nie porzucisz.
Zawiedliśmy cię, ale nasze blastery wciąż będą ci służyć.
Przejęli każdy statek, który chciał uciec.
Nie brali jeńców.
Miasta bombardowali po dwa razy.
Ukarali nas, żeby galaktyka dowiedziała się,
jak kończą ci, co nie chcą się poddać.
Nieprawda.
To ja nas poddałam.
Kiedy zniszczyli nasze siły podczas Nocy Tysiąca Łez,
a porażka była nieunikniona,
spotkałam się z Gideonem.
Imperium skontaktowało się ze mną w celu zawieszenia ognia.
Warunkiem było natychmiastowe poddanie się i rozbrojenie.
Mogłam uratować pozostałych przy życiu mieszkańców i ocalałe miasta.
W ten sposób Moff Gideon przejął Mroczny Miecz.
Nie ufałam mu,
ale wtedy to była jedyna szansa na przetrwanie.
Zdradził mnie
i nie mogliśmy się obronić przed Wielką Czystką.
A jak ocaleli pozostali?
Ukryliśmy się na księżycu Concordia.
Wataha Śmierci?
Wataha od dawna nie istnieje.
Rozpadła się na wiele rywalizujących frakcji.
Nasz lud wystarczająco już wycierpiał.
Przez podziały i zwalczające się klany.
Mandalorianie byli tak potężni, że żaden wróg nie mógł dać nam rady.
To wewnętrzne konflikty niszczyły nas zawsze od środka.
Nie miałem pojęcia.
Mówiono mi, że wszyscy, oprócz nas, porzucili obyczaj.
Że byłaś samolubna i o nas nie dbałaś.
Teraz wszystko rozumiem.
Mieliście rację.
Byłam samolubna.
I tak to się skończyło.
Wszystko odbudujemy.
Zawsze tak robiliśmy.
Przez tysiące lat byliśmy na skraju wyginięcia,
a jednak zawsze udawało nam się przetrwać.
Nie wiem, czy uda mi się wszystkich zjednoczyć.
Za dużo jest animozji.
A ten miecz to wszystko, co mam, by tego dokonać.
Wiem o nim tyle, ile mi powiedziałaś.
Szczerze mówiąc, dla moich ludzi nie znaczy wiele.
Podobnie jak ranga czy rodowód.
Tak naprawdę liczy się tylko honor.
Lojalność i charakter.
To cechy, które sprawiają, że ci służę, lady Kryze.
Twoja pieśń jeszcze wybrzmi.
Do tego czasu będę przy tobie.
Dziś odpoczniemy. Ruszymy o poranku.
Ci tutaj są zbyt słabi, żeby z nami iść.
Musimy wrócić do Szpady.
Odstawię ich do naszej floty z samego rana.
Zgoda.
Kapitanie?
Jeśli ktoś z was da radę,
może poszukać z nami Wielkiej Kuźni.
Mam lepszy pomysł.
Zaprowadzimy was tam.
W drogę, Mandalorianie! Do Wielkiej Kuźni!
Nie możesz tak ruszać egzekutorem.
To był skok z flanki. A ty za chwilę się poddasz.
Tylko skrzydłowy może to zrobić.
Egzekutor rusza się jak skrzydłowy, kiedy flankuje.
Te prymitywy wymyślają własne zasady.
Poważnie?
Poddaj się albo walcz.
Widzisz to?
Mam się wtrącić?
Nikt nie powinien się mieszać.
Musiało do tego dojść.
Nie.
Naprawdę dobrze go wyszkoliłeś.
Tego go akurat nie uczyłem.
Dowództwo floty, zgłoście się.
Zgłaszam się.
Wiozę do was ocalałych potrzebujących natychmiastowej pomocy.
Zrozumiałem.
Uwaga, na sterburcie!
Opuścić statek!
Jazda!
Tutaj.
Szybciej!
W porządku?
Jesteśmy blisko. Musimy zejść niżej.
Szybko.
Dawać, prędko.
Gdzie jesteśmy?
Tyle zostało z Wielkiej Kuźni.
Kiedyś to było serce naszej cywilizacji.
Od czasu bombardowań wygasły ognie w piecach.
Mieszkaliście tu?
Wszyscy.
A my zostaliśmy.
Przetrwaliśmy, wędrując tu i tam do końca wojny.
Niektórzy badali podziemia, ale nie przeżyli.
Plecaki rakietowe?
Więcej ocalałych?
To nie są Mandalorianie.
- Imperialni! - Kryć się.
Mają pancerze z beskaru!
Jest nas za mało, potrzebujemy wsparcia.
Przebiję się do floty i sprowadzę posiłki.
Nie, za daleko.
Dam radę. To jedyna szansa, żeby odbić planetę.
W sklepieniu jest wyrwa.
Będę cię osłaniał.
Wycofują się!
- Ruszamy. - Za Mandalore!
Dobra, mały. Musisz nadążać.
Co to za miejsce?
To pułapka.
Rozbroić go.
Dzięki za zgromadzenie Mandalorian w jednym miejscu.
Uzdolniony z was lud, ale wasz czas się skończył.
Na szczęście dzięki mnie wasza spuścizna przetrwa.
Bogate zasoby waszej macierzystej planety
pomogły mi stworzyć nową zbroję, pancerz Mrocznego Szturmowca,
wykuty ze stopu beskaru.
Najmocniejszą stroną tej zbroi jest to, że noszę ją ja.
Każda grupa społeczna może nam coś zaoferować.
Klony, Jedi.
Nawet Mandalorianie.
Łącząc to, co mają najlepszego,
stworzę armię, która przywróci porządek w galaktyce.
Tymczasem zmiotę waszą flotę z planszy.
Póki wasi niczego się nie spodziewają.
Odpalić interceptory i bombowce.
Nie!
Za kilka chwil dopełni się Wielka Czystka Mandalore.
Zabierzcie go do pokoju przesłuchań.
Powinnam była cię zabić, kiedy miałam okazję.
Bo-Katan.
Musimy przestać się tak spotykać.
Już ja tego dopilnuję.
Darujmy sobie uprzejmości.
To jest ten moment,
w którym zwracasz Mroczny Miecz prawowitemu właścicielowi.
No dalej, oddaj mi miecz
i przekaż swoim ludziom, że Mandalore jest moja.
Tak każe obyczaj.
Otworzyć grodzie.
Zabić ich.
- Odwrót. - Odwrót!
Jazda! Wycofujemy się!
Szybko!
Czysto, wycofywać się.
Dawaj, nie zostawimy cię.
Idźcie, za dużo ich.
Nie!
Tak każe obyczaj.