Poprzednio.
Całe życie szukał matki.
Jesteś moim synem.
W końcu ją spotkał, a ona zginęła.
Otchłań potępienia.
Pochłania istoty i wymazuje je z pamięci.
Jaka jest?
Będziesz to przed nim ukrywać?
Nie chcę, żeby cierpiał.
Dlaczego mnie nienawidzisz?
Chodzi o to, jak traktujesz Josie.
Ciągle ci pomaga.
Nie zrani cię, więc zrobię to za nią.
M.G.!
- Co się stało? - Odrzucił mnie.
- Jestem wampirem. - Demon!
Miał prawo się bać.
Spójrzcie!
Landon ma nadprzyrodzone moce.
Słyszałeś o Feniksie?
Dostarczysz mi to, czego pragnę.
Za wszelką cenę.
Jeśli się nie zgodzisz,
cofnę swoją propozycję i wrzucę cię do otchłani.
Zrobisz to?
Podstawcie nieoznakowany pojazd z uzbrojonym kierowcą.
- Sprawa jest priorytetowa. - Rozumiem.
- Cel? - Mystic Falls w Wirginii.
Szkoła Salvatore.
WAMPIRY: DZIEDZICTWO
Obudź się!
Nic ci nie jest?
- Chyba przeżyję. - Co się stało?
Miałaś zły sen, krzyknęłaś,
a potem uderzyła we mnie magiczna fala.
Możemy porozmawiać?
Jasne. Właśnie czytałem o Feniksie. Usiądź.
Umieram z ciekawości.
Przepraszam za dobór słów.
- Chciałem pogadać o... - Zachowaniu M.G.?
Emma z nim popracuje.
Z tobą też, jeśli zechcesz.
Przecież cię zabił.
Przynajmniej odkryłem, kim jestem.
To szkoła dla mnie.
Masz coś na szyi.
O tym chciałem porozmawiać.
- O farbie? - O Hope.
- Co z tobą? - Nic.
Landon mi o wszystkim opowiedział.
Nie powinien zdradzać moich tajemnic.
- Martwi się o ciebie. - Niepotrzebnie.
Na pewno? Wyglądasz na spiętą.
Myślę, że wciąż przeżywasz śmierć Landona.
Bywało gorzej.
Znam historię twojej rodziny.
Nic mi nie jest!
Muszę się wyżyć.
Pójdę do lasu.
Jesteś mi potrzebny.
Nie rozładują ciężarówek bez twojego podpisu.
Stoły, krzesła, kwiaty, hel? Kto to zamawiał?
- Ty. Kilka miesięcy temu. - Po co?
Chcę coś ogłosić.
Podobnie jak wy zapomniałem, że w tym roku organizujemy
konkurs Miss Mystic Falls.
Nie mamy wyboru.
Wykorzystajmy tę okazję, by pokazać, że jesteśmy normalną szkołą
dla nieznośnych bogaczy.
Wszystko, co jest związane z magią, czarami,
wampirami, wilkołakami i wiedźmami,
ma pozostać ukryte.
A teraz przydzielimy wam zadania.
Zostaniecie podzieleni na grupy.
Gdzie to postawić?
Z dala od ptaków.
Szczury doprowadzają sowy do szału.
Zastanawiałem się nad twoim zachowaniem.
Skończyłeś psychologię?
Myślę, że się boisz.
- Czego? - Związku.
Dojrzałej relacji opartej na szczerości i otwartości.
Jestem niezniszczalny. Ty właściwie też.
Nic nie stanie nam na drodze.
Kto to?
Roman.
Mój były chłopak.
Veronica?
Co tu robisz?
Chciałam porozmawiać o synu.
Panujemy nad sytuacją. Mamy świetną psycholożkę.
M.G. zabił kolegę.
Który zmartwychwstał i nie ma pretensji.
Podczas rekrutacji nie mówił pan o potworach, ani Feniksie.
To nowość.
Zaopiekujemy się M.G.
Jest wspaniałym dzieckiem.
Wiem, bo go wychowałam,
ale opuszczając mój dom nie był mordercą.
Pomagam doktorowi Saltzmanowi prowadzić rekrutację.
Dziś zaprosił mnie do szkoły.
- To Landon. - Jej chłopak.
I Feniks.
Jestem super.
Znajdę doktora Saltzmana.
Nastroszyłeś się.
Czy to wampir, który zamordował twoją mamę?
Tak, ale nie mam do niego żalu.
Pójdę po szczury.
Rzućmy to i chodźmy do mojego pokoju.
Nie pocałowałabym cię, gdyby nie magiczny ślimak.
Chcę porozmawiać o liście.
Jeszcze go nie przeczytałaś?
Zajmuję się konkursem.
Widzę.
Daję ci pretekst, by to zmienić.
Konkurs jest mizoginistyczny i archaiczny.
- Nie wspieraj go. - Biorę w nim udział.
Gdybym coś piła, chyba bym cię opluła.
Moja mama była miss.
Lizzie marzy o tym od dziecka.
Ostatnio się kłócimy.
Wybaczy mi, jeśli pomogę jej zdobyć tytuł.
Pomożesz Lizzie?
Kibicuję siostrze.
Korona należy do niej.
Daj mi jakieś męczące zadanie.
Czy to ma związek z powrotem Romana Sienny?
Nie chodzi o Romana.
Muszę się wyżyć, a w szkole jest za dużo obcych.
Stworzę listę.
Jurorzy przyszli!
Miło znów panią widzieć.
Herbata już czeka.
Earl Grey z mlekiem i dwiema łyżeczkami cukru.
Doktorze, przykro mi z powodu Muffinki.
Była wspaniałym psem.
Lizzi Saltzman?
Nazywam się Vera Lillian.
Mama Dany!
Kochana Dana opowiadała mi o tobie przed śmiercią.
W samych superlatywach?
Wręcz przeciwnie.
Wycofuję się z konkursu.
Myślałam, że powiesz nam coś ważnego.
- Poczekaj na epicką histerię. - Dlaczego się wycofujesz?
Przez konflikt z jednym z sędziów.
To wina wrednej Dany.
Ona nie żyje.
Racja. Wrednej i martwej Dany,
która odebrała mi koronę zza grobu.
Główną sędzią jest jej matka.
Spróbuję w przyszłym roku,
ale to nasza uczennica powinna zdobyć tytuł
i pokonać miastowych.
Sprawdziłam statystyki
i wybrałam zastępczynie.
Będzie nią Hope Mikaelson.
Będę tego żałować.
Nadajesz się na kandydatkę.
Jesteś ładna, elokwentna
i zostałaś osierocona.
Wybiorą cię z litości. No i chciałaś się zmęczyć.
Rywalizacja będzie zacięta.
Mama wykorzystała te informacje,
by przygotować się do zwycięskiego konkursu.
Miała osobliwe podejście do sprawy.
Zebrałam własne dane.
Przestudiowałam każdą udzieloną odpowiedź.
Ustaliłam, kto zwycięża a kto przegrywa.
Żadna z uczennic naszej szkoły nie miała szans.
Aż do dzisiaj.
Jak leci, zabójco?
Cześć.
Przebieralnie dla gości są tam.
Dzięki.
Lubisz komiksy?
Zauważyłem przypinkę.
Green Lantern to mój faworyt.
Jestem Nia.
M.G.
Mogę oprowadzić cię po szkole.
- Chętnie. - Świetnie!
Witaj w szkole Salvatore.
Nazywają to próbą, ale rywalizacja już trwa.
Co tu robisz?
Twoja obecność to zwycięstwo patriarchatu.
- Będę twoją partnerką. - Wybrałam M.G.
Przekonałam go, żeby zrezygnował.
Dlaczego?
Wszystko jest w liście.
Zaczynamy próbę.
Ukłońcie się.
Unieście prawą dłoń.
Flirtujcie wzrokiem.
Lewa dłoń.
Obie dłonie.
Przepraszam.
Skoro się nie czeszesz, mogłabyś poćwiczyć taniec.
Tak umiera feminizm.
To tradycja. Nie bądź hejterką.
- Potknę się. - Co?
Ładnie, ale w tej części się nie dotykamy.
Liczy się intymny dystans.
Nie rób mi tego.
- Tobie, czy Lizzie? - Nam obu.
Mamy plan. Chcemy pomóc Hope.
Nie zależy mi na zwycięstwie.
Naprawdę?
Nie pójdziesz w ślady matki?
Historia twojej rodziny zatoczyłaby koło.
Lizzie tego nie docenia.
Dlaczego tak mówisz?
Dokończmy taniec.
John Stewart to najlepszy Green Lantern w historii.
A Hal Jordan?
Zabił swoich przyjaciół, a potem odkupił winy.
Jeśli jemu się udało, wszyscy mamy szansę.
Głęboka myśl.
Taki mam nastrój.
Kiedy przedstawisz mnie swoim przyjaciołom?
Później przedstawię cię...
mojej mamie?
Możesz nas zostawić?
- Oczywiście. - Wybacz.
Porozmawiajmy.
Byłaś dla niego miła, choć cię skrzywdził.
To nie takie proste.
Spędził połowę życia w jaskini,
a matka faszystka zrobiła mu pranie mózgu.
Od dwóch lat wspiera szkołę.
Zabił twoją mamę.
Było, minęło. Odpuść.
Wypominałaś mi kradzież noża, a on...
Przestań.
Chodź ze mną, a ty tu czekaj.
To nie jest miejsce dla ciebie.
Troszczą się o mnie. Przecież nie wrócę do domu.
Za granicą są inne szkoły.
Chcę tu zostać.
Nie masz prawa oceniać tych ludzi.
Przynajmniej mnie akceptują.
Wracaj do domu i daj mi spokój.
- Dokąd idziemy? - Jesteś tykającą bombą.
Opanuj się zanim kogoś skrzywdzisz,
albo przegrasz konkurs.
Nic mi nie dolega.
Bzdura. Jesteś o krok od załamania.
Znam się na tym.
Masz wrażenie, że połknęłaś balon,
który zaraz pęknie?
- Może. - Pozwól mu na to.
Krzycz najgłośniej jak potrafisz.
Już mi lepiej.
Chyba wrócę do swojego pokoju.
Nie wystawisz mnie.
Mamy 78% szans na zwycięstwo.
Mimo wpadki na próbie.
Doprowadzimy to do końca.
Które z nas powinno przeprosić?
Zazdrosny facet.
Przepraszam. Byłem okropny.
Co to za posąg?
Ktoś go tu postawił.
Przypomina posągi z piwnicy.
Wygląda jak mama M.G.
Bo to jest jego mama.
Kto jej to zrobił?
Kto ma takie moce?
Może to wina źle przetłumaczonego zaklęcia.
- Albo potwora. - Co miałby tu robić?
Chyba, że ten artysta aktywował nowy artefakt.
- Czego dotykałeś? - Wszystkiego.
Wysprzątaliśmy całą szkołę.
Mam własną teorię.
Może sprawca pojawił się tu dzisiaj
uwodząc uczniów, by opuścili gardę.
Podejrzewasz Romana?
- Oczywiście. - Przepraszałeś za swoje zachowanie.
Okazało się, że miałem rację.
Obserwujcie gości, a my przeszukamy kampus.
- Landon... - Pogadam z Romanem.
Spytasz wampira jak zamienił kobietę w kamień?
Uważajcie na siebie.
Pewnie dziwnie się czujesz.
Dawno nie widziałeś Hope.
- Mieliśmy szukać złoczyńcy. - No właśnie.
Jesteś pewny, że na niego nie patrzę?
Rozwiązałeś sprawę, Sherlocku.
Zamienię wszystkich w kamień, ukradnę konia
i odjadę z Hope ku zachodzącemu słońcu.
O co chciałeś spytać?
Czy nadal czuję coś do Hope?
Oczywiście, że tak,
ale ona do mnie nie wróci.
Nie musisz mi ufać, ale ufaj jej.
Choć codziennie zmagam się z poczuciem straty...
Dlaczego wszystkie odpowiedzi dotyczą śmierci i żałoby?
W tej części konkursu nie chodzi jedynie o odpowiedzi.
Wiele łączy cię z mamą Dany.
Straciła Danę, a ty mamę, tatę
i niemalże Landona.
Już poradziłam sobie ze stratą.
Należała do mojej matki. Dopasujemy ją do ciebie.
Jest boska.
- Jak poszło? - Świetnie. Zawaliłam.
Porozmawiajmy o twoich uczuciach.
Spoko.
A może opiszę je przy pomocy tego.
Zastanawiałam się, skąd znasz moje zdanie na temat konkursu.
Potem przypomniałam sobie, że pisałam o tym w pamiętniku
używając długopisu, który od ciebie dostałam.
Zaklęłaś go, żeby mnie szpiegować.
Był nafaszerowany magią.
Nakryłaś mnie.
Czytam wasze pamiętniki.
Wykorzystuję zdobyte informacje, by czynić dobro.
Pomogę ci wygrać ten konkurs.
Nie chcę.
Pokonałabym Hope wspieraną przez Lizzie.
Twoje egoistyczne intrygi były na nic.
Jeśli to potwór, stawiam na Gorgonę.
Kogo?
Słyszałeś o Meduzie?
Była najsłynniejszą z nich.
Są piękne; zamiast włosów mają węże
i zmieniają ludzi w kamień.
Dorian na pewno opowiedziałby ci o nich ze szczegółami.
Może zareagowała instynktownie
i popełniła błąd.
Może jest mądra, wyluzowana i pogubiona.
Widziałeś ją?
Gdzie jest Landon Kirby?
Nie zrobię wam krzywdy,
jeśli mnie do niego zaprowadzisz.
Nie wydam Landona.
Dlaczego nie skamieniałeś?
Może dlatego, że jestem wampirem.
Serio?
Czad!
Pamiętaj, że Stewart jest najlepszy.
Akurat.
Przykro mi.
Niezłe.
Nigdy się do mnie nie odzywałaś.
Bo nie miałeś alkoholu.
Logiczne.
Jakie smutki zapijamy?
Zmartwychwstałem.
W płomieniach.
Powinienem czuć się wyjątkowo,
ale tutaj...
wszyscy są wyjątkowi.
Wystarczy jeden przystojny wampir i znów się nie liczę.
Chyba powiem Hope, że jestem zazdrosny o Kapitana Amerykę.
Wyłożę karty na stół.
Hope nauczyła mnie, że szczerość to podstawa.
Wybacz.
Umieściłeś słowa „Hope” i „szczerość” w jednym zdaniu?
Jesteś ślepy na hipokryzję tego miejsca.
Opowiem ci o twojej panience.
Sasha Stoteraux
i Bartholomew Fell Jr.
Jesteś jak męczący kaszel.
M.G. zniknął.
Zostałam ci ja.
Twoja przegrana pomoże Hope wygrać?
Musiałam dojść do finału,
żeby wyeliminować największą rywalkę Hope.
Poważnie?
Stać cię na więcej.
Lizzie w ciebie nie wierzy, a ja wiem, że możesz wygrać.
Pokaż im.
Powinnaś schodzić na scenę z podniesionym czołem.
Jak twoja mama.
Josette Saltzman i Penelope Park.
O Boże!
Co zrobisz, gdy przestanę o ciebie walczyć?
Jak to?
Przeczytaj list.
Gdzie byłeś?
Wszystko gra?
Śmierdzisz barem.
Penelope twierdzi, że nie mówisz mi prawdy...
o mojej mamie.
Ponoć ją spotkaliśmy, ale...
tylko ty to pamiętasz.
Ona na pewno kłamie.
Powiedz, że kłamie.
Nie zawsze byłem szczery,
ale ty pokazałaś mi, że warto mówić prawdę.
- Nie wytrzymam tu. - Landon!
Jesteś następna.
Nie dam rady!
Jeszcze pięć minut.
Zaraz będzie po wszystkim.
Jeśli to ty, Hope...
Świetnie.
Nie chcę cię krzywdzić, więc pójdź po dobroci.
Nie mów, że jesteś Meduzą.
Przykro mi. Robię, co muszę.
Skąd wiedziałeś, że dzwonek zadziała?
Czytałem o Gorgonach.
W jednej z książek napisali, że trzy uderzenia w dzwon z brązu
odbierają im moc.
Niewielka szansa, ale...
Alternatywą była dekapitacja,
a wolałbym już nikogo nie zabijać.
Masz do mnie żal?
Jesteśmy kwita.
Dobrze się czujesz?
Tak. Ale miejmy to za sobą.
Zaraz ogłoszenie wyników. Gdzie byłaś?
Penelope odchodzi ze szkoły.
Słyszałam jak tata rozmawia z jej rodzicami.
Dlaczego mi nie powiedziałaś?
W końcu zniknie z naszego życia.
Czym się przejmujesz?
Nie wierzę.
Ona miała rację.
Myślisz wyłącznie o sobie.
Jesteś niesprawiedliwa.
Nie pomyślałaś, że chcę wygrać ten konkurs.
Nie jestem jasnowidzem.
Jeśli chciałaś...
Oczywiście, że chciałam wygrać, a ty postawiłaś na Hope.
Przez statystyki.
Statystyki? A uczucia twojej siostry?
O co się kłócą?
Zawsze znajdą jakiś powód.
Przecież słyszysz, co mówią.
Chciałabym walczyć o koronę w sukni mamy.
Zastanawiałaś się, co czuje Hope?
Powinna czuć się cudownie.
Wie, skąd się wzięła?
Kłócą się o twoją sukienkę.
Dlaczego?
Skąd się wzięła?
Mama dostała ją od jakiegoś adoratora.
Od Klausa Mikaelsona.
Taty Hope.
No co? Mów.
Dostała ją od twojego ojca.
- Suknię wybierał mój tata? - Tak.
Wszystko w porządku?
Proszę o uwagę.
Czas ogłosić nazwisko nowej Miss Mystic Falls.
Została nią uczennica szkoły Salvatore, panna Hope Mikaelson.
Gratuluję!
Już dobrze.
Wyrzuć to z siebie.
Tak jak zawsze chciałaś to zrobić.
Moja rodzina się ukrywała.
Nie mieliśmy sąsiadów, ani przyjaciół.
Do miasta jeździliśmy, gdy było trzeba.
Pewnego dnia pojawili się pracownicy Triady.
Byli uzbrojeni. Grozili, że wymażą mnie z pamięci,
- jeśli nie spełnię ich żądań. - Rozumiem.
- A co z moją mamą? - Widziałam, jak z tobą rozmawia.
Zasłużyła na to.
Będę miała kłopoty?
Posłuchaj...
Nie liczą się popełnione błędy...
tylko chęć poprawy.
Zacznij od cofnięcia tego, co zrobiłaś.
Muszę znaleźć Landona.
Daj mu chwilę.
Chłopcy potrzebują czasu, żeby ochłonąć.
Myślałam, że panuję nad sytuacją.
Próbowałam zapomnieć o tym, co mnie spotkało,
ale wszyscy mieli rację.
Od samego początku.
Potrzebowałam to z siebie wyrzucić.
Skąd wiedziałaś, co powiedzieć i co zrobić?
Josie pomagała mi w ten sposób tysiące razy.
Teraz jest na mnie zła.
Nigdy nie widziałam jej w takim stanie.
Landon też jest zły.
Zróbmy tak:
pomóż mi odzyskać Josie, a ja pomogę ci z Landonem.
Wiedział pan?
Mam za sobą ciężki dzień. Sprecyzuj pytanie.
Jeszcze przed chwilą byłem posągiem.
Wiedział pan, że Hope pamięta spotkanie z moją mamą?
Wiedział pan, że mnie okłamuje?
Tak.
Oboje jesteście kłamcami.
Możesz mnie obwiniać.
Poradzę sobie z tym.
Wybacz Hope.
Próbowała cię chronić.
Co?
Nie chcę o tym rozmawiać.
Jak się czujesz?
Lżej.
Przepraszam, że wybuchłem.
Nie tak mnie wychowałaś.
Ale zawsze powtarzałaś, żebym sam o sobie decydował.
Mam tu przyjaciół.
Doktor Saltzman mnie wspiera.
Nigdzie indziej nie dostałbym drugiej szansy po tym, co zrobiłem.
- Milton... - Nie lubię tego imienia.
Opuszczę tę szkołę jedynie martwy z kołkiem w sercu.
Albo gdy ją ukończę.
Tak byłoby lepiej.
Nie pożegnasz się?
Pożegnałam się...
w liście...
który w końcu przeczytałaś.
- Belgia? - Mama dostała pracę.
Mają tam szkołę dla czarownic.
Odpocznę od wilkołaków, wampirów
i Lizzie.
Nie wyjeżdżaj.
Długo czekałam aż dasz mi jeden powód, by zostać.
Dałaś mi tysiąc powodów, by odejść.
Celowe przegrywanie.
Stawianie siebie na drugim miejscu.
Moje serce tego nie wytrzyma.
Nie chcę patrzeć na to, co będzie dalej.
O czym mówisz?
Pamiętasz długopisy do szpiegowania?
Dam ci dziennik.
Znajdziesz tu wszystko, co zostało napisane w szkole.
Przeczytaj wpis twojego taty na temat Połączenia.
Nie rozumiem.
Ale zrozumiesz.
Pewnego dnia...
Zrozumiesz, co mną kierowało.
Kocham cię.
Kocham cię z całego bezczelnego,
samolubnego i wrednego serca.
Landon?
Tak.
Byłam przerażona zachowaniem M.G.
Już się pogodziliśmy.
Podrzucę cię.
Chcę się przewietrzyć.
To nie było pytanie.
Agent Clarke.
Pani G.
Pańska wysłanniczka zawiodła.
Naprawiłam jej błąd.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Antoni Regulski